Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Dome Investments Public Company Limited, Αρ. Αγωγής: 1691/13, 20/1/2021

(1)/2010 τέθηκε σε ισχύ το 2010, ενώ τα διεκδικούμενα ποσά αφορούν χρεώσεις προ της εφαρμογής του. 3η. Ο ενάγοντας κωλύεται στην προώθηση της παρούσας αγωγής καθ' ότι εκκρεμούν προσφυγές για τα επίδικα τέλη οι οποίες καταχωρήθηκαν από την εναγομένη πριν την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, η δε προώθηση της παρούσας δεν νομιμοποιείται μέχρι την εκδίκαση των. Ως ουσιαστική υπεράσπιση η εναγόμενη δηλώνει ότι το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων (εντεύθεν το «ΤΑΥ»), καμία αρμοδιότητα δεν είχε στην επιβολή των επίδικων τελών, ενώ καμία συμφωνία δεν υπήρχε μεταξύ των διαδίκων προ τις 29.7.09, Τεκμήριο 5. Περαιτέρω, τα τέλη επιβλήθηκαν παράνομα και/ή ως αποτέλεσμα πλάνης και/ή είναι αυθαίρετα, αναιτιολόγητα και εξεδόθησαν καθ' υπέρβαση εξουσιών και ως τέτοια είναι αντισυνταγματικά. Τέλος, δεδομένου ότι ο Νόμος 79

(1)/2010 τέθηκε σε ισχύ την 15η Νοεμβρίου 2010, ο ενάγοντας δεν μπορεί να απαιτεί την καταβολή των επίδικων τελών. Σημειώνεται ότι με σχετική δήλωση του πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης απέσυρε την ανταπαίτηση, η οποία και απερρίφθη από το Δικαστήριο χωρίς καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. Στο απαντητικό δικόγραφο του, ο ενάγοντας απορρίπτει τις θέσεις της εναγομένης, αναφέροντας ότι ο ίδιος, υπό την ιδιότητα του εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι το μόνο αρμόδιο πρόσωπο για την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής. Περαιτέρω, οι οποιεσδήποτε καταχωρηθείσες εκ μέρους της εναγομένης προσφυγές συνιστούν διοικητικό μέτρο, ενώ σε καμία περίπτωση η καταχώρηση τους αναστέλλει την παρούσα διαδικασία, απορρίπτοντας παράλληλα τους ισχυρισμούς περί αντισυνταγματικότητας ως προς για την επιβολή τελών. Σημειώνω ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, και συγκεκριμένα την 23.8.2019 (Τεκμήριο 9), η εναγόμενη, ως παραδέχθηκε αντεξεταζόμενη δια στόματος της Διευθύντριας της, κας. XXXXX Τσόκκου (ΜΥ1), προέβη σε πληρωμή ποσού ύψους €5.413,92 έναντι της απαίτησης της παρούσας αγωγής, αναφορικά με την κατανάλωση νερού για την περίοδο 1.1.09 μέχρι 30.6.12 χωρίς καμία επιφύλαξη επί των δικαιωμάτων της. Αυτό συνεπώς που παραμένει υπό αμφισβήτηση είναι το ποσό των €4.856,40 πλέον €2.112,70 τόκοι, που καταγράφεται στον 1ο Λογαριασμό Παροχής Νερού του Τεκμηρίου 3 για την περίοδο 1.1.2002 με 31.12.

1. Μαρτυρία και Αξιολόγηση Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, κατέθεσαν για τον ενάγοντα 3 μάρτυρες. Πρώτος ο κ. XXXXX Μαύρου (ΜΕ1), Επιτηρητής Άρδευσης του Επαρχιακού Γραφείου Αμμοχώστου, του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων. Ο ΜΕ 1 κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του, Έγγραφο Α και τα Τεκμήρια 1-
2. Το Έγγραφο Α αποτελεί επανάληψη των δικογραφημένων θέσεων του ενάγοντα, με τον ΜΕ1 να προσθέτει ότι ταυτοχρόνως με την σύνδεση έκαστης ξενοδοχειακής μονάδας το 2002 με το αποχετευτικό και το σύστημα άρδευσης, καταργείτο η σύνδεση αυτών με τους βιολογικούς τους σταθμούς. Για τις υπηρεσίες που προσέφερε, ο ενάγοντας εξέδωσε σχετικές Καρτέλες Υπόχρεου καθώς και σχετικούς λογαριασμούς παροχής νερού (Τεκμήρια 7 και 3,αντίστοιχα). Το τελικώς αξιούμενο στην αγωγή ποσό αφορά την κατανάλωση 29.120 κυβικών μέτρων ανακυκλωμένου νερού για την περίοδο 1.1.02 μέχρι 31.12.
3. Οι μετρήσεις έλαβαν χώραν τέλος του 2008 από τους Λειτουργούς του ΣΑΑΝ στην παρουσία αρμοδίων Λειτουργών του ΤΑΥ και στάληκαν στο ΤΑΥ για τιμολόγηση τους. Στην εναγόμενη στάληκε ο Λογαριασμός Παροχής Νερού για την εν λόγω περίοδο (βλ. Τιμολόγιο XAN 23 επί του Τεκμηρίου 3). Με το Τεκμήριο 4 (επιστολή ημερ.30.4.09), οι υφιστάμενοι χρήστες ανακυκλωμένου νερού κλήθηκαν όπως υπογράψουν συμφωνία με τον ενάγοντα και/ή τους αντιπροσώπους αυτού, ως και έπραξαν (βλ.Τεκμήριο 5). Σχετική προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 25.9.12 για πληρωμή των εν λόγω ποσών κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, ενώ στην Καρτέλα Υπόχρεου (Τεκμήριο 7), παρουσιάζονται οι χρεοπιστώσεις που αφορούν την εναγομένη. Ανέφερε πολλάκις ότι το ΤΑΥ, τέλος του 2008, ανέλαβε την τιμολόγηση των ενδείξεων, ενώ προ της εν λόγω χρονολογίας το ΤΑΥ συμμετείχε πάντοτε ως η αρμόδια αρχή στην διαχείριση και διάθεση του ανακυκλωμένου νερού. Το Τεκμήριο 7 εκδίδεται δυνάμει του αριθμού εγγραφής της εταιρείας, ενώ σε αυτό καταγράφονται όλα τα στοιχεία του καταναλωτή, η περίοδος, η κατανάλωση, οι χρεοπιστώσεις και οι ληξιπρόθεσμες, εάν υπάρχουν, οφειλές. Ο ίδιος κατέγραψε τις μετρήσεις στο σύστημα μηχανογράφησης του ΤΑΥ για την επίδικη περίοδο, όπως αυτές λήφθηκαν από τους λειτουργούς του ΣΑΑΝ. Για την περίοδο 2002-2008 υπήρχε προφορική συμφωνία μεταξύ ξενοδόχων και ΣΑΑΝ για την προμήθεια και κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού στις ξενοδοχειακές μονάδες εξ' ού και η εγκατάσταση υδροστομίου και υδρομετρητή στην γη του ξενοδοχείου, η τοποθέτηση των οποίων, και με δεδομένο ότι αυτά αποτελούν κυβερνητικά αντικείμενα, θα ήταν αδύνατη χωρίς την συγκατάθεση των ιδιοκτητών. Προ του 2008 δεν υπήρχαν γραπτές συμφωνίες ή έντυπα αιτήσεων που μπορούσαν να συμπληρώσουν οι καταναλωτές. Με την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ ΣΑΑΝ και ΤΑΥ το 2008, το τελευταίο κατέστη υπεύθυνο για την μηχανογράφηση και τιμολόγηση των καταγραφών, αλλά και για την έκδοση λογαριασμών, εξ' ού και η έκδοση του Τιμολογίου ΧΑΝ 23 (μέρος του Τεκμηρίου 3) από το ΤΑΥ την 8.5.
4. Ο κ. XXXXX Μάρκου (ΜΕ2), Ταμίας στο ΤΑΥ,κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του Γραπτή Δήλωση ως Έγγραφο Β'. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 Καρτέλα Υπόχρεου, η οποία δείκνυε την οφειλή της εναγόμενης κατά την 17.12.12, η οποία ανερχότανσε €9.752,97 συμπεριλαμβανομένων τόκων και ΦΠΑ. Ως Τεκμήρια 9 και 10 κατέθεσε σχετική επιταγή και αποδείξεις για την πληρωμή και εξόφληση των τιμολογίων ΧΑΝ 239 (περίοδος 1.1.09- 31.12.10) και ΧΑΝ 476 (1.1.11 μέχρι 30.6.12), Λογαριασμοί 2 και 3 επί του Τεκμηρίου
5. Ο ίδιος είναι που εξέδωσε τον επίδικο Λογαριασμό 1 επί του Τεκμηρίου
6. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η τιμή μονάδας για τις χρεώσεις λαμβάνεται από τα κεντρικά γραφεία του Τμήματος στην Λευκωσία, απορρίπτοντας ταυτοχρόνως την θέση του κ. Μουτσουρή για υποχρέωση του Τμήματος περί έκδοσης τιμολογίων και λογαριασμών κάθε διμηνία όσον αφορά την παροχή ανακυκλωμένου νερού. Ο κ. XXXXX Καλλικάς κατέθεσε γραπτή Δήλωση, Έγγραφο Γ, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. O ME3 εργάζεται ως εργατοτεχνίτης στο ΣΑΑΝ ενώ γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιβεβαίωσε μέσω της μαρτυρίας του τα λεγόμενα του ΜΕ1 περί λειτουργίας του κεντρικού αποχετευτικού συστήματος και του συστήματος ανακυκλωμένου νερού το 2002, καθώς και τους ισχυρισμούς περί ταυτόχρονης κατάργησης των βιολογικών σταθμών των ξενοδοχειακών μονάδων. Εντός του τεμαχίου που βρίσκεται το Dome Hotel, ιδιοκτησίας της εναγομένης, τοποθετήθηκε από το ΣΑΑΝ υδροστόμιο και υδρομετρητής με αριθμό παροχής 1/26 και αριθμό μετρητή XXXXX
7. Με την σύνδεση του το ξενοδοχείο λάμβανε νερό για σκοπούς άρδευσης των χώρων πράσινων του. Ο ΜΥ3 δήλωσε ότι το ξενοδοχείο βρίσκεται στο τέρμα της γραμμής άρδευσης του κεντρικού αποχετευτικού συστήματος με αποτέλεσμα, λόγω ακαθαρσιών που μαζεύονταν, να σταματά η καταγραφή του ρολογιού επί του υδρομετρητή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την άμεση αντικατάσταση του ρολογιού επί του υδροστομίου. Η πρώτη καταγραφή έλαβε χώρα ν τέλος του 2008 από τους Λειτουργούς του ΣΑΑΝ στην παρουσία υπαλλήλων του ΤΑΥ. Η ένδειξη του επίδικου υδροστομίου μέχρι την ημερομηνία που σταμάτησε να δουλεύει ήταν 11.170 τόνοι, ενώ η ένδειξη επί του νέου ρολογιού αντιστοιχούσε σε κατανάλωση 17.950 τόνων. Το άθροισμα των δύο ενδείξεων (29.120 κυβικά μέτρα) στάλθηκε στο ΤΑΥ για σκοπούς τιμολόγησης. Ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος αν μεταξύ των ετών 2002-2008 η εναγόμενη είχε υποβάλει αίτημα για προμήθεια νερού, με το μάρτυρα να απαντά ότι υπήρχε προφορική συμφωνία μεταξύ ξενοδόχων και ΣΑΑΝ όπως, σε όλα τα ξενοδοχεία της Αγίας Νάπας, με τη ολοκλήρωση του αποχετευτικού συστήματος, εγκατασταθούν υδρομετρητές. Με την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ ΤΑΥ και ΣΑΑΝ το 2008, πάρθηκε η απόφαση όπως η παροχή ανακυκλωμένου νερού τιμολογείται. Ακόμα και μετά το έτος 2008, το ΣΑΑΝ συνεχίζει να έχει υπό την επίβλεψη του όλα τα τεχνικά θέματα και να λαμβάνει τις αιτήσεις για την σύνδεση των ενδιαφερομένων με το σύστημα αποχέτευσης και άρδευσης, με το ΤΑΥ να διατηρεί τον έλεγχο των τιμολογήσεων και την έκδοση λογαριασμών. Ο ίδιος κατέγραψε το 2008 τις επίδικες μετρήσεις επί του υδρομετρητή XXXXX0265, ενώ ήταν με την συγκατάθεση της ξενοδοχειακής μονάδας που προχώρησε στην αλλαγή του ρολογιού επί αυτού. Αρνήθηκε την θέση του κ. Μουτσουρή ότι η εναγόμενη δεν προμηθευόταν ανακυκλωμένο νερό μεταξύ των ετών 2002 -2008 δηλώνοντας ότι στη γη του εν λόγω ξενοδοχείου δούλευαν εκσκαφείς επί μια εβδομάδα για την εγκατάσταση του. Αναφορικά δε με την εγκατάσταση του υδρομετρητή «SB150», ο ΜΥ3 ανέφερε αυτός τοποθετήθηκε το 2010 εξ'ού και η καταγραφή του επί του 3ου Λογαριασμού επί του Τεκμηρίου
8. Μοναδική μάρτυρας υπεράσπισης η κα. XXXXX Τσόκκου (ΜΥ1), μία εκ των Διευθυντών της εναγομένης. Κατέθεσε προς υποστήριξη των θέσεων της Γραπτή Δήλωση, Έγγραφο Δ'. Σε αυτήν αναφέρει ότι η εναγόμενη δεν είχε καμία συνεργασία με το ΤΑΥ πριν τις 27.9.09 (Τεκμήριο 5), ούτε και είχε ζητήσει την προμήθεια ανακυκλωμένου νερού μεταξύ του 2002-
9. Τα πράσινα σημεία του «Dome» εξυπηρετούνταν από ιδιωτική γεώτρηση, καταθέτοντας προς υποστήριξη της θέσης της σχετική φωτογραφία, Τεκμήριο
10. Υποστήριξε ότι το ΤΑΥ καμία αρμοδιότητα δεν είχε αναφορικά με το ανακυκλωμένο νερό προ του 2009, ενώ τα ξενοδοχεία, όντας μεγάλες σοβαρές επιχειρήσεις συνηθίζουν να υποβάλλουν τα όποια αιτήματα τους γραπτώς. Η ίδια αποτελεί μέλος του ΣΑΑΝ από το 2007 και κατέθεσε ως Τεκμήρια 12 και 13, Πρακτικό Σύσκεψης που έλαβε χώραν στο Υπουργείο Εσωτερικών την 16.12.04 και επιστολή ημερ.15.4.04 ως προς το αποτέλεσμα σύσκεψης που έλαβε χώραν στο Υπουργείο Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος με θέμα τον τρόπο Λειτουργίας και Συντήρησης των Σταθμών Τριτοβάθμιας Επεξεργασίας Λυμάτων των Συμβουλίων Αποχετεύσεων, προς υποστήριξη της θέσης της ότι τα δύο Συμβούλια δεν είχαν καμία αρμοδιότητα στην τιμολόγηση ανακυκλωμένου νερού. Περαιτέρω θέση της είναι ότι οι χρεώσεις για τα έτη 2002-2008 είναι αναδρομικές και κατά παράβαση Νόμου 79(Ι)/
11. Ο επίδικος λογαριασμός 1, επί του Τεκμηρίου 3 είναι λανθασμένος. Η ίδια απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 5.1.2010 (Τεκμήριο 15), προς το ΤΑΥ παραπονούμενη για τις κατ΄ισχυρισμόν οφειλές του ξενοδοχείου της. Παραδέχθηκε δε ότι με επιταγή υπογεγραμμένη από την ίδια (Τεκμήριο 9), εξοφλήθησαν τα χρεωστικά υπόλοιπα ως αυτά φαίνονται επί των Λογαριασμών 2 και 3 του Τεκμηρίου
12. Το Δικαστήριο έχει παραθέσει συνοπτικά την ενώπιον του προσκομισθείσα μαρτυρία. Είχα την ευκαιρία μέσω της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας να παρακολουθήσω με περισσή προσοχή τους μάρτυρες που προσήλθαν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι επιβεβλημένη για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α ν Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου

(2014)1 Β Α.Α.Δ. 1945: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν Χαραλάμπους

(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φώς της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της». Έχω περαιτέρω ως γνώμονα μου την ευρεία νομολογία επί του ζητήματος που άπτεται της αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, συμπεριλαμβανομένης και της εν γένει συμπεριφοράς του στο ειδώλιο του μάρτυρα. Δεν παραγνωρίζονται φυσικά, ως προτάσσει η Νομολογία, τα λεγόμενα ενός μάρτυρα, η εκφορά του λόγου του, οι αντιδράσεις του, η αμεσότητα στις απαντήσεις του, η σαφήνεια ή μη των απαντήσεων του, η αληθοφάνεια αυτών δυνάμει των παρατιθέμενων ενώπιον του Δικαστηρίου δικογράφων, και η ειλικρίνεια του, μεταξύ άλλων. Προς τα ανωτέρω, παραπέμπω ενδεικτικά σε σχετική νομολογία ( βλ. Ζαβρού ν Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, C & A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, Λάρκου ν Παναγή

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 80, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Σημειώνεται ότι μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες, δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία ενός μάρτυρα (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320.) Εξίσου σημαντικό είναι να τονισθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται πάντοτε με γνώμονα τις δικογραφημένες θέσεις των μερών, οι οποίες αποτελούν και τη μόνη πυξίδα που πρέπει να καθοδηγεί το Δικαστήριο. Εξάλλου, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου δίνεται δια ζώσης μαρτυρία, το Δικαστήριο πρέπει να θέτει αυτή στη βάσανο αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην την αποδέχεται ή την απορρίπτει στην βάση μόνο της εξωτερικής εντύπωσης που προκαλεί ένας μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Σε αυτό σημείο πρέπει να τονισθεί ότι με δεδομένο ότι τα επίδικα γεγονότα και η επίδικη χρονικά περίοδος έχει περιοριστεί στις τιμολογήσεις που έλαβαν χώραν τα έτη 2002-2008 (βλ. παραδοχή ΜΥ1 για πληρωμή των Λογαριασμών 2 και 3 του Τεκμηρίου 3 μέσω των Τεκμηρίων 9 και 10),οι όποιες αναφορές των διαδίκων όσον αφορά τις τιμολογήσεις για τα έτη 2009- 2012, ουδόλως θα ληφθεί υπόψη. Με γνώμονα τα ως άνω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου προσαχθείσας μαρτυρίας. Ο κ. Μαύρου (ΜΕ1), μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της χωρίς κανένα ενδοιασμό. Παρά την επίπονη αντεξέταση του επί των χρεώσεων, του πότε χρονικά έγιναν οι εν λόγω μετρήσεις, από ποιους, το δικαίωμα τιμολόγησης αυτών από το ΤΑΥ, αλλά και επί της ισχύος των σχετικών Νομοθεσιών, ο ΜΕ 1 παρέμεινε σταθερός στις απαντήσεις του, κάνοντας εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως προς την ειλικρίνεια και αμεσότητα των απαντήσεων του. Η μαρτυρία του υποστηρίζεται πλήρως από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια. Με σαφήνεια επεξήγησε τον τρόπο λειτουργίας και διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων τόσο του ΣΑΑΝ, αλλά και του ΤΑΥ κατά τα έτη 2002-2008, ενώ επεξήγησε με τρόπο αντιληπτό το περιεχόμενο, τις μετρήσεις και τον τρόπο τιμολόγησης των χρεώσεων, ως αυτές αποτυπώνονται επί των Τεκμηρίων 3 και

1. Ο ΜΕ1 εξήγησε στο Δικαστήριο την ετοιμασία του Τεκμηρίου 3 και τις χρεώσεις/ καταγραφές επί αυτών, ενώ η μαρτυρία του περί προφορικής συμφωνίας μεταξύ ξενοδόχων και συμβουλίων κατά τα έτη 2002-2008 γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της, επιβεβαιώνεται δε και από την μαρτυρία του ΜΕ3, αλλά και από τα ενώπιον του Δικαστηρίου Τεκμήρια 4-6 και
2. Αποδέχομαι πλήρως την θέση του ότι προ του 2009 δεν υπήρχαν γραπτές αιτήσεις και/ή έντυπα, ενώ οι ξενοδοχειακές μονάδες της περιοχής της Αγίας Νάπας είχαν εγκατεστημένα στη γη τους υδρομετρητές και υδροστόμια, οι μετρήσεις των οποίων τιμολογούνταν. Η αναφορά του κ. Μουτσουρή ότι υπήρχαν γραπτές αιτήσεις (ως προς τον επίδικο χρόνο), παραπέμποντας στο κατατεθειμένο ενώπιον του Δικαστηρίου Τεκμήριο 11, σε μια προσπάθεια να πλήξει μέσω της αγόρευσης του την αξιοπιστία του ΜΕ1 δεν βρίσκει έρεισμα, καθότι το εν λόγω έντυπο ουδέποτε καταδείχθηκε στον συγκεκριμένο μάρτυρα. Υπενθυμίζεται ότι σχετική απάντηση δόθηκε από τον ΜΕ3, στην μαρτυρία του οποίου θα αναφερθώ κατωτέρω. Δεν συμφωνώ περαιτέρω με την αναφορά του κ. Μουτσουρή στην γραπτή του αγόρευση ότι οι παράγραφοι 8 και 9 επί του Εγγράφου Α' είναι εκτός δικογραφίας. Το σχετικό υπόβαθρο για την εισαγωγή της εν λόγω μαρτυρίας έχει καλυφθεί από την δικογραφία, αφού σε αυτήν γίνεται ρητή αναφορά σε τιμολόγια, ημερομηνίες, χρεώσεις, καταστάσεις λογαριασμών, συγκεκριμένη κατανάλωση κυβικών μέτρων νερού, καθώς και ειδοποίηση της εναγόμενής για την καταβολή των διεκδικούμενων τελών. Υπενθυμίζεται η καλά θεμελιωμένη στη νομολογία αρχή ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, με το Ανώτατο Δικαστήριο να χαρακτηρίζει τον Θ. 4 της Δ.19 ως τον πιο θεμελιακό κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν μόνο απαραίτητους και ουσιώδεις ισχυρισμούς, ενώ η μαρτυρία για την απόδειξη των επίδικων θεμάτων δεν έχει θέση σε αυτά. (βλ. Αγγελίδου Μιράντα ν. Σοφοκλή Μούσουλου,

(2012)1 Α.Α.Δ. 1846, Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ v. Σαββίδη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 685). Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης είχε την δυνατότητα, όπως προτού κατατεθεί η γραπτή δήλωση του μάρτυρα, προβάλει αίτημα για διαγραφή των εν λόγω παραγράφων, τη δικογραφήση των οποίων μόλις τώρα αμφισβητεί. Εν πάση όμως περιπτώσει το Δικαστήριο βρίσκει ότι η θέση του ΜΕ1 ως αποτυπώνεται στις εν λόγω παραγράφους αποτελεί την εξαγωγή δικών του συμπερασμάτων επί εγγράφων που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, η ερμηνεία των οποίων επαφίεται αποκλειστικά στο Δικαστήριο. Για σκοπούς πληρότητας και μόνο, αναφέρω ότι οι θέσεις του μάρτυρα αναφορικά με την αντικατάσταση του υδρομετρητή το 2010 γίνονται πλήρως αποδεκτές, θέσεις οι οποίες αντικατοπτρίζονται και στις ενδείξεις και καταγραφές των Τεκμηρίων 3 και 5 αντίστοιχα. Η αρχική καταγραφή του υδρομετρητή XXXXX0265 επί του Τεκμηρίου 5 (το 2009), με την μετέπειτα διαγραφή της χειρόγραφα και παράθεση του νέου αριθμού υδρομετρητή SB150 σε χρόνο μετά την σύναψη του Τεκμηρίου 5, αποτελεί την αλήθεια, αφού ως και η εναγόμενη παραδέχεται στα δικόγραφα της ( βλ. παρ. 8) η γραπτή συνεργασία των διαδίκων ξεκίνησε με την υπογραφή συμφωνίας με αριθμό 232 και με αριθμό μετρητή XXXXX

1. Τονίζεται ότι, με δεδομένο ότι ο εν λόγω υδρομετρητής τοποθετήθηκε το 2010, ήτοι σε χρόνο εκτός της επίδικης περιόδου, η οποιαδήποτε ενασχόληση του Δικαστηρίου με τους ισχυρισμούς των μερών αναφορικά με την λειτουργία του θα καθίστατο άνευ αντικειμένου. Πλήρως αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία του ΜΕ2, ο οποίος με σταθερότητα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τις πληρωμές και εξόφληση των Λογαριασμών 2 και 3 επί του Τεκμηρίου 3, με την κατάθεση των Τεκμηρίων 9 και 10 αντιστοίχως. Οι πιο πάνω τοποθετήσεις και επεξηγήσεις του ΜΕ2, συνάδουν πλήρως με τα τελικώς αξιούμενα από τον ενάγοντα ποσά, ενώ αναντίλεκτη παρέμεινε η μαρτυρία του ότι ο ίδιος εξέδωσε τους Λογαριασμούς, Τεκμήριο
2. Επιβεβαίωσε μέσω της μαρτυρίας του τη θέση ότι μετά την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των δύο Συμβουλίων, το ΤΑΥ ανέλαβε την έκδοση των τιμολογίων, ενώ σταθερός ήταν στην θέση του περί καταγραφής οφειλών της εναγόμενης για τα έτη 20020-2008 στο σύστημα τους μέχρι σήμερα. Ο ΜΕ3 άφησε καλές εντυπώσεις, όντας σταθερός στις απαντήσεις του, απαντώντας με σαφήνεια, χωρίς υπεκφυγές ή αβεβαιότητα. Δεν δίστασε να αναφέρει όλα τα γεγονότα τα οποία ο ίδιος γνωρίζει από τα καθήκοντα του ως εργατοτεχνίτης στο ΣΑΑΝ κατά τον επίδικο χρόνο, προσφέροντας στο Δικαστήριο την ευκαιρία μέσα από την μαρτυρία του όπως αντιληφθεί περαιτέρω τον τρόπο λειτουργίας των δύο Συμβουλίων, καθώς και των αρμοδιοτήτων τους κατά τον επίδικο χρόνο, μαρτυρία η οποία αντιπαραβλήθηκε με αυτή των λοιπών μαρτύρων των εναγόντων και η οποία επιβεβαιώνεται τόσο από αυτούς, καθώς και από την Έκθεση Απαίτησης. Η υπεράσπιση προσπάθησε επί ματαίω να πλήξει την αξιοπιστία του αφού οι γνώσεις του επί των γεγονότων και η εμπειρία του ως εργατοτεχνίτης στο ΣΑΑΝ αναφορικά με απόφαση για δημιουργία κεντρικού συστήματος αποχέτευσης και χρήσης ανακυκλωμένου νερού το 2002 ήταν διάχυτες καθ' όλη την μαρτυρία του, προβαίνοντας σε συγκεκριμένες αναφορές περί εργασίας εκσκαφέων για σειρά ημερών στην συγκεκριμένη ξενοδοχειακή μονάδα για εγκατάσταση του αρχικού υδρομετρητή με αριθμό XXXXX0265, δυνάμει της προφορικής συμφωνίας μεταξύ ξενοδόχων και ΣΑΑΝ. Η μαρτυρία του ως την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των δύο Συμβουλίων το 2008 και η ανάληψη τιμολόγησης του ανακυκλωμένου νερού από το ΤΑΥ κρίνεται αληθής , με το ΣΑΑΝ να συνεχίζει να έχει υπό την ευθύνη του όλα τα τεχνικά ζητήματα ως προς την παροχή και προμήθεια νερού. Η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης επί του Τεκμηρίου 11, ήτοι ότι αυτή αποτελούσε δείγμα αίτησης την οποία μπορούσε να συμπληρώσει ο κάθε ενδιαφερόμενος για τα έτη προ του 2008, απορρίφθηκε από το ΜΕ3 λέγοντας ότι αυτή αφορούσε τις αιτήσεις μετά την λειτουργία του αποχετευτικού όταν ολοκληρώθηκαν τα έργα και αφορούσε σε αιτήματα για τοποθέτηση μικρών υδρομετρητών, σε αντίθεση με τα ξενοδοχεία όπου τοποθετούνταν μεγάλοι υδρομετρητές ανεξαιρέτως για κάλυψη των αυξημένων τους αναγκών. Ο ΜΕ3 κατονόμασε και άλλα ξενοδοχεία κατά την αντεξέταση του, επιβεβαιώνοντας το αληθές των θέσεων του ότι συγκεκριμένα ξενοδοχεία, συμπεριλαμβανομένου και του Dome, που βρίσκονταν στο τέλος της γραμμής άρδευσης, παρουσίαζαν προβλήματα λόγω ακαθαρσιών, με τα ρολόγια των υδρομετρητών να αντικαθίστανται άμεσα. Αναντίλεκτη παρέμεινε η μαρτυρία του ότι τις επίδικες μετρήσεις έλαβε ο ίδιος σε επιτόπια επίσκεψη του ως αυτές στον 1ο Λογαριασμό του Τεκμηρίου
3. Τα ίδια δε που έχουν αναφερθεί ανωτέρω περί των θέσεων του κ. Μουτσουρή για μη δικογραφημένους ισχυρισμούς, επαναλαμβάνονται και εδώ, απορρίπτοντας την εν λόγω θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου. Η μοναδική μάρτυρας της εναγόμενης δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν φανερή μέσα από τη μαρτυρία της η προσπάθεια της να απαγκιστρωθεί από τις υποχρεώσεις της εταιρείας της για τα έτη 2002-2008 με την ίδια να επιμένει ότι καμία συνεργασία δεν είχε με το ΤΑΥ κατά τον επίδικο χρόνο, ενώ ουδέποτε ήταν εγκατεστημένος ο υδρομετρητής XXXXX0265 στη γη του ξενοδοχείου της. Η μαρτυρία της περιστρεφόταν γύρω από την προσπάθεια της όπως ερμηνεύσει Νομοθετήματα και Κανονισμούς, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε γνωματεύσεις Δικηγορικών οίκων ως προς τα γεγονότα (Τεκμήριο 14). Υπενθυμίζεται βεβαίως ότι η ερμηνεία των προνοιών του όποιου Νομοθετήματος, αλλά και των ενώπιον του Δικαστηρίου Τεκμηρίων είναι ζητήματα τα οποία αφορούν αμιγώς το Δικαστήριο και όχι την ίδια. Η δε επιμονή της ότι ουδέποτε υπήρχε εγκατεστημένος υδρομετρητής στο ακίνητο του ξενοδοχείο καταρρίπτεται δια μέσου της δικής της αντιφατικής μαρτυρίας. Και εξηγώ. Κατά την αντεξέταση της, αμφισβήτησε την εγκυρότητα του 2ου Λογαριασμού Παροχής Νερού (μέρος του Τεκμηρίου 3), που αφορούσε την περίοδο 1.1.09 μέχρι 31.12.10, ισχυριζόμενη ότι αναγράφεται λανθασμένος αριθμός μετρητή επί αυτού. Παρόλα αυτά παραδέχθηκε, (βλ. Τεκμήριο 9), ότι το εν λόγω τιμολόγιο πληρώθηκε, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ΜΕ
4. Ο ίδιος αριθμός μετρητή, ήτοι 970900265, καταγράφεται όμως και στον 1ο Λογαριασμό Παροχής Νερού επί του Τεκμηρίου 3, την καταγραφή του οποίου αμφισβητεί. Σε αντίφαση δε με τα πιο πάνω, έρχεται και η θέση της ΜΥ1 στην γραπτή της κατάθεση (βλ.παρ. 6) ότι για πρώτη φορά από την έναρξη της συνεργασίας της με τον ενάγοντα τοποθετήθηκε στο ξενοδοχείο της ο υδρομετρητής «SB150», ενώ στην παράγραφο 8 της Υπεράσπισης της αναφέρει ότι ο αριθμός του μετρητή κατά την έναρξη της συνεργασίας τους ήταν ο XXXXX0265, από τον οποίο και καταγράφηκαν οι ενδείξεις των Λογαριασμών Παροχής Νερού 1 και 2 του Τεκμηρίου
5. Η δε απάντηση της κατά την αντεξέταση ως προς το γιατί, αφού υπήρχε αυτή η κατ΄ισχυρισμόν ιδιωτική γεώτρηση δεν συνέχισε να προμηθεύεται νερό από αυτήν μετά το 2009, αποφασίζοντας να συμβληθεί γραπτώς μέσω του Τεκμηρίου 5 μετά την λήψη της επιστολής του ΤΑΥ (Τεκμήριο 4), δεν πείθει. Η αόριστη τοποθέτηση της ότι «εκείνη την περίοδο αποφάσισα να ενωθώ», δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική, ενώ πραγματικότητα αποτελεί, ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 4, ότι θα της αποκοπτόταν η παροχή νερού αν δεν προχωρούσε στην υπογραφή της συμφωνίας, επιβεβαιώνοντας και με αυτό τον τρόπο ότι η εταιρεία της αποτελούσε υφιστάμενο χρήστη του δικτύου παροχής ανακυκλωμένου νερού. Μέσα από την μαρτυρία της διαφαίνεται ότι η εναγόμενη γνώριζε προ της υπογραφής του Τεκμηρίου 5 για την ύπαρξη του τιμολογίου/ Λογαριασμού 1 του Τεκμηρίου 3, με ημερομηνία έκδοσης την 8.5.
6. Παρά την τιμολόγηση της, επέλεξε όπως προχωρήσει στην υπογραφή της μεταξύ των μερών συμφωνίας η οποία έθετε το πλαίσιο συνεργασίας των μερών μετά το
7. Όλα τα πιο πάνω δεν αφήνουν καμία αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι η εναγόμενη ήταν καθ' όλους τους ουσιώδεις προς την παρούσα αγωγή χρόνους ενήμερη για την οφειλή της αναφορικά με την κατανάλωση νερού της ξενοδοχειακής της μονάδας, κατά τον επίδικο χρόνο. Νομική Πτυχή/ Ευρήματα: Είναι καλά γνωστό ότι στις πολιτικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης της υπόθεσης του φέρει ο ενάγοντας στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι η δική του θέση ή εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι. (δέστε Μαρσέλ και Άλλων ν Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου Λτδ 2001 1 Α.Α.Δ. 1858, Σοφοκλέους ν Κυριάκου

(2010)1 Α.Α.Δ. 6650, Κουκουλή κ.α ν Παπαδημήτρη Π.Ε. 378/10 ημερ. 29.1.16). Οφείλω εδώ να επισημάνω ότι στο βαθμό που επιχειρείται από εκατέρωθεν τους συνηγόρους όπως εισαγάγουν μαρτυρία μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων επί θέσεων που δεν βρίσκουν έρεισμα στην αντιστοίχως καταχωρηθείσα δικογραφία, αυτό δεν θα γίνει αποδεκτό και τα σχετικά αποσπάσματα ή ακόμη και η επιχειρηματολογία επί του προκειμένου δεν θα ληφθεί υπόψη και δεν θα εξεταστεί από το Δικαστήριο. (βλ. Total Pack (Cyprus) Ltd v Siva Plus Detergents Ltd Π.Ε. 318/12 ημερ. 13.1.21) Υπενθυμίζω, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, ότι η εναγόμενη εταιρεία στις 23.8.19 έχει πληρώσει το συνολικό ποσό των €5.413,92 έναντι της αξίωσης που καταγράφεται στο παρακλητικό της αγωγής. Συνεπώς δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι τα τιμολόγια/ λογαριασμοί με αριθμούς ΧΑΝ 239 και ΧΑΝ 476 (μέρος του Τεκμηρίου 3), έχουν εξοφληθεί. Το υπό αμφισβήτηση τιμολόγιο είναι το 1ο τιμολόγιο- ΧΑΝ 23- μέρος του Τεκμηρίου 3 για την περίοδο 1.1.2002 μέχρι και 31.12.2008. Ο ενάγοντας περιορίζοντας την απαίτηση του, διεκδικεί την είσπραξη του ποσού των €4.586,40 (Τιμολόγιο ΧΑΝ 23) πλέον νόμιμο τόκο, πλέον τα έξοδα της παρούσας αγωγής και ΦΠΑ. Πρωτίστως και εισερχόμενη στην ουσία της διαφοράς, οφείλω να εξετάσω τη θέση της υπεράσπισης ότι η εναγόμενη καμία συμφωνία δεν είχε με το ΤΑΥ προ του έτους 2009, ισχυριζόμενη ότι ποτέ δεν ζήτησε όπως προμηθεύεται ανακυκλωμένο νερό για τα έτη 2002-2008, αλλά και τον ισχυρισμό ότι το ΤΑΥ δεν είχε αρμοδιότητα ως προς την διαχείριση του ανακυκλωμένου νερού κατά τον ουσιώδη χρόνο, θέση η οποία προωθείται όχι μόνο ως ουσιαστική υπεράσπιση, αλλά αποτελεί και την πρώτη στην σειρά Προδικαστική Ένσταση της εναγομένης. Η εναγόμενη προώθησε κατά την ακροαματική διαδικασία τις ακόλουθες θέσεις προς υποστήριξη των πιο πάνω: (α) Οι ανάγκες της ξενοδοχειακής μονάδας εξυπηρετούνταν από ιδιωτική γεώτρηση (Τεκμήριο 17) και (β) Για την περίοδο 1.1.2002 μέχρι 31.8.2008 οι ενδιαφερόμενοι καταναλωτές όφειλαν να υποβάλουν αίτηση (Τεκμήριο 11) στο ΣΑΑΝ για την προμήθεια ανακυκλωμένου νερού. Οι πιο πάνω θέσεις και/ή επιχειρήματα της εναγομένης όμως ουδόλως βρίσκουν έρεισμα στο δικόγραφο υπεράσπισης, θέσεις τις οποίες εάν η εναγόμενη ήθελε να προωθήσει με σοβαρότητα, όφειλε να καταγράψει. Καμία αναφορά δεν γίνεται στο δικόγραφο της περί ύπαρξης και χρήσης ανακυκλωμένου νερού από ιδιωτική γεώτρηση εντός της γης του ξενοδοχείου «Dome», όπως ούτε αναφορά γίνεται στο επιχείρημα περί ύπαρξης αιτήσεων και/ή διαδικασίας που ρύθμιζε την προμήθεια ανακυκλωμένου νερού κατά τον επίδικο χρόνο, διαδικασία την οποία, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι δεν επέλεξε να ενεργοποιήσει. Οι όποιες συνεπώς αναφορές κατά την μαρτυρία της ΜΥ1 στα πιο πάνω, αλλά και η αντεξέταση των μαρτύρων των εναγόντων επί αυτών, με σκοπό την προώθηση επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη μη δικογραφημένων θέσεων δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. (βλ. Παπαγεωργίου ν Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd

(1991)1 A.A.Δ. 24 και Courtis v Iasonides

(1970)1 C.L.R 180, Νεοφύτου ν Γερακιώτη Π.Ε. 79/08 ημερ. 22.1.10, Awake Security Services Ltd v. Μαυρομμάτη

(2006)1 Α.Α.Δ. 1257, A.M. Stasis Estates Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd

(2006)1 Α.Α.Δ. 860 και Exalco S.A. v. Αλουμινέξ Λτδ

(2007)1 Α.Α.Δ. 991). Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου από τα ενώπιον μου κατατεθειμένα Τεκμήρια και μαρτυρικό υλικό ότι την επίδικη περίοδο, ήτοι 1.1.2002 μέχρι και 31.12.2008, η εναγόμενη προμηθευόταν ανακυκλωμένο νερό δυνάμει προφορικής συμφωνίας που υπήρχε μεταξύ ξενοδόχων Αγίας Νάπας και ΣΑΑΝ -Παραλιμνίου. Προς τούτο, λήφθηκαν σχετικές μετρήσεις επί του εγκατεστημένου στη γη του ξενοδοχείου υδρομετρητή, οι οποίες αποτυπώθηκαν αντιστοίχως στις σχετικές Καταστάσεις Λογαριασμών και Καρτέλες Υπόχρεου (βλ. Τεκμήρια 3, 7 και 8). Διαπιστώνεται δε σαφώς από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, ότι το «Dome Hotel», στην περιοχή Μακρόνησος στην Αγία Νάπα, με αριθμό Μητρώου Καταναλωτή XXXXX34, αποτελεί και αποτελούσε κατά τον επίδικο χρόνο τον καταναλωτή και παραλήπτη του Λογαριασμού Παροχής Νερού ημερομηνίας 8.5.2009, αναφορικά με την προμήθεια και κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού για την περίοδο 1.1.2002 με 31.12.

1. Δεν χωρεί αμφισβήτηση δυνάμει των εν λόγω Τεκμηρίων ότι το ξενοδοχείο «Dome», το οποίο είναι ιδιοκτησίας της εναγόμενής, προμηθευόταν και κατανάλωνε μέσω των αρμόδιων υπηρεσιών, τα δικαιώματα των οποίων οφείλουν να διεκδικηθούν μέσω του ενάγοντα, ανακυκλωμένο νερό για σκοπούς άρδευσης κατά την προαναφερόμενη χρονική περίοδο. Στο ακίνητο υπήρχε εγκατεστημένο υδροστόμιο και υδρομετρητής με διακριτικό αριθμό παροχής 1/26 και αριθμό μετρητή XXXXX0265, ως και η παραδοχή της εναγομένης (βλ. Υπεράσπιση παρ. 8), ο οποίος κατέγραφε την κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού. Υπενθυμίζω στο στάδιο αυτό ότι η μαρτυρία των ΜΕ1- ΜΕ3 ως προς την εγκατάσταση και λειτουργία του προαναφερόμενου υδρομετρητή κατά τα έτη 2002-2008 έχει κριθεί ως πλήρως αξιόπιστη από το Δικαστήριο. Έχω αποδεχθεί χωρίς κανένα ενδοιασμό και ως πλήρως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια, την μαρτυρία Καλλικά (ΜΕ3), ότι έκαστη ξενοδοχειακή μονάδα που συνδεόταν με το κεντρικό αποχετευτικό σύστημα, (και αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η εναγόμενη ήταν συνδεδεμένη με αυτό), συνδεόταν παράλληλα και ταυτόχρονα με το σύστημα άρδευσης (ανακυκλωμένου νερού). Οι αναφορές του ΜΕ3 περί εγκατάστασης και λειτουργίας του εν λόγω υδρομετρητή επιβεβαιώνονται και από τις καταγραφές του 1ου Λογαριασμού επί του Τεκμηρίου 3, όπου για την περίοδο 1.1.02- 31.8.2008, ο αριθμός παροχής φέρει την σήμανση «ΑΝΑΚΥΚΛΩΜΕΝΟ- ΣΑΠΑΝ/1-26» ενώ ο αριθμός υδρομετρητή που εγκαταστάθηκε και μετρούσε τις καταναλωθείσες ποσότητες νερού ήταν αυτός με αριθμό
2. Αναντίλεκτη παρέμεινε δε και η μαρτυρία περί κατανάλωσης εκ μέρους της εναγομένης 29.120 κυβικών μέτρων νερού, ως έχω εξηγήσει ανωτέρω. Σε απάντηση των θέσεων της εναγομένης ότι το ΤΑΥ καμία αρμοδιότητα δεν είχε αναφορικά με το ανακυκλωμένο νερό προ του 2009 αναφέρω τα εξής Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι τα δύο Συμβούλια, ΣΑΑΝ και ΤΑΥ, κατέληξαν σε συμφωνία το 2008 ως προς τον τρόπο διαχείρισης και τιμολόγησης ανακυκλωμένου νερού. Αυτό επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3, 4, 5 και
3. Για σκοπούς πληρότητας σημειώνω ότι η εναγόμενη ουδόλως αμφισβήτησε την ύπαρξη της εν λόγω συμφωνίας, αντιθέτως δε, εδράζεται επί αυτού ακριβώς του επιχειρήματος για να προωθήσει την θέση της περί έλλειψης αρμοδιότητας του ΤΑΥ προ του
4. Αναδιπλώνω περαιτέρω το σκεπτικό του Δικαστηρίου προβαίνοντας στα ακόλουθα ευρήματα: Το ΤΑΥ ανέλαβε την τιμολόγηση κατανάλωσης ανακυκλωμένου νερού το έτος 2008 όταν τα δύο συμβούλια κατέληξαν στην προαναφερθείσα συμφωνία, εξ' ού και οι Λογαριασμοί Παροχής Νερού (Τεκμηρίο 3) φέρουν ημερομηνία έκδοσης μεταγενέστερη του
5. Ο επίδικος λογαριασμός ΧΑΝ 23 (Λογαριασμός 1 - Τεκμήριο 3), φέρει ημερομηνία έκδοσης την 8.5.
6. Συνεπώς η επίδικη τιμολόγηση και έκδοση αυτού εμπίπτει χρονικά, εντός των αρμοδιοτήτων του ΤΑΥ. Ως ανέφεραν οι ΜΕ1 και ΜΕ3, οι μετρήσεις αναφορικά με την επίδικη περίοδο κατεγράφησαν από το εργατικό προσωπικό του ΣΑΑΝ υπό την επίβλεψη των Λειτουργών του ΤΑΥ οι οποίες τιμολογήθηκαν ακολούθως από το ΤΑΥ βάση της καταγραφείσας κατανάλωσης του μετρητή. Τα ίδια επί τούτου λέχθηκαν και από τον ΜΕ3, ο οποίος ανέφερε ότι το ΣΑΑΝ είχε κατά τον επίδικο χρόνο την αρμοδιότητα για την παροχή νερού, αφού η ξενοδοχειακή μονάδα ήταν εντός των δικών τους οριοθετημένων περιοχών Αγίας Νάπας, η τιμολόγηση δε έγινε ορθά το 2008 από το ΤΑΥ. Ξεκάθαρη αναφορά δε γίνεται επί της μεταξύ των Συμβουλίων συμφωνίας και στο Τεκμήριο 4 (επιστολή ΣΑΑΝ ημερ. 30.4.09), στην οποία καταγράφονται τα ακόλουθα: «Δια της παρούσης σας πληροφορώ ότι έχει επέλθει συμφωνία μεταξύ των Συμβουλίων Αποχετεύσεων Αγίας Νάπας και Παραλιμνίου από τη μία και του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων από την άλλη για την διαχείριση του ανακυκλωμένου νερού με βάση την οποία, ειδική επιτροπή αποτελεούμενη από Εκπροσώπους των Συμβουλίων και του Τμήματος Αναπτύξεων Υδάτων, θα επιλαμβάνεται πλέον όλων των θεμάτων που έχουν σχέση με τη διαχείριση του νερού». Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, ως ήταν και το επιχείρημα του κ. Κουμή, ότι η εν λόγω επιστολή αποστάληκε σε όλους του υφιστάμενους καταναλωτές ανακυκλωμένου νερού του ΣΑΑΝ. Το ότι η επιστολή στάλθηκε σε υφιστάμενους χρήστες του δικτύου είναι αυταπόδεικτο από την εξής αναφορά επί του Τεκμηρίου η οποία διαβάζει: «Πληροφοριακά αναφέρω ότι έχουν ήδη καταγραφεί οι καταναλώσεις του ανακυκλωμένου νερού και ετοιμάζονται τώρα οι λογαριασμοί οι οποίοι θα σας σταλούν πολύ σύντομα από το ΤΑΥ. Η χρέωση θα περιλαμβάνει όλη την περίοδο κατά την οποία λαμβάνατε νερό, δηλαδή από την ημέρα σύνδεσης σας μέχρι τις αρχές του 2008, περίοδο που έγινε η τελευταία καταγραφή». Στο Τεκμήριο 5 γίνεται αναφορά ότι προμηθευτής του ανακυκλωμένου νερού θα ήταν το ΤΑΥ, όμως η αρδευτική περιοχή εντασσόταν εντός της περιοχής παροχής ανακυκλωμένου νερού του ΣΑΑΝ. Το Τεκμήριο 6 επιβεβαιώνει τα ανωτέρω, το οποίο επί λέξει καταγράφει τα ακόλουθα: «Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα επισυνάπτεται αντίγραφο της αναφοράς «Εκτύπωση Υπολοίπων» σχετικά με τις οφειλές σας προς το ΤΑΥ για κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού από το δίκτυο του ΣΑΑΝ» (τονισμός δικός μου). Παρόμοια αναφορά γίνεται και στο Τεκμήριο 11 (Αίτηση για παροχή ανακυκλωμένου νερού), το οποίο μιλά για παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού από το ΣΑΑΝ δυνάμει οδηγιών του ΤΑΥ. Από τα πιο πάνω είναι αυταπόδεικτο ότι ορθά κατά τον επίδικο χρόνο οι μετρήσεις έλαβαν χώραν από τους αρμόδιους λειτουργούς του ΣΑΑΝ, όπως ορθά, κατ΄αντιστοιχία, εκδόθηκαν οι σχετικοί λογαριασμοί από το ΤΑΥ. Δεν μπορεί επίσης να παραγνωριστεί ότι το Τεκμήριο 5, το οποίο αποτέλεσε την βάση για την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ των μερών, αποτεινόταν σε υφιστάμενους χρήστες ανακυκλωμένου νερού, εξ΄ου και απεστάλη στην ίδια, και αφού έλαβε σχετική ειδοποίηση για την καταβολή του επίδικου ποσού (Τεκμήριο 6), για πρώτη φορά αντέδρασε όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 15, όπου και πάλι και με τις εκ των υστέρων σκέψεις και επινοήσεις της προσπαθούσε να αποφύγει την πληρωμή του αντιτίμου για το ποσό που έλαβε. Δεδομένου των πιο πάνω, τόσο η πρώτη Προδικαστική Ένσταση, αλλά κατ΄επέκταση και η υπερασπιστική γραμμή της εναγομένης, δεν βρίσκουν έρεισμα και αποτυγχάνουν. Από εκεί και πέρα αναφέρω πως ήταν σαφές για την εναγόμενη από τις 30.04.09 (Τεκμήριο 4), έναντι ποιου είχε υποχρέωση για την προμήθεια αρδεύσιμου νερού, όμως σε κάθε περίπτωση, αναφέρεται εδώ πως δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως το ΤΑΥ ήταν αρμόδιο για να επιβάλει τα τέλη που επιβλήθηκαν με βάση τον Ν.79(Ι)/
7. Περαιτέρω ως προς την σαφή νομιμοποίηση έγερσης της παρούσας αγωγής από το ΤΑΥ δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας δυνάμει του άρθρου 57 των Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, δεν χρειάζεται θεωρώ ιδιαίτερη ανάλυση, παρά μόνο ότι και τα δύο αυτά Συμβούλια υπάγονται εντός του πλαισίου αρμοδιοτήτων του Γενικού Εισαγγελέα ο οποίος μπορεί να κινηθεί νομικά εκ μέρους τους για είσπραξη των οφειλών προς αυτούς και/ή δια διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους. Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι η παραπομπή της κας. Τσόκκου επί του περιεχομένου των Τεκμηρίων 12 και 13, δεν αναιρεί με οποιοδήποτε τρόπο τα τεκταινόμενα αφού οι εν λόγω υπηρεσίες παρασχέθηκαν, το νερό καταναλώθηκε, τα δε Συμβούλια ήρθαν σε συμφωνία ως προς την διαχείριση και τιμολόγηση υπηρεσιών τους, ζητώντας δικαιωματικά την καταβολή των σχετικών τελών. Το ότι κατά το 2004 (ημερομηνία Τεκμηρίων), δεν υπήρχε καθοδήγηση των Συμβουλίων ως προς τον τρόπο τιμολόγησης ανακυκλωμένου νερού, δεν σημαίνει αυτόματα, ότι η μεθοδολογία που συμφωνήθηκε και εφαρμόστηκε το 2008 είναι άκυρη και/ή μη εφαρμόσιμη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η Δεύτερη Προδικαστική Ένσταση της εναγόμενής είναι επίσης καταδικασμένη σε απόρριψη. Και εξηγώ. Ορθή μεν η εισήγηση του κ. Μουτσουρή ότι ο Περί Ενιαίας Διαχείρισης Υδάτων Νόμος 79(Ι)/2010 τέθηκε σε ισχύ την 15.11.10 μέσω της ΚΔΠ 452/2010, όπως ορθή είνα ικαι η εισήγηση ότι τα αξιούμενα ποσά αφορούν περίοδο προ της ισχύος του Νομοθετήματος. Όμως, μελέτη του Νομοθετήματος στην οποία ουδείς εκ των συνηγόρων παρέπεμψε, αποκαλύπτει την ρύθμιση που δόθηκε μέσω του Άρθρου 150

(1), ο πλαγιότιτλος του οποίου παραπέμπει σε «Γενικές Μεταβατικές Διατάξεις» ως προς το τι ίσχυε για τα οφειλόμενα τέλη προ της 15.11.2020. Εκεί καταγράφεται: «Oποιοδήποτε μητρώο, προδιαγραφή, τιμολόγιο, λογαριασμός, πιστοποιητικό, αίτηση, ένσταση, συμφωνία διευθέτηση, ειδοποίηση, ή οποιαδήποτε άλλη πράξη, ενέργεια, ή απόφαση, εξαιρουμένων Κανονισμών, Διαταγμάτων ή άλλων Κανονιστικών πράξεων, που καταρτίστηκε υποβλήθηκε δόθηκε έγινε ή λήφθηκε ανάλογα με την περίπτωση δυνάμει οποιουδήποτε από τους Καταργηθέντες Νόμους ή οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδόθηκαν δυνάμει αυτών, στην έκταση που θα μπορούσε να είχε καταρτιστεί, υποβληθεί, δοθεί, γίνει ή ληφθεί δυνάμει αντίστοιχης διάταξης του παρόντος Nόμου, δεν καθίσταται άκυρη με την κατάργηση των εν λόγω Νόμων δυνάμει tου άρθρου 145, αλλά θα συνεχίσει να ισχύει κα να θεωρείται έγκυρη, ως αν είχε καταρτιστεί, υποβληθεί, δοθεί, γίνει ή ληφθεί ανάλογα με την περίπτωση δυνάμει της εν λόγω διάταξης του παρόντος Νόμου». Συνεπώς η απαίτηση του ενάγοντα εδραζομένη επί του Άρθρου 131 του παρόντος Νόμου για είσπραξη του Τιμολογίου ΧΑΝ 23 είναι ορθή, η δε χρονική περίοδος έκδοσης του τιμολογίου εμπίπτει εντός των προνοιών του Άρθρου 150

(1). Παρεπόμενο των πιο πάνω, είναι η θέση της εναγόμενής, την οποία προωθεί και ως ουσιαστική υπεράσπιση, για χρέωση αναδρομικών τελών. Συγκεκριμένα, η ΜΥ1 υποστήριξε ότι με την επιστολή ημερομηνίας 30.04.09 (Τεκμήριο 4), ο ενάγοντας επιβάλλει τέλη με αναδρομική ισχύ, κάτι το οποίο είναι παράνομο και αντισυνταγματικό (βλ. Άρθρο 24

(3)του Συντάγματος). Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη αφού με την εν λόγω ειδοποίηση καθίσταται σαφές προς την εναγόμενη, ως έχει αποτυπωθεί αυτούσια η ειδοποίηση ανωτέρω, ότι για την χρονική περίοδο που λάμβανε νερό, ήτοι από την ημέρα της σύνδεσης της μέχρι τις αρχές του 2008, θα ήταν υπόχρεη στο ΤΑΥ. Η υπεράσπιση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί προς όφελος της την καθυστέρηση στην τιμολόγηση και έκδοση σχετικών λογαριασμών από τις αρμόδιες υπηρεσίες, όμως αυτό δεν αναιρεί τις ήδη παρασχεθείσες από τον ενάγοντα προς αυτήν υπηρεσίες. Η δε υπογραφή του Τεκμηρίου 5 καθορίζει τις υποχρεώσεις και δικαιώματα των διαδίκων από το έτος 2009 και εντεύθεν, ως και η χρονολογία υπογραφής του εν λόγω Τεκμηρίου και ουδεμία σχέση έχει ως προς τις τιμολογήσεις και υποχρεώσεις της εναγόμενής προ του 2009. Τέλος, ως προς το ισχυριζόμενο κώλυμα του ενάγοντα, ως αυτό αποτυπώνεται στην Τρίτη Προδικαστική 'Ένσταση αναφέρω τα εξής. Κατ' αρχήν παρατηρώ ότι το θέμα τίθεται γενικά και αόριστα, με παραπομπή σε «προσφυγές που εκκρεμούν για τα επίδικα τέλη», ενώ η ΜΥ1 καμία αναφορά δεν έκανε σε αυτές κατά την ζώσα μαρτυρία της επί του θέματος. Συνεπώς το Δικαστήριο θεωρεί ότι η εν λόγω θέση έχει εγκαταλειφθεί, ενώ παρενθετικά αναφέρω ότι η όποια τυχόν προσφυγή ουδόλως επηρεάζει την προώθηση ή εκδίκαση της παρούσας αγωγής, ούτε υπήρξε ποτέ διάταγμα αναστολής ή έγινε εισήγηση, οτι λόγω των προσφυγών, η παρούσα αγωγή δεν θα ήταν νομικά ορθό να προωθηθεί. Η Τρίτη προδικαστική ένσταση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Από εκεί και πέρα, θεωρώ πως όσα ισχυρίζεται η κα. Τσόκκου στην παράγραφο 4 της δήλωσης της, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τη θέση της εναγομένης στην παράγραφο 12 της υπεράσπισης, είναι συγκεχυμένα και/ή γενικά, αόριστα και αβάσιμα. Καμία συγκεκριμένη μαρτυρία ή συγκεκριμένα στοιχεία δεν τέθηκαν επί του προκειμένου ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε και γίνεται σχετική παραπομπή σε συγκεκριμένα δεδομένα ώστε να μπορεί να εξεταστεί η θέση ότι «.η σχετική νομοθεσία και/ή κανονισμοί και/ή Υπουργικές Αποφάσεις με βάση τις οποίες επιβλήθηκαν παράνομα και/ή άλλως τέλη για χρήση ανακυκλωμένου νερού εκδόθηκαν ως αποτέλεσμα πλάνης, είναι αυθαίρετες, αναιτιολόγητες και εξεδόθησαν καθ' υπέρβαση εξουσιών και είναι αντισυνταγματικές». Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση του και εκδίδεται προς όφελος του απόφαση για το ποσό των €6.669,10 πλέον νόμιμο τόκο από την 24.8.19, πλέον έξοδα της παρούσας αγωγής πλέον ΦΠΑ, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)..................................... Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο