Aqua Sol Hotels Public Company Ltd κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αγωγή Αρ. 371/2017, 23/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Παρασκευαίδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 371/2017 Μεταξύ:
- Aqua Sol Hotels Public Company Ltd
- XXX Παναγή Εναγόντων -και-
- Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- XXX Φιλίππου Εναγομένων Αίτηση από Εναγόμενο 3 ημερ. 10.6.2020 για διαγραφή της αγωγής Ημερομηνία: 23.09.2021 Για Εναγόμενο 3 - Αιτητή: κ. Χρ. Τσαγγαρός για Ανδρέου, Χατζη Χριστοφής ΔΕΠΕ Για Ενάγοντα 2 - Καθ' ου η Αίτηση: κα Α. Αργυρού για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και N. Pyrillides & Associates LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό τον ως άνω τίτλο αριθμό και τίτλο αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν τη διαγραφή των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και ΙΑ που εστάλησαν από τους Εναγόμενους 1 δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44(Γ) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 και ακύρωση των Υποθηκών XXXXX/06 και XXXXX/10 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Παράλληλα ζητούν γενικές, τιμωρητικές αποζημιώσεις και/ή αποζημιώσεις για παράβαση των άρθρων 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος και του πρώτου πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Την 16.3.2017 εκδόθηκε απόφαση από αδελφό Δικαστή με την οποία διατάχθηκε μεταξύ άλλων η διαγραφή της Ενάγουσας 1 από την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής - Εναγόμενος 3 αξιώνει διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τη διαγραφή και/ή απόρριψη και/ή παραμερισμό της αγωγής που καταχωρήθηκε εναντίον της. Η αίτηση εδράζεται στους πιο κάτω λόγους: (α) Δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. (β) Η αγωγή περιέχει αβάσιμους, επιπόλαιους και ενοχλητικούς ισχυρισμούς και/ή ισχυρισμούς άσχετους προς τα επίδικα θέματα. (γ) Το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα 2, Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία έχει μεταβληθεί και/ή επηρεαστεί από τη διαγραφή της Ενάγουσας
- (δ) Η αγωγή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Διαζευκτικά η Εναγόμενη ζητά τη διαγραφή των παραγράφων 1, 2, 5, 6, 7, 9, 19, 21 και 22 της Έκθεσης Απαίτησης. Πέραν των λόγων που αναφέρονται πιο πάνω η Αιτήτρια αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις πιο πάνω παραγράφους είναι άσχετοι προς τα επίδικα θέματα και/ή αναφέρονται σε διάδικο ο οποίος έχει διαγραφεί. Η Αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.103, Δ.39 και Δ.48 θ.θ.1-7 και 9 και Δ.64, στα άρθρα 334 - 344 του Κεφ.113 και στο άρθρο 30 του Συντάγματος. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του XXX Φιλίππου. Ο ομνύοντας αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η βάση της αγωγής έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των Ειδοποιήσεων Πώλησης του Πλειστηριασμού ακινήτου της Ενάγουσας 1, καθώς και την ακύρωση των υποθηκών που έχουν εγγραφεί προς όφελος των Εναγομένων 1 και
- Από τη στιγμή που η αγωγή έχει διαγραφεί για την Ενάγουσα 1 που είναι ιδιοκτήτρια του επιδίκου ακινήτου, «. η οποιαδήποτε καλή βάση αγωγής εναντίον των Εναγομένων έχει εκλείψει». Η Ενάγουσα 1 ήταν η μόνη που θα μπορούσε να προβάλει τις αξιώσεις που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης. Ο Ενάγοντας 2 δεν εγείρει οποιαδήποτε αξίωση εναντίον των Εναγόμενων, συμπεριλαμβανομένου και του Αιτητή. Η συνέχιση της δικαστικής διαδικασίας εναντίον του είναι καταχρηστική, ενοχλητική και επιπόλαια. Ο Ενάγοντας 2, Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση. Προβάλλει τη θέση ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.27 θ.θ. 1 και 2 και η Δ.19 θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η επίλυση θέματος εκτός του πλαισίου της δίκης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά ή όταν το θέμα που εγείρεται είναι «καθαρά νομικό». Προβάλλει τη θέση ότι η υπό κρίση αίτηση προωθείται κακόπιστα και εκδικητικά και αποσκοπεί στην παρεμπόδιση του να διεκδικήσει τα δικαιώματα του ως εγγυητής. Η ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του ιδίου του Ενάγοντα. Ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή προωθεί, υπό την ιδιότητα του ως εγγυητής, τις αξιώσεις του. Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι παραχώρησε προσωπική εγγύηση προς τους Εναγόμενους προς εξασφάλιση των δανειοδοτήσεων κατόπιν δόλου και απάτης και ότι η προσωπική εγγύηση αποτελεί προϊόν ψευδών παραστάσεων των Εναγόμενων. Σε περίπτωση που εγκριθεί η Αίτηση, αυτός θα αποστερηθεί του δικαιώματος του «για προσφυγή στη δικαιοσύνη». Αυτές ήταν συνοπτικά οι θέσεις που έχουν τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου. Τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και το Δικαστήριο έχει ευρείες εξουσίες που τού παρέχουν τη δυνατότητα να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων που αφορούν τη σύνταξη δικογράφων και παράλληλα να αναστείλει ή να απορρίψει διαδικασίες οι οποίες συνιστούν κατάχρηση της δικαιοδοσίας του. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Bullen & Leaks Precedents of Pleadings[1]: «... The Court is clothed with wide and ample powers, which are both useful and necessary, to enforce the rules of pleadings and at the same time to stay or dismiss proceedings which are an abuse of its process, such as frivolous, vexatious or harassing proceedings or those which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action or ground of defence in law or in equity». Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.19, θ.26 και Δ.27, θθ 1-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.19 θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίδει εξουσία στο Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή την τροποποίηση οποιουδήποτε σημείου ενός δικογράφου αν αυτό είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει, περιπλέξει ή να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Είναι θεμελιωμένο ότι διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19, θ.26 και της Δ.27, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό. (Βλέπετε σχετικά Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού και Κυπριακή Δημοκρατία
(2007)1 Α.Α.Δ 21) Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Cyber Group Ltd ν Χαραλαμπίδης[2]: «Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την διαγραφή δικογράφου δυνάμει των πιο πάνω θεσμών (Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3) η διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (Annual Practice 1960, σελ. 575).» H εξουσία του Δικαστηρίου όταν επιλαμβάνεται τέτοιας φύσης υποθέσεις είναι ευρεία πρέπει να ασκείται όμως με μεγάλη φειδώ. Η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας αλλά θέμα δικαίου. Το δικαστήριο καλείται στην ουσία να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με τη δικαιϊκή υπόσταση του δικογράφου. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Σχετική είναι και η αναφορά που γίνεται στο Annual Practice του 1959[4], όπου διαβάζουμε τα πιο κάτω: «Not every pleading which offends against the rules will be struck out. The applicant must show that he is in some way prejudiced by the irregularity. Still, «the defendant may claim ex debito justitiae to have the plaintiff΄s case presented in an intelligible form, so that he may not be embarrassed in meeting it» - per James LJ in Davy v Garrett, 7 Ch D. p. 486). It is no part of the defendant΄s duty to reform the plaintiff΄s pleading; but if wholly immaterial matter be set out in such a way that the applicant must plead to it, and so raise irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay, then the irrelevant matter will be struck out, as it will prejudice the fair trial of the action. So a mass of evidence pleaded unnecessarily may be struck out. Again if the unnecessary matter contains any imputation on the opponent, or makes any charge of misconduct or bad faith against him or anyone else, it will be struck out, for it then becomes scandalous». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω αρχές στρέφομαι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εν πρώτοις επισημαίνω ότι η Ενάγουσα 1 έχει διαγραφεί και δεν είναι πλέον διάδικος στη διαδικασία. Οι λόγοι που διαγράφηκε εμφαίνονται στην ενδιάμεση απόφαση, ημερομηνίας 16.03.2017 και δεν κρίνω σκόπιμο να τους παραθέσω. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι ο λόγος που διαγράφηκε δεν συνδεόταν με το κατά πόσο αυτή είχε αγώγιμο δικαίωμα αλλά με τις εξουσίες του Παραλήπτη / Διαχειριστή . Στην υπό κρίση διαδικασία, μετά τη διαγραφή της Ενάγουσας 1, παρέμεινε μόνο ο Ενάγοντας
- Με βάση τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης η Ενάγουσα 1 είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου XXXXX που βρίσκεται στην Αγία Νάπα το οποίο έχει επιβαρυνθεί με τις δύο επίδικες υποθήκες. Ο Ενάγοντας 2 είναι διευθυντής της Ενάγουσας 1 και εγγυητής των πιστωτικών διευκολύνσεων που είναι εξασφαλισμένες με τις πιο πάνω εγγυήσεις. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η υποθήκευση του πιο πάνω ακινήτου εξασφαλίστηκε παράνομα από τους Εναγόμενους 1 και 2 στο πλαίσιο σειράς δολίων και παρανόμων ενεργειών. Είχα την ευκαιρία να διεξέλθω του πιο πάνω δικογράφου και διαπιστώνω ότι αντικείμενο της αγωγής δεν είναι οι τραπεζικές διευκολύνσεις αλλά η ακύρωση των δύο υποθηκών που δόθηκαν ως εξασφάλιση για τις τραπεζικές διευκολύνσεις. Ιδιοκτήτρια των ενυπόθηκων ακινήτων είναι η Ενάγουσα
- Στις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης δεν περιλαμβάνονται οποιαδήποτε στοιχεία που να δεικνύουν, έστω και εμμέσως ότι ο Ενάγοντας 2, έχει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα. Το γεγονός ότι ήταν διευθυντής της Ενάγουσας 1 και εγγυητής των τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν δεν φανερώνει ότι αυτός έχει αγώγιμο δικαίωμα. Καταλήγω ότι ο Ενάγοντας 2 δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Η Αίτηση πετυχαίνει. Η αγωγή διαγράφεται. Τα έξοδα της Αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Aίτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο