ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΟΛΕΣΚΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 397/11, 27/1/2021

(9)συνολικών ακινήτων (σε άλλα ο διαθέτης είχε το όλον μερίδιο και σε άλλα μέρος των μεριδίων) από τον καθ΄ ου η αίτηση 1 XXXXX Μολέσκη προς τον υιό του XXXXX XXXXX Μολέσκη (καθ΄ ου η αίτηση 2) ως δόλιας. Ζητείται επίσης όπως διαταχθεί η επανεγγραφή των εν λόγω ακινήτων επ΄ ονόματι του καθ΄ ου η αίτηση

1. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση της XXXXX Δημητρίου, υπαλλήλου των αιτητών (είναι τοποθετημένη στο Τμήμα Είσπραξης Χρεών) δεόντως εξουσιοδοτημένης. Κατά τους αιτητές, η μεταβίβαση των ακινήτων (πλην ενός που παραμένει επ΄ ονόματι του καθ΄ ου η αίτηση 1) έγινε δυνάμει δωρεάς μεταξύ 3.2.2011 και 3.3.
2. Είναι η θέση τους πως ο καθ΄ ου η αίτηση 1 προέβη στην πιο πάνω ενέργεια ώστε να τους παρεμποδίσει από του να εισπράξουν το λαβείν τους, αφού κατά τον χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις, γνώριζε (οι αιτητές του απέστειλαν προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 22.11.2010 και επιστολή απαίτησης (ημερομηνίας 14.12.2010) πως ο λογαριασμός δανείου είχε τερματιστεί και πως οι αιτητές θα προχωρούσαν με την λήψη δικαστικών μέτρων τόσο εναντίον του ιδίου όσο και της εταιρείας του, σε περίπτωση που δεν εξοφλούντο τα οφειλόμενα. Αναφέρουν πως ο καθ΄ ου η αίτηση 1 δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της δικαστικής απόφασης, με αποτέλεσμα το ύψος του εξ΄ αποφάσεως χρέους στις 15.7.2015, να ανέλθει στο ποσό των €450.644,76, πλέον τόκου και εξόδων. Όσον αφορά το ακίνητο που παραμένει επ΄ ονόματι του καθ΄ ου η αίτηση 1, είναι η θέση των αιτητών πως η αξία του δεν καλύπτει το εξ αποφάσεως χρέος και πως τούτο δεν μεταβιβάστηκε, «σε μία προσπάθεια» του καθ΄ ου η αίτηση 1 να αποφύγει τις υποχρεώσεις του προς τον Φόρο Εισοδήματος. Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 2-5 του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θ.θ.1,2,3,4 και 9, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του. Οι καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 έφεραν Ένσταση στην Αίτηση. Διατείνονται πως οι μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα και χωρίς πρόθεση από πλευράς του καθ΄ ου η αίτηση 1 να παρεμποδίσει και/ή να καθυστερήσει την είσπραξη από τους αιτητές, του εξ΄ αποφάσεως οφειλομένου ποσού. Ισχυρίζονται επίσης πως ο καθ΄ ου η αίτηση 1 έχει επ΄ ονόματι του περιουσία την οποία δεν έχει μεταβιβάσει, γεγονός που καταδεικνύει πως η επίδικη μεταβίβαση δεν έγινε με πρόθεση καταδολίευσης των πιστωτών του ιδίου και της εταιρείας του. Η Ένσταση στην Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του καθ΄ου η αίτηση 1, XXXXX Μολέσκη. Ο ομνύων διατείνεται πως ουδέποτε έλαβε τις επιστολές των εναγόντων ημερομηνίας 22.11.2010 και 14.12.
3. Η δική του θέση είναι πως έλαβε γνώση για την απαίτηση των αιτητών στις 3.5.2011, όταν του επεδόθη η αγωγή με αριθμό 397/
4. Αμφισβητεί ότι οι εν λόγω επιστολές απεστάλησαν συστημένες αφού, όπως διατείνεται, δεν καταγράφεται επί των επιστολών οποιαδήποτε ένδειξη του ταχυδρομείου. Διατείνεται επίσης πως οι αιτητές προώθησαν καταχρηστικά την επίδικη διαδικασία, αφού παράλληλα με αυτήν προώθησαν και διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου (σε σχέση με την υποθήκη Υ10/90). Κατά τον ίδιο, είναι οι αιτητές που ενήργησαν δόλια και καταχρηστικά, καθότι δεν ανέμεναν τα αποτελέσματα εκποίησης της εν λόγω υποθήκης και μετά να προχωρήσουν στα μέτρα που έλαβαν. Ουσιαστικά, τονίζει, οι αιτητές δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα, αφού το εξ΄αποφάσεως χρέος θα εξοφλείτο από το προϊόν του εκπλειστηριάσματος των ενυπόθηκων ακινήτων. Υποστηρίζει πως κατά τον χρόνο μεταβίβασης των ακινήτων επ' ονόματι του υιού του, οι αιτητές δεν ήσαν πιστωτές εν τη εννοία του Νόμου, αφού οι μεταβιβάσεις έγιναν την 3.2.2011, η αγωγή καταχωρήθηκε την 18.4.2011 και η δικαστική απόφαση εκδόθηκε την 8.5.
5. Τέλος, αναφέρει πως ο ίδιος εξακολουθεί να έχει επ' ονόματι του ακίνητη περιουσία. Προχώρησε στην μεταβίβαση της συγκεκριμένης περιουσίας ώστε «να εξασφαλίσει» τον υιό του οικονομικά κατά την περίοδο των σπουδών του (ο υιός του φοιτά από το 2011 σε Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης). Του μεταβίβασε το μερίδιο κληρονομιάς που του αναλογεί, ως δωρεά εν ζωή, δεδομένου του ότι ο υιός του μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του δεν θα επιστρέψει στην Κύπρο. Είναι η θέση του, τέλος, πως οι αιτητές όφειλαν να προωθήσουν πρώτα την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων της εναγομένης 1 εταιρείας και εναντίον του ιδίου θα μπορούσαν να στραφούν μόνο σε περίπτωση που το εξ' αποφάσεως χρέος δεν ικανοποιείτο στο ακέραιο. Με άδεια του Δικαστηρίου, οι αιτητές καταχώρησαν δύο Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις. Στη μία ορκίστηκε ο XXXXX Αντωνιάδης, υπάλληλος των αιτητών, υπεύθυνος του Τμήματος Εκτελέσεως. Όπως αναφέρει και οι δύο επιστολές ημερομηνίας 22.11.2010 και 14.12.2010, συντάχθηκαν από τον ίδιο και φέρουν την υπογραφή του. Μετά την σύνταξη τους, παραδόθηκαν από τον ίδιο στο τμήμα αλληλογραφίας της τράπεζας. Από το ηλεκτρονικό αρχείο εντοπίστηκε η διεύθυνση του καθ΄ ου η αίτηση 1 (είναι η διεύθυνση που ο ίδιος δήλωσε και αναγράφεται στην Συμφωνία Εγγύησης που υπέγραψε). Οι επιστολές απεστάλησαν στην συνέχεια στον καθ΄ ου η αίτηση
6. Εάν μία επιστολή δεν παραδοθεί στον παραλήπτη, επιστρέφεται από το ταχυδρομείο στο τμήμα αλληλογραφίας της τράπεζας και παραδίδεται στο τμήμα εκτέλεσης (στον ίδιο συγκεκριμένα ως τον επικεφαλής του τμήματος). Ο ίδιος καταγράφει στην συνέχεια στο σύστημα της τράπεζας πως η επιστολή δεν έχει παραδοθεί και καταχωρεί στον φάκελο του πελάτη την επιστραφείσα επιστολή. Στην προκειμένη περίπτωση εξέτασε τους φακέλους που αφορούν τον καθ΄ ου η αίτηση 1 και δεν εντόπισε «οποιαδήποτε επιστροφή φακέλου». Είναι η θέση του πως ο καθ΄ ου η αίτηση 1 προέβη στις επίδικες μεταβιβάσεις δόλια, με σκοπό να παρεμποδίσει και να καθυστερήσει τους αιτητές στην είσπραξη του λαβείν τους. Και τούτο επειδή γνώριζε για το χρέος και τις ευθύνες που είχε ως εγγυητής της εταιρείας του (εναγομένης 1 στην αγωγή 397/11), καθώς και για την πιθανότητα έκδοσης απόφασης εναντίον του. Στην δεύτερη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ορκίστηκε και πάλι η XXXXX Δημητρίου. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει τις θέσεις και τους ισχυρισμούς των αιτητών και απορρίπτει τα όσα ο καθ΄ ου η αίτηση 1 υποστηρίζει. Προσθέτει πως η διεύθυνση στην οποία απεστάλησαν οι επιστολές είναι η ίδια διεύθυνση που αναφέρει ο καθ΄ ου η αίτηση 1 στην Ένορκη του Δήλωση, γεγονός που επιβεβαιώνει πως αυτή είναι η μόνιμη διεύθυνση του. Διατείνεται πως το ακίνητο το οποίο παραμένει επ΄ ονόματι του καθ΄ ου η αίτηση 1 δεν καλύπτει τις υποχρεώσεις του έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Στο Δικαστήριο κλήθηκαν και έδωσαν προφορική μαρτυρία εκ μέρους των αιτητών, οι XXXXX Δημητρίου (ΜΑ1), XXXXX Πογιατζή (ΜΑ2), XXXXX Αντωνιάδης (ΜΑ3) και XXXXX Αβραάμ (ΜΑ4). Εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 κατέθεσε ο καθ΄ ου η αίτηση 1, XXXXX Μολέσκης. Η XXXXX Δημητρίου (ΜΑ1) επανέλαβε ουσιαστικά τα όσα κατέθεσε στις δύο Ένορκες της Δηλώσεις. Η επιστολή ημερομηνίας 22.11.2010, στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο, ενώ η επιστολή ημερομηνίας 14.12.2010 με «συνηθισμένο» ταχυδρομείο. Οι μεταβιβάσεις των ακινήτων έγιναν μετά την αποστολή της επιστολής τερματισμού του δανείου και πριν την καταχώρηση της αγωγής, συγκεκριμένα, μεταξύ της περιόδου 3.2.2011 και 3.3.
7. Όταν δηλαδή, ο καθ΄ ου η αίτηση είχε ήδη ενημερωθεί και προειδοποιηθεί πως ο λογαριασμός του δανείου είχε τερματιστεί και πως ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο (περιλαμβανομένου του κεφαλαίου και τόκου) κατέστη πληρωτέο και απαιτητό. Ήταν θέση της μάρτυρος πως ο καθ΄ ου η αίτηση 1, κατά τον χρόνο της μεταβίβασης «γνώριζε ή όφειλε να γνώριζε» πως το ακίνητο που είχε υποθηκευτεί κατείχετο δυνάμει συμφωνίας μίσθωσης που ολοκληρωνόταν το 2022 και πως η αξία της μίσθωσης μειωνόταν χρόνο με τον χρόνο. Μέχρι σήμερα, ο καθ΄ ου η αίτηση 1 δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ΄ αποφάσεως χρέους. Η XXXXX Πογιατζή (ΜΑ2), υπεύθυνη του τμήματος Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεων του Κτηματολογίου Αμμοχώστου κατέθεσε τους σχετικούς φακέλους των Μεταβιβάσεων. Η μεταβίβαση έγινε μέσω πληρεξουσίου αντιπροσώπου. Παρουσιάστηκε η XXXXX Κουζαρίδου ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος και των δύο. Οι μεταβιβάσεις έγιναν καθ΄ όλα νόμιμα. Ο XXXXX Αντωνιάδης (ΜΑ3) επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο των δύο ενόρκων του Δηλώσεων. Επανέλαβε πως σε σχέση με την αποστολή των επιστολών ακολουθείτο πάντα η ίδια διαδικασία και η πρακτική για όλους τους πελάτες της τράπεζας. Ο XXXXX Αβραάμ (ΜΑ4) δικολάβος από το 2008 μέχρι και σήμερα, κατέθεσε πως το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας του σχετίζεται με τις μεταβιβάσεις ακινήτων. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, για να γίνει αποδεκτή από το αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο μεταβίβαση ακινήτων δυνάμει δωρεάς, απαιτείται, μεταξύ άλλων, προσκόμιση φοροαπαλλαγής για το πρόσωπο που θα μεταβιβάσει. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει δύο φορολογικούς φακέλους. Ο ένας τηρείται στο Τμήμα Ακίνητης Ιδιοκτησίας και ο άλλος στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος. Όταν ένα πρόσωπο επιθυμεί την μεταβίβαση όλων των εγγεγραμμένων επ΄ ονόματι του ακινήτων, θα πρέπει να «ελεγχθεί» και από τα δύο Τμήματα. Το Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, θα ελέγξει κατά πόσον το συγκεκριμένο άτομο έχει φορολογικές υποχρεώσεις. Η διαδικασία αυτή μπορεί να διαρκέσει από δύο ημέρες μέχρι αρκετούς μήνες, αναλόγως του επαγγέλματος και των δραστηριοτήτων του φορολογουμένου. Συνεπώς, η εξασφάλιση της φοροαπαλλαγής είναι δυνατόν να καθυστερήσει, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει και η μεταβίβαση. Γι΄ αυτό τον λόγο, πρόσθεσε, πολλοί επιλέγουν να μην μεταβιβάσουν όλα τα ακίνητα τους, επειδή στην περίπτωση αυτή ελέγχονται μόνο από το Τμήμα Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών (το Τμήμα εξετάζει εάν οφείλεται φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας ή οποιεσδήποτε άλλες οφειλές). Εάν ο φορολογούμενος είναι συμμορφωμένος, τότε εκδίδεται αμέσως η φοροαπαλλαγή. Ο XXXXX Μολέσκης, καθ΄ ου η αίτηση 1, κατέθεσε τα εξής. Η εταιρεία Α & Κ CLOTHING MANUFACTURERS LIMITED (εναγόμενη 1 στην αγωγή 397/2011) πριν από το 2006 ανήκε ιδιοκτησιακά σε άλλο ιδιοκτήτη. Η οικονομική κατάσταση της εταιρείας κατ' εκείνο τον χρόνο ήταν κακή και δάνειο που έλαβε από τους αιτητές παρουσίαζε καθυστερήσεις. Ο τότε ιδιοκτήτης της ενδιαφερόταν για την πώληση της. Την αγόρασε ο ίδιος και του μεταβιβάστηκαν οι μετοχές από τον τέως ιδιοκτήτη της. Το παλαιό δάνειο εξοφλήθηκε και η εταιρεία υπό το νέο ιδιοκτησιακό της καθεστώς, σύναψε το 2006 το επίδικο δάνειο, την αποπληρωμή του οποίου εγγυήθηκε ο ίδιος. Η εταιρεία από το 1989, ενοικίαζε από την Κυπριακή Δημοκρατία (στη βάση συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1.9.1998) το βιομηχανικό οικόπεδο με αριθμό XXXXX στην Βιομηχανική Περιοχή Φρενάρου. Παρόλο που η ενοικίαση λήγει την 31.8.2022, η εταιρεία έχει δικαίωμα να την ανανεώσει (η συμφωνία προνοούσε πως η εταιρεία θα μπορούσε να ενοικιάζει το οικόπεδο για 99 χρόνια). Στο οικόπεδο υπάρχει εργοστάσιο, το οποίο προ του 2006 λειτουργούσε με εγκεκριμένη οικοδομική άδεια, ως υφαντουργείο. Το οικόπεδο μαζί με τις επ' αυτού κτηριακές εγκαταστάσεις εκτιμήθηκε τον Οκτώβριο του 2007 για λογαριασμό των αιτητών. Η αγοραία αξία του εκτιμήθηκε στις Λ.Κ.210.000 (€358.806,30) και η αξία του για σκοπούς καταναγκαστικής πώλησης στις Λ.Κ.170.000 (€290.462,24). Η αξία του βιομηχανικού οικοπέδου και των επ΄ αυτού κτηριακών εγκαταστάσεων, «υπερκάλυπτε» το ύψος του επίδικου δανείου (Λ.Κ.165.000- ή €281.919,23). Προτού μεταβιβάσει τα συγκεκριμένα ακίνητα (είναι όλα χωράφια) στον υιό του (μεταβίβασε όλα τα ακίνητα του πλην ενός), εξασφάλισε τις σχετικές φοροαπαλλαγές. Δεν είχε καμμιά φορολογική υποχρέωση προς το Τμήμα Φόρου Εισοδήματος για τα έτη 2011, 2012 και 2013, γεγονός που του επέτρεπε, εάν ήθελε, να μεταβιβάσει όλα τα ακίνητα του. Εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του παραμένει το 1/14 μερίδιο ενός χωραφιού, έκτασης 3.746 τετραγωνικών μέτρων (το μερίδιο του έχει ως μόνη επιβάρυνση την εγγραφή της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης). Οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες είναι ξαδέλφια του. Στόχος όλων είναι η ενιαία ανάπτυξη και η αξιοποίηση του, αφού έχει μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης. Η μεταβίβαση των ακινήτων στον υιό του έγινε καλόπιστα. Θα μπορούσε να τα «χρησιμοποιήσει» για να πάρει δάνειο από την τράπεζα ώστε να «εξασφαλίσει» τις σπουδές του ή να «κάμει κάτι δικό του». Ο υιός του είχε ως στόχο να μεταβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για σπουδές (συγκεκριμένα στην Σκωτία) και στην συνέχεια να παραμείνει εκεί μόνιμα. Αναχώρησε τον Ιούλιο του 2011, ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 2015 και μέχρι σήμερα παραμένει μόνιμα στην Γλασκώβη (εργάζεται σε τράπεζα) και δεν προτίθεται να επιστρέψει στην Κύπρο, «για οποιοδήποτε λόγο».Είναι γι΄ αυτό που απεφάσισε να του μεταβιβάσει «το μερίδιο κληρονομιάς που του αναλογούσε ως ένα από τα τρία παιδιά της οικογένειας» (με την γυναίκα του συμφώνησαν, να μεταβιβάσει ο ίδιος τα ακίνητα του στον γιο τους και η γυναίκα του θα έδιδε την δική της περιουσία στις δύο μικρότερες θυγατέρες τους). Ήταν η θέση του πως κατά την έκδοση της απόφασης, εκείνο που «συμφωνήθηκε» είναι πως οι αιτητές θα προχωρούσαν στην εκποίηση των «εγγεγραμμένων υποθηκών επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1 εταιρείας» και οποιοδήποτε υπόλοιπο παρέμενε από την πώληση, θα επιστρέφετο στην εταιρεία. «Η συμφωνία μας» πρόσθεσε «ότι το τυχόν υπόλοιπο θα έπρεπε να επιστραφεί στην εναγόμενη 1 εταιρεία» δεν είναι άσχετη ή ασύνδετη με τις προθέσεις και τις προβλέψεις μας ότι η οφειλή της εταιρείας θα καλυπτόταν από το προϊόν της «πώλησης των υποθηκών» (με την απόφαση είχε διαταχθεί η εκποίηση με δημόσιο πλειστηριασμό των Υποθηκών XXXXX/90, XXXXX/93, XXXXX/99 και XXXXX/06 που επιβάρυναν την ενοικίαση του βιομηχανικού οικοπέδου), ακόμη και το
8. «Εφόσον το 2015», κατέληξε, «θα μπορούσαν να εξοφληθούν οι εγγεγραμμένες υποθήκες, τότε, από που προκύπτει ότι το 2011 είχα πρόθεση να παρεμποδίσω ή να καθυστερήσω τους αιτητές».Υπεστήριξε επίσης πως η υπό κρίση Αίτηση είναι πρόωρη αφού οι αιτητές δεν ανέμεναν την διαδικασία της «αναγκαστικής πώλησης της Υποθήκης XXXXX/90», για την οποία καταχώρησαν αίτηση στις 15.7.2015 δύο ημέρες προ της καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης. Πρόσθεσε πως όταν έλαβε από την τράπεζα το δάνειο, το εργοστάσιο λειτουργούσε ως υφαντουργείο. Ο ίδιος δεν μπορούσε να το λειτουργήσει πλέον ως υφαντουργείο και το εργοστάσιο παρέμεινε κλειστό για 6-7 χρόνια. Τον τελευταίο χρόνο και συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 2019, κατόπιν δικών του ενεργειών, κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο για αλλαγή χρήσης, για να χρησιμοποιηθεί πλέον ο χώρος ως αποθηκευτικός και για μεταποίηση προϊόντων. Τούτο έγινε σε συνεννόηση με τους αιτητές. Στόχος του είναι να εξασφαλίσει την ανανέωση της μίσθωσης ενοικίασης πέραν του
9. Οι πλείστοι όροι τους οποίους έθεσε το Υπουργείο Εμπορίου έχουν ικανοποιηθεί, παραμένει μόνο να ετοιμαστούν τα αρχιτεκτονικά σχέδια, ώστε να ληφθούν οι απαραίτητες άδειες. Κατά τον ίδιο, με αυτά τα δεδομένα, οι Υποθήκες καλύπτουν το χρέος. Αίτηση, η οποία εδράζεται στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62, όπως η υπό κρίση, έχει μεν πρωτογενή χαρακτήρα αλλά κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών (βλ. Wilfrid Worthman κ.ά. ν. Ντίνας Κώστα Τσίμον κ.ά.

(2001)1 ΑΑΔ 1442). Αν και δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής από την οποία εκπορεύεται, ο ομφάλιος λώρος με αυτήν έχει αποκοπεί, αφού πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία από αυτή της αγωγής (βλ. Άντρη Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2003)1 ΑΑΔ 198 και ΧΧΧ Gron ν ΧΧΧ Χαραλαμπίδη, ECLI:CY:AD:2019:A146, Πολιτική Έφεση Αρ. 328/13, ημερομηνίας 16 Απριλίου 2019). Το άρθρο 4 του κεφ. 62 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως «δόλια» βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόμου, η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας, στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχθεί. Το δε άρθρο 3

(1)του Νόμου προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε μεταβίβαση κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι «δόλια» και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν η μεταβίβαση ή εκχώρηση οποιασδήποτε περιουσίας γίνεται σε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του, μετατοπίζεται και βρίσκεται στους ώμους του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή και στο πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση. Η Νομολογία υποδεικνύει ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών, τους οποίους ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος την μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη του. «Δόλια» μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 και μόνον εάν ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά τον χρόνο της «δόλιας» μεταβίβασης (βλ. Pambos Zenios Trading Ltd κ.ά. ν. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.ά.

(2011)1 ΑΑΔ 2322, Σταυρούλλα Τζιέπρα ν. Χαράλαμπου Σάββα

(2013)1Γ ΑΑΔ 2410, Lymperopoulou v Christodoulou and Others

(1957)Vol. 22 CLR 184). Το ουσιώδες στοιχείο είναι η πρόθεση του δικαιοπάροχου ή διαθέτη. Η φράση «δόλια μεταβίβαση» στο Κεφ. 62, έχει την έννοια της πρόθεσης του διαθέτη να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Όπως έχει προαναφερθεί είναι παραδεκτό γεγονός, η παραχώρηση του δανείου, η υπογραφή της εγγύησης από τον καθ΄ ου η αίτηση 1, η καταχώρηση της αγωγής, η έκδοση της απόφασης. Παραδεκτό επίσης γεγονός είναι η μεταβίβαση των ακινήτων από τον καθ΄ ου η αίτηση 1 στον καθ΄ ου η αίτηση 2, καθώς επίσης και ο χρόνος που αυτή έγινε. Παρενθετικά αναφέρω πως εκ του περισσού κλήθηκε η υπάλληλος του Κτηματολογίου XXXXX Πογιατζή (ΜΑ2). Παρόλο που η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή (όπως και του δικολάβου XXXXX Αβραάμ (ΜΑ4) σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται αναφορικά με τις μεταβιβάσεις ακινήτων), δεν πρόσθεσε οτιδήποτε ουσιαστικό πέραν του κοινώς παραδεκτού, τούτου, γεγονότος. Ό,τι αμφισβητείται από πλευράς των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 είναι η αποστολή και η λήψη των επιστολών ημερομηνίας 22.11.2010 και 14.12.2010 αντίστοιχα. Από πλευράς αιτητών, αμφισβητείται η πρόθεση του καθ΄ ου η αίτηση 1, κατά τον χρόνο της μεταβίβασης. Ως προς την αποστολή των επιστολών δέχομαι την μαρτυρία της XXXXX Δημητρίου (ΜΑ1) και του XXXXX Αντωνιάδη (ΜΑ3). Δέχομαι πως και οι δύο επιστολές συντάχθηκαν από τον XXXXX Αντωνιάδη και πως απεστάλησαν στον Καθ΄ ου η αίτηση 1 (στην διεύθυνση που ο ίδιος δήλωσε στην τράπεζα), η μεν πρώτη με συστημένο ταχυδρομείο και η δεύτερη με συνηθισμένο. Δέχομαι επίσης πως καμία δεν επεστράφη στους αιτητές. Ο καθ΄ ου η αίτηση 1, επί του σημείου τούτου, πέραν του προφορικού ισχυρισμού πως δεν έλαβε τις επιστολές, δεν προσκόμισε μαρτυρία που να ανατρέπει το τεκμήριο (μαχητό βέβαια) πως μια επιστολή η οποία αποστέλλεται και δεν επιστρέφεται, θεωρείται ως παραληφθείσα (Theodorou v. The Abbot of Kykko Monastery and Others

(1965)1 CLR 9, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ και άλλων

(2009)1 (Α) ΑΑΔ 479). Κατά τα λοιπά, η μαρτυρία του καθ΄ ου η αίτηση 1, γίνεται αποδεκτή. Έδωσε εύλογες και πειστικές απαντήσεις στο ερώτημα, για ποιο λόγο προχώρησε στην μεταβίβαση των συγκεκριμένων ακινήτων στον γιο του κατά τον συγκεκριμένο χρόνο. Η θέση του πως η αγοραία αξία των περιουσιακών στοιχείων της πρωτοφειλέτιδος εταιρείας (η σύμβαση ενοικίασης χρονικής διάρκειας 99 ετών και οι κτηριακές εγκαταστάσεις επί του βιομηχανικού οικοπέδου) που υποθηκεύτηκαν προς εξασφάλιση της πληρωμής του δανείου, εκτιμήθηκε τον Οκτώβριο του 2007 (ένα χρόνο μετά την σύναψη του δανείου) κατόπιν οδηγιών της τράπεζας (αιτητές), για το ποσό των €358.806,30 και συνεπώς η υποθήκη «κάλυπτε» το δάνειο, υποστηρίζεται από την ίδια την Έκθεση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 19 στην διαδικασία. Τούτο, η διενέργεια της Εκτίμησης και το αποτέλεσμα αυτής, δεν αμφισβητήθηκε ούτε από τους ίδιους τους αιτητές. Η θέση των τελευταίων (υπεβλήθη και στον καθ΄ ου η αίτηση 1 κατά την αντεξέταση του) πως η μίσθωση λήγει αφενός μεν το 2022 και η «αξία» της μειώνεται με την πάροδο του χρόνου αφετέρου, πέραν του ότι δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία, καταρρίπτεται και από τα όσα ο καθ΄ ου η αίτηση 1 κατέθεσε σε σχέση με τις ενέργειες του για ανανέωση της μίσθωσης. Εύλογη θεωρώ και την θέση που πρόβαλε πως ο ίδιος μεταβίβασε τα συγκεκριμένα ακίνητα στον γιο του, αφού η γυναίκα του θα μεταβίβαζε τα δικά της περιουσιακά στοιχεία στις δύο θυγατέρες τους. Έχω πεισθεί πως ο καθ΄ ου η αίτηση 1 κατά τον χρόνο της μεταβίβασης των ακινήτων, δεν είχε πρόθεση να «καταδολιεύσει» τους πιστωτές του. Καταληκτικά κρίνω πως οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2, απέσεισαν από τους ώμους των το βάρος που είχαν και απέδειξαν πως η μεταβίβαση των ακινήτων από τον καθ΄ ου η αίτηση 1 στον καθ΄ ου η αίτηση 2 κατά τον συγκεκριμένο χρόνο έγινε καλόπιστα. Από το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, δεν έχει καταδειχθεί πρόθεση του καθ΄ ου η αίτηση 1 να αποφύγει τις υποχρεώσεις του προς τους αιτητές. Κομβικό σημείο στην όλη υπόθεση θεωρώ πως είναι η ύπαρξη των υποθηκών οι οποίες παραχωρήθηκαν από την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία και οι οποίες εξασφάλιζαν, κατά τους αιτητές (αφού τις δέχθηκαν), το δάνειο. Οι αιτητές δεν ανέφεραν κατά πόσον προχώρησαν σε διαδικασία εκποίησης των υποθηκών και εάν υπήρχε αποτέλεσμα. Εάν για οποιοδήποτε λόγο οι υποθήκες δεν κάλυπταν το δάνειο (υποθηκεύτηκε η μίσθωση ενοικίασης του ακινήτου και όχι το ίδιο το ακίνητο), οι αιτητές όφειλαν κατά το στάδιο παραχώρησης του δανείου να ζητήσουν και άλλες εξασφαλίσεις εάν αυτές που δόθηκαν δεν τους ικανοποιούσαν. Υιοθετώ επί του σημείου τούτου τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Χριστόδουλος Αργυρού κ.α. ν. Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Λτδ

(2008)1 ΑΑΔ 1255 από τον Δικαστή (τότε) του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δ. Χατζηχαμπή. Παραθέτω αυτολεξεί τα λεχθέντα: «Ορθό και έντιμο, αλλά και δίκαιο είναι, οι δανειστές να καθορίζουν εξ αρχής την εμβέλεια των επιθυμούμενων εξασφαλίσεων τους σε περιουσιακά στοιχεία ώστε να αποφεύγεται η εκ των υστέρων αναζήτηση κάθε προσφερόμενου τέτοιου. Αλλά και να στρέφονται κατά πρώτον στον πρωτοφειλέτη τους και τις εμπράγματες εξασφαλίσεις τους πριν οχλήσουν τον εγγυητή». Στη βάση των όσων έχουν προαναφερθεί είναι η κατάληξη μου, πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 και σε βάρος των αιτητών. (Yπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο