Β2KAPITAL CYPRUS LTD ν. Μιχαήλ, Ειδ. Πτώχευσης Aρ.: 4/21, 5/11/2021

(7)ημερών από της επιδόσεως της ειδοποιήσεως σε αυτόν καταβάλει στην Β2Κapital Cyprus Ltd το ποσό των €194,000, το οποίο αποτελεί οφειλόμενο ποσό δυνάμει τελικής αποφάσεως που λήφθηκε εναντίον του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην Αγωγή Αρ. XXXXX/2011 στις 11/02/

1. Η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον οφειλέτη στις 06/07/2021 και στις 13/07/2021 καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αιτείται: α) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να παραμερίζεται (setting aside) και/ή ακυρώνεται η αίτηση προς έκδοση ειδοποίησης πτωχεύσεως υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του αιτητή. β) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει υπό τις περιστάσεις. γ) Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον έξοδα επίδοσης. Η αίτηση εδράζεται στον Νόμο Περί Πτώχευσης Κεφ. 5 άρθρο 3, στους Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικoύς Κανονισμούς, Κ. 2 - 4, 16 - 18, 38 - 43, 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1 - 4, Δ.57 και Δ.64, στην Σύμφυτη εξουσία και Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου, τη Νομολογία και Πρακτική. Η επίδική αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη ομολογία του οφειλέτη ημερομηνίας 13/07/2021 στην οποία αφού αναφέρεται στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού η οποία εκδόθηκε εναντίον του ιδίου και ακόμα τεσσάρων εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, ισχυρίζεται ότι η ειδοποίηση πτώχευσης που εκδόθηκε εναντίον του, θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι αυτή είναι παράτυπη για τους λόγους που εξειδικεύει, ότι ο αιτητής δεν μπορεί να την προωθεί διότι η απόφαση δεν είναι εκτελεστή αφού υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της και ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, είναι πρόωρη και καταπιεστική. Στην επίδικη αίτηση οι πιστωτές καταχώρησαν ένσταση στις 08/10/2021 της οποία η νομική βάση είναι οι Περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί, 2, 3, 4, 16, 17, 18, 38, 39, 40, 41, 42, 43 και 188, ο Περί Πτωχεύσεως Νόμος Κεφ. 5 άρθρο 3, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.Θ. 1,2,3 και 4, Δ.57 και Δ.64 και οι Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου, η Νομολογία και η Πρακτική. Οι λόγοι ένστασης των πιστωτών έχουν ως ακολούθως: 1) Η αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική κατά παράβαση των Πτωχευτικών Θεσμών για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. 2) Οι Καθ' ών η Αίτηση αρνούνται ότι η παρούσα αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή στερείται νομίμου ερείσματος και ισχυρίζονται ότι είναι νομότυπη σύμφωνη με τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο και σύμφωνη με τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς. 3) Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης εναντίον του δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα διαδικασία. 4) Οι Καθ' ων η Αίτηση νομότυπα καταχώρησαν την παρούσα αίτηση και όχι καταχρηστικά όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής. Η ένσταση των πιστωτών στηρίζεται από την ένορκη ομολογία του κ. Άντη Κωνσταντίνου από την Λεμεσό στην οποία αναφέρει ότι βρίσκεται στην υπηρεσία τους και γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Υιοθετεί ουσιαστικά το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Πτώχευσης και απορρίπτει τις θέσεις του Αιτητή περί παρατυπίας. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι με βάση την απόφαση ημερομηνίας 11/02/2019 ποσό €200,000 πιστώθηκε έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους και ως εκ τούτου παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €204,000 πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις ως η απόφαση. Έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους έχει πληρωθεί το ποσό των €10,000 και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να οφείλεται το ποσό των €194,
2. Η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ισχύει μόνο αν πληρώνονται οι συμφωνηθείσες στην απόφαση δόσεις, οι οποίες όμως δεν πληρώνονται. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών ότι το υπόλοιπο ποσό των €194,000 δεν είναι εξασφαλισμένο και ο Αιτητής δεν τηρεί το συμφωνηθέν πρόγραμμα πληρωμής μηνιαίων δόσεων ως η απόφαση ημερομηνίας 11/02/
3. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές απέστειλαν στο Δικαστήριο. Oι εν λόγω αγορεύσεις έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε αυτές στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε περίπτωση από αυτές που αναφέρονται στις υποπαραγράφους του εν λόγω άρθρου. Το άρθρο 3

(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, καθορίζει ως πράξη πτώχευσης την εντός επτά ημερών, μη συμμόρφωση σε ειδοποίηση πτώχευσης που αφορά χρέος το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση και ο οφειλέτης δεν συμμορφωθεί ή ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή για τουλάχιστο ισάξιο ποσό του χρέους. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 40

(2), ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση και να προβάλλει ως λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης ότι (α) έχει εξοφλήσει το χρέος του και (β) έχει ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η ένορκος αυτή δήλωση λειτουργεί σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και θα πρέπει να καταχωρείται εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη, σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στη Δημοκρατία . Ο οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκη δήλωση οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκος Λάρκος ν Ελένη Παναγή Κατσαρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 1694, στην οποία λέχθηκε ότι η περίπτωση που παρέχεται για αμφισβήτηση της ειδοποίησης πτώχευσης δυνάμει του Κανονισμού 40

(2)είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού που υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος. Η ειδοποίηση πτώχευσης μπορεί να ακυρωθεί και για άλλους λόγους από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40

(2)και στο άρθρο 3

(1)(ζ) του Κεφ. 5, αλλά με ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό που διέπεται από τις πρόνοιες των Κανονισμών 16, 17 και 18 και όχι με το συνοπτικό τρόπο της ένορκης δήλωσης που προβλέπει ο Κανονισμός 40

(2). Βάσει του Kανονισμού 16, κάθε αίτηση θα εκθέτει το Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται και θα συνοδεύεται και από ένορκη δήλωση που βεβαιώνει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται. Σχετική είναι η υπόθεση Re Costas Louka

(1986)2 JSC 365. Στην πιο πάνω υπόθεση μετά από εκτενή αναφορά στη σχετική Αγγλική νομολογία λέχθηκαν τα ακόλουθα : « In view of the above authorities I hold that a debtor is entitle to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r. 40

(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r.16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable.» (βλ. επίσης Λαϊκή Τράπεζα Λτδ V Δημήτρη Δημητρίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 278/06, ημερομηνίας 17/04/2008). Άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης εκτός αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40

(2)είναι η παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης καθώς και ισχυρισμοί για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Στην πιο πάνω απόφαση Re Costas Louka παρατίθεται το πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 38 του συγγράμματος The Law and Practice in Bankruptcy, 19η έκδοση των Williams and Muir Hunter: « Setting aside Bankruptcy notice on grounds other than set off. The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc. ». Έχει λεχθεί στην ίδια υπόθεση ότι στις περιπτώσεις αυτές δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την ένορκη δήλωση του Κανονισμού 40. (βλ. επίσης Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δημήτρης Δημητρίου (ανωτέρω) ). Επίσης, στις περιπτώσεις αίτησης για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης, σε αντίθεση με την ένορκη δήλωση που καταχωρείται δυνάμει του Κανονισμού 40

(2), ο χρόνος τέλεσης της πράξης πτώχευσης δεν παρατείνεται από τον Πρωτοκολλητή. Σε τέτοια περίπτωση, που ο χρόνος δεν παραταθεί αλλά η ειδοποίηση παραμεριστεί το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα το οποίο δηλώνει ότι δεν έχει τελεστεί οποιαδήποτε πράξη πτώχευσης (βλ. Williams on Bankruptcy, 18η Έκδοση, σελ. 43). Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Kανονισμό 2, μη συμμόρφωση με τους προαναφερόμενους κανονισμούς δεν καθιστά την διαδικασία άκυρη εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει, αλλά τέτοια διαδικασία μπορεί να παραμεριστεί, είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς, ως παράτυπη ή να τροποποιηθεί ή να τύχει άλλου χειρισμού με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο θα κρίνει πρέπον. Παρέχεται, κατ' επέκταση η ευχέρεια να περισωθεί κάποια διαδικασία, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο από το Δικαστήριο (βλ. Σιάτη ν Λοίζου

(1994)1 Α.Α.Δ. 226). Επιπλέον σύμφωνα με το άρθρο 102

(1)του Κεφ.5 : «Δεν θα ακυρώνεται καμιά Πτωχευτική διαδικασία εξ' αιτίας τυπικού ελαττώματος ή αντικανονικότητας, εκτός αν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου υπεβλήθηκε ένσταση εναντίον των διαδικασιών είναι της γνώμης ότι προκλήθηκε από το ελάττωμα ή την αντικανονικότητα ουσιώδης αδικία και ότι η αδικία δεν μπορεί να θεραπευθεί από οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου εκείνου. ». Πέρα από τα πιο πάνω, όπως έχει αναφερθεί στην 1. London Clubs Ltd κ.α v. Ρόδου Παπαδόπουλου

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699, ο σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η διασφάλιση της περιουσίας του χρεώστη ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ' ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Σε περίπτωση που διαφανεί ότι ο πιστωτής χρησιμοποιεί την διαδικασία πτώχευσης για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας τότε αυτή δεν θα επιτραπεί. (βλ. Πετράκης v. Kίμωνος

(2006)1 Α.Α.Δ. 1311). Ο πιστωτής καταχράται την διαδικασία αν τη προωθεί για να εξαναγκάσει τον χρεώστη προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης να τον εξοφλήσει. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων (βλ. Επί τοις αφορώσι τον Γεώργιο Αρέστη Πολ. Έφεση Αρ. 10796, ημερομηνίας 13/09/2002). Νομιμοποιείται όμως ο πιστωτής να προωθήσει τη διαδικασία πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση, την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Περαιτέρω, στην Re Shaw

(1928)Ch. 206, σελ. 211 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το πότε προκύπτει κατάχρηση: «Ιt cannot in my opinion, be too clearly understood that bankruptcy proceedings, which are in their nature quasi criminal, must not be used for the purpose of obtaining a collateral advantage. An attempt to do so, even though unsuccessful, will be sufficient to disentitle a petitioning creditor to an order, and, therefore, the fact that in the present case the debtor refused to pay the costs of the Sherbourne Trust Ltd, and that that demand was not insisted on, does not absolve the petitioning creditors from the consequences of having made that demand. The principle upon which the court acts in these cases is that it treats a demand of this nature as evidence that bankruptcy proceedings were taken not with the bona fide intention of obtaining adjudication but for some collateral purpose». Ερχόμενος τώρα στην παρούσα περίπτωση, ο οφειλέτης δεν καταχώρησε ένορκη δήλωση εντός της καθορισμένης προθεσμίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ειδοποίηση πτώχευσης του επιδόθηκε προσωπικά στις 06/07/2021, αλλά στις 13/07/2021 καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση η οποία στηρίζεται στον Κ.16 των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών με την οποία επικαλείται τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση και τους λόγους που προβάλλονται από τον οφειλέτη για παραμερισμό της υπό κρίση ειδοποίησης πτώχευσης. O αιτητής παραπονείται για σωρεία παρατυπιών στην έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι η μονομερής αίτηση για την έκδοση της εν λόγω ειδοποίησης δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, ότι δεν αναγράφεται σε αυτήν αλλά και στην ειδοποίηση πτώχευσης η νομική βάση, ότι η ειδοποίηση πτώχευσης δεν είναι σύμφωνη με τον σχετικό Τύπο αφού δεν υπογράφεται από τον Πρωτοκολλητή και ότι εκδόθηκε από την Β2ΚΑPITAL CYPRUS LTD στο πρώτο πρόσωπο και υπογράφεται από τους δικηγόρους τους και τέλος ότι στην ειδοποίηση πτώχευσης δεν αναγράφεται η ημερομηνίας έκδοσης της. Έχω λάβει υπόψη μου τα πιο πάνω που προβάλλει ο Αιτητής και τα έχω αντιπαραβάλει με την ειδοποίηση πτώχευσης σε συσχετισμό με τους σχετικούς Κανονισμούς και Τύπους. Ο Κανονισμός 39 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών έχει ως ακολούθως: «Α creditor, desirous that a bankruptcy notice may be issued, shall produce to the Registrar an office copy of the judgement or order on which the notice is founded and file the notice, together with a request for issue. The creditor shall at the same time lodge with the Registrar two copies of the bankruptcy notice to be sealed for service.» Στους πιο πάνω Κανονισμούς παρέχεται ο σχετικός Τύπος της πιο πάνω Αίτησης. Αυτός είναι Τύπος αρ. 3 (BANKRUPTCY FORM No. 3). Πουθενά στο Κανονισμό 39 και στον Τύπο αρ. 3, αναφέρεται ή προνοείται η εν λόγω αίτηση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ή να αναγράφεται η νομική βάση. Κατά συνέπεια τα παράπονα του Αιτητή δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Όσον αφορά την ειδοποίηση Πτώχευσης, ο Κανονισμός 40

(1)έχει ως ακολούθως: «40. -

(1)Every bankruptcy notice shall be endorsed with the name of the advocate actually suing out the same, or if no advocate is employed with a memorandum that it sued out by the creditor in person. Such notice shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the creditor may be left.» O σχετικός Τύπος της ειδοποίησης πτώχευσης προνοείται στους Κανονισμούς και είναι ο Τύπος αρ. 4 ((BANKRUPTCY FORM No. 4). Με βάση τον εν λόγω Κανονισμό και Τύπο δεν απαιτείται η ειδοποίηση πτώχευσης να αναγράφει τη νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται, όπως ο Αιτητής αναφέρει. Περαιτέρω, παρατηρώ ότι η εκδοθείσα ειδοποίηση πτώχευσης υπογράφεται από τον Πρωτοκολλητή, όπως προνοείται στον σχετικό Κανονισμό και Τύπο. Στο τέλος αυτής, υπάρχει η αναγραφή «Πρωτοκολλητής» και πάνω από αυτήν υπογραφή, που προφανώς ανήκει στον Πρωτοκολλητή. Άλλωστε δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα άλλο με την υπογραφή αυτή. Κατά συνέπεια, ούτε αυτό το παράπονο του Αιτητή ευσταθεί. Ούτε το παράπονο του Αιτητή που αναφέρει ότι η ειδοποίηση πτώχευσης εκδόθηκε στο πρώτο πρόσωπο αλλά υπογράφεται από τους δικηγόρους του πιστωτή ευσταθεί. Δεν διευκρινίζεται κατ' αρχάς ποιο είναι το παράπονο αυτό. Προκύπτει όμως ότι η ειδοποίηση πτώχευσης δεν υπογράφεται από τους δικηγόρους του πιστωτή. Περιλαμβάνει αναφορά όμως για καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε αυτούς, ως προνοείται στον σχετικό Κανονισμό και Τύπο. Στην αγόρευση του ο συνήγορος του αιτητή αναφέρεται και στην υπογραφή της αίτησης για την έκδοση της επίδικης ειδοποίησης. Δεν διαπιστώνεται όμως οτιδήποτε το μεμπτό ούτε και σε αυτό το ζήτημα. Η αίτηση υπογράφεται από τους δικηγόρους του πιστωτή ως προνοείται στον σχετικό Τύπο

1. Τέλος, το παράπονο του Αιτητή ότι η ειδοποίηση πτώχευσης δεν φέρει ημερομηνία έκδοσης, δεν ευσταθεί. Προκύπτει ότι σε αυτή αναγράφεται η ημερομηνία έκδοσης της και αυτή είναι η 17η/06/
2. Πέραν των πιο πάνω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η δικαστική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του δεν είναι εκτελεστή και κατά συνέπεια δεν είναι πιστωτές οι B2KAPITAL CYPRUS LTD. Η απόφαση που αφορούσε την καταβολή του ποσού των €204,000, προέβλεπε ότι θα αναστελλόταν από μήνα σε μήνα νοουμένου ότι θα τηρείτο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που αναφέρεται σε αυτήν καταβολής συγκεκριμένου ύψους μηνιαίων δόσεων, με περίοδο χάριτος 10 ημερών. Προνοείτο ρητά στην εν λόγω απόφαση ότι σε περίπτωση παράλειψης καταβολής μιας ή μέρους οποιασδήποτε δόσης τότε ολόκληρο το πιο πάνω ποσό θα καθίστατο άμεσα πληρωτέο και οφειλόμενο. Δεν αμφισβητείται από τον Αιτητή ότι δεν ακολουθήθηκαν οι συγκεκριμένοι όροι αναστολής εκτέλεσης και ότι δεν καταβάλλονται οι συμφωνηθείσες δόσεις. Κατά συνέπεια η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δεν υφίσταται πλέον και το υπόλοιπο ποσό το οποίο αξιώνεται με την εκδοθείσα ειδοποίηση πτώχευσης είναι άμεσα απαιτητό. Δηλαδή, στην παρούσα περίπτωση υπάρχει τελεσίδικη απόφαση προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και η οποία κατέστη εκτελεστή για το υπόλοιπο ποσό που αναφέρεται στην ειδοποίηση πτώχευσης. Επομένως, οι Καθ' ων η Αίτηση είναι πιστωτές εν τη έννοια του Νόμου. Ο πιο πάνω προβαλλόμενος λόγος επίσης είναι αντιφατικός και με τα όσα ο Αιτητής επικαλείται περί πρόωρης και καταχρηστικής διαδικασίας διότι οι πιστωτές δεν προχώρησαν με μέτρα εκτέλεσης. Τούτο αναγνωρίζει την ύπαρξη οφειλής η οποία είναι άμεσα απαιτητή και πληρωτέα. Προχωρώντας να εξετάσω και τον πιο πάνω αναφερόμενο παράπονο του Αιτητή περί καταχρηστικότητας, παρατηρώ ότι ούτε αυτό ευσταθεί. Δεν καταδεικνύεται κατάχρηση της διαδικασίας επειδή οι πιστωτές δεν προχώρησαν με μέτρα εκτέλεσης και μόνο. Είναι γνωστό ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης, αλλά είναι μια suis generis διαδικασία που έχει οιωνεί ποινικό χαρακτήρα (βλ. Επί τοις αφορώσι τον Γεώργιο Αρέστη, Πολ. Έφεση Αρ. 10796, Ημερομηνίας 13/09/2002, Επί τοις αφορώσι τον Τάκη Οικονομίδη, Πολ. Έφεση Αρ. 9682, Ημερομηνίας 29/09/1997 και Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 1). Πέραν των πιο πάνω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι σε θέση να αποπληρώνει το χρέος του με μηνιαίες δόσεις και ότι υπάρχουν ακόμη τέσσερις οφειλέτες κάτι που δίνει περισσότερες επιλογές εκτέλεσης της απόφασης. Επίσης, ισχυρίζεται ότι το επίδικο χρέος είναι εξασφαλισμένο. Τούτη η τελευταία θέση δεν φαίνεται να υποστηρίζεται με οποιαδήποτε στοιχεία μιας τέτοιας εξασφάλισης. Είναι μια γενική και αόριστη αναφορά, την οποία οι πιστωτές απορρίπτουν δηλώνοντας ρητά στην ένσταση τους ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε εξασφάλιση. Περαιτέρω, οι αναφορές του αιτητή ότι έχει σταθερή εργασία και ότι οι πιστωτές θα μπορούσαν να στραφούν και εναντίον των άλλων οφειλετών για να εισπράξουν, είναι γενικές και αστήρικτες. Εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι υπήρχε στην εκδοθείσα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής του χρέους με συγκεκριμένες μηνιαίες δόσεις από όλους τους οφειλέτες, χωρίς όπως προκύπτει να έχει τηρηθεί. Η θέση αυτή επίσης δεν είναι ικανή, έστω και αν ευσταθεί, να στηρίξει το επιχείρημα περί πρόωρης και καταχρηστικής διαδικασίας η οποία ακολουθείται από τους πιστωτές. Επαναλαμβάνεται ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης. Ούτε έχει προκύψει από τα όσα ο οφειλέτης έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι πιστωτές προωθούν την παρούσα διαδικασία με σκοπό την εξασφάλιση παράλληλου ή αθέμιτου πλεονεκτήματος. Ούτε φαίνεται η διαδικασία αυτή να είναι καταπιεστική για τον οφειλέτη. Υπάρχει μια οφειλή δυνάμει δικαστικής απόφασης η οποία δεν αμφισβητείται από τον οφειλέτη και οι πιστωτές κίνησαν την παρούσα διαδικασία. Δεν διακρίνεται κάτι το μεμπτό σε αυτή την συμπεριφορά των πιστωτών, ούτε τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι οι πιστωτές με αυτή την διαδικασία σκοπό έχουν την καταπίεση του οφειλέτη ή τον εξαναγκασμό του για εξόφληση της οφειλής του (βλ. Πετράκης v. Kίμωνος (ανωτέρω) και Ζήνων Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd, Έφεση Αρ. 131/2005, Ημερ. 08/09/2006). Έχοντας υπόψη τις αρχές τις νομολογίας και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καταλήγω ότι η παρούσα διαδικασία δεν είναι καταχρηστική. Ως εκ τούτου και ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Λαμβανομένου υπόψη μου όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί, αφού κανένας από τους λογούς που προβλήθηκαν για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης ευσταθεί. Ως εκ τούτου, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των πιστωτών - καθ' ών η αίτησης και εναντίον του χρεώστη - οφειλέτη, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε περίπτωση που είχαν δοθεί οδηγίες για αναστολή της διάπραξης πράξης πτώχευσης, αυτή θα θεωρείται ότι έχει συντελεστεί, μετά και την ολοκλήρωση της παρούσας διαδικασίας. (Υπ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο