ΝΕΟΦΥΤΙΔΟΥ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 74/2021, 17/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A128 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 74/2021 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν. 9/65), ως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφής και Εκτιμήσεως) Νόμο, Κεφ. 224 ως τροποποιήθηκε. Μεταξύ:
- ΧΧΧΧ Χ. ΝΕΟΦΥΤΙΔΟΥ από την Πάφο
- ΧΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ από την Πάφο Αιτητών - Εφεσειόντων και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Καθ' ών η Αίτηση-Εφεσίβλητοι ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερ.:17/09/
- Εμφανίσεις: Για τους Εφεσείοντες - Αιτητές: κα. Ειρ. Θεοχάρους για κ.κ. Σωτήρης Αργυρού & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εφεσίβλητη - Καθ' ής η Αίτηση: κα Σ. Ζαχαρία για κ.κ. Λ. Λουκαϊδου - Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Εφεσείοντες - Αιτητές αξιώνουν με την παρούσα αίτηση τους, διατάγματα του Δικαστηρίου με τα οποία να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ που οι Εφεσίβλητοι - Καθ' ων η Αίτηση ως ενυπόθηκοι δανειστές εξέδωσαν και επέδωσαν περί τις 08/02/2021 με ιδιωτική επίδοση με βάση δικαστικό διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης ημερομηνίας 19/11/2020 και που σχετίζονται με την υποθήκη με αρ.Υ.XXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Αξιώνουν επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται η ακύρωση και/ή o παραμερισμός και/ή η αναστολή της πώλησης μέσω ηλεκτρονικού πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου βάση της πιο πάνω αναφερόμενης Υποθήκης και ο οποίος είναι ορισμένος στις 15/10/
- Πέραν των πιο πάνω, οι Εφεσείοντες - Αιτητές αξιώνουν Δήλωση και/ή Διακήρυξη του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι το μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν. 9/65είναι άκυρο και/ή παράνομο και/ή ως στηριζόμενο σε νόμο ο οποίος προσκρούει στο Σύνταγμα και/ή στην ΕΣΔΑ και/ή εν γένει σε υπερνομοθετικούς κανόνες και αρχές και/ή παραβιάζει τα άρθρα 1 και 6 της Ευρωαπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και 23 και 30 του Συντάγματος. Οι Αιτητές παραθέτουν στην Αίτηση τους 8 λόγους που κατά τη θέση τους υποστηρίζουν τις ως άνω θεραπείες, ως εμφαίνονται στο σώμα αυτής. Ουσιαστικά, ισχυρίζονται ότι οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ ημερομηνίας 08/02/2010 δεν πληρούν τις απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις και/ή δεν συνάδουν με τον τύπο και το περιεχόμενο που καθορίζει ο Νόμος, ότι οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ δεν έχουν επιδοθεί δεόντως στους Αιτητές, ότι το υπόλοιπο το οποίο αναγράφεται σε αυτές είναι ασαφή και/ή λανθασμένο. Υποστηρίζουν επίσης ότι δεν τηρήθηκε και/ή δεν δόθηκε η ευκαιρία αναδιάρθρωσης του ενυπόθηκου χρέους και οι εν λόγω ειδοποιήσεις αποστάληκαν κατά παράβαση του Κώδικα Συμπεριφοράς και/ή των Οδηγιών για την Διαχείριση Καθυστερήσεων που εξέδωσε η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, ότι η προωθούμενη διαδικασία διενεργείται κακόπιστα και/ή εκδικητικά και οι Καθ' ων η Αίτηση επιδιώκουν να αποκτήσουν αθέμιτο πλεονέκτημα εις βάρος των Αιτητών. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Εφεσείουσας - Αιτήτριας αρ. 1, ενυπόθηκης οφειλέτιδας και ιδιοκτήτριας του ακινήτου του οποίου επιδιώκεται η πώληση μέσω της εκποίησης της Υποθήκης Υ.XXXXX/
- Ορκίζεται, αναφέρει, και για λογαριασμό του Εφεσείοντα - Αιτητή αρ. 2 ο οποίος είναι εγγυητής στη σύμβαση του δανείου που της παραχωρήθηκε. Η ενόρκως δηλούσα υιοθετεί τους λόγους ακύρωσης που αναφέρονται στο σώμα της Αίτησης και επισυνάπτει σε αυτήν τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ που επιδόθηκαν στους Αιτητές (βλ. τεκμήρια 1α) και β)) και αντίγραφο της Υποθήκης Υ.5663/2010 (βλ. τεκμήριο 2). Αναφέρεται στο περιεχόμενο των εν λόγω ειδοποιήσεων και ισχυρίζεται ότι δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί πώς προέκυψε το ποσό που αξιώνεται, ούτε τη μέθοδο και τον τρόπο υπολογισμού των τόκων με αναφορά στους όρους της Υποθήκης. Ούτε στην ειδοποίηση τύπου Ι και στην επισυναπτόμενη κατάσταση λογαριασμού προκύπτει ο εν λόγω τρόπος και επισυνάπτει, τόσο την εν λόγω ειδοποίηση όσο και την ειδοποίηση τύπου Θ (βλ. τεκμήριο 3). Όσον αφορά την επίδοση των ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ, ισχυρίζεται ότι αυτή είναι παράτυπη και άκυρη και έγινε κατά παράβαση του τρόπου και διαδικασίας που προνοείται από το Νόμο. Επιδόθηκε στους νομικούς τους εκπροσώπους με ιδιώτη επιδότη στις 08/02/2021 δυνάμει διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης που είχε εξασφαλιστεί μονομερώς από τους Αιτητές στα πλαίσια της Αίτησης - Έφεσης Αρ. 209/2020 στις 19/11/2020 (βλ. τεκμήριο 5), στη βάση μαρτυρίας ότι έγιναν προσπάθειες για επίδοση τους τόσο με συστημένη επιστολή όσο και με ιδιωτική προσωπική επίδοση, κάτι που δεν επιτεύχθηκε. Επιφυλάσσει αναφέρει το δικαίωμα των Αιτητών για λήψη διαβημάτων ακύρωσης του πιο πάνω διατάγματος. Πέραν των πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι μετά την αποστολή των ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ αποτάθηκε στους καθ' ων η αίτηση αλλά το τίμημα που της ζητούσαν να καταβάλει ήταν τεράστιο και δεν μπορούσε να το αντέξει οικονομικά. Υπάρχουν σε αυτό είπε παράνομες χρεώσεις και αυθαίρετες κεφαλαιοποιήσεις τόκων. Αναφέρει ότι εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου η Αγ. Αρ. XXXXX/2014 Ε.Δ. Πάφο στα πλαίσια της οποίας έχει προσπαθήσει επανειλημμένως να βρει μια συμβιβαστική λύση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αναμένεται να αποσταλεί πρόταση αλλά παρά τις προσπάθειες αυτές, οι Καθ' ών η Αίτηση προωθούν τις διαδικασίες εκποίησης κάτι που καταδεικνύει την κακοπιστία και υστεροβουλία τους αλλά και την παράβαση του Κώδικα Συμπεριφορών και των Οδηγιών για την Διαχείριση Καθυστερήσεων που εξέδωσε η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου. Σε περίπτωση, συνεχίζει, που οι Καθ' ών η Αίτηση δεν εμποδιστούν από το Δικαστήριο και προωθηθεί η παρούσα διαδικασία εκποίησης της υποθήκης, τότε αναμφίβολα μέρος της Αγ. Αρ. XXXX/2014 και την ανταπαίτησης θα καταστούν άνευ αντικειμένου και θα παραβιαστούν τα δικαιώματα τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν καταχωρήσει ένσταση με την οποία ζητούν την απόρριψη της παρούσας αίτησης, στηριζόμενοι σε 19 λόγους, ως εμφαίνονται σε αυτήν. Ουσιαστικά υποστηρίζουν το νόμιμο και το νομότυπο της διαδικασίας που ακολούθησαν και παραπέμπουν στους λόγους έφεσης που δύναται να προβληθούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας σύμφωνα με το Νόμο. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Αντιγόνης Γεωργίου, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση. Αναφέρεται στις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στην Αιτήτρια αρ. 1 και στις εξασφαλίσεις και εγγυήσεις που δόθηκαν, περιλαμβανομένης της υποθήκης Υ.XXXXX/2010 που αφορά η παρούσα διαδικασία. Αναφέρεται στην παράλειψη της Αιτήτριας αρ. 1 να καταβάλλει τις μηνιαίες της δόσεις και στον τερματισμό των εν λόγω διευκολύνσεων στις 12/01/2012 και την καταχώρηση της Αγ. Αρ. XXXXX/
- Όσον αφορά τη διαδικασία εκποίησης της Υποθήκης Υ. XXXXX/2010, αναφέρει ότι την 01η/09/2020, οι Καθ' ων η Αίτηση εξέδωσαν προς τους Αιτητές τις ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι μαζί με καταστάσεις λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους (βλ. τεκμήριο 18), οι οποίες αποστάληκαν σε αυτούς μέσω ταχυδρομείου και με συστημένες επιστολές, τις οποίες όμως οι Αιτητές δεν παρέλαβαν (βλ. τεκμήριο 19). Στη συνέχεια, έγινε προσπάθεια επίδοσης τους μέσω ιδιώτη επιδότη, όμως οι Αιτητές επιτηδευμένα δεν συνεργάζονταν και απέφυγαν να τις παραλάβουν (βλ. τεκμήρια 20, 21 και 22). Ως εκ τούτου, οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώρηση της Γενικής Αίτησης Αρ. 209/20 Ε.Δ. Πάφου και στις 19/11/2020 εκδόθηκε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου Θ, Ι, ΙΑ, ΙΒ, Δελτίο Α και ΙΓ, με ιδιώτη επιδότη σε δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου που τους εκπροσωπεί τόσο στην Αγ. Αρ. 2012/2014 Ε.Δ. Πάφου όσο και στην παρούσα διαδικασία (βλ. τεκμήριο 23). Ακολούθως, οι Καθ' ων η Αίτηση εξέδωσαν νέες ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι ημερ. 16/12/2020 και έγινε η επίδοση τους μαζί με αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού συμφώνως του πιο πάνω διατάγματος (βλ. τεκμήρια 24 και 25). Λόγω της μη συμμόρφωσης των Αιτητών, στις 08/02/2021 εκδοθήκαν οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ οι οποίες επιδόθηκαν επίσης συμφώνως του πιο πάνω διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (βλ. τεκμήρια 26 και 27). Οι εν λόγω ειδοποιήσεις αναφέρει η ενόρκως δηλούσα είναι συμφώνως του Νόμου και δεν απαιτείται ανάλυση των ποσών που αναφέρονται σε αυτές. Απορρίπτει τις θέσεις της Αιτήτριας αρ. 1 περί καταχρηστικής και καταπιεστικής συμπεριφοράς των Καθ' ων η Αίτηση και αναφέρεται στα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα για σκοπούς εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης, στις συναντήσεις που έγιναν και στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία των δικηγόρων των δύο πλευρών (βλ. τεκμήριο 29). Μέχρι σήμερα όμως δεν έχει εξευρεθεί οποιαδήποτε λύση. Η ακρόαση της παρούσας αίτηση διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων αμφοτέρων τω συνηγόρων που εκπροσωπούν τα μέρη. Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων, τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν κρίνεται απαραίτητο να αναφερθώ στα επιχειρήματα που προβάλλονται και στο περιεχόμενο τους, στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης σε οποιεσδήποτε αναφορές των δικηγόρων κριθεί αναγκαίο. Αξίζει να σημειωθεί όμως ότι η συνήγορος των Αιτητών με την αγόρευση της απέσυρε τους λόγους έφεσης με αρ. 1, 3, 4, 5 και 6 και προώθησε μόνο τους λόγους έφεσης με αρ. 2 και 7 -
- Ούτε υποστήριξε περαιτέρω τους πιο πάνω λόγους έφεσης που εγκατέλειψε και απέσυρε. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει μόνο τους εναπομείναντες λόγους έφεσης, ως ανωτέρω, και οι οποίοι προωθήθηκαν ενώπιον του από τους Αιτητές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρεί με την πώληση δια πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων, αφού ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία, περιλαμβάνεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Νόμου, Ν. 9/65, το οποίο εισήχθηκε με το Νόμο 142(Ι)/2014, ως αυτό τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με το Άρθρο 44(Β)
(1)το δικαίωμα αυτό προκύπτει στην περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι
(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Η οποιαδήποτε ειδοποίηση υπερημερίας ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος. Δεν απαιτείται η αποστολή τέτοιας ειδοποίησης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI (βλ. Άρθρο 44Β
(2)). Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται από το Μέρος αυτό του Νόμου, διενεργείται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (βλ. Άρθρο 44Γ
(1)). Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. (βλ. Άρθρο 44Γ
(2)). Το Άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου περιλαμβάνει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω ειδοποίησης για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να προβάλει καθορίζονται εξαντλητικά από το Νόμο και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Περαιτέρω και σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ
(1)διενεργείται ο διορισμός δύο εκτιμητών για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, ένας από τον ενυπόθηκο δανειστή και ένας από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ
(2)του Νόμου και τηρουμένων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα
(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στο διορισμό εκτιμητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δύο
(2)εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου σε σχέση με την ακολουθητέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου και τους λόγους για τους οποίους δύναται η ειδοποίηση πώλησης τύπου ΙΑ και η διενέργεια της πώλησης να ακυρωθεί, θα προχωρήσω να εξετάσω τους λόγους έφεσης που προβάλλονται στην παρούσα. Θα ξεκινήσω από την εξέταση του 2ου λόγου έφεσης, ο οποίος αφορά το ζήτημα της επίδοσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Ο τρόπος και η διαδικασία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης περιλαμβάνεται στο ερμηνευτικό Άρθρο 44ΣΤ του Νόμου. Σύμφωνα με το εν λόγω Άρθρο «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: Στην παρούσα περίπτωση είναι κοινό έδαφος ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ καθώς και οι προηγούμενες ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι επιδόθηκαν προς τους Αιτητές με ιδιώτη επιδότη προς τους δικηγόρους τους, σύμφωνα με διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατο επίδοση ημερομηνίας 19/11/2020 το οποίο εκδόθηκε στην Αίτηση Αρ. 209/
- Το εν λόγω διάταγμα δεν αμφισβητήθηκε από τους Αιτητές, ούτε και ακυρώθηκε καθοιονδήποτε τρόπο. Άλλωστε η ίδια η Αιτήτρια αρ. 1 αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι επιφυλάσσει το δικαίωμα της για λήψη δικονομικών μέτρων για παραμερισμό της επίδοσης. Οι Αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να προβούν σε δικονομικά μέτρα ακύρωσης του εν λόγω διατάγματος αν θεωρούσαν ότι κακώς εκδόθηκε. Επομένως, το εν λόγω διάταγμα παραμένει έγκυρο και η επίδοση που έγινε σύμφωνα με αυτό καλή. Πέραν τούτου, οι Αιτητές προβάλλουν τη θέση ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν ακολούθησαν τη διαδικασία και τον τρόπο επίδοσης της ειδοποίησης προς αυτούς η οποία προνοείται στο επίμαχο Νόμο. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια αρ.1 ισχυρίζεται ότι δεν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια εκ μέρους των Καθ' ών η αίτηση για να επιτευχθεί πρώτα η προσωπική επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης και εφόσον αποτύγχανε να ενεργοποιηθεί το εκδοθέν διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση προς τους δικηγόρους τους. Ουσιαστικά με την αγόρευση της η συνήγορος των Αιτητών αναφέρει ότι πριν ενεργοποιηθεί το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση, όφειλαν οι καθ' ων η Αίτηση να επιχειρήσουν να επιδώσουν την ειδοποίηση τύπου ΙΑ με προσωπική ιδιωτική επίδοση. Τα όσα υποστηρίζονται με την ένσταση ισχυρίζεται αφορούν την προσπάθεια επίδοσης των ειδοποιήσεων τύπου Θ και Ι και όχι της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Η πιο πάνω θέση όμως παραγνωρίζει το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση, το οποίο έδινε το δικαίωμα στους Καθ' ών η Αίτηση να προχωρήσουν με αυτό τον τρόπο επίδοσης και των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ, αφού ικανοποιήθηκε το Δικαστήριο που το εξέδωσε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και το οποίο παραμένει έγκυρο. Σε κάθε περίπτωση όμως, η πιο πάνω θέση που προβάλλεται καταρρίπτεται από την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και τα σχετικά τεκμήρια που την συνοδεύουν, τα οποία δεν έτυχαν αμφισβήτησης από τους Αιτητές ούτε απαντήθηκαν καθοιονδήποτε άλλο τρόπο. Εκείνο το οποίο προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, είναι οι προσπάθειες των Καθ' ων η Αίτηση να επιδώσουν τις προβλεπόμενες από το Νόμο ειδοποιήσεις και να ενεργοποιήσουν τη διαδικασία της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου της Αιτήτριας αρ. 1, πριν καταλήξουν στο να αποταθούν στο Δικαστήριο για την έκδοση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση. Προκύπτει ότι οι Καθ' ών η Αίτηση απόστειλαν στους Αιτητές τις ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι μαζί με τις καταστάσεις λογαριασμού μέσω ταχυδρομείου με συστημένες επιστολές τις οποίες ουδέποτε παρέλαβαν, παρόλο που ειδοποιήθηκαν και στις 07/10/2020 επιστράφηκαν στον αποστολέα (βλ. τεκμήριο 19). Ακολούθως, οι Καθ' ων η Αίτηση επιδίωξαν μέσω ιδιωτών επιδοτών την επίδοση προς τους Αιτητές των πιο πάνω ειδοποιήσεων. Ο πρώτος επιδότης επισκέφθηκε την τελευταία γνωστή διεύθυνση διαμονής των Αιτητών και παρά τις πολλές προσπάθειες του δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση. Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τους Αιτητές, η μεν πρώτη Αιτήτρια του ανάφερε ότι εργαζόταν στη Λάρνακα το διάστημα εκείνο σε δική της επιχείρηση, κοντά στο αεροδρόμιο, ο δε δεύτερος Αιτητής ότι διαμένει μόνιμα στη Λευκωσία λόγω προβλημάτων υγείας του πατέρα του. Σχετικό είναι το τεκμήριο
- Στη συνέχεια ανατέθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση σε δύο άλλους επιδότες η επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων, ένα στη Λάρνακα και ένα στη Λευκωσία. Ο επιδότης στη Λάρνακα επικοινώνησε με την Αιτήτρια αρ. 1, η οποία του ανάφερε ότι διατηρεί χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων για τους ταξιδιώτες στο αεροδρόμιο Πάφου (όχι Λάρνακας) αλλά λόγω της κατάστασης με τον κορονοϊό η επιχείρηση της είναι κλειστή και αυτή διαμένει στη Λεμεσό με τη πεθερά της, χωρίς να του δώσει οποιαδήποτε διεύθυνση διαμονής. Σχετικό είναι το τεκμήριο
- Σε σχέση με τον Αιτητή αρ. 2, επικοινώνησε τηλεφωνικώς ο επιδότης στη Λευκωσία και ενώ στην αρχή του είπε βρίσκεται στη Λευκωσία, όταν του ζήτησε να συναντηθούν του είπε ότι βρίσκεται στη Λάρνακα. Όταν του ζήτησε να συναντηθούν στη Λάρνακα του είπε ότι δεν μπορούσε και ότι σε 15 μέρες θα είναι στη Πάφο. Σχετικό είναι το τεκμήριο
- Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω, τα οποία δεν αντικρούστηκαν με οποιοδήποτε τρόπο, ότι οι Καθ' ών η Αίτηση ακολούθησαν τη διαδικασία και τον τρόπο επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων με βάση το Νόμο. Και όταν τούτο δεν ήταν εφικτό προχώρησαν με την εξασφάλιση διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση, ως προνοείται επίσης στο Νόμο σε σχέση με τον τρόπο επίδοσης των ειδοποιήσεων. Δεν απαιτείτο, κρίνω, υπό τις περιστάσεις, οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια επίδοσης των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ με ιδιωτική προσωπική επίδοση, όπως οι Αιτητές ισχυρίζονται. Είναι προφανές ότι οι Καθ' ων η Αίτηση εξάντλησαν όλα τα περιθώρια για επίδοση των προγενέστερων ειδοποιήσεων, κάτι που οδήγησε και στην έκδοση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση όλων των σχετικών ειδοποιήσεων. Θα ήταν παράλογο, υπό τις περιστάσεις, να έπρεπε να αρχίσουν εκ νέου προσπάθεια αναζήτησης των Αιτητών στη βάση του τί είχε προηγηθεί. Κατά συνέπεια οι αιτιάσεις των Αιτητών σε σχέση με την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ είναι εντελώς ανεδαφικές και αδικαιολόγητες. Σημειώνεται επίσης ότι έλαβαν γνώση αυτών και μάλιστα τόσο οι ίδιοι όσο και ο δικηγόρος τους ήρθαν σε επικοινωνία με την Τράπεζα σε μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης. Ο ισχυρισμός επίσης ότι τους αποστερήθηκε το δικαίωμα να διορίσουν άλλο δικηγόρο είναι αβάσιμος αφού είχαν κάθε δικαίωμα, τη στιγμή που έλαβαν γνώση για τη διαδικασία αυτή να αποταθούν σε άλλο δικηγόρο. Όσον αφορά τους λόγους έφεσης με αρ. 7 και 8, οι Αιτητές προωθούν ζήτημα κατάχρησης της παρούσας διαδικασίας καθότι εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου η Αγ. Αρ. 2012/2014 στην οποία, μεταξύ των άλλων, οι Καθ' ων η Αίτηση αξιώνουν και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης με αρ. Υ.5663/2010 στην οποία οι Αιτητές αμφισβητούν την εγκυρότητα της συμφωνίας δανείου και το υπόλοιπο ενώ υπάρχει και ανταπαίτηση. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προωθούν την παρούσα διαδικασία για να αποκτήσουν αθέμιτο πλεονέκτημα εις βάρος τους, αφού ενδεχόμενη ολοκλήρωση της διαδικασίας θα επιφέρει ουσιαστικά τελεσιδικία σε μέρος των αξιώσεων τους στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής. Είναι ξεκάθαροι, από το Νόμο, οι λόγοι ένστασης που μπορεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης να προβάλει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και μάλιστα εξαντλητικοί. Σε αυτούς δεν περιλαμβάνεται η εκκρεμότητα και μόνο αγωγής ή ανταπαίτησης. Θεραπεία δικαιολογείται μόνο στην περίπτωση ύπαρξης απαγορευτικού διατάγματος δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 (βλ. Άρθρο 44Γ
(3)(δ)), κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα. Κατά συνέπεια η εκκρεμότητα της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής, δεν αποτελεί λόγω ακύρωσης της επικείμενης πώλησης. Αναφορικά με το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας, η συνήγορος των Αιτητών παραπέμπει στην αγόρευση της στην Loukos Trading Ltd v. Ρεϊνμποου Πλητσιηγκ και Ντάιγκ Κο Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 104, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, ΄Ελληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 Α.Α.Δ. 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Re Beogradska D.D., Πολιτική ΄Εφεση 9495/6.9.1996 και Βασιλείου ν. Μακρίδη, Ποινική ΄Εφεση 6804/24.2.2000). Στην Περρέλλα, πιο πάνω, σελ. 222, υποδείχθηκε ότι "η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του".» Η κατάχρηση της παρούσας διαδικασίας, σύμφωνα με θέση της συνηγόρου των Αιτητών στην αγόρευση της, είναι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με την πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή επιζητούν στην ουσία διάταγμα εκποίησης της υποθήκης χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν αποσύρει εκείνη την θεραπεία και παράλληλα προωθούν και την παρούσα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου. Τούτο όμως δεν μπορεί να συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας εν τη έννοια της νομολογία και Νόμου. Το Μέρος VIA του Νόμου δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής και να ζητήσει διάταγμα εκποίησης της υποθήκης. Το Άρθρο 44 Α
(1)
(4)αναφέρει «Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.». Καμία διάταξη επίσης του Μέρους VI του Νόμου επηρεάζει την εφαρμογή του Μέρους VIA του Νόμου και τη προνοούμενη διαδικασία και αντίστροφα καμία διάταξη του Μέρους VIA απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με τη διαδικασία του Μέρους VI του Νόμου (βλ. Άρθρα 44 Α
(2)και
(3)). Ουσιαστικά το μέρος αυτό του Νόμου παρέχει την ευχέρεια στον ενυπόθηκο δανειστή, αφού ακολουθήσει την προνοούμενη διαδικασία, να προχωρήσει με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, χωρίς να εξαρτάται ή να επηρεάζεται το δικαίωμα του αυτό από άλλες διαδικασίες και τρόπους πώλησης του. Ό,τι προνοείται είναι η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και όχι ο καθορισμός του δικαιώματος του να το πράξει. Και αυτό το δικαίωμα μπορεί να ενεργοποιηθεί με την ύπαρξη υποθήκης προς όφελος του και την ικανοποίηση των υπόλοιπων προϋποθέσεων του Νόμου, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή μη διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει μια τέτοια εκποίηση. Σημειώνεται ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης παραχωρώντας την υποθήκη έχει απεμπολήσει ένα μέρος της δικής του απόλυτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης (βλ.
- LOUCAS PANAYIOTOY ESTATES LTD κ.α. v. ΗELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε203/2013, Ημερομηνίας 11/09/
- Κατά συνέπεια ο σκοπός της διαδικασίας του Μέρους αυτού είναι η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και όχι η έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει μια τέτοια πώληση, όπως αξιώνεται με την αγωγή. Ο Νόμος προσέφερε αυτή την εναλλακτική διαδικασία χωρίς να αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος εκποίησης. Όσον αφορά τα δικαιώματα των Αιτητών επί της επίδικης υποθήκης, αυτά μπορούν να διακριβωθούν στα πλαίσια της εκκρεμούσας αγωγής και σε περίπτωση ακυρότητας της υποθήκης να αποζημιωθούν κατάλληλα. Άλλωστε οι Αιτητές δεν έχουν εξασφαλίσει οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια εκείνης της αγωγής με το οποίο να απαγορευόταν η εκποίηση της επίδικης υποθήκης, κάτι που θα αποτελούσε λόγω ακύρωσης της παρούσας πώλησης. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν πληρείται κανένας από τους λόγους έφεσης που οι Αιτητές προώθησαν στο Δικαστήριο και έχουν αποτύχει να αποδείξει ότι δικαιούνται τις θεραπείες που αξιώνουν. Κατά συνέπεια η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και είναι αχρείαστο το Δικαστήριο να ασχοληθεί με άλλους παρεπόμενους λόγους της ένστασης. Επομένως, η Αίτηση - Έφεσης απορρίπτεται. Τα έξοδα, δεν βλέπω κάποιο λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν τον κανόνα και το αποτέλεσμα, γι αυτό επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο