Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Πυρίλλη Κεδαρίτη ν. Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αριθμός Αίτησης: 13/2021, 23/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αριθμός Αίτησης: 13/2021 Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και Επί τοις αφορώσι την αίτηση τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφάλαιο 113 και Επί τοις αφορώσι την αίτηση της XXXXX Πυρίλλη Κεδαρίτη με Α.Δ.Τ.:XXXXX01 και της XXXXX Πυρίλλη με Α.Δ.Τ. XXXXX23 Ημερομηνία: 23.11.21 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες: κ .Ν. Γ. Νικολάου Για Καθ'ων η Αίτηση: Δρ. Α. Π. Ποιητής Αίτηση και Προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνίας 20.5.21 ΑΠΟΦΑΣΗ Την 17.5.21 οι αιτήτριες καταχώρησαν αίτηση (εφεξής η «κύρια αίτηση»), εναντίον των Καθ΄ών η αίτηση με την οποία επιδιώκουν την εκκαθάριση και/ή διάλυση της εταιρείας από το Δικαστήριο συμφώνως των προνοιών των άρθρων 202 και 211 του Κεφ.113, και/ή Διάταγμα με το οποίο να διορίζεται Προσωρινός Εκκαθαριστής και/ή όπως το Δικαστήριο προβεί στον διορισμό κατάλληλου προσώπου που να ενεργεί ως Διευθυντής με σκοπό την ρύθμιση και διεξαγωγής των εργασιών της, καθώς και Διάταγμα για διορισμό εκκαθαριστή. Της καταχώρησης της κύριας αίτησης ακολούθησε την ίδια ημέρα η καταχώρηση μονομερούς αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ως ακολούθως: (Α). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή στους μετόχους της εταιρείας και/ή στους αξιωματούχους της εταιρείας προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτών, να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια και/ή να ασκήσουν δικαιώματα ψήφου τους για παύση της XXXXX Πυρίλλη Κεδαρίτη και της XXXXX Πυρίλλη από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Β). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να αναστέλλει την ισχύ οποιουδήποτε ψηφίσματος που λήφθηκε σε γενική συνέλευση της εταιρείας Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή να απαγορεύεται η λήψη οποιουδήποτε ψηφίσματος σε γενική συνέλευση της εταιρείας, με το οποίο παύθηκαν και/ή κατ' ισχυρισμό παύθηκαν οι Αιτήτριες και/ή σκοπός του ψηφίσματος είναι η παύση των Αιτητριών από μέλη του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Γ). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846, προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων της, να κοινοποιήσουν στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη την παύση και/ή κατ' ισχυρισμό παύση της XXXXX Πυρίλλη Κεδαρίτη και της XXXXX Πυρίλλη από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Δ). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή στους μετόχους της εταιρείας και/ή στους αξιωματούχους της εταιρείας προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτών, να αποξενώσουν, πωλήσουν, μεταβιβάσουν, ενοικιάσουν και/ή εκχωρήσουν τις επιχειρήσεις της εταιρείας και/ή οποιοδήποτε σημαντικό μέρος των επιχειρήσεων της εταιρείας μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Ε). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να παγοποιεί όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 συμπεριλαμβανομένων και των κάτωθι τραπεζικών λογαριασμών: (α). XXXXX8811 της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) επ' ονόματι Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ. (β). XXXXX8079 της Τράπεζας Κύπρου επ' ονόματι Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ. (γ). XXXXX335-7 της Alpha Bank επ' ονόματι Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ. (δ). XXXXX14-01 της Ελληνικής Τράπεζας επ' ονόματι Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ. (ΣΤ). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή στους μετόχους της εταιρείας και/ή στους αξιωματούχους της εταιρείας προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτών, να λάβουν οποιαδήποτε απόφαση και/ή να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια με σκοπό να τερματίσουν και/ή να αναστείλουν και/ή να μειώσουν ουσιωδώς τις εργασίες και/ή δραστηριότητες της εταιρείας και/ή να καταστήσουν αδρανή την εταιρεία μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Ζ). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει την εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή τους μετόχους της εταιρείας και/ή τους αξιωματούχους της εταιρείας προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτών, να μην λειτουργήσουν οποιαδήποτε επιχείρηση της εταιρείας μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Η). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει την εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή τους μετόχους της εταιρείας και/ή τους αξιωματούχους της εταιρείας προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτών, να αναστείλουν την λειτουργία οποιασδήποτε επιχείρησης της εταιρείας μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Θ). Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην εταιρεία Σ & Μ ΠΥΡΙΛΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΗΕ29846 και/ή στους μετόχους της εταιρείας και/ή στους αξιωματούχους της εταιρείας προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων, αντιπροσώπων, υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτών και/ή μέσω άλλων νομικών και/ή φυσικών προσώπων, άλλων από την εταιρεία: (α). Να παρέχει ή να προσπαθήσει να παρέχει σε πελάτη της εταιρείας και/ή σε πρόσωπο που ήταν πελάτης της εταιρείας κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες οποιοδήποτε αγαθό ή υπηρεσία που συνήθως παρέχεται σε αυτόν από την εταιρεία και/ή (β). Να εισέλθει ή να προσπαθήσει να εισέλθει σε εμπορική συνεργασία ή να προσπαθήσει να προμηθευτεί αγαθά ή υπηρεσίες από προμηθευτή της εταιρείας ή από πρόσωπο που ήταν προμηθευτής της εταιρείας κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες, οποιοδήποτε προϊόν και/ή υπηρεσία που συνήθως προμηθεύεται από αυτόν η εταιρεία και/ή (γ). Να απασχολήσει και/ή να προσφέρει εργοδότηση σε υπάλληλο της εταιρείας ή να προμηθευτεί ή να προσπαθήσει να προμηθευτεί αγαθά και/ή υπηρεσίες από προμηθευτή της εταιρείας ή από πρόσωπο που ήταν προμηθευτής της εταιρείας κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες, οποιοδήποτε προϊόν και/ή υπηρεσία που συνήθως προμηθεύεται από αυτόν η εταιρεία, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Ι). Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία που το Δικαστήριο κρίνει ως ορθή και δίκαιη. (Κ). Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α.( XXXXX6Ζ). Κατά την 20.5.21 ημερομηνία ορισμού της αίτησης, ο κ. Νικολάου δεν επέμενε στα αιτητικά (Ε) και (Θ) της αίτησης τα οποία και απορρίφθηκαν, το δε Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς τα Διατάγματα υπό τα στοιχεία (Α) μέχρι (Δ) και (ΣΤ) μέχρι (Η), ως αυτά παρατέθηκαν ανωτέρω. Τα εν λόγω Διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα την 3.6.
- Κατά την προαναφερθείσα ημερομηνία, οι Καθ'ων η αίτηση εμφανίστηκαν στη διαδικασία, έχοντας ήδη καταχωρήσει την 2.6.21 την ένσταση τους, με το Δικαστήριο να ορίζει την αίτηση για ακρόαση την 9.6.
- Ας σημειωθεί εδώ, ότι μεταξύ της εν λόγω ημερομηνίας και της ημερομηνίας 20.10.21, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του επί του Προσωρινού Διατάγματος, εισήχθησαν στην διαδικασία 4 νέες συνολικά αιτήσεις, οι οποίες εκδικάστηκαν καθήκοντος από το Δικαστήριο, μία εκ των οποίων ας σημειωθεί καταχωρήθηκε μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας επί της αιτήσεως για Προσωρινό Διάταγμα και της επιφύλαξης της απόφασης του Δικαστηρίου επί αυτής, με την οποία επιζητείτο το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των ενόρκων δηλώσεων αφού, τα εκατέρωθεν αιτήματα των συνηγόρων για αντεξέταση των ομνυούντων επί των ενόρκων δηλώσεων τους απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο την 21.9.21 με την έκδοση σχετικών προς τούτο, αποφάσεων. Η Μονομερής Αίτηση: Η XXXXX Πυρίλλη αναφέρει ότι η εταιρεία Σ & Μ Πυρίλλης & Υιοι Λίμιτεδ αποτελεί οικογενειακή επιχείρηση η οποία ιδρύθηκε το
- Διευθυντές αυτής είναι και τα 4 αδέλφια της οικογένειας, ήτοι η ίδια, η αδελφή της XXXXX Πυρίλλη, ο XXXXX και ο XXXXX Πυρίλλης, καθώς επίσης και οι γονείς των. Γραμματέας της εταιρείας υπήρξε η XXXXX Πυρίλλη, ενώ και οι δύο εργάζονταν στην εταιρεία με καθήκοντα που αφορούν κυρίως λογιστικά και γραφειακά ζητήματα. Μέτοχοι είναι επίσης τα ίδια πρόσωπα. Το ποσοστό των μετοχών και για τα τέσσερα αδέλφια ήταν το ίδιο, ήτοι από 2,250 μετοχές έκαστος, δηλαδή 22,5% έκαστος και το υπόλοιπο 10 % των μετοχών το κατείχαν εξ΄ημισίας οι γονείς τους. Η εν λόγω εταιρεία διατηρεί 4 επιχειρήσεις στον Πρωτάρα, με αυτές να είναι τα εστιατόρια «Molti» και «Palatella» καθώς και η μπυραρία «Love Boat» και μια παγωταρία με σχετικό παιχνιδότοπο. Οι εν λόγω επιχειρήσεις βρίσκονται στον κεντρικό παραλιακό δρόμο του Πρωταρά, με αυτές να θεωρούνται από τα εμπορικότερα υποστατικά της περιοχής. Το 2015 συστάθηκε η εταιρεία M. Pirillis Touristic Co Ltd για λογιστικούς κυρίως σκοπούς αφού μέσα από την προαναφερθείσα εταιρεία περνούσε ο κύκλος εργασιών της μπυραρίας «Love Boat» (Τεκμήριο 2 - Έρευνα Εφόρου Εταιρειών). Στην εν λόγω εταιρεία τα αδέλφια είναι ισότιμοι μέτοχοι κατέχοντας από 225 μετοχές έκαστος και οι γονείς των από 50 μετοχές έκαστος. Διευθυντές σε αυτήν είναι επίσης και τα τέσσερα αδέλφια. Τα προβλήματα μεταξύ των μερών ξεκίνησαν περί το 2018, όταν τέθηκε θέμα αντικατάστασης της ομνύοουσας από γραμματέα στην εταιρεία M. Pirillis Touristic Ltd, γεγονός που τελικώς επεσυνέβη, ενώ οξύνθηκαν περισσότερο, όταν την 9.7.20 και κατόπιν σύγκλησης συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Σ & Μ Πυρίλλης & Υιοί Λτδ, υπήρξε διαφωνία μεταξύ των μερών ως προς την αγορά ακινήτου αξίας €330.000 ( Τεκμήριο 3 - Πρακτικά Συνεδρίας ημερ. 9.7.20). Αποτελεί θέση της ομνύουσας ότι σταδιακά, και με τη πάροδο του χρόνου διαπιστώθηκε ότι τόσο οι XXXXX και XXXXX, αλλά και οι γονείς τους, είχαν αλλάξει στάση προς αυτές, επιδιώκοντας με έμμεσους τρόπους όπως υποκύπτουν στις αποφάσεις των XXXXX και XXXXX. Στην ένορκη της δήλωση η ομνύουσα περιγράφει περιστατικά στα οποία υπήρξε κατ΄ ισχυρισμόν πίεση από τα αδέλφια όπως αυτές εγκαταλείψουν τα λογιστικά και γραφειακά καθήκοντα τους, και όπως απεμπλακούν από την ενεργή ανάμειξη τους στην εταιρεία, ενώ την 20.7.20 αποφασίστηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο, χωρίς την συγκατάθεση τους όπως οι αδελφές παραμείνουν εκτός των λογιστικών τους καθηκόντων, με τους καθ'ων η αίτηση να δημιουργούν στην απουσία τους ένα δεύτερο πρακτικό προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ, ως ισχυρίζεται η ομνύουσα, είχε συμφωνηθεί, την ίδια ημέρα, στα πλαίσια της ίδιας συνεδρίας, τη παρουσία των αιτητριών, όπως αυτές συνεχίσουν να κατέχουν τις θέσεις και καθήκοντα που τους αναλογούσαν (Τεκμήρια 4 και 5). Σημειώνει ότι το μοναδικό άτομο που παρέμεινε στο Λογιστήριο ως υπάλληλος, κατόπιν εισήγησης του XXXXX Πυρίλλη, είναι η XXXXX Κκαίλη, η οποία τυγχάνει να είναι σύζυγος του. Ενεργώντας μεθοδικά, οι XXXXX και XXXXX είχαν στόχο την απομάκρυνση των αιτητριών από τα λογιστικά τους καθήκοντα ούτως ώστε να μην μπορούν να παρακολουθούν τον τρόπο διαχείρισης της εταιρείας. Η αντίληψη των XXXXX και XXXXX ότι οι ενέργειες των αδελφών τους σκοπό είχαν όπως πλήξουν τα οικονομικά τους συμφέροντα στην εταιρεία, τις οδήγησε στον διορισμό δικηγόρου και στην αποστολή επιστολής ημερ. 7.9.20 (Τεκμήριο 6), καλώντας τα μέλη σε έκτακτη συνεδρίαση της εταιρείας την 2.10.
- Παρά την έκκληση των αιτητριών για σύγκληση έκτακτης συνεδρίασης, τα λοιπά μέλη αγνόησαν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 και κάλεσαν κατόπιν αιτήματων των XXXXX και XXXXX Πυρίλλη γενική συνέλευση την 15.9.20 (Τεκμήριο 7) , κατά την οποία όχι μόνο αποφάσισαν, αλλά υλοποίησαν την απόφαση τους όπως η XXXXX Πυρίλλη παυθεί από γραμματέας της εταιρείας, (Τεκμήριο 8). Όπως φαίνεται από την έρευνα που διεξήγαγαν οι αιτήτριες στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 1), η ισχύς της απόφασης ήταν άμεση, γεγονός που οδήγησε την XXXXX στην αποστολή επιστολής στον Έφορο Εταιρειών με στην οποία δήλωνε ότι η παύση της έγινε χωρίς την συγκατάθεση της (Τεκμήριο 9). Το πιο πάνω γεγονός οδήγησε σε οριστική ρήξη στις μεταξύ τους σχέση, με τα καθήκοντα του γραμματέα της εταιρείας να ανατίθενται στον XXXXX. Οι επόμενες συνεδριάσεις της εταιρείας ήταν πάντα ατελέσφορες, με τα μέρη να μην μπορούν να συμφωνήσουν καν επί ποιων θεμάτων και/ή επί ποιων ημερήσιων διατάξεων και θεμάτων θα λάμβαναν χώραν οι συνεδρίες της εταιρείας, με τις αδελφές να αμφισβητούν μέσω δικηγόρου πλέον, το παράνομο των συνεδριών και των ληφθέντων αποφάσεων. Στην συνεδρία ημερομηνίας 2.10.20, παρουσία όλων, διαπιστώθηκε ότι οι αιτήτριες επιθυμούσαν την συζήτηση θεμάτων ως τα είχαν θέσει στην επιστολή τους Τεκμήριο 6, ενώ οι Καθ'ων η αίτηση επιθυμούσαν την συζήτηση των ζητημάτων ως αυτά εμφαίνονταν στην ατζέντα, Τεκμήριο 10, γεγονός το οποίο οδήγησε τις αιτήτριες στην αποχώρηση τους από την συνεδρία και την άρνηση τους προς υπογραφή του πρακτικού της συνεδρίας, Τεκμήριο
- Η μεταβίβαση των μετοχών από τους γονείς τους προς όφελος του XXXXX Πυρίλλη την 20.1.21 έδωσε στα αδέλφια την πλειοψηφία του 55% του μετοχικού πακέτου της εταιρείας και είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της καταπιεστικής τους στάσης, ενώ η πρόθεση τους όπως θέσουν στην κατοχή και έλεγχο τους όλες τις επιχειρήσεις της εταιρείας, είχε πια καταστεί ξεκάθαρη. Ακολούθησε ο διορισμός εκ μέρους των αιτητριών ανεξάρτητων λογιστών/ελεγκτών με σκοπό να ελεγχθούν οι λογαριασμοί των εταιρειών (Τεκμήρια 13 και 14), ενώ κατά την συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 30.3.21 παρουσία του XXXXX Κίττου, εκλεκτή εκ μέρους της εταιρείας KPST Auditors Limited και των XXXXX Ταλιαδώρου και XXXXX Μιλή για λογαριασμό των αιτητριών, ο XXXXX Πυρίλλης εισηγήθηκε όπως οι διάφορες επιχειρήσεις της εταιρείας παραχωρηθούν προς τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου έναντι ενοικίου ή ποσοστών, θέση με την οποία οι αιτήτριες διαφώνησαν και γραπτώς μέσω επιστολής, Τεκμήριο
- Με τις ίδιες να μην ενδιαφέρονται για την ενοικίαση των υποστατικών, οι XXXXX και XXXXX αποφάσισαν όπως ενοικιάσουν αυτοί όλες τις επιχειρήσεις της εταιρείας για το ποσό των €60.000 για το έτος 2021, ποσό εξευτελιστικό, αφού τα κέρδη των επιχειρήσεων από το 2014 μέχρι το 2019 βάση οικονομικών καταστάσεων κυμαίνονταν πέραν των €600.000 (Τεκμήριο 21). Ήταν ξεκάθαρο ο σκοπός πλέον των XXXXX και XXXXX με πρόφαση την πανδημία του κορονοϊού. Οι δύο τους είχαν ζητήσει παράλληλα την παράδοση όλων των λογιστικών βιβλίων, εγγράφων και βιβλιάριων επιταγών της εταιρείας. Σημειώνει η ομνύουσα ότι σύμφωνα με την πρακτική που ανέκαθεν τηρείτο, οι τράπεζες είχαν οδηγίες όπως οι επιταγές που εκδίδονταν από τις εταιρείες των, φέρουν μία υπογραφή από την XXXXX ή την XXXXX και μία υπογραφή εκ μέρους των XXXXX ή XXXXX, αν και επιταγές των εταιρειών μπορούσαν να εξαργυρωθούν με μοναδική υπογραφή του πατέρα τους. Η ενοικίαση των επιχειρήσεων από τα αδέλφια τους θα οδηγήσει, σημειώνει η ομνύουσα στον τερματισμό της εργοδότησης τους στην εταιρεία, η οποία μετρά πέραν των 20 χρόνων, Τεκμήριο
- Το γεγονός που οδήγησε τις αιτήτριες στην καταχώρηση της αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα ήταν η παραλαβή επιστολής την 7.5.21, με την οποία τα μέλη καλούνταν σε γενική συνέλευση την 31.5.21 με θέμα την παύση των αιτητριών από το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας. Η Ένσταση: Σε αυτήν προβάλλονται εικοστρείς
(23)λόγοι για απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, τις αντιφάσεις που διέπουν τα εκδοθέντα Διατάγματα, την μη ειλικρινή αποκάλυψη των αιτητριών, την καταχρηστικότήτα που διέπει την καταχώρηση της αίτησης, το γεγονός ότι ουδέποτε ζητήθηκε ο περιορισμός των μετοχών των αιτητριών, ή των δυνατοτήτων αυτών, ότι ήταν οι αιτήτριες που οδήγησαν τα πράγματα στο απροχώρητο αφού υπέχοντας θέση Γραμματέως, η XXXXX εκδικητικά δεν συγκαλούσε τις συνεδρίες της εταιρείας, ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης υποκινείται από εκδικητικά κίνητρα μετά την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από τους XXXXX και XXXXX, ότι το ισοζύγιο των πιθανοτήτων κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης, ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ούτε πιθανότητα επιτυχίας, ενώ οι αιτήτριες δεν θα υποστούν καμία ζημία αν η εταιρεία συνεχίσει να εργάζεται, αφού το έτος 2019 η εταιρεία κατέβαλε στους μετόχους της μερίσματα ύψους 1.846,
- Ο κ. XXXXX Πυρίλλης αρνείται ουσιαστικά όλα τα γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση της αδελφής του, πλην του γεγονότος ότι οι αιτήτριες κατείχαν διευθυντικές θέσεις, ως και λογιστικά και γραφειακά καθήκοντα. Ουδέποτε ήταν σκοπός είτε του ιδίου είτε του αδελφού του όπως ασκήσουν την όποια μορφή πίεσης στις αδελφές τους ή όπως περιορίσουν τα μετοχικά δικαιώματα τους, ενώ μέχρι και την 11.5.21 οι αιτήτριες εργάζονταν στην εταιρεία, παραπέμποντας στο Τεκμήριο 22 που αυτές επισύναψαν στην αίτηση. Η προσπάθεια διάλυσης της εταιρείας από μέρους των αιτητριών καθίσταται ξεκάθαρη μέσω της καταχώρησης της κύριας αίτησης για διάλυση της, ενώ φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τα Τεκμήρια 13-14 που επισυνάπτουν ότι μοναδικός τους στόχος είναι η απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων της υπό την προσωπική τους ιδιότητα, αφού ζητούσαν διακαώς τον υπολογισμό της αξίας των μετοχών τους με σκοπό την πώληση των. Παρά τις διαφωνίες των μερών στο κατά πόσον οι συνεδρίες έλαβαν χώραν εκτάκτως, ο ομνύοντας αναφέρει ότι η επιστολή ημερομηνίας 7.9.20 στάληκε χωρίς την υπογραφή της XXXXX αφού η ίδια αρνείτο, υπό την ιδιότητα της ως γραμματέας, όπως συγκαλέσει τις ζητούμενες υπό των λοιπών μελών συνεδρίες, παρά μόνον αν συζητούνταν σε αυτές τα θέματα που οι αιτήτριες επιθυμούσαν, γεγονός που τελικώς ανάγκασε το συμβούλιο στην παύση της από γραμματέα την 15.9.
- Ακόμη και μετά την παύση της, και παρά την αποστολή νέων επιστολών για σύγκληση συνεδριάσεων, οι αιτήτριες ουδέποτε εμφανίστηκαν σε αυτές, παραπονούμενες εκ των υστέρων ότι αυτές συγκλήθηκαν παράτυπα. Παρά την αποστολή εκ μέρους των Καθ'ών η αίτηση στοιχείων για αξιολόγηση της αξίας των μετοχών των αιτητριών ως η απαίτηση τους, αυτές, αντί να συζητήσουν τα φλέγοντα ζητήματα της εταιρείας, προχώρησαν στην καταχώρηση της αίτησης διάλυσης. Η πραγματικότητα περί μη ύπαρξης της οποιασδήποτε καταπίεσης, δηλώνει ο ομνύοντας, διαφαίνεται από την μη αγορά του ακινήτου στην οποία η πλειοψηφία συμφωνούσε, όμως διαφωνούσαν οι αιτήτριες. Φαίνεται συνεπώς, ότι παρά την κατοχή του πλειοψηφικού πακέτου στην εταιρεία, υπερίσχυσε η άποψη της μειοψηφίας και δεν αγοράστηκε το κτήμα, γεγονός που δείχνει την προσπάθεια εκ μέρους των Καθ'ων η αίτηση για ομαλή λειτουργία της εταιρείας. Ως προς τα ζητήματα των επιταγών, θέση του ομνύοντα είναι ότι αυτές μπορούσαν πάντοτε να εξαργυρωθούν με την υπογραφή του πατέρα τους, με τις αιτήτριες να μην αποκαλύπτουν στο Δικαστήριο τις συνομιλίες τους με τον προαναφερθέντα στις οποίες ζητούσαν παράδοση των μετοχών του προς όφελος τους με αντάλλαγμα την στήριξη των απόψεων του στις συνεδρίες, όπως ούτε αποκάλυψαν το παραπλανητικό των Τεκμηρίων 4 και 5, αφού ποτέ δεν ζητήθηκε η παύση τους από τις εργασίες τους. Απόδειξη ότι ουδέποτε ενήργησαν σε βάρος των αιτητριών είναι το γεγονός ότι ουδέποτε ζήτησαν όπως περιοριστούν οι μετοχές και οι δυνατότητες τους, καθώς και ότι μέχρι και σήμερα δηλώνονται στην εταιρεία ως υπάλληλοι. Λανθασμένα έδωσε την εντύπωση στο Δικαστήριο η XXXXX ότι το όλο ζήτημα ήταν κατεπείγον, αφού η παύση της XXXXX από γραμματέας έλαβε χώρα την 15.9.21, μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας. Ο ομνύοντας συνεχίζει καταγράφοντας τις διάφορες προτάσεις που έγιναν ανά διαστήματα με σκοπό τον διαχωρισμό της περιουσίας, γεγονός το οποίο οι αιτήτριες επίσης δεν αποκαλύπτουν, ενώ όσον αφορά την ενοικίαση των υποστατικών δεν υπήρχε ειλικρινής αποκάλυψη αφού το ζήτημα ενοικίασης των επιχειρήσεων εκτείνετο και στις ίδιες, ενώ το ζήτημα του ενοικίου θα μπορούσε, ως εισηγήθηκαν, να υλοποιηθεί με σχετικό καθορισμό ποσού δυνάμει ποσοστών επί του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων, ή θα μπορούσε να καθοριστεί συγκεκριμένο ποσό ως ελάχιστο ποσοστό, θέσεις τις οποίες οι αιτήτριες απέρριψαν. Δηλώνει τέλος, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική με τις αδελφές να έχουν πικραθεί από την προς όφελος των XXXXX και XXXXX μεταβίβαση των εταιρικών μετοχών, αφού δεν δικαιολογείται το αίτημα τους όπως διαλύσουν μια εταιρεία η οποία είναι εύρωστη, βιώσιμη και αποδίδει περίπου ετησίως κέρδη ύψους €450.
- Ακροαματική Διαδικασία: Έχω εξετάσει με την δέουσα προσοχή τις εκατέρωθεν αγορεύσεις των συνηγόρων. Η πλευρά των αιτητριών τόνισε ότι τίποτα από τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος δεν έχει αλλάξει, με όλες τις προϋποθέσεις για οριστικοποίηση αυτού να συνεχίζουν να συντρέχουν, παραπέμποντας στην σχετική επί του ζητήματος Νομολογία. Τόνισε ο κ. Νικολάου το οξύμωρο του γεγονότος ότι οι Καθ'ων η αίτηση προτάσσουν μεν ότι η μη λειτουργία της εταιρείας θα σημαίνει τεράστιες απώλειες επικαλούμενοι τα κέρδη που έχει, αποκαλύπτουν δε την απόφαση περί ενοικίασης των επιχειρήσεων της σε εξευτελιστικά ποσά. Αντίστοιχα, η πλευρά των καθ'ων η αίτηση, με αναφορά στα γεγονότα, ισχυρίζονται ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις για έκδοση των διαταγμάτων, παραπέμποντας μέσω της γραπτής τους αγόρευσης σε πλειάδα αυθεντιών επί του προκειμένου, υπερθεματίζοντας την μη αποκάλυψη ουσιαστικών γεγονότων εκ μέρους των αιτητριών με καθαρά χέρια και το γεγονός ότι οι μετοχικές τους δυνατότητες ουδόλως επηρεάστηκαν. Προϋποθέσεις Άρ.32 Ν. 14/60/ Αποκάλυψη Ουσιωδών Γεγονότων Εγείρεται από πλευράς ένστασης ζήτημα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Αυτά είναι ότι οι αιτήτριες δεν αποκάλυψαν ότι η ενοικίαση των υποστατικών είχε προσφερθεί σε όλα και/ή σε οποιοδήποτε μέλος του συμβουλίου, με τις ίδιες να είναι αυτές που δεν επέδειξαν ενδιαφέρον. Επιπλέον, απόκρυψης έτυχε ότι οι επιταγές μπορούσαν να εξαργυρωθούν με μοναδική επί αυτών της υπογραφής του πατέρα των, ότι το ενοίκιο των €60.000 αφορούσε μόνο το έτος 2021 και ότι αυτό ήταν αποκλειστική απόρροια της πανδημίας του κορονοϊού, ότι οι αιτήτριες ήταν αυτές που δεν πήγαιναν στις συνεδρίες δημιουργώντας ουσιαστικά το πρόβλημα και ότι ο αριθμός των μετοχών τους δεν επηρεάστηκε. Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ως η παρούσα περίπτωση είναι ευρεία, ως έχει καταγραφεί στην πλούσια επί του ζητήματος Νομολογία, εδράζεται δε επί του Δικαίου της επιείκειας (βλ. Γιαβρή ν Πάσιου
(2004)1 Α.Α.Δ 125). Ο αποτεινόμενος συνεπώς στο Δικαστήριο διάδικος, ο οποίος ζητά και την άσκηση της επιείκειας του Δικαστηρίου προς όφελος του, έχει την ύψιστη υποχρέωση όπως προσέλθει σε αυτό με «καθαρά χέρια», έχοντας προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων εκείνων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία θα επενεργούσαν τόσο προς όφελος του, αλλά ενδεχομένως και εναντίον του, παρουσιάζοντας στο Δικαστήριο ολοκληρωμένο το πλέγμα των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση του. (βλ. T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802, The Timberland of U.S.A. ν. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Αμβροσιάδου ν Coward
(2013)1A A.A.Δ. 78). Ας σημειωθεί εδώ ότι η αρχή της αποκάλυψης εμπερικλείει και τις περιπτώσεις όπου αυτή μπορεί να μην έχει γίνει εσκεμμένα, ή επί σκοπώ, αλλά να έχουν παρουσιαστεί ελλιπή γεγονότα ή αυτά να έχουν τεθεί με παραπλανητικό τρόπο. Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι: Aν είχε υπόψη του τα πιο πάνω στοιχεία και/ή γεγονότα, ως η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ'ων η αίτηση, θα κατευθύνετο ενδεχομένως η κρίση του προς την μη έκδοση των Διαταγμάτων; Η απάντηση είναι αρνητική. Δεν βρίσκω ότι στην παρούσα υπάρχουν δεδομένα τα οποία να μπορούν να οδηγούσαν σε απόρριψη της αίτησης λόγω παράβασης του κανόνα ότι ένας αιτητής οφείλει να προσέλθει στο Δικαστήριο με ύψιστη καλή πίστη και καθαρά χέρια, (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 248, Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1953 και Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1377). Με την εισήγηση του κ. Ποιητή το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει. Προσεκτική μελέτη της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και των επισυναπτόμενων σε αυτήν Τεκμηρίων φανερώνει την πλήρη αποκάλυψη των αιτητριών ως προς τα γεγονότα. Αυτό γιατί οι αιτήτριες κάνουν ρητή αναφορά στις παραγράφους 14 μέχρι 16 και 24 της ένορκης δήλωσης περί της συνειδητής απουσίας τους από τις συνεδρίες του συμβουλίου, ενώ για το ζήτημα των επιταγών αναφορά γίνεται περί της δυνατότητας έκδοσης των από τον πατέρα τους στην παράγραφο 17. Επιπλέον, οι αιτήτριες δεν απέκρυψαν ποτέ ότι τους δόθηκε η δυνατότητα όπως ενοικιάσουν τα ακίνητα αφού σε αυτό κάνουν αναφορά στις παραγράφους 18 μέχρι 23 και 25 της ένορκης δήλωσης, με παραπομπή μάλιστα στα σχετικά Τεκμήρια. Αν οι αιτήτριες ήθελαν όπως αποκρύψουν οποιαδήποτε από αυτά τα γεγονότα δεν θα επισύναπταν τα εν λόγω τεκμήρια, ούτε θα παρέπεμπαν στο περιεχόμενο τους. Ούτε θα φανέρωναν ότι είχαν ζητήσει όπως γίνει αξιολόγηση των μετοχών τους με σκοπό την ενδεχόμενη πώληση τους (Τεκμήριο 14). Η θέση του κ. Ποιητή ως καταγράφεται στην Πρωτόδικη Απόφαση Helva Trading Ltd v Ergin Sururi Αρ. Αγ. 1327/14 ημερομηνίας 31.10.19 της Έντιμης Δικαστή Λ. Δημητριάδου, Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε, ότι η παράθεση αριθμού Τεκμηρίων χωρίς ειδική αναφορά ή παραπομπή στο περιεχόμενο των, θα μπορούσε να αποτελέσει απόκρυψη γεγονότων, με βρίσκει σύμφωνη, με το Δικαστήριο να σημειώνει ότι επιχείρημα εκτείνεται και αφορά και τις δύο πλευρές. Αυτό καταγράφεται γιατί δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι η ενοικίαση των υποστατικών ως διαφαίνεται ξεκάθαρα από τα πρακτικά της συνεδρίας (Τεκμήριο 17), δεν αφορούσε στον ένα χρόνο από τους XXXXX και XXXXX, αλλά για 5 χρόνια, με το ενοίκιο για το 2021 να καθορίζεται συνολικά στο ποσό των €60.000, ενώ αβέβαιο παραμένει το ενοίκιο που θα καθοριστεί για τα υπόλοιπα 4 έτη, έστω και αν το ποσό ενοικίασης των θα αποφασιστεί μετά από έρευνα εγκεκριμένου εκτιμητή. Ούτε το ζήτημα περί απόφασης των πλειψηφούντων μετόχων περί τερματισμού της συνεργασίας της εταιρείας με την εταιρεία M Pirillis Touristic Co Ltd, μέτοχοι των οποίων επίσης είναι και οι αιτήτριες, μπορεί να αγνοηθεί, ασχέτως αν η αίτηση δεν αφορά την εν λόγω εταιρεία. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων πηγάζει από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί. Το Δικαστήριο διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια στην έκδοση τέτοιων διαταγμάτων σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι: (α) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ότι ο αιτών έχει ορατή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και (γ) ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε περίπτωση ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων, τίθεται προς εξέταση και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο, δηλαδή στο στάδιο εξέτασης κατά πόσο το εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα θα οριστικοποιηθεί ή μη, θα επανεξετάσει εκ νέου, την τήρηση και πλήρωση όλων των πιο πάνω προϋποθέσεων. Οι προϋποθέσεις που αποτυπώνονται στο εν λόγω άρθρο, η σωρευτική ύπαρξη των οποίων αποτελεί προαπαιτούμενο για την έκδοση, και μεταγενέστερα την οριστικοποίηση τους, έχουν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ.Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557, Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015 και Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λτδ κ.α ν Λοιζίδου (Π.Ε. Ε7/18 ημερ. 21/3/19). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της ουσιαστικής απαίτησης του αιτητή, ενώ επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει όπως προβεί σε ευρήματα ή συμπεράσματα επί της ουσίας της διαφοράς. Υπενθυμίζεται ότι στο παρόν στάδιο το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στην εξέταση του κατά πόσον πληρούνται οι υπό τον Νόμο προϋποθέσεις, με τις αιτήτριες να διατηρούν εξ' ολοκλήρου το βάρος απόδειξης πλήρωσης αυτών εάν επιθυμούν την έκδοση και/ή την συνέχιση ισχύος αυτών. (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν Beograbska Banka
(1999)1 (A) A.A.Δ. 235, Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248), T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802). H πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται, εφόσον αποκαλύπτεται από τον αιτητή, συζητήσιμη υπόθεση με βάση την καταχωρηθείσα δικογραφία. Εδώ, η δικογραφία των αιτητριών, είναι η κύρια αίτηση ημερομηνίας 17.5.21 με την οποία ζητούν την διάλυση ουσιαστικά της εταιρείας δυνάμει των προνοιών των άρθρων 202 και 211 του Κεφαλαίου 113. Συνεπώς, αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται έχοντας υπόψη ότι οι αιτήτριες προσέφυγαν στο Δικαστήριο βασίζοντας το αίτημα τους επί της κύριας αίτησης τους επί αναγνωρισμένου δια Νομοθετήματος, δικαιώματος. Σημειώνεται σε απάντηση των θέσεων του κ. Ποιητή, ότι καμία επέμβαση δεν υπάρχει στα δικαιώματα των αιτητριών ως μέτοχοι στην εταιρεία, ότι τόσο η παρούσα αίτηση, ως και η κύρια αίτηση, υποβλήθηκαν από τις αιτήτριες υπό την ιδιότητα τους ως μέλη της εταιρείας, οι δε επιδιωκόμενες θεραπείες στο πλαίσιο της αίτησης για προσωρινό διάταγμα εκτείνονται και σε ζητήματα που άπτονται του τρόπου διεξαγωγής των εργασιών της εταιρείας κατά τρόπο καταπιεστικό εις βάρος τους, ενώ παράλληλα εγείρονται ισχυρισμοί περί επηρεασμού των οικονομικών τους συμφερόντων ως μέτοχοι στην εταιρεία λόγω της ενοικίασης των επιχειρήσεων σε χαμηλά, κατά τις ίδιες, ποσά. Δεν περνά απαρατήρητο ότι οι διεκδικούμενες στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, θεραπείες δεν αφορούν μόνο την αναστολή των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου για παύση των αιτητριών από γραμματείς ή μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας, αλλά αιτούνται και την «μη αποξένωση και/ή ενοικίαση και/ή μεταβίβαση και/ή εκχώρηση των επιχειρήσεων της εταιρείας και/ή οποιοδήποτε σημαντικό μέρος αυτών και/ή όπως μη ληφθούν οποιεσδήποτε περαιτέρω αποφάσεις που αφορούν την αναστολή και/ή τερματισμό και/ή μείωση του κύκλου εργασιών της εταιρείας», αιτητικά τα οποία αφορούν άμεσα τα δικαιώματα των αιτητριών ως μέτοχοι της εταιρείας. Οφείλεται εδώ βεβαίως να καταγραφεί ότι θα ήταν ανεπίτρεπτο όπως, στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο προβεί σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, μεταξύ των οποίων σε ποιο βαθμό επηρεάζονται τα συμφέροντα των αιτητριών ως μετόχων από την ενοικίαση των επιχειρήσεων της εταιρείας, ή, αν οι πράξεις των λοιπών μελών αποτελούν στο σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, καταπίεση εντός των πλαισίων των άρθρων 202 και 211 του Κεφαλαίου 113, ζητήματα τα οποία θα απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εξέταση της κυρίως αίτησης. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, θα πρέπει να γίνει μια εκ πρώτης όψεως εξέταση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να κρίνεται η αξιοπιστία της ή το βάσιμο των εν λόγω ισχυρισμών. Ως έχει νομολογηθεί, η δεύτερη προϋπόθεση χαρακτηρίζεται ως «πρωταρχικό κριτήριο» και το Δικαστήριο προχωρά στην εξέταση του μόνο όπου έχει ικανοποιηθεί ότι συντρέχει το πρώτο κριτήριο του εν λόγω άρθρου. Η ερμηνεία του εν λόγω κριτηρίου καθορίζεται από την Νομολογία ως «η αποδεικτική ισχύς της υπόθεσης του ενάγοντα». (βλ Π.Ε Ε7/2018 ημερ. 21.3.2019 ante). Υπενθυμίζεται εδώ ότι το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου που καλείται να ξεπεράσει ο αιτητής είναι αυτό της τεκμηρίωσης μιας πιθανότητας επιτυχίας, κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και συνάμα πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι το επίπεδο απόδειξης σε πολιτική αγωγή. Οι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις των μερών ως προς τις συγκλήσεις έκτακτων συνεδριών της εταιρείας, τα γεγονότα που οδήγησαν στην απομάκρυνση της XXXXX από γραμματέα της, οι αποφάσεις για ενοικίαση των υποστατικών και η πρόθεση των πλειοψηφούντων μετόχων όπως απομακρύνουν από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας τις αιτήτριες είναι αντικρουόμενοι, τελώντας υπό αμφισβήτηση. Ως έχει λεχθεί στην απόφαση Κυτάλα ν Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253: «.Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας». Το Δικαστήριο έχει με περισσή προσοχή μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις των μερών και χωρίς να κρίνει την αξιοπιστία των εκεί καταγεγραμμένων, πρακτική ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο, κρίνει ότι οι αιτήτριες έχουν παρουσιάσει μαρτυρία η οποία τεκμηριώνει μια πιθανότητα επιτυχίας στην κύρια αίτηση. Δεν μπορεί να αγνοηθεί στο παρόν στάδιο η αναφορά της ομνύουσας στην απαρχή του χάσματος μεταξύ των μελών του Διοικητικού συμβουλίου αναφορικά με την μη αγορά, ενός ακινήτου αξίας €330.000 (Τεκμήριο 3), χάσμα το οποίο προκλήθηκε λόγω της άρνησης των XXXXX και XXXXX για αγορά αυτού, παρά το γεγονός ότι σεβαστή κατά εκείνο το χρόνο έγινε η άποψη της μειοψηφίας. Η διπλή ύπαρξη του περιεχομένου του Τεκμηρίου 4, με την ταυτόσημη ύπαρξη του Τεκμηρίου 5, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί προβληματισμό στο Δικαστήριο, ιδιαίτερα με γνώμονα ότι στο ένα πρακτικό, ασχέτως του ανυπόγραφου αυτού, γίνεται αναφορά σε έγκριση της πρότασης της XXXXX Πυρίλλη για παραμονή στην εργασία της στο Λογιστήριο και προσφορά των υπηρεσιών της και σε άλλα τμήματα της εταιρείας, ενώ στο άλλο, αναφορά γίνεται περί έγκρισης της πρότασης του Δώρου, όπως η XXXXX μην εργάζεται στο Λογιστήριο παρά μόνο όπως προσφέρει της υπηρεσίες της όπου αλλού της ζητηθεί με μοναδικό άτομο που θα παραμένει στο Λογιστήριο να είναι η κα. Κκαιλή, σύζυγος του. Τονίζεται δε ότι αποτελεί παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων γεγονός η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ημερομηνίας 15.9.21 για παύση της XXXXX από γραμματέα της εταιρείας, ως παραδεκτό είναι και το γεγονός ότι η εν λόγω απόφαση πάρθηκε χωρίς την συγκατάθεση της, απόφαση η οποία πάραυτα κοινοποιήθηκε στον Έφορο Εταιρειών -Τεκμήριο
- Ο μοναδικός λόγος που η παύση της δεν φέρει ισχύ είναι η έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος υπό το σημείο (Β), ανωτέρω. Ούτε απαρατήρητο μπορεί να περάσει το γεγονός ότι οι αιτήτριες ως Διευθύντριες και Μέτοχοι στην εταιρεία ζητήσαν με επιστολή τους ημερομηνίας 7.9.20 (Τεκμήριο 6) την σύγκληση Έκτακτης Συνεδρίας την 2.10.20, επιστολή την οποία επέδωσαν την 10.9.20 σε όλα τα μέλη, με τα μέλη του λοιπού συμβούλιου να αποφασίζουν όπως αγνοήσουν το περιεχόμενο της καλώντας σε έκτακτη γενική συνέλευση τα μέλη την 15.9.20 για παύση της XXXXX από γραμματέα της εταιρείας. Σημειώνεται ότι οι αιτήτριες δεν απέκρυψαν στην ένορκη δήλωση που στηρίζει το αίτημα τους ότι αυτές δεν παρευρέθηκαν στην συνεδρία, ως ισχυρίζεται ο κ. Ποιητής, αλλά αντιθέτως προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι δεν αποδέχονταν την νομιμότητα της σύγκλησης της εν λόγω συνεδρίας, αφού ως διαφαίνεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 που συνοδεύει την αίτηση, θέση η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, και στο παρελθόν, και δη την 1.9.20 είχε επιχειρηθεί η σύγκληση έκτακτης συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου, χωρίς την σύμφωνη γνώμη και/ή σύγκληση αυτής από την XXXXX, ως γραμματέα. Μελέτη του περιεχομένου του Τεκμηρίου 12, φανερώνει την άρνηση των λοιπών μετόχων της εταιρείας όπως έστω και την υστάτη, ήτοι την 2.10.20, ημερομηνία σύγκλησης έκτακτης συνεδρίας, συζητηθούν θέματα που άπτονταν της παύσης της XXXXX από γραμματέα της εταιρείας, ενώ σε αρκετά τα πρακτικά της εταιρείας (Τεκμήρια 4, 5, 10 και 16), γίνεται ρητή αναφορά ως προς την ανάγκη καθορισμού των καθηκόντων και/ή της θέσης των μετόχων στην εταιρεία με σκοπό την καλύτερη λειτουργία αυτής, φανερώνοντας έτσι τα προβλήματα που ενυπήρχαν. Στα πλείστα των προαναφερθέντων Τεκμηρίων καταγράφεται δε, όπως: «Τα μέλη μέχρι την επόμενη συνεδρία προβάλλουν εισηγήσεις για την καλύτερη λειτουργία της εταιρείας και/ή την διανομή της περιουσίας μεταξύ των μετόχων», πρακτικά τα οποία δεν φέρουν την υπογραφή των αιτητριών, αλλά των λοιπών μετόχων. Την ίδια εισήγηση όμως για διανομή των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας μεταξύ των μετόχων, αναλόγως του ποσοστού κατοχής αυτών, προώθησαν και οι αιτήτριες μέσω του Τεκμηρίου 16, πρόταση η οποία όμως συνάντησε την άρνηση του λοιπού διοικητικού συμβουλίου, οδηγώντας την εκεί συζήτηση σε τέλμα, ενώ ως ενναλακτικές προτάσεις, προβλήθηκαν από τους XXXXX και XXXXX η παραχώρηση των επιχειρήσεων έναντι ενοικίου ή ποσοστών επί του κύκλου εργασιών εκάστης επιχείρησης, ή, της λειτουργίας των δυνάμει ποσοστών με καθορισμό κατ΄ελάχιστον ποσού. Οι προτάσεις όμως των Δώρου και Ανδρέα, τελούσαν υπό την αίρεση όπως η XXXXX και XXXXX μην εργάζονται στα γραφεία, ως η απόφαση του Συμβουλίου την 20.7.
- Η μη επίδειξη ενδιαφέροντος εκ μέρους των αιτητριών για ενοικίαση των επιχειρήσεων από μέρους τους (Τεκμήρια 17- 20) οδήγησαν τα λοιπά αδέλφια στην εκ μέρους τους ενοικίαση αυτών, με την πρόταση των αιτητριών όπως για το έτος 2021 συνεχίσουν να εργάζονται στην εταιρεία όλα τα μέλη αυτής, ως και τα προηγούμενα χρόνια, με απαραίτητη προϋπόθεση την παρουσία της XXXXX στο γραφείο, να απορρίπτεται, ως επίσης η εισήγηση τους για διαμοιρασμό των περιουσιακών στοιχείων. Οι δύο αδελφοί αποφάσισαν με τους γονείς τους όπως οι επιχειρήσεις ενοικιαστούν για τα επόμενα 5 χρόνια, ήτοι από την 19.4.21 μέχρι την 20.12.25, με το ενοίκιο για το 2021 να καθορίζεται στο συνολικό ποσό των €60.000, ενώ για τα υπόλοιπα χρόνια αυτό να αποφασίζετο από το Διοικητικό Συμβούλιο μετά την λήψη εκτίμησης. Η απόφαση όμως για ενοικίαση των επιχειρήσεων της εταιρείας, οδήγησε ως καταγράφεται στο «Θέμα 2» του πρακτικού ημερομηνίας 13.4.21 στην απόφαση όπως τερματιστούν οι όποιες συμφωνίες της εταιρείας με την M. Pirillis Touristic Co Ltd, και όπως ο εξοπλισμός της τελευταίας αγοραστεί από την πρώτη, στην οποία, M. Pirillis Touristic Co Ltd, σημειώνεται, οι αιτήτριες είναι επίσης μέτοχοι. Σε απάντηση της θέσης του κ. Ποιητή ότι οι οποίες εσωτερικές αλλαγές στο καθεστώς εργασίας των αιτητριών δεν εξισούται με επηρεασμό αυτών ως μέτοχοι στην εταιρείας, το Δικαστήριο απαντά ότι η συγκεκριμένη γραμμή επιχειρηματολογίας αποτελεί ζήτημα το οποίο θα εξεταστεί κατά την ακρόαση της κύριας αίτησης, στάδιο κατά το οποίο το Δικαστήριο θα μπορεί να προβεί σε τελικά ευρήματα επί του κατά πόσον οι αιτήτριες έχουν αποδείξει τους ισχυρισμούς τους περί καταπίεσης της μειοψηφίας, δυνάμει των γεγονότων που επικαλούνται. Στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο φρονεί ότι το πλέγμα γεγονότων που παρατέθηκε ενώπιον του, με ειδικότερη έμφαση στον επηρεασμό των οικονομικών συμφερόντων των αιτητριών από την ενοικίαση των υποστατικών, σε συνδυασμό με την προσπάθεια των λοιπών μελών για απομάκρυνση τους από το Διοικητικό Συμβούλιο μίας οικογενειακής επιχείρησης, φανερώνει μια εκ πρώτης όψεως υπόθεση εκ μέρους των. Δυνάμει των πιο πάνω αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι και η δεύτερη προϋπόθεση πληρούται εφόσον οι αιτήτριες έχουν καταλλήλως τεκμηριώσει μια πιθανότητα επιτυχίας επί της ουσίας της κυρίως αίτησης. Η τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Αποτελεί νομολογιακή αρχή ότι οι αιτήτριες έχουν το βάρος απόδειξης ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που δεν οριστικοποιηθούν τα υπό κρίση διατάγματα. Πρέπει να αποδείξουν ότι δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα η ζημία τους (βλ. Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791), ή ότι ακόμη και αν μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά των χρηματικά, δεν θα μπορεί να αποδοθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας των Καθ'ων η αίτηση (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Στην Κυρίσαββα κ.α ν Χάρη Γεώργιου Κύζη ως Διαχειριστή της περιουσίας της Αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κίζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκαν τα ακόλουθα επί του προκειμένου: «Όμως, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστράτης ν Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231)». Το παρόν ζήτημα οφείλει να αποφασιστεί μεταξύ άλλων και δυνάμει του κατά πόσο θα είναι αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη, με το Δικαστήριο να εξετάζει κατά πόσο οι Καθ' ών η αίτηση θα είναι σε θέση να καταβάλουν οποιεσδήποτε τυχόν αποζημιώσεις επιδικαστούν εναντίον τους, σε περίπτωση επιτυχίας της κύριας αίτησης. Μελέτη του Τεκμηρίου 1 που επισυνάπτεται στην ένσταση (οικονομικές καταστάσεις της εταιρίας για το έτος 2020), δείχνει ότι η εταιρεία αποτελούσε μέχρι πρότινος τουλάχιστον, μια επικερδή επιχείρηση, έστω και αν αυτή πλήγηκε όπως δεκάδες εκατοντάδες επιχειρήσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία λόγω της πανδημίας του κορωνοοίου. Δεν αμφισβητήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου το παραδεκτό ως αποτελεί μέσω των ενόρκων δηλώσεων γεγονός, ότι η εταιρεία είχε κατά το 2020 κέρδη ύψους €600.000. Προσεκτική μελέτη των αιτούμενων Διαταγμάτων δείχνει την κατηγοριοποίηση τους σε δύο ενότητες. Η πρώτη, Διατάγματα (Α) μέχρι (Δ), αφορά σε ζητήματα που άπτονται των προσωπικών δικαιωμάτων των αιτητριών σε αντιδιαστολή με τις αποφάσεις που λήφθηκαν ενάντια στα συμφέροντα τους και στον περιορισμό αποξένωσης της περιουσίας της εταιρείας, ενώ η δεύτερη, Διατάγματα (ΣΤ) μέχρι (Η) αφορούν το κατά πόσον η εταιρεία δικαιούται να εργάζεται η όχι. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι η οριστικοποίηση των διαταγμάτων (Α) μέχρι και (Δ) της αίτησης είναι μονόδρομος, αφού η απομάκρυνση των αιτητριών από νευραλγικές στην εταιρεία θέσεις δεν είναι ζήτημα το οποίο μπορεί να αποκατασταθεί με χρήμα, με την νομολογία να έχει πολλάκις αναφέρει ότι ο παράγοντας «ανεπανόρθωτη ζημία» δεν αφορά και δεν πρέπει να εξετάζεται αποκλειστικά ή μεμονωμένα σε ότι αφορά τον χρηματικό παράγοντα. Με την οριστικοποίηση των συγκεκριμένων Διαταγμάτων, το Δικαστήριο διατηρεί το «Status Quo Ante» μεταξύ των διαδίκων μέχρι την εκδίκαση της κυρίας αίτησης, με τις αιτήτριες να κατέχουν τις ίδιες, μέχρι πρότινος θέσεις στην εταιρεία, ενώ η μη αποξένωση, ενοικίαση ή μεταβίβαση των περιουσιακών της στοιχείων διασφαλίζει ότι τα συμφέροντα των μερών δεν θα επηρεασθούν μέχρι την εκδίκαση της κύριας αίτησης κατά την οποία θα αποφασιστεί κατά πόσον η εταιρεία θα οδεύσει προς διάλυση. Αντίθετη, ως προς την πλήρωση της τρίτης προϋπόθεσης είναι η κρίση του Δικαστηρίου ως προς τα Διατάγματα (ΣΤ) μέχρι (Η) της αιτήσεως, τα οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης ή των διαδίκων όπως διατηρηθούν σε ισχύ. Αυτό γιατί, ως προσπάθησε το Δικαστήριο να εξηγήσει στην ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 9.7.21 (βλ. πρακτικά ημερομηνίας 22.7.21 και Πολ. Αίτηση 158/21 ημερομηνίας 30.7.21), τα Διατάγματα (Ζ) και (Η) είναι αντιφατικά μεταξύ τους, ενώ με δεδομένο ότι τα δικαιώματα των αιτητριών διασφαλίζονται μέσω της οριστικοποίησης των προαναφερθέντων διαταγμάτων, η απαγόρευση της εταιρείας από το να εργάζεται ουδόλως εξυπηρετεί τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των διαδίκων, αφού με γνώμονα το παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων ως προς τα έσοδα της εταιρείας, ύψους περίπου €600.000 ετησίως, κανένα όφελος δεν θα είχαν ούτε οι αιτήτριες, αλλά ούτε και οι Καθ'ων η αίτηση από την μη λειτουργία της στο παρόν στάδιο. Επιπλέον, οι αιτήτριες δεν έχουν προσκομίσει κανένα στοιχείο ως προς την ανεπανόρθωτη ζημιά που αυτές θα υποστούν με το να επιτραπεί στην εταιρεία όπως επαναδραστηριοποιηθεί. Αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου ότι αν τα εν λόγω Διατάγματα οριστικοποιηθούν, πέραν της σύγχυσης που αυτά προκαλούν στους διαδίκους λόγω του αντιφατικού της θεραπείας που επιζητούν θα επιφέρουν και ζημία και στις αιτήτριες, ως μέτοχοι. Σε αντίθεση με τα Διατάγματα (Α) - (Δ), ο παράγοντας χρήμα σε σχέση με τα αιτητικά (Στ) -(Η) υπέχει την σημασία του αφού η όποια τυχόν ζημιά ήθελε επέλθει από την επαναδραστηριοποίηση των επιχειρήσεων μπορεί, δυνάμει των οικονομικών καταστάσεων που έχει επισυνάψει η εταιρεία (Τεκμήριο 1 στην ένσταση), μπορεί να επανορθωθεί μέσω καταβολής χρημάτων. Τέλος, η θέση του κ. Νικολάου, ως αυτή προωθήθηκε προφορικώς ότι οι εταιρείες είναι εποχιακές στην φύση τους και συνεπώς τώρα, ήτοι κατά τους φθινοπωρινούς μήνες είναι ήδη κλειστές, με αυτό να προβάλλεται ως επιχείρημα για την οριστικοποίηση των Διαταγμάτων όχι μόνο δεν μπορεί να βοηθήσει, αλλά αποτελεί μαρτυρία η οποία δεν καταγράφεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει το αίτημα, και ως τέτοια δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Κρίνω επί του προκείμενου συνεπώς ότι η τρίτη προϋπόθεση πληρείται αναφορικά με τα Διατάγματα υπό το (Α) μέχρι (Δ) της αίτησης, όχι όμως σε ότι αφορά τα Διατάγματα (Στ) μέχρι (Η). Νοείται ότι η ικανοποίηση των τριών ως ανωτέρω προϋποθέσεων, εδώ αναφορικά με τα Διατάγματα (Α) - (Δ), δεν σημαίνει ότι αυτομάτως ο αιτών διάδικος δικαιούται στην υπέρ του έκδοση διατάγματος. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015). Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Η ανάλυση του σκεπτικού του Δικαστηρίου αναφορικά με την ικανοποίηση των τριών προϋποθέσεων, ως αυτή έχει αποτυπωθεί ανωτέρω, οδηγεί το Δικαστήριο στην κρίση ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των αιτητριών, έχοντας πάντα κατά νου ότι το Δικαστήριο ασχολείται στην ουσία με την Δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων. (Francome v Mirror Group Newspaper [1984] 1 W.L.R. 892). Το ισοζύγιο στην παρούσα κλίνει υπέρ των αιτητών, αφού το καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει αφ' ενός την πιθανότητα επιτυχίας από οποιονδήποτε των διαδίκων και αφ' ετέρου να διασφαλίσει ότι τίποτα δεν θα συμβεί κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας που θα επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματα του. Όλα τα πιο πάνω, οδηγούν στην οριστικοποιήση των Διαταγμάτων (Α) μέχρι (Δ) της αίτησης και στην ακύρωση των Διαταγμάτων (Στ)- (Η). Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος των αιτητριών και εναντίον των Καθ'ων η αίτηση, μειωμένα κατά το 1/3, ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο