THE LOST RESORT LTD ν. Δήμος Πάφου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1283/16, 14/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1283/16 Μεταξύ: THE LOST RESORT LTD Ενάγουσα και 1.Δήμος Πάφου 2.ΧΧΧΧ Φαίδωνος, από την Πάφο 3.Υπουργός Εσωτερικών ως Κηδεμόνας των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών 4.Zemco Construction Ltd, από την Λεμεσό Εναγόμενοι Ημερομηνία: 14.12.21 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 3/Αιτητή: κα Δ. Νικολάτου Για την Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση: κ. Αλ. Αλεξάνδρου --------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 6.12.19 ο Εναγόμενος 3/Αιτητής, από τώρα και στο εξής «ο Αιτητής», εξαιτείται όπως: «το νομικό σημείο και/ή προδικαστική ένσταση που εγείρεται στην παράγραφο 1(β) της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 3-Αιτητού προδικαστεί και/ή αποφασισθεί από το Δικαστήριο πριν από την ακρόαση ολόκληρης της αγωγής». Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.27, θθ.1-3, Δ.48, θ.1-3, 9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 146 του Συντάγματος, την διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκο δήλωση της κυρίας ΧΧΧΧ Κυριάκου, δικηγόρου στο Επαρχιακό Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας στην Πάφο. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση, από τώρα και στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση». Με Ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση η τελευταία ενίσταται στην υπό κρίση αίτηση. Η Ειδοποίηση ένστασης υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Γρηγορίου, διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένου από την Καθ' ης η αίτηση να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση εκ μέρους και για λογαριασμό της. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η Καθ' ης η αίτηση στηρίζει το αγώγιμο της δικαίωμα στην σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 8.7.1Χ και ισχυρίζεται ότι δυνάμει αυτής έχει δικαίωμα να κατέχει τους συγκεκριμένους χώρους του τεμαχίου 1ΧΧ1 και ότι η σύμβαση μίσθωσης έχει παράνομα τερματιστεί από τον Αιτητή. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι ο Αιτητής δεν μπορεί χωρίς δικαστική διαδικασία και σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου να λάβει την κατοχή των χώρων αυτών και ότι παράνομα επεμβαίνει. Η θέση του Αιτητή, η οποία ηγέρθη και ως προδικαστική ένσταση στην παράγραφο 1(β) της Υπεράσπισής του, είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι αναρμόδιο και/ή στερείται δικαιοδοσίας και/ή εξουσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Αποκλειστική αρμοδιότητα για τα εγειρόμενα και/ή πλείστα ζητήματα στην αγωγή έχει το Διοικητικό Δικαστήριο στα πλαίσια προσφυγής δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος. Ειδικότερα οι αποδιδόμενες από την Καθ' ης η αίτηση αποφάσεις και/ή πράξεις και/ή παραλείψεις του Αιτητή που απορρέουν από την εκτέλεση των καθηκόντων και/ή αρμοδιοτήτων και/ή εξουσιών του δυνάμει του Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν.139/1991, όπως τροποποιήθηκε, και των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών συνιστούν διοικητικές πράξεις και ως τέτοιες εμπίπτουν στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου και/ή η εξέτασή τους εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Διοικητικού Δικαστηρίου. Κανένα Δικαστήριο πλην του Διοικητικού Δικαστηρίου δεν μπορεί να προβεί σε άμεσο ή έμμεσο ή παρεμπίπτον έλεγχο της νομιμότητας και/ή εγκυρότητας αυτών. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να επιληφθεί και να εξετάσει ζητήματα ορθότητας και νομιμότητας του τερματισμού της συμφωνίας μίσθωσης από τον Αιτητή και, γενικά, της απόφασής του αυτής και των μέτρων τα οποία έλαβε για εκτέλεση της εν λόγω απόφασής του δυνάμει των προνοιών του Ν.139/91, όπως τροποποιήθηκε. Αυτά είναι ζητήματα που μπορεί να εξεταστούν από το διοικητικό όργανο όπως προνοεί ο Νόμος 139/1991, όπως τροποποιήθηκε, και δη από το Διοικητικό Δικαστήριο και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο. Αυτό προκύπτει από την σχετική Νομοθεσία και την Νομολογία. Αποδοχή της προδικαστικής ένστασης εμποδίζει την περαιτέρω προώθηση της αγωγής και/ή θα καταργήσει εξ ολοκλήρου την αγωγή στο βαθμό που αφορά τον Αιτητή και/ή θα την καταστήσει άνευ αντικειμένου. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο Γρηγορίου διαφωνεί με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση σύμφωνα με τους οποίους το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι αναρμόδιο και/ή στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και/ή ότι αποκλειστική αρμοδιότητα για τα εγειρόμενα στην αγωγή ζητήματα έχει το Διοικητικό Δικαστήριο. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να ζητά από το Δικαστήριο να αποφασίσει προδικαστικά αν κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας. Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής ουσιαστικά επιδιώκει εξουδετέρωση και καθυστέρηση των διαδικασιών. Περαιτέρω ο Αιτητής δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι υφίσταται λόγος αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και δεν υπάρχει το κατάλληλο υπόβαθρο γεγονότων, ούτε προκύπτουν κοινά ή παραδεκτά γεγονότα τα οποία να επιτρέπουν ή να δικαιολογούν την εκδίκαση του προδικαστικού ζητήματος. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και την ανάλωση δικαστικού χρόνου για σκοπούς χρονοτριβής. Για τους πιο πάνω λόγους δεν υπάρχει δυνατότητα προδικαστικής εκδίκασης του νομικού σημείου που εγείρεται με την Υπεράσπιση του Αιτητή ως προδικαστική ένσταση. Η ακρόαση διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους επιχειρηματολόγησαν επί του ζητήματος της δικαιοδοσίας με την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή να υποστηρίζει ότι δικαιοδοσία έχει το Διοικητικό Δικαστήριο και τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση να υποστηρίζει το αντίθετο. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.27, θεσμούς 1 και 2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Οι εν λόγω θεσμοί προνοούν τα ακόλουθα (σε ελεύθερη μετάφραση): 1. Οιοσδήποτε διάδικος θα δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφά του οιονδήποτε νομικό σημείο και οιονδήποτε σημείο που εγείρεται με τον τρόπο αυτό θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο βολικό 2. Αν κατά την γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση επί του νομικού αυτού σημείου ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οποιοδήποτε συγκεκριμένο αγώγιμο δικαίωμα, βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης ή απάντησης σε αυτή το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κριθεί δίκαιο. Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ. και Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & Άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 225 το Επαρχιακό Δικαστήριο με την συγκατάθεση και των εναγόντων όρισε την επίλυση των ενστάσεων των εναγόμενων στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ως προδικαστικό θέμα στην βάση της Διάταξης 27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο ορισμός έγινε μετά την ανταλλαγή των εγγράφων προτάσεων και την προβολή στην υπεράσπιση της ένστασης των εναγόμενων στην ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας προς επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων. Η αμφισβήτηση αφορούσε την καθ' ύλη αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου να επιληφθεί αγωγής στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που θεμελίωνε την αγωγή πήγαζε ή προέκυπτε από την άσκηση διοικητικής λειτουργίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο καθορισμός του θέματος προς επίλυση βάσει των προνοιών της Δ.27 εδικαιολογείτο ενόψει, αφενός, του νομικού χαρακτήρα του θέματος, αφετέρου, των επιπτώσεων από την επίλυσή του στην έκβαση την αγωγής. Η φύση του νομικού θέματος καθιστούσε την επίλυση του στην βάση της Δ.27 επιβεβλημένη, επειδή έθιγε την καθ' ύλη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό. Είναι αντινομικό το Δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητας του. Η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην υπόθεση Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1Ε AAΔ.729 απασχόλησε κατ' έφεση, μεταξύ άλλων, αν κατά πόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εξουσία να απορρίψει την αγωγή στα πλαίσια αίτησης για παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης των εναγόμενων/εφεσίβλητων να εμφανισθούν στην αγωγή. Θέση των εφεσειόντων ήταν ότι ήταν ανεπίτρεπτο για το πρωτόδικο Δικαστήριο να επιληφθεί του θέματος της δικαιοδοσίας στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης. Λέχθηκε από το Εφετείο ότι δεδομένου ότι όλα τα σχετικά στοιχεία βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υφίσταται κώλυμα στην διερεύνηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε χωρίς επιφύλαξη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kyriacos Theofanous v. Artemis Georghiou
(1969)1 CLR 203. Τονίσθηκε, επίσης, ότι ανεξάρτητα από οποιαδήποτε αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που μπορεί να προβληθεί από διάδικο το Δικαστήριο μπορεί και αυτεπάγγελτα να επιληφθεί θέματος που άπτεται της αρμοδιότητάς του να επιληφθεί αγωγής σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην υπόθεση Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1Ε AAΔ.729, που πιο πάνω μνημονεύεται, λέχθηκε, επίσης, ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η Έκθεση Απαίτησης. Το εγειρόμενο ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι νομικό και, επομένως, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προδικαστικής εκδίκασης δυνάμει της Διαταγής 27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Καθ' ης η αίτηση ενοικίαζε από το έτος 1ΧΧ8 και/ή από πριν από τον Αιτητή το τεμάχιο με αριθμό 1ΧΧ1 και/ή μέρος αυτού με αριθμό εγγραφής 0ΧΧΧΧ0 το οποίο είναι Τουρκοκυπριακή περιουσία, το διαχειρίζεται ο Αιτητής και γειτνιάζει με το ξενοδοχείο που διαχειρίζεται η Καθ' ης η αίτηση. Το εν λόγω τεμάχιο με τις εγκαταστάσεις του διευκολύνει την λειτουργία του εν λόγω ξενοδοχείου. Η τελευταία σύμβαση μίσθωσης μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και του Αιτητή υπογράφηκε στις 8.7.1Χ και είχε ισχύ μέχρι τις 30.6.1Χ. Ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 7.6.1Χ τερμάτισε την σύμβαση μίσθωσης. Θέση της Καθ' ης η αίτηση είναι ότι ο τερματισμός είναι παράνομος και/ή άκυρος και/ή ακυρώσιμος. Τα άρθρα 6 και 10 από τον Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν.139/1991, όπως τροποποιήθηκε, είναι πλέον διαφωτιστικά. Το άρθρο 6 του Νόμου προνοεί ως ακολούθως: «Χωρίς επηρεασµό της γενικότητας του άρθρου 5, ο Κηδεµόνας έχει τις ακόλουθες αρµοδιότητες, τις οποίες ασκεί µε τη βοήθεια δηµόσιων υπαλλήλων— (α) ∆ιαχειρίζεται κάθε Τουρκοκυπριακή περιουσία σύµφωνα µε τις συνθήκες κάθε περίπτωσης και προς το σκοπό αυτό— .................................. (v) κάνει διευθετήσεις, συνάπτει, τερµατίζει ή ακυρώνει συµβάσεις ή αναλαµβάνει υποχρεώσεις ή επιβαρύνσεις σε σχέση προς κάθε τέτοια περιουσία και ειδικότερα εκµισθώνει αυτή µε τους πιο συµφέροντες για τον ιδιοκτήτη όρους ............................». Το άρθρο 10 του Νόμου προνοεί ως ακολούθως:
(1)Κάθε ενοικιαστής/αδειούχος που δεν ικανοποιείται από απόφαση του Κηδεµόνα η οποία λαµβάνεται µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόµου και των µε βάση αυτόν εκδιδόµενων Κανονισµών έχει το δικαίωµα, µέσα σε τριάντα ηµέρες από την ηµέρα που κοινοποιείται σ' αυτόν η εν λόγω απόφαση, µε έγγραφη προσφυγή του στην οποία να εκτίθενται οι λόγοι που την επέβαλαν να προσβάλει την απόφαση αυτή
(2)Κάθε προσφυγή που ασκείται δυνάµει των διατάξεων του παρόντος άρθρου απευθύνεται προς την ειδικώς προς τούτο εγκαθιδρυόµενη εξ Υπουργών Επιτροπή που αποτελείται από τους Υπουργούς Οικονοµικών, ∆ικαιοσύνης και Γεωργίας και Φυσικών Πόρων
(3)Η κατά το προηγούµενο εδάφιο εγκαθιδρυόµενη εξ Υπουργών Επιτροπή εξετάζει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση την προσφυγή που έγινε προς αυτή και, αφού ακούσει ή δώσει την ευκαιρία στον προσφεύγοντα να υποστηρίξει τους λόγους πάνω στους οποίους στηρίζεται η προσφυγή, αποφασίζει σχετικά και κοινοποιεί την απόφασή της χωρίς καθυστέρηση στον προσφεύγοντα: Νοείται ότι η εξ Υπουργών Επιτροπή µπορεί να αναθέτει σε λειτουργούς των Υπουργείων της να εξετάζουν ορισµένα θέµατα που περιλαµβάνει η προσφυγή και να υποβάλλουν σ' αυτή το πόρισµα της εξέτασης αυτής πριν από την έκδοση της απόφασής της πάνω στην προσφυγή
(4)Η δυνάµει των διατάξεων του παρόντος άρθρου ασκηθείσα προσφυγή αναστέλλει την εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης του Κηδεµόνα εναντίον της οποίας ασκήθηκε η προσφυγή µέχρι την έκδοση της απόφασης της εξ Υπουργών Επιτροπής». Υπό το φως των πιο πάνω Νομοθετικών προνοιών προκύπτει ότι η απόφαση του Αιτητή για τερματισμό της συμφωνίας μίσθωσης ήταν απόφαση που λήφθηκε µε βάση τις διατάξεις του Νόµου και, επομένως, έχει εφαρμογή το άρθρο 10 του Νόμου σύμφωνα με το οποίο αυτή θα μπορούσε να προσβληθεί με προσφυγή. Η προσφυγή καταχωρείται εντός 30 ημερών από της κοινοποίησης της απόφασης στην Καθ' ης η αίτηση και απευθύνεται προς την ειδικώς προς τούτο εγκαθιδρυόµενη εξ Υπουργών Επιτροπή που αποτελείται από τους Υπουργούς Οικονοµικών, ∆ικαιοσύνης και Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Στην υπόθεση Ανδρέας Μ. Πλάτων και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή Άλλων
(1995)4Γ ΑΑΔ 2042 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 2045-2046: «Η δικηγόρος της Δημοκρατίας, για πρώτη φορά στη γραπτή της αγόρευση, διατείνεται προδικαστικώς πως η λειτουργία του Κηδεμόνα σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.139/91, δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου αλλά του ιδιωτικού. Η δικηγόρος βασίζει το επιχείρημα της στο άρθρο 5 του Ν.139/91, που προβλέπει πως με το διορισμό του Κηδεμόνα όλες οι Τ/Κ περιουσίες περιέρχονται σ' αυτόν, σε συνδυασμό με τη διάταξη στο άρθρο 6, όπου αναφέρεται πως θα διαχειρίζεται την περιουσία κατά τον επωφελέστερο για τον ιδιοκτήτη τρόπο. Συνεπώς, λέει η δικηγόρος της Δημοκρατίας, πρόκειται οιυσιαστικά για τη διαχείριση των Τ/Κ περιουσιών, ιδιωτικής δηλαδή περιουσίας, προς όφελος του ίδιου του ιδιοκτήτης της. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση η οποία προσεγγίζει το ζήτημα εντελώς ενσφαλμένα. Οι εξουσίες που έχει ο αρμόδιος Υπουργός, που διορίστηκε ως Κηδεμόνας των Τ/Κ περιουσιών σύμφωνα με το Ν.139/91, ανάγονται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου και μάλιστα άπτονται μιας πολύ σοβαρής και μεγάλης πτυχής ζητήματος που ενδιαφέρει ολόκληρη την πολιτεία. Η διαχείριση των Τουρκοκυπριακών περιουσιών από τον Κηδεμόνα δεν αφορά μόνον ένα έκαστο των ιδιοκτητών αλλά γενικά όλους τους Τ/Κ πολίτες της Δημοκρατίας, καθώς και τους υπόλοιπους. Αυτοί που αποκτούν προσωρινά τις τουρκοκυπριακές περιουσίες το πράττουν προς όφελος των ιδιοκτητών των ιδίων αλλά και της πολιτείας στο σύνολο της. Η κατάσταση αυτή, που δημιουργήθηκε μετά την τούρκικη εισβολή, αντιμετωπίζεται με νομοθετικούς κανόνες που επηρεάζουν όλους τους πολίτες». Υπό το φως όλων των πιο πάνω ακολουθεί ότι η απόφαση για τερματισμό της συμφωνίας μίσθωσης δεν μπορούσε να προσβληθεί με αγωγή που καταχωρείται στο Επαρχιακό Δικαστήριο, αλλά μόνο με προσφυγή. H Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιούνταν να εγείρει αγωγή εναντίον του Αιτητή στο Επαρχιακό Δικαστήριο για σκοπούς προσβολής του νόμιμου του τερματισμού. Το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει επί θέματος όπως το πιο πάνω. Οι θεραπείες που ζητά η Καθ' ης η αίτηση εναντίον του Αιτητή σχετίζονται και/ή απορρέουν όλες εκτός από μια από τον παράνομο κατά την Καθ' ης η αίτηση τερματισμό της σύμβασης μίσθωσης. Ενόψει τούτου και της κατάληξής μου ότι το ορθό διάβημα για την προσβολή του τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης θα ήταν η ιεραρχική προσφυγή ακολουθεί ότι οι αξιώσεις υπό παραγράφους 26(Α), (Β), (Γ), (Δ), (Η), (Ι) και (Κ) της Έκθεσης Απαίτησης θα πρέπει να απορριφθούν. Παραμένει εναντίον του Αιτητή η αξίωση υπό παράγραφο 26(Ε) της Έκθεσης Απαίτησης με την οποία η Καθ' ης η αίτηση αξιώνει το ποσό των Ευρώ 10.500,00 σεντ το οποίο δαπάνησε ως ισχυρίζεται λόγω της κακής κατάστασης στην οποία βρίσκονταν ο χώρος και τα υποστατικά που ενοικίαζε από τον Αιτητή δυνάμει της σύμβασης μίσθωσης. Η αξίωση αυτή δεν σχετίζεται και είναι εντελώς ανεξάρτητη του τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης. Μπορεί, επομένως, να προωθηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται. Κανένας εκ των λόγων ένστασης δεν ευσταθεί. Οι αξιώσεις υπό παραγράφους 26(Α), (Β), (Γ), (Δ), (Η), (Ι) και (Κ) της Έκθεσης Απαίτησης απορρίπτονται. Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου 3/Αιτητή και εναντίον της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο