Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Πυρίλλη Κεδαρίτη, Αριθμός Αίτησης: 13/21, 21/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A46 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ AΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αριθμός Αίτησης: 13/21 Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και Επί τοις αφορώσι την αίτηση τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφάλαιο 113 και Επί τοις αφορώσι την αίτηση της XXXXX Πυρίλλη Κεδαρίτη με Α.Δ.Τ. XXXXX01 και της XXXXX Πυρίλλη με Α.Δ.Τ. XXXXX23 Αίτηση ημερ. 3.8.21 Ημερομηνία: 21.9.21 Εμφανίσεις: Για τις Αιτήτριες: κ. Α. Π. Ποιητής Για Καθ'ων η Αίτηση: κ Ν.Γ. Νικολάου ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ.3.8.21 ΓΙΑ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Η έκδοση αριθμού προσωρινών Διαταγμάτων την 20.5.21 από το Δικαστήριο και η καταχώρηση ένστασης την 2.6.21 για ακύρωση των, στο ευρύτερο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης για διάλυση της εταιρείας Σ & Μ Πυρίλλης & Υιοι Λιμιτεδ, οδήγησε τους XXXXX, XXXXX, Σολωμού και XXXXX Πυρίλλη στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, με την οποία ζητούν την αντεξέταση της αδελφής και θυγατέρας τους, XXXXX Πυρίλλη, ομνύουσα επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση των προαναφερθέντων Διαταγμάτων ημερομηνίας 20.5.21, αναφορικά με τους ισχυρισμούς που αυτή προβάλλει στις παραγράφους 3,7,9,10, 12,13, 14, 16 μέχρι 20, 22,23,25 και 26 της ένορκης της δήλωσης. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.1-4, 8,και 9, Δ.39 Θ.1 -21, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Άρθρα 178, 202, 209, 211, 213, 214, 215, στους Περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς 3-8, στους Περί Εταιρειών ( Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς καθώς και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και στις αρχές της επιείκειας. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Πυρίλλη, ο οποίος είναι, ως αναφέρει, δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους XXXXX, XXXXX και XXXXX Πυρίλλη, αδελφό και γονείς του αντιστοίχως, όπως προβεί σε αυτήν. Παρά το πολυάριθμό των παραγράφων επί των οποίων επιζητείται η αντεξέταση της XXXXX Πυρίλλη, ως αυτές αποτυπώνονται στο αιτητικό (Α) της αίτησης, ο ομνύοντας προχωρεί στην ένορκη της δήλωση και προσδιορίζει συγκεκριμένα τους ισχυρισμούς και θέσεις επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση, δηλώνοντας ότι τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις εν λόγω παραγράφους δεν είναι ορθά, και γι' αυτό, χρειάζεται να αμφισβητηθούν και να διευκρινιστούν με αντεξέταση. Το Δικαστήριο κρίνει ορθό όπως μεταφερθεί επιλέξει η παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ως προς τα σημεία αντεξέτασης της κας. Πυρίλλη : «4. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να διευκρινιστούν: i. Παρ. 3: (α) πώς απέκτησαν τις μετοχές τους, (β) αν η XXXXX ζήτησε πρόσθετες μετοχές από τον πατέρα της, ii. Παρ. 7: ότι υπήρχε σχέδιο εκ μέρους των υπόλοιπων εξ ημών, iii. Παρ. 9: ότι οι γονείς μας επέδειξαν αλλαγή στάσεως έναντι των Αιτητριών, με την οποία μάλιστα ο Ανδρέας κι εγώ δεν είμαστε αμέτοχοι, iv. Παρ. 10: (α) ότι τις εξυβρίζαμε και τις πιέζαμε για να εγκαταλείψουν τα καθήκοντά τους και την ενεργή ανάμειξή τους στην εταιρεία, (β) ότι άσκησα λεκτική και σωματική βία, v. Παρ. 12: (α) γιατί δεν υπεγράφη το πρακτικό ημερ. 20.07.2020, (β) αν ο κύριος XXXXX είναι ο ελεγκτής της εταιρείας και όχι απλώς γραφέας, vi. Παρ. 13: ποια είναι η ενορχηστρωμένη προσπάθεια του Δώρου και Ανδρέα, vii. Παρ. 14: (α) σχετικά με την άρνηση των αιτητριών να παρουσιαστούν στην συνεδρία ημερ. 15.09.2020, (β) αν έλαβαν τερματισμό της υπηρεσίας τους από την εταιρεία, viii. Παρ. 16: σχετικά με τις σχέσεις των αιτητριών με τους γονείς τους, ix. Παρ. 17: για το αν ετοιμάστηκαν λογαριασμοί από τους δικούς τους ανεξάρτητους ελεγκτές x. Παρ. 18 & 19: σχετικά με την ενοικίαση με ποσοστά, xi. Παρ. 20: κατά πόσον υπήρξαν συζητήσεις για διευθέτηση των διαφορών, xii. Παρ. 22: όσον αφορά τον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας, που κατά την άποψη τους είναι δίκαιος, xiii. Παρ 23: κατά πόσον είναι διατεθειμένες να συνεχίσουν να εργάζονται όπως προηγουμένως, xiv. Παρ. 25 & 26: για την επιμονή καταχώρησης της παρούσας Αίτησης, Οι XXXXX και XXXXX Πυρίλλη καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση την 3.8.21 η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της πρώτης. Σημειώνεται ότι αυτή αποτελεί στην ουσία της, επανάληψη των προβαλλόμενων λόγων ένστασης. Σε αυτήν, η ομνύουσα προβάλλει μεταξύ άλλων ότι, η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, ότι η ίδια έχει παραθέσει αναλυτικά όλους τους ισχυρισμούς και γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, ότι κανένας ικανοποιητικός λόγος δεν παρουσιάστηκε που να καταδεικνύει το αναγκαίο της αντεξέτασης της, ενώ η ένορκη της δήλωση περιέχει αναλυτικά όλα τα στοιχεία, γεγονότα και έγγραφα, σε τέτοιο βαθμό που κανένα περιθώριο για περαιτέρω επεξηγήσεις ή διευκρινήσεις παρέχεται. Το αίτημα για αντεξέταση αποτελεί προσπάθεια εκδίκασης της υπόθεσης στην ουσία της, γεγονός ανεπίτρεπτο σε διαδικασίες έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων, ενώ είναι εμφανής η προσπάθεια των αιτητών για δημιουργία εντυπώσεων. Τέλος, η αντεξέταση της σκοπό έχει, όπως δώσει ουσιαστικά βάση στην εντελώς γενική, αόριστη, αβάσιμη και ατεκμηρίωτη ένσταση των Θεόδωρου και Ανδρέα για ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάσει των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αμφότερες την αίτηση και ένσταση, ενώ οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες παραθέτουν τις θέσεις και την επιχειρηματολογία τους και οι οποίες έχουν καταχωρηθεί στον φάκελο του Δικαστηρίου. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τόσο τις αγορεύσεις των συνηγόρων, αλλά και την νομολογία εις την οποίαν με παρέπεμψαν και αναφορά θα γίνει κατωτέρω στα ουσιώδη σημεία των αγορεύσεων και της Νομολογίας, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο και απαραίτητο κατά το στάδιο παράθεσης του σκεπτικού του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Ο Θεσμός 1 της Διαταγής 39 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο κατόπιν παρακλήσεως να επιτρέψει την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα επί οποιασδήποτε ένορκης δήλωσης του και διαβάζει ως ακολούθως: «Κατόπιν αιτήσεως μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκο κατάθεση (δήλωση) αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατόπιν παρακλήσεως οιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση». Η χρήση της λέξης «μπορεί», στον αντίστοιχο Αγγλικό Θεσμό η λέξη είναι «may», υποδηλώνει ότι το ζήτημα αντεξέτασης εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η Διαταγή 39 δεν καταγράφει τα κριτήρια ή τις προϋποθέσεις στη βάση των οποίων το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει την τύχη τέτοιων αιτήσεων. Η πλούσια όμως νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθώς τα Αγγλικά Συγγράμματα καθοδηγούν και καθορίζουν εν προκειμένω τις αρχές και παραμέτρους για την άσκησης της εξουσίας αυτής του Δικαστηρίου. Παραπέμπω στο σύγγραμμα Ηalsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21 παρ.878 όπου αναφέρονται τα εξής: «Τhe Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Αντιστοίχως, και ειδικότερα σε αναφορά σε αιτούμενη αντεξέταση στο στάδιο και/ή εκκρεμούσης αίτησης για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος το Ηalsbury's Laws of England 4η έκδ. Τόμος 17 παρ.311, αναφέρει: «The Court has a discretion in deciding whether or not to order the attendance of a deponent for cross- examination, and in practice cross- examination does not often take place on interlocutory applications». Συνεπώς, δυνάμει και της Νομολογίας (βλ. Berkley Hotel Co Ltd v Berkley International (Mayfair) Ltd
(1971)RPC 237 και R v Kent Justices ex parte Smith
(1928)W.N. 137 και R v Stokesley Justices
(1956)1 W.L.R. 254 η αντεξέταση επί ενόρκων δηλώσεων που χρησιμοποιούνται σε ενδιάμεσα διατάγματα δίδεται σπάνια. Περαιτέρω, στο Annual Practice 1956, η αντίστοιχη πρόνοια του O.38 επιβεβαιώνει ότι καμία υποχρέωση δεν τίθεται στα χέρια του Δικαστηρίου όπως εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα. Αντιθέτως, και λαμβανομένων πάντοτε υπόψη των λόγων για τους οποίου ζητείται η αντεξέταση, το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Διαφωτιστική είναι και η απόφαση στην Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκκου Χατζηλοϊζου, Αίτηση Αρ. 18/2008, ημερ. 14/3/2008 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ού στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στην Δ.39,Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της». Στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1660, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εν' όψει της πιο πάνω θέσης της νομολογίας θεωρώ ότι η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία αυτών των εξαιρετικών περιπτώσεων». Οι αιτητές έχουν, στην παρούσα περίπτωση συγκεκριμενοποιήσει εγγράφως επί ποιών σημείων επιθυμούν να αντεξετάσουν την Μαλάμω Πυρίλλη, αναφέροντας ότι υπάρχει ανάγκη για διευκρινήσεις επί των προβαλλόμενων ισχυρισμών της, αφού αυτά τα οποία δηλώνει, είναι αναληθή. Έχει πολλάκις νομολογηθεί (βλ.Demades Overseas Ltd v Studio Ma.St Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799 και Φέσσας
(1990)1 Α.Α.Δ. 704), ότι το έργο του Δικαστηρίου σε αιτήσεις Προσωρινών Διαταγμάτων είναι περιορισμένο, ενώ καθήκον του είναι η διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν. 14/60, χωρίς να επεμβαίνει με οιοδήποτε τρόπο σε άλλη εκκρεμούσα διαδικασία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπου η ενδιάμεση δικαστική διαδικασία αφορά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, η διατύπωση αμφισβητούμενων θέσεων από τους διαδίκους μέσα από τις ένορκες τους δηλώσεις δεν οδηγεί εκ προοιμίου σε έγκριση αιτήματος αντεξέτασης, ειδικότερα κάτω από τον μανδύα του ισχυρισμού περί ανάγκης αντίκρουσης και τεκμηρίωσης αναφορών είτε του ενός μέρους, είτε του άλλου. Αυτό δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο (βλ. Parico Aluminum Designs Ltd v Muskita Aluminum Co Ltd κ.α
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Το Δικαστήριο δεν θα αξιολογήσει τις εκδοχές των μερών, ούτε θα ασχοληθεί με την αξιοπιστία των ενόρκων δηλούντων και ούτε θα κρίνει ποια εκδοχή αληθεύει ( βλ. Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 CLR 263). Η εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων και θέσεων σε μια διαδικασία όπως η παρούσα δεν αποτελεί μέσα από την νομολογία καλό λόγο για να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης (βλ.Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα ν Τσαδιώτης Λτδ Π.Ε. 312/10 και 351/10 ημερ. 17.7.14). Αναφέρω εδώ ότι δεν υπάρχει κανόνας που να δεσμεύει το Δικαστήριο στο να αποδεχθεί μαρτυρία για τον λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση επί των εν λόγω σημείων και προς τούτο παραπέμπω στην Α.Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α ν Γενικού Εισαγγελέα κ.α
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ.
- Στο Σύγγραμμα Injunctions του David Bean 8η εκδ. σελ. 70-71, παρ. 5.13 και 5.14, αναφέρεται η διαδικασία και η αναγκαία μαρτυρία για τη λήψη διαταγμάτων, κατά την οποία παρατίθεται μαρτυρία με ένορκη δήλωση, με τη δυνατότητα να ζητηθεί διάταγμα αντεξέτασης με το σχόλιο ότι σπάνια δίδεται τέτοιο διάταγμα σε ενδιάμεσο στάδιο κατά τη διαδικασία εκδίκασης απαγορευτικών διαταγμάτων. Με βάση τώρα τα πιο πάνω θα έρθω να εξετάσω κατά πόσο υπό τις παρούσες συνθήκες το αίτημα των αιτητών για αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας κρίνεται δικαιολογημένο. Για να μπορέσω να το πράξω αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω εν συντομία το ιστορικό της υπόθεσης, ως φαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος και την ένσταση, αντίστοιχα. Στην αίτηση ημερ. 17.5.21 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, η κα. XXXXX Πυρίλλη αναφέρει ότι η εταιρεία Σ & Μ Πυρίλλης & Υιοι Λίμιτεδ είναι μια οικογενειακή εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το
- Διευθυντές αυτής είναι και τα 4 αδέλφια της οικογένειας, ήτοι η ίδια, η αδελφή της XXXXX Πυρίλλη, ο XXXXX και ο XXXXX Πυρίλλης, καθώς επίσης και οι γονείς των. Γραμματέας της εταιρείας υπήρξε η XXXXX Πυρίλλη, ενώ και οι δύο εργάζονταν στην εταιρεία με τα καθήκοντα τους να αφορούν κυρίως τα λογιστικά και τα γραφειακά ζητήματα αυτής. Μέτοχοι είναι επίσης τα ίδια πρόσωπα. Το ποσοστό των μετοχών και για τα τέσσερα αδέλφια ήταν το ίδιο, ήτοι από 2,250 μετοχές έκαστος, δηλαδή 22,5% έκαστος και το υπόλοιπο 10 % των μετοχών το κατείχαν εξ΄ημισείας οι γονείς των. Η εν λόγω εταιρεία διατηρεί 4 επιχειρήσεις στον Πρωτάρα, με αυτές να είναι τα εστιατόρια «Molti» και «Palatella» καθώς και η μπυραρία «Love Boat» και μια παγωταρία με σχετικό παιχνιδότοπο. Οι εν λόγω επιχειρήσεις βρίσκονται στον κεντρικό παραλιακό δρόμο του Πρωταρά, με αυτές να θεωρούνται από τα εμπορικότερα υποστατικά της περιοχής. Το 2015 συστάθηκε η εταιρεία M. Pirillis Touristic Co Ltd για λογιστικούς κυρίως σκοπούς αφού μέσα από την προαναφερθείσα εταιρεία περνούσε ο κύκλος εργασιών της μπυραρίας «Love Boat». Τα προβλήματα μεταξύ των μερών ξεκίνησαν περί το 2018, όταν τέθηκε θέμα αντικατάστασης της ομνύοουσας από την εταιρεία M. Pirillis Touristic Ltd, γεγονός που τελικώς επεσυνέβη, ενώ οξύνθηκαν περισσότερο, όταν την 9.7.20 και κατόπιν σύγκλησης συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου υπήρξε διαφωνία μεταξύ των μερών ως προς την αγορά ακινήτου αξίας €330.
- Σταδιακά και με τη πάροδο του χρόνου διαπιστώθηκε ότι τα αδέλφια, αλλά και οι γονείς των XXXXX και XXXXX, είχαν αλλάξει στάση προς αυτές, επιδιώκοντας με έμμεσους τρόπους όπως αυτές υποκύπτουν στις αποφάσεις των XXXXX και XXXXX. Στην ένορκη της δήλωση η ομνύουσα περιγράφει περιστατικά στα οποία υπήρξε κατ΄ ισχυρισμόν πίεση από τα αδέλφια όπως αυτές εγκαταλείψουν τόσο τα καθήκοντα τους καθώς και την ενεργή ανάμειξη τους στην εταιρεία, ενώ την 9.7.20 αποφασίστηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο, χωρίς την συγκατάθεση των όπως οι αδελφές παραμείνουν εκτός των λογιστικών τους καθηκόντων, με τους καθ'ων η αίτηση να δημιουργούν στην απουσία τους ένα δεύτερο πρακτικό προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ, ως ισχυρίζεται η ομνύουσα, είχε συμφωνηθεί, την ίδια ημέρα, στα πλαίσια της ίδιας συνεδρίας, τη παρουσία των, όπως αυτές συνεχίσουν να κατέχουν τις θέσεις και καθήκοντα που τους αναλογούσαν στην εταιρεία. Παρά την έκκληση των XXXXX και XXXXX για σύγκληση έκτακτης συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου, τα μέλη συγκάλεσαν παρανόμως γενική συνέλευση την 15.9.20, κατά την οποία όχι μόνο αποφάσισαν, αλλά υλοποίησαν την απόφαση τους όπως η XXXXX Πυρίλλη παυθεί από γραμματέας της εταιρείας. Το εν λόγω γεγονός οδήγησε σε πλήρη ρήξη στις μεταξύ των μερών σχέσεις, ενώ τα καθήκοντα γραμματέα ανατέθηκαν στον XXXXX Πυρίλλη. Οι επόμενες συνεδριάσεις ήσαν πάντα ατελέσφορες, με τα μέρη να μην μπορούν να συμφωνήσουν καν επί ποιων θεμάτων και/ή επί ποιων ημερήσιων διατάξεων και θεμάτων θα λάμβαναν χώραν οι συνεδρίες της εταιρείας, με τις αδελφές να αμφισβητούν μέσω δικηγόρου πλέον, την παράνομη σύγκληση και απόφαση που πάρθηκε στην συνεδρία ημερομηνίας 15.9.
- Η απόφαση των γονέων τους όπως δώσουν το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών στους Ανδρέα και Θεόδωρο, συντέλεσε στην πίεση που ασκούσαν τα αδέλφια σε αυτές σε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια τους όπως τις απομακρύνουν από την εταιρεία. Οι αιτήτριες στην αίτηση ημερ. 17.5.21 αντιλήφθηκαν ότι σκοπός των XXXXX και XXXXX ήταν η ενοικίαση των επιχειρήσεων των από τους ίδιους, σε εξευτελιστικά ποσά, προφασιζόμενοι την πανδημία του κορωνοιού, με τους ίδιους να έχουν ζητήσει όπως τους παραδοθούν όλα τα λογιστικά βιβλία, έγγραφα πράξεις και βιβλιάρια επιταγών της εταιρείας. Το αποκορύφωμα υπήρξε η παραλαβή επιστολής την 7.5.21, στην οποία καταγράφετο ότι θέμα της επικείμενης γενικής συνελεύσεως κατά την 31.5.21 ήταν η παύση των από το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας. Αυτό το γεγονός οδήγησε, μεταξύ άλλων, τις κυρίες όπως αποταθούν στο Δικαστήριο για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Η μεταβίβαση των μετοχών από τους γονείς τους προς όφελος του XXXXX Πυρίλλη την 20.1.21 έδωσε στα αδέλφια την πλειοψηφία του 55% του μετοχικού πακέτου της εταιρείας και είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της καταπιεστικής τους στάσης, ενώ η πρόθεση τους όπως θέσουν στην κατοχή και έλεγχο τους όλες τις επιχειρήσεις της εταιρείας, πια καταστεί ξεκάθαρη. Μάλιστα, τα αδέλφια είχαν προτείνει όπως κατέβαλλαν και για τις τέσσερεις επιχειρήσεις ενοίκιο ύψους €60.000, γεγονός απαράδεκτο, αφού τα κέρδη των επιχειρήσεων από το 2014 μέχρι το 2019 βάση καταστάσεων κυμαίνονταν πέραν των €600.
- Πέρα από την πρόσθεση τους όπως οικειοποιηθούν ουσιαστικά εξ' ολοκλήρου τις επιχειρήσεις, η προσπάθεια τους όπως δήθεν ενοικιάσουν προσωπικά τα υποστατικά αυτής, θα έχει ως αποτέλεσμα κατά την ομνύουσα, τον τερματισμό της εργοδότησης τους στην εταιρεία, η οποία μετρά πέραν των 20 χρόνων. Στα πλαίσια των πιο πάνω, οι XXXXX και XXXXX ξεκίνησαν να εκδίδουν επιταγές από τον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας για κάλυψη δικών τους προσωπικών αναγκών, κατά παράβαση της παλαιότερης απόφασης του συμβουλίου όπως οι όποιες επιταγές έπρεπε να υπογράφονται τόσο από μία εκ των XXXXX ή XXXXX όσο και τον XXXXX ή τον XXXXX. Στον αντίποδα και δη στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ημερ. 2.6.21, ο κ. XXXXX Πυρίλλης αρνείται όλα ουσιαστικά τα γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση της αδελφής του, πλην των Διευθυντικών θέσεων που αυτές κατείχαν στην εταιρεία, καθώς και το γεγονός ότι η XXXXX Πυρίλλη εργαζόταν στο λογιστικό τμήμα της εταιρείας. Ουδέποτε αναφέρει υπήρξε σκοπός είτε του ιδίου είτε του αδελφού του όπως ασκήσουν την όποια μορφή πίεσης στις αδελφές τους ή όπως περιορίσουν τα δικαιώματα τους, ενώ μέχρι και την 11.5.21 οι αιτήτριες εργάζονταν στην εταιρεία. Η όποια προσπάθεια για διάλυση της εταιρείας προέρχεται από μέρους των XXXXX και XXXXX, αφού αυτές είναι που προχώρησαν στην καταχώρηση της αίτησης διάλυσης της εταιρείας. Μοναδικός τους σκοπός, αναφέρει, είναι η απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας υπό την προσωπική τους ιδιότητα. Οι αδελφές του μέχρι και σήμερα, αναφέρει ο ομνύοντας δηλώνονται στην εταιρεία ως υπάλληλοι, ενώ ουδέποτε τα αδέλφια ζήτησαν όπως οι δυνατότητες τους ως μέτοχοι σε αυτήν, περιοριστούν ή επηρεαστούν. Παρά τις διαφωνίες των μερών στο κατά πόσον αυτές οι συνεδρίες έλαβαν χώραν εκτάκτως, ο ομνύοντας αναφέρει ότι η επιστολή ημερομηνίας 7.9.20 στάληκε όντως χωρίς την υπογραφή της 'XXXXX Πυρίλλη αφού η ίδια αρνείτο ως γραμματέας να συγκαλέσει τις συνεδρίες της εταιρείας, παρά μόνο αν το συμβούλιο συμφωνούσε στην συζήτηση των ζητημάτων που η ίδια και η αδελφή τους έθεταν προς συζήτηση, γεγονός που ανάγκασε το συμβούλιο στην παύση της από γραμματέα της εταιρείας κατά την 15.9.20, αφού η ίδια η γραμματέας της εταιρείας αρνείτο να συγκαλέσει τις συνεδρίες. Ακόμη και μετά την παύση της, και παρά την αποστολή νέων επιστολών για σύγκληση συνεδριάσεων, οι αιτήτριες ουδέποτε εμφανίστηκαν σε αυτές, παραπονούμενες ότι αυτές συγκλήθηκαν παράνομα ή παράτυπα. Παρά την αποστολή εκ μέρους των Καθ'ών η αίτηση διαφόρων στοιχείων για αξιολόγηση της αξίας των μετοχών των αιτητριών στον λογιστή τους κ. Ταλιαδώρο, ως η απαίτηση τους, αυτές αντί να συζητήσουν τα ζητήματα που άπτονται της εταιρείας, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ως προς τα ζητήματα των επιταγών, είναι η θέση του ότι οι επιταγές μπορούσαν πάντοτε να εξαργυρωθούν με την υπογραφή του πατέρα τους, γεγονός το οποίο δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο. Ο ομνύοντας καταγράφει τις διάφορες προτάσεις και/ή εισηγήσεις που έγιναν ανά διαστήματα με σκοπό τον διαχωρισμό ακόμη της περιουσίας της εταιρείας, γεγονός το οποίο οι αιτήτριες επίσης δεν αποκαλύπτουν. Δηλώνει τέλος, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική με τις αδελφές να έχουν πικραθεί από την προς όφελος του μεταβίβαση των εταιρικών μετοχών, αφού δεν δικαιολογείται το αίτημα τους όπως διαλύσουν μια εταιρεία η οποία είναι εύρωστη, βιώσιμη και αποδίδει περίπου ετησίως κέρδη ύψους €450.
- Τούτων λεχθέντων, και στρεφόμενη τώρα επί του προκειμένου, υπενθυμίζω ότι το βάρος βρίσκεται στους ώμους των αιτητών όπως παραθέσουν τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιούν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης. Η αντεξέταση πρέπει να εξυπηρετεί τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και να μην επεκτείνονται επί οποιουδήποτε ζητήματος υφίσταται διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ή με σκοπό την εξασθένηση της αξιοπιστίας ενός διαδίκου. Έχοντας μελετήσει την ένορκη δήλωση του XXXXX Πυρίλλη που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση. Μοναδικός ουσιαστικά λόγος που στηρίζει το αίτημα των για αντεξέταση είναι η θέση του ότι: «Τα γεγονότα τα οποία έθεσε η άλλη πλευρά δεν είναι ορθά και γι'αυτό χρειάζεται να αμφισβητηθούν και να διευκρινιστούν με αντεξέταση». Ο πιο πάνω λόγος όμως, δεν αποτελεί ικανοποιητικό ή καλό, κατά την Νομολογία λόγο, ή εξαιρετική περίσταση που να επιτρέπει στο Δικαστήριο όπως ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο όπως εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα απλά και μόνο επειδή αυτό είναι δικονομικά επιτρεπτό, ή επειδή τέτοια είναι η επιθυμία του διαδίκου, αλλά μόνο όταν κρίνει ότι η έκδοση του θα εξυπηρετούσε τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, και δυνάμει και τις νομολογίας που έχει παρατεθεί ανωτέρω, συνάγεται ότι ένα Δικαστήριο δεν εκδίδει τέτοιου είδους Διατάγματα όταν υπάρχει ενώπιον του επαρκής μαρτυρία για εξέταση της αίτησης που έχει να εξετάσει. Στην δε παρούσα περίπτωση, υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο έχει ήδη εκδώσει Προσωρινά Διατάγματα, γεγονός που καθιστά την έκδοση διαταγμάτων αντεξέτασης σχεδόν αδύνατη. Ως πολύ εύστοχα έχει λεχθεί από τον αδελφό Δικαστή Δ. Βλάμη στην αγωγή 1672/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερ. 2.12.15 αναφερόμενος στον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ.3.) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999 ως προς τον τρόπο εκδίκασης μίας ενδιάμεσης αίτησης: «Είναι προφανές ότι με την εν λόγω τροποποίηση ο νομοθέτης αποσκοπούσε στην αποφυγή της προφορικής εκδίκασης της υπόθεσης επί της ουσίας και παράλληλα να διευκολύνει αλλά και να επιταχύνει την διεξαγωγή ενδιάμεσων δικαστικών διαδικασιών με το μη εγκλωβισμό τους σε ατέρμονες καταστάσεις μέσω της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας επί όλων των επίδικων θεμάτων της αίτησης, η οποία μαρτυρία μπορεί να εξασφαλιστεί γραπτώς δια του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο δικαστικό χρόνο». Αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου ότι η αντεξέταση της ομνύουσας αναφορικά με το περιεχόμενο των αιτούμενων παραγράφων δεν δικαιολογείται αφού τα εν λόγω σημεία δεν χρήζουν οποιαδήποτε διευκρίνησης, συμφωνώντας επί του προκειμένου με την θέση των καθ'ών η αίτηση ως αυτή προβάλλεται και προωθείται στους λόγους ένστασης και αγόρευσης τους. Τα εν λόγω ζητήματα δεν άπτονται επί της ουσίας της διαφοράς. Καμία υποβοήθηση δεν θα προσφέρει στο Δικαστήριο η παράθεση ιστορικών γεγονότων, ως προς το πώς απέκτησαν οι αδελφές τις μετοχές τους, αν ζήτησαν ποτέ πρόσθετες μετοχές από τον πατέρα τους, γιατί επιμένουν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης (το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται αυτήν την αναφορά να σημαίνει την αίτηση διάλυσης της εταιρείας), ποια η σχέση τους με τους γονείς τους και κατά πόσον υπήρξαν συζητήσεις για επίλυση της διαφοράς. Ούτε το Δικαστήριο θα αποδεχθεί όπως η μάρτυρας αντεξεταστεί, γενικώς, επί του κατά πόσον αυτές είναι διατεθειμένες όπως συνεχίσουν να δουλεύουν στην εταιρεία ή όπως προσφέρουν μαρτυρία για έναν καλύτερο τρόπο λειτουργίας της εταιρείας. Καμία διευκρίνηση δεν είναι αναγκαία αναφορικά με τα πιο πάνω σημεία, με αυτά να αποτελούν ουσιαστικά μαρτυρία άποψης ή γνώμης, θέσεις οι οποίες δεν οφείλουν όπως απασχολήσουν το Δικαστήριο. Η αντεξέταση επί των εν λόγω παραγράφων και δη η ένταξη μαρτυρίας ως προς το γενικότερο πλαίσιο των διαφορών των μερών και τις αντικρουόμενες περί τούτου εκδοχές των, δεν θα εξυπηρετούσε το Δικαστήριο στην προσπάθεια του να εξετάσει κατά πόσο ισχύουν οι προϋποθέσεις οριστικοποίησης ή ακύρωσης του Προσωρινού Διατάγματος. Τονίζεται ότι οι ομνύοντες έχουν παραθέσει με τις ένορκες τους δηλώσεις όλα όσα επιθυμούν να αναφέρουν προς υποστήριξη των θέσεων τους ενώπιον του Δικαστηρίου ως γεγονότα που συνηγορούν για την οριστικοποίηση και ακύρωση, αντίστοιχα των προσωρινών διαταγμάτων. Το κατά πόσον αυτά είναι ελλιπή ή μη, ή δεν υπάρχει αληθοφάνεια ως προς αυτά, είναι ένας κίνδυνος που οφείλουν όπως αναλάβουν. Τα όσα έχουν ήδη καταγραφεί στις ένορκες δηλώσεις υπέρ και εναντίον των προσωρινών διαταγμάτων δεν μπορούν να αλλοιωθούν εκ των υστέρων. Ως προς την θέση των αιτητών ότι τα γεγονότα που έχει παραθέσει η κα. XXXXX Πυρίλλη είναι αναληθή, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν ασχολείται με την αξιολόγηση των εκδοχών των διαδίκων, ούτε μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα ή συμπεράσματα επί της αλήθειας αυτών (βλ. Demades και Jonitexo ανωτέρω). Συνεπώς ο προβαλλόμενος αυτός λόγος, ως λόγος για αντεξέταση της ομνύουσας στην αίτηση ημερ. 17.5.21 δεν μπορεί να ευσταθήσει και απορρίπτεται. Σπεύδω να επισημάνω ότι η Νομολογία είναι ευθυγραμμισμένη επί των ζητημάτων αντεξέτασης ομνυόντων, ειδικότερα σε διαδικασίες όπου αφορά την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, και την φειδώ με την οποία πρέπει, αν θεωρεί χρήσιμο το Δικαστήριο, να εκδίδονται τέτοιου είδους διατάγματα, ειδικότερα μετά την έκδοση τους. Το Δικαστήριο κρίνει ότι οι εκδοχές των μερών, ως οι ίδιοι επέλεξαν να τις αποτυπώσουν και προωθήσουν βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω των κατατεθειμένων ενόρκων δηλώσεων τους ημερομηνιών 17.5.21 και 2.6.21 αντιστοίχως, δηλώσεις οι οποίες συνοδεύονται από πλειάδα εγγράφων που οι ίδιοι επέλεξαν όπως καταθέσουν, με το Δικαστήριο να κρίνει ότι ενώπιον του υπάρχει και επαρκές και το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό που θα του επιτρέψει όπως εξετάσει το βάσιμο ή μη της αιτήσεως ημερομηνίας 17.5.21 για οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Επιπλέον, δεν έχουν καταδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου λόγοι ικανοί που να συνηγορούν ως προς την αναγκαιότητα έκδοσης του εν λόγω Διατάγματος, ενώ τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος θα οδηγούσε, αχρείαστα, σε παρεκτροπή από το πλαίσιο εντός του οποίου είθισται να εκδικάζονται αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα. Έχοντας υπόψιν μου όλα τα ως άνω, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης του ενώπιον μου αιτήματος. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ των Καθ'ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία όμως θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα. (Υπ.) .................................... Μ .Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο