Δημητρίου ν. Αλεξάνδρου, Αρ. Αγ. : 1045/2019, 22/11/2021

(2)και 22, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, στον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου Νόμος του 2000 (Ν. 96(Ι)/2000), στο Νόμο που προνοεί για την υποχρεωτική ασφάλιση για ευθύνη έναντι τρίτου που προκύπτει από τη χρήση μηχανοκινήτων οχημάτων, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στους κανόνες του κοινοδικαίου, στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Μιχαέλας Χρυστάλλας Παναγιωτίδου, η οποία είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων του εναγόμενου και η οποία ισχυρίζεται ότι έχει γνώση των θεμάτων της παρούσας αγωγής και έχει εξουσιοδοτηθεί από τον εναγόμενο να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η εν λόγω ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα στην καταχώρηση της προηγούμενης αγωγής αρ. 542/2016 από τον ενάγοντα για το επίδικο δυστύχημα. Η αγωγή εκείνη αναφέρει καταχωρήθηκε στις 08/04/2016 και στις 23/11/2018 καταχωρήθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης του εναγόμενου, χωρίς να είχε ακολουθήσει άλλο δικόγραφο και συγκεκριμένα Απάντηση στην Υπεράσπιση. Ο ενάγοντας δεν προέβηκε σε οποιοδήποτε περαιτέρω διάβημα, όπως αυτό της καταχώρισης της κλήσης για οδηγίες εντός 90 ημερών όπως προβλέπεται από τη Δ.30, Θ.1, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο στις 28/03/2019 να απορρίψει την αγωγή με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο (βλ. τεκμήριο 4). Έξι μήνες μετά και συγκεκριμένα στις 27/09/2019 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Αποτελεί θέση της ενόρκως δηλούσας ότι τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής αρ. XXXXX/2016 δεν έχουν καταβληθεί στον εναγόμενο, αλλά ούτε στους δικηγόρους τους. Συνεπώς, το Πρωτοκολλητείο δεν θα έπρεπε να κάνει δεκτή την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αφού η πληρωμή των δικηγορικών εξόδων συνιστά προαπαιτούμενο για την καταχώριση της νέας αγωγής με το ίδιο αντικείμενο, σύμφωνα με το Νόμο. Προχωρώντας πιο κάτω, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι αποτελεί θέση του εναγόμενου ότι υπάρχει παραγραφή του αδικήματος, καθώς αυτό - σύμφωνα πάντα με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα - επεσυνέβη στις 16/10/2013 ήτοι περίπου 6 χρόνια πριν την καταχώρηση της νέας αγωγής. Ο ενάγοντας - καθ' ου η αίτηση με την ένσταση του εγείρει 6 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως ακολούθως: (α) Η αίτηση στερείται νομικού και πραγματικού υποβάθρου. (β) Η έγκριση των αιτημάτων του εναγόμενου θα στερήσει από τον ενάγοντα τα νόμιμα και συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του. (γ) Είναι λογικό και δίκαιο να απορριφθεί η αίτηση του εναγόμενου. (δ) Η αξίωση του ενάγοντα δεν έχει παραγραφεί και εν πάση περιπτώσει το ζήτημα της παραγραφής μπορεί να εξεταστεί μόνο εάν τεθεί με την υπεράσπιση του εναγόμενου. (ε) Ο εναγόμενος κωλύεται να επικαλείται την μη πληρωμή των εξόδων της αγωγής XXXXX/

1. (στ) Κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αλλά και μεταγενέστερα τα έξοδα της αγωγής XXXXX/2016 δεν είχαν υπολογιστεί, δεν ήταν πληρωτέα και δεν απαιτήθηκαν. Η ένσταση του ενάγοντα βασίζεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στους Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμους του 2012 έως 2021, άρθρα 6, 13, 15, 17, 20, 21 και 22, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 16, Κανονισμό 9, Διαταγή 27, Διαταγή 30, Διαταγή 48, Κανονισμοί 1 - 13, Διαταγή 57 και Διαταγή 64, στους κανόνες κοινοδικαίου και του δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία του κ. Μαρίου Φοίβου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα ο οποίος ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος από τον ενάγοντα να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο εν λόγω ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η αξίωση του ενάγοντα, μετά από ένα σοβαρό τραυματισμό που υπέστη συνεπεία αυτοκινητιστικού ατυχήματος που έλαβε χώρα κατά τις 16/10/2013, προωθήθηκε εντός της περιόδου παραγραφής με την Αγ. Αρ. XXXXX/2016, η οποία καταχωρήθηκε στις 08/04/
2. Συμφωνεί με την καταχώρηση των δικογράφων σε εκείνη την αγωγή, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Προσθέτει όμως ότι ο ενάγοντας με αίτηση του ημερομηνίας 10/09/2019 αιτήθηκε την χορήγηση διατάγματος με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρισης της απάντησης του στην υπεράσπιση του εναγομένου. Η αίτηση αυτή είχε οριστεί στις 26/09/2019, ημερομηνία κατά την οποία οι δικηγόροι του ενάγοντα ενημερώθηκαν από το Δικαστήριο ότι η αγωγή είχε απορριφθεί στις 28/03/
3. Η εν λόγω απόρριψη της αγωγής έγινε, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση των δικηγόρων των διαδίκων, η οποία έγινε γνωστή από τους δικηγόρους του ενάγοντα στις 26/09/2019 ενώ η πλευρά του εναγόμενου φαίνεται να ενημερώθηκε για αυτό μετά την καταχώριση της παρούσας αγωγής. Ο ενάγοντας έσπευσε με την καταχώριση νέας αγωγής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17(γ) των Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμων του 2012 έως
4. Η καταχώριση αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό θα έπρεπε να γίνει εντός 6 μηνών από την απόρριψη της αγωγής XXXXX/2016, πράγμα που επιτεύχθηκε με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής στις 27/09/2019, δηλαδή την επόμενη μέρα που οι δικηγόροι του ενάγοντα έλαβαν γνώση για την απόρριψη της. Συνεπώς, ο χρόνος παραγραφής θεωρείται ότι διακόπηκε με την αγωγή XXXXXX/
5. Η παρούσα αγωγή αναγράφει ότι αποτελεί νέα αγωγή σε σχέση με την αγωγή αρ. XXXXX/2016 και καταβλήθηκαν διπλάσια τέλη. Ο ενόρκως δηλών, συνεχίζοντας αναφέρει, ότι αν και από πλευράς του ενάγοντα υπήρχε η ετοιμότητα και προθυμία καταβολής των εξόδων της αγωγής XXXXX/2016, η πληρωμή τους ήταν αδύνατη διότι αυτά δεν είχαν υπολογιστεί και δεν είχαν καταστεί πληρωτέα. Κατά την καταχώριση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο τέθηκε το θέμα της πληρωμής των εξόδων από τον Πρωτοκολλητή κ. XXXXX Αταλιώτη αλλά όταν διαπιστώθηκε ότι αυτά δεν είχαν υπολογιστεί, δεν είχαν καταστεί απαιτητά και δεν απαιτήθηκαν, η καταχώριση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο επιτράπηκε από τον εν λόγω Πρωτοκολλητή. Η πλευρά του ενάγοντα ήταν πάντοτε έτοιμη και πρόθυμη να καταβάλει τα έξοδα της αγωγής XXXXX/2016 αλλά μέχρι και σήμερα δεν φαίνεται να έχουν υπολογιστεί και απαιτηθεί, προφανώς για να τεθεί το επιχείρημα ότι δήθεν υπάρχει κώλυμα προώθησης της αγωγής. Επισημαίνει ο ενόρκως δηλών επίσης, ότι η πλευρά του ενάγοντα ήταν και είναι έτοιμη να πληρώσει τα έξοδα της αγωγής XXXXX/2016 άμεσα και είναι η πλευρά του εναγόμενου που εμποδίζει ή/και δεν καθιστά δυνατή την πληρωμή τους και συνεπώς κωλύεται να επικαλείται ως επιχείρημα την μη πληρωμή τους. Τέλος, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με τους Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμους του 2012 έως 2021, το Δικαστήριο δεν λαμβάνει αυτεπάγγελτα υπόψη την παραγραφή δικαιώματος έγερσης αγωγής αλλά αυτό εξετάζεται νοουμένου ότι τέτοιο ζήτημα δικογραφείται. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δύναται να επεκτείνει τον προβλεπόμενο χρόνο παραγραφής μετά από ενδιάμεση αίτηση μετά τη δικογράφηση του ζητήματος της παραγραφής. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές καταθέσαν στο Δικαστήριο. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή και έχω μελετήσει τις εν λόγω αγορεύσεις, τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου. Δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά στο περιεχόμενο τους για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Αναφορά σε θέσεις των μερών, θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης, εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, ο εναγόμενος - αιτητής καταχώρησε εμφάνιση υπό όρους, ως είχε δικαίωμα με βάση τις πρόνοιες της Διαταγής 16, Θεσμός 9 και ακολούθησε η παρούσα αίτηση με την οποία επιζητεί τις πιο πάνω αναφερόμενες θεραπείες. Το δικονομικό πλαίσιο το οποίο παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για να παράσχει τέτοιες θεραπείες σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας είναι η Δ.27, Θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. Νίκος Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)

(1988)1 Α.Α.Δ. 1338). Η Δ.27, Θ.3 προνοεί ως ακολούθως: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Στο Halsbury's Laws of Engalnd, 4th edition, vol.37, para.430 αναφέρονται γενικά οι εξουσίες του Δικαστηρίου να διατάσσει τον παραμερισμό δικογράφων ή να απορρίπτει αγωγές. Στην παράγραφο 431 του πιο πάνω συγγράμματος αναφέρεται ότι το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τις πιο πάνω εξουσίες του για συγκεκριμένους λόγους. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι: "These powers may be exercised on the ground:

(1)that the pleading or indorsement discloses no reasonable cause of action or defence, as the case may be;

(2)that it is scandalous, frivolous or vexation;

(3)that it may prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action; or

(4)that it is otherwise an abuse of the process of the court. Σύμφωνα με την νομολογία η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη και άλλων

(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1852) και Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Eθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.

(1999)1Β Α.Α.Δ. 1316). Aναφορικά με τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση τέτοιου είδους αιτήματος, στην Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 A.A.Δ. 246 λέχθηκε ότι αίτηση για διαγραφή αίτησης για εκκαθάριση σαν μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα, επιπόλαια και ενοχλητική (frivolous and vexation) και σαν αποτελούσα κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process) δυνάμει των προνοιών της Δ.27, Θ.3, κρίνεται αποκλειστικά με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου της, ανεξάρτητα από την μαρτυρία η οποία την υποστηρίζει. Επίσης, στο Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 37, para 436 αναφέρεται ότι «..if the application is based only on the ground that the pleading or indorsement does not disclose a reasonable cause of action no evidence is admissible» (βλ. επίσης 1. Νoskov xxx κ.α. v. xxx Gavrilenko, Πολ. Έφεση Αρ. Ε101/2017, Ημερ. 14/10/2021 και ARTESA TRADING CO LIMITED κ.α. v. CREDIT BANK OF MOSCOW, Πολ. Έφεση Αρ. 147/2012, Ημερ. 3/4/2018). Η εξουσία διαγραφής δικογράφου ή απόρριψης μιας αγωγής για τους πιο πάνω λόγους ασκείται με φειδώ και διατάσσεται μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις. Στην Re Pelmako Development Ltd (ανωτέρω) λέχθηκαν τα κάτωθι: «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο εφ' όσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφεύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.» Ξεκάθαρες περιπτώσεις διαγραφής αγωγής, μπορούν να αποτελέσουν απαιτήσεις όπου το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να διατάξει την αιτούμενη θεραπεία ή όπου αποτελούν δεδικασμένο. Στο Annual Practice

(1958), σελ. 575 αναφέρονται τα κάτωθι: «So if in an action of contract it appears clearly that there is no contract between the plaintiffs and the defendant ....; or no contract valid in law...; or if the matter be already res judicata ...; or if the action be brought solely to obtain relief which the court has no power to grant ...; or if relief be asked on a ground which is no ground for such relief .., the Statement of Claim will be struck out, and the action dismissed.» Πέραν των πιο πάνω διαδικαστικών κανονισμών που αναφέρθηκαν, υπάρχει και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει δικόγραφα ή να απορρίπτει αγωγές όταν αυτές αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Μια διαδικασία είναι καταχρηστική όταν χρησιμοποιείται για αλλότριους σκοπούς και μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές (βλ. Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 37 para. 434 και Tζεννάρο Περέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών, Πολ. Έφεση Αρ. 9173, 16/03/1995). Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί είναι ότι ουσιαστικά ο εναγόμενος επικαλείται τις εξουσίες του Δικαστηρίου για παραμερισμό της αγωγής και της επίδοσης σε αυτόν για δύο λόγους. Ο πρώτος άπτεται του δικαιώματος του ενάγοντα να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και να την προωθεί, δεδομένου ότι δεν έχει καταβάλει τα έξοδα της προηγούμενης αγωγής με βάση της Δ.30, Θ.1 και ο δεύτερος, ότι σε κάθε περίπτωση το αγώγιμο του δικαίωμα έχει παραγραφεί. Θα προχωρήσω να εξετάσω ξεχωριστά τους πιο πάνω λόγους και να κρίνω κατά πόσο εμπίπτουν εντός της εμβέλειας της Δ.27, Θ.3 και αποτελούν ζητήματα τα οποία μπορούν να εγερθούν στο στάδιο αυτό και με τη διαδικασία αυτή. Ξεκινώντας από τον πρώτο λόγο, κρίνω ότι αν και ο εναγόμενος δεν επικαλείται την ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος ή ότι η αγωγή δεν αποκαλύπτει ένα τέτοιο δικαίωμα, εντούτοις ισχυρίζεται κώλυμα του ενάγοντα να προωθεί την παρούσα αγωγή και ανυπαρξία ενός τέτοιου δικαιώματος, στηριζόμενος στη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθείται όταν η πρώτη αγωγή απορριφθεί δυνάμει των προνοιών της Δ.30, Θ.

1. Τούτο, κατά τη κρίση μου, σε περίπτωση που ευσταθεί, απολήγει στην εξάλειψη του δικαιώματος σε θεραπεία και κατ' επέκταση σε αδυναμία του Δικαστηρίου να του αποδώσει θεραπεία, κάτι το οποίο εμπίπτει εντός της εμβέλειας της Δ.27, Θ.3 και το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, σε αυτό το αρχικό στάδιο. Προχωρώντας να εξετάσω την ουσία του αιτήματος στη βάση αυτού του πρώτου λόγου, προκύπτει να μην υπάρχει αμφισβήτηση επί των ουσιωδών γεγονότων από τους διάδικους και τα οποία αναφέρθηκαν ανωτέρω. Είναι επίσης κοινό έδαφος ότι πριν από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, τα έξοδα της αγωγής αρ. XXXXX/2016 δεν είχαν και δεν έχουν, όπως προκύπτει, μέχρι σήμερα καταβληθεί στον εναγόμενο από τον ενάγοντα. Η Δ.30, Θ.1 σε σχέση με το ζήτημα αυτό έχει ως ακολούθως: «
2. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ. .................................. που απορρίφθηκε την .................................. συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.» Σύμφωνα με τις πρόνοιες της πιο πάνω Διαταγής και Θεσμού, η απόρριψη της αγωγής αρ. XXXXX/2016 λόγω του ότι ο ενάγοντας παρέλειψε να καταχωρήσει εντός του προνοούμενου χρονοδιαγράμματος κλήσης για οδηγίες, δεν αποτελεί κώλυμα καταχώρισης της παρούσας αγωγής. Ο Θεσμός 1(ε) όμως επιβάλλει στον ενάγοντα όπως καταβάλει τα έξοδα της αγωγής που έχει απορριφθεί με τον τρόπο αυτό, καθορίζοντας την υποχρέωση του αυτή ως προαπαιτούμενο για την καταχώρηση νέας αγωγής καθώς επίσης και την καταβολή διπλάσιων τελών στην νέα αγωγή. Τα έξοδα όμως τα οποία θα πρέπει να καταβληθούν θα πρέπει να υπολογίζονται και μετά να ακολουθεί η πληρωμή τους, έτσι ώστε να μπορεί ο ενάγοντας να καταχωρήσει νέα αγωγή. Δεν αναφέρεται από ποιόν πρέπει να υπολογίζονται τα εν λόγω έξοδα και με ποιο τρόπο. Σύμφωνα όμως με την Διαταγή 59, Θ.1 τα έξοδα σε κάθε διαδικασία εμπίπτουν εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην περίπτωση επίσης που το Δικαστήριο διατάξει όπως τα έξοδα καταβληθούν από ένα εκ των διαδίκων σε μια αγωγή, ο Πρωτοκολλητής μπορεί να τα υπολογίσει και το διάδικο μέρος εναντίον του οποίου επιδικάστηκαν τα έξοδα, οφείλει να τα πληρώσει (βλ. Δ.59, Θ.13). Στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο απορρίπτοντας την αγωγή αρ. XXXXX/2016, καταδίκασε τον ενάγοντα στην καταβολή των εξόδων του εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο (βλ. τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Τέτοιος υπολογισμός όμως των εξόδων της παρούσας αγωγής προκύπτει να μην έγινε ποτέ και αυτό δεν αμφισβητείται από κανένα εκ των διαδίκων. Εκείνο το οποίο προκύπτει και/ή ευλόγως συμπεραίνεται επίσης είναι ότι ουδείς εκ των διαδίκων είχε αντιληφθεί ή λάβει γνώση ότι η παρούσα αγωγή είχε απορριφθεί. Ο ενάγοντας έλαβε γνώση αυτού του γεγονότος στις 26/09/2019, με τον τρόπο που αναφέρεται ανωτέρω στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ο δε εναγόμενος, προκύπτει να έλαβε γνώση μετά τη καταχώρηση και λήψη της παρούσας αγωγής και προέβηκε σε έρευνα στο φάκελο της αγωγής αρ. XXXXX/2016 με σκοπό να λάβει πληροφορίες σε σχέση με την εν τέλει απόρριψη της αγωγής εκείνη. Ουδέποτε προκύπτει οι διάδικοι να ενημερώθηκαν για την απόρριψη της εν λόγω αγωγής. Είναι προφανές και δεδομένο ότι τα έξοδα της αγωγής αρ. XXXXX/2016 δεν υπολογίστηκαν πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής και ούτε εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Κατ' επέκταση κατά την καταχώριση της ο ενάγοντας δεν θα μπορούσε να τα καταβάλει. Εκείνο το οποίο επιβάλλει ως υποχρέωση ο Θεσμός 1(ε) ανωτέρω είναι την καταβολή των υπολογισθέντων εξόδων. Προκύπτει περαιτέρω ότι ουδέποτε πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής ο ενάγοντας αποτάθηκε στους δικηγόρους του εναγόμενου για υπολογισμό και καταβολής των εξόδων αλλά ούτε και οι τελευταίοι τα είχαν μέχρι εκείνη τη στιγμή υπολογίσει, αφού δεν είχαν γνώση για την απόρριψη της αγωγής. Με αυτά τα δεδομένα εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο η παρούσα αγωγή θα πρέπει να παραμεριστεί και να απορριφθεί καθότι δεν τηρήθηκε ο πιο πάνω αναφερόμενος Θεσμός σε σχέση με το μέρος που αφορά την καταβολή των εξόδων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο σκοπός της νέας Διαταγής 30 ήταν να επιταχύνει την προώθηση των δικαστικών αγωγών και την απονομή της δικαιοσύνης και όχι να την εμποδίσει. Εξ' ου και έδωσε την ευχέρεια στον ενάγοντα σε περίπτωση παράλειψης προώθησης της πρώτης αγωγής να έχει δικαίωμα να καταχωρήσει εκ νέου την ίδια αγωγή χωρίς κώλυμα, με τις συγκεκριμένες κυρώσεις φυσικά. Παρόλα αυτά ο εν λόγω Θεσμός δεν προνοεί τί θα πρέπει να γίνεται στην περίπτωση που τα έξοδα δεν υπολογιστούν από τον εναγόμενο για να μπορεί ο ενάγοντας να τα καταβάλει και να προχωρήσει με την καταχώριση της νέας αγωγής του. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω γεγονότα που αφορούν την παρούσα περίπτωση όπως διαμορφώθηκαν κατά την καταχώριση της παρούσας αγωγής, κρίνω ότι η αίτηση σε σχέση με το μέρος αυτό δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να προβώ σε απόρριψη της παρούσας αγωγής, υπό τις περιστάσεις και δεδομένου των προνοιών του σχετικού Κανονισμού. Η υποχρέωση που επιβάλλει ο Θεσμός 1(ε) στον ενάγοντα είναι να καταβάλλει τα υπολογισμένα έξοδα και τίποτε άλλο. Δεν του επιβάλλει να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες προς την κατεύθυνση υπολογισμού τους από τον αντίδικο του. Ούτε προνοείται τί θα πρέπει να γίνεται στην περίπτωση που τα εν λόγω έξοδα δεν υπολογίζονται όπως στην παρούσα περίπτωση ή στην περίπτωση που σκοπίμως ο εναγόμενος αρνείται να τα υπολογίσει. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με το ζήτημα αυτό, παραμένει ως δεδομένο ότι ο Κανονισμός 1

(3)της Δ.30 δεν έχει τηρηθεί και δεν θα μπορούσε να τηρηθεί εφόσον τα έξοδα που όφειλε ο ενάγοντας να καταβάλει για να δικαιούται να καταχωρίσει την παρούσα αγωγή δεν είχαν υπολογιστεί. Ούτε ο εναγόμενος είχε λάβει γνώση για την απόρριψη της αγωγής πριν την καταχώριση της νέας για να ήταν σε θέση να υπολογίσει τα έξοδα του. Κρίνω ότι θα ήταν ορθό να εκδώσω τέτοιες οδηγίες και/ή διατάγματα, βασιζόμενος στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, με σκοπό να τύχει εφαρμογής ο πιο πάνω Κανονισμός και να υλοποιηθεί ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε και η ορθή λειτουργία του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης. Τούτο όμως θα πρέπει να γίνει εφόσον η παρούσα αγωγή δεν θα μπορούσε να απορριφθεί στο στάδιο αυτό, στη βάση του άλλου επιχειρήματος της πλευράς του εναγόμενου, αυτού της παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του ενάγοντα, το οποίο θα εξετάσω. Ο συνήγορος του εναγόμενου στην αγόρευση του προβαίνει σε ανάλυση και ερμηνεία των Άρθρων 17 και 6 του Νόμου 66(Ι)/2012 και άλλων σχετικών άρθρων του εν λόγω Νόμου για να εισηγηθεί ότι το αγώγιμο δικαίωμα της παρούσας αγωγής έχει παραγραφεί στις 08/04/2019. Ο συνήγορος του ενάγοντα, ισχυρίζεται ότι το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης παραπέμποντας στα Άρθρα 20 και 21 του Νόμου 66(Ι)/2012. Εκείνο το οποίο προέχει να εξεταστεί αρχικά είναι κατά πόσο το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας μπορεί και είναι το κατάλληλο στάδιο να εξετάσει ζήτημα παραγραφής της παρούσας αγωγής. Είμαι της άποψης και κρίνω ότι το αίτημα του εναγόμενου στην πιο πάνω βάση είναι πρόωρο. Σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Περί Παραγραφής Νόμου, Ν. 66

(1)/2012, το δικαστήριο δεν λαμβάνει αυτεπάγγελτα υπόψη την παραγραφή του δικαιώματος έγερσης αγωγής. Το δε Άρθρο 21 του ιδίου Νόμου αναφέρει τα εξής: «Στα πλαίσια διαδικασίας αγωγής την παραγραφή μπορεί να προτείνει με δικογράφηση οποιοσδήποτε διάδικος έχει έννομο συμφέρον.» Για να υπάρχει δικογράφηση θα πρέπει να υπάρχει δικόγραφο. Τα δικόγραφα σε μια διαδικασία αγωγής καθορίζονται από τη Διαταγή 19, Θ. 2 και αυτά αποτελούνται από την έκθεση απαίτησης, την υπεράσπιση ή ανταπαίτηση και την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Στην βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του ή και ανταπαίτησης του ενδεχομένως, θα μπορεί να εγείρει το ζήτημα της παραγραφής και αυτό να αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατά το κατάλληλο στάδιο. Παραπέμπω στην

1. Ρεας Ανδρονίκου κ.α. v. Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενους τους, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολ. Έφεση Αρ. 168/2010, Ημερ. 24/02/2016, όπου αποφασίστηκε, κατά πλειοψηφία, ο χρόνος στον οποίο εξετάζονται αμιγώς νομικά ζητήματα από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.27 και ότι αυτός είναι κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα και ότι κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (τώρα κλήση για οδηγίες). Δεδομένων των πιο πάνω και της νομοθετικής ρύθμισης σε σχέση με τον τρόπο που πρέπει να εγείρεται το ζήτημα της παραγραφής, κρίνω ότι είναι πρόωρο αυτό να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και πριν την καταχώρηση εμφάνισης και σχετικού δικογράφου από τον εναγόμενο. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη με την έννοια ότι δεν μπορεί να παραμεριστεί η αγωγή και η επίδοση αυτής, ως τα αιτητικά του εναγόμενου. Παρόλα αυτά και για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, το Δικαστήριο μπορεί και θα πρέπει να εκδώσει σχετικά διατάγματα, έτσι ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί ο Κανονισμός 1(ε) της Διαταγής 30 και να υλοποιηθεί ο σκοπός του. Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η παρούσα αγωγή αναστέλλεται για περίοδο 30 ημερών και μόνο, από σήμερα. Εντός της πιο πάνω περιόδου αναστολής, ο εναγόμενος να υποβάλει σχετικό κατάλογο εξόδων προς τον Πρωτοκολλητή και/ή θα έχει δικαίωμα να υποβάλει ένα τέτοιο κατάλογο και να λάβει όλα τα αναγκαία διαβήματα με σκοπό να υπολογιστούν τα έξοδα του στην Αγ. Αρ. XXXXX/
2. Εφόσον ο εναγόμενος συμμορφωθεί με τα πιο πάνω εντός του αναφερόμενου χρονοδιαγράμματος, τότε θα υπάρχει περαιτέρω αναστολή της αγωγής μέχρις ότου τα έξοδα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Μετά τον υπολογισμό και έγκριση των πιο πάνω εξόδων από τον Πρωτοκολλητή και κοινοποίηση τους προς τον εναγόμενο, ο τελευταίος οφείλει άμεσα και το αργότερο εντός 5 ημερών να επιδώσει τα υπολογισμένα και εγκριθέντα έξοδα προς τον ενάγοντα με σκοπό την πληρωμή και εξόφληση τους προς τον εναγόμενο. Με την επίδοση των πιο πάνω εξόδων προς τον ενάγοντα, η παρούσα αγωγή θα αναστέλλεται για περαιτέρω περίοδο 30 ημερών, εντός της οποίας ο ενάγοντας υποχρεούται να καταβάλει και εξοφλήσει τα εν λόγω έξοδα στον εναγόμενο. Σε περίπτωση παράλειψης του εναγόμενου να υπολογίσει τα έξοδα του εντός της καθορισμένης χρονικής περιόδου και να τα επιδώσει στον ενάγοντα, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, η αγωγή του ενάγοντα θα μπορεί να συνεχιστεί. Σε περίπτωση παράλειψης του ενάγοντα να εξοφλήσει τα έξοδα του εναγόμενου εντός της πιο πάνω καθορισμένης χρονικής περιόδου που αναφέρθηκε, η αγωγή του θα θεωρείται ως εγκαταληφθείσα και απορριφθείσα με έξοδα εναντίον του. Σε κάθε περίπτωση, αν τα έξοδα υπολογιστούν και εξοφληθούν νωρίτερα, η παρούσα αγωγή θα μπορεί να συνεχιστεί. Εν όψει του ζητήματος το οποίο είχε προκύψει στην παρούσα και το οποίο σχετίζεται με την εφαρμογή, υπό τις περιστάσεις, του Κανονισμού 1

(3)της Διαταγής 30, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, κρίνω ορθό όπως μη εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Καμία διαταγή για έξοδα. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο