CAC CORAL LIMITED ως αντικατέστησε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λιμιτεδ ν. HUNTER κ.α., Αρ. Αγωγής: 3703/13, 26/5/2021

(2012)1Α Α.Α.Δ 817 και Βασιλειάδης κ.α ν. Πετρολίνα Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ 16, 22). Στο τέλος της ημέρας σημασία έχει το κατά πόσο το αίτημα βρίσκεται σε αρμονία με τις αρχές της νομολογίας και εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πέραν των ανωτέρω επιβάλλεται να σημειωθεί ότι επιβεβλημένο είναι η προτεινόμενη τροποποίηση να είναι σχετική και αναγκαία (βλ. Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ 704, 707). Μόνο σε τέτοια περίπτωση μπορεί να κριθεί ότι εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης. Άσχετη ή μη αναγκαία τροποποίηση, όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, αντίθετα πλήττει τούτα εφόσον μόνο καθυστέρηση, ταλαιπωρία και περιπλοκή επιφέρει στην όλη υπόθεση. Εξ αυτού προκύπτει ότι αναγκαία είναι η διερεύνηση των υφιστάμενων δικογράφων. Από τα δικόγραφα προκύπτει ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι ενάγοντες είναι τραπεζικός οργανισμός. Περιπλέον είναι η θέση των εναγόντων πως την 26/08/2006 οι εναγόμενοι 1 και 2 συμφώνησαν με την εναγομένη 3 να αγοράσουν συγκεκριμένο ακίνητο και ακολούθως την 11/09/2006 υπέβαλαν αίτημα στους ενάγοντες για δανειοδότηση, αίτημα με το οποίο η τράπεζα συμφώνησε και ως εκ τούτου προχώρησε να δανειοδοτήσει τούτους. Είναι η θέση των εναγόντων πως τη συμφωνία τους με τους εναγόμενους 1 και 2 εγγυήθηκε η εναγομένη 3, η οποία την ίδια ημερομηνία ‑11/09/2006‑ εγγυήθηκε την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων των εναγομένων 1 και

1. Προστίθεται επίσης η θέση των εναγόντων πως την 06/09/2006 η εναγομένη 3 υπέγραψε χρεωστικό ομόλογο και/ή γραμμάτιο και/ή σύμβαση και δήλωση υποθήκης με αριθμό Υ4258/06 για το ποσό των CHF265.
2. Εν κατακλείδι, οι ενάγοντες υποστηρίζουν πως ο λογαριασμός των εναγομένων 1 και 2 παρουσίαζε υπόλοιπο και για αυτό τον λόγο την 21/10/2011 τους κάλεσαν να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες τους και κοινοποίησαν τη σχετική επιστολή στους εναγόμενους
3. Ακολούθως, ένεκα του ότι οι εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν, την 07/08/2012 τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία, γεγονός που γνωστοποίησαν με επιστολή τους στους εναγόμενους
4. Η εναγομένη 3 παραδέχεται την αναφερόμενη συμφωνία εγγυήσεως και/ή υποθήκης στο δικόγραφο των εναγόντων. Αρνείται όμως τους περαιτέρω ισχυρισμούς που εκεί αναφέρονται και ισχυρίζεται πως το ποσό που αξιώνεται αποτελεί προϊόν παράνομων και/ή αντισυμβατικών χρεώσεων˙ ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται στη διεκδίκηση τόκου υπερημερίας˙ ότι η αύξηση του επιτοκίου και ο υπολογισμός και η κεφαλαιοποίηση των τόκων, υπερβαίνουν το καθοριζόμενο από τη νομοθεσία και τέλος, ότι ουδέποτε έλαβαν οιανδήποτε επιστολή και πως οι ενάγοντες δεν προέβησαν σε νόμιμο τερματισμό των επίδικων συμφωνιών. Η επίδικη αίτηση είναι πανομοιότυπη με εκείνη που η εναγομένη 3 υπέβαλε στο πλαίσιο της αγωγής 2392/13 κ.α. μεταξύ των ιδίων διαδίκων (διαφέρουν μόνο οι εναγόμενοι 1 και 2) και η οποία αποφασίστηκε από τούτο το Δικαστήριο την 14 Μαΐου του
5. Πανομοιότυπες, αντιλαμβάνομαι, είναι και οι αγρεύσεις των διαδίκων. Ένεκα της ομοιότητας των όσων εδώ αναφέρονται με την αίτηση που έχει ήδη αποφασιστεί στην αγωγή 2392/13, κρίνω ότι παρέλκει ανάγκη περαιτέρω ανάλυσης και απλώς παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την προηγηθείσα απόφαση. Όπως εκεί αναφέρθηκε: Η υπό κρίση αίτηση έχει δύο σκέλη. Με το πρώτο η εναγομένη 3 επιθυμεί να εισάξει στο δικόγραφό της ισχυρισμούς που έχουν να κάνουν με αυτή την υποθήκη που αποτελεί κοινό τόπο ότι παραχωρήθηκε προς όφελος των εναγόντων. Πρόθεσή της είναι να προσθέσει την ημερομηνία του αγοραπωλητηρίου εγγράφου μεταξύ της ίδιας και των εναγομένων 1 και 2, καθώς και τα στοιχεία του ακινήτου που αγοράστηκε, ώστε να συνδεθεί με αυτό που ακολουθεί, δηλαδή πως ένεκα του ότι το ακίνητο δεν είχε ακόμη κατασκευαστεί και/ή δεν είχε εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος, οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν μπορούσαν να το υποθηκεύσουν για να εξασφαλίσουν το σχετικό δάνειο και/ή δεν υπήρχε δυνατότητα εκχώρησης του αγοραπωλητηρίου προς όφελος του δανειστή και αυτός είναι ο λόγος που η εναγομένη 3 ως κατασκευαστής του ακινήτου και/ή πρόσωπο υπεύθυνο για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου, ανέλαβε την υποχρέωση να εγγυηθεί τους εναγόμενους 1 και 2 σε σχέση με το δάνειο που εξασφάλισαν. Η ουσία τούτης της πτυχής της τροποποίησης, είναι πως ήταν ρητώς και εξυπακουόμενος όρος μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 3 και/ή των εναγομένων 1 και 2 και/ή υπήρχε παράλληλη συμφωνία και/ή κατανόηση από τα μέρη, πως οι οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις και/ή εγγύηση και/ή υποθήκη που παρείχε η εναγομένη 3 στους ενάγοντες σε σχέση με το δάνειο για την αγορά του ακινήτου, θα τερματιζόταν και/ή θα έπαυε να ισχύει και/ή θα αντικαθίστατο με υποθήκη επί του ακινήτου κατά την ολοκλήρωση της κατασκευής του ακινήτου και/ή την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για αυτό. Υποστηρίζεται περαιτέρω ότι πλέον έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή του ακινήτου και συνεπώς οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα να απαιτούν οποιοδήποτε ποσό εναντίον της και/ή την εκποίηση της υποθήκης του εν λόγω τεμαχίου. Δικαίωμά τους, σύμφωνα με την εναγομένη 3 είναι η απαίτηση για εγγραφή υποθήκης επί του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου. Η δεύτερη πτυχή της αιτούμενης τροποποίησης έχει να κάνει με το νόμισμα του δανείου. Επ' αυτού η αιτούμενη τροποποίηση υποστηρίζει πως η σύμβαση δανείου είναι άκυρη και/ή άνευ νομικού αποτελέσματος, καθ' ότι δόθηκε σε νόμισμα άλλο από το νόμισμα των εισοδημάτων των εναγομένων 1 και 2 και/ή επειδή οι συμφωνίες των εναγόντων με τους εναγόμενους 1 και 2 περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες και/ή μη δεσμευτικές, γεγονός που συμπαρασύρει και την εγγύηση. Το πραγματικό υπόβαθρο στο οποίο εδράζεται η αίτηση συμπυκνώνεται στα διαλαμβανόμενα στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει. Ομνύων τούτη τη δήλωση είναι ο εσωτερικός νομικός σύμβουλος της εναγομένης 3 και αναφέρει ότι προσφάτως η εναγομένη 3 έχει αλλάξει δικηγόρους οι οποίοι μετά από μελέτη των υποθέσεων διαπίστωσαν ότι οι τροποποιήσεις των υπερασπίσεων είναι απαραίτητες, ώστε να προστατευθούν τα δικαιώματα της εναγομένης 3 και να διασφαλιστεί η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Περιπλέον αναφέρει πως με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται από την εναγομένη 3 η ευχέρεια να προσκομίσει μαρτυρία που να εξηγεί τις συνθήκες υπογραφής εγγράφων προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων των εναγομένων 1 και 2 προς τους ενάγοντες, ώστε να διαφανεί ότι η εξασφάλιση που παρείχε η εναγομένη 3 ήταν περιορισμένου σκοπού, μέχρις ότου εκδίδονταν ξεχωριστοί τίτλοι για τα ακίνητα που αγόρασαν οι εναγόμενοι 1 και
6. Εν κατακλείδι, προσθέτει πως ως έχει προκύψει από την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δανεισμός καταναλωτή σε ελβετικό φράγκο ενδέχεται να καταπατά την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και δύναται να οδηγήσει το δάνειο σε ακυρότητα. Βάσει όλων των ανωτέρω υποστηρίζει πως η έγκριση της τροποποίησης είναι απαραίτητη. Σημειώνεται πως ουδείς εκ των ομνυόντων τις δύο ένορκες δηλώσεις υπεβλήθη σε αντεξέταση. Περαιτέρω, αν παραλείπω παράθεση των όσων ανέφερε ο ομνύων την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, δεν σημαίνει ότι παραγνωρίστηκε. Αυτό οφείλεται στο γεγονός και μόνο ότι τούτη η ένορκη δήλωση δεν είναι τίποτα άλλο παρά αναπαραγωγή των λόγων ένστασης που φαίνονται στο πρόσωπο της ειδοποίησης και οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη. Σπεύδω όμως ανυπερθέτως στην ουσία του αιτήματος. Είναι χωρίς δισταγμό που καταλήγω ότι το αίτημα είναι καθ' όλα ανυπόστατο και αναιτιολόγητο. Η εκτενής παράθεση των αιτιάσεων του ενόρκως δηλούντος την αίτηση, φανερώνει πως ένας και μόνο είναι ο λόγος που επικαλείται η εναγομένη
7. Αυτός έχει να κάνει με την αλλαγή δικηγόρου. Παρεμβάλλεται εδώ πως τούτη η αλλαγή δικηγόρου συνιστά αταλάντευτο γεγονός, το οποίο προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου που συνιστά πηγή αλίευσης πληροφοριών (βλ. Lord Jeans Ltd v. Orbit Kazoulis Ltd

(2003)1Β Α.Α.Δ 808, 814 και Εύζωνος ν. Φιλικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ Πολ. Εφ. 284/11 ημερομηνίας 15/09/2016, ECLI:CY:AD:2016:A430). Επ' αυτού σχετική είναι η ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου, η οποία φέρει ημερομηνία καταχώρησης την 17/02/2021. Εν τούτοις ζητούμενο δεν είναι το κατά πόσο προσφάτως διενεργήθηκε αλλαγή δικηγόρου, αλλά το κατά πόσο η νομολογία μας αναγνωρίζει τέτοια αλλαγή ως βάσιμο και ικανοποιητικό λόγο δια τροποποίηση των έγγραφων προτάσεων. Σε σχέση με αυτό εύστοχη είναι η επίκληση από τους ενάγοντες των αναφερόμενων στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. Martin Coward κ.α

(2014)1Α Α.Α.Δ 663, 676. Αναφέρθηκε εκεί το τι : «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou

(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου». Ανάλογη ήταν η προσέγγιση και στην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Euroinvestment & Finance Ltd

(2011)1Γ Α.Α.Δ 2091, 2096‑

1. Η ανωτέρω αρχή δεν είναι αμφιλεγόμενης σταθερότητας. Αντιθέτως είναι πάγια και θεμελιώδης αρχή δικαίου πως η αλλαγή δικηγόρου δεν παρέχει, δίχως άλλο, δικαίωμα τροποποίησης. Αυτό δεν συνιστά απλή δικανική διαπίστωση. Στην προκείμενη περίπτωση συναρτάται με το γεγονός ότι αν και οι αγωγές καταχωρίστηκαν το 2013, αυτή η επίδικη αίτηση τροποποίησης, τουλάχιστον το πρώτο σκέλος της που ανέκαθεν ήταν γνωστό στην εναγομένη 3 και δεν οφείλεται σε γεγονότα που προέκυψαν στο μεταξύ, υπεβλήθη 7 και πλέον έτη μετά την καταχώρηση της αγωγής και της υπεράσπισης και μόλις δύο εβδομάδες πριν την προγραμματισμένη ακρόαση. Γνωστό όμως ήταν το πραγματικό υπόβαθρο και του άλλου σκέλους, εφόσον η απόφαση που επικαλούνται εκδόθηκε το 2019 σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην αγόρευση της εναγομένης
2. Περιττό να υπομνησθεί πως η υπόθεση εμπίπτει στο πρόγραμμα backlog, δεδομένου ότι η ημερομηνία καταχώρησης της ομιλεί αφ' εαυτής και αναδεικνύει γεγονός πρόδηλο και τοις πάσιν γνωστό, εν προκειμένω την καθυστέρηση της εκδίκασης των υπό κρίση αγωγών. Ούτε όμως αυτό από μόνο του είναι μείζων. Δεδομένο είναι πως η νομολογία δεν απορρίπτει αιτήματα για μόνο λόγο την καθυστέρηση. Όπως έχει υποδειχθεί νομολογιακά˙ και μη πλήρως δικαιολογησθείσα καθυστέρηση δεν αποτελεί εμπόδιο στην έγκριση του αιτήματος, νοουμένου βεβαίως ότι τούτο το αίτημα εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης και η ζημιά που θα προκληθεί μπορεί να αποκατασταθεί σε χρήμα (βλ. Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.

(2007)1Β Α.Α.Δ 1005, 1009). Εδώ η ουσία του πράγματος έγκειται στο ότι η υπόθεση είναι παλαιά και η εκδίκαση της έχει καθυστερήσει. Οι ισχυρισμοί που η εναγομένη 3 επιθυμεί να εισάξει στο δικόγραφο δεν περιήλθαν στην αντίληψη της προσφάτως. Το μεν πρώτο σκέλος ανέκαθεν ήταν γνωστό, το δε άλλο προέκυψε τουλάχιστον το 2019, βάσει απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία σήμερα επικαλείται η εναγομένη. Αλλά όλα αυτά χωρίς να δίδεται ούτε μια βάσιμη και αναγνωρισμένη στο δίκαιο αιτιολογία. Επαναλαμβάνω πως η αλλαγή δικηγόρου είναι η μόνη αμυδρή αιτιολόγηση, εν τούτοις μη αποδεκτή από τη νομολογία. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση C&A Pelekanos Associates Ltd v. Α. Πελεκάνου

(2001)1Γ Α.Α.Δ 2075, 2079 η καθυστέρηση αποτιμάται όχι μόνο με την έννοια της εκκρεμότητας, αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης. Περαιτέρω, στην Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα

(2002)1Α Α.Α.Δ 203, 228 υπεδείχθη ότι: «Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.Α.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης.» Στη Γεωργίου ν. Φιλιστιάδη

(2013)1Α Α.Α.Δ 526, 534 υπεδείχθη πως όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει το βάρος, το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής. Στη δεδομένη περίπτωση καίτοι μεγάλη είναι η καθυστέρηση, απ' όποια έκφανση και αν αντικρίσει κανείς το αίτημα, είτε της εκκρεμοδικίας είτε του χρόνου που ανεφύησαν τα στοιχεία που σήμερα ζητείται να εισαχθούν στο δικόγραφο, το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν αιτιολογείται η παράλειψη της εναγομένης 3 να δράσει το συντομότερο δυνατό. Εν όψει όλων των ανωτέρω, η αίτηση απολήγει να ανταποκρίνεται σε αυτό που ειπώθηκε στην υπόθεση Agini v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

(1999)1Α Α.Α.Δ 11, 15 δηλαδή ότι: «Τα φερόμενα ως νέα στοιχεία που καθ' ισχυρισμό επιτείνουν την ανάγκη για τροποποίηση, δεν εξειδικεύονται και επομένως δεν παρέχεται η δυνατότητα αξιολόγησής τους για τους σκοπούς της αίτησης.» Διαπιστώνεται συνεπώς ότι η αίτηση είναι παντελώς αναιτιολόγητη. Και βεβαίως δεν χωρεί αμφιβολία πως η προώθηση ή έγκριση καθ' όλα αναιτιολόγητου αιτήματος σε μια παλαιά υπόθεση και μάλιστα με καθυστερημένη αντίδραση, πλήττει βάναυσα το δικαίωμα της εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου (βλ. Χατζηλαμπρή ν. Πετεινού

(2010)1Β Α.Α.Δ 1022, 1031). Ως εκ τούτου η αίτηση είναι υποκείμενη σε απόρριψη και γι' αυτό το λόγο απορρίπτεται. Καίτοι τα πιο πάνω ολοκληρώνουν την όλη εικόνα, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω και τα εξής σχετικά. Τη δικάσιμο που προηγήθηκε του αιτήματος (02/04/2021), η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση. Στο Δικαστήριο παρέστη ο συνήγορος της εναγομένης 3 και αιτήθηκε αναβολή της ακρόασης, δηλώνοντας μεταξύ άλλων ότι: «Την Τετάρτη, στις 31/03, κύριε Πρόεδρε, υπογράφτηκε συμφωνία, το μνημόνιο, το memorandum of understanding, μεταξύ της Εθνικής και της Pafilias η οποία καθορίζει τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν στο αμέσως επόμενο διάστημα και εντός ενός μηνού για την ολοκλήρωση των συζητήσεων και της προσπάθειας για εξώδικη διευθέτηση. Άρα, υπάρχει μια πολύ πρόσφατα, θεωρώ, πολύ σημαντική εξέλιξη με την υπογραφή αυτής της συμφωνίας μεταξύ των πλευρών.» Μάλιστα σε υπόδειξη του Δικαστηρίου πως: «Αντιλαμβάνομαι βεβαίως επειδή το λέτε αυτό και με συγχωρείτε που διακόπτω, δεν δίδεται κάτι χειροπιαστό στο Δικαστήριο ότι υπάρχει κάποια πρόθεση να κλείσει η υπόθεση, απλώς θέλετε τον χρόνο δυνητικά για να το δείτε;» Απάντησε ότι: «Το αντίθετο θα έλεγα, είναι η πρώτη φορά που είμαστε ενώπιον σας και έχουμε υπογραμμένη συμφωνία από τις άλλες πλευρές, την Τετάρτη υπογράφτηκε η συμφωνία η οποία καθορίζει με λεπτομέρεια όλα τα βήματα που πρέπει να γίνουν στις επόμενες 30 μέρες.» Ανάλογη ήταν η τοποθέτηση του και χθες, δηλώνοντας ότι: «Κατά την προηγούμενη εμφάνιση πληροφορήσαμε το Δικαστήριο για την υπογραφή ενός μνημονίου memorandum of understanding με το οποίο συμφωνήθηκαν κάποια ζητήματα που θα έπρεπε να γίνουν για να οδηγήσουν σε διευθέτηση της υπόθεσης. Υποσχεθήκαμε στο Δικαστήριο ότι δεν θα επανερχόμασταν σε μεταγενέστερο στάδιο με αίτημα αναβολής εν όψει της προοπτικής διευθέτησης και δεν θα το πράξουμε σήμερα. Απλά θα ήθελα να αναφερθεί ότι οι προσπάθειες συνεχίζονται. Δηλαδή το πρόβλημα που είχαμε αναφέρει κατά την προηγούμενη εμφάνιση και το λέω με κάθε καλή θέληση ότι δηλαδή υπάρχει μια καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων, κυρίως από πλευράς εναγόντων με την έννοια ότι έχει πουληθεί το χαρτοφυλάκιο αλλά αντιλαμβάνομαι ότι εξακολουθούν κάποιες αποφάσεις να λαμβάνονται και από την Εθνική και από τη νέα εταιρεία που έχει αγοράσει το χαρτοφυλάκιο. Επομένως συνεχίζονται οι προσπάθειες, ευελπιστούμε ότι θα εξευρεθεί μια διευθέτηση όμως όπως υποσχεθήκαμε στο Δικαστήριο δεν θα καθυστερήσουμε τη διαδικασία εν όψει αυτής της προοπτικής. Πέραν τούτου, είμαστε αναγκασμένοι ως νέοι δικηγόροι της εναγομένης 3 να μελετήσουμε την υπόθεση, στα πλαίσια αυτής της μελέτης είμαστε στη δύσκολη θέση και στη δυσάρεστη θέση, έχοντας πλήρη επίγνωση του σταδίου που βρίσκεται η υπόθεση και είναι υπόθεση backlog, να αναγκαστούμε να αιτηθούμε τροποποίηση της υπεράσπισης, είναι συγκεκριμένες οι τροποποιήσεις δεν γίνονται ούτε με σκοπό να καθυστερήσει η διαδικασία.» Δεν εξετάζεται βεβαίως η υποχρέωση του συνηγόρου να επιτελέσει το καθήκον του βάσει των οδηγιών που λαμβάνει και ούτε είναι αυτό που εδώ ελέγχεται. Εκείνο όμως που υποδεικνύεται είναι πως σε συνάρτηση πλέον με την παράταση της εκκρεμοδικίας και την καθυστέρηση στην ανάληψη πρωτοβουλίας διόρθωσης του δικογράφου, ως πιο πάνω εξηγήθηκε, η ειλικρίνεια του αιτήματος τίθεται εν αμφιβόλω. Είτε τούτη η ανάγκη διόρθωσης των δικογράφων διεπιστώθη εξ αρχής και συνεπώς υποχρέωση ήταν της εναγομένης 3 να σπεύσει αμέσως να τη διορθώσει, είτε η εναγομένη 3 διέγνωσε την πλημμέλεια και επέλεξε την οδό του συμβιβασμού, εξού και ακόμη συζητά. Άγνωστο βεβαίως παραμένει πως το υπογραμμένο προσύμφωνο που αναφέρθηκε δεν ακολουθήθηκε στο χρόνο που ζητήθηκε με την αναβολή, με αποτέλεσμα την 29/04/2021, τέσσερις σχεδόν εβδομάδες μετά την αναβολή και μόλις δύο εβδομάδες πριν την ακρόαση, να υποβάλλεται αίτημα τροποποίησης. Όλα τα πιο πάνω αναφέρονται απλώς και μόνο για να αναδειχθεί άλλη μια διάσταση του αιτήματος, η οποία έχει να κάνει με την ασάφεια και αοριστία που περιβάλλει το αίτημα, στοιχεία που στο τέλος της ημέρας πλήττουν την ειλικρίνεια των προθέσεων της εναγομένης 3. Είτε βάσιμα επιδιώκει διευθέτηση, είτε διέγνωσε κενό στην υπερασπιστική της γραμμή το οποίο όφειλε εξαρχής να απαλείψει, πράγμα όμως που δεν έκανε. Αυτή η ασάφεια καταδεικνύει κακοπιστία από μέρους της στην υποβολή του αιτήματος, η οποία υπό τις περιστάσεις συνιστά πρόσθετο λόγο απόρριψης τούτου. Συνεπώς και γι' αυτό τον λόγο η αίτηση απορρίπτεται. Όλα τα ανωτέρω ισχύουν σε σχέση και με την επίδικη αίτηση. Ως εκ τούτου υιοθετούνται στο σύνολο τους. Εν όψει αυτής της εξέλιξης, αντιληπτό είναι πως η αίτηση αποτυγχάνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εις βάρος της εναγομένης 3, καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. ( Υπ.)......................................... Λ. Α. Παντελή Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο