GORDIAN HOLDINGS LIMITED ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΑΔΑΜΟΥ (ΞΥΛΕΜΠΟΡΙΚΗ) ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής 472/2014, 29/1/2021

(4)του Νόμου 169(Ι)/2015 ως έχει τροποποιηθεί Μεταξύ GORDIAN HOLDINGS LIMITED Εναγόντων και

1. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΑΔΑΜΟΥ (ΞΥΛΕΜΠΟΡΙΚΗ) ΛΤΔ
2. XXXXX ΑΔΑΜΟΥ
3. XXXXX ΑΔΑΜΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Αδάμου
4. XXXXX ΑΔΑΜΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 10/01/2021 Ημερ.: 29 Ιανουαρίου,
5. Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα / Αιτήτρια: κα Κρ. Χρυσάφη για Ανδρέου, Χατζηχριστοφής ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους / Καθ΄ ων η Αίτηση: Γ. Φ. Πιττάτζιης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση η Ενάγουσα ζητά τη διαγραφή της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1 και της Υπεράσπισης των Εναγόμενων 2 και 4 καθότι αυτή είναι παράτυπη, ενοχλητική και καταχρηστική. Στο στάδιο αυτό, και έχοντας υπόψη τη φύση της Αίτησης, κρίνω σκόπιμο να καταγράψω, στην έκταση που αυτό είναι απαραίτητο για σκοπούς καταλήξεως, τις δικογραφημένες θέσεις των δύο μερών. Η Ενάγουσα αξιώνει από τους Εναγόμενους ποσά που αποτελούν υπόλοιπα δανείων, πλέον τόκους. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, οι Ενάγοντες είναι τραπεζίτες, διεξάγουν τραπεζικές εργασίες σε όλη την Κύπρο και λειτουργούσαν αρχικά με το όνομα ' Τράπεζα Κύπρου Λτδ' και στη συνέχεια με το όνομα Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ'. Σχετική είναι η παράγραφος
6. Στην παράγραφο 2 του ιδίου δικογράφου περιγράφουν την Εναγόμενη 1, πρόκειται για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα το Λιοπέτρι ενώ στη παράγραφο 3 γίνεται αναφορά στις τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχώρησε η Ενάγουσα στην Εναγόμενη 1, την 10.09.
7. Η Εναγόμενη 1 καταχώρισε Υπεράσπιση στην οποία καμιά αναφορά κάνει στις παραγράφους 1 και
8. Σε σχέση με την παράγραφο 3 παραδέχεται ότι υπέγραψε κάποια έγγραφα, δεν γνωρίζει όμως κατά πόσο είναι αυτά που περιγράφονται στην εν λόγω παράγραφο καθότι δεν του δόθηκαν αντίγραφα. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 καταχώρισαν από κοινού Υπεράσπιση στην οποία καμιά αναφορά κάνουν στις παραγράφους 1 και 2, ενώ σε σχέση με την παράγραφο 3 αναφέρουν ότι αγνοούν και ως εκ τούτου αρνούνται το περιεχόμενο της, προσθέτουν δε ότι ποτέ δεν τούς δόθηκαν αντίγραφα των εγγράφων για να γνωρίζουν το περιεχόμενο των συμφωνιών. Την 13.11.2019 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, δια της προσθήκης της πιο κάτω παραγράφου: « 3Α. Οι ενάγοντες κατόπιν συμφωνίας και ή εγγράφου με την εναγόμενη αρ. 1 συμφώνησαν όπως της παραχωρήσουν πιστωτικές διευκολύνσεις και ή άνοιξαν λογαριασμό με αριθμό ----- ο οποίος κατά ή περί την 18/02/1997 άλλαξε σε -----.» Καταχωρήθηκε τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και στη συνέχεια οι Εναγόμενοι καταχώρισαν τροποποιημένες Υπερασπίσεις. Ο Εναγόμενος 1 στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του και συγκεκριμένα στην παράγραφο 1, αναφέρει τα πιο κάτω: «Το περιεχόμενο των παραγράφων 1, 2 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης αγνοείται και συνεπώς απορρίπτεται». Η ίδια αναφορά γίνεται και στην τροποποιημένη Υπεράσπιση των Εναγόμενων 2 και
9. Οι Ενάγοντες ζητούν τη διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων καθότι δεν αφορούν και δεν απαντούν στη νέα παράγραφο 3Α, η οποία έχει προστεθεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου στην Έκθεση Απαίτησης. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση προβάλλεται η θέση ότι εφόσον δεν υπήρξε ειδική άρνηση των συγκεκριμένων παραγράφων στις Υπερασπίσεις που καταχωρήθηκαν, τεκμαίρεται ότι αυτές είναι παραδεκτές. Αν οι Εναγόμενοι επιθυμούσαν να τις αμφισβητήσουν θα έπρεπε να είχαν εξασφαλίσει σχετικό δικαστικό διάταγμα με το οποίο θα τους επιτρεπόταν η τροποποίηση του δικογράφου τους. Όλοι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Είναι η θέση τους ότι η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν συντρέχει λόγος έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Αδάμου Αδάμου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε παραβίαση και ότι είχαν ΄δικαίωμα αμφισβήτησης των ισχυρισμών που εγείρονται'. Οι παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 9 και 11 της Υπεράσπισης είναι αναγκαίες και περιλήφθηκαν ως απάντηση των ισχυρισμών που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης. Αυτές ήταν συνοπτικά οι θέσεις που έχουν τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου από τους Ενάγοντες - Αιτητές και τους Εναγόμενους - Καθ΄ων η αίτηση. Τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και το Δικαστήριο έχει ευρείες εξουσίες που τού παρέχουν τη δυνατότητα να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων που αφορούν τη σύνταξη δικογράφων και παράλληλα να αναστείλει ή να απορρίψει διαδικασίες οι οποίες συνιστούν κατάχρηση της δικαιοδοσίας του. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Bullen & Leaks Precedents of Pleadings[1]: «. The Court is clothed with wide and ample powers, which are both useful and necessary, to enforce the rules of pleadings and at the same time to stay or dismiss proceedings which are an abuse of its process, such as frivolous, vexatious or harassing proceedings or those which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action or ground of defence in law or in equity». Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.19, θ.26 και Δ.27, θθ 1-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.19 θ. 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίδει εξουσία στο Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τη τροποποίηση οποιουδήποτε σημείου ενός δικογράφου αν αυτό είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει, περιπλέξει ή να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Cyber Group Ltd ν Χαραλαμπίδης[2]: «Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσίβλητοι ζήτησαν τη διαγραφή της περαιτέρω υπεράσπισης για το λόγο ότι «θεωρείται μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής». Βασίσθηκαν κυρίως επί της Δ.19, θ.
10. Η τελευταία επιτρέπει τη διαγραφή δικογράφου το οποίο είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Ο αντίστοιχος θεσμός των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών είναι η Δ.19, θ.
11. Επεξηγείται στις σελ. 477-479 του Annual Practice
12. Κύριος σκοπός του είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει της Δ.19, θ.26 (Αγγλική Δ.19, θ.27) δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας της υπεράσπισης. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, θ.3 (Αγγλική Δ.25, θ.4). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την διαγραφή δικογράφου δυνάμει των πιο πάνω θεσμών (Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3) η διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (In re Pelmako Development Ltd

(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (Annual Practice 1960, σελ. 575). Επομένως η αίτηση για διαγραφή της περαιτέρω υπεράσπισης έπρεπε να είχε προσεγγισθεί με βάση τις πιο πάνω αρχές. Η εξέταση σε βάθος της υπεράσπισης κρίνεται εσφαλμένη.» Το Δικαστήριο έχει επίσης εξουσία, με βάση τη Δ.27 θ.3 των πιο πάνω Θεσμών, να διατάξει τη διαγραφή υπεράσπισης για το λόγο ότι αυτή είναι μηδαμινή ή ενοχλητική. Η εξουσία του Δικαστηρίου όταν επιλαμβάνεται τέτοιας φύσης υποθέσεις είναι διακριτικής μορφής. Πρόκειται για ευρεία εξουσία η οποία όμως θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Re Pelmaco Development Ltd[3]. Σχετική είναι και η αναφορά που γίνεται στο Annual Practice του 1959[4], όπου διαβάζουμε τα πιο κάτω: «Not every pleading which offends against the rules will be struck out. The applicant must show that he is in some way prejudiced by the irregularity. Still, «the defendant may claim ex debito justitiae to have the plaintiff΄s case presented in an intelligible form, so that he may not be embarrassed in meeting it» - per James LJ in Davy v Garrett, 7 Ch D. p. 486). It is no part of the defendant΄s duty to reform the plaintiff΄s pleading; but if wholly immaterial matter be set out in such a way that the applicant must plead to it, and so raise irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay, then the irrelevant matter will be struck out, as it will prejudice the fair trial of the action . So a mass of evidence pleaded unnecessarily may be struck out . Again if the unnecessary matter contains any imputation on the opponent, or makes any charge of misconduct or bad faith against him or any one else, it will be struck out, for it then becomes scandalous». Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης διαπιστώνω ότι οι Εναγόμενοι εκμεταλλεύτηκαν το δικαίωμα που τούς δόθηκε να καταχωρίσουν τροποποιημένη Υπεράσπιση, ενόψει της προσθήκης της παραγράφου 3Α της Έκθεσης Απαίτησης και αντί να τροποποιήσουν την Υπεράσπιση τους σε σχέση με τη συγκεκριμένη παράγραφο, η τροποποίηση τους επεκτάθηκε και σε άλλα θέματα. Η ενέργεια τους αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και είναι ενοχλητική . Αν η αρχική τους θέση σε σχέση με τις παραγράφους 1, 2 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης έχει διαφοροποιηθεί θα έπρεπε να είχαν καταχωρίσει Αίτηση με την οποία να ζητούσαν τροποποίηση του δικογράφου τους και όχι να επιχειρούν την τροποποίηση του, καταχρώμενοι το δικαίωμα που τους δόθηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Αίτησης των Εναγόντων για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Καταλήγω ότι το αίτημα των Εναγόντων - Αιτητών είναι πλήρως αιτιολογημένο. Εκδίδεται διάταγμα διαγραφής της παραγράφου 1 της τροποποιημένης Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1 και της παραγράφου 1 της τροποποιημένης Υπεράσπισης των Εναγόμενων 2 και 4. Τα έξοδα της Αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 4 αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα. (Υπ.).................. Τ.Καρακάννα Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] 12η έκδοση, σελίδα 138 [2]

(2004)1 Γ Α.Α.Δ. 1852 [3]

(1991)1 Α.Α.Δ. 246 [4] Σελ 477 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο