← Κύπρος

EL ALAMY ν. Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 607 / 13, 25/5/2021

EL ALAMY ν. Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 607 / 13, 25/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 607 / 13 Μεταξύ: XXXXX XXXXX EL ALAMY Ενάγοντας -και-

  1. XXXXX Ανδρέου
  2. Ασφαλιστική Εταιρεία Μινέρβα Λτδ Εναγόμενοι Αίτηση για εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων Ημερομηνία: 25 Μαΐου,
  3. Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κ. Γ. Πιττάτζης για Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ Για εναγόμενους 1,2: κ. Φ. Ζωμενής για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο του αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που υπέστη σε τροχαίο δυστύχημα που επεσυνέβηκε στις 25/4/
  4. Αξιώνει επίσης αποζημιώσεις για επιδείνωση της σωματικής του υγείας που ανέκυψε μετά τον επιτευχθέντα συμβιβασμό που έγινε στην αγωγή 779/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στις 4/3/21, ως επίσης και αποζημιώσεις για διάρρηξη της συμφωνίας επί Δικαστηρίω που έγινε στην πιο πάνω αγωγή στα πλαίσια της οποίας οι εναγόμενοι ανέλαβαν να αποζημιώσουν τον ενάγοντα για τα ιατρικά έξοδα ή και απώλεια εσόδων ή και άλλη ζημιά που θα προέκυπταν και θα ήταν συνέπεια της αναμενομένης επέμβασης του ενάγοντα. Αξιώνει και αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος από την 4/3/11 μέχρι και τον προσδοκώμενο εργάσιμο χρόνο του και αποζημιώσεις λόγω βράχυνσης του ποδιού του συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος. Μετά την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης από πλευράς ενάγοντα, δια της οποίας παραθέτει τους ισχυρισμούς και λεπτομέρειες των αξιώσεων του, οι εναγόμενοι καταχώρισαν την υπεράσπιση τους με την οποία θέτουν τους δικούς τους ισχυρισμούς εξαιτούμενοι την απόρριψη της αγωγής. Με το δικόγραφο τους εγείρουν και σειρά προδικαστικών ενστάσεων που αποτελούν και το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Οι προβαλλόμενες ενστάσεις, που σαν κοινή βάση τους έχουν το συμβιβασμό που επιτεύχθηκε στις 4/3/11 στην αγωγή με αριθμό 779/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, μαζί με την δήλωση των δύο πλευρών που κατέστη κανόνας Δικαστηρίου, είναι το Δεδικασμένο (Res Judicata), το Κώλυμα, η Παραγραφή του Αγώγιμου Δικαιώματος και ότι παρά την αξίωση αποζημιώσεων στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο λόγω διάρρηξης συμφωνίας, εν τούτοις στην έκθεση απαίτησης δεν δικογραφείται. Οι δύο πλευρές για σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ενστάσεων κατέθεσαν σειρά παραδεκτών γεγονότων, Έγγραφο Α, ως ακολούθως:
  5. Για το τροχαίο ατύχημα το οποίο αναφέρεται στην παρούσα αγωγή (ημερομηνία ατυχήματος 24/4/2007) ο Ενάγων είχε καταχωρήσει στις 19/10/2007 την Αγωγή Ε.Δ. Αμμοχώστου 779/2007 εναντίον του Εναγομένου αρ.1 σε αυτή την αγωγή. Αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής 779/2007 παρουσιάζεται ως Τεκμήριο 1 και αντίγραφο της Έκθεσης Απαίτησης παρουσιάζεται ως Τεκμήριο
  7. Στις 4/3/2011 εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου στην αγωγή 779/
  8. Αντίγραφο της απόφασης παρουσιάζεται ως Τεκμήριο
  9. Αντίγραφο του πρακτικού του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4/3/2011 παρουσιάζεται ως Τεκμήριο
  11. Το ποσό της απόφασης και των εξόδων καταβλήθηκε στον Ενάγοντα και υπογράφηκε εκ μέρους του Εξοφλητική Απόδειξη Απαιτήσεως, Τεκμήριο 5 και απόδειξη αναφορικά με την εξόφληση των εξόδων, Τεκμήριο
  13. Στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4/3/2011 γίνεται αναφορά σε Ιατρικό Πιστοποιητικό του Δρος XXXXX Γεωργίου ημερομηνίας 11/1/
  14. Αυτό παρουσιάζεται ως Τεκμήριο
  16. Στις 17/6/2011 ο Ενάγων υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για αποκατάσταση του προβλήματος που αναφέρεται στο Τεκμήριο
  18. Η ιατρική άποψη του Δρος XXXXX Γεωργίου (την οποία ο ενάγων δεν αποδέχεται) είναι ότι τουλάχιστον από το τέλος του 2011 ο Ενάγων κατέστη ικανός για εργασία.
  19. Ο Ενάγων έτυχε νοσηλείας από τον Δρα Σέργιο Σεργίου σχετικά με τον τραυματισμό του. Οι δυο πλευρές προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους επικαλούμενοι και σχετική επί του θέματος νομολογία. Αναφορά τόσο στις δικογραφημένες θέσεις όσο και στα όσα οι συνήγοροι του ενάγοντα και των εναγομένων αντίστοιχα έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, θα γίνει εκεί όπου κριθεί αναγκαίο. Εξετάζοντας την παρούσα περίπτωση θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια τη Δ.27 θ.1-2, επί της οποίας εδράζεται το αίτημα: «
  20. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the court at any stage that may appear to it convenient.
  21. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. » Οι πρόνοιες της Διαταγής αυτής των Θεσμών υπήρξαν αντικείμενο ερμηνείας σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Malachtou v. Armefti and Another

(1984)1 C.L.R. 548, Michael Papamichael v. Klitos Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305, Ανδρέας Πιερίδης ν. Kevork Keshishian
(1996)1(A) Α.Α.Δ. 224, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, Κ.Ο.Τ. ν. Philippa Estates Ltd κ.α.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Με βάση τις πιο πάνω αποφάσεις καθορίζονται με σαφήνεια οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να πληρούνται για να έχει εφαρμογή η Δ.
  2. Χρήσιμη επίσης αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Michael v. United Sea Transport
(1981)1 C.L.R. 322, όπου στη σελίδα 325 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The principles governing the exercise of the Court´s discretion in the matter are to be found in a number of authorities. Summing up the position it may be said that as a rule a Judge will only make the order when he sees that the object raises a serious question of law, which if decided in favour of the party objecting would dispense with any further trial, or at any rate with the trial of some substantial issue in the action (see L.C. &D.Ry. v. S.E. Ry. 53 L.T.p.III). The order should not, however, be made in respect of matters which by reason of the obscurity either of the facts or of the law ought to be decided at the trial; only in respect of matters on which no further light will be drawn at the trial, per Roche J., Isaacs & Sons Ltd., v. Cook
(1925)2 K.B.p. 401. Furthermore, the order for argument before trial should not be made where there are facts in dispute. (Western S.S. Company v. Amaral Sutherland and Co.,
(1914)2 K.B. 55).» Στην υπόθεση Κυριάκος Σάββα ν. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1609 τέθηκαν τα εξής: «Όπως αναφέρθηκε στην Χ΄Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, διαταγή δυνάμει της Δ.27 Θ.1 για εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στην περίπτωση σημείου που το εγειρόμενο θέμα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου θα πρέπει να αποφασίζεται κατά την ακρόαση της υπόθεσης.». Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι αν το Δικαστήριο, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα που οι δύο πλευρές κατέθεσαν, μπορεί να προχωρήσει στην εξέταση των εγειρόμενων προδικαστικών ενστάσεων και κατά πόσο αυτές ευσταθούν έτσι ώστε να απορρίψει από αυτό το στάδιο της διαδικασίας την αγωγή, ή θα πρέπει αυτές να αφεθούν να εξεταστούν κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι για το τροχαίο ατύχημα στο οποίο αναφέρεται η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, είχε καταχωριστεί από τον ενάγοντα και η αγωγή με αριθμό 779/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Στις 4/3/11 εκδόθηκε απόφαση με την επιδίκαση προς όφελος του, συγκεκριμένου ποσού και εξόδων που καταβλήθηκαν. Είχε όμως καταστεί συμφωνία επί Δικαστηρίω και η ακόλουθη δήλωση που θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω: «Επιπρόσθετα έχει συμφωνηθεί και ο εναγόμενος δηλώνει ότι αναλαμβάνει να καταβάλει στον ενάγοντα τα ακόλουθα έξοδα: (α) τα έξοδα οποιωνδήποτε μελλοντικών εγχειρήσεων στις οποίες ο ενάγοντας πρόκειται να υποβληθεί στο μέλλον σε ότι αφορά το πρόβλημα που καταγράφεται στο πιστοποιητικό του Δρ. XXXXX Γεωργίου ημερομηνίας 11/1/11, έξοδα στα οποία θα περιλαμβάνονται και τα έξοδα θεραπείας του ενάγοντα, δεδομένου ότι αυτά εγκριθούν από τον Δρ. XXXXX Γεωργίου, ή σε περίπτωση κωλύματος από άλλο γιατρό που θα έχει υποχρέωση να υποδείξει ο εναγόμενος. (β) οιαδήποτε ημερομίσθια για οποιαδήποτε χρονική περίοδο πιστοποιείται αιτιολογημένα από τον Δρ. XXXXX Γεωργίου, ή σε περίπτωση κωλύματος από άλλο γιατρό που θα έχει υποχρέωση να υποδείξει ο εναγόμενος, από σήμερα και έντευθεν ότι ο ενάγοντας είναι ανίκανος για εργασία σε σχέση βεβαίως με τα τραύματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση.». Στην υπόθεση Καζαντζιάν και άλλος v. Ελληνίδη και άλλης
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 591, αποφασίστηκε ότι συμφωνία επί Δικαστηρίω δεσμεύει τα μέρη και εφαρμόζεται από το Δικαστήριο ως μία συνηθισμένη σύμβαση, πράγμα που επιβεβαιώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Stafo Furniture Ltd και άλλος v. Στυλιανού και άλλης
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1265. Η γενική αρχή η οποία διέπει την υπόσταση συμφωνιών γενομένων επί Δικαστηρίω προς επίλυση διαφορών των μερών διατυπώθηκε στην αγγλική υπόθεση Green v. Rosen and Others [1955] 2 All E.R., και αναγνωρίστηκε ότι ισχύει στο Κυπριακό δίκαιο με την υπόθεση Μούχτου κ.α. v. Χείμαρου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1794, στην οποία αναφέρεται η εν λόγω αγγλική υπόθεση. Με βάση αυτή τη νομική αρχή, διάρρηξη συμφωνίας επί Δικαστηρίω στοιχειοθετεί νέο αγώγιμο δικαίωμα για το οποίο μπορεί να αναζητηθεί θεραπεία από το Δικαστήριο δια της καταχώρησης και προώθησης νέας αγωγής. Το πιο πάνω τεθέν πρακτικό, που συμπεριλαμβάνει και τη δήλωση συμβιβασμού της αγωγής με αριθμό 779/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, αποτελεί ως επί το πλείστον την βάση των εισηγήσεων της πλευράς των εναγόμενων αλλά εν μέρει και των εναγόντων υπό τη δική της κάθε πλευράς οπτική γωνία. Η ύπαρξη όμως της συμφωνίας επί Δικαστηρίω ως είναι διατυπωμένη αφήνει το θέμα καταβολής κάποιων ποσών, που αφορούν μεταξύ άλλων έξοδα μεταγενέστερων εγχειρήσεων και απωλεσθέντων ημερομισθίων, σε μελλοντικό χρόνο. Δεδομένης συνεπώς της ύπαρξης της συμφωνίας επί Δικαστηρίω και έχοντας πάντα κατά νουν το περιεχόμενο της σε συνάρτηση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς θεωρώ ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ενώπιον του μαρτυρία έτσι ώστε να δύναται να αποφασίσει επί των εγειρόμενων ζητημάτων. Στη συμφωνία επί Δικαστηρίω γίνεται αναφορά, σε σχέση με τα ποσά που μελλοντικά θα καταβληθούν στον ενάγοντα, στην έκθεση του Δρος XXXXX Γεωργίου ο οποίος αναφέρει ότι ο ενάγοντας χρήζει νέας χειρουργικής επέμβασης και με προϋπόθεση την επιτυχία της θα μπορεί να επιστρέψει στην εργασία του σε περίοδο 5-6 μηνών. Πέραν της τιθέμενης προϋπόθεσης, συνίσταται και η επανεξέταση του ενάγοντα μετά παρέλευση έξι μηνών. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε το παραδεκτό σε σχέση με τα όσα ο Δρ Γεωργίου αναφέρει. Αν δηλαδή ο ενάγοντας υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, ποιο το αποτέλεσμα της, αν επανεξετάστηκε μετά την επέμβαση, αν επέστρεψε στην εργασία του και πότε και ποιο το ποσό που δικαιούται ως έξοδα και απώλεια εισοδημάτων ως προνοείται στην συμφωνία επί Δικαστηρίω. Να επισημανθεί εδώ ότι η απαίτηση του ενάγοντα για τα ποσά αυτά ως είναι δικογραφημένη, απορρίπτεται από τους εναγόμενους στην υπεράσπιση τους. Αν τώρα στην έκθεση απαίτησης υπάρχει ή όχι θέση για διάρρηξη της συμφωνίας θεωρώ ότι δεν είναι ζήτημα που θα εξεταστεί στα πλαίσια κρίσης του παρόντος αιτήματος. Περαιτέρω το ζήτημα των γενικών αποζημιώσεων που αξιώνεται τη στιγμή που επιδικάστηκε προς όφελος του συγκεκριμένο ποσό στην αγωγή με αριθμό 779/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και πάλι θεωρώ ότι θα πρέπει να τεθεί μαρτυρία για να αποφασιστεί κατά πόσο εμπίπτει στις προδικαστικές ενστάσεις για απόρριψη της αγωγής, λαμβανομένης πάντα υπόψιν της συμφωνίας επί Δικαστηρίω. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το θέμα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει δεν είναι αμιγώς νομικό αλλά περιλαμβάνει και πραγματικά θέματα που είτε αμφισβητούνται είτε δεν τέθηκαν υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων (βλ. Παναγίδη κ.ά ν.Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 382/2012, ημερομηνίας 2/5/2018). Ως εκ τούτου κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι δεν υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο για εξέταση και απόφανση επί των ενστάσεων προδικαστικά. Το αίτημα απορρίπτεται. Τα έξοδα θα είναι στην πορεία της αγωγής. (Υπ.)........... Λ. Μουγής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.