← Κύπρος

Χατζηκακού ν. Σοφρωνίου, Αρ. Αγωγής: 217/19, 23/11/2021

Χατζηκακού ν. Σοφρωνίου, Αρ. Αγωγής: 217/19, 23/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 217/19 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX Χατζηκακού Ενάγοντα -και- XXXXX Σοφρωνίου Εναγόμενου Ημερομηνία: 23/11/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα. Κουτσόφτα Για Εναγόμενο: κα. Ζίκκου ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Τα δικόγραφα Με υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ζητούνται ποσά 444,50 Ευρώ για έξοδα που υπέστη ο Ενάγοντας για επιδιόρθωση ζημιών που προκάλεσε ο Εναγόμενος λόγω διαρροής νερού από το διαμέρισμα του (Α) και 542 Ευρώ για απώλεια ενοικίων λόγω επιδιόρθωσης της εν λόγω διαρροής (Β). Τα μέρη είναι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων επί της πολυκατοικίας στην οδό XXXXX 6 στην Αγία Νάπα (στο εξής «η Πολυκατοικία»). Ο Ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης και ενοικίαζε κατά τον επίδικο χρόνο τρία διαμερίσματα στην Πολυκατοικία. Ένα από αυτά είχε αριθμό Ε
  2. Ένα από τα διαμερίσματα ιδιοκτησίας του Εναγόμενου, αυτό με αριθμό Ε 12 βρίσκεται πάνω από το Ε
  3. Κατά ή περί την 25/8/2018 οι ένοικοι του Ε 5 αντιλήφθηκαν διαρροή νερού στο εν λόγω διαμέρισμα, ειδοποίησαν τον Ενάγοντα και αυτός διαπίστωσε ότι η διαρροή προερχόταν από το Ε
  4. Τηλεφώνησε στον Εναγόμενο χωρίς ανταπόκριση. Ο Εναγόμενος σταμάτησε τη διαρροή δύο εβδομάδες μετά. Υπέστη, έτσι, ζημιά το διαμέρισμα Ε 5, λόγω αμέλειας του Εναγόμενου, την οποία επιδιόρθωσε με δικά του έξοδα ο Ενάγοντας και απώλεσε έσοδα από ενοίκια που θα είχε. Με την υπεράσπιση του ο Εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση και υποστηρίζει ότι ο Ενάγοντας επέλεξε να καταχωρήσει τρεις αγωγές, ενώ θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια τα επίδικα. Παραδέχεται ότι τα μέρη είναι ιδιοκτήτες των επίδικων διαμερισμάτων και ότι το Ε5 βρίσκεται κάτω από το Ε
  5. Απορρίπτει ότι υπήρχε η όποια διαρροή στο Ε 5 ή ότι αυτή προερχόταν από το Ε
  6. Επίσης αρνείται ότι υπήρχε διαρροή νερού στο διαμέρισμα ιδιοκτησίας του, το Ε 12 και ότι ζημιώθηκε ο Ενάγοντας. Στο δικόγραφο της απάντησης ο Ενάγοντας απαντά στην προδικαστική ένσταση και ως προς την ουσία της διαφοράς απαντά ότι οι ισχυρισμού του Εναγόμενου αποτελούν κατασκευάσματα ούτως ώστε να αποφύγει τις ευθύνες του.
  7. Η μαρτυρία Η ακρόαση της υπόθεσης, λόγω του ύψους των ποσών που αξιούνται, έχει διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης, ως η Διάταξη 30 Θεσμός 5 επόμενοι ορίζει, χωρίς δηλαδή την διενέργεια επ' ακροατηρίω διαδικασίας, αλλά με την κατάθεση γραπτών δηλώσεων και αγορεύσεων. Ο Ενάγοντας στην δική του γραπτή δήλωση, πέραν της αναφοράς στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων, όπως τέθηκε ως άνω, αναφέρει ότι ενοικιάζει τα διαμερίσματα ιδιοκτησίας του επί της Πολυκατοικίας με μηνιαίο ενοίκιο €
  8. Σημειώνει ότι το δάπεδο του διαμερίσματος Ε 12 ιδιοκτησίας του Εναγόμενου είναι η οροφή του διαμερίσματος Ε 5 ιδιοκτησίας του. Την 25/8/2018 οι ενοικιαστές του τον ειδοποίησαν ότι αντιλήφθηκαν διαρροή νερού στο Ε
  9. Ο ίδιος διαπίστωσε ότι προερχόταν από το Ε
  10. Ήταν φανερό αναφέρει, αφού μετέβη στην ταράτσα της Πολυκατοικίας με ειδικό υδραυλικό, τον κ. XXXXX Μαρτή, και εκεί δεν υπήρχε ένδειξη διαρροής. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τους ενοίκους του Ε 12, τους χτύπησε την πόρτα αλλά δεν άνοιξαν. Τηλεφώνησε και στον Εναγόμενο, χωρίς ανταπόκριση. Μετά από δύο βδομάδες ο Εναγόμενος σταμάτησε την διαρροή και το επιβεβαίωσε και ο ο κ. Μαρτής. Το διαμέρισμα του με αριθμό Ε 5 υπέστη ζημιές στην οροφή και στους τοίχους του δωματίου όπου έτρεχαν τα νερά. Το διαμέρισμα ήταν ακατάλληλο για κατοίκιση, έτσι απώλεσε έσοδα ενός μήνα. Αναγκάστηκε να καταβάλει ποσό ύψους €444,50 για αποκατάσταση των ζημιών. Τα ως άνω ποσά αποτελούν την αξίωση του, ενώ ζήτησε επανειλημμένως από τον Εναγόμενο να τα καταβάλει χωρίς ανταπόκριση. Ο κ. XXXXX Μαρτή, υδραυλικός στο επάγγελμα καταχώρησε επίσης ένορκη δήλωση, προς υποστήριξη της υπόθεσης του Ενάγοντα. Την 25/8/18 κλήθηκε από τον Ενάγοντα να εξετάσει πρόβλημα διαρροής νερού από τον πάνω όροφο. Από την επιτόπια εξέταση του διαπίστωσε διαρροή νερού από την οροφή. Προέρχετο από το Ε 12, υποστηρίζει. Στην ταράτσα δεν υπήρχε διαρροή, έτσι ήταν φανερό ότι η διαρροή νερού προέρχετο από το Ε
  11. Χτύπησαν την πόρτα του εν λόγω διαμερίσματος αλλά δεν απάντησε κανείς. Μετά από 15 μέρες, επισκέφτηκε ξανά το Ε 5, διαπίστωσε ότι είχε σταματήσει η διαρροή αλλά ήταν εμφανείς οι ζημιές στους τοίχους και την οροφή. Ο Εναγόμενος με δική του ένορκη δήλωση αναφέρει ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν ενοικιάζει τα διαμερίσματα ιδιοκτησίας του ο Ενάγοντας. Δεν μπορεί, επίσης, να γνωρίζει αν υπήρξε διαρροή στο διαμέρισμα με αριθμό Ε 5, αλλά αρνείται και απορρίπτει ότι η όποια διαρροή προερχόταν από το διαμέρισμα ιδιοκτησίας του με αριθμό Ε
  12. Δεν έχει ούτε ο Ενάγοντας αλλά δεν επιβεβαιώθηκε να έχει ούτε ο κ. Μαρτής το απαραίτητο γνωσιολογικό υπόβαθρο για να αποδείξουν ότι η όποια διαρροή προερχόταν από το διαμέρισμα ιδιοκτησίας του. Δεν επικοινώνησε ποτέ μαζί του για το εν λόγω θέμα ο Ενάγοντας. Αρνείται ότι ο Ενάγοντας υπέστη την όποια ζημιά εξ' αιτίας του ή εξ' αιτίας της όποιας διαρροής διαμερίσματος του. Η ένορκη δήλωση Μαρτή δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη αφού στηρίζεται σε απλές εικασίες και αυθαίρετα συμπεράσματα, αφού ουδέποτε εισήλθε στο διαμέρισμα του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τα επιχειρήματα τους. Θα γίνεται σχετική αναφορά στις θέσεις τους κατά την κατωτέρω ανάλυση.
  13. Ανάλυση μαρτυρίας Παρατηρείται ότι η πλευρά του Ενάγοντα καταθέτοντας αποδείξεις και μαρτυρία υδραυλικού επιδίωξε να καταδείξει διαρροή νερού στο διαμέρισμα αρ. Ε 5 ιδιοκτησίας του, λόγω διαρροής του διαμερίσματος Ε12 ιδιοκτησίας του Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος αρνείται τα ως άνω, αναφέρει ότι ουδέποτε έλαβε χώρα η όποια ενημέρωση του και απορρίπτει την μαρτυρία του υδραυλικού. Στην βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας εκείνο που παραμένει επίδικο είναι αν η όποια ζημιά του Ενάγοντα προήλθε από αμελή συμπεριφορά του Εναγόμενου. Η μαρτυρία Μαρτή επιχειρήθηκε να αναχθεί σε μαρτυρία εμπειρογνώμονα από τον Ενάγοντα. Όπως το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε στην απόφαση του στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498, η γνώμη του πραγματογνώμονα θα πρέπει να αιτιολογείται και να τεκμηριώνεται με απόλυτη επάρκεια και πειστικότητα. Διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να την αποδεχτεί και να στηριχτεί σε αυτήν ακόμα και στην περίπτωση που είναι και ο μόνος πραγματογνώμονας που έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Πιττάλης κ.ά. v. Ianera Enterprises Ltd κ.ά.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 814, το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε απορρίψει τη μαρτυρία πραγματογνώμονα, επειδή η μαρτυρία του πραγματογνώμονα ήταν γενική και αόριστη, παρά το ότι η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη και ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας του. Αναλόγως και στην παρούσα, ακόμα και αν η μαρτυρία του κ. Μαρτή ξεπερνούσε την σκόπελο του ότι ουδέν παρουσιάστηκε ως τεκμήριο που να τον καθιστά ειδικό επί του θέματος λόγω πείρας ή γνώσης, ήταν και εξαιρετικά αόριστη. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι εξέτασε το πρόβλημα στο διαμέρισμα αρ. Ε 5 του Ενάγοντα και εφόσον δεν υπήρχε διαρροή στην οροφή, η οροφή προερχόταν από το διαμέρισμα με αρ. Ε 12 του Εναγόμενου. Αρκείται στο να αναφέρει ότι αυτό ήταν φανερό, χωρίς περαιτέρω αιτιολόγηση, χωρίς την όποια επεξήγηση και χωρίς εν πάση περιπτώσει να καταδείξει την όποια αιτία ή ο λόγος ω της όποιας διαρροής. Τέτοια μαρτυρία σαφώς δεν επιτέλεσε τον σκοπό που παρουσιάζονται μαρτυρίες γνώμης στο Δικαστήριο, ήτοι να δώσει στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να μπορέσει να σχηματίσει γνώμη (Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298). 4. Νομική πτυχή Η νομική βάση της εν λόγω υπόθεσης είναι το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, δίδει τον σχετικό ορισμό. Αυτή συνίσταται σε τέλεση πράξης που κάτω από τις περιστάσεις δεν θα τελούσε ένας λογικός, συνετός άνθρωπος ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία κάτω από τις ανάλογες περιστάσεις θα τελούσε, με αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς. Με την αγόρευση τους οι δικηγόροι του ενάγοντα επικαλούνται τον κανόνα res ipsa loquitur. Εν πρώτοις αξίζει να αναφερθεί ότι το δόγμα αυτό δεν έχει δικογραφηθεί, αν και τούτο δεν είναι μοιραίο (βλ. Bennett v. Chemical Construction (GB) Ltd [1971] 3 All E.R. 822 και Βασίλης Φιλίππου κ.ά. ν. Ντάνη Τσολάκη και Ντάνη Τσολάκη ν. Βασίλη Φιλίππου κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 1188). Δεν μπορεί, όμως, να εφαρμοστεί ο κανόνας του res ipsa loquitur γιατί έχει επιχειρηθεί με μαρτυρία τόσο από τον ίδιο τον Ενάγοντα όσο και από άλλο άτομο, το οποίο παρουσιάζεται ως ειδικός, να αποδειχθεί η αμέλεια. Επιχείρησε δηλαδή η πλευρά του Ενάγοντα να παρουσιάσει μαρτυρία εμπειρογνώμονα για να αποδείξει αμέλεια. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην παρόμοια με την παρούσα απόφαση Parthenon Shirts (Exporters) Ltd ν. Ιουστίνης Γαβριηλίδου
(2010)1 ΑΑΔ 1288 ως κάτωθι: «Το Άρθρο 55, όπως ορθώς απεφάνθη και η ευπαίδευτη Δικαστής, δεν μπορούσε να είχε εφαρμογή αφ' ης στιγμής η Εφεσείουσα όχι μόνο δεν ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε γνώση των περιστατικών που προκάλεσαν τη διαρροή αλλά και ισχυρίσθηκε θετικά ότι αυτή οφείλετο σε συγκεκριμένη και προσδιορισθείσα αμέλεια της Εφεσίβλητης (ίδε Χατζηπαύλου v. Ιντζιρτζιάν κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1278).» Στην βάση των πιο πάνω δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα ο κανόνας του κανόνα res ipsa loquitur, εφόσον παρουσιάστηκε θετική μαρτυρία προς υποστήριξη της ύπαρξης αμέλειας. Συνεπώς θα πρέπει να εξετάσουμε αν η μαρτυρία του Ενάγοντα επαρκεί για να στοιχειοθετήσει αμέλεια του Εναγόμενου σε σχέση με τις ζημιές του πρώτου. Στην κυπριακή νομολογία υπάρχουν αρκετές υποθέσεις που ασχολούνται με την διαρροή νερού σε διαμερίσματα. Στην υπόθεση Ρίτσας Δημοσθένους v. Μάριου Γεωργίου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 1298 επικυρώθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την αγωγή επειδή «(
  1. i)η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την προέλευση της διαρροής ή την αιτία της, (
  2. ii)δεν απέδειξε κανένα στοιχείο υπαιτιότητας για τους εναγόμενους ούτε ότι έγινε καμιά μη συνηθισμένη χρήση των πραγμάτων από τους εναγόμενους ώστε αυτοί να υπέχουν αυστηρή ευθύνη ούτε ότι η πρόκληση της ζημιάς της ήταν προβλεπτή, (iii) η διαφυγή υγρασίας έγινε χωρίς οι εναγόμενοι να γνωρίζουν για αυτή και η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε αμέλεια εκ μέρους των εναγομένων στο να επιτρέπουν τη συνέχιση της». Κατ΄ έφεση παρατηρήθηκε ότι «Το γεγονός ότι η σωλήνα της αποχέτευσης του αποχωρητηρίου και ντους του διαμερίσματος των εφεσιβλήτων περνούσε μέσα από την πλάκα μεταξύ πρώτου και δεύτερου ορόφου δεν αποδεικνύει, με κανένα τρόπο, ότι η διαρροή ή η υγρασία προερχόταν από το διαμέρισμά τους». Παρατηρείται ότι και στην παρούσα περίπτωση ο Ενάγοντας δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία ως προς την αιτία ή την προέλευση της υγρασίας, οποιοδήποτε στοιχείο υπαιτιότητας του Εναγομένου ή ότι έγινε από αυτόν μη συνηθισμένη χρήση των υδραυλικών του εγκαταστάσεων. Δεν διαφάνηκε επίσης ότι η διαφυγή νερού έγινε με γνώση του Εναγόμενου, ούτε ότι αυτός αμέλησε και επέτρεψε τη συνέχιση της διαρροής. Η όποια μαρτυρία του Ενάγοντα και του κ. Μαρτή αναφέρεται σε φανερή διαρροή από το διαμέρισμα του Εναγόμενου, χωρίς να δεικνύεται με κανένα τρόπο, ο λόγος, η αιτία της. Χωρίς να διασαφηνίζεται ποια ήταν η χρήση της ιδιοκτησίας του Εναγόμενου που έφερε τη διαρροή. Χωρίς να υπάρχει κανένα στοιχείο, τέλος, που να δεικνύει την διαρροή του διαμερίσματος με αριθμό Ε 12. Ούτε ο Ενάγοντας ούτε ο κ. Μαρτής δεν επιχειρηματολόγησαν ποσώς ως προς την αιτία την διαρροής ή την ευθύνη του Εναγόμενου. Η απόδειξη της αμέλειας του Εναγομένου είναι απαραίτητη για να στοιχειοθετήσει αμέλεια του. Στην Pambis Fellas Sports Ltd ν. Karyatis Centre Ltd
(2010)1 ΑΑΔ 156, καταγράφηκε η σχετική αρχή σε τέτοιου είδους υποθέσεις, ότι δηλαδή: «εκτός εφαρμογής της αρχής στην υπόθεση Rylands v. Fletcher, τυγχάνει και η περίπτωση κατά την οποία τόσο ο ενάγων όσο και ο εναγόμενος κατέχουν μέρος του ίδιου κτιρίου, όπως π.χ. δύο ξεχωριστά διαμερίσματα και νερό διαφεύγει από το μέρος του κτιρίου που κατέχει ο ένας προκαλώντας ζημιά στον άλλο. Σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν ισχύει η πιο πάνω αρχή και θα πρέπει να αποδειχθεί αμέλεια εκ μέρους του εναγομένου. (Kiddle v. City Business Properties Ltd [1942] 2 All E.R. 216).» Στην Kiddle, απόφαση στην οποία παραπέμπει η Fellas, καθιερώθηκε η ως άνω αρχή ως ακολούθως: "It is now settled law that where the plaintiff and the defendant occupy parts of the same building, whether it be two floors of a warehouse, two sets of offices, or two flats, and water which is laid on to the building escapes and does damage, the person from whose part the escape takes place is not liable in the absence of negligence. » Και εκεί το Δικαστήριο κατέληξε με τον εξής τρόπο. So, here it was obvious that water would run off the roof towards the plaintiff's shop. The gutters and pipes were there to carry it off, and the plaintiff has a right to require the defendants to use reasonable care to prevent the gutters and pipes becoming choked. But the defendants' duty is not absolute. It is only to use reasonable care, and for the misfortune that has happened in this case they are not liable. There must be judgment for the defendants, with costs." Στην βάση των πιο πάνω, για να καταστεί υπεύθυνος για αμέλεια ο Εναγόμενος, δεν αρκεί να καταδειχθεί η διαρροή από το διαμέρισμα ιδιοκτησίας του σε άλλο διαμέρισμα, αλλά θα πρέπει να αποδειχθεί και η προσωπική του αμέλεια. Ο Ενάγοντας, όχι μόνο δεν απέδειξε ή έστω υπέδειξε την όποια αμέλεια του Εναγόμενου, αλλά φαίνεται να μην κατόρθωσε να τον ενημερώσει σχετικά. Συγκεκριμένα αναφέρει τόσο στην Έκθεση Απαίτησης του όσο και στην Ένορκη του Δήλωση ότι τηλεφώνησε στον Εναγόμενο για να τον ενημερώσει, χωρίς ανταπόκριση. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε την όποια σχετική επικοινωνία με τον Ενάγοντα και τούτο παρέμεινε αναντίλεκτο. Συνεπώς δεν μπορεί να κριθεί ούτε καν ότι ειδοποιήθηκε σχετικά ο Εναγόμενος, ώστε να γνωρίζει την κατ΄ ισχυρισμό διαρροή και έστω να την περιορίσει. Ακόμα και αυτό να συνέβαινε όμως η Kiddle μιλά για εύλογη επιμέλεια, η οποία δεν εμπερικλείει κακοτυχίες (misfortune). Επί του παρόντος, δεν υπάρχει μαρτυρία για το πως δημιουργήθηκε η διαρροή, συνεπώς δεν θα μπορούσε ούτε καν να κριθεί αν υπήρξε παραβίαση του καθήκοντος εύλογης επιμέλειας ή η όποια κακοτυχία. Ακόμα σημειώνουμε ότι δεν δικογραφούνται καν λεπτομέρειες αμέλειας, ούτως ώστε να υποδεικνύεται η όποια αμελής συμπεριφορά του Εναγομένου. Εν τη απουσία σχετικής δικογράφησης και μαρτυρίας καμιά συμπεριφορά του Εναγόμενου δεν καταδείχθηκε, ικανή να τον καταστήσει αμελή. Στην βάση των ως άνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα, όπως θα υπολογιστούν. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.