← Κύπρος

Brown κ.α. ν. Townson κ.α., Αρ. Αγωγής: 145/2021, 30/9/2021

Brown κ.α. ν. Townson κ.α., Αρ. Αγωγής: 145/2021, 30/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A50 ΕΝΩΠΙΟΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 145/2021 Μεταξύ:

  1. XXXXX Brown, από το Φρέναρος
  2. XXXXX Brown, από το Φρέναρος Εναγόντων / Αιτητών -και-
  3. XXXXX Townson, από το Φρέναρος
  4. XXXXX McInerney, από το Φρέναρος Εναγόμενων / Καθ' ων η Αίτηση ______________________________________________________________ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 30.9.2021 Αναφορικά με την αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 21.4.2021 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Για τους Ενάγοντες / Αιτητές: κος Μ. Μαρκουλλής για Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους / Καθ' ων η Αίτηση: κος Γ. Δ. Μιντής Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
  5. Με την παρούσα αίτηση τους ημερομηνίας 21.4.21 (η «Αίτηση») οι Ενάγοντες / Αιτητές (οι «Ενάγοντες») ζητούν: «Α. Προσωρινό Διάταγμα απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 και 2 ή και αντιπροσώπους ή και εντολοδόχους αυτών να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο στην κατοικία των Εναγόντων επί της οδού XXXXX 114, XXXXX, XXXXX, η οποία ανεγέρθηκε επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX στο XXXXX της Επαρχίας Αμμοχώστου μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση της υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Β. Προσωρινό Διάταγμα απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 και 2 ή και αντιπροσώπους ή και εντολοδόχους αυτών να κατεδαφίσουν οποιοδήποτε μέρος της οικοδομής ή και περίφραξης ή και δέντρων επί του ακινήτου των Εναγόντων με αρ. εγγραφής 0/XXXXX στο XXXXX της Επαρχίας Αμμοχώστου μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση της υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Γ. Προσωρινό Διάταγμα απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 και 2 ή και αντιπροσώπους ή και εντολοδόχους αυτών να προκαλούν οποιαδήποτε οχληρία στο ακίνητο των Εναγόντων με με αρ. εγγραφής 0/XXXXX στο XXXXX της Επαρχίας Αμμοχώστου μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση της υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Δ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή και απόφαση κριθούν δίκαια. Ε. Έξοδα»
  6. Η Αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.
  7. Θ.1, 2, 8 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60)άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6), στα άρθρα 4, 5, 6 και 9, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο (Κεφ. 148) άρθρα 43, 44 και 46, στο άρθρο 23 του Συντάγματος, στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτόκολλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  8. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της XXXXX Δημητρίου, γραμματειακής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή (η «ΕΔ Δημητρίου») όπου, συνοπτικά, αναφέρονται τα εξής: (α) Οι Ενάγοντες είναι σύζυγοι και περί την 08/03/2006 αγόρασαν από την εταιρεία ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ μια κατοικία στο χωριό Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου, την οποία θα ανέγειρε η εν λόγω εταιρεία επί ακινήτου τους. Η εν λόγω εταιρεία είχε προηγουμένως ανεγείρει και πωλήσει στους Εναγόμενους την κατοικία στο γειτονικό τεμάχιο γης με αρ. τεμαχίου XXXXX. Επειδή μέρος του ακινήτου των Εναγόντων θα το παραχωρούσε η ανωτέρω εταιρεία στους Εναγόμενους, καταχωρήθηκε αίτηση συνοριακής διαφοράς με αρ. ΑΧ12/2011 και το Κτηματολόγιο αποφάσισε την αναπροσαρμογή του κοινού συνόρου των Εναγόντων με τους Εναγόμενους. Μετά την ανωτέρω αναπροσαρμογή συνόρων εκδόθηκε νέος τίτλος ιδιοκτησίας επ' ονόματι των Εναγόντων. (β) Στο τεμάχιο των Εναγόντων υπήρχε και υπάρχει δικαίωμα διάβασης προς όφελος του ακινήτου των Εναγόμενων, το οποίο είχε παραχωρηθεί πριν οι Ενάγοντες αγοράσουν την ανωτέρω κατοικία και καταγράφεται επί του τίτλου ιδιοκτησίας τους (το «Δικαίωμα Διάβασης»). Η εταιρεία ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ όταν ανήγειρε την κατοικία των Εναγόντων περί το 2006 έκτισε και την περίφραξη κατά μήκος του δικαιώματος διάβασης αφήνοντας ικανοποιητικό χώρο στους Εναγόμενους να εισέρχονται στην κατοικία τους. Οι Εναγόμενοι χρησιμοποιούν από τότε απρόσκοπτα και αδιαμαρτύρητα το δικαίωμα διάβασης που περνά από το τεμάχιο των Εναγόντων και οδηγεί στην κατοικία τους. (γ) Περί το 2017 οι Ενάγοντες εξασφάλισαν τις σχετικές άδειες για ανέγερση στο ακίνητο τους βοηθητικής οικοδομής πλησίον του κοινού συνόρου τους με το ακίνητο των Εναγόμενων και την ανέγειραν. Έκτοτε, οι Εναγόμενοι άρχισαν ένα πόλεμο καταγγελιών εναντίον των Εναγόντων για οτιδήποτε σκεφτούν ή φανταστούν σε πάσα αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για παράδειγμα, κατήγγειλαν στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου ότι η θυγατέρα των Εναγόντων διαμένει παράνομα με τον σύζυγο της στην βοηθητική οικοδομή, με αποτέλεσμα να επισκεφθούν την κατοικία των Εναγόντων αρμόδιοι υπάλληλοι της Επαρχιακής Διοίκησης, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι πρόκειται για ανυπόστατους ισχυρισμούς των Εναγόμενων. (δ) Περί την 15/04/2021 οι Ενάγοντες έλαβαν με μεγάλη έκπληξη τους από τους Εναγόμενους την επιστολή τους ημερ. 28/03/2021, με την οποία τους ενημερώνουν ότι οι Εναγόμενοι έχουν «άδεια» να κατεδαφίσουν την περίφραξη κατά μήκος του δικαιώματος διάβασης και οτιδήποτε άλλο υπάρχει συμπεριλαμβανομένων καλωδίων, σωλήνων και δέντρων, και να ανεγείρουν νέα περίφραξη στα «ορθά όρια». Επισύναψαν δε επιστολή ημερ. 28/03/2021 που απευθύνεται προς την κα. XXXXX Ιωάννου, αρμόδια λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης Αμμοχώστου ενημερώνοντας την ότι έλαβαν συμβουλή από το αρχιτεκτονικό γραφείο του XXXXX Οικονόμου, ο οποίος τους ενημέρωσε ότι μίλησε με πολιτικό μηχανικό της Επαρχιακής Διοίκησης και επιβεβαίωσε ότι μπορούν να προχωρήσουν με τις εν λόγω εργασίες. Αναφέρουν δε ότι επιβεβαίωσαν με το Κτηματολόγιο ότι όλες οι άδειες τους είναι έγκυρες και ανανεωμένες και έχουν ήδη αναθέσει σε εργολάβο να αρχίσει τις ανωτέρω εργασίες στο ακίνητο μας στις 26/04/
  9. (στ) Οι δικηγόροι των Εναγόντων επικοινώνησαν τόσο με την κα. XXXXX Ιωάννου όσο και με τον Αντώνη Οικονόμου, και αμφότεροι τους ενημέρωσαν ότι ουδέποτε έδωσαν τέτοια άδεια στους Εναγόμενους. (ζ) Οι Εναγόμενοι επικαλούνται κάποια χωρομέτρηση του Κτηματολογίου Αμμοχώστου αναφορικά με την οριοθέτηση του ορίου του δικαιώματος διάβασης. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η υφιστάμενη περίφραξη δεν περιορίζει και δεν εμποδίζει σε καμία περίπτωση το δικαίωμα διάβασης των Εναγόμενων. Αυτό φαίνεται κι από τις επισυνημμένες φωτογραφίες όπου οι ίδιοι οι Εναγόμενοι έχουν φυτέψει μάλιστα και δέντρα και σταθμεύουν τα αυτοκίνητα τους επί του δικαιώματος διάβασης. Πρόδηλα, η στάση και συμπεριφορά των Εναγόμενων είναι εκδικητική και αποτελεί απόρροια του ανίερου «πολέμου» που κήρυξαν εναντίον των Εναγόντων από την ημέρα που ανέγειραν την βοηθητική οικοδομή στο ακίνητο τους. (η) Άλλωστε, η υφιστάμενη περίφραξη ανεγέρθηκε από την εταιρεία ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ από το 2006 και οι Εναγόμενοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν ότι τους εμποδίζει με οποιονδήποτε τρόπο. (θ) Οι Εναγόμενοι επιχειρούν να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να επέμβουν παράνομα στην ακίνητη ιδιοκτησία των Εναγόντων, η οποία τους ανήκει και την κατέχουν από το
  10. Επιπρόσθετα δε, οι παράνομες επεμβατικές εργασίες που προτίθενται να κάμουν θα προκαλέσουν στους Ενάγοντες μεγάλη οχληρία σε θόρυβο και σκόνη. (ι) Επιπρόσθετα των ανωτέρω, οι Εναγόμενοι κατασκοπεύουν συνεχώς όλες τις κινήσεις των Εναγόντων στην ιδιωτική κατοικία τους και συνεχώς τους προκαλούν με ειρωνείες και βρισιές κάμνοντας τους ουσιαστικά ένα πόλεμο νεύρων. Η παρούσα κατάσταση δημιουργεί μεγάλο άγχος και ταλαιπωρία στους Ενάγοντες, ενώ ο Ενάγοντας 1 έχει διαγνωσθεί τον προηγούμενο μήνα με καρκίνο. Με την λήψη της ανωτέρω επιστολής ημερ. 28/03/2021 η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο και γι' αυτό οι Ενάγοντες αποτάθηκαν σε δικηγόρους για να λάβουν μέτρα προστασίας της περιουσίας τους. (κ) Οι δικηγόροι των Εναγόντων απάντησαν στους Εναγόμενους με επιστολή ημερ. 19/04/2021, η οποία επιδόθηκε σε αυτούς την 20/04/2021 και έκτοτε ουδεμία απάντηση έλαβαν από τους Εναγόμενους. (λ) Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, οι Εναγόμενοι θα επέμβουν παράνομα και ανενόχλητα στο ακίνητο των Εναγόντων προκαλώντας μεγάλες και ανεπανόρθωτες ζημιές. Από την πλευρά του ακινήτου των Εναγόντων υπάρχει κήπος με δέντρα και λουλούδια, καθώς και σύστημα ύδρευσης με σωλήνες ενώ επίσης έχουν τοποθετήσει ξύλινη περίφραξη με αδιάφανο δίχτυ χρώματος πράσινου για την προστασία τόσο της κατοικίας τους από σκόνες και βρωμιές όσο και της ιδιωτικής ζωής τους. Όλα αυτά οι Εναγόμενοι θα τα καταστρέψουν και κατεδαφίσουν και οι Ενάγοντες θα υποστούν κατάφωρη αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά, εκτός αν τους εμποδίσει το Σεβαστό Δικαστήριο με τα αιτούμενα διατάγματα. (μ) Οι Εναγόμενοι δεν θα πάθουν οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Χρησιμοποιούν τον δρόμο στο δικαίωμα διάβασης εδώ και πάνω από 15 χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα και θα συνεχίσουν να το πράττουν και μετά την έκδοση του διατάγματος. Ακόμα κι αν ήθελε φανεί ότι υπάρχει οριοθέτηση του Κτηματολογίου που δεν συνάδει με την υφιστάμενη περίφραξη, οι Ενάγοντες είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να βρουν μια κοινή λύση με τους Εναγόμενους κι αν δεν καρποφορήσει θα καταθέσουν σχετική αίτηση στο Κτηματολόγιο για τροποποίηση του δικαιώματος διάβασης, αφού το αρμόδιο όργανο να αποφασίσει και καθορίσει τα όρια του δικαιώματος διάβασης βάσει του Νόμου είναι το Κτηματολόγιο. (ν) Είναι κατεπείγον όπως εκδοθεί μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα καθότι με την επιστολή ημερ. 28/03/2021 των Εναγόμενων, που παραλήφθηκε από τους Ενάγοντες μέσω συστημένου ταχυδρομείου περί την 15/04/2021, οι Εναγόμενοι δηλώνουν ότι θα προχωρήσουν στις ανωτέρω παράνομες ενέργειες στις 26/04/
  11. Συνεπώς, δεν υπάρχει χρόνος να εκδικαστεί η παρούσα αίτηση πριν τις 26/04/
  13. Την 22.4.21 το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερές διάταγμα ως το Αιτητικό (Β) (το «Μονομερές Διάταγμα») και παραχώρησε οδηγίες για επίδοση της Αίτησης σε σχέση με τα υπόλοιπα αιτητικά της. Το Μονομερές Διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο την 28.4.
  15. Την 3.6.21 οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση (οι «Εναγόμενοι») καταχώρησαν ένσταση στην οριστικοποίηση του Μονομερούς Διατάγματος καθώς και στην έκδοση των υπόλοιπων διαταγμάτων ως η Αίτηση (η «Ένσταση»). Η Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση την 14.9.21, τα μέρη παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχτηκε.
  16. Η Ένσταση των Εναγόμενων βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ 1-4, 8 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 (ως έχει τροποποιηθεί), στα άρθρα 4

(3), 5, 6 και 9, στην νομολογία, στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και του κοινοδικαίου και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
  1. Στην Ένσταση εξειδικεύονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης: «
  2. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση υπεγράφη από τρίτο αναρμόδιο πρόσωπο αντί να υπογραφεί από τους ίδιους τους Αιτητές. 2.Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση θα έπρεπε να υπογραφεί από τους Αιτητές ή από ένα εξ αυτών. 3.Η Ενόρκως Δηλούσα εμποδίζεται από του να υπογράφει την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και να ορκίζεται εκ μέρους των Αιτητών. 4.Οι Αιτητές απέκρυψαν και αποκρύβουν ουσιώδη γεγονότα. 5.Η Αίτηση είναι αδικαιολόγητη. 6.Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του εκδοθέντος διατάγματος, καθ' ότι, οι ζημιές που τυχόν θα υπέκειντο δεν ήταν και δεν είναι ανεπανόρθωτες. 7.Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αναφέρονται πολλές ανακρίβειες και μη αληθή γεγονότα και το εν λόγω εκδοθέν διάταγμα δεν πρέπει να εξακολουθήσει ισχύον. 8.Οι Καθ'ων η Αίτηση είχαν και έχουν το δικαίωμα να διορθώσουν την επί τόπου περίφραξη του δικαιώματος διάβασης, έτσι ώστε να συνάδει με τα ορθά όρια αυτού, όπως έχουν καθορισθεί από το Κτηματολόγιο (3/ΑΕΔ 113/2005) και την απόφαση στην αίτηση οριοθέτησης ΑΧ299/
  3. 9.Οι Αιτητές συμφώνησαν με την καινούρια περίφραξη - επιδιόρθωση της επί τόπου όδευσης αυτής σε σχέση με το δικαίωμα διάβασης σύμφωνα με την οριοθέτηση του Κτηματολογίου (ΑΧ299/2018). 10.Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν και να απολαμβάνουν το δικαίωμα διάβασης σε όλη την εκτασή του, όπως αυτό καθορίζεται από το Κτηματολόγιο (3/ΑΕΔ113/2005 - ΑΧ299/2018). 11.Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε ενόχλησαν ή κατασκόπευσαν τους Ενάγοντες - Αιτητές. 12.Οι Αιτητές παραδέχονται ότι, γνωρίζουν για το λανθασμένο της περίφραξης σε σχέση με τα εγκεκριμένα όρια του δικαιώματος διάβασης (3/ΑΕΔ 113/2005 - ΑΧ299/2018). 13.Η υφιστάμενη περίφραξη του δικαιώματος διάβασης δεν συνάδει με τα εγκεκριμένα όρια αυτού από το Κτηματολόγιο.»
  4. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας XXXXX McInerney, από το Ηνωμένο Βασίλειο, Εναγόμενης
  5. Συνοδεύεται επίσης από την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Ανδρέου, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγόμενων στην παρούσα αγωγή, η οποία ορκίζεται ότι μετέφρασε πιστά την ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 από την αγγλική στην ελληνική γλώσσα και επισυνάπτει επί της ένορκης της δήλωσης τη μεταφρασμένη ένορκη δήλωση της XXXXX McInerney ως Τεκμήριο Α (η «ΕΔ McInerney»). Εκεί, συνοπτικά, η Εναγόμενη 2 αναφέρει τα εξής: (α) ότι είναι μόνιμη κάτοικος Κύπρου και διαμένει με τον συμβίο της, Εναγόμενο 1, σε ιδιόκτητη κατοικία στην οδό XXXXX 112 στο XXXXX. Το εν λόγω ακίνητο το αγόρασε μαζί με τον συμβίο της στις 22/07/2005 από την εταιρεία ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ και ταυτόχρονα συμφώνησαν με την εν λόγω εταιρεία όπως ανεγείρει προς όφελος τους μια κατοικία εντός του κτήματος, όπως και έγινε. (β) ότι οι Ενάγοντες είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, ως εκ τούτου, η Ενόρκως Δηλούσα εμποδίζεται από του να υπογράφει την ΕΔ Δημητρίου η οποία, ισχυρίζονται, θα έπρεπε να υπογράφεται από τους ίδιους προσωπικά ή από τον ένα εκ των δύο. Επίσης, αμφισβητεί την ικανότητά της Ενόρκως Δηλούσας να ομιλεί και να κατανοεί την Αγγλική γλώσσα και ισχυρίζεται ότι εν όψει του ότι δεν γνωρίζει η ίδια προσωπικά τα γεγονότα και δεν έχει ίδιαν γνώση αυτών, θα ήταν αδύνατον αυτή να αντεξετασθεί επί των όσων αναφέρει. (γ) ότι η εν λόγω αναφορά στην ΈΔ Δημητρίου για την αναπροσαρμογή συνόρων δεν έχει οποιαδήποτε σχέση και είναι άσχετη με την Αίτηση. (δ) ότι αποδέχονται την ύπαρξη του Δικαιώματος Διάβασης καθώς και το γεγονός ότι η εταιρεία ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΤΔ κατασκεύασε περίφραξη που αφορά το εν λόγω δικαίωμα, ισχυρίζεται όμως ότι η εν λόγω περίφραξη κατασκευάστηκε στα λάθος όρια του Δικαιώματος Διάβασης και επισυνάπτει προς τούτο σχέδιο που ετοιμάστηκε από ειδικό - τοπογράφο. (ε) ότι οι Εναγόμενοι αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω της συμπεριφοράς των Εναγόντων, που απειλούν να χρησιμοποιήσουν τα αυτοκίνητά τους αποκόψουν την πρόσβαση προς την κατοικία τους και για αυτόν τον λόγο αγόρασαν το διπλανό τεμάχιο. (στ) ότι η βοηθητική οικοδομή των Εναγόντων ανεγέρθηκε και χρησιμοποιείται παράνομα από τον υιό των Εναγόντων ο οποίος προκαλεί οχληρία με δυνατή μουσική και με γαυγίσματα σκύλων. Σε επιτόπια δε εξέταση των αρμοδίων λειτουργών για να διαπιστώσουν τη χρήση της αποθήκης - βοηθητικής κατοικίας, δεν διαπίστωσαν να χρησιμοποιείται ως κατοικία λόγω του ότι πριν την άφιξη των αρμοδίων λειτουργών οι Ενάγοντες αφαίρεσαν την κεραία λήψης WI-FI, την μεταλλική καπνοδόχο και το τζάκι εσωτερικά, σχεδόν όμως αμέσως μετά την αποχώρησή τους την μετέτρεψαν πάλι σε κατοικία και συνεχίζει μέχρι σήμερα να χρησιμοποιείται ως κατοικία. (ζ) μετά από άκαρπες προσπάθειες των Εναγόμενων να συνεννοηθούν με τους Ενάγοντες για την αναγκαιότητα διόρθωσης της περίφραξης του Δικαιώματός Διάβασης σύμφωνα με το Πιστοποιητικό Οριοθέτησης Τμήματος Ακίνητης Ιδιοκτησίας με αρ. φακέλλου ΑΧ299/2018, με το οποίο ολοκληρώθηκε η χωρομετρική εργασία του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για την οριοθέτηση του Δικαιώματος Διάβασης αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να προχωρήσουν επί τόπου με την διόρθωση - αποκατάσταση των ορθών ορίων του δικαιώματος διάβασης και δη της περίφραξης αυτού, έτσι απέστειλαν σχετική επιστολή στους Ενάγοντες για την πρόθεση μας αυτή, μέσα στα πλαίσια του «απόλυτου δικαιώματος» τους να χρησιμοποιούν το Δικαίωμα Διάβασης σε όλη του την έκταση. Επισυνάπτουν, μεταξύ άλλων, το πιο πάνω πιστοποιητικό οριοθέτησης. (η) οι Ενάγοντες μέσω του δικηγόρου τους με επιστολή ημερ. 02/09/2019 ανέφερε, μεταξύ άλλων, στην παράγραφο 1 αυτής ότι «η κα Brown θα αναλάβει την εργασία για την καινούρια περίφραξη σε σχέση με το δικαίωμα διάβασης (regarding the access road) σύμφωνα με την οριοθέτηση που έλαβε χώραν από το Κτηματολόγιο, το συντομότερο που είναι βολικό γ' αυτήν.» Ισχυρίζονται ότι η εν λόγω η παράγραφος 1 στην επιστολή έδωσε και δίνει το πράσινο φως για την διόρθωση της περίφραξης σύμφωνα με τα ορθά όρια του Δικαιώματος Διάβασης και συνιστά καθαρή παραδοχή εκ μέρους των Εναγόντων ότι η επί τόπου περίφραξη είναι λανθασμένη. (θ) ότι έχουν πράγματι πρόσβαση προς την κατοικία τους, όμως εκτός των άλλων (λανθασμένης όδευσης του δικαιώματος διάβασης), το πλάτος της εισόδου προς την κατοικία τους δεν είναι το ορθό. (ι) ότι απορρίπτει να περί της εκδικητικής στάσης και συμπεριφοράς εκ μέρους των Εναγόμενων, και (κ) ότι εν πάση περιπτώσει, οι εργασίες που προτιθένται να κάνουν ουδεμία οχληρία και σκόνη θα προκαλούσαν στους Ενάγοντες, καθότι το κτήμα τους (αρ. τεμαχίου XXXXX) είναι πολύ μεγάλης έκτασης (4,306 τ.μ.) και η κατοικία τους ευρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο αυτού (πέραν των 50 μέτρων μακριά).
  6. Προτού εξετάσω τη νομική πτυχή που διέπει την Αίτηση, θα εξετάσω το ζήτημα που εγείρουν οι Εναγόμενοι αναφορικά με την ΕΔ Δημητρίου και δη ότι η κα Δημητρίου εμποδίζεται από το να υπογράφει την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και να ορκίζεται εκ μέρους των Αιτητών. ΙΙ. ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ Η ΚΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΕΔ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  7. Αποτελεί τη θέση των Εναγόμενων ότι επειδή οι Ενάγοντες είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου η κα Δημητρίου εμποδίζεται από του να υπογράφει την EΔ Δημητρίου, η οποία, ως αναφέρουν, θα έπρεπε να υπογράφεται από τους ίδιους (ή ενός εξ αυτών). Περαιτέρω, αμφισβητούν την ικανότητα της κας Δημητρίου να ομιλεί και να κατανοεί την αγγλική γλώσσα και ισχυρίζονται ότι ενόψει του ότι δεν γνωρίζει η ίδια προσωπικά τα γεγονότα θα είναι αδύνατον να αντεξετασθεί επί των όσων αναφέρει.
  8. Στα πλαίσια της αγόρευσης του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόμενων παρέπεμψε το Δικαστήριο σε αυθεντίες που αφορούν περιπτώσεις όπου η ένορκη δήλωση διενεργήθηκε από συνήγορο, σε αντίθεση με την προκείμενη περίπτωση, και συνεπώς δεν έχουν εφαρμογή. Σημειώνεται ότι η κα Δημητρίου διαβεβαιώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες να προβεί στην ΕΔ Δημητρίου και εξηγεί ότι επειδή οι Ενάγοντες δεν μιλούν την ελληνική γλώσσα ανέφεραν στην ίδια τα γεγονότα της υπόθεσης στην αγγλική γλώσσα την οποία ομιλεί και κατανοεί και ότι παραθέτει αυτά στα πλαίσια της ΕΔ Δημητρίου, αποκαλύπτοντας σχετικά την πηγή πληροφόρηση της σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα της Δ.39, θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών.
  9. Το Δικαστήριο δεν εντοπίζει οτιδήποτε μεμπτό στην πιο πάνω προσέγγιση. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι είχαν κάθε ευχέρεια να αιτηθούν όπως την αντεξέτασουν και να θέσουν τα όσα αναφέρουν για την ικανότητα της να ορκίζεται στην ίδια. Εν τη απουσία τέτοιας αντεξέτασης το Δικαστήριο δεν δύναται να συγκλίνει με τις θέσεις των Εναγόμενων δια το ότι η κα Δημητρίου εμποδίζεται να προβεί στην ΕΔ Δημητρίου ούτε και να προκαταβάλει ότι θα ήταν αδύνατο για την κα Δημητρίου να αντεξεταστεί επί της ουσίας ισχυρισμών της. Κατά συνέπεια, οι Λόγοι Ένστασης 1, 2 και 3 απορρίπτονται.
  10. Θα στραφώ τώρα σε ανάλυση της νομικής πτυχής που διέπει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. ΙΙΙ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟΠΟΙΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ (i) Το στοιχείο του κατεπείγοντος
  11. Το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 παραχωρεί εξουσία στο Δικαστήριο όταν «αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις» για την κατ' εξαίρεση από τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης παρέκκλιση και την έκδοση διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης, χωρίς δηλαδή ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» χαρακτηρίστηκε κατ' επανάληψη από την πάγια νομολογία ως ζήτημα που άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα μονομερώς και ως εξ τούτου χρήζει εξέτασης κατά προτεραιότητα. Ενδεικτικά, στην καθοδηγητική επί του θέματος υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598, λέχθηκε ότι: «το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται όλως εξαιρετικά η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση».
  1. Επομένως, στην απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλων εξαιρετικών περιστάσεων το δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει συντηρητικό διάταγμα μονομερώς.[1] Επιπλέον, η διαπίστωση απουσίας του πιο πάνω υπόβαθρου κατόπιν της έκδοσης διατάγματος μονομερώς αποτελεί ανεξάρτητο και διακριτό παράγοντα για την ακύρωση του.[2]
  2. Αλληλένδετο στοιχείο με το δικαιοδοτικό όρο του κατεπείγοντος αποτελεί, ως η πάγια νομολογία ορίζει, ο χρόνος που μεσολάβησε από το συμβάν για το οποίο ο αιτητής αποτείνεται στο Δικαστήριο μονομερώς για προστασία, μέχρι και την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης.[3] Όπως λέχθηκε στην υπόθεση X''Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1(A) A.A.Δ 203, 207: «[...] Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατεπείγον του αιτήματος. Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Λόγοι, συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το Δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά ώμο συμφέροντα του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντίδικου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνο, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.»
  1. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία προκύπτει ότι την 15.4.21, οι Ενάγοντες έλαβαν επιστολή από τους Εναγόμενους με ημερομηνία 28.3.21 δια της οποίας ενημερώνονταν ότι οι Εναγόμενοι διόρισαν εργολάβο και του παραχώρησαν εντολή όπως την 26.4.21 προβεί σε αφαίρεση της περίφραξης που βρίσκεται εντός του ακινήτου των Εναγόντων κατά μήκος του Δικαιώματος Διάβασης, σε απομάκρυνση όλων των αντικειμένων των Εναγόντων όπως καλώδια, σωλήνες, δέντρα, φυτά και σε ανέγερση νέας περίφραξης που οι Εναγόμενοι θεωρούν ότι θα είναι στο ορθό σημείο. Επισύναψαν προς τούτο σχετική επιστολή τους προς την Επαρχιακή Διοίκηση ισχυριζόμενοι ότι έχουν άδεια να προβούν στις συγκεκριμένες ενέργειες. Η εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 στην ΕΔ Δημητρίου (η «Επιστολή - Τεκμήριο 6»). Τέσσερις ημέρες μετά τη λήψη της Επιστολής - Τεκμήριο 6 και πριν την παρέλευση της ημερομηνίας 26.4.21, οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολή στους Εναγόμενους μέσω των δικηγόρων τους[4] και δύο ημέρες κατόπιν καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση.
  2. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, προκύπτει ότι οι Ενάγοντες έδρασαν άμεσα στη λήψη μέτρων μέσω των δικηγόρων τους δίδοντας εντολή να λάβουν τα δέοντα με σκοπό να εμποδιστούν οι Εναγόμενοι να προχωρήσουν με τα όσα αναφέρουν στην Επιστολή - Τεκμήριο
  3. Περαιτέρω, η φύση της αποδιδόμενης συμπεριφοράς αλλά και οι βέβαιες συνέπειες αυτής, αναμφίβολα ικανοποιούν το στοιχείο του κατεπείγοντος στην παροχή άμεσης θεραπείας μονομερώς.
  4. Στα πλαίσια της ΕΔ ΜcInerney οι Εναγόμενοι αποδέχτηκαν τόσο την αποστολή όσο και το περιεχόμενο της Επιστολής - Τεκμήριο 6 και υιοθέτησαν εκ νέου το περιεχόμενο της. Επισύναψαν προς τούτο έγγραφο που τιτλοφορείται ως πιστοποιητικό οριοθέτησης και που φαίνεται να εκδόθηκε από το Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου καθώς και τοπογραφικά σχέδια στη βάση των οποίων επιχειρηματολόγησαν ότι οι Ενάγοντες επεμβαίνουν επί του Δικαιώματος Διόδου. Στη βάση των εγγράφων αυτών ισχυρίστηκαν ότι νομιμοποιούνται να προβούν σε ενέργειες κατεδάφισης της περίφραξης κατά μήκος του Δικαιώματος Διόδου και άλλες ενέργειες, χωρίς όμως να επισυνάπτουν προς τούτο σχετικό δικαστικό διάταγμα κατεδάφισης ή άρσης της όποιας ισχυριζόμενης επέμβασης. Συναφώς, το Δικαστήριο, επιφορτιζόμενο με το καθήκον όπως επανεξετάσει το στοιχείο του κατεπείγοντος εφόσον εγείρεται ένσταση για τη συνέχιση της ισχύος του Μονομερούς Διατάγματος,[5] κρίνει ότι Εναγόμενοι όχι μόνο δεν κατέδειξαν ότι δεν υφίσταται «κατεπείγον» ζήτημα, αλλά σαφέστατα ενίσχυσαν το συμπέρασμα ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος ικανοποιείται εφόσον δια μέσου της ΕΔ ΜcInerney επανέλαβαν και κατέστησαν σαφή την πρόθεση για υλοποίηση των προτιθέμενων ενεργειών τους που κατέγραψαν στην Επιστολή - Τεκμήριο
  5. (ii) Το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60
  6. Το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60παρέχει ευρεία εξουσία στο Δικαστήριο «εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας» να εκδίδει συντηρητικά διατάγματα. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα εκεί όπου κρίνει τούτο δίκαιο και πρόσφορο ενεργοποιείται μόνο εφόσον ο αιτητής, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με το σχετικό βάρος, καταδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι (α) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία και ότι (γ) θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Παράλληλα το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα.[6]
  7. Οι αρχές της πάγιας νομολογίας που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60είναι ευρέως γνωστές και δεν χρήζουν επανάληψης παρά μόνο συνοπτικώς. (α) Η πρώτη προϋπόθεση του Άρ.32 Ν.14/60- σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση
  8. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή, της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση περί της ύπαρξης του αγώγιμου δικαιώματος το οποίο επικαλείται. Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση.[7]
  9. Οι Ενάγοντες με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα τους αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων (α) δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο τους, (β) διηνεκή διατάγματα δια των οποίων να απαγορεύεται στους Εναγόμενους να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην κατοικία ή το ακίνητο των Εναγόντων, να κατεδαφίσουν την οικοδομή ή την περίφραξη ή των δέντρων επί του ακινήτου των Εναγόντων αλλά και να προκαλούν οχληρία, (γ) ειδικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, (δ) γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και οχληρία και (ε) γενικές ή και τιμωρητικές αποζημιώσεις για παραβίαση του δικαιώματος των Εναγόντων στην ιδιοκτησία τους.
  10. Από το περιεχόμενο της ΕΔ Δημητρίου προκύπτει ότι οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι είναι γείτονες εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου. Οι Ενάγοντες είναι σύζυγοι και περί την 8.3.2006, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου, αγόρασαν ένα ακίνητο από συγκεκριμένη εργοληπτική εταιρεία η οποία ανέλαβε να ανεγείρει και οικοδομή. Το τεμάχιο που αγόρασαν οι Ενάγοντες γειτνιάζει με τεμάχιο που είχαν ήδη αγοράσει η Εναγόμενοι από την εν λόγω εργοληπτική εταιρεία. Ενόψει της θέσεως του ακινήτου των Εναγόμενων σε σχέση με το δρόμο, στο τεμάχιο των Εναγόντων υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει δικαίωμα διόδου πλάτους 3.66 μέτρων κατά μήκος του ανατολικού συνόρου προς όφελος του ακινήτου των Εναγόμενων (το «Δικαίωμα Διόδου») γεγονός που αποτυπώνεται και στον τίτλο ιδιοκτησίας των Εναγόντων, Τεκμήριο 2 στην ΕΔ Δημητρίου. Κατά την ανέγερση της οικοδομής των Εναγόντων περί το 2006, η ως άνω εργοληπτική εταιρεία πράγματι ανήγειρε και περίφραξη κατά μήκος του Δικαιώματος Διόδου αφήνοντας ικανοποιητικό χώρο στους Εναγόμενους να εισέρχονται στην κατοικία τους.
  11. Έντεκα χρόνια μετά, οι Ενάγοντες εξασφάλισαν σχετικές άδειες για ανέγερση επί του ακινήτου τους βοηθητικής οικοδομής πλησίον του κοινού συνόρου τους με το ακίνητο των Εναγόμενων και την ανέγειραν. Έκτοτε ξεκίνησαν οι έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγόμενων. Την 15/4/21 οι Ενάγοντες έλαβαν από τους Εναγόμενους την Επιστολή - Τεκμήριο 6, χωρίς να επιδίδουν προς τους Εναγόμενους οιοδήποτε διάταγμα Δικαστηρίου. Όπως προκύπτει από μια απλή ανάγνωση της Επιστολής - Τεκμηρίου 6, οι Εναγόμενοι ξεκαθαρίζουν ότι πρόκειται να αφαιρέσουν οποιοδήποτε αντικείμενο ή περιουσίας υπάρχει στο χώρο που οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δικαιούνται να κατέχουν δυνάμει του Δικαιώματος Διόδου, περιλαμβανομένων δηλαδή συστήματος άρδευσης, περίφραξης, φυτών και δέντρων που τοποθέτησαν εκεί οι Ενάγοντες, σε συγκεκριμένη ημερομηνία.
  12. Σύμφωνα με το άρθρο 43
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, «παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο». Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κεφ. 148 «ακίνητη ιδιοκτησία» περιλαμβάνει «γη, οικίες, οικοδομές, τοίχους και άλλες κατασκευές και δέντρα.» Η παράνομη επέμβαση αποτελεί αστικό αδίκημα εναντίον της κατοχής ακινήτου και όχι της κυριότητας του. Σχετικά στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 38, στην παρ.1194 αναφέρεται ότι επέμβαση συνίσταται σε παράνομη πράξη υποδεικνύουσα αμφισβήτηση και ενόχληση της κατοχής περιουσίας, αντίθετα με τη βούληση του κατόχου. Το εν λόγω αστικό αδίκημα είναι αγώγιμο χωρίς την απόδειξη ζημιάς.[8] Οι Ενάγοντες φέρονται να είναι οι κάτοχοι της ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 0/6497 (Τεκμήρια 1 και 2 της ΕΔ Δημητρίου) και οι Εναγόμενοι, χωρίς να έχουν στην κατοχή τους δικαστικό διάταγμα, να ενημερώνουν τους Ενάγοντες ότι πρόκειται να προκαλέσουν αλλοίωση ή καταστροφές ή κατεδάφιση στην περιουσία που κατέχουν.
  1. Με βάση το πιο πάνω υπόβαθρο σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος των Εναγόντων, το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι Ενάγοντες έχουν αποκαλύψει στο δικόγραφο τους σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, την ύπαρξη δηλαδή συζητήσιμης υπόθεσης σε σχέση με το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε βάρος των Εναγόντων ως κάτοχοι της ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 0/6497 και συνεπώς πληρείται η πρώτη προϋπόθεση. (β) Η δεύτερη προϋπόθεση του Άρ. 32 Ν.14/60- ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας
  2. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή.[9] Ο Ενάγων θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το περιεχόμενο της ένστασης καθώς και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στα πλαίσια της δεύτερης προϋπόθεσης την ενώπιον του μαρτυρία ώστε να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα ή αξιοπιστίας αφού κάτι τέτοιο ανήκει αποκλειστικά στο στάδιο της εκδίκασης της αγωγής.[10] Στο αρχικό στάδιο αυτό θα πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας.[11] Τυχόν ενασχόληση σε ενδιάμεση διαδικασία με την ουσία της αγωγής, θεωρείται υπέρβαση εξουσίας και η ενδιάμεση απόφαση παραμερίζεται.[12]
  3. Σημειώνεται ότι οι διάδικοι έχουν περιοριστεί στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν χωρίς να αιτηθούν την αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες.
  4. Οι Εναγόμενοι στα πλαίσια της ΕΔ ΜcInerney που καταχώρησαν προς υποστήριξη της Ένστασης, αποδέχονται την ανέγερση περίφραξης κατά μήκος του Δικαιώματος Διόδου από την εργοληπτική εταιρεία που ανέλαβε να ανεγείρει την κατοικία τον Εναγόντων. Αυτό που ισχυρίζονται είναι ότι η εν λόγω περίφραξη κατασκευάστηκε στα λάθος όρια του Δικαιώματος Διόδου.[13] Προς τούτο επισυνάπτουν ως Τεκμήριο Γ στην ΕΔ ΜcInerney σχετικό τοπογραφικό σχέδιο το οποίο ετοιμάστηκε από ειδικό τοπογράφο και αναφέρουν ότι: «[.] επιβεβαιώνω, όπως ανωτέρω αναφέρεται, την ύπαρξη του δικαιώματος διάβασης προς όφελος του κτήματος μας (αρ. τεμαχίου 299) και ότι, η ίδια η εταιρεία [...] όπως φαίνεται στο εν λόγω σχέδιο, ευθυγραμμίζεται η περίφραξη και διορθώνονται και επί τόπου τα ορθά όρια του δικαιώματος διάβασης, χωρίς να αλλοιώνεται το συνολικού εμβαδόν αυτού (24 τ.μ. «δίνονται» πίσω στο κτήμα των Εναγόντων και 24τ.μ. «παίρνονται» από το κτήμα των Εναγόντων) [.] τα 24 τ.μ. που «δίνονται» πίσω στο κτήμα των Εναγόντων σκιαγραφούνται με πράσινο χρώμα στο Τεκμήριο Γ και τα 24τ.μ. «παίρνονται» από το κτήμα των Εναγόντων σκιαγραφούνται με κίτρινο χρώμα στο Τεκμήριο Γ.»[14]
  5. Επιπλέον, αποδέχονται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την αποστολή της Επιστολής - Τεκμήριο 6 με το συγκεκριμένο περιεχόμενο. Η επεξήγηση που δίνουν όμως είναι ότι κέκτηνται απόλυτο δικαίωμα να προβούν στις εν λόγω ενέργειες ενόψει του ότι εξασφάλισαν απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου στα πλαίσια διασυνοριακής διαφοράς, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτουν ως Τεκμήριο Η1 στην ΕΔ ΜcInerney. Πράγματι, το Τεκμήριο Η1 τιτλοφορείται ως «Πιστοποιητικό Οριοθέτησης Τμήματος Ακίνητης Ιδιοκτησίας» και φαίνεται να εκδόθηκε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου, του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Επί του Τεκμηρίου Η1 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Πιστοποιείται ότι ολοκληρώθηκε η χωρομετρική εργασία για την οριοθέτηση του δικαιώματος μέσου του τεμαχίου XXXXX προς όφελος του τεμαχίου XXXXX των εγγεγραμμένων συνόρων του ακινήτου που αναφέρεται πιο κάτω. Οι θέσεις των 4 οροσήμων είναι αυτές που υποδείχθηκαν επιτόπου από τον αρμόδιο Λειτουργό του Κλάδου Χωρομετρίας, στις 29.5.2019 και σημειώνονται στο συνημμένο κτηματικό σχέδιο. Με το παρόν πιστοποιητικό δεν νομιμοποιούνται οποιεσδήποτε τυχόν επεμβάσεις.»
  6. Επισυνάπτουν περαιτέρω ως Τεκμήριο Η2 τοπογραφικό σχέδιο το Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας.
  7. Συνεχίζουν ότι επειδή δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν με τους Ενάγοντες, αποφάσισαν να προχωρήσουν με «επί τόπου με τη διόρθωση - αποκατάσταση των ορθών ορίων του δικαιώματος διάβασης και δη της περίφραξης αυτού, έτσι στείλαμε σχετική επιστολή στους Ενάγοντες για την πρόθεση μας αυτή, μέσα στα πλαίσια του απόλυτου δικαιώματος μας να χρησιμοποιούμε το δικαίωμα διάβασης καθ' όλη την έκταση του, όπως είναι στον εγγεγραμμένο φάκελο [.]» (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου).
  8. Αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι τα όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι με σκοπό να αιτιολογήσουν της αποστολή της Επιστολής - Τεκμήριο 6, δεν δικαιολογούν την ακύρωση του Μονομερούς Διατάγματος. Και εξηγώ.
  9. Αφενός, τα όσα οι Εναγόμενοι αναφέρουν σε σχέση με τα Τεκμήρια Γ, Η1 και Η2 αποτελούν θέσεις και ισχυρισμούς που χρήζουν επίλυσης και τελεσίδικης απόφασης στα πλαίσια εκδίκασης της αγωγής, με την προσαγωγή κατάλληλης εμπειρογνωμοσύνης η οποία θα διαφωτίσει το Δικαστήριο πλήρως και επαρκώς αναφορικά με το σημείο της ισχυριζόμενης παραβίασης του Δικαιώματος Διόδου από τους Ενάγοντες αλλά και την έκταση του. Το Δικαστήριο δεν θα αποφανθεί σχετικά σε σχέση με τα ακριβή σημεία οριοθέτησης στα πλαίσια της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας εφόσον δεν αποτελεί το κατάλληλο στάδιο για επίλυση των ζητημάτων αυτών αλλά ούτε και δύναται να πράξει τούτο στην απουσία κατάλληλης μαρτυρίας.
  10. Αφετέρου, και άνευ βλάβης των πιο πάνω, ούτε και το περιεχόμενο των Τεκμηρίων Η1 και Η2 είναι τέτοιο που θα μπορούσε σε αυτό το στάδιο να οδηγήσει το Δικαστήριο στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Για παράδειγμα, η αναφορά επί του Τεκμηρίου Η1 δια το ότι «με το παρόν πιστοποιητικό δεν νομιμοποιούνται οποιεσδήποτε τυχόν επεμβάσεις» ουδόλως διαφωτίζει το Δικαστήριο ως προς το κατά πόσο υπάρχει παραβίαση από τους Ενάγοντες και, εάν ναι, σε ποια έκταση. Ούτε και το Τεκμήριο Γ δίνει τις αναγκαίες απαντήσεις εφόσον δεν υπάρχει σχετική εμπειρογνωμοσύνη η αναγκαιότητα της οποίας σε καμία περίπτωση δύναται να αντικατασταθεί με την περιγραφή του Τεκμηρίου Γ από την ίδια την Εναγόμενη 2 (για την περιγραφή βλ. παρ. 30 πιο πάνω) η οποία, επιπλέον, είναι και ασαφής.
  11. Αυτό που εξόφθαλμα προκύπτει, αφού αποτελεί κοινό έδαφος, είναι ότι οι Ενάγοντες είναι κάτοχοι του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/1394, ότι οι Εναγόμενοι δεν εμποδίζονται στο να εισέρχονται στην οικία τους δια μέσου του Δικαιώματος Διόδου αλλά και μέσω διπλανού τεμαχίου του οποίου είναι ιδιοκτήτες, ότι οι Εναγόμενοι απέστειλαν την Επιστολή - Τεκμήριο 6 στους Ενάγοντες χωρίς την εξασφάλιση δικαστικού διατάγματος κατεδάφισης ή άρσης της ισχυριζόμενης επέμβασης από τους Ενάγοντες επί του Δικαιώματος Διόδου (βλ. κατ' αναλογία, Σοφοκλέους κ.ά. ν. Παύλου κ.ά.
(2012)1 ΑΑΔ 2047 και Λοϊζου ν. Αντωνίου
(2007)1 ΑΑΔ 1035 ) και ότι η νομιμότητα των ενεργειών τους αυτών αμφισβητείται σθεναρά από τους Ενάγοντες οι οποίοι ισχυρίζονται ότι οι εν λόγω ενέργειες θα προκαλέσουν ζημιά και βλάβη στην περιουσία τους.
  1. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες ανηγείραν βοηθητική οικοδομή εντός του τεμαχίου τους «παράνομα χωρίς άδεια οικοδομής». Λέγουν περαιτέρω ότι η οικοδομή «χρησιμοποιείται παράνομα από τον υιό των Εναγόντων και τη σύζυγο του ως κατοικία, χαρακτηριστικά δε υπάρχει εντός αυτού air condition - split unit, το οποίο φαίνεται και στην φωτογραφία που επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ.»[15] Ισχυρίζονται ότι ο λόγος που ενοχλούνται από «την αλλαγή χρήσης της αποθήκης - βοηθητικής οικοδομής σε κατοικία, είναι η αντικοινωνική συμπεριφορά του υιού των Εναγόντων και της συζύγου του, οι οποίοι προκαλούν οχληρία με δυνατή μουσική και με τα γαυγίσματα των σκύλων τους, οι οποίοι φαίνεται ότι είναι αρκετοί, πέριξ των 10.»[16] Ισχυρίζονται δε ότι σε κάποιο στάδιο έλαβε χώρα επιτόπιος εξέταση των αρμόδιων λειτουργών και δεν διαπίστωσαν ότι χρησιμοποιείται ως κατοικία λόγω του ότι «πριν την άφιξη των αρμοδίων λειτουργών οι Ενάγοντες αφαίρεσαν την κεραία λήψης WI-FI, την μεταλλική καπνοδόχο και το τζάκι εσωτερικά σχεδόν όμως αμέσως μετά την αποχώρηση τους την μετέτρεψαν πάλι σε κατοικία.»[17] Παραπονούνται περαιτέρω ότι το τζάκι που υπήρχε εκεί πριν την επιτόπιο εξέταση «μας δημιουργούσε προβλήματα και οχληρία [.]. Φτάσαμε στο σημείο να αποτρέψουμε την μεγάλης ηλικίας μητέρα μου να έρθει στην Κύπρο λόγω των προβλημάτων καπνού (προς την κατοικία μας) από το τζάκι στης αποθήκης - βοηθητικής οικοδομής.»[18]
  2. Ούτε και τα πιο πάνω δικαιολογούν την ακύρωση του Μονομερούς Διατάγματος. Τα όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι σχετικά με την ισχυριζόμενη οχληρία από τη βοηθητική οικοδομή εκ μέρους των Εναγόντων και/ή συγγενικών τους προσώπων, ουδόλως τους νομιμοποιούν να προβούν στις ενέργειες αναφέρουν στην Επιστολή - Τεκμήριο
  3. Το ουσιαστικό κυπριακό δίκαιο παρέχει τεράστιο εύρος θεραπειών για ζητήματα οχληρίας τις οποίες οι Εναγόμενοι ως ο κάθε πολίτης δικαιούται να αιτηθεί και να λάβει από το Δικαστήριο.
  4. Τέλος, οι Εναγόμενοι επισυνάπτουν ως Τεκμήριο Κ επιστολή των Εναγόντων ότι η «κα Brown θα αναλάβει την εργασία για την καινούρια περίφραξη σε σχέση με το δικαίωμα διάβασης σύμφωνα με την οριοθέτηση που έλαβε χώρα από το Κτηματολόγιο, το συντομότερο που είναι βολικό για αυτή» και ισχυρίζονται ότι η εν λόγω αναφορά «έδωσε και δίνει το πράσινο φως για τη διόρθωση της περίφραξης σύμφωνα με τα ορθά όρια του δικαιώματος διάβασης και συνιστά καθαρή παραδοχή ότι η επί τόπου περίφραξη είναι λανθασμένη και ότι έχουμε τη συναίνεση και το δικαίωμα για την διόρθωση της περίφραξης επί τόπου». Ισχυρίζονται ότι σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ουδέποτε «προσπαθήσαμε να πάρουμε το νόμο στα χέρια μας, αντίθετα προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε νόμο» παραπέμπουν δε και στην επιστολή Τεκμήριο Κ όπου «φαίνεται η σύμφωνος γνώμη - συγκατάθεση των Εναγόντων».[19]
  5. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Κ αποστάλθηκε «άνευ βλάβης», γεγονός που προκύπτει από το ίδιο το Τεκμήριο Κ, και ως τέτοιο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη.[20] Ακόμα και εάν ήθελε φανεί ότι το Δικαστήριο θα μπορούσε ή θα έπρεπε να το λάβει υπόψη, ουδόλως το περιεχόμενο του αποκαλύπτει τη συγκατάθεση των Εναγόντων στις προτιθέμενες ενέργειες των Εναγόμενων αφού οι Ενάγοντες προφανώς και δεν συγκατατίθενται σε αυτές ενόψει της καταχώρησης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και της Αίτησης αλλά και του παρόντος αιτήματος τους για οριστικοποίηση του Μονομερούς Διατάγματος.
  6. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες απέσεισαν το περιορισμένο βάρος που έχουν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να καταδείξουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας. (γ) Η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 - ύπαρξη ανεπανόρθωτης ζημιάς
  7. Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, σημαντικό παράγοντα, αλλά όχι το μοναδικό,[21] αποτελεί η επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων η οποία και είναι άμεσα συνυφασμένη με την φερεγγυότητα του εναγόμενου. Στην Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν.[22]
  1. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60, οι Ενάγοντες επικαλούνται το γεγονός ότι είναι οι αδιαφιλονίκητοι ιδιοκτήτες και κάτοχοι του τεμαχίου τους και ότι εάν το Δικαστήριο δεν διατηρήσει το Μονομερές Διάταγμα σε ισχύ ή δεν εκδώσει τα υπόλοιπα αιτούμενα διατάγματα, τότε οι Εναγόμενοι θα προχωρήσουν με παράνομη επέμβαση στην περιουσία των Εναγόντων και θα παραβιάσουν τα δικαιώματα τους ως ιδιοκτητών και κατόχων της περιουσίας τους μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι: «σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, οι Εναγόμενοι θα επέμβουν παράνομα και ανενόχλητα στο ακίνητο των Εναγόντων προκαλώντας μεγάλες και ανεπανόρθωτες ζημιές. Από την πλευρά του ακινήτου των Εναγόντων υπάρχει κήπος με δέντρα και λουλούδια, καθώς και σύστημα ύδρευσης με σωλήνες ενώ επίσης έχουν τοποθετήσει ξύλινη περίφραξη με αδιάφανο δίχτυ χρώματος πράσινου για την προστασία τόσο της κατοικίας τους από σκόνες και βρωμιές όσο και της ιδιωτικής ζωής τους. Όλα αυτά οι Εναγόμενοι θα τα καταστρέψουν και κατεδαφίσουν και οι Ενάγοντες θα υποστούν κατάφωρη αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά, εκτός αν τους εμποδίσει το Σεβαστό Δικαστήριο με τα αιτούμενα διατάγματα».[23] Προς τούτο ζητούν την προστασία του Δικαστηρίου για τη διατήρηση του status quo ante ως ισχύει από το έτος
  3. Οι Εναγόμενοι αποδέχονται ότι υπάρχει περίφραξη κατά μήκος του δικαιώματος διάβασης (σε λάθος όμως όριο),[24] αδιαφανές πράσινο δίκτυ κατά μήκος - παραλλήλως της περίφραξης,[25] βοηθητική οικοδομή εντός του τεμαχίου των Εναγόντων,[26] καλώδια τα οποία ηλεκτροδοτούν την αποθήκη - βοηθητική οικοδομή[27] καθώς και ότι υπάρχουν από την πλευρά του τεμαχίου των Εναγόντων φυτά και δέντρα.[28] Επισυνάπτουν δε σχετική φωτογραφία, Τεκμήριο Θ1 στην ΕΔ ΜcInerney, από την οποία πράγματι στοιχειοθετείται η ύπαρξη πράσινης περίφραξης καθώς και η ύπαρξη φυτών και δέντρων κατά μήκος της. Ισχυρίζονται όμως ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να μην μπορεί να αποκατασταθεί, «παρά μόνο υπάρχει ακίνητη ιδιοκτησία που δεν μπορεί κάποιος να βάλει κρικέλια και να την μεταφέρει»[29] και ότι ουδεμία ανεπανόρθωτη ζημιά θα υποστούν οι Ενάγοντες.
  4. Με βάση τις εκατέρωθεν θέσεις των μερών υπό το φως της σχετικής επί του θέματος νομολογίας, αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Και εξηγώ.
  5. Σε περίπτωση που οι Ενάγοντες δεν λάβουν την προστασία του Δικαστηρίου, είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι Εναγόμενοι θα προχωρήσουν με την υλοποίηση των ενεργειών που παραθέτουν με λεπτομέρεια στην Επιστολή - Τεκμήριο
  6. Η πρόθεση τους αυτή δηλώθηκε σαφώς και επαναλαμβανόμενα τόσο μέσω της Επιστολής - Τεκμήριο 6 αλλά ακόμα και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ως προκύπτει από μια απλή ανάγνωση του περιεχομένου της ΕΔ ΜcInerney. Επομένως, δεν υφίσταται αμφιβολία δια το κατά πόσο οι Εναγόμενοι (α) εξέφρασαν την πρόθεση τους αυτή και (β) σκοπεύουν να την πραγματοποιήσουν.
  7. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν θέσει στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς την πρόθεση των Εναγόμενων για αποξένωση των περιουσιακών τους στοιχείων ώστε να μην καθίσταται εφικτή η εκτέλεση τυχόν δικαστικής απόφασης υπέρ τους ή ότι οι Εναγόμενοι δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν δικαστική απόφαση εναντίον τους. Όμως, αυτό δεν αποτελεί το μοναδικό κριτήριο στα πλαίσια της τρίτης προϋπόθεσης. Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Όξυνου ν. Λου
(2011)1 ΑΑΔ 1066 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου): «Ειδικότερα, και σε σχέση με την τρίτη θεσμική προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60, στην οποία να σημειωθεί δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εφεσειόντων, υπενθυμίζουμε την αρχή ότι οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν τη μοναδική παράμετρο κρίσης του συγκεκριμένου θέματος. Υπόψη λαμβάνονται και άλλα στοιχεία και μεταβλητά κριτήρια και σε τελική ανάλυση η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα (Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Kωνσταντίνου Kκίζη κ.ά. v. Κύζη ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Mαριτσούς Kωστή Kκίζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Ας μη μας διαφεύγει ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση M. and Ch. Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. Τhe Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία.»
  1. Ενόψει της φύσης των αντικειμένων που υπάρχουν κατά μήκος της υφιστάμενης περίφραξης αλλά και της ύπαρξης της ίδιας της περίφραξης που βρίσκεται εντός του τεμαχίου των Εναγόντων, εύλογα προκύπτει ότι οι προτιθέμενες ενέργειες των Εναγόμενων θα αλλοιώσουν, κατά μόνιμο τρόπο, ενδεχομένως και ριζικά, μέρος της περιουσίας των Εναγόντων αλλά και εν μέρει την εικόνα αυτής και ως εκ τούτου θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές στους Ενάγοντες.
  2. Περαιτέρω, ενόψει της φύσης των αντικειμένων που υπάρχουν κατά μήκος της υφιστάμενης περίφραξης (π.χ. ύπαρξη φυτών και δέντρων) δεν είναι εφικτό να υπολογιστεί το ύψος της ζημιάς που θα υποστούν οι Ενάγοντες σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι υλοποιήσουν τις προθέσεις τους. Ούτε και υπάρχουν στοιχεία ή μαρτυρία ως προς το πιθανό ύψος της ζημιάς αυτής. Ούτε περαιτέρω τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των Εναγόντων ως ιδιοκτήτες και κάτοχοι της περιουσίας τους αποτελούν ή δύνανται να μετατραπούν σε αξιώσεις δια χρηματική αποζημίωση επειδή οι Εναγόμενοι λέγουν, γενικά και αόριστα, ότι η ζημιά των Εναγόντων θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα σε περίπτωση που υποστούν βλάβη από τις ενέργειες τους (βλ. κατ' αναλογία Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ) πόσο μάλλον δε όταν η βλάβη αναμένεται να συνεχιστεί μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης, γεγονός το οποίο προκύπτει από τις ίδιες τις θέσεις των Εναγόμενων στην Επιστολή - Τεκμήριο 6 αλλά και από το περιεχόμενο της ΕΔ ΜcInerney.
  1. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη των σύνολο των στοιχείων ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/
  2. (δ) Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου - Το ισοζύγιο της ευχέρειας
  3. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εκπηγάζει από το ίδιο το Άρθρο 32 του Ν.14/
  4. Στα πλαίσια αυτά, το Δικαστήριο εξετάζει που κλείνει το ισοζύγιο της ευχέρειας με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.
  5. Στην προκείμενη περίπτωση οι επιπτώσεις για τους Ενάγοντες έχουν παρατεθεί με λεπτομέρεια πιο πάνω και είναι αδιαμφισβήτητα σοβαρές και πρόκειται να λάβουν τη μορφή μόνιμου και ενδεχομένως μη αναστρέψιμου χαρακτήρα.
  6. Από την άλλη, οι Εναγόμενοι δεν έχουν να αντιμετωπίσουν αντίστοιχες συνέπειες ως αποτέλεσμα της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Εκείνο που προκύπτει από την ΕΔ ΜcInerney είναι ότι οι Εναγόμενοι ενδεχομένως να στερηθούν μέρος της χρήσης του Δικαιώματος Διάβασης επί του τεμαχίου των Εναγόντων. Παρόλα αυτά δεν εμποδίζονται να εισέλθουν εντός της οικίας τους όπως προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο της ΕΔ ΜcInerney δια της οποίας οι Εναγόμενοι αποδέχονται ότι έχουν πρόσβαση προς την κατοικία τους τόσο από το Δικαίωμα Διόδου όσο και από το διπλανό τεμάχιο με αρ. XXXXX, το οποίο επίσης είναι δικής τους ιδιοκτησίας (βλ. πχ παρ. 13(β) της ΕΔ ΜcInerney). Το πιο πάνω συμπέρασμα ενισχύεται και από φωτογραφικό υλικό που οι ίδιοι οι Εναγόμενοι επισυνάπτουν στην ΕΔ ΜcInerney (βλ. Τεκμήριο Θ1). Υπό το φως των πιο πάνω στοιχείων και δεδομένων, αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι η απώλεια αυτής της εν μέρει χρήσης του Δικαιώματος Διόδου από τους Εναγόμενους, όποια και αν είναι (γεγονός που δυνατόν να εξακριβωθεί στο κατάλληλο στάδιο με την παρουσίαση κατάλληλης μαρτυρίας) δυνατόν να αποτιμηθεί σε χρήμα στο μέλλον.
  7. Επιπλέον, σχετικός παράγοντας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελεί η διατήρηση του status quo ante.[30] Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ 169: «Η διατήρηση της κατοχής από τον ενάγοντα, μέσω του ενδιάμεσου διατάγματος, ήταν έτσι θεμελιακής σημασίας προς διατήρηση και του status quo ante. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ο εφεσείων δεν στερήθηκε τέτοιας κατοχής, αφού ποτέ δεν την είχε, και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα συνιστούσε συντήρηση του status quo ante, ούτε η μη έκδοση του θα του στερούσε οποιαδήποτε δικαιώματα απορρέοντα από την πραγματική νόμιμη κατοχή την οποία ποτέ δεν είχε.»
  1. Έτσι και στην προκείμενη περίπτωση, η διατήρηση του Μονομερούς Διατάγματος θα διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων ως είχε από το 2006, γεγονός το οποίο είναι αποδεκτό από τους Εναγόμενους, μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της αγωγής ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
  2. Τα πιο πάνω στοιχεία και γεγονότα δικαιολογούν την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας προς όφελος των Εναγόντων με την οριστικοποίηση του Μονομερούς Διατάγματος. IV. ΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
  3. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως ένα πρόσωπο που απευθύνεται στο Δικαστήριο και επιζητεί την έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, όπως στην προκείμενη περίπτωση, έχει την υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα. Όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης θα πρέπει να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ενόψει και του ότι το Δικαστήριο σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή που καταχωρούνται κατά το μονομερές στάδιο. Η αρχή αυτή συναρτάται απόλυτα με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. (Cobelfret Ro-Ro Services κ.α ν. The Cyprus Potato Marketing Board
(1996)1 A.A.Δ 733). 59. Στην υπόθεση Μ & CH Mitsingas Tr. Ltd v. Timberland Co.
(1977)1 (Γ) Α.Α.Δ 1791 κρίθηκε πως αν ένα γεγονός είναι ουσιώδες προσδιορίζεται σε αναφορά με τα επίδικα θέματα. Ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση η όχι του αιτουμένου διατάγματος.
  1. Είναι η θέση των Εναγόμενων ότι οι Ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο το πιστοποιητικό οριοθέτησης ημερ. 23.9.19 και το συνημμένο τοπογραφικό, Τεκμήριο Η1 και Η2 στην ΕΔ ΜcInerney, καθώς και την επιστολή των προηγούμενων δικηγόρων των Εναγόντων ημερ. 2.9.2019, Τεκμήριο Κ της στην ΕΔ ΜcInerney, τα οποία, ως αναφέρουν αποτελούν ουσιώδη ζητήματα και ότι η απόκρυψη αυτή από μόνη της αποτελεί λόγο ακύρωσης του Μονομερούς Διατάγματος.
  2. Για τους λόγους που έχουν εκτεθεί με λεπτομέρεια πιο πάνω στις παραγράφους 35, 36 και 41, τα Τεκμήρια Η1, Η2 και Κ δεν θα επιδρούσαν στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τον τρόπο που εισηγούνται οι Εναγόμενοι ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο και δεν κρίνονται ως ουσιώδη. Συνεπώς, η παράλειψη συμπερίληψης τους στην Αίτηση δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης του Μονομερούς Διατάγματος. Οι Ενάγοντες μέσω της ΕΔ Δημητρίου αναφέρθηκαν επαρκώς το γεγονός ύπαρξης οριοθέτησης και ουδόλως θα διαφωτίζετο περαιτέρω το Δικαστήριο με την επισύναψη του πιστοποιητικού οριοθέτησης ως Τεκμήριο, για τους λόγους που έχουν αναφερθεί λεπτομερώς πιο πάνω.
  3. Οι Εναγόμενοι περαιτέρω εισηγούνται ότι οι Ενάγοντες επιπλέον απέκρυψαν την ανέγερση βοηθητικής οικοδομής χωρίς πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής (βλ. παρ. 18 της ΕΔ ΜcInerney). Οι Εναγόμενοι δεν επεξηγούν πως η παρουσίαση αυτού του γεγονότος θα μπορούσε να επιδράσει στην κρίση του Δικαστηρίου για την έκδοση του Μονομερούς Διατάγματος. Εν τη απουσία σαφούς θέσεως περί τούτου, δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου να εντοπίσει κατά την αντίληψη των Εναγόμενων σε τί συνίσταται το ουσιώδες του ζητήματος και ως εκ τούτου ούτε και αυτή η θέση τους μπορεί να γίνει αποδεκτή.
  4. Υπό το φως των πιο πάνω αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες δεν παρέλειψαν να αποκαλύψουν ουσιώδη ζητήματα ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση του Μονομερούς Διατάγματος. V. TA AITHTIKA (Α) και (Γ) της ΑΙΤΗΣΗΣ.
  5. Αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ως το Αιτητικό (Α) της Αίτησης καθότι το εν λόγω αιτητικό προβαίνει περιοριστικά σε αναφορά σε «κατοικία των Εναγόντων». Εντούτοις, η μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους των Εναγόντων δεν αφορά σε επέμβαση των Εναγόμενων στην «κατοικία τους» εντός του ακινήτου αλλά σε άλλου είδους ιδιοκτησία τους εντός του ακινήτου κατά μήκος του Δικαιώματος Διάβασης.
  6. Ούτε και δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ως το Αιτητικό (Γ) της Αίτησης καθότι, σε σχέση με το ζήτημα της οχληρίας, οι Αιτητές περιορίζονται στο να αναφέρουν ότι «οι παράνομες επεμβατικές εργασίες που προτίθενται να κάμουν θα προκαλέσουν στους Ενάγοντες μεγάλη οχληρία σε θόρυβο και σκόνη.»[31] Υπό το φως της θέσης των Εναγόμενων ότι δεν θα ήταν δυνατό να προκληθεί οχληρία ενόψει της απόστασης των κατοικιών των διαδίκων,[32] θέση η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, η πιο πάνω θέση των Εναγόντων δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή για σκοπούς έκδοσης προσωρινού διατάγματος ως το σχετικό αιτητικό της Αίτησης. VI. KΑΤΑΛΗΞΗ
  7. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω κρίνεται ορθό όπως το Μονομερές Διάταγμα οριστικοποιηθεί και συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα αιτητικά υπό των παραγράφων (Α) και (Γ) απορρίπτονται.
  8. Όσον αφορά τα έξοδα αυτά επιδικάζονται προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. ............ Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1Β ΑΑΔ 598, Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 ΑΑΔ 1475, Louis Vuitton v. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453 και Resola v. Χρήστου
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1179, Stavros Hotels Apartments Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 836, In Re BP Cyprus Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 861. [2] Βλ. Stavros Hotels Apartments Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 836, Αμβροσιάδου ν. Coward Εφέσεις Αρ. 3/11 κ.ά., ημερ. 15.1.2013. [3] Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1Γ ΑΑΔ 1475, Aspis Life Insurance Public Co Ltd v. Σιακατίδου, Πολιτική Έφεση Αρ. 52/10, ημερ. 19.3.
  1. [4] Τεκμήριο 7 στην ΕΔ Δημητρίου. [5] Βλ. Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτης Λτδ κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.
  2. [6] Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 ΑΑΔ 557, ABP Holdings Ltd v. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων
(1994)1 ΑΑΔ 694. Γρηγορίου & άλλων ν. Χριστοφόρου & άλλων
(1995)1 ΑΑΔ 248 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 152. [7] Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd a.o.
(2002)1 ΑΑΔ 2015, Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 κ.ά. και Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ.
  1. [8] Clerk and Lindsell on Torts, 20η έκδοση, στις σελίδες 1226 και 1227, στην παράγραφο 19-
  2. [9] βλ. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253. [10] Polyford Holdings Ltd κ.ά. ν. Rosestage Enterprises Ltd
(2007)1B ΑΑΔ 1042, 1048, Ιερά Μονή Κύκκου ν. White Moon Services Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 393/12, ημερ. 13.2.2013, Hellenic Bank Public Co Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 145/11, ημερ. 13.6.2013, Milton Investment Co Ltd κ.ά. ν. Dryden Group Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 424/11, ημερ. 27.3.2014, Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka DD
(1999)1 ΑΑΔ 225 και Φακοντής κ.ά. ν. Κακούτη, ECLI:CY:AD:2015:A444, Πολιτική Έφεση Αρ. 70/11, ημερ. 23.6.2015. [11] Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 1235, Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημ. 27.3.14, Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663, Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 [12] ΡΙΚ κ.ά. ν. Νικολαϊδη
(1993)1 ΑΑΔ 364 και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 160/15, ημερ. 13.1.2016. [13] Βλ. παρ. 9(α) της ΕΔ ΜcInerney. [14] Βλ. παρ. 9(α) της ΕΔ ΜcInerney. [15] Παρ. 10(α) της ΕΔ ΜcInerney. [16] Παρ. 10(γ) της ΕΔ ΜcInerney. [17] Παρ. 10(δ) της ΕΔ ΜcInerney. [18] Παρ. 10(ε) της ΕΔ ΜcInerney. [19] Παρ. 14(α) της ΕΔ ΜcInerney. [20] Βλ. Skattou v. M/V Korez
(1982)1 CLR 804, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1377. [21] Βλ. Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231. [22] Βλ. επίσης Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1Β ΑΑΔ 741, 745, Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231 [23] Παρ. 16 της ΕΔ Δημητρίου. [24] Βλ. παρ. 9(α) της ΕΔ ΜcInerney. [25] Βλ. παρ. 11(β) της ΕΔ ΜcInerney [26] Βλ. παρ. 10(α) της ΕΔ ΜcInerney [27] Βλ. παρ. 11(β) της ΕΔ ΜcInerney [28] Βλ. παρ. 15(β) της ΕΔ ΜcInerney [29] Σελ. 18 της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου για τους Εναγόμενους [30] Ερωτοκρίτου & Αρτέμης, «Διατάγματα» / "Injunctions", Λευκωσία, 2016 (Πρώτη Έκδοση), σελ, 154 - 157. [31] Παρ. 12 της ΕΔ Δημητρίου. [32] παρ. 9 της ΕΔ ΜcInerney. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.