INDESOL COMPANY LTD ν. FREIJ RESORT LIMITED, Αρ. Αγωγής: 41/2020, 28/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A48 ΕΠΑΡΧΙAΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 41/2020 Μεταξύ: INDESOL COMPANY LTD Εναγόντων και FREIJ RESORT LIMITED Εναγόμενων Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: Ο κ. Νικόλας Χριστοφίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και Ν. Pirilides & Associateds LLC Για τους Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Ρίκκος Μαππουρίδης για Ρίκκος Μαππουρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση με ημερ. 05.10.2020 για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών) Οι ενάγοντες είχαν ζητήσει από τους εναγόμενους, μέσω επιστολής των δικηγόρων τους, η οποία καταχωρήθηκε και στον φάκελο του Δικαστηρίου, όπως τους παραδοθούν λεπτομέρειες ισχυρισμών τους που προβάλλονται στην Έκθεση Υπεράσπισής τους. Οι ζητηθείσες λεπτομέρειες, κατά τους ενάγοντες είναι απαραίτητες και αναγκαίες ούτως ώστε να γνωρίζουν με κάποια βεβαιότητα την υπόθεση των εναγόμενων και να είναι σε θέση να προετοιμάσουν και να συντάξουν την Απάντηση τους. Μέχρι δε την καταχώριση της παρούσας αίτησης οι εναγόμενοι δεν είχαν απαντήσει στην εν λόγω επιστολή των εναγόντων και προς τούτο καταχώρισαν την παρούσα αίτηση. Καταγράφω στη συνέχεια αυτούσιες τις παραγράφους στις οποίες εδράζεται το αίτημα για σκοπούς εύκολης αναφοράς αλλά και κατανόησης κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει: « i. Παράγραφος 2 (ΙΙ) της Έκθεσης Υπεράσπισης Λεπτομέρειες σε σχέση με τον καθ' ισχυρισμό λόγο τερματισμού που προτάθηκε με την επιστολή ημερ. 27.12.2019 και σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό παράλειψη των Εναγόντων που συνιστά ουσιώδη παραβίαση των όρων της συμφωνίας ημερ. 18.10.2019 (η «Συμφωνία»). Οι λεπτομέρειες να αναφέρουν ποιος ήταν ο καθ' ισχυρισμός λόγος τερματισμού και η κατ' ισχυρισμό παράλειψη. ii. Παράγραφος 2 (ΙΙΙ) της Έκθεσης Υπεράσπισης Λεπτομέρειες σε σχέση με τη φύση και το είδος των κατ' ισχυρισμό εγγράφων που έπρεπε να αποστείλουν οι Ενάγοντες ποια ήταν η παράλειψη που περιγράφεται στην επιστολή των Εναγομένων ημερ. 27.12.2019 και περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με την διαδικασία τερματισμού της Συμφωνίας και συγκεκριμένα τον τρόπο έναρξης της διαδικασίας, τον τρόπο τερματισμού της εν λόγω διαδικασίας και τα επιμέρους στάδια της εν λόγω διαδικασίας. iii. Παράγραφος 4 (ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης Λεπτομέρειες σε σχέση με το ποιος ήταν ο κατ' ισχυρισμός «καλός και αιτιολογημένος λόγος» για τον οποίο τερματίστηκε η Συμφωνία όπως φαίνεται στην επιστολή ημερ. 27.12.2019. iv. Παράγραφος 4 (ζ) της Έκθεσης Υπεράσπισης Λεπτομέρειες σε σχέση με το ποία ήταν η κατ' ισχυρισμό ουσιώδης παραβίαση της Συμφωνίας από τους Ενάγοντες και γιατί τούτη η παραβίαση συνιστούσε κατ' ισχυρισμό ουσιώδη παραβίαση της Συμφωνίας. v. Παράγραφος 9 (α) της Έκθεσης Υπεράσπισης Λεπτομέρειες σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό δαπάνες που είχαν την υποχρέωση να καλύψουν οι Ενάγοντες βάση της Συμφωνίας και συγκεκριμένα λεπτομέρειες σε σχέση με το είδος και ύψος των δαπανών και τον όρο της Συμφωνίας που προέβλεπε την υποχρέωση των Εναγόντων να αναλάβουν τα εν λόγω έξοδα». Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.4, 6, 7 και 8, Δ.48 Θ.1 - 4 και 9(
- i)και επί της συμφυούς εξουσίας, πρακτικής και νομολογίας του Δικαστηρίου. Οι Καθ' ων η αίτηση στην ένστασή τους υποστηρίζουν ότι τόσο στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στην Υπεράσπιση εκτίθενται τα έγγραφα επί των οποίων οι διάδικοι στηρίζουν την υπόθεση τους, τα οποία κατέχουν και οι 2 πλευρές αφού οι αναφορές στα έγγραφα στις έγγραφες προτάσεις τους είναι κοινές και λεπτομέρειες που επιζητούνται εμφαίνονται στους ακόλουθους ουσιαστικούς λόγους: « 1. Τα όσα επιδιώκεται να αποκαλυφθούν με την Αίτηση δεν αποτελούν λεπτομέρειες επί ουσιωδών γεγονότων αλλά μαρτυρίες και/ή έγγραφα που θα χρησιμοποιηθούν για απόδειξη των γεγονότων και/ή θα αποκαλυφθούν μεταγενέστερα και/ή κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και/ή κατά την Ακροαματική διαδικασία και/ή η Ενάγουσα κατέχει όλα τα έγγραφα στα οποία γίνεται επίκληση στην υπεράσπιση. 2. Τα όσα επιδιώκεται να αποκαλυφθούν με την Αίτηση δεν συμβαδίζουν με τα όσα προνοούν οι Νόμοι, οι Θεσμοί και η Νομολογία, και συγκεκριμένα: α Στην παράγραφο Α (
- i)της Αίτησης, επιδιώκεται η διευκρίνηση του περιεχομένου της παραγράφου 2 (II) της Έκθεσης Υπεράσπισης στην οποία αναφέρεται ρητά ότι ο λόγος τερματισμού εκτίθεται στην επιστολή των δικηγόρων των Εναγομένων ημερομηνίας 27/12/2019 η οποία παραλήφθηκε από τους Ενάγοντες και στην οποία αναφέρονται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης τους, εκθέτοντας επ' ακριβώς τους λόγους που προτάθηκαν από την Εναγόμενη για τον τερματισμό της Συμφωνίας. Επίσης, η Εναγόμενη στην παράγραφο 2(Ι), (ΙΙ), (ΙΙΙ) της Έκθεσης Υπεράσπισης εκθέτει τις παραλείψεις των Εναγόντων που συνιστούν ουσιώδη παράβαση των όρων της Συμφωνίας. β Στην παράγραφο Α (
- ii)της Αίτησης, επιδιώκεται η διευκρίνηση του περιεχόμενου της παραγράφου 2(ΙΙΙ) της Έκθεσης Υπεράσπισης στην οποία αναφέρεται ρητά ότι η Ενάγουσα όφειλε να αποκαταστήσει την παράλειψη που περιέχεται στον όρο 4.2 της Συμφωνίας, δηλαδή να ετοιμάσει και να αποστείλει πρόταση για καταρτισμό του αμοιβαία συμφωνημένου προϋπολογισμού, πράγμα το οποίο παρέλειψε. Η Εναγόμενη θα αποδεχόταν ή θα συζητούσε προϋπολογισμό ο οποίος ουδέποτε της υποβλήθηκε. Επίσης, ο όρος 4.2 της Συμφωνίας ορίζει ρητά ότι τα στάδια τερματισμού είναι η προσκόμιση γραπτής ειδοποίησης τερματισμού και η παροχή προθεσμίας 30 ημερών για την αποκατάσταση του λόγου τερματισμού. Ήταν ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι παρόλο που υποδείχθηκε η παράλειψη, αυτή δεν αποκαταστάθηκε εντός των προβλεπόμενων 30 ημερών παρόλο που μεσολάβησε αλληλογραφία μεταξύ των μερών με επιστολές ημερομηνίας 30/12/2019, 13/01/2020 και 29/01/2020, όπως εκτίθεται στην Υπεράσπιση. γ Στην παράγραφο Α (iii) της Αίτησης, επιδιώκεται η διευκρίνηση του περιεχόμενου της παραγράφου 4 (ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης και συγκεκριμένα η επεξήγηση της αναφοράς: «καλού και αιτιολογημένου λόγου» για τον οποίο τερματίστηκε η Συμφωνία. Είναι η θέση της Εναγόμενης ότι η απάντηση βρίσκεται στην Έκθεση Υπεράσπισης στην οποία γίνεται σαφής αναφορά στους προβαλλόμενους από την Εναγόμενη λόγους τερματισμού. δ Στην παράγραφο Α (
- iv)της Αίτησης, επιδιώκεται η διευκρίνηση του περιεχομένου της παραγράφου 4 (ζ) της Έκθεσης Υπεράσπισης. Είναι η θέση της Εναγόμενης ότι η απάντηση βρίσκεται στην Έκθεση Υπεράσπισης στην οποία γίνεται σαφής αναφορά στους λόγους Τερματισμού. ε Στην παράγραφο Α(
- v)της Αίτησης, επιδιώκεται η διευκρίνηση του περιεχόμενου της παραγράφου 9 (α) της Έκθεσης Υπεράσπισης και συγκεκριμένα της αναφοράς ότι η Ενάγουσα θα κατέβαλλε τη δαπάνη για την κάλυψη όλων των υποχρεώσεων που ανέλαβε με βάση τη Συμφωνία ημερομηνίας 18/10/2019 τα οποία δεν κατέβαλε και επομένως δεν δικαιούται την αποζημίωση αυτή. Γίνεται περαιτέρω αναφορά στην παράγραφο 9 (β) της Υπεράσπισης ότι οι Ενάγοντες δεν επεξηγούν τον τρόπο καθορισμού του ποσού επί του οποίου υπολογίζουν το ακαθάριστο λειτουργικό κέρδος (Gross Operating Profit). Είναι επομένως ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι ο καθορισμός των δαπανών που οι Ενάγοντες όφειλαν να καλύψουν βαρύνει τους ιδίους που όφειλαν να τις εκθέσουν στον προϋπολογισμό που έπρεπε να συμφωνηθεί και τον οποίο ουδέποτε απέστειλαν. Στο άρθρο 5 της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/10/2019 αναφέρεται ότι η Εναγόμενη θα καταβάλει στους Ενάγοντες έξοδα διεύθυνσης βασισμένα πάνω σε κάποιους υπολογισμούς οι οποίοι στηρίζονται στα καθαρά έσοδα μετά την αφαίρεση των εξόδων, όπως αυτά θα είχαν προσδιοριστεί στον προϋπολογισμό που οι Ενάγοντες ουδέποτε απέστειλαν στους Εναγόμενους. Από τους όρους της Συμφωνίας δεν μπορούσε να καθοριστεί το annual turnover του Ξενοδοχείου και το gross operating profit». Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19 Θ. 4, 6-8, 13, 16, 27, Δ.21 Θ.14
(1), Δ.48 Θ.1 - 4, 8 και 9(i), στον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2020, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στην πρακτική του Δικαστηρίου. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τις δύο πλευρές στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά αντικατοπτρίζονται αντίστοιχα στην αίτηση και ένσταση σε νομική πτυχή που διέπει το επίδικο ζήτημα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπ' όψιν τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση όταν αυτή κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΠΤΥΧΗ: Η δυνατότητα παροχής λεπτομερειών οποιουδήποτε ζητήματος αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο ρυθμίζεται από τους θεσμούς 6, 7 και 8 της Διαταγής 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το δικονομικό δίκαιο που διέπει το αίτημα των Αιτητών είναι η Δ.19 Θ.6. Οι δικονομικοί κανόνες και αρχές που διέπουν τόσο το ζήτημα των περαιτέρω και καλυτέρων λεπτομερειών όσο και το θέμα της σύνταξης δικογράφων, έτυχαν ευρείας ανάπτυξης και εξέτασης από την Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία. Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.4, η οποία διέπει τη σύνταξη δικογράφων και θέτει τα πλαίσια του περιεχομένου τους, τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες αναφορικά με όλα τα ουσιώδη θέματα που περιλαμβάνουν, για να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει, έτσι ώστε να μη βρεθεί προ εκπλήξεως και τετελεσμένων γεγονότων. Για το σκοπό αυτό επιβάλλεται η καταγραφή όλων των ουσιωδών γεγονότων σε συντομία. Ουσιώδη γεγονότα είναι τα αναγκαία για το σκοπό διαμόρφωσης μιας πλήρους Έκθεσης Απαίτησης και/ή Έκθεσης Υπεράσπισης (βλ. BRUCH v ODHAM PRESS LTD
(1936)1 All E.R. 294). Στην περίπτωση που αυτός ο κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται να ζητήσει από το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα που να υποχρεώνει τον αντίδικο της να την εφοδιάσει με τις απαιτούμενες, κάτω από τις περιστάσεις, λεπτομέρειες. Όπως τονίστηκε από τον Δικαστή Πική (ως ήταν τότε) στην υπόθεση Σάββα v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ.2),
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146: «Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται η διευκρίνηση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά σε δικόγραφα (Re Well's (Deceased)
(1962)1 All E.R. 812). ................. H μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των εγγράφων προτάσεων, ούτε μπορεί να διαταχθούν λεπτομέρειες του περιεχομένου της εφόσον αποκαλύπτεται (Temperton v. Russell
(1983)9 T.L.R. 318)». Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.α. v. Credit Libanais S.A.L.,
(1991)1 A.A.Δ. 649 δόθηκε το ακόλουθο σκεπτικό για τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σε σχέση με τη δικογράφηση: «Ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων». Η σημασία των περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των έγγραφων προτάσεων καθότι καθορίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα έτσι ώστε κατά τη δίκη να προσκομιστεί η σχετική μαρτυρία και για να γνωρίζει η άλλη πλευρά την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση χωρίς να καταλαμβάνεται εξαπίνης (βλ. National Supply Corp. of the Libyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd,
(1975)1 C.L.R. 428, Kassapi v. Louca,
(1981)1 C.L.R. 666, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais etc,
(1991)1 Α.Α.Δ. 649). Ως προς τον σκοπό που πρέπει να δίδονται λεπτομέρειες ενός δικογράφου καθώς και τους λόγους που υποστηρίζουν τον σκοπό, σχετικά είναι όσα αναφέρονται και στην υπόθεση Δίας ν. Χατζηκώστα,
(1990)1 Α.Α.Δ. 244, όπου τονίστηκε ότι: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μία τέτοια διασάφηση γεγονότων υπαγορεύεται από διαφόρους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς για τη φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της εκπλήξεως κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξης ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών με παρέπεμψε εύστοχα και στην υπόθεση Τζιακούρα v. Οικονομίδη,
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 669, όπου προβλήθηκε στην Έκθεση Υπεράσπισης ο ισχυρισμός ότι η επίδικη σύμβαση ήταν εξ αρχής άκυρη και ή ακυρώθηκε εκ των υστέρων, όπως και ο ισχυρισμός ότι η ενάγουσα, με τη συμπεριφορά της, ανάγκασε τον εναγόμενο να τερματίσει τη συμφωνία (παρ. 3 και 4 της Υπεράσπισης). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αποφάνθηκε ότι ο μεν ισχυρισμός ότι η επίδικη συμφωνία ήταν εξ' υπαρχής άκυρη ήταν νομικό ζήτημα, το οποίο δεν έπρεπε να περιλαμβάνεται στο δικόγραφο, οι δε λεπτομέρειες αναφορικά με τη συμπεριφορά της ενάγουσας, αφορούν σε αποδεικτικό υλικό και όχι σε γεγονότα, απέρριψε σχετικό αίτημα της ενάγουσας για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών των σχετικών παραγράφων της Υπεράσπισης. Το Εφετείο στην απόφαση του, την οποία εξέδωσε ο Αρτεμίδης, Δ. (ως ήταν τότε), κάνοντας δεκτή την έφεση ανέφερε τα ακόλουθα στη σελ. 672: «Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεση μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ό,τι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης ¨και /ή ακυρωθεί εκ των υστέρων¨. Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεση της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει». Στην υπόθεση Κουρσουμά v. Κοσμά,
(1991)1 Α.Α.Δ. 973, τονίστηκε ότι υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υπάρχει όπου το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου γεγονότος το φέρει η άλλη πλευρά. Στην ίδια υπόθεση έχει αποφασιστεί ότι: «Διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες, θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μην μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού». Η παρούσα αίτηση εξετάζεται στη βάση της Δ.19 Θ.6-7, αφού η επίμαχη διαδικασία αφορά ζητηθείσες λεπτομέρειες μετά την καταχώριση υπεράσπισης εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση και πριν την καταχώριση Απάντησης εκ μέρους των Αιτητών, με την εν προκειμένω θέση των τελευταίων να είναι ότι οι λεπτομέρειες απαιτούνται και είναι αναγκαίο όπως δοθούν ούτως ώστε να δύναται να απαντήσουν στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση που εμπεριέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης. Σύμφωνα με την Δ.19 Θ.6, 7 και 8 δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια για την υποβολή αίτησης ως η παρούσα. Ο μόνος περιορισμός, και αυτός υπόκειται σε εξαίρεση, είναι ότι το Δικαστήριο δεν θα διατάξει να δοθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της απαίτησης πριν την καταχώριση υπεράσπισης εκτός εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι απαραίτητες ή αναγκαίες για να μπορέσει ο εναγόμενος να δικογραφήσει την υπεράσπιση του. Σημαντική απόφαση αποτελεί η υπόθεση Νικολαΐδης v. Δημητριάδη,
(1997)1 Α.Α.Δ. 1683, όπου αποφασίστηκε από το Εφετείο ότι η γενική άρνηση των ισχυρισμών του εφεσείοντα στην έκθεση υπεράσπισης, δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς την εκδοχή του, με επιπτώσεις στη διεξαγωγή της δίκης και την προσαγωγή μαρτυρίας. Στην εν λόγω απόφαση, αποφασίστηκε επίσης πως χωρίς την παροχή των λεπτομερειών που διέταξε το Δικαστήριο, ήταν πιθανή η δημιουργία σύγχυσης ή αμφισβήτησης που θα έθετε τον εφεσίβλητο σε μειονεκτική θέση κατά τη δίκη. Αναφέρθηκαν δε χαρακτηριστικά τα ακόλουθα στην ίδια πιο πάνω υπόθεση Νικολαΐδης ν. Δημητριάδη: «Για τις γενικότερες αρχές που ασκούν επίδραση στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να διατάξει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες παραπέμπω στην απόφαση Byrne and Others v. The Financial Times Ltd., Times Law Reports, 3/9/91. Στην υπόθεση Marks and Another v. Wilson-Boyd and Others [1939] 2 All E.R. 605, 608, τονίζεται η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης των ισχυρισμών της υπεράσπισης, που παραλληλίζονται και εξομοιώνονται από τη σκοπιά αυτή με το κατηγορητήριο σε ποινική υπόθεση: "A plaintiff is entitled to know with certainty on what the defendant intends to rely in support of his plea. Indeed, it has been said that the justification ought to state the facts with as much particularity as an indictment. No doubt in the great majority of cases a plea in this bald form ought to be supplemented by particulars from which the plaintiff can ascertain the precise nature of the charge which it is proposed to make against him, for he needs this information in order to prepare his evidence for the trial."» Σημειώνεται, και είναι σημαντικό το γεγονός ότι ο Αιτητής θα μπορούσε ή θα έπρεπε να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης δεν συνιστά από μόνο του βάσιμο λόγο απόρριψης του αιτήματος για λεπτομέρειες (Bullen & Leake, 12η έκδοση, σελ. 110). Υπό το φως της πιο πάνω νομολογίας προχωρώ να εξετάσω τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς που θα με οδηγήσουν στην απόφαση κατά πόσο θα επιτραπεί η αίτηση και οι Αιτητές πράγματι δικαιούνται τις αιτούμενες λεπτομέρειες στην ολότητα ή και σε μέρος τους. Είναι η θέση των Αιτητών ότι οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση, ως αυτοί προκύπτουν από απλή εξέταση της Έκθεσης Υπεράσπισης, αφήνουν κενά. Συγκεκριμένα: Οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι ο κατ' ισχυρισμό λόγος τερματισμού που προτάθηκε με την επιστολή με ημερ. 27.12.2019 εμπίπτει στις πρόνοιες του όρου 4.1.2 της συμφωνίας με ημερ. 18.10.2019 (η «Συμφωνία») και ότι η προβαλλόμενη από τους Καθ' ων η αίτηση κατ' ισχυρισμό παράλειψη, ως αναφέρουν, συνιστά ουσιώδη παράβαση των όρων της Συμφωνίας, χωρίς ωστόσο να παρέχουν λεπτομέρειες ως προς το ποιος ήταν ο καθ' ισχυρισμός λόγος τερματισμού καθώς και λεπτομέρειες σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό παράλειψη (βλ. παρ.2 (ΙΙ) της Έκθεσης Υπεράσπισης). Είναι δε αυτή η πράξη των Καθ' ων η αίτηση που αναπόφευκτα οδήγησε τους Αιτητές να ζητήσουν τις αιτούμενες λεπτομέρειες αναφορικά με την εν λόγω παράγραφο από την Έκθεση Υπεράσπισης, αφού δίχως αυτές δεν δύναται να αναμένεται ευλόγως από αυτούς να συντάξουν την Απάντηση τους χωρίς να γνωρίζουν ποιος είναι ο καθ' ισχυρισμός λόγος τερματισμού και η κατ' ισχυρισμό παράλειψη, καθώς επίσης χωρίς τις λεπτομέρειες αυτές οι Αιτητές δεν δύναται ούτε να γνωρίζουν με κάποια βεβαιότητα την υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση. Με βρίσκει σύμφωνο η πιο πάνω θέση και τούτο καθώς όπως προκύπτει ξεκάθαρα από την απόφαση Τζιακούρα v. Οικονομίδη (ανωτέρω), αποτελεί κανόνα δικογράφησης της Έκθεσης Υπεράσπισης πως ο εναγόμενος οφείλει, όταν προβαίνει στην δικογράφηση κάποιου νομικού αποτελέσματος (όπως εν προκειμένω οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ουσιώδη παραβίαση των όρων της Συμφωνίας και συνακόλουθα νόμιμο τερματισμό της), τότε θα πρέπει να παραθέτει τα πραγματικά γεγονότα που στοιχειοθετούν το κατ' ισχυρισμό νομικό αποτέλεσμα, για να μπορεί ο Ενάγοντας να παρουσιάσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο γνωρίζοντας σε τι καλείται να απαντήσει. Η παραπομπή δε στην ένσταση στην παρ. 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης και η ίδια αυτή παράγραφος δεν δίδει απάντηση στο ερώτημα το οποίο εξακολουθεί να αιωρείται. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση στην παρ.2 (ΙΙΙ) της Έκθεσης Υπεράσπισης τους αναφέρονται σε «έγγραφα» που έπρεπε να αποστείλουν οι Αιτητές καθώς και στη διαδικασία τερματισμού, χωρίς όμως να αποσαφηνίζουν τη φύση και το είδος των κατ' ισχυρισμό εγγράφων που έπρεπε να αποστείλουν οι Αιτητές, ποια ήταν η κατ' ισχυρισμό παράλειψη που περιγράφεται στην επιστολή των Καθ' ων η αίτηση με ημερομηνία 27.12.2019 αλλά ούτε και λεπτομέρειες σε σχέση με τη διαδικασία τερματισμού της Συμφωνίας και συγκεκριμένα τον τρόπο έναρξης της διαδικασίας, τον τρόπο τερματισμού της εν λόγω διαδικασίας ως επίσης και τα επιμέρους στάδια της εν λόγω διαδικασίας και/ή τον όρο της Συμφωνίας που προνοεί τη διαδικασία τερματισμού. Τα έγγραφα τα οποία κατ' ισχυρισμό οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι θα έπρεπε να αποστείλουν οι Αιτητές και η φύση και/ή το είδος τους είναι ουσιώδης λεπτομέρεια από την στιγμή που οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παράλειψη αυτή στοιχειοθετεί ή δεν ανακόπτει την άγνωστη διαδικασία τερματισμού. Κρίνω ότι τα ως άνω χρήζουν πράγματι διευκρίνησης και είναι αναγκαίο προς τούτο να δοθούν λεπτομέρειες όπως επιζητούνται από τους Αιτητές. Στην παρ.4 (ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης γίνεται αναφορά στον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση ότι «οι Αιτητές δεν έχουν υποστεί ζημιά από προβλεπόμενη παράβαση της Συμφωνίας εκ μέρους των Αιτητών, αφού η Συμφωνία τερματίστηκε για κατ' ισχυρισμό καλό και αιτιολογημένο λόγο όπως φαίνεται στην επιστολή ημερ. 27.12.2019», χωρίς και πάλι οι Καθ' ων η αίτηση να παρέχουν λεπτομέρειες ως προς το ποιος ήταν ο κατ' ισχυρισμός «καλός και αιτιολογημένος λόγος» για τον οποίο τερματίστηκε η Συμφωνία. Δηλαδή, όπως κρίνω, για ακόμα μια φορά οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται απλώς το νομικό αποτέλεσμα χωρίς να δικογραφούν το πραγματικό υπόβαθρο για να μπορούν οι Αιτητές να παρουσιάσουν την υπόθεση τους στο Δικαστήριο γνωρίζοντας τις ουσιώδεις θέσεις Υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση. Η αναφορά στους λόγους οι οποίοι φαίνονται στην επιστολή με ημερ. 27.12.2019 δεν βοηθά στην συγκεκριμενοποίηση των επίδικων θεμάτων ενώ η ίδια η επιστολή αποτελεί μαρτυρία, η οποία ως γνωστό δεν μπορεί να δικογραφείται υπό την μορφή απλής παραπομπής σ' αυτήν. Οι Καθ' ων η αίτηση, στην παρ.4 (ζ) της Έκθεσης Υπεράσπισης, ισχυρίζονται ότι ο τερματισμός έγινε μονομερώς από τους ίδιους «ως το αθώο μέρος εξαιτίας ουσιώδους παράβασης τους από το υπαίτιο μέρος», δηλαδή από τους Αιτητές. Όμως δεν γίνεται καμία αναφορά σε σχέση με το ποια ήταν η κατ' ισχυρισμό ουσιώδης παραβίαση της Συμφωνίας από τους Αιτητές και στον λόγο για τον οποίο η εν λόγω παραβίαση συνιστούσε κατ' ισχυρισμό παραβίαση της εν λόγω συμφωνίας. Η δε θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οι λόγοι που στοιχειοθετούν ουσιώδη παραβίαση της Συμφωνίας βρίσκονται στην Έκθεση Υπεράσπισής τους, χωρίς για ακόμα μια φορά να συγκεκριμενοποιούνται, είναι λογικό να προκαλεί ερωτήματα τα οποία ισχυροποιούνται από το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση επέλεξαν να μην απαντήσουν στην επιστολή των Αιτητών με ημερομηνία 15.06.2020 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες και να λήξει εκεί το ζήτημα. Επιπρόσθετα, συμφωνώ με τους Αιτητές ότι πέραν της παράλειψης των Καθ' ων η αίτηση να παράσχουν τις ανωτέρω ζητηθείσες λεπτομέρειες, ως οι ισχυρισμοί τους στην Έκθεση Υπεράσπισής τους, παρέλειψαν επίσης να παράσχουν τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση και με την παρ.9 (α) της Έκθεσης Υπεράσπισης και συγκεκριμένα παρέλειψαν να δώσουν λεπτομέρειες σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό δαπάνες που είχαν την υποχρέωση να καλύψουν οι Αιτητές βάσει της Συμφωνίας καθώς και λεπτομέρειες σε σχέση με το (
- i)είδος, (
- ii)το ύψος των δαπανών και (iii) τον όρο της Συμφωνίας που προέβλεπε την υποχρέωση των Αιτητών να αναλάβουν τα εν λόγω έξοδα. Τα όσα ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την παράγραφο 2 (iii) και 9 (α) της Έκθεσης Υπεράσπισης στην ένσταση τους δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ενώ είναι άξιο απορίας γιατί τα όσα προσπαθούν να προσθέσουν με την ένστασή τους δεν τα κοινοποίησαν στους Αιτητές απαντώντας στην επιστολή τους με ημερομηνία 15.06.2020. Σε κάθε περίπτωση με αυτή τη τακτική τους δεν απαντούν για ακόμη μια φορά ούτε στην ένσταση ποιες ήταν οι δαπάνες που όφειλαν να επωμιστούν οι Αιτητές έστω και αν όπως ισχυρίζονται στην ένστασή τους ουδέποτε καθορίστηκε το ύψος τους. Καταλήγω ότι οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν να παράσχουν τις ζητηθείσες και αναγκαίες λεπτομέρειες της Έκθεσης Υπεράσπισής τους ούτως ώστε οι Αιτητές να είναι σε θέση να συντάξουν την Απάντησή τους και να έχουν πλήρη εικόνα για την φύση και ιδιαίτερα την έκταση της υπόθεσης των Καθ' ων η αίτηση την οποία έχουν να αντιμετωπίσουν έτσι που να μπορούν να ετοιμάσουν την δική τους υπόθεση χωρίς να βρεθούν προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Εξετάζοντας τώρα μαζί τους 1ο και 2ο λόγους ένστασης εφόσον αυτοί αφορούν τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι εις γνώση των Αιτητών και/ή αποτελούν μαρτυρία η οποία δεν μπορεί να αποτελέσει μέρος των δικογράφων, και έχοντας υπ' όψιν τη νομολογία, σύμφωνα με την οποία οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν, κρίνω ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν μαρτυρία αφού οι Αιτητές δεν αποσκοπούν να μάθουν πώς οι Καθ' ων η Αίτηση σκοπεύουν να αποδείξουν ποιος είναι ο κατ' ισχυρισμό λόγος τερματισμού της Συμφωνίας ή την κατ' ισχυρισμό παράλειψη των Αιτητών ή τα κατ' ισχυρισμό έγγραφα στα οποία αναφέρονται ή ακόμη και τη διαδικασία τερματισμού της Συμφωνίας κ.α. αλλά ποιος είναι ο κατ' ισχυρισμό λόγος τερματισμού, ποια είναι η κατ' ισχυρισμό παράλειψη των Αιτητών, ποια είναι η διαδικασία τερματισμού, ποιος είναι ο κατ' ισχυρισμό «καλός και αιτιολογημένος λόγος» για τον οποίο τερματίστηκε η Συμφωνία καθώς και ποια ήταν η κατ' ισχυρισμό ουσιώδης παραβίαση της Συμφωνίας από τους Αιτητές και γιατί συνιστούσε ουσιώδη παραβίαση της Συμφωνίας. Εξετάζοντας στην ολότητα του το κείμενο της Έκθεσης Υπεράσπισης, διαπιστώνω ότι δεν συγκεκριμενοποιεί τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με τις λεπτομέρειες που ζητούνται μέσω της Αίτησης των Αιτητών. Από την άλλη, κρίνω ότι οι αιτούμενες περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες είναι απαραίτητες για να μπορέσουν οι Αιτητές να αποφασίσουν πώς θα συντάξουν την Απάντηση τους καθώς και να γνωρίζουν με κάποια βεβαιότητα την υπόθεση των Καθ' ων η αίτηση που θα παρουσιασθεί στη δίκη. Διαπιστώνεται ακόμα ότι, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση με την Έκθεση Υπεράσπισής τους προβάλλουν ισχυρισμούς, εντούτοις παραλείπουν να τους εξειδικεύσουν επαρκώς σε πλήρη αντίθεση με το τι επιβάλλει η νομολογία, η οποία υποχρεώνει την εξειδίκευση και ανάλυση καθώς και την ανάγκη συγκεκριμενοποίησης των ισχυρισμών της Υπεράσπισης (βλ. Nικολαΐδης ν. Δημητριάδη και Marks and Another v. Wilson-Boyd and Others (ανωτέρω) ούτως ώστε, μεταξύ άλλων, να γνωρίζει η άλλη πλευρά με βεβαιότητα την υπόθεση των εναγόμενων. Είναι δε οξύμωρο σχήμα το γεγονός ότι ενώ οι Καθ' ων η αίτηση αρκούνται σε αόριστους και γενικόλογους ισχυρισμούς, όπως αυτός περί του τερματισμού της Συμφωνίας, την κατ' ισχυρισμό παράλειψη των Αιτητών να αποστείλουν αριθμό εγγράφων καθώς και την κατ' ισχυρισμό διαδικασία τερματισμού και να παραλείπουν οι ίδιοι να παράσχουν τις ζητηθείσες και αναγκαίες λεπτομέρειες για όλα αυτά. Ως εκ τούτου, δίκαια κρίνω ότι οι Αιτητές ζητούν τις ζητηθείσες λεπτομέρειες για να αποσαφηνίσουν έτσι τα επίδικα θέματα και για να σχηματίσουν σαφή εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης την οποία θα αντιμετωπίσουν για να μην καταληφθούν εξαπίνης προκαλώντας τους δυσμενή επηρεασμό στην ετοιμασία της Απάντησης τους και ακολούθως στην ακρόαση της υπόθεσης τους (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais SAL (πιο πάνω). Καταλήγω ότι οι αιτούμενες οι λεπτομέρειες είναι αναγκαίες και/ή επιθυμητές για να αποσαφηνιστούν τα επίδικα θέματα και για να γνωρίζουν οι Αιτητές ποια είναι η υπόθεση των Καθ' ων η αίτηση που θα παρουσιασθεί κατά τη δίκη. Σε σχέση με τον 3ο λόγο ένστασης με τον οποίο υποστηρίζεται η γνώση των Αιτητών ως προς τις αιτούμενες λεπτομέρειες, προκαλείται πράγματι απορία πως θα μπορούσαν να τις γνωρίζουν. Εν πάση περιπτώσει σύμφωνα με τη νομολογία το γεγονός ότι οι Αιτητές θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να γνώριζαν τις λεπτομέρειες που ζητούν δεν συνιστά από μόνο του βάσιμο λόγο απόρριψης του αιτήματος για λεπτομέρειες ('Bullen & Leake', 12η έκδοση, σελ. 110). Η συλλογιστική των Καθ' ων η αίτηση πως οι Αιτητές αποτρέπονται από το να αποταθούν στο Δικαστήριο με σκοπό να ζητήσουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, παραλείποντας όμως να απαντήσουν στην επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών με ημερομηνία 15.06.2020, κάθε άλλο παρά υποστηρίζει την θέση τους αλλά τουναντίον εκθεμελιώνει τις δικονομικές διατάξεις που προβλέπουν πως με την άρνηση παροχής των περαιτέρω λεπτομερειών που ζητούνται μέσω επιστολής, ο διάδικος μπορεί να αποταθεί στο δικαστήριο με αίτηση ούτως ώστε να τις εξασφαλίσει. Επομένως, παρόλο που είχε δοθεί αρκετός χρόνος στους Καθ' ων η αίτηση για να απαντήσουν στην επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών, η πιο πάνω στάση των Καθ' ων η αίτηση αναπόφευκτα οδήγησε στην καταχώριση της παρούσας αίτησης. Συμπερασματικά το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα «Bullen & Leake» στις σελ. 113-114 είναι απόλυτα σχετικό: «There is a growing understanding among practitioners that giving the necessary particulars of pleading not only helps in preparing a case and in stating it with certainty and confidence but also manifests the strength of a party's case, while withholding particulars suggests a possible weakness in the case and a desire to spring surprise as to the oral evidence at the trial». ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι η αίτηση πετυχαίνει πλήρως και εκδίδονται διατάγματα ως το αιτητικό Α (i),(ii),(iii) (
- iv)και (
- v)αυτής. Οι λεπτομέρειες να παρασχεθούν εντός 30 ημερών από της επίδοσης του παρόντος διατάγματος. Στη συνέχεια να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον των Εναγόμενων/Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο