CAC CORAL LIMITΕD ν. W.M. PROPERTIES (CYPRUS) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 142/2013, 24/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στη Λάρνακα) ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 142/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITΕD Ενάγουσας και
(1965)1 C.L.R. 9, 18). Η μαρτυρία του Μ.Ε. ότι οι επιστολές ταχυδρομήθηκαν δεόντως στους εναγομένους, στις διευθύνσεις που οι ίδιοι είχαν δώσει στην τράπεζα, ήταν ξεκάθαρη και δεν αντικρούστηκε, με αποτέλεσμα σε καμία περίπτωση να μην έχει καταρριφθεί το μαχητό τεκμήριο που προαναφέρθηκε. Έχοντας υπόψη τα δικόγραφα, το σύνολο της μαρτυρίας και δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης και ανάλυσης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 28.4.2006 η εναγομένη 3 με τις υποθήκες XXXXX/06 και XXXXX/06 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, υποθήκευσε όλο το εγγεγραμμένο μερίδιό της στα κτήματα με αρ. εγγραφής 0/XXXXX και 0/XXXXX στον Δήμο Παραλιμνίου, προς εξασφάλιση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ για τις υπάρχουσες, παρελθούσες ή και μελλοντικές υποχρεώσεις της εναγομένης 1 εταιρείας, για ποσό εκ Λ.Κ.1.000.000 και Λ.Κ. 500.000 αντίστοιχα, πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήρια 15 και 16). Στις 20.7.2006 υπεγράφησαν πωλητήρια έγγραφα μεταξύ της εναγομένης 3 ως πωλητή και της εναγομένης 1 ως αγοραστή, για την αγορά τριών διαμερισμάτων με αρ. 11 στο Block C, αρ. 12 στο Block C και αρ. 18 στο Block D, στο συγκρότημα «XXXXX Park» που ανεγέρθηκε εντός των προαναφερόμενων κτημάτων, τα οποία κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο στις 25.8.2006 (Τεκμήριο 4). Στις 27.8.2006 η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ενέκρινε αίτημα της εναγομένης 1 εταιρείας για παραχώρηση δανείου ύψους Λ.Κ. 112.800 (€196.276,32) για την αγορά των επίδικων τριών διαμερισμάτων, υπό συγκεκριμένους όρους, όπως την αποπληρωμή με μηνιαίες δόσεις εκ €1.390 από 1.11.2007, τη χρέωση κυμαινόμενου επιτοκίου που θα αποτελείται από το εκάστοτε 6 μηνών Euribor πλέον 1,75% και κεφαλαιοποίηση των τόκων ανά εξαμηνία, την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, την εξασφάλιση μέσω των υφιστάμενων Υποθηκών και την εκχώρηση των δικαιωμάτων της εναγομένης 1 επί των πωλητηρίων εγγράφων ημερ. 20.7.2006 (Τεκμήριο 5 υπογεγραμμένο από την Τράπεζα και την εναγομένη 1). Με επιστολές προς τους προτιθέμενους εγγυητές εναγομένους 2 και 3 (Τεκμήρια 12 και 13) η Τράπεζα τους πληροφόρησε για την έγκριση του δανείου, το επιτόκιο και τον τρόπο υπολογισμού του. Την ίδια ημέρα υπεγράφη μεταξύ της Τράπεζας και της εναγομένης 1, η βασική συμφωνία Τεκμήριο 6 με τους γενικούς όρους της δανειοδότησης. Υπεγράφη επιπλέον, την ίδια ημέρα, μεταξύ της Τράπεζας και των εναγομένων 2 και 3, σύμβαση εγγύησης και αποζημίωσης, με την οποία οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με την εναγομένη 1 πρωτοφειλέτιδα, όλες τις παρούσες ή μελλοντικές υποχρεώσεις της τελευταίας προς την Τράπεζα, μέχρι ποσού €197.000 (Τεκμήριο 9). Η Τράπεζα παραχώρησε το δάνειο ύψους €196.276,32 στην εναγομένη 1 στις 20.9.2006 και άνοιξε στο όνομά της τους συνδεδεμένους λογαριασμούς δανείου όπου καταχωρούνταν όλες οι σχετικές χρεοπιστώσεις. Από τις 19.3.2009 και μετέπειτα η Τράπεζα ενημέρωνε την εναγομένη 1 κατά διαστήματα για αυξήσεις στο περιθώριο του επιτοκίου που χρέωνε (Τεκμήριο 17). Η εναγομένη 1 παρέλειψε να εξοφλήσει ληξιπρόθεσμες δόσεις της κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων, με αποτέλεσμα η Τράπεζα να της αποστείλει επιστολή ημερ. 30.3.2012, με κοινοποίηση προς τους εναγομένους 2 και 3, δίδοντάς της περιθώριο χρόνου 15 ημερών να τις εξοφλήσει και προειδοποιώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση ο λογαριασμός θα μεταφερόταν στις Οριστικές Καθυστερήσεις, θα επιβαρύνετο με αυξημένο επιτόκιο και θα λαμβάνονταν νομικά μέτρα (Τεκμήριο 18). Λόγω μη θετικής ανταπόκρισης, η Τράπεζα απέστειλε στην εναγομένη 1 επιστολή ημερ. 2.5.2012, με κοινοποίηση προς τους εναγομένους 2 και 3, ενημερώνοντάς τους ότι τερματίζουν τη συμφωνία δανείου και τη λειτουργία των λογαριασμών, και ότι μετέφεραν το χρεωστικό υπόλοιπο, το οποίο ανερχόταν κατά τις 2.5.2012, σε €272.088,09, στις Οριστικές Καθυστερήσεις με νέο αριθμό λογαριασμού XXXXX032-6 (Τεκμήριο 19). Η Τράπεζα με την εν λόγω επιστολή τερματισμού καλούσε την εναγομένη 1 να εξοφλήσει την οφειλή της εντός 7 ημερών. Έκτοτε οι εναγόμενοι ουδέν ποσό κατέβαλαν. Το επίδικο δάνειο και οι επίδικες εξασφαλίσεις μεταβιβάστηκαν από την Τράπεζα στην ενάγουσα κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 18 του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφών Θεμάτων Νόμου 169(Ι)/2015 και δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 20.12.2018 από το Ε.Δ. Λευκωσίας στην αίτηση εταιρειών αρ. 947/2018 βάσει των σχετικών προνοιών του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (Τεκμήριο 3), το οποίο τέθηκε σε ισχύ από 21.12.
- Κατά ή περί τις 13.12.2018 η Υποθήκη XXXXX/06 διασπάσθηκε δυνάμει νομοθετικών προνοιών σε δύο Υποθήκες, η καθεμία εκ των οποίων εξασφαλίζει μέρος του εξασφαλισμένου από κάθε Υποθήκη ποσού. Δυνάμει του Σχεδίου Διακανονισμού, η μία εκ των δύο νέων Υποθηκών που προέκυψαν μετά τη διάσπαση, ήτοι η XXXXX/06 μεταβιβάστηκε από την Τράπεζα στην ενάγουσα. Επομένως, αυτό που θα πρέπει τώρα να εξεταστεί είναι κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον των εναγομένων 1, 2 και
- Το άρθρο 22 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 προνοεί ότι αντίγραφο καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίο γίνεται δεκτό σε όλες τις νομικές διαδικασίες ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη τέτοιας καταχώρισης και των θεμάτων, δοσοληψιών και λογαριασμών που είναι καταχωρισμένα σε αυτό, εάν αποδειχθεί ότι κατά τον χρόνο της καταχώρισης το βιβλίο ήταν ένα από τα συνήθη βιβλία της τράπεζας, η καταχώριση έγινε κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της τράπεζας, το βιβλίο βρίσκεται υπό τη φύλαξη και τον έλεγχο της τράπεζας και το αντίγραφο έχει συγκριθεί με την αρχική καταχώριση και διαπιστώθηκε ότι είναι ορθό. Σχετική μαρτυρία μπορεί να δοθεί από διευθυντή ή υπάλληλο της τράπεζας και σε σχέση με τον έλεγχο της ορθότητας από το πρόσωπο το οποίο προέβη στον έλεγχο. Θεωρώ ότι έχει προκύψει σαφώς από την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε. και τη βεβαίωση - πιστοποιητικό που κατέθεσε ως Τεκμήριο 23, ότι όλα τα πιο πάνω έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, και ότι ο Μ.Ε., στο πλαίσιο των επαγγελματικών του καθηκόντων και αρμοδιοτήτων, έχει ελέγξει τις καταχωρίσεις στους λογαριασμούς και διαπίστωσε ότι συνάδουν πλήρως με τις καταχωρίσεις στο ηλεκτρονικό αρχείο τις ενάγουσας και είναι ορθές. Άλλωστε, η ορθότητα των καταχωρίσεων δεν αμφισβητήθηκε με οποιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο από την πλευρά των εναγομένων και σε καμία περίπτωση δεν ανετράπη το μαχητό τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο
- Αντίθετα, ο μάρτυρας της ενάγουσας επιβεβαίωσε όλα αυτά, ενώ οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν το παραμικρό στοιχείο προς αντίκρουση ή που να καταδεικνύει ότι οποιαδήποτε καταχώριση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ως εκ των ανωτέρων, κρίνω ότι η ενάγουσα έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την οφειλή της εναγομένης 1 εκ €272.088,09 κατά τις 2.5.2012 και ότι μετά την εν λόγω ημερομηνία ουδέν ποσό καταβλήθηκε. Συνεπώς, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει την αξίωσή της για χρέωση επιτοκίου προς 14% από 2.5.
- Ειδικότερα όσον αφορά τις «αναδομημένες» καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήρια 24-27, επαναλαμβάνεται ότι όλες ξεκινούν με χρεωστικό υπόλοιπο εκ μεταφοράς από τους επίδικους λογαριασμούς δανείου εκ €272.088,09 κατά την ημερομηνία τερματισμού 2.5.
- Όλες οι υπόλοιπες καταχωρίσεις σε κάθε κατάσταση αφορούν τη χρέωση επιτοκίου χαμηλότερου από το 14% που αξιώνει η ενάγουσα, ήτοι είτε 9,377% είτε 11,377 (δηλαδή είτε με 0% επιτόκιο υπερημερίας είτε με 2% επιτόκιο υπερημερίας), καθώς και τη χρέωση κάποιων ποσών για την ασφάλιση διαμερίσματος. Εν τούτοις, η δικογραφημένη αξίωση της ενάγουσας σε σχέση με το χρεωστικό υπόλοιπο του στεγαστικού δανείου είναι για €272.088,09 πλέον τόκο προς 14% ετησίως από 2.5.2012, χωρίς αναφορά ή αξίωση για οποιεσδήποτε μετέπειτα χρεώσεις για την ασφάλιση διαμερίσματος. Επιπλέον, δεν γίνεται αντιληπτή η χρησιμότητα κατάθεσης των εν λόγω καταστάσεων, δεδομένου ότι η αξίωση της ενάγουσας όσον αφορά το επιτόκιο δεν περιορίστηκε σε οποιοδήποτε από τα επιτόκια που χρεώθηκαν στις αναδομημένες καταστάσεις, αλλά παρέμεινε στο 14% ετησίως από 2.5.
- Μια αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, έχει ωφελιμότητα σε περιπτώσεις όπως την υπόθεση Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ Πολ. Έφεση 21/2008 ημερ. 14.7.2010, όπου, μετά την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης, η Τράπεζα έκρινε, μετά από αναδόμηση των λογαριασμών, ότι θα έπρεπε να διαμορφώσει το ποσό ολόκληρης της απαίτησης προς τα κάτω. Όπως αναφέρθηκε στην εν λόγω απόφαση, το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε την εξουσία, ανάλογα με τη μαρτυρία που αποδέχθηκε, να διαφοροποιήσει προς τα κάτω τα ποσά για τα οποία θα εξέδιδε απόφαση. Επισημάνθηκε, περαιτέρω, ότι σε πολλές περιπτώσεις, οι αναδομημένοι λογαριασμοί ετοιμάζονται μετά από παράκληση του αντιδίκου ή ακόμη και μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου στο στάδιο της προδικασίας και υποβοηθούν την ακροαματική διαδικασία, αφού επεξηγούν τον τρόπο υπολογισμού των τόκων και τη διαμόρφωση του τελικού υπολοίπου. Συνήθως, ετοιμάζεται ένας αναδομημένος λογαριασμός για να αφαιρεθούν κάποιες χρεώσεις και δικαιώματα για τα οποία ο εναγόμενος φέρει ένσταση ή για να υπολογιστούν με διαφορετικό τρόπο οι τόκοι. Σε εκείνη την υπόθεση, με την αναδόμηση των λογαριασμών, μετά τον εκ νέου υπολογισμό των τόκων, διαμορφώθηκε το τελικό υπόλοιπο του λογαριασμού, ενώ στην υπό εξέταση υπόθεση, το τελικό υπόλοιπο του λογαριασμού κατά την ημερομηνία τερματισμού 2.5.2012 (δεν έγιναν πληρωμές έκτοτε) παραμένει το ίδιο σε όλες τις καταστάσεις που κατατέθηκαν, ενώ το διεκδικούμενο επιτόκιο εκ 14% δεν περιορίστηκε είτε στο 11,377% (δηλαδή 6 μηνών Euribor πλέον περιθώριο 8,25%, σύνολο 9,377%, πλέον 2% επιτόκιο υπερημερίας), που έχει χρεωθεί στα Τεκμήρια 24 και 25, είτε στο 9,377% (δηλαδή 6 μηνών Euribor πλέον περιθώριο 8,25% χωρίς επιτόκιο υπερημερίας), που έχει χρεωθεί στα Τεκμήρια 26 και
- Υπενθυμίζεται, συναφώς, πως το 9,377% είναι το επιτόκιο που έφερε ο λογαριασμός δανείου κατά την ημερομηνία τερματισμού. Δεν έχει επεξηγηθεί από την πλευρά της ενάγουσας (είτε με τη μαρτυρία του Μ.Ε. είτε στη γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου) πού ακριβώς βασίζεται η αξίωση για τόκο προς 14% ετησίως από 2.5.
- Επαναλαμβάνεται δε ότι στις «αναδομημένες» καταστάσεις λογαριασμού που κατέθεσε ο Μ.Ε. χρεώνεται τόκος προς 9,377% πλέον 2% επιτόκιο υπερημερίας, σύνολο 11,377% (Τεκμήρια 24 και 25) και τόκος προς 9,377% πλέον 0% επιτόκιο υπερημερίας (Τεκμήρια 26 και 27). Το Τεκμήριο 5 που υπέγραψε η εναγομένη 1 προνοεί, στην παράγραφο Α, κυμαινόμενο επιτόκιο 6 μηνών Euribor πλέον περιθώριο 1,75%, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου ως επιτρέπεται από την εκάστοτε νομοθεσία, καθώς και δικαίωμα αύξησης του περιθωρίου με γραπτή ειδοποίηση προς τον πελάτη (ή δημοσίευση στον τύπο). Το ίδιο προνοείται και στην παράγραφο 2 του Τεκμηρίου 6 το οποίο επίσης υπέγραψε η εναγομένη 1, αλλά και στα Τεκμήρια 12 και 13 που υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και 3 ως εγγυητές. Με τις επιστολές ημερ. 19.3.2009, 28.2.2011 και 28.6.2011 η Τράπεζα ενημέρωσε την εναγομένη 1 για την αύξηση του περιθωρίου σε 5,75%, 6,25% και 8,25% αντίστοιχα (Τεκμήριο 17). Ο Μ.Ε. κατέθεσε ως Τεκμήριο 22 πίνακα με τις μεταβολές του επιτοκίου του επίδικου δανείου, όπου φαίνονται οι εκάστοτε διακυμάνσεις 6 μηνών Euribor και το εκάστοτε περιθώριο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, κατά την ημερομηνία τερματισμού, το επιτόκιο που χρεωνόταν με βάση τα πιο πάνω ήταν 9,377%, ήτοι 6 μηνών Euribor (1,127%) πλέον περιθώριο 8,25%, και συνεπώς θεωρώ ότι η ενάγουσα δικαιούται αυτό το επιτόκιο από 2.5.
- Όσον αφορά το θέμα του επιτοκίου υπερημερίας, σημειώνω ότι ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος 160(I)/1999, ως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 141(Ι) του 2014 και 66(Ι) του 2015, προνοεί ότι το επιτόκιο υπερημερίας δεν δύναται να υπερβαίνει τις 2 εκατοστιαίες μονάδες. Ειδικότερα όσον αφορά το κατά πόσο δικαιολογείται η χρέωση τόκου υπερημερίας από τον τερματισμό μέχρι εξοφλήσεως, σημειώνω ότι ο Νόμος, ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα εξής στο άρθρο 3: «(1α) Η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν των δύο εκατοστιαίων μονάδων απαγορεύεται: Νοείται ότι, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, το επιτόκιο υπερημερίας δεν δύναται να υπερβαίνει τις δύο εκατοστιαίες μονάδες. (1β) Σε περίπτωση σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, η οποία ήταν σε ισχύ ή τερματίστηκε κατά ή πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, η επιβολή αυξημένου τόκου από την υπερημερία επί καθυστερημένης δόσης ή σε οποιοδήποτε ποσό καθυστέρησης ή υπέρβασης ορίου οποιασδήποτε άλλης μορφής σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, δημιουργεί μαχητό τεκμήριο για το πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο έχει το βάρος αποδείξεως ότι ο επιβληθείς τόκος υπερημερίας αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά: Νοείται ότι, σε περίπτωση μη απόδειξης των πιο πάνω από το πιστωτικό ίδρυμα, πρόσωπο το οποίο έχει καταβάλει τόκο υπερημερίας δύναται να διεκδικήσει αποζημιώσεις για το ποσό που έχει καταβάλει και το πιστωτικό ίδρυμα έχει την υποχρέωση να αποκαταστήσει το όφελος που προσπορίστηκε ή να καταβάλει αποζημίωση στο πρόσωπο που ζημιώθηκε από τη χρέωση αυτή». Στην προκειμένη περίπτωση, έχει εφαρμογή το πιο πάνω εδάφιο 1(β) του άρθρου 3, εφόσον η λειτουργία του λογαριασμού δανείου τερματίστηκε στις 2.5.
- Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση ημερ. 9.11.2015 του Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ., στην αγωγή Ε.Δ. Λάρνακας αρ. 510/2011 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Alireza Sharafi κ.ά. όπου αναφέρονται τα εξής σχετικά με το εδάφιο (1β) του τροποποιημένου άρθρου 3 του Νόμου: «Όπως αντιλαμβάνομαι την πιο πάνω πρόνοια, για περιπτώσεις όπως η επίδικη δεν απαγορεύεται η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν του 2%, αλλά στην έκταση που το επιβληθέν επιτόκιο υπερημερίας ξεπερνά το 2% υπάρχει αποδεικτικό τεκμήριο ότι αυτό είναι αδικαιολόγητο. Το τεκμήριο είναι μαχητό, δηλαδή, όπως επεξηγείται, το πιστωτικό ίδρυμα μπορεί με μαρτυρία να αποδείξει ότι ο επιβληθείς τόκος στη βάση επιτοκίου υπερημερίας μεγαλύτερου του 2% αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Σε τέτοια περίπτωση το τεκμήριο ανατρέπεται και το ίδρυμα δικαιούται στον τόκο που επέβαλε στη βάση επιτοκίου υπερημερίας που ξεπερνά το 2%. Πέραν τούτου, είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1β) είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1α) η επιβολή τόκου στη βάση επιτοκίου υπερημερίας 2% δεν είναι δικαιωματική. Δεν υφίσταται κανένα αποδεικτικό τεκμήριο, όμως το πιστωτικό ίδρυμα εξακολουθεί να έχει το βάρος να αποδείξει ότι το επιτόκιο υπερημερίας που επέβαλε αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Οι δικηγόροι της Τράπεζας επικαλούνται την Ιωαννίδης κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A484, Π.Ε. 1/2010, ημερ. 8.7.2014, για να υποστηρίξουν τη θέση τους ότι η Τράπεζα δικαιούται σε τόκο υπερημερίας. Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι η Τράπεζα δικαιούται σε τόκο υπερημερίας αφού η επιβολή τέτοιου προνοείτο στις συμφωνίες δανείου. Στην Ιωαννίδης επιδικάστηκε τόκος υπερημερίας προς 3% γιατί το συγκεκριμένο ποσοστό προνοείτο στη σχετική συμφωνία. Στην παρούσα περίπτωση το ύψος του επιτοκίου υπερημερίας δεν προνοείται στις συμφωνίες δανείου, οπόταν η Τράπεζα έπρεπε να αποδείξει το ποσοστό που δικαιούτο» (η υπογράμμιση δική μου). Στην υπό κρίση υπόθεση, ο όρος D i Του Τεκμηρίου 5 προνοεί ότι σε περίπτωση δανείου σε ξένο νόμισμα (το δάνειο ήταν σε ευρώ, ενώ το νόμισμα της Δημοκρατίας κατά τον χρόνο χορήγησης ήταν Λίρες Κύπρου), τυχόν καθυστερήσεις θα χρεώνονται με τόκο προς 1 μηνός Libor πλέον 6,75%, ήτοι επιτόκιο υπερημερίας που ξεπερνά κατά πολύ το 2%. Εν τούτοις, η ενάγουσα ουδόλως προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία όσον αφορά την πραγματική της ζημιά λόγω της καθυστέρησης αποπληρωμής του δανείου από μέρους των εναγομένων. Αντίθετα, μάλιστα, ο Μ.Ε. δήλωσε κατά την αντεξέταση, όταν ερωτήθηκε ευθέως για το ζήτημα, ότι η ζημιά της Τράπεζας καθορίζεται από τις αρμόδιες διευθύνσεις και ότι ο ίδιος δεν είναι αρμόδιος να απαντήσει για το ύψος αυτής. Άλλωστε, στους δύο εκ των τεσσάρων «αναδομημένων» λογαριασμών που κατέθεσε, η ενάγουσα δεν έχει χρεώσει κανένα ποσοστό υπερημερίας, ενώ στους άλλους δύο έχει χρεώσει 2%, χωρίς επεξήγηση και χωρίς να υπάρχει τοποθέτηση της πλευράς της ενάγουσας κατά πόσο διεκδικεί είτε 0% είτε 2%. Με αυτά τα δεδομένα, εφόσον η ενάγουσα δεν τοποθετήθηκε ως προς το όποιο επιτόκιο υπερημερίας που τυχόν διεκδικεί, καταθέτοντας καταστάσεις τόσο με 0% όσο και με 2% με παράλληλη δήλωση ότι η αξίωση παραμένει για τόκο προς 14% από την ημερομηνία τερματισμού χωρίς περαιτέρω επεξήγηση ή τεκμηρίωση, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε αξίωση για τόκο υπερημερίας. Αυτό που έχει αποδειχθεί, ως αναφέρεται πιο πάνω, είναι η οφειλή της εναγομένης 1 για €272.088,09 ως υπόλοιπο στεγαστικού δανείου, πλέον τόκο προς 9,377% από την ημερομηνία τερματισμού 2.5.
- Ειδικότερα όσον αφορά τους εναγομένους 2 και 3, λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει στις σελίδες 9 - 11 πιο πάνω και το περιεχόμενο των Τεκμήριων 9 - 13, προκύπτει ότι η αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εν λόγω εναγομένων ως εγγυητών των υποχρεώσεων της εναγομένης 1, έχει επίσης αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Η σύμβαση εγγύησης που υπέγραψαν Τεκμήριο 9 ήταν, με βάση την παράγραφο 3, για ποσό εκ €197.000, ήτοι το ποσό του δανείου, πλέον τόκους και έξοδα. Το ποσό της οφειλής της εναγομένης 1 κατά τις 2.5.2012 εκ €272.088,09 αποτελεί, όπως προκύπτει από τις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 21 (α)-(γ), το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου κατά την ημερομηνία τερματισμού, αφού έχει συνυπολογιστεί το ποσό του δανείου που παραχωρήθηκε, οι εκάστοτε πληρωμές έναντι, και οι εκάστοτε χρεώσεις τόκων και εξόδων. Επισημαίνεται ότι η δικογραφημένη θέση της εναγομένης 3 ότι η συμφωνία ημερ. 27.8.2006 αφορούσε μόνο την εγγύηση έκδοσης χωριστών τίτλων ιδιοκτησίας, δεν βρίσκει κανένα έρεισμα στους όρους της εν λόγω συμφωνίας Τεκμήριο
- Προκύπτει ρητώς και σαφώς από το περιεχόμενο της συμφωνίας ημερ. 28.8.2009 (Τεκμήριο 9), αλλά και από τα υπόλοιπα έγγραφα που υπέγραψαν (Τεκμήρια 10 - 13) οι εναγόμενοι 2 και 3, ότι επρόκειτο για εγγύηση των υποχρεώσεων της εναγομένης 1 προς την Τράπεζα για το επίδικο δάνειο. Περαιτέρω, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε., τα έγγραφα που κατέθεσε και τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει στις σελίδες 9 - 11 πιο πάνω, η ενάγουσα έχει επίσης αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις αξιώσεις υπό Β και Γ της Έκθεσης Απαίτησης για την έκδοση διαταγμάτων εκποίησης των επίδικων υποθηκών, τις αξιώσεις υπό Δ, Ε, Στ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ. Λ., Μ και Ν για Δηλωτικές Αποφάσεις που αφορούν την εκχώρηση των επίδικων πωλητηρίων εγγράφων, καθώς και την αξίωση υπό Ξ για την έκδοση διατάγματος εναντίον της εναγομένης 1 για παράδοση κενής κατοχής των επίδικων διαμερισμάτων. Θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως καθοριστεί ο χρόνος συμμόρφωσης με το διάταγμα υπό Ξ σε 30 ημέρες από την επίδοσή του. Οι δικογραφημένες θέσεις και ανταξιώσεις των εναγομένων 1 και 2, ως συνοψίζονται στη σελίδα 3 πιο πάνω, παρέμειναν παντελώς μετέωρες και ατεκμηρίωτες, δεδομένου ότι καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε που να τις υποστηρίζει, εφόσον ουδόλως εκπροσωπήθηκαν στο Δικαστήριο μετά την απόσυρση του δικηγόρου τους. Ως εκ τούτου, η ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €272.088,09, πλέον τόκο προς 9,377% από 2.5.2012 μέχρι εξοφλήσεως, και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, καθώς και Δηλωτικές Αποφάσεις ως οι παράγραφοι Δ, Ε, Στ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν της (τροποποιημένης) Έκθεσης Απαίτησης. Εκδίδονται, επιπλέον, Διατάγματα εναντίον της εναγομένης 3 ως οι παράγραφοι Β και Γ της (τροποποιημένης) Έκθεσης Απαίτησης. Εκδίδεται, επιπλέον, Διάταγμα εναντίον της εναγομένης 1 ως η παράγραφος Ξ της (τροποποιημένης) Έκθεσης Απαίτησης - η παράδοση ελεύθερης κατοχής των επίδικων διαμερισμάτων από την εναγομένη 1 προς την ενάγουσα να γίνει εντός 30 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση των εναγομένων 1 και 2 απορρίπτεται χωρίς περαιτέρω διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .................. Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο