ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ν. THEMIS PORTOFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 196/2021, 18/11/2021

(1), 18

(1), 19 του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου - Ν. 169(Ι)/2015, στα Άρθρα 28

(1), 28

(2), και 30

(1)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Κ.Δ.Π. 346/2019, στα Άρθρα 6 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ο Αιτητής - Εφεσείοντας παραθέτει 17 λόγους επί τους οποίους στηρίζονται και/ή δικαιολογούνται οι πιο πάνω θεραπείες που αξιώνει, ως ακολούθως: «1ος Λόγος Οι Καθ' ων δεν είναι δανειοδοτημένο νομικό πρόσωπο κατά παράβαση του Άρθρου 5 του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου - Ν. 169(Ι)/2015. ........................... 2ος Λόγος Οι Καθ' ων εμποδίζονται στην προώθηση του αιτήματος για πλειστηριασμό της περιουσίας του Αιτητή καθ' ότι αυτοί δεν διατηρούν ανά πάσα στιγμή ελάχιστο πληρωθέν μετοχικό κεφάλαιο ύψους εκατόν χιλιάδων ευρώ (€ 100000,00) κατά παράβαση του Άρθρου 11

(1)του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου - Ν. 169(Ι)/2015. ............................ 3ος Λόγος Οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν κατά παράβαση του Άρθρου 18

(1)του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου - Ν. 169(Ι)/2015καθ' ότι ουδέποτε έδωσαν το δικαίωμα στον Αιτητή να εξαγοράσει το δάνειο του. ........................ 4ος Λόγος Οι Καθ' ων εμποδίζονται στην προώθηση πλειστηριασμού της περιουσίας του Αιτητή καθ' ότι αυτοί ουδέποτε ενημέρωσαν τον Αιτητή για την εξαγορά του δανείου του από αυτούς κατά παράβαση του Άρθρου 19

(1)του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου - Ν. 169(Ι)/

1. ............... 5ος Λόγος Οι Καθ' ων εμποδίζονται στην προώθηση για πλειστηριασμό της περιουσίας του Αιτητή καθ' ότι αυτοί ΟΥΔΕΠΟΤΕ αποκάλυψαν σε αυτόν πόσα εξαγόρασαν το δάνειο του από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Η κατ' ισχυρισμό πράξη εξαγοράς του δανείου είναι εικονική καθ' ότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ στην πράξη οι Καθ' ων εξαγόρασαν το δάνειο του Αιτητή από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ...................... 6ος Λόγος Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν νομιμοποιούνται στην προώθηση του πλειστηριασμού καθ' ότι επιδιώκουν να εκτελέσουν τη δικαστική απόφαση του Ε. Δ. Πάφου στην Αγωγή Αρ. XXXXX/2007 το δικαίωμα της εκτέλεσης της οποίας έχει εκπνεύσει από τις 07-04-
2. ..................... 7ος Λόγος Οι Καθ' ων εμποδίζονται στην προώθηση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ Ημερομηνίας 16-06-2021 καθ' ότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ επέδωσαν στον Αιτητή Ειδοποίηση Τύπου I κατά παράβαση του Άρθρου 44Γ

(1)του Ν. 9/1965. .................... 8ος Λόγος Η ειδοποίηση τύπου I Ημερομηνίας 13-01-2021 δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις κατά παράβαση του Άρθρου 44Γ

(1)του Ν. 9/1965 καθ' ότι αυτή επιδόθηκε με τρόπο άλλον από αυτό που ορίζει το Άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/1965. ................... 9ος Λόγος Η ειδοποίηση τύπου I Ημερομηνίας 13-01-2021 που επιδόθηκε με επιδότη στο Αιτητή στις 18-02-2021 δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις κατά παράβαση του Άρθρου 44Γ

(1)του Ν. 9/1965 καθ' ότι αυτή δεν συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. 10ος Λόγος Οι Καθ' ων εμποδίζονται στην προώθηση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ Ημερομηνίας 16-06- 2021 καθ' ότι πρόσωπο άλλο από τους Καθ' ων επέδωσε τον Αιτητή Ειδοποίηση Τύπου I κατά παράβαση των Άρθρων 44Γ

(1), 44Γ

(2)και 44ΙΕ του Ν. 9/1965. .................... 11ος Λόγος Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ Ημερομηνίας 16-06-2021 δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις κατά παράβαση του Άρθρου 44Γ

(2)του Ν. 9/1965 καθ' ότι αυτή επιδόθηκε με τρόπο άλλον από αυτό που ορίζει το Άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/1965. ....................... 12ος Λόγος Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ Ημερομηνίας 16-06-2021 δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις κατά παράβαση των Άρθρων 44Γ

(1)και 44Γ

(2)του Ν. 9/1965 καθ' ότι σε αυτή ΔΕΝ παρουσιάζεται αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και των εξόδων. ...................... 13ος Λόγος Οι ειδοποιήσεις τύπου I και ΙΑ Ημερομηνιών 13-01-2021 και 16-06-2021 δεν επιδόθηκαν σε όλους τους ενδιαφερομένους κατά παράβαση των Άρθρων 44Γ

(1), 44Γ

(2)και 44ΙΕ του Ν. 9/1965. ....................... 14ος Λόγος Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ Ημερομηνίας 16-06-2021 δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις κατά παράβαση του Άρθρου 44Γ

(2)του Ν. 9/1965 καθ' ότι δεν προσδιορίζεται το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου θα διεξαχθεί ο πλειστηριασμός. 15ος Λόγος Οι Καθ' ων η Αίτηση ενεργοποίησαν τη διαδικασία ηλεκτρονικού πλειστηριασμού η οποία εκδόθηκε από αναρμόδιο πρόσωπο δηλαδή από τον Υπουργό Οικονομικών αντί τον Υπουργό Εσωτερικών. ..................... 16ος Λόγος Ακόμα και εάν θεωρηθεί ότι η Κ.Δ.Π. 346/2019 εκδόθηκε νόμιμα οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν κατά παράβαση του Άρθρου 6

(1)(γ) και 6

(2)(α) της Κ.Δ.Π. 346/

1. ...................... 17ος Λόγος Οι Καθ' ων αίτηση ενήργησαν καταχρηστικά στην προσπάθεια τους να προωθήσουν την πώληση της αναφερόμενης πιο πάνω περιουσίας. ...................... Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή - Εφεσείοντα, ο οποίος ουσιαστικά υιοθετεί τους λόγους έφεσης και το αιτιολογικό αυτών. Οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση με την οποία ζητούν την απόρριψη της παρούσας αίτησης, στηριζόμενοι σε 20 λόγους, ως ακολούθως:
2. «Η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 έχει αρχίσει ορθά και νομότυπα.
3. Η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι έγκυρη, νόμιμη και δεόντως εκδοθείσα από την Καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 9/
5. Η THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED εξαγόρασε από την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ την πιστωτική διευκόλυνση που αφορά τον Αιτητή καθώς και την εξασφάλιση XXXXX/2002 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και δικαιούται και συνεχίζει νομικές διαδικασίες στη βάση του διατάγματος ημερομηνίας 04/06/2021 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης 320/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και επικυρωμένου Σχεδίου Διακανονισμού.
6. Η Καθ' ης η αίτηση ορθά και/ή δικαιωματικά συνεχίζει και/ή προωθεί τον πλειστηριασμό ημερομηνίας 06/12/
8. Η παρούσα Αίτηση/Εφεση δεν αποτελεί το κατάλληλο ένδικο μέσο αμφισβήτησης της εξαγοράς πιστωτικών διευκολύνσεων από την Καθ' ης η αίτηση και/ή του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να προωθεί τον πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου.
9. Η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ έχει επιδοθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεόντως, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή των Θεσμών που διέπουν την ιδιωτική επίδοση.
10. Η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ έχει επιδοθεί στον πρωτοφειλέτη και στα ενδιαφερόμενα μέρη δεόντως, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή των Θεσμών που διέπουν την ιδιωτική επίδοση.
11. Η ειδοποίηση Τύπου I έχει επιδοθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη και/ή τα ενδιαφερόμενο μέρη, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή των Θεσμών που διέπουν τη ιδιωτική επίδοση.
12. Ο Αιτητής δεν έχει δικαίωμα να προβάλλει ισχυρισμούς εκ μέρους ενδιαφερομένων προσώπων και/ή δεν είναι εξουσιοδοτημένος να προωθεί ισχυρισμούς εκ μέρους και για λογαριασμό οποιοσδήποτε ενδιαφερομένου προσώπου το οποίο δεν λαμβάνει μέρος στη διαδικασία.
13. Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν αποτελεί ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσα διαδικασία οπότε ορθά η Καθ' ης η αίτηση δεν επιδίωξε την επίδοση ειδοποιήσεων Τύπου I και ΙΑ.
14. Ο Αιτητής δεν έχει επιδώσει την υπό τον πιο αριθμό και τίτλο Αίτηση/Εφεση σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα και δεν έχει καταστήσει διάδικους όλα τα ενδιαφερόμενη μέρη και/ή δεν έχει μεριμνήσει ώστε να λάβουν γνώση της διαδικασίας και μέρος στη διαδικασία όλα τα ενδιαφερόμενο μέρη.
15. Η διαδικασία που ακολούθησε η Καθ' ης η αίτηση είναι στο σύνολό της σύμφωνη με το Μέρος VIA του Νόμου, νόμιμη και ορθή και όλες οι ειδοποιήσεις που εκδόθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, είναι κατά περιεχόμενο και εμφάνιση, σύμφωνα με το σχετικό Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, και κατ' ουσία ορθές και αληθείς.
16. Η διαδικασία πλειστηριασμού έχει ως αφετηρία τους όρους της συμφωνίας υποθήκευσης XXXXX/2002 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και αποτελεί βάση υπολογισμού του ενυπόθηκου χρέους το οποίο έχει υπολογιστεί ορθά.
17. Η διαδικασία πλειστηριασμού με βάση το ΜΕΡΟΣ VIA του Νόμου 9/1965 δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και/ή της απόφασης στην Αγωγή XXXXX/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και/ή από την διαδικασία εκποίησης με δημόσιο πλειστηριασμό με τις διαδικασίες του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Υπουργείο Εσωτερικών.
18. Το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ συνάδει με την Κατάσταση λογαριασμού που επισυνάφθηκε στην ειδοποίηση Τύπου I εφόσον εκτίθενται σε αυτή με σαφή τρόπο το ενυπόθηκο χρέος, οι τόκοι και τα έξοδα.
19. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να αξιώνει ακύρωση ή παραμερισμό είτε της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ είτε της διαδικασίας εκποίησης με βάση το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου ή κάποια αναστολή. 17. Ο Αιτητής δεν αποδεικνύει κανένα από τους λόγους οι οποίοι εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965 για παραμερισμό ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και/ή δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έγκριση της υπό κρίση Αίτησης/Εφεσης.

1. Δεν παρέχεται οποιοδήποτε πραγματικό έρεισμα για την έκδοση οποιωνδήποτε εκ των διαταγμάτων, αλλά περιέχονται αόριστες ή λανθασμένες αναφορές στην ένορκη δήλωση του Αιτητή.
2. Ο πλειστηριασμός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX φ/σχ.45/6121\/01/1 τεμάχιο XXXXX στην Κοίλη της επαρχίας Πάφου ημερομηνίας 25/02/2021 που αποτέλεσε αντικείμενο της Αίτησης/Εφεσης 255/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ματαιώθηκε λόγω μη επίδοσης του Δελτίου Α εντός της εκ του Νόμου καθορισμένης προθεσμίας και/ή στην Αίτηση/Εφεση 255/2020 ουδέποτε εκδόθηκαν τα αιτούμενα διατάγματα και/ή η απόφαση ημερομηνίας 23/02/2021 πραγματεύεται το ζήτημα της επιδίκασης εξόδων στην εν λόγω Αίτηση/Εφεση και/ο Αιτητής παραπλανητικά δηλώνει ότι η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ αποδέχτηκε την Αίτηση/Εφεση 255/
4. Η παρούσα Αίτηση Έφεση είναι απαράδεκτη και προωθείται καταχρηστικά όντας προφανώς ανεδαφική, με μοναδικό σκοπό την παρεμπόδιση και καθυστέρηση της Καθ' ης η αίτηση στην άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων της, όπως αυτά προβλέπονται στον Νόμο 9/
5. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Κανάρη, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση. Σε αυτήν επισυνάπτει και σωρεία τεκμηρίων. Δεν χρειάζεται στο στάδιο αυτό να αναφερθώ στο περιεχόμενο της εν λόγου ενόρκου δηλώσεως και των επισυναπτόμενων σε αυτήν τεκμηρίων. Θα αναφερθώ κατωτέρω στα αναφερόμενα γεγονότα, τόσο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση όσο και σε αυτήν που συνοδεύει την ένσταση και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων αμφοτέρων των συνηγόρων που εκπροσωπούν τα μέρη. Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων, τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν κρίνεται απαραίτητο να αναφερθώ στα επιχειρήματα που προβάλλονται και στο περιεχόμενο τους, στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης σε οποιεσδήποτε αναφορές των δικηγόρων κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρεί με την πώληση δια πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων, αφού ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία, περιλαμβάνεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Νόμου, Ν. 9/65, το οποίο εισήχθηκε με το Νόμο 142(Ι)/2014, ως αυτό τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με το Άρθρο 44(Β)

(1)το δικαίωμα αυτό προκύπτει στην περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Η οποιαδήποτε ειδοποίηση υπερημερίας ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος. Δεν απαιτείται η αποστολή τέτοιας ειδοποίησης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI (βλ. Άρθρο 44Β

(2)). Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται από το Μέρος αυτό του Νόμου, διενεργείται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (βλ. Άρθρο 44Γ

(1)). Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. (βλ. Άρθρο 44Γ

(2)). Το Άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου περιλαμβάνει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω ειδοποίησης για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να προβάλει καθορίζονται εξαντλητικά από το Νόμο και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Περαιτέρω και σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ

(1)διενεργείται ο διορισμός δύο εκτιμητών για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, ένας από τον ενυπόθηκο δανειστή και ένας από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ

(2)του Νόμου και τηρουμένων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα

(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στο διορισμό εκτιμητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δύο

(2)εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω βασικές πρόνοιες του Νόμου σε σχέση με την ακολουθητέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου και τους λόγους για τους οποίους δύναται η ειδοποίηση πώλησης τύπου ΙΑ και η διενέργεια της πώλησης να ακυρωθεί, θα προχωρήσω να εξετάσω τους λόγους έφεσης που προβάλλονται στην παρούσα. Θα ξεκινήσω από την εξέταση των λόγων έφεσης αρ. 1 - 5, οι οποίοι στην ουσία αφορούν στην υπόσταση και στο δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων να προχωρήσουν με την εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του Αιτητή - Εφεσείοντα η οποία υποθηκεύτηκε με την Υποθήκη XXXXX/2002 Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία παρατίθενται στην ένσταση και τα σχετικά τεκμήρια που επισυνάπτονται είναι ότι στις 04/06/2021 εκδόθηκε διάταγμα από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 320/21 με το οποίο επικυρώθηκε στο Σχέδιο Διακανονισμού μεταξύ της Bank of Cyprus Public Company Ltd, της Themis Portofolio Management Holdings Limited και των μετόχων αυτών. Το εν λόγω Σχέδιο Διακανονισμού επισυνάπτεται και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του διατάγματος του Δικαστηρίου. Από το περιεχόμενο του εν λόγω Σχεδίου προκύπτει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιτρέπει την χρηματοδότηση και κεφαλαιοποίηση της Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης με αρχικό κεφάλαιο 500000 ευρώ και ότι οι τελευταία αδειοδοτείται ως εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων κάτω από το Νόμο 169(Ι)/2015 της Κυπριακής Δημοκρατίας (αυτό έγινε κατά ή περί την 8ην Αυγούστου 2018), αδειοδοτείται ως «μη πιστωτικό ίδρυμα» κάτω από το Νόμο 41(Ι)/2017 της Κυπριακής Δημοκρατίας (αυτό έγινε κατά ή περί την 26ην Απριλίου 2021), και τυγχάνει εφαρμογής το Άρθρο 18

(1)του Νόμου 169(Ι)/2015 της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με την παροχή ειδοποίησης για την πρόθεση της ΤΚ για διάθεση των σχετικών διευκολύνσεων (αυτό έγινε πριν την οριστικοποίηση του Σχεδίου). Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση καθώς επίσης από το διάταγμα του Δικαστηρίου και το Σχέδιο Διακανονισμού, ότι η πιστωτική διευκόλυνση που παραχωρήθηκε από την Τράπεζα Κύπρου προς τον Αιτητή με αρ. λογαριασμού XXXXX0100, τον οποίο εξασφαλίζει η υποθήκη Υ XXXXX/2002 μεταφέρθηκαν και/ή εκχωρήθηκαν στους Καθ' ων η Αίτηση. Ο Αιτητής με τους λόγους έφεσης αρ. 1 - 5 αμφισβητεί στην ουσία την υπόσταση των Καθ' ων η Αίτηση, το δικαίωμα της Τράπεζας Κύπρου να πωλήσει την επίδικη Τραπεζική Διευκόλυνση και την διαδικασία που ακολουθήθηκε για την μεταβίβαση αυτής προς τους Καθ' ων η Αίτηση. Τούτα όμως είναι ζητήματα τα οποία εξετάστηκαν στα πλαίσια της πιο πάνω Γενικής Αίτησης Αρ. 340/21 και το Δικαστήριο επικύρωσε την εν λόγω μεταβίβαση και εκχώρηση, μεταξύ άλλων, και της επίδικης πιστωτικής διευκόλυνσης προς τους Καθ' ων η Αίτηση, εκδίδοντας το διάταγμα ημερομηνίας 04/06/

1. Ο Αιτητής ουδέποτε έχει προκύψει να αμφισβήτησε το εν λόγω διάταγμα του Δικαστηρίου καθοιονδήποτε τρόπο και ούτε ζήτησε την ακύρωση του ή αυτό προκύπτει να έχει ακυρωθεί. Το εν λόγω διάταγμα είναι δεσμευτικό για το Δικαστήριο και δεν έχει εξουσία αναθεώρησης ή διαφοροποίησης του. Στην Αναφορικά με την Αίτηση των Λοϊζίδη κ.α. v. Περατικού, Πολ. ECLI:CY:AD:2019:D149, Αίτηση Αρ. 32/19, ημερ. 17/04/2019 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Επί της ουσίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομοβάθμου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μια απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατωτέρου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στη συνέχεια ένα άλλο ομόβαθμο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο. Στην πρόσφατη απόφαση στη Mikis + Markos Sideris Holdings Limited v.
2. Χρίστου Τριανταφυλλίδης, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φάνης Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, κ.ά., ECLI:CY:AD:2019:A14, Πολ. Έφ. αρ. 21/2013, ημερ. 23.1.2019, επαναβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή σε διαδικασία που αφορούσε την ορθότητα της χρήσης της εναρκτήριας κλήσης ως δικονομικό μέτρο προς επίλυση ορισμένων θεμάτων εντός της διαχείρισης. Στην υπόθεση έγινε αναφορά στην προηγηθείσα απόφαση Νικόλα Σιδέρη κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 286, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στη δικαιοδοσία προνομιακών ενταλμάτων, έκρινε ότι εφόσον η ορθότητα της επιλογής του δικονομικού διαβήματος της εναρκτήριας κλήσης είχε ήδη αποφασιστεί με σχετική ενδιάμεση απόφαση ενός Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, δεν μπορούσε στη συνέχεια άλλος ομόβαθμος Δικαστής να έκρινε διαφορετικά διότι η πρώτη απόφαση εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί με τη διαδικασία της έφεσης, παρέμενε αλώβητη στο νομικό στερέωμα και δεν ήταν δυνατό το θέμα της δικαιοδοσίας να εγείρεται κάθε φορά που προωθείται νέο δικονομικό διάβημα. Όπως λέχθηκε επί λέξει: «Οπωσδήποτε η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από ισόβαθμο δικαστήριο, θα συνιστούσε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας πράγμα που θα εξουδετέρωνε την αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης.» Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά η θέση του αιτητή ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για την εξαγορά της επίδικης πιστωτικής διευκόλυνσης από τους Καθ' ων η Αίτηση και ότι ουδέποτε του δόθηκε το δικαίωμα να εξαγοράσει το δάνειο του, προκύπτει να καταρρίπτεται από την ένσταση και τα τεκμήρια αρ. 2 και

1. Το τεκμήριο αρ. 2, το οποίο σύμφωνα με τις αναφορές στην ένορκη δήλωση της ένστασης και οι οποίες δεν έτυχαν αμφισβήτησης, αποστάληκε στην τελευταία γνώστη διεύθυνση του Αιτητή. Με αυτό, το οποίο φέρει ημερομηνίας 16/10/2020, γνωστοποιείτο η πρόθεση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ να πωλήσει την επίδικη πιστωτική διευκόλυνση και έδιδε το δικαίωμα στον Αιτητή για εξόφληση ή απόκτηση της σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 18 του Νόμου 169(Ι)/
2. Με το τεκμήριο αρ. 3, το οποίο φέρει ημερομηνία 14/06/2021 ο Αιτητής ενημερωνόταν, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 19 του Νόμου 169(Ι)/2015, ότι η πιστωτική του διευκόλυνση έχει μεταβιβαστεί στις 08/06/2021 στους Καθ' ων η Αίτηση, εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι λόγοι έφεσης αρ. 1 - 5, δεν μπορεί να επιτύχουν και απορρίπτονται. Με τον λόγο έφεσης αρ. 6, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι με την παρούσα διαδικασία οι Καθ' ων η Αίτηση επιχειρούν να εκτελέσουν την απόφαση του Δικαστηρίου στην Αγ. Αρ. XXXXX/2007, η οποία εκδόθηκε στις 17/10/2007 και σήμερα δεν έχουν δικαίωμα εκτέλεσης της. Η πιο πάνω θέση, παραγνωρίζει τις πρόνοιες του Άρθρου 44

(1)(4Α) του Νόμου, το οποίο έχει ως ακολούθως: «(4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό.» Το δικαίωμα που δίνει στον ενυπόθηκο δανειστή το Μέρος VIA του Νόμου και το πιο πάνω Άρθρο για να ενεργοποιεί τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου του οφειλέτη, δεν εξαρτάται από την ύπαρξη δικαστικής απόφασης. Κατά συνέπεια η ύπαρξη ή μη δικαστικής απόφασης δεν είναι το ζητούμενο. Στην παρούσα περίπτωση, εκείνο το οποίο αναφύεται είναι ότι πουθενά ο Αιτητής δεν προβάλλει τη θέση ή τον ισχυρισμό ότι το οφειλόμενο ποσό δυνάμει της υποθήκης Υ XXXXX/2012 έχει εξοφληθεί. Ούτε ισχυρίζεται ή προκύπτει ότι η εν λόγω υποθήκη δεν βρίσκεται σε ισχύ και ότι αυτή έχει ακυρωθεί από το Δικαστήριο. Ούτε έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εκποίηση της. Θα πρέπει να αναφερθεί στο σημείο αυτό ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 36 διαγράφουν τις περιπτώσεις κατά τις οποίες μια υποθήκη δύναται να διαγραφεί και ακυρωθεί από το μητρώο του Κτηματολογίου. Κατά συνέπεια το γεγονός και μόνο ότι η εκτέλεση της απόφασης στην Αγ. Αρ. XXXXX/2007 κατά το στάδιο αυτό δεν δύναται να εκτελεστεί, δεν επηρεάζει και δεν αποτελεί εμπόδιο να ενεργοποιηθεί η παρούσα διαδικασία από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Επαναλαμβάνω ότι η διαδικασία αυτή είναι ανεξάρτητη από την ύπαρξη οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης και επίσης ότι δεν περιλαμβάνεται στο Νόμο οποιοσδήποτε λόγος για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ανάλογος με αυτό που προβάλλεται. Ο Αιτητής με τους λόγους έφεσης αρ. 7, 8 και 10 αμφισβητεί την επίδοση της ειδοποίηση Τύπου Ι. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν στον Αιτητή τέτοια ειδοποίηση και/ή ότι δεν την επέδωσαν σύμφωνα με τον Νόμο. Εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι στις 13/01/2021 εκδόθηκε και επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπου Ι προς τον Αιτητή από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Το γεγονός ότι η εν λόγω ειδοποίηση εκδόθηκε και επιδόθηκε από την πιο πάνω Τράπεζα και όχι από τους Καθ' ων η Αίτηση δεν εμποδίζει τους τελευταίους να προωθούν την διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου. Με το διάταγμα του Δικαστηρίου στην Γενική Αίτηση Αρ. 340/21 τα δικαιώματα της πιστωτικής διευκόλυνσης μεταβιβάστηκαν και/ή εκχωρήθηκαν επ' ονόματι τους και υποκατέστησαν με βάση το Νόμο την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και έχουν δικαίωμα συνέχισης των νομικών διαδικασιών. Κατά συνέπεια οι λόγοι έφεσης αρ. 7 και 10 δεν ευσταθούν. Όσον αφορά το ζήτημα της επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι στις 14/01/2021 αυτή ταχυδρομήθηκε σε συστημένο ταχυδρομείο στην τελευταία διεύθυνση του Αιτητή και αυτή δεν παραλήφθηκε (βλ. τεκμήριο 4). Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε αντίλογος ή αμφισβήτηση του γεγονότος αυτού από τον Αιτητή. Ακολούθως, προκύπτει ότι η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στις 18/02/2021 και ο Αιτητής αρνήθηκε να υπογράψει την παραλαβή της (βλ. τεκμήριο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Ο τρόπος και η διαδικασία επίδοσης των ειδοποιήσεων του Μέρους VIA του Νόμου, περιλαμβάνεται στο ερμηνευτικό Άρθρο 44ΙΕ του Νόμου. Σύμφωνα με το εν λόγω Άρθρο «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: Κρίνω ότι ακολουθήθηκαν πιστά οι πρόνοιες του πιο πάνω Άρθρου κατά την διαδικασία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου Ι. Είναι προφανές ότι η επίδοση της με συστημένη επιστολή απέτυχε και κατά συνέπεια δεν ήταν εφικτή η επίδοση της με τον τρόπο αυτό. Στη συνέχεια, ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες του πιο πάνω Άρθρου και η ειδοποίηση επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη. Δεν είναι ορθή η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι έπρεπε να εξασφαλιστεί διάταγμα του Δικαστηρίου για να επιδοθεί η ειδοποίηση με ιδιώτη επιδότη. Δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο στο πιο πάνω Άρθρο στην περίπτωση μιας τέτοιας επίδοσης. Είναι επίδοση που έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και η οποία δεν απαιτεί διάταγμα του Δικαστηρίου (βλ. Δ.5, Θ. 2

(1)). Κατά συνέπεια κρίνω ότι επιδόθηκε δεόντως η ειδοποίηση Τύπου Ι προς τον Αιτητή και απορρίπτεται και αυτός ο λόγος έφεσης. Ο 9ος λόγος έφεσης αφορά τον τύπο της ειδοποίησης Ι και ότι αυτή δεν συνοδευόταν με κατάσταση λογαριασμού. Κατ' αρχάς δεν παρέχεται η ευχέρεια με βάση τον Νόμο να εξεταστεί η ειδοποίηση Τύπου Ι. Εκείνο το οποίο παρέχει ευχέρεια ο Νόμος είναι την ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ για συγκεκριμένους λόγους. Προαπαιτούμενο της ενεργοποίησης της διαδικασίας είναι η επίδοση του Τύπου Ι κάτι το οποίο έχει κριθεί ότι έγινε. Πέραν τούτου, δεν υπάρχει ευχέρεια για εξέταση άλλων ζητημάτων που σχετίζονται με τον τύπο της ειδοποίησης Τύπου Ι. Για σκοπούς ελέγχου όμως της κανονικότητας της διαδικασίας που ξεκίνησε, προκύπτει από το τεκμήριο 5 που συνοδεύει την ένσταση, ότι η ειδοποίηση Τύπου Ι συνοδευόταν από κατάσταση λογαριασμού, κατά συνέπεια ούτε αυτός ο λόγος έφεσης ευσταθεί. Ο 11ος λόγος έφεσης αμφισβητεί την δέουσα επίδοση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ προς τον Αιτητή. Εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι στις 18/05/2021 η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εξέδωσε και απέστειλε με συστημένο ταχυδρομείο την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ προς την τελευταία γνωστή διεύθυνση του Αιτητή. Αυτή δεν παραλήφθηκε από τον Αιτητή (βλ. τεκμήριο 7). Στη συνέχεια, οι Καθ' ων η Αίτηση και μετά από το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 04/06/2021 με το οποίο επικυρώθηκε το Σχέδιο Διακανονισμού και ολοκληρώθηκε η εξαγορά της επίδικης πιστωτικής διευκόλυνσης, επέδωσαν την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ προς τον Αιτητή με ιδιώτη επιδότη στις 21/07/2021. Η ειδοποίηση αυτή φέρει όμως ημερομηνία 16/06/2021 και όχι 18/05/2021 ως η προηγούμενη που εκδόθηκε και αποστάληκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Κατά τα άλλα όμως είναι πανομοιότυπη. Αναφέρεται στα ίδια ποσά, στο ίδιο ακίνητο και στην ίδια ημερομηνία του προγραμματισμένου πλειστηριασμού. Το επιχείρημα το οποίο στην ουσία προβάλλεται σε σχέση με την επίδοση, αφορά στο ότι αυτή η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ δεν αποστάληκε με συστημένο ταχυδρομείο αλλά επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη κατ' ευθείαν. Το όλο ζήτημα είναι κατά πόσο η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 16/06/2021 ήταν εφικτό να γίνει με συστημένο ταχυδρομείο και δεν έγινε. Έχοντας υπόψη μου ότι στην ουσία πρόκειται για την ίδια ειδοποίηση με αυτή που επιχειρήθηκε να επιδοθεί από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ με συστημένο ταχυδρομείο, το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα και απέτυχε, η επίδοση της με ιδιώτη επιδότη, ήταν η διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί με βάση τις πρόνοιες του Νόμου, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Στην ουσία πρόκειται για την ίδια ειδοποίηση με αυτή της ημερομηνίας 18/05/2021 που αρχικά εκδόθηκε και στην συνέχεια αυτή η ειδοποίηση εκδόθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση, όταν υποκατέστησαν τα δικαιώματα της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και σε αυτή αναγράφηκε η ημερομηνία 16/06/2021 και ότι εκδόθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση. Δεν υπήρχε λόγος κρίνω, αυτή η νέα ειδοποίηση να αποσταλεί εκ νέου με συστημένο ταχυδρομείο προς τον Αιτήτη, αφού πανομοιότυπη ειδοποίηση αποστάληκε σε αυτόν ένα περίπου μήνα προηγουμένως και δεν παραλήφθηκε. Κατά συνέπεια, προκύπτει ότι δεν ήταν εφικτό ούτε και αυτή να επιδοθεί με συστημένο ταχυδρομείο και ορθά επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη. Επίσης, ως έχω αναφέρει και ανωτέρω, δεν χρειαζόταν οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου για να επιδοθεί με τον τρόπο αυτό, δηλαδή με ιδιωτική επίδοση ως προνοείται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Επομένως, ούτε ο λόγος αυτός έφεσης ευσταθεί και απορρίπτεται. Με τον 12ον και 14ον λόγο έφεσης, ο Αιτητής αμφισβητεί τον τύπο και περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ καθότι ισχυρίζεται ότι δεν παρουσιάζεται αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και των εξόδων, παραπέμποντας στα Άρθρα 44Γ

(1)και 44Γ

(2)του Νόμου καθώς επίσης και ότι δεν αναγράφεται ο χρόνος ολοκλήρωσης του πλειστηριασμού. Ο Τύπο ΙΑ ο οποίος θα πρέπει να αποστέλλεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη ως αναφέρεται στο Άρθρο 44Γ

(2)του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 περιλαμβάνεται στο Δεύτερον Παράρτημα του Νόμου. Σε σχέση με τα αξιούμενα ποσά αναφέρονται τα εξής: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάµει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..., πλέον τόκος, €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. . πλέον έξοδα €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. .». Εξετάζοντας την επίδικη ειδοποίηση ΙΑ, παρατηρώ ότι αυτή περιλαμβάνει τα κάτωθι: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €200.216,78 πλέον τόκος €1.324,72 πλέον έξοδα €0,00.» Στη βάση των πιο πάνω, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι οι πιο πάνω αναφορές στην ειδοποίηση ΙΑ είναι συμφώνως του προνοούμενου στο Νόμο και Παραρτήματος Τύπου. Καθορίζονται τόσο το απαιτητό ποσό όσο και το ποσό των τόκων και των εξόδων και ο οφειλέτης γνωρίζει ποιο είναι το συνολικό ποσό που αξιώνεται. Δεν απαιτείται στα πλαίσια της ειδοποίησης ΙΑ η αποστολή οποιασδήποτε κατάστασης λογαριασμού ή ανάλυση των αξιούμενων ποσών. Άλλωστε κάτι τέτοιο είχε προηγηθεί με την ειδοποίηση Τύπου Ι. Η ουσία όμως είναι ότι η επίδικη ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι σύμφωνη με τον Τύπο του Νόμου και αρκούντος ικανοποιητική για να γνωρίζει ο οφειλέτης τα ποσά που αξιώνονται και έχουν καταστεί απαιτητά. Ούτε έχει προβληθεί η θέση ότι ο οφειλέτης επιχείρησε να πληρώσει τα απαιτητά ποσά και τόκους ως αναγράφονται στην εν λόγω ειδοποίηση και δεν έγιναν αποδεκτά. Πέραν τούτου, πουθενά στον πιο πάνω προβλεπόμενο Τύπο για την Ειδοποίηση ΙΑ προνοείται ότι θα πρέπει να περιλαμβάνεται ο χρόνος ολοκλήρωσης του πλειστηριασμού. Κατά συνέπεια, ούτε αυτοί οι λόγοι έφεσης ευσταθούν και απορρίπτονται. Με τον λόγο έφεσης αρ. 13, προβάλλεται η θέση ότι τόσο η ειδοποίηση Τύπου Ι όσο και η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ δεν επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και όπως συγκεκριμενοποιείται στο Κτηματολόγιο Κύπρου. Προκύπτει από το περιεχόμενο της ένστασης ότι οι πιο πάνω αναφερόμενες ειδοποιήσεις, πέραν από τον Αιτητή, ο οποίος είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, επιδόθηκαν σε κάποια εταιρεία L. SOTERIOU TRADING LIMITED, ως δικαιούχο του εμπράγματου βάρους 6/ΕΒ/943/2005 και σε κάποιον XXXXX Αντωνίου ως δικαιούχο του εμπράγματου βάρους 6/ΕΒ/567/2018 (βλ. τεκμήρια 4, 6, 7 και 9). Ο Αιτητής δεν προβάλλει οποιοδήποτε ζήτημα για την επίδοση των ειδοποιήσεων προς τα πρόσωπα αυτά. Ούτε αμφισβητεί ότι αυτά ήταν ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό Άρθρο 44ΙΕ «ενδιαφερόµενο πρόσωπο» σηµαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωµα σε οποιοδήποτε µέρος του εκπλειστηριάσµατος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα µητρώα του Κτηµατολογίου και περιλαµβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση µε το ενυπόθηκο χρέος· Ο Αιτητής με αυτόν το λόγο έφεσης, δεν προβάλλει τον ισχυρισμό ότι υπήρχαν και άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εν τη έννοια του Νόμου προς τα οποία έπρεπε να επιδοθούν οι εν λόγω ειδοποιήσεις και δεν επιδόθηκαν. Προβάλει μόνο τη θέση ότι οι ειδοποιήσεις δεν επιδόθηκαν προς το Κτηματολόγιο. Το Κτηματολόγιο όμως δεν προκύπτει να είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ούτε επεξηγείται για ποιο λόγο έπρεπε να επιδοθούν στο Κτηματολόγιο. Να σημειωθεί ότι η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου η οποία εισήχθηκε στο Νόμο με το Μέρος VIA, αφορά στην πώληση του από τον ενυπόθηκο δανειστή χωρίς την εμπλοκή του Κτηματολογίου (βλ. Άρθρο 44Α). Επομένως, απορρίπτεται και αυτός ο λόγος έφεσης. Οι λόγοι έφεσης αρ. 15 και 16 αφορούν στη διαδικασία του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού. Το Άρθρο 44Ζ του Νόμου έχει ως ακολούθως: «44Ζ.-

(1)Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιλέξει κατά πόσο ο πλειστηριασµός θα διενεργηθεί µε φυσικό τρόπο ή µε ηλεκτρονικά µέσα και, σε περίπτωση κατά την οποία ο πλειστηριασµός διενεργείται µε- (α).................. (β) ηλεκτρονικά µέσα, αυτός διενεργείται από τον ενυπόθηκο δανειστή µέσω ηλεκτρονικών συστηµάτων πλειστηριασµού και µέσω διαδικτυακού τόπου, δυνάµει των διαδικασιών του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι ο Υπουργός Οικονοµικών δύναται να εκδίδει ∆ιάταγµα µε το οποίο να ρυθµίζει τυχόν λεπτοµέρειες που αφορούν τη λειτουργία των ηλεκτρονικών συστηµάτων πλειστηριασµού και του διαδικτυακού τόπου.» Παρέχεται λοιπόν δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με τον πλειστηριασμό με ηλεκτρονικά μέσα. Δεν αμφισβητείται αυτό το δικαίωμα από τον Αιτητή. Εκείνο το οποίο επικαλείται ο Αιτητής είναι ότι η Κ.Δ.Π. 346/2019, την οποία εξέδωσε ο Υπουργός Οικονομικών με την οποία ρυθμίζει τη διαδικασία ηλεκτρονικού πλειστηριασμού είναι εναντίον στο Νόμο 9/65 και στα Άρθρα 58 και 179 του Συντάγματος καθότι αρμόδιο πρόσωπο για να εκδίδει διατάγματα για πώληση ακίνητης περιουσίας μέσω ηλεκτρονικού πλειστηριασμού είναι ο Υπουργός Εσωτερικών καθ' ότι το τμήμα Κτηματολογίου αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικών. Οι καθ' ων η Αίτηση αναφέρει ο Αιτητής ενεργοποίησαν τη διαδικασία ηλεκτρονικού πλειστηριασμού η οποία εκδόθηκε από αναρμόδιο πρόσωπο, δηλαδή τον Υπουργό Οικονομικών αντί τον Υπουργό Εσωτερικών. Εκείνο το οποίο στην ουσία επικαλείται ο Αιτητής με τον πιο πάνω λόγω έφεσης και επιχειρεί να πλήξει είναι τη διαδικασία του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού και όχι το δικαίωμα των Αιτητών να προβούν σε πώληση του ακινήτου με τον τρόπο αυτό. Τέτοιος λόγος ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ δεν προνοείται στο Νόμο και δεν παρέχεται, κατά την κρίση μου, δικαίωμα στον Αιτητή να εγείρει τέτοιο ζήτημα. Επαναλαμβάνω εκείνο που επιχειρείται να προσβληθεί είναι η διαδικασία και ο τρόπος που θα λάβει χώρα ο επίδικος πλειστηριασμός και χωρίς να επεξηγείται πώς θα επηρεαστεί ο Αιτητής. Πέραν τούτου, η αιτιολογία το λόγου έφεσης αρ. 15 ότι ο Υπουργός Οικονομικών εξέδωσε την πιο πάνω Κανονιστική Πράξη κατά παράβαση του Νόμου, δεν ευσταθεί, αφού όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του πιο πάνω Άρθρου του Νόμου, αυτό του αναθέτει τέτοια εξουσία. Ο Αιτητής με περαιτέρω αιτιολογία αυτού του λόγου έφεσης ισχυρίζεται ότι η έκδοση της εν λόγω Κανονιστικής Πράξης από τον Υπουργό Οικονομικών παραβαίνει τα Άρθρα 58 και 179 του Συντάγματος. Χωρίς στο σημείο αυτό να υπεισέρχομαι σε ζητήματα αντισυνταγματικότητας του Νόμου που δίνει εξουσία στον Υπουργό Οικονομικών να εκδώσει την πιο πάνω Κανονιστική Πράξη, κάτι που δεν προσβάλει ευθέως ούτε και αναπτύσσεται και επεξηγείται περαιτέρω τέτοιο ζήτημα έστω με την αγόρευση του συνηγόρου του Αιτητή, η πιο πάνω θέση, κρίνεται ανεδαφική. Και τούτο διότι το υπόβαθρο το οποίο θέτει ο Αιτητής αποτελείται από το γεγονός ότι ο Νόμος 9/65 αναθέτει στον Υπουργό Εσωτερικών ως αρμόδιο την έκδοση τέτοιων Πράξεων καθότι το Κτηματολόγιο αποτελεί τμήμα του Υπουργείου του. Τούτη η θέση δεν ευσταθεί ως έχει αναφερθεί ανωτέρω. Περαιτέρω, ο Αιτητής με τη θέση αυτή υπονοεί και θεωρεί ως δεδομένο ότι το Κτηματολόγιο έχει σχέση με τη διαδικασία του Μέρους VIA και/ή ότι στην ουσία η διαδικασία πώλησης του ακινήτου θα διενεργηθεί από το Κτηματολόγιο, το οποίο αποτελεί Τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικών. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω το Μέρος VIA είναι ανεξάρτητο από το Μέρος VI του Νόμου και παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου χωρίς την εμπλοκή του Κτηματολογίου. Η ενσωμάτωση του Μέρους VIA στο Νόμο 9/65 δεν εξυπακούει και ούτε προνοεί εμπλοκή του Κτηματολογίου στη διαδικασία που προνοεί. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και σχέση με την εξέταση ζητημάτων αντισυνταγματικότητας, παραπέμπω στα κάτωθι αποσπάσματα από την απόφαση της Έντιμης Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) από την απόφαση της στην Αίτηση Έφεσης Αρ. 195/2016, Ημερ. 07/11/2016: «Είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως (Αναστάσιος Μαρκιτανής v. Απόστολου Μουτζούρη

(2000)1 Β Α.Α.Δ. 923). ....................................... Συναφής με τα ανωτέρω η απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία v. Π. Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίστηκε στην The Improvement Board of Eyienja v. Andreas Constantinou

(1967)1 C.L.R., 167. To δικαστήριο υπέδειξε ότι η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. Και μετά τις επεξηγήσεις του Γενικού Εισαγγελέα παραμένουν άγνωστοι οι λόγοι για τους οποίους η σχετική πρόνοια του σχεδίου υπηρεσίας προσκρούει στις διατάξεις των άρθρων 3 και 189 του Συντάγματος.» Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και για τους λόγους που προαναφέρθηκαν δεν διαπιστώνεται ότι τυχόν απόφαση για το ζήτημα το οποίο εγείρει ο Αιτητής, θα επίλυε την δικαστική διαφορά ή θα επηρέαζε το αποτέλεσμα της. Ούτε επεξηγείται ή υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο για εξέταση τέτοιου ζητήματος. Κατά συνέπεια απορρίπτεται και αυτός ο λόγος έφεσης. Απορριπτέος είναι και ο λόγος έφεσης αρ. 16, ο οποίος προσβάλει τη διαδικασία που Καθ' ων η Αίτηση ακολούθησαν για να διενεργήσουν τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό. Οι Καθ' ων η Αίτηση, ισχυρίζεται ο Αιτητής, δεν ακολούθησαν τις πρόνοιες των Άρθρων 6

(1)(γ) και 6

(2)(α) της Κ.Δ.Π. 346/2019. Δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις εν λόγω πρόνοιες αναφέρει. Οι λόγοι έφεσης που μπορεί να προσβάλει ο Αιτητής σύμφωνα με το Νόμο καθορίζονται εξαντλητικά στο Νόμο και αναφέρθηκαν ανωτέρω. Δεν παρέχεται δικαίωμα για προβολή τέτοιου λόγου έφεσης και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εξεταστεί και απορρίπτεται. Τέλος, ο Αιτητής, με τον λόγο έφεσης ισχυρίζεται ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταχρηστική καθότι άλλο πρόσωπο προηγουμένως είχε προωθήσει διαδικασία πώλησης του ακινήτου του και στα πλαίσια της Αίτησης - Έφεσης Αρ. 255/20 που καταχωρήθηκε οι τότε Καθ' ων η Αίτηση την αποδέχτηκαν με αποτέλεσμα την ακύρωση του πλειστηριασμού. Εκείνο το οποίο προκύπτει σε επίπεδο γεγονότων, είναι ότι με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/02/2021, η οποία να σημειωθεί αφορούσε μόνο το ζήτημα των εξόδων, ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί ματαιώθηκε και η αίτηση εκείνη κατέστη άνευ αντικειμένου (βλ. τεκμήριο αρ. 4 επί της αίτησης). Μια διαδικασία είναι καταχρηστική όταν χρησιμοποιείται για αλλότριους σκοπούς και μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές (βλ. Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 37 para. 434 και Tζεννάρο Περέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών, Πολ. Έφεση Αρ. 9173, 16/03/1995). Στην τελευταία πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση λέχθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. ...................................................................... Η χρήση διαδικασιών που οδηγούν σε καταπίεση συνιστά μορφή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας γιατί το αποτέλεσμα οποιασδήποτε απ' αυτές παύει να είναι καθοριστικό για τα δικαιώματα του διαδίκου γενικά και, την ελευθερία του κατηγορουμένου, ειδικά. Η αναγκαιότητα υπεράσπισης της ελευθερίας του υποδίκου σε περισσότερες από μια διαδικασίες για το ίδιο θέμα, συνιστά καταπίεση. Στη Mills v. Cooper [1967] 2 All E.R. 100, ο Λόρδος Αρχιδικαστής Πάρκερ παρατήρησε: "... every court has undoubtedly a right in its discretion to decline to hear proceedings on the ground that they are oppressive and an abuse of the process of the court. ..." (σ. 104).» Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska DD,

(1996)1 Α.Α.Δ. 911). Στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών ή της διαδικασίας που προνοείται από το Μέρος VIA του Νόμου. Η προηγούμενη διαδικασία που είχε αρχίσει από τους Καθ' ων η αίτηση ή τους προκατόχους τους ματαιώθηκε και άρχισε νέα διαδικασία, η παρούσα. Δεν τίθεται επίσης ζήτημα καταπίεσης των Αιτητών με την προώθηση της νέας αυτής διαδικασίας. Το Μέρος VIA προνοεί τη διαδικασία που δύναται ο ενυπόθηκος δανειστής να ακολουθήσει για εκποίηση των ακινήτων τα οποία υποθηκεύτηκαν προς όφελος του από τον ενυπόθηκο δανειστή. Ο εν λόγο Νόμος είναι στην ουσία διαδικαστικός και αφορά στον τρόπο πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Δεν αμφισβητείται ούτε προκύπτει να έχει εξοφληθεί το ποσό της επίδικης υποθήκης και η επανάληψη της διαδικασίας αυτής από τους Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορεί να συνιστά καταπίεση του Αιτητή, ούτε να αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας εν τη έννοια της νομολογίας. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν πληρείται κανένας από τους λόγους έφεσης που ο Αιτητής προώθησε στο Δικαστήριο και έχει αποτύχει να αποδείξει ότι δικαιούται τις θεραπείες που αξιώνει. Κατά συνέπεια η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και είναι αχρείαστο το Δικαστήριο να ασχοληθεί με άλλους παρεπόμενους λόγους της ένστασης. Επομένως, η Αίτηση - Έφεσης απορρίπτεται. Τα έξοδα, δεν βλέπω κάποιο λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν τον κανόνα και το αποτέλεσμα, γι αυτό επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο