Οργάνωση Παραγωγών (Φρούτων & Λαχανικών) Συνεργατική Εταιρεία Διαθέσεως Γεωργικών Προϊόντων (ΣΕΔΙΓΕΠ) Σωτήρας Λτδ ν. GR. V. NORTH FRUIT LTD (ΥΠΟ Δ

(4)του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφών Θεμάτων Νόμου 169(Ι)/2015, ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με την πιο πάνω Ειδοποίηση η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, που είναι η Τριτοδιάδικος στην παρούσα διαδικασία, αντικαθίσταται στην υπό τον ως άνω τίτλο κα αριθμό αγωγή από την Gordian Holdings Limited, δυνάμει του Σχεδίου Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε την 23.05.2019 και τέθηκε σε ισχύ την 30.05.

1. Προτού εξετάσω την ουσία της Αίτησης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω συνοπτικά τις θέσεις των μερών, όπως αυτές δικογραφούνται, στο βαθμό που είναι σχετικές με την υπό κρίση Αίτηση. Οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους το ποσό των ευρώ 589.364,32, δυνάμει χρεωστικού υπολοίπου. Ο Εναγόμενος 2 ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Παραλήπτης και o Διαχειριστής της Εναγόμενης
2. Ο Εναγόμενος 2 είναι, σύμφωνα πάντα με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων, προσωπικά υπεύθυνος δυνάμει του άρθρου 337

(2)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, για οποιαδήποτε σύμβαση που έγινε από αυτόν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ως Διαχειριστής και Παραλήπτης της Εναγόμενης

1. Κατά την ημερομηνία που έληξε το καθεστώς διαχείρισης της Εναγόμενης 1 από τον Εναγόμενο 2, ήτοι κατά ή περί την 01.01.2013, η Εναγόμενη 1 όφειλε στους Ενάγοντες το ποσό της αξίωσης. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν Υπεράσπιση με την οποία απορρίπτουν τις αξιώσεις των Εναγόντων και στη συνέχεια ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε αίτηση με την οποία ζήτησε άδεια για την έκδοση και επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Τη 16.09.2014 το Δικαστήριο έδωσε την αιτούμενη άδεια και την 30.04.2015 ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε την Έκθεση Απαίτησης του εναντίον της Τριτοδιαδίκου. Η απαίτηση του εναντίον της Τριτοδιαδίκου, ήτοι της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, στηρίζεται στο γεγονός ότι αυτή είχε αναλάβει γραπτώς την ευθύνη να τον αποζημιώσει για οποιοδήποτε ποσό καλείτο να καταβάλει προσωπικά για τις ενέργειες του που έγιναν υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτη και Διαχειριστή της Εναγόμενης
2. Το πιο πάνω έγγραφο κάλυψης φέρει ημερομηνία 03.11.
3. Η Τριτοδιάδικος καταχώρισε Υπεράσπιση με την οποία απορρίπτει την αξίωση του Εναγόμενου
4. Αμφισβητεί ότι η ίδια έχει οποιαδήποτε ευθύνη να τον καλύψει για τις ενέργειες του κατά τη χρονική περίοδο που αυτός ενεργούσε ως Παραλήπτης και Διαχειριστής της Εναγόμενης 1 και ότι το έγγραφο ημερομηνίας 03.11.2011 προνοεί για το θέμα αυτό. Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του ιδίου του Εναγόμενου
5. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Την 3.11.2011 ο Εναγόμενος 2 διορίστηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως η «Τράπεζα Κύπρου», Παραλήπτης και Διαχειριστής της Εναγόμενης 1, με βάση Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. Την ιδία ημέρα η Τράπεζα Κύπρου τού παρέδωσε έγγραφο κάλυψης, Indemnity Letter, με το οποίο δεσμευόταν να τον καλύψει για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε αυτός υποστεί κατά τη διάρκεια του διορισμού του ως Παραλήπτης και Διαχειριστής της Εναγόμενης
6. Το πιο πάνω έγγραφο επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση του. Η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή δεν συνδέεται με πιστωτικές διευκολύνσεις, η αξίωση αφορά υπόλοιπο λογαριασμού για φθαρτά που κατ΄ισχυρισμό πώλησε η Ενάγουσα προς την Εναγόμενη 1 κατά τη χρονική περίοδο που ο Εναγόμενος 2 ενεργούσε ως Παραλήπτης Διαχειριστής της Εναγόμενης
7. Αντικείμενο της αξίωσης του Εναγόμενου 2 εναντίον της Τριτοδιαδίκου, ήτοι της Τράπεζας Κύπρου είναι το έγγραφο κάλυψης και όχι οποιαδήποτε πιστωτική διευκόλυνση που παραχώρησε η Τράπεζα Κύπρου προς την Εναγόμενη
8. Το αντικείμενο της αξίωσης του Εναγόμενου δεν αποτελεί πιστωτική διευκόλυνση εν τη εννοία του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (169(Ι)/2015). Εισηγείται επίσης ότι και στην περίπτωση που το έγγραφο κάλυψης ήθελε θεωρηθεί ότι εμπίπτει στην έννοια της «πιστωτικής διευκόλυνσης» με βάση τις πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου, ο Νόμος δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση καθότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που έχουν παραχωρηθεί στην Εναγόμενη 1 από την Τράπεζα Κύπρου, υπερβαίνουν το ποσό των ευρώ 1.000.000 που θέτει ως όριο το άρθρο 3 του Νόμου 169(Ι)/
9. Πέραν τούτου, το Σχέδιο Διακανονισμού δεσμεύει μόνο τους μετόχους και πιστωτές της Εταιρείας για την οποία συνομολογείται. Τo πιο πάνω Σχέδιο ουδέποτε τού κοινοποιήθηκε και ως εκ τούτου δεν είχε την ευκαιρία να προβάλει οποιαδήποτε ένσταση. Ενημερώθηκε ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις της Εναγόμενης 1 μεταβιβάστηκαν στην Gordian Holdings Ltd, ουδέποτε όμως έλαβε ανάλογη ενημέρωση σε σχέση με το έγγραφο κάλυψης που τού είχε παραχωρήσει η Τράπεζα Κύπρου. Τέλος αναφέρει ότι εξέτασε το Σχέδιο Διακανονισμού και δεν εντόπισε οποιοδήποτε στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι η συγκεκριμένη κάλυψη συμπεριλήφθηκε σε αυτό. Επισημαίνει επίσης ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή δεν περιλαμβάνεται στο Παράρτημα 10b του Σχεδίου Διακανονισμού που αφορά τις εκκρεμούσες δικαστηριακές υποθέσεις που μεταβιβάσθηκαν στην Gordian Holdings Ltd. Η Gordian Holdings Ltd καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Είναι η θέση της ότι οι υποχρεώσεις που πηγάζουν από την επιστολή κάλυψης, ήτοι το Letter of Indemnity έχει μεταφερθεί νόμιμα και νομότυπα στην Gordian Holdings Ltd, δυνάμει του Σχεδίου Διακανονισμού. Το Σχέδιο Διακανονισμού επικυρώθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου και το παρόν Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα έχει εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα από άλλο ομόβαθμο του Δικαστήριο. Ο Αιτητής ενημερώθηκε για την πιο πάνω μεταφορά και εν πάσει περιπτώσει η συγκατάθεση του δεν ήταν απαραίτητη. Πέρα τούτου τα δικαιώματα του δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο από την εν λόγω μεταφορά. Η καταχώριση της Ειδοποίησης προνοείται ρητά από το άρθρο 18

(4)του Νόμου 169(Ι)/

1. Η νομική βάση της Αίτησης είναι «εσφαλμένη και ή παράτυπη και ή ανήμπορη να οδηγήσει στην χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων». Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Παύλου Δημητρίου, πρώην λειτουργού στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας Κύπρου. Σήμερα ο ομνύοντας εργάζεται στην Gordian Holdings Ltd. Ο ομνύοντας επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και παραθέτει στοιχεία προς υποστήριξη της θέσης του ότι οι υποχρεώσεις που πηγάζουν από το έγγραφο κάλυψης έχουν συμπεριληφθεί στο Σχέδιο Διακανονισμού και κατ΄ επέκταση έχουν μεταφερθεί δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου στην Gordian Holdings Ltd. Παραθέτω αυτούσια την αναφορά που αφορά τη πιο πάνω μεταφορά, πρόκειται για την παράγραφο 19 της Ένορκης Δήλωσης. «Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 4 ανωτέρω, οι πιστωτικές διευκολύνσεις όπως και τα Ομόλογα έχουν ρητώς μεταφερθεί στην Gordian. Επιπροσθέτως, το Παράρτημα 11 του Σχεδίου Διακανονισμού περιλαμβάνει ολικά την Διαχείριση της Εταιρείας GR v. North Fruit Limited και συγκεκριμένα την Κάλυψη προς τον Παραλήπτη Διαχειριστή («R/M Indemnity») ως «μεταφερόμενο στοιχείο». Ως αναφέρεται στο σχέδιο διακανονισμού, R/M Indemnity σημαίνει τις καλύψεις («indemnities») που έχουν δοθεί από την Τράπεζα Κύπρου σε οποιονδήποτε Παραλήπτη και/ή Διαχειριστή που έχει διοριστεί σε οποιανδήποτε διαδικασία παραλαβής και/ή διαχείρισης στην οποία παραπέμπει το Συνημμένο
2. Συγκεκριμένα η Διαχείριση και Κάλυψη προς τον Παραλήπτη Διαχειριστή της GR. v. North Fruit Limited, η οποία φέρει τον κωδικό CCΝ8Ο, ξεκάθαρα συμπεριλαμβάνεται στο Παράρτημα 11 και περιγράφεται ως «ενεργή» («active»). Προς ταυτοποίηση του κωδικού CCN8O ως αναφερόμενο στην Διαχείριση της GR. V. North Fruit Limited και Κάλυψη προς τον Παραλήπτη Διαχειριστή της Εταιρείας, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6 βεβαίωση της Τράπεζας Κύπρου η οποία πιστοποιεί και επιβεβαιώνει τα πιο πάνω.» Το πρώτο θέμα που κρίνω σκόπιμο να εξετάσω είναι την εισήγηση της Καθ΄ης η Αίτηση ότι η νομική βάση επί της οποίας εδράζεται η Αίτηση είναι «εσφαλμένη και ή παράτυπη και ή ανήμπορη να οδηγήσει στην χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων». Η επίδικη Ειδοποίηση καταχωρήθηκε με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 18

(4)του Νόμου 169(Ι)/2015. Παραθέτω το σχετικό άρθρο αυτούσιο για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «

(4)Οποιαδήποτε νομική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, οποιασδήποτε αγωγής, διαιτησίας, διαδικασίας εκποίησης ακινήτων ή άλλης διαδικασίας, και οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή διάταγμα ή απόφαση που κατά το χρόνο μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων εκκρεμεί ή υφίσταται από ή εναντίον ή εις όφελος του εκχωρητή σε σχέση με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που μεταβιβάζονται δεν τερματίζεται ούτε διακόπτεται ούτε επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς λόγω της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων, αλλά δύναται να καταχωρίζεται ή να συνεχίζεται ή να αναγνωρίζεται ή να εκτελείται από ή εναντίον του αγοραστή πιστωτικών διευκολύνσεων, ο οποίος υποκαθιστά αυτόματα τον εκχωρητή στη νομική αυτή διαδικασία κατά το χρόνο της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων: Νοείται ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, σε περίπτωση κατά την οποία εκκρεμεί οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου ή επαρχιακού κτηματολογίου, η αντικατάσταση και/ή υποκατάσταση του εκχωρητή από τον αγοραστή, για τους σκοπούς της εκκρεμούσης διαδικασίας, πραγματοποιείται με την καταχώριση από τον εκχωρητή σχετικής ειδοποίησης προς το οικείο πρωτοκολλητείο ή επαρχιακό κτηματολόγιο, ανάλογα με την περίπτωση, η οποία δεν φέρει οποιοδήποτε τέλος: Νοείται περαιτέρω ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου, οι διατάξεις του παρόντος εδαφίου δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε οποιαδήποτε ποινικής ή διοικητικής φύσεως νομική διαδικασία ή σε οποιοδήποτε δικαίωμα έναρξης ποινικής ή διοικητικής φύσεως νομικής διαδικασίας ή ποινικής ή διοικητικής φύσεως διάταγμα ή απόφαση που τυχόν εκκρεμεί ή υφίσταται εναντίον του εκχωρητή κατά το χρόνο μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων ή σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο και τέτοια νομική διαδικασία ή δικαίωμα έναρξης τέτοιας νομικής διαδικασίας ή διάταγμα ή απόφαση εναντίον του εκχωρητή δεν τερματίζεται ούτε διακόπτεται ούτε επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς λόγω της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων, αλλά δύναται να καταχωρίζεται ή να συνεχίζεται ή να αναγνωρίζεται ή να εκτελείται εναντίον του εκχωρητή». Επισημαίνω ότι με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες δεν απαιτείται να εξασφαλισθεί, προτού καταχωρηθεί η Ειδοποίηση, η άδεια του Δικαστηρίου, όπως γίνεται στην περίπτωση που κάποιος διάδικος πτωχεύσει ή αποβιώσει[1]. Στη συγκεκριμένη περίπτωση απλώς καταχωρείται η Ειδοποίηση στο φάκελο του Δικαστηρίου. Κατ΄ επέκταση η αλλαγή του διαδίκου δεν γίνεται με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου. Στην περίπτωση που είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί άδεια προτού καταχωρηθεί η Ειδοποίηση, ο διάδικος που επηρεάζεται από το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς έχει δικαίωμα να το προσβάλει δικαστικά, με βάση τις πρόνοιες της Δ.48 θ8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.48, θ.8

(4)ρητά προβλέπει ότι σε περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα μονομερώς τότε το πρόσωπο που επηρεάζεται από την έκδοση του εν λόγω δικαιώματος μπορεί να το προσβάλει με αίτηση δια κλήσεως[2]. Το γεγονός ότι η Ειδοποίηση στην υπό κρίση υπόθεση καταχωρήθηκε χωρίς να προηγηθεί σχετική Αίτηση και κατ΄επέκταση χωρίς να εκδοθεί σχετικό διάταγμα του δικαστηρίου, δεν οδηγεί αυτόματα στο συμπέρασμα ότι αυτή δεν μπορεί να προσβληθεί στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει ευρείες εξουσίες να ελέγχει την ενώπιο του διαδικασία και σε αυτές περιλαμβάνεται και η εξουσία να καθορίσει κατά πόσο ένας διάδικος θα πρέπει να συμπεριληφθεί στη διαδικασία ή να διαγραφεί. Σχετικές είναι οι πρόνοιες της Δ.9 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία παραθέτω αυτούσια αμέσως πιο κάτω για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «10. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added... ». Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω πρόνοιες καταλήγω ότι το Δικαστήριο κέκτηται εξουσία να επιληφθεί της υπό κρίση Αίτησης. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως και αν ακόμη ήθελε αποφασισθεί ότι οι πιο πάνω πρόνοιες καμιά εφαρμογή έχουν στην υπό κρίση υπόθεση κρίνω ότι το Δικαστήριο κέκτηται σύμφυτη δικαιοδοσία να επιληφθεί της υπό κρίση Αίτησης. Στη Sofocli, as Administration of the Estate of Sofoclis Karayiannides, deceased v. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 583 επισημάνθηκε ότι ενυπάρχει σύμφυτη δικαιοδοσία για θεραπεία ατέλειας σε δικαστική διαδικασία, όπου αυτό επιβάλλεται από τη διασφάλιση της λειτουργίας του Δικαστηρίου ως Δικαστήριο της δικαιοσύνης. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι και η απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία v. Πουλλή

(2001)3 Α.Α.Δ.

1. Στην υπόθεση εκείνη, εκ παραδρομής, η έφεση δεν επιδόθηκε σε ένα από τους διαδίκους και ως εκ τούτου αυτός δεν ενημερώθηκε για τη διαδικασία και δεν παρέστη για να προβάλει τις θέσεις του κατά την ακρόαση. Όταν το γεγονός αυτό περιήλθε στη γνώση του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η Πλήρης Ολομέλεια επελήφθη του θέματος και κήρυξε την απόφαση άκυρη, δίδοντας οδηγίες για επανεκδίκαση της Έφεσης. Η βάση στην οποία στηρίχθηκε η πιο πάνω απόφαση ήταν η παραβίαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης, αφού στερήθηκε ο ενδιαφερόμενος του δικαιώματος να ακουστεί προτού εκδοθεί απόφαση που επηρέαζε τα δικαιώματά του. Το επόμενο θέμα που θα με απασχολήσει είναι η θέση του Αιτητή ότι το έγγραφο κάλυψης που παραχώρησε η Τράπεζα Κύπρου στον Αιτητή, την 03.11.2011, δεν καλύπτεται από το Σχέδιο Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε την 23.05.2019 και τέθηκε σε ισχύ την 30.05.
2. Διαπιστώνω ότι η πιο πάνω θέση αντικρούεται από τα στοιχεία που έχει προσκομίσει η Καθ΄ης η Αίτηση σχετική είναι η παράγραφος 19 της Ένορκης δήλωσης του ομνύοντα Παύλου Δημητρίου, την οποία παρέθεσα αυτούσια ανωτέρω. Επισημαίνω ότι το περιεχόμενο της πιο πάνω δήλωσης δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Αιτητή, δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον ομνύοντα ούτε ζήτησε άδεια για να καταχωρίσει συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο μου προκύπτει ότι το έγγραφο κάλυψης συμπεριλήφθηκε στο Σχέδιο Διακανονισμού. Ο Αιτητής εγείρει σωρεία νομικών λόγων προς υποστήριξη της θέσης ότι το εν λόγω έγγραφο κάλυψης δεν μπορούσε να συμπεριληφθεί στο Σχέδιο Διακανονισμού και κατ΄επέκταση η Τράπεζα Κύπρου δεν μπορεί να υποκατασταθεί στην υπό κρίση διαδικασία από την Καθ΄ης η Αίτηση. Είναι κοινή θέση και των δύο μερών ότι το εν λόγω Σχέδιο επικυρώθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα την 23.05.
3. Το εν λόγω διάταγμα δεν προσβλήθηκε από τον Αιτητή, στην έκταση βέβαια που τον αφορούσε. Ο Αιτητής επιχειρεί να αμφισβητήσει την ισχύ του συγκεκριμένου διατάγματος, μέσω της παρούσας διαδικασίας. Αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας μας ότι Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου. Τούτο, θα αποτελούσε εξέλιξη ανεπίτρεπτη και αντινομική. Το θέμα εξετάσθηκε, σε βάθος, στην Αίτηση 32/2019, Λοϊζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή ν. Περατικού, ημερομηνίας 17.04.2019, από το Σ. Ναθαναήλ Δ. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά σε σχετική νομολογία. «. Επί της ουσίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομοβάθμου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μια απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατωτέρου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στη συνέχεια ένα άλλο ομόβαθμο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο. Στην πρόσφατη απόφαση στη Mikis + Markos Sideris Holdings Limited v.
4. Χρίστου Τριανταφυλλίδη, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φάνης Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, κ.ά., ECLI:CY:AD:2019:A14, Πολ. Έφ. αρ. 21/2013, ημερ. 23.1.2019, επαναβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή σε διαδικασία που αφορούσε την ορθότητα της χρήσης της εναρκτήριας κλήσης ως δικονομικό μέτρο προς επίλυση ορισμένων θεμάτων εντός της διαχείρισης. Στην υπόθεση έγινε αναφορά στην προηγηθείσα απόφαση Νικόλα Σιδέρη κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 286, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στη δικαιοδοσία προνομιακών ενταλμάτων, έκρινε ότι εφόσον η ορθότητα της επιλογής του δικονομικού διαβήματος της εναρκτήριας κλήσης είχε ήδη αποφασιστεί με σχετική ενδιάμεση απόφαση ενός Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, δεν μπορούσε στη συνέχεια άλλος ομόβαθμος Δικαστής να έκρινε διαφορετικά διότι η πρώτη απόφαση εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί με τη διαδικασία της έφεσης, παρέμενε αλώβητη στο νομικό στερέωμα και δεν ήταν δυνατό το θέμα της δικαιοδοσίας να εγείρεται κάθε φορά που προωθείται νέο δικονομικό διάβημα. Όπως λέχθηκε επί λέξει: 'Οπωσδήποτε η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από ισόβαθμο δικαστήριο, θα συνιστούσε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας πράγμα που θα εξουδετέρωνε την αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης.' Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης παρατηρώ ότι το ως άνω διάταγμα, εξακολουθεί να ισχύει, να δεσμεύει και να παράγει αποτελέσματα. Ο Αιτητής καλεί το παρόν Δικαστήριο να αποφασίσει ότι η μεταβίβαση των υποχρεώσεων της Τράπεζας Κύπρου προς την Καθ΄ης η Αίτηση, που έγινε στη βάση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο ενέκρινε το Σχέδιο Διακανονισμού, είναι παράνομη. Στην ουσία ζητά εμμέσως πλην σαφώς την ακύρωση του πιο πάνω δικαστικού διατάγματος. Καταλήγω, έχοντας υπόψη τις αρχές που παράθεσα πιο πάνω, ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει και να αποφασίσει κατά πόσο το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε ορθά ή λανθασμένα, με βάση τις πρόνοιες του συγκεκριμένου Νόμου, από άλλο ομόβαθμο δικαστήριο. Ενόψει των πιο πάνω όλες οι εισηγήσεις των Αιτητών που έχουν ως βάση ότι λανθασμένα η συγκεκριμένη υποχρέωση συμπεριλήφθηκε στο Σχέδιο Διακανονισμού δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Τ.Καρακάννα Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Διάταξη 12, θθ 3 και 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. [2]

(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο