THE LOST RESORT LTD ν. Δήμος Πάφου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1283/16, 14/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1283/16 Μεταξύ: THE LOST RESORT LTD Ενάγουσα και 1.Δήμος Πάφου 2.ΧΧΧΧ Φαίδωνος, από την Πάφο 3.Υπουργός Εσωτερικών ως Κηδεμόνας των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών 4.Zemco Construction Ltd, από την Λεμεσό Εναγόμενοι Ημερομηνία: 14.12.21 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη εταιρεία 4/Αιτήτρια: κκ Χ. Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα εταιρεία/Καθ' ης η αίτηση: κ. Αλ. Αλεξάνδρου --------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 21.9.20 η Εναγόμενη εταιρεία 4/Αιτήτρια, από τώρα και στο εξής «η Αιτήτρια», εξαιτείται όπως: «το νομικό σημείο και/ή προδικαστική ένσταση που εγείρεται στην παράγραφο 2 υπό (2.1) μέχρι (2.5) της Έκθεσης Υπεράσπισης της Αιτήτριας εκδικασθεί προδικαστικά και/ή πριν την ακρόαση της ουσίας της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής». Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.27, θθ.1-3, Δ.48, θθ.1-3, 5-9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο, Ν. 139/91, όπως τροποποιήθηκε, την γενική πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκο δήλωση της κυρίας ΧΧΧΧ Αυξεντίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας και δεόντως εξουσιοδοτημένης από την Αιτήτρια να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση εκ μέρους και για λογαριασμό της. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση, από τώρα και στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση». Με Ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους της η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται στην υπό κρίση αίτηση. Η Ειδοποίηση ένστασης υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Γρηγορίου, διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένου από την Καθ' ης η αίτηση να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση εκ μέρους και για λογαριασμό της. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η Καθ' ης η αίτηση με την παρούσα αγωγή αξιώνει, μεταξύ άλλων, την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται στους Εναγόμενους να επεμβαίνουν στα υποστατικά της και να παρεμποδίζουν με οποιοδήποτε τρόπο την λειτουργία της επιχείρησης της που στεγάζεται στα υποστατικά που βρίσκονται στη Λεωφόρο ΧΧΧΧ 9Χ στην Πάφο, εντός του τεμαχίου 1ΧΧ1 με αριθμό εγγραφής 0ΧΧΧΧ0 καθώς και στους ανοιχτούς χώρους. Επίσης, η Καθ' ης η αίτηση αξιώνει ειδικές, γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις και αναγνωριστική δήλωση εναντίον του Εναγόμενου 3 με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 7.6.1Χ της σύμβασης μίσθωσης ημερομηνίας 8.7.1Χ είναι άκυρη ή/και ακυρώσιμη και ότι δεν παράγει οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα. Η Καθ' ης η αίτηση στηρίζει το αγώγιμο της δικαίωμα στην σύμβαση μίσθωσης. Θέση της είναι ότι δικαιούται να κατέχει τους χώρους του τεμαχίου 1ΧΧ1 δυνάμει της εν λόγω σύμβασης και ότι αυτή παράνομα έχει τερματιστεί. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι οι Εναγόμενοι δεν δύνανται να παρεμβαίνουν χωρίς διάταγμα Δικαστηρίου, ότι δεν δύνανται να λάβουν την κατοχή των χώρων αυτών και ότι παράνομα επεμβαίνουν σε αυτούς. Η Καθ' ης η αίτηση στις 14.9.16 καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνταν την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων και την ίδια ημέρα εξασφάλισε σχετικό προσωρινό διάταγμα. Μετά από ακροαματική διαδικασία το προσωρινό διάταγμα ακυρώθηκε από το Δικαστήριο με απόφαση ημερομηνίας 13.1.17 για τον λόγο ότι δεν πληρούνταν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε. Από τα δικόγραφα που βρίσκονται εντός του φακέλου της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα γεγονότα.
- Ο Εναγόμενος 1 είχε προκηρύξει τον διαγωνισμό με αριθμό 2Χ/2ΧΧ5 για την «Ανάπλαση του Παραδοσιακού Εμπορικού Κέντρου και της Πλατείας Κέννεντυ στην Πάφο» και περί τον Αύγουστο του έτους 2ΧΧ5 η Αιτήτρια συμβλήθηκε με τον Εναγόμενο
- Οι εργασίες τις οποίες ανέλαβε να εκτελέσει η Αιτήτρια διέπονταν από τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας. Η Καθ' ης η αίτηση δυνάμει της συμφωνίας μίσθωσης εκμίσθωσε από τον Εναγόμενο 3 μέρος του τουρκοκυπριακού τεμαχίου 1ΧΧ1 και συγκεκριμένα τα τεμάχια 1ΧΧΧΧ, 1ΧΧΧΧΧ, 1ΧΧΧΧ, 1ΧΧΧΧ και 1ΧΧΧΧ του Φ/Σχ Χ1/0ΧΧΧΧ5 του Δήμου Πάφου, ενορία ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ, Επαρχία Πάφου, συνολικής έκτασης 2Χ4 τετραγωνικών μέτρων. Η σύμβαση μίσθωσης άρχιζε την 1.7.1Χ και έληγε την Χ0.6.1Χ. Μετά την λήξη της θα ανανεωνόταν αυτόματα από χρόνο σε χρόνο εκτός εάν οποιοδήποτε από τα μέρη ειδοποιούσε γραπτώς το έτερο μέρος τουλάχιστον δύο μήνες πριν από την λήξη οποιασδήποτε περιόδου ισχύος της σύμβασης ότι δεν επιθυμούσε την περαιτέρω ανανέωση της. Ήταν, επίσης, ρητός όρος της σύμβασης μίσθωσης ότι τυχόν παράλειψη του μισθωτή να εκπληρώσει οποιαδήποτε υποχρέωση που απορρέει από την σύμβαση θα έδιδε δικαίωμα τερματισμού της σύμβασης από τον εκμισθωτή πριν την λήξη της ισχύος της με γραπτή προειδοποίηση τουλάχιστον 30 ημερών. Με επιστολή ημερομηνίας 7.6.1Χ η οποία αποστάλθηκε από τον Κλάδο Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών της Επαρχιακής Διοίκησης και του Υπουργείου Εσωτερικών προς την Καθ' ης η αίτηση και τον διευθυντή της η Καθ' ης η αίτηση πληροφορήθηκε ότι η σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 8.7.1Χ θα τερματίζονταν την 7.7.1Χ και ότι από 8.7.1Χ δεν θα βρισκόταν σε ισχύ. Καλούνταν, επίσης, να απομακρύνει οποιαδήποτε αντικείμενα/υλικά από τον χώρο και να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του μέρους του τουρκοκυπριακού τεμαχίου 1ΧΧ1 στην Υπηρεσία μέχρι τις 7.7.1Χ. Οι λόγοι τερματισμού που προβάλλονταν με την εν λόγω επιστολή ήταν ότι είχαν παραβιασθεί από την Καθ' ης η αίτηση συγκεκριμένοι όροι της σύμβασης μίσθωσης. Στις 1Χ.9.1Χ οι Εναγόμενοι 1 και 3 εισήλθαν στους χώρους που κατέχει η Καθ' ης η αίτηση με σκοπό να ανακτήσουν την κατοχή του τεμαχίου που κατείχε η Καθ' ης η αίτηση δυνάμει της σύμβασης μίσθωσης.
- Η Αιτήτρια δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην σύμβαση μίσθωσης. Δεν συμμετείχε στις προσπάθειες ανάκτησης των χώρων που είχε εκμισθώσει η Καθ' ης η αίτηση και οι οποίες ακολούθησαν τον τερματισμό της σύμβασης μίσθωσης. Η Αιτήτρια ήταν συμβαλλόμενο μέρος μόνο στην συμφωνία ανάθεσης που είχε συνάψει με τον Εναγόμενο 1 και ουδεμία συμβατική σχέση είχε με την Καθ' ης η αίτηση. Η Αιτήτρια εγείρει στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισής της προδικαστική ένσταση με την οποία προβάλλει ότι η παρούσα αγωγή δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής εναντίον της και ότι αυτή θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και ενοχλητική. Προβάλει, επίσης ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται δυνάμει του Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν. 139/91, όπως τροποποιήθηκε, να εγείρει την παρούσα αγωγή και ότι η ισχυριζόμενη παράβαση της σύμβασης μίσθωσης και, κατ' επέκταση, το γεγονός του τερματισμού, που αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δημιουργούν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Αιτήτριας. Η προδικαστική ένσταση της Αιτήτριας εδράζεται σε καθαρά νομικό σημείο το οποίο αν γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο θα οδηγήσει στην απόρριψη της αγωγής. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάζει ζητήματα νομιμότητας του τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης από τον Εναγόμενο 3 και ότι τα ζητήματα αυτά τα οποία διέπονται από τον Νόμο του 1991 ανάγονται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Είναι περαιτέρω η θέση της Αιτήτριας ότι τα όσα με την αγωγή καταλογίζει η Καθ' ης η αίτηση εδράζονται στο μη νόμιμο του τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης, στο ότι ορθά και νόμιμα κατέχει η Καθ' ης η αίτηση τους χώρους αυτούς και ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν σε αυτούς. Οι αιτίες αγωγής που προωθεί η Καθ' ης η αίτηση βασίζονται στην κατ' ισχυρισμό παραβίαση της σύμβασης μίσθωσης και στις κατ' ισχυρισμό προσπάθειες για ανάκτηση κατοχής των χώρων αυτών από την Καθ' ης η αίτηση, ζητήματα τα οποία δεν δύνανται να εξεταστούν από το παρόν Δικαστήριο. Η απόφαση τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης από τον Εναγόμενο 3 λήφθηκε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων και/ή αρμοδιοτήτων και/ή εξουσιών του δυνάμει του Νόμου 1991 και των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών και αποτελεί διοικητική πράξη που εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Το ορθό διάβημα που θα έπρεπε να ακολουθήσει η Καθ' ης η αίτηση για να αμφισβητήσει την νομιμότητα του τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης και, κατ' επέκταση, των ενεργειών που επακολούθησαν ήταν η προώθηση ιεραρχικής προσφυγής και/ή προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου και όχι η προώθηση της παρούσης αγωγής. Σε ό,τι δε αφορά τον Εναγόμενο 1 και την Αιτήτρια η Καθ' ης η αίτηση καταλογίζει σε αυτούς μια ενιαία συμπεριφορά με τον Εναγόμενο 3 και προωθεί τις αξιώσεις της εναντίον αυτών στην βάση του παράνομου του τερματισμού της συμφωνίας μίσθωσης και της κατ' ισχυρισμό παράνομης επέμβασης στους χώρους που κατείχε δυνάμει της σχετικής σύμβασης. Ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί και στο μέρος που αφορά την Αιτήτρια λόγω της έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Επίσης η αγωγή όσον αφορά την Αιτήτρια θα πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι είναι ενοχλητική και επιπόλαια. Κανένα αγώγιμο δικαίωμα δεν έχει η Καθ' ης η αίτηση εναντίον της Αιτήτριας αφού η Αιτήτρια δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην σύμβαση μίσθωσης και ουδεμία συμμετοχή είχε στις προσπάθειες για ανάκτηση των χώρων του τεμαχίου που η Καθ' ης η αίτηση είχε εκμισθώσει με την σύμβαση μίσθωσης. Δεν προκύπτει η τέλεση οποιασδήποτε παράνομης επέμβασης εκ μέρους της Αιτήτριας στους χώρους που κατείχε η Καθ' ης η αίτηση και ούτε προκύπτει η πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς στην Καθ' ης η αίτηση συνεπεία της συμπεριφοράς ή των ενεργειών της Αιτήτριας. Η εκδίκαση του νομικού σημείου που εγείρει η Αιτήτρια πριν την ακρόαση της ουσίας της αγωγής είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης αφού θα περιορίσει εξ' ολοκλήρου ή εν μέρει την αγωγή. Τυχόν επιτυχία του σημείου αυτού θα εξοικονομήσει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο Γρηγορίου διαφωνεί με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση σύμφωνα με τους οποίους το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι αναρμόδιο και/ή στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και/ή ότι αποκλειστική αρμοδιότητα για τα εγειρόμενα στην αγωγή ζητήματα έχει το Διοικητικό Δικαστήριο. H Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να ζητά από το Δικαστήριο να αποφασίσει προδικαστικά αν κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας. Με την υπό κρίση αίτηση ουσιαστικά επιδιώκει εξουδετέρωση και καθυστέρηση των διαδικασιών. Περαιτέρω η Αιτήτρια δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι υφίσταται λόγος αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και δεν υπάρχει το κατάλληλο υπόβαθρο γεγονότων, ούτε προκύπτουν κοινά ή παραδεκτά γεγονότα τα οποία να επιτρέπουν ή να δικαιολογούν την εκδίκαση του προδικαστικού ζητήματος. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και την ανάλωση δικαστικού χρόνου προκειμένου η Αιτήτρια να χρονοτριβεί. Η Αιτήτρια είχε αναλάβει την ανάπλαση του κέντρου της πόλης της Πάφου στην πλατεία Κέννεντυ και με τις ενέργειες και/ή πράξεις και/ή παραλείψεις της απέκοψε κάθε πρόσβαση του καταναλωτικού κοινού στην ξενοδοχειακή μονάδα της οποίας ο Γρηγορίου είναι διευθυντής με αντίκτυπο στην ομαλή λειτουργία της. Το γεγονός αυτό επέφερε μείωση του κύκλου εργασιών της ξενοδοχειακής μονάδας και δραματική μείωση των εισοδημάτων της λόγω της παντελώς ανεύθυνης και ερασιτεχνικής στάσης της Αιτήτριας. Συνεπώς αρμόδιο Δικαστήριο για εκδίκαση της παρούσας αγωγής είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις και διαμαρτυρίες του Γρηγορίου προς την Αιτήτρια αυτή δεν προέβη σε ενέργειες προς απάμβλυνση του προβλήματος. Αντιθέτως με την ανοχή των Εναγόμενων 1 και 2 σκοπίμως η Αιτήτρια δεν προωθούσε την εκτέλεση και/ή συμπλήρωση των εργασιών με σκοπό και στόχο την οικονομική εξόντωση της ξενοδοχειακής μονάδας. Για τους πιο πάνω λόγους δεν υπάρχει δυνατότητα προδικαστικής εκδίκασης του νομικού σημείου που εγείρεται με την Υπεράσπιση της Αιτήτριας ως προδικαστική ένσταση. Η ακρόαση διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους επιχειρηματολόγησαν επί του ζητήματος της δικαιοδοσίας με τoν ευπαίδευτo συνήγορο της Αιτήτριας να υποστηρίζει ότι δικαιοδοσία έχει το Διοικητικό Δικαστήριο και τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση να υποστηρίζει το αντίθετο. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.27, θεσμούς 1 και 2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Οι εν λόγω θεσμοί προνοούν τα ακόλουθα (σε ελεύθερη μετάφραση):
- Οιοσδήποτε διάδικος θα δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφά του οιονδήποτε νομικό σημείο και οιονδήποτε σημείο που εγείρεται με τον τρόπο αυτό θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο βολικό
- Αν κατά την γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση επί του νομικού αυτού σημείου ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οποιοδήποτε συγκεκριμένο αγώγιμο δικαίωμα, βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης ή απάντησης σε αυτή το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κριθεί δίκαιο. Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ. και Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & Άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 225 το Επαρχιακό Δικαστήριο με την συγκατάθεση και των εναγόντων όρισε την επίλυση των ενστάσεων των εναγόμενων στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ως προδικαστικό θέμα στην βάση της Διάταξης 27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο ορισμός έγινε μετά την ανταλλαγή των εγγράφων προτάσεων και την προβολή στην υπεράσπιση της ένστασης των εναγόμενων στην ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας προς επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων. Η αμφισβήτηση αφορούσε την καθ' ύλη αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου να επιληφθεί αγωγής στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που θεμελίωνε την αγωγή πήγαζε ή προέκυπτε από την άσκηση διοικητικής λειτουργίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο καθορισμός του θέματος προς επίλυση βάσει των προνοιών της Δ.27 εδικαιολογείτο ενόψει, αφενός, του νομικού χαρακτήρα του θέματος, αφετέρου, των επιπτώσεων από την επίλυσή του στην έκβαση την αγωγής. Η φύση του νομικού θέματος καθιστούσε την επίλυση του στην βάση της Δ.27 επιβεβλημένη, επειδή έθιγε την καθ' ύλη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό. Είναι αντινομικό το Δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητας του. Η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην υπόθεση Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1Ε AAΔ.729 απασχόλησε κατ' έφεση, μεταξύ άλλων, αν κατά πόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εξουσία να απορρίψει την αγωγή στα πλαίσια αίτησης για παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης των εναγόμενων/εφεσίβλητων να εμφανισθούν στην αγωγή. Θέση των εφεσειόντων ήταν ότι ήταν ανεπίτρεπτο για το πρωτόδικο Δικαστήριο να επιληφθεί του θέματος της δικαιοδοσίας στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης. Λέχθηκε από το Εφετείο ότι δεδομένου ότι όλα τα σχετικά στοιχεία βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υφίσταται κώλυμα στην διερεύνηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε χωρίς επιφύλαξη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kyriacos Theofanous v. Artemis Georghiou
(1969)1 CLR 203. Τονίσθηκε, επίσης, ότι ανεξάρτητα από οποιαδήποτε αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που μπορεί να προβληθεί από διάδικο το Δικαστήριο μπορεί και αυτεπάγγελτα να επιληφθεί θέματος που άπτεται της αρμοδιότητάς του να επιληφθεί αγωγής σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην υπόθεση Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1Ε AAΔ.729, που πιο πάνω μνημονεύεται, λέχθηκε, επίσης, ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η Έκθεση Απαίτησης. Το εγειρόμενο ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι νομικό και, επομένως, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προδικαστικής εκδίκασης δυνάμει της Διαταγής 27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Καθ' ης η αίτηση ενοικίαζε από το έτος 1ΧΧ8 και/ή από πριν από τον Αιτητή το τεμάχιο με αριθμό 1ΧΧ1 και/ή μέρος αυτού με αριθμό εγγραφής 0ΧΧΧΧ0 το οποίο είναι Τουρκοκυπριακή περιουσία, το διαχειρίζεται ο Αιτητής και γειτνιάζει με το ξενοδοχείο που διαχειρίζεται η Καθ' ης η αίτηση. Το εν λόγω τεμάχιο με τις εγκαταστάσεις του διευκολύνει την λειτουργία του εν λόγω ξενοδοχείου. Η τελευταία σύμβαση μίσθωσης μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και του Αιτητή υπογράφηκε στις 8.7.1Χ και είχε ισχύ μέχρι τις Χ0.6.1Χ. Ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 7.6.1Χ τερμάτισε την σύμβαση μίσθωσης. Θέση της Καθ' ης η αίτηση είναι ότι ο τερματισμός είναι παράνομος και/ή άκυρος και/ή ακυρώσιμος. Το άρθρο 6 του Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν.139/1991, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», προνοεί ως ακολούθως: «Χωρίς επηρεασµό της γενικότητας του άρθρου 5, ο Κηδεµόνας έχει τις ακόλουθες αρµοδιότητες, τις οποίες ασκεί µε τη βοήθεια δηµόσιων υπαλλήλων— (α) ∆ιαχειρίζεται κάθε Τουρκοκυπριακή περιουσία σύµφωνα µε τις συνθήκες κάθε περίπτωσης και προς το σκοπό αυτό— .................................. (v) κάνει διευθετήσεις, συνάπτει, τερµατίζει ή ακυρώνει συµβάσεις ή αναλαµβάνει υποχρεώσεις ή επιβαρύνσεις σε σχέση προς κάθε τέτοια περιουσία και ειδικότερα εκµισθώνει αυτή µε τους πιο συµφέροντες για τον ιδιοκτήτη όρους ............................». Το άρθρο 10 του Νόμου προνοεί ως ακολούθως:
(1)Κάθε ενοικιαστής/αδειούχος που δεν ικανοποιείται από απόφαση του Κηδεµόνα η οποία λαµβάνεται µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόµου και των µε βάση αυτόν εκδιδόµενων Κανονισµών έχει το δικαίωµα, µέσα σε τριάντα ηµέρες από την ηµέρα που κοινοποιείται σ' αυτόν η εν λόγω απόφαση, µε έγγραφη προσφυγή του στην οποία να εκτίθενται οι λόγοι που την επέβαλαν να προσβάλει την απόφαση αυτή
(2)Κάθε προσφυγή που ασκείται δυνάµει των διατάξεων του παρόντος άρθρου απευθύνεται προς την ειδικώς προς τούτο εγκαθιδρυόµενη εξ Υπουργών Επιτροπή που αποτελείται από τους Υπουργούς Οικονοµικών, ∆ικαιοσύνης και Γεωργίας και Φυσικών Πόρων
(3)Η κατά το προηγούµενο εδάφιο εγκαθιδρυόµενη εξ Υπουργών Επιτροπή εξετάζει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση την προσφυγή που έγινε προς αυτή και, αφού ακούσει ή δώσει την ευκαιρία στον προσφεύγοντα να υποστηρίξει τους λόγους πάνω στους οποίους στηρίζεται η προσφυγή, αποφασίζει σχετικά και κοινοποιεί την απόφασή της χωρίς καθυστέρηση στον προσφεύγοντα: Νοείται ότι η εξ Υπουργών Επιτροπή µπορεί να αναθέτει σε λειτουργούς των Υπουργείων της να εξετάζουν ορισµένα θέµατα που περιλαµβάνει η προσφυγή και να υποβάλλουν σ' αυτή το πόρισµα της εξέτασης αυτής πριν από την έκδοση της απόφασής της πάνω στην προσφυγή
(4)Η δυνάµει των διατάξεων του παρόντος άρθρου ασκηθείσα προσφυγή αναστέλλει την εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης του Κηδεµόνα εναντίον της οποίας ασκήθηκε η προσφυγή µέχρι την έκδοση της απόφασης της εξ Υπουργών Επιτροπής». Υπό το φως των πιο πάνω Νομοθετικών προνοιών προκύπτει ότι η απόφαση του Εναγόμενου 3 για τερματισμό της συμφωνίας μίσθωσης ήταν απόφαση που λήφθηκε µε βάση τις διατάξεις του Νόµου και, επομένως, έχει εφαρμογή το άρθρο 10 του Νόμου σύμφωνα με το οποίο αυτή θα μπορούσε να προσβληθεί με προσφυγή. Η προσφυγή καταχωρείται εντός 30 ημερών από της κοινοποίησης της απόφασης στην Καθ' ης η αίτηση και απευθύνεται προς την ειδικώς προς τούτο εγκαθιδρυόµενη εξ Υπουργών Επιτροπή που αποτελείται από τους Υπουργούς Οικονοµικών, ∆ικαιοσύνης και Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Στην υπόθεση Ανδρέας Μ. Πλάτων και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή Άλλων
(1995)4Γ ΑΑΔ 2042 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 2045-2046: «Η δικηγόρος της Δημοκρατίας, για πρώτη φορά στη γραπτή της αγόρευση, διατείνεται προδικαστικώς πως η λειτουργία του Κηδεμόνα σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.139/91, δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου αλλά του ιδιωτικού. Η δικηγόρος βασίζει το επιχείρημα της στο άρθρο 5 του Ν.139/91, που προβλέπει πως με το διορισμό του Κηδεμόνα όλες οι Τ/Κ περιουσίες περιέρχονται σ' αυτόν, σε συνδυασμό με τη διάταξη στο άρθρο 6, όπου αναφέρεται πως θα διαχειρίζεται την περιουσία κατά τον επωφελέστερο για τον ιδιοκτήτη τρόπο. Συνεπώς, λέει η δικηγόρος της Δημοκρατίας, πρόκειται οιυσιαστικά για τη διαχείριση των Τ/Κ περιουσιών, ιδιωτικής δηλαδή περιουσίας, προς όφελος του ίδιου του ιδιοκτήτης της. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση η οποία προσεγγίζει το ζήτημα εντελώς ενσφαλμένα. Οι εξουσίες που έχει ο αρμόδιος Υπουργός, που διορίστηκε ως Κηδεμόνας των Τ/Κ περιουσιών σύμφωνα με το Ν.139/91, ανάγονται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου και μάλιστα άπτονται μιας πολύ σοβαρής και μεγάλης πτυχής ζητήματος που ενδιαφέρει ολόκληρη την πολιτεία. Η διαχείριση των Τουρκοκυπριακών περιουσιών από τον Κηδεμόνα δεν αφορά μόνον ένα έκαστο των ιδιοκτητών αλλά γενικά όλους τους Τ/Κ πολίτες της Δημοκρατίας, καθώς και τους υπόλοιπους. Αυτοί που αποκτούν προσωρινά τις τουρκοκυπριακές περιουσίες το πράττουν προς όφελος των ιδιοκτητών των ιδίων αλλά και της πολιτείας στο σύνολο της. Η κατάσταση αυτή, που δημιουργήθηκε μετά την τούρκικη εισβολή, αντιμετωπίζεται με νομοθετικούς κανόνες που επηρεάζουν όλους τους πολίτες». Υπό το φως όλων των πιο πάνω ακολουθεί ότι η απόφαση για τερματισμό της συμφωνίας μίσθωσης δεν μπορούσε να προσβληθεί με αγωγή που καταχωρείται στο Επαρχιακό Δικαστήριο, αλλά μόνο με προσφυγή. H Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιούνταν να εγείρει αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 3 στο Επαρχιακό Δικαστήριο για σκοπούς προσβολής του νόμιμου του τερματισμού. Το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει επί θέματος όπως το πιο πάνω. Τα πιο πάνω, όμως, δεν έχουν να κάνουν με την αξίωση της Καθ' ης η αίτηση εναντίον της Αιτήτριας. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης στην Αιτήτρια ανατέθηκε από τον Εναγόμενο 1 η εκτέλεση του έργου της ανάπλασης του παραδοσιακού εμπορικού κέντρου της Πάφου και της πλατείας Κέννεντυ. Κατά την εκτέλεση των εργασιών αυτών η Αιτήτρια προκάλεσε οχληρία, όπως με ενάργεια προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης, στην Καθ' ης η αίτηση με αποτέλεσμα η τελευταία να υποστεί ζημίες και έξοδα. Η οχληρία επηρέαζε το ξενοδοχείο και την λειτουργία του και όχι τον χώρο που γειτνιάζει με αυτό και τον οποίο η Καθ' ης η αίτηση μίσθωνε από τον Εναγόμενο 3 δυνάμει σύμβασης μίσθωσης η οποία εν τέλει τερματίσθηκε από τον Εναγόμενο 3 αν και παράνομα σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση. Η βάση αγωγής εναντίον της Αιτήτριας είναι εντελώς ξεχωριστή από την βάση αγωγής εναντίον του Εναγόμενου 3. Τι σχέση θα μπορούσε, άλλωστε, να έχει ο τερματισμός, από την μια, της σύμβασης μίσθωσης του γειτνιάζοντος με το ξενοδοχείο τεμαχίου από τον Εναγόμενο 3 με την αξίωση αποζημιώσεων για ακύρωση κρατήσεων και απώλεια κερδών του ξενοδοχείου, από την άλλη, ένεκα της οχληρίας; Καμία. Εν κατακλείδι δεν επηρεάζει την απαίτηση εναντίον της Αιτήτριας το ότι δικαιοδοσία για να αποφασισθεί το παράνομο ή όχι του τερματισμού της σύμβασης μίσθωσης άλλου τεμαχίου δεν έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο, αλλά το Διοικητικό Δικαστήριο. Δεύτερο η Έκθεση Απαίτησης αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Αιτήτριας. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Αιτήτρια με την έναρξη των εργασιών απέκοψε τον δρόμο μπροστά από την είσοδο του ξενοδοχείου αποκόπτοντας ουσιαστικά κάθε πρόσβαση σε αυτό. Προκαλούσε ηχορύπανση και ακαταστασία στον χώρο μπροστά από την είσοδο του ξενοδοχείου με την τοποθέτηση χωμάτων, αντικειμένων και μηχανημάτων. Χαώδης χαρακτηρίζεται η κατάσταση που προκάλεσε η Αιτήτρια με τις εργασίες της. Ένεκα τούτου η Καθ' ης η αίτηση υπέστη ζημίες και απώλειες από ακυρώσεις κρατήσεων και εκδηλώσεις που πλέον δεν γίνονται στο ξενοδοχείο, όπως δεξιώσεις, σεμινάρια, βαφτίσεις, γάμους και άλλα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης 3/Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο