Συμβούλιο Αποχετεύσεως Παραλιμνίου ν. Andropylea & Sons Ltd, Αρ. Αγωγής:1578/14, 14/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1578/14 Μεταξύ: Συμβούλιο Αποχετεύσεως Παραλιμνίου Εναγόντων -και- Andropylea & Sons Ltd Εναγόμενων Ημερομηνία: 14/12/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Χατζήχριστοδούλου Για Εναγόμενους: κ. Χριστάκη ΑΠΟΦΑΣΗ
- Τα δικόγραφα Οι Ενάγοντες με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων καταβολή €1506,99 ως οφειλόμενο ποσό πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα. Οι Ενάγοντες είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, υπεύθυνο για την εγκαθίδρυση, συντήρηση και λειτουργία του αποχετευτικού συστήματος Παραλιμνίου. Οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, με έδρα το Ξυλοφάγου. Οι Ενάγοντες έχουν εξουσία εντός των ορίων της περιοχής τους να επιβάλλουν και εισπράττουν τέλη και δικαιώματα επί των ιδιοκτητών ακίνητης ιδιοκτησίας, οι οποίοι εξυπηρετούνται ή μέλλουν να εξυπηρετηθούν από το σύστημα αποχετεύσεως λυμάτων. Οι Εναγόμενοι ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ιδιοκτήτες ακίνητης ιδιοκτησίας στο Παραλίμνι, εντός της δεόντως κηρυχθείσας περιοχής του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Παραλιμνίου, την οποία εξυπηρετεί το σύστημα αποχετεύσεως λυμάτων. Το ακίνητο έχει στοιχεία: αρ. εγγραφής XXXXX, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι. Οι Ενάγοντες λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία επέβαλαν στους Εναγόμενους για τα έτη 2010 έως 2012 αποχετευτικά τέλη συνολικού ποσού €1506,99 περιλαμβανομένης 20% επιβάρυνσης. Ουδέποτε οι Εναγόμενοι κατέβαλαν το εν λόγω ποσό αν και τους στάλθηκε και σχετική επιστολή την 13/02/
- Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι παραδέχονται τις ιδιότητες των μερών και το ότι το ακίνητο που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης ευρίσκεται στα όρια των Εναγόντων. Αρνούνται ότι είναι ιδιοκτήτες του εν λόγω ακινήτου. Συγκεκριμένα αναφέρουν ότι επί του συγκεκριμένου τεμαχίου ανέγειραν πολύ πριν τον επίδικο χρόνο 9 διαμερίσματα τα οποία πώλησαν σε τρίτα πρόσωπα, οι οποίοι κατέστησαν κατά τον επίδικο χρόνο νόμιμοι ιδιοκτήτες της συγκεκριμένης ιδιοκτησίας. Αυτοί οι τρίτοι, είναι, όπως υποστηρίζουν οι Εναγόμενοι υπόχρεοι στην καταβολή των νενομισμένων αποχετευτικών τελών και όχι οι ίδιοι. Με την Απάντηση τους στην Υπεράσπιση οι Ενάγοντες αντιτείνουν ότι οι Εναγόμενοι ήσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της ακίνητης ιδιοκτησίας και στην βάση των σχετικών Νόμων και Κανονισμών υπεύθυνοι για την καταβολή των επιβαλλόμενων τελών.
- Η μαρτυρία Πριν ακουστεί μαρτυρία κατατέθηκαν τα ακόλουθα ως παραδεκτά γεγονότα, περιορίζοντας ουσιωδώς τα επίδικα θέματα: I. Οι Εναγόμενοι αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο. II. Οι Εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της ακίνητης ιδιοκτησίας που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης. III. Οι Ενάγοντες καθόρισαν αποχετευτικά τέλη για τα έτη 2010 έως 2012, τα οποία δημοσίευσαν τόσο στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, τις 17/12/2010, 9/12/2011 και 21/12/2012, καθώς επίσης και στις εφημερίδες Χαραυγή, Σημερινή και Πολίτης το 2010 και Χαραυγή, Πολίτης και Φιλελεύθερος το 2011 και 2012, IV. Οι Εναγόμενοι ανέγειραν πριν τον επίδικο χρόνο στο ακίνητο διαμερίσματα τα οποία πώλησαν και παρέδωσαν σε αγοραστές, μέχρι σήμερα όμως δεν έχουν εκδοθεί τίτλοι. Μετά την κατάθεση των ως άνω παραδεκτών γεγονότων κατέθεσε ένας μάρτυρας εκ μέρους των Εναγόντων. Ο κ. XXXXX Κοιτάζος, Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής των Εναγόντων. Κατέθεσε σειρά εγγράφων, αναφορικά με τις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου για τον καθορισμό των ορίων της περιοχής των Εναγόντων για επιβολή αποχετευτικών τελών, πρακτικά συνεδριών των Εναγόντων για την επιβολή των επίδικων αποχετευτικών τελών, τις δημοσιεύσεις σε τρεις εφημερίδες για κάθε έτος επιβολής αποχετευτικών τελών καθώς και τις Γνωστοποιήσεις στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, κατάσταση λογαριασμού και επιστολή προς τους Εναγόμενους. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι γνωρίζει τη Νομοθεσία και όταν έχει απορία λαμβάνει νομική συμβουλή. Στη βάση σχετικών κανονισμών τέλη αποχετεύσεων επιβάλλονται στον ιδιοκτήτη ή κάτοχο. Δεν λαμβάνει κατάλογο κατόχων, αλλά στην βάση του Κανονισμού 36 Α τα τέλη επιβάλλονται στον ιδιοκτήτη και αν δεν βρεθεί στον κάτοχο. Μόνο όταν η περιουσία βρισκόταν στα κατεχόμενα και δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί ο ιδιοκτήτης ή αυτός ήταν αγνοούμενος αποστέλλονταν τα τέλη στον κάτοχο, όπως του είπαν μετά από σχετική ερώτηση. Μέχρι σήμερα, κατά την θητεία του, δεν υπήρξε περίπτωση που να μην εντοπιστεί ο ιδιοκτήτης. Σε υποβολή ότι με τις δημοσιεύσεις τα τέλη επιβάλλονται στους αγοραστές των ακινήτων, απάντησε ότι αυτά επιβάλλονται στο ακίνητο και ερμήνευσε το σχετικό άρθρο της Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης (ΚΔΠ). Του υποβλήθηκε ότι ως ιδιοκτήτης στην ΚΔΠ είναι εκείνος που μπορεί να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, ανεξαρτήτως ποιος είναι ο εγγεγραμμένος, και οι αγοραστές εφόσον αντλούν δικαίωμα εγγραφής περιέχονται στην ερμηνεία του ιδιοκτήτη. Απάντησε με αναφορά σε νομολογία, αναφέροντας ότι θα πρέπει να προβεί κάποιος σε όλα τα απαραίτητα διαβήματα για να εγγράψει το ακίνητο και να παραμείνει η αντικατάσταση του ονόματος στο Κτηματολόγιο για να θεωρείται ως ιδιοκτήτης. Έλαβε και γνωμάτευση προς τούτο από το Κτηματολόγιο, γιατί μεταπώληση του ακινήτου χωρίς να εγγραφεί δημιουργεί πρακτικά προβλήματα. Επίσης τόνισε ότι δεν θα μπορούσε να ξέρει τα στοιχεία έκαστου διαμερίσματος αφού ούτε το Κτηματολόγιο δεν τα ξέρει. Περιέγραψε την διαδικασία υπολογισμού των τελών και πως με αυτή ασχολούνται ειδικοί προγραμματιστές. Υπήρχαν αποφάσεις εναντίον των Εναγομένων και δεσμεύτηκε περιουσία, χωρίς ποτέ να αμφισβητηθεί ο συντελεστής. Πριν την επιβολή προστίμου αποστέλλουν υπενθυμίστηκες επιστολές στην τελευταία εγγεγραμμένη διεύθυνση και αν δεν επιστραφεί θεωρούν ότι έχει ληφθεί. Του υποβλήθηκε ότι το εγγεγραμμένο γραφείο των Εναγομένων βρίσκεται αλλού, για να αναφέρει ότι η επιστολή στάλθηκε στην διεύθυνση που βρίσκεται δηλωμένη στο Κτηματολόγιο. Πρόσθεσε ότι υπάρχουν εναντίον των Εναγόμενων δύο αποφάσεις και ενεγράφησαν μέμο, έτσι το θεωρεί απίθανο να μην γνώριζαν την επιβολή τελών. Οι Εναγόμενοι δεν προσέφεραν μαρτυρία και οι δικηγόροι των μερών προέβησαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τα επιχειρήματα τους. Θα γίνεται σχετική αναφορά στις θέσεις τους κατά την κατωτέρω ανάλυση.
- Ανάλυση μαρτυρίας Προς πίστην τους οι συνήγοροι των μερών περιόρισαν στο ελάχιστο τα επίδικα θέματα. Μέσω των παραδεκτών γεγονότων, της επί συγκεκριμένων ζητημάτων μαρτυρίας και αντεξέτασης του κ. Κοιτάζου αλλά και των αγορεύσεων τους προκύπτει ότι κύριο επίδικο είναι αν στην βάση του Νόμου και των σχετικών κανονισμών τα επίδικα τέλη επιβλήθηκαν στους Εναγόμενους ή στους αγοραστές των διαμερισμάτων, τα οποία ανεγέρθηκαν επί του ακιντήτου. Οι Ενάγοντες υποστηρίζουν ότι ως εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες οι Εναγόμενοι εμπίπτουν εντός της εννοίας του ιδιοκτήτη και σε αυτούς επιβλήθηκαν τα τέλη. Οι Εναγόμενοι αντιτείνουν ότι είναι στους αγοραστές, ως πρόσωπα που αντλούν δικαίωμα εγγραφής, που επιβλήθηκαν τα τέλη. Τέλος παραμένει αμφισβητούμενο το αν οι Εναγόμενοι έλαβαν την επιστολή Τεκμήριο 9, με την οποία ζητείτο το οφειλόμενο με την παρούσα ποσό.
- Αξιολόγηση μαρτυρίας Όπως προκύπτει από τα ως άνω επίδικα το ζήτημα που παραμένει να αποφασιστεί είναι καθαρό νομικό και όχι πραγματικό. Άλλωστε οι Εναγόμενοι δεν εισηγούνται ότι ο κ. Κοιτάζος υπήρξε αναξιόπιστος. Εν πάση περιπτώσει ο μόνος μάρτυρας που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο είχε ευρεία γνώση του αντικειμένου του, μέσω της εμπειρίας και της κατάρτισης του. Απαντούσε με ακρίβεια και στοιχειοθετούσε τις απαντήσεις του με αναφορά ακόμα και σε νομολογία χωρίς να τεθεί ότι είχε νομικό υπόβαθρο. Και δεν έμενε μέχρι εκεί. Ανέλυε τον σκοπό κάθε διάταξης, γιατί λάμβανε χώρα η κάθε διαφορετική διαδικασία και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και το ιστορικό υπόβαθρο κάθε διεργασίας. Ήταν, δε, μάρτυρας που προσέφερε στην επίλυση των επίδικων θεμάτων, μέσω της σαφήνειας των απαντήσεων του και της ανάλυσης των ζητημάτων που καταπιάνεται.
- Νομική Βάση. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3 του περί της Εγκαθιδρύσεως και Κατασκευής Αποχετευτικών Συστημάτων, του Ελέγχου και Διαχειρίσεως Τούτων, δια την Επεξεργασίαν και Διάθεσιν Λυμάτων και περί Ετέρων Συναφών Ζητημάτων Νόμου αρ. 1/71 (όπως έχει έκτοτε τροποποιηθεί), το Υπουργικό Συμβούλιο έχει τη διακριτική ευχέρεια να κηρύξει μια περιοχή ως εμπίπτουσα μέσα στις πρόνοιες του πιο πάνω νόμου. Δεν αμφισβητείται ότι η περιοχή στην οποία κείτεται το αναφερόμενο στην Έκθεση Απαίτησης ακίνητο εμπίπτει στην πρόνοιες του Νόμου και αποτελεί περιοχή των Εναγόντων. Στην βάση του άρθρου 49 του Νόμου με έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου, το Συμβούλιά δύναται να προβαίνει στην έκδοση, τροποποίηση και ανάκληση Καvovισμώv. Το Συμβούλιο Αποχετεύσεων μεριμνά μεταξύ άλλων για την κατασκευή, συντήρηση και λειτουργία κατάλληλων και επαρκών συστημάτων αποχέτευσης, συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων ή ομβρίων υδάτων (άρθρο 12 του Νόμου). Το άρθρο 30 του Νόμου 1/71 παρέχει στο Συμβούλιο ευχέρεια να εισπράττει, μεταξύ άλλων τέλος επί των ιδιοκτητών ή κατόχων ακίνητης ιδιοκτησίας που επωφελούνται ή πρόκειται να εξυπηρετηθούν από τα συστήματα αποχέτευσης λυμάτων (άρθρο 30
(1)(β)). Αυτούσιο το εν λόγω άρθρο έχει ως εξής: «(β) εν τέλος επί των ιδιοκτητών ή κατόχων ακινήτου ιδιοκτησίας, οίτινες εξυπηρετούνται ή μέλλουν να εξυπηρετηθώσιν υπό των συστημάτων αποχετεύσεως λυμάτων ή επωφελούνται ή μέλλουν ή δύνανται να επωφεληθώσιν εκ των τοιούτων έργων, είτε ομοιομόρφου ύψους επί εκάστης λίρας ή κλασματικού μέρους λίρας της εκτεμιμένης αξίας της ακινήτου ιδιοτησίας, αναφορικώς προς την οποία καταβάλλεται το τέλος ή δια προοδευτικής φορολογίας, εδραζόμενης επί τοιαύτης αξίας. [.]». Φαίνεται δηλαδή ότι το τέλος επιβάλλεται σε ιδιοκτήτες ή κάτοχους. Αυτό όμως ξεκαθαρίζεται μέσω των εκδοθέντων κανονισμών κανονισμών, αφού ο Κανονισμός 36(α) των Περί Αποχετεύσεων Παραλιμνίου Κανονισμών του 1992 που δημοσιεύθηκε με την Κ.Δ.Π. 261/92 αναφέρει ότι «΄Οπου προβλέπεται σ' αυτούς τους Κανονισμούς ότι τέλος είναι πληρωτέο από τον ιδιοκτήτη ή τον κάτοχο κάποιου υποστατικού, το τέλος αυτό θα επιβάλλεται ως ακολούθως: (α) Για την περίπτωση του Κανονισμού 32 θα επιβάλλεται στον ιδιοκτήτη, εκτός αν δεν μπορεί να βρεθεί ο ιδιοκτήτης, οπότε και θα επιβάλλεται στον κάτοχο». Ο Κανονισμός 32 αφορά ακριβώς την καταβολή ετήσιου τέλους για τους σκοπούς της εξυπηρέτησης από το σύστημα αποχετεύσεως λυμάτων. Ερχόμαστε τώρα στο κύριο επίδικο, ήτοι το ποιος θεωρείται ως ιδιοκτήτης. Ο ορισμός του όπως δίδεται στον Κανονισμό 2 είναι ο εξής: «κάθε πρόσωπο το οποίο δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας ανεξάρτητα από το αν είναι εγγεγραμμένος ως ιδιοκτήτης ή όχι» Αξίζει να αναφερθεί ότι το επιχείρημα των Εναγομένων είναι ότι τα τέλη επιβάλλονται μέσω γνωστοποίησης και δεν αποστέλλεται σχετική ειδοποίηση στον κάθε υπόχρεο ξεχωριστά. Συνεπώς αυτά αφορούν τον ιδιοκτήτη εν τη εννοία του κανονισμού, ο οποίος στην παρούσα, κατά την άποψη τους, είναι οι αγοραστές των διαμερισμάτων και όχι οι ίδιοι. Από την γραμματική ερμηνεία του εν λόγω άρθρου προκύπτει ότι πράγματι ο ορισμός του ιδιοκτήτη περικλείει κάτι ευρύτερο από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν οι αγοραστές διαμερισμάτων, στους οποίους δεν μεταβιβάστηκαν, εμπίπτουν εντός ορισμού αυτού. Στο ερώτημα αυτό έδωσε απάντηση ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Νικολάτος, στην SH Hadjiyiannis Investments Ltd ν. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λάρνακας, Υπόθεση Αρ. 1123/2010, 31/8/2012. Οφείλω να αναφέρω ότι η απόφαση αυτή αφορά προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, παρόλα αυτά αναλύει με σαφήνεια τα σχετικά με το επίδικο ως ακολούθως: «Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη «δικαιούχος» είναι το πρόσωπο που έχει νόμιμο δικαίωμα για κάτι. Η ύπαρξη πωλητηρίου εγγράφου, έστω και κατατεθειμένου στο Κτηματολόγιο, από μόνη της, δεν δημιουργεί αυτόματο νόμιμο δικαίωμα στον αγοραστή, να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας που συμφώνησε να αγοράσει. Για να έχει νόμιμο δικαίωμα, ο αγοραστής, να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης θα πρέπει να εκπληρώσει όλους τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου περιλαμβανομένου και του όρου για εξόφληση του τιμήματος πωλήσεως. Αυτά τα στοιχεία, αν υπάρχουν, είναι υποχρέωση του πωλητή, κατά την κρίση μου, να τα θέσει ενώπιον του αρμοδίου Συμβουλίου Αποχετεύσεων ώστε να πείσει το Συμβούλιο ότι κάποιο άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα, εκτός του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη, δικαιούνται να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες της ακίνητης ιδιοκτησίας για την οποίαν επιβάλλονται τα τέλη. Στην προκείμενη περίπτωση οι πωλητές, δηλαδή οι αιτητές, δεν έθεσαν ενώπιον του αρμοδίου Συμβουλίου Αποχετεύσεων, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αλλά ούτε και ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου οποιαδήποτε τέτοια στοιχεία που να καταδεικνύουν τρίτα πρόσωπα ως δικαιούμενα, σύμφωνα με το Νόμο, να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες.» Καθοδηγητική είναι και η Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λάρνακας ν. Kia Constructors & Developers Ltd, Αρ. Αγωγής 2618/2015, 5/12/2017, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Εάν ο ιδιοκτήτης πώλησε τα επίδικα ακίνητα, αλλά δεν έχει ακόμη γίνει η μεταβίβασή τους στους αγοραστές, ο ίδιος εξακολουθεί να εμφαίνεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ως ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και συνεπώς είναι υπόχρεος στην καταβολή των αποχετευτικών τελών. Το ότι στα αγοραπωλητήρια συμβόλαια (βλ. παρα. 7 και 8), ο ιδιοκτήτης προνόησε για συμβατική υποχρέωση των αγοραστών να αποπληρώνουν τα αποχευτευτικά τέλη από την ημερομηνία ανάληψης κατοχής των ακινήτων ακόμη και εκκρεμούσης της μεταβίβασης της ιδιοκτησίας, τούτο είναι ζήτημα που αφορά στη σχέση ιδιωτικού δικαίου μεταξύ πωλητή και αγοραστή και δεν επιδρά στη σχέση δημοσίου δικαίου μεταξύ διοίκησης και διοικούμενου. Στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής με την οποία η διοίκηση αναζητεί να εισπράξει χρέος πληρωτέο από τον διοικούμενο ιδιοκτήτη των επίδικων ακινήτων στον οποίο νομίμως επέβαλε τα τέλη, ο ιδιοκτήτης.θα έπρεπε να αξιοποιήσει άλλα ένδικα διαβήματα, όπως για παράδειγμα να εκδώσει ειδοποίηση τριτοδιαδίκου έναντι των αγοραστών και να αναζητήσει από αυτούς ως θεραπεία την κάλυψη / αποζημίωση για τα τέλη που ο ίδιος καλείται να καταβάλει στη διοίκηση.» Έτι, δε, περισσότερο στην παρούσα περίπτωση όπου δεν τέθηκε από τους Εναγόμενους ότι έχουν κατατεθεί πωλητήρια έγγραφα, ούτε παρουσιάστηκαν τέτοια. Δεν θα μπορούσε δηλαδή, έστω και με έρευνα στο Κτηματολόγιο, να διαφανεί ότι έχουν πωληθεί διαμερίσματα επί του ακινήτου. Πολλώ δε μάλλον ότι εκπληρώθηκαν και οι όροι των πωλητηρίων, ώστε να καταστούν οι αγοραστές των διαμερισμάτων δικαιούχοι προς εγγραφή. Ας υπομνησθεί ότι όπως ανάφερε ο κ. Κοιτάζος και δεν αμφισβητήθηκε, είχαν επιβληθεί και για άλλα έτη σχετικά τέλη στους Εναγόμενους για τα οποία εκδόθηκαν αποφάσεις και δεσμεύτηκε περιουσία. Ακόμα και τότε, δεν τέθηκε ενώπιον των Εναγόντων το οτιδήποτε, το οποίο να δεικνύει τα τρίτα δικαιούμενα πρόσωπα, ούτε λήφθηκε το όποιο δικονομικό ή άλλο διάβημα προς τούτο. Η ως άνω προσέγγιση, της SH Hadjiyiannis Investments, συνάδει με τον λόγο της Michaelides ν. Ttapoura
(1980)1 CLR 610, όπου αναφέρθηκε ότι: «"Entitled to be registered" is a term not confined only to cases of a claim by virtue of a prescriptive right but it includes, in our view, the case where all the formalities for an effective transfer under the law have been complied with and there only remains the recording of the registration by the appropriate Lands Clerk to complete it.» Διαφωνώ με τον κ. Χριστάκη ότι οι αγοραστές των διαμερισμάτων, αντλούν τέτοιο δικαίωμα εγγραφής, ώστε να κριθεί ότι δικαιούνται να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες. Δεν βοηθά, δε, το επιχείρημα του η κατ' αναλογία αναφορά σε νομολογία που αφορά κοινόκτητες οικοδομές. Εκεί ρυθμίζεται η κατοχή του ακινήτου και η καθημερινή χρήση του και όχι η εξυπηρέτηση του ακινήτου, αναλόγως με τα εγγεγραμμένα τετραγωνικά του μέτρα από το σύστημα αποχετεύσεως. Είναι δηλαδή εκείνες οι διατάξεις άρρηκτα συνδεδεμένες με την καθημερινή χρήση του ακινήτου και δεν μπορεί αυτή να παραλληλιστεί με τον υπολογισμό τελών, στην βάση στοιχείων που το Κτηματολόγιο προσφέρει. Ούτε η αναλογία με διατάξεις διεκδίκησης εγγραφής ακινήτων αποβιωσάσης βοηθά την υπόθεση των Εναγομένων, αφού εκεί δεν υπάρχει εγγεγραμμένο υπαρκτό πρόσωπο και η ουσία των εκεί διαδικασιών είναι αυτή κάθε αυτή η διεκδίκηση του ακινήτου. Έχω την άποψη ότι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης παραμένει ιδιοκτήτης, ως ο Κανονισμός ορίζει, μέχρι να επέλθουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, πέραν της λήψης κατοχής από τρίτο πρόσωπο. Θα πρέπει δηλαδή να επέλθουν οι συνέπειες που το πωλητήριο ορίζει. Θα πρέπει το ακίνητο να είναι ελεύθερο από βάρη για να μπορεί να μεταβιβαστεί, να είναι δηλαδή και το ακίνητο δικαιούμενο σε εγγραφή. Θα πρέπει εκείνο που να απομένει να είναι η αλλαγή ιδιοκτησίας και η έκδοση ανάλογου τίτλου από το Κτηματολόγιο, να έχει απαλλαγεί το ακίνητο από την όποια σκόπελο που να αποτρέπει την εγγραφή του στον αγοραστή. Στην περίπτωση μας δεν υπάρχει μαρτυρία ότι σχετικά πωλητήρια κατατέθηκαν. Για έτη φαίνεται να μην είχε εγγραφεί το ακίνητο στους αγοραστές, ενώ το μόνο που τέθηκε ήταν ότι αυτοί απλώς αγόρασαν και έλαβαν κατοχή του. Δεν κρίνεται αυτό ικανό, όμως, στην βάση και της νομολογίας, να τους καταστήσει δικαιούμενους σε εγγραφή. Θα ήταν πρακτικά αδύνατο, δε, το ότι εισηγούνται οι Εναγόμενοι, αφού προϋποθέτει έλεγχο μιας προς μία κάθε οικοδομής εντός του Δήμου ξεχωριστά, πέραν των στοιχείων του Κτηματολογίου. Ακόμα και αν προέβαιναν όμως σε αυτό τον έλεγχο οι Ενάγοντες, πάλι δεν θα ήταν εφικτό να ανεύρουν αν έχει αλλάξει κάποιο ακίνητο κάτοχο. Διαφωνώ επίσης με την θέση ότι είναι στο Διοικητικό Δικαστήριο που μπορεί να αποφασιστεί το εν λόγω επιχείρημα. Οι Ενάγοντες έκριναν, ορθά όπως αποφασίστηκε πιο πάνω, τους Εναγόμενους ως ιδιοκτήτες στην βάση του Κανονισμού. Σε αυτούς χρέωσαν τέλη και από αυτούς τα διεκδίκησαν με επιστολή και μετέπειτα με αγωγή. Με την παρούσα και εφόσον οι Εναγόμενοι κρίνονται ως ιδιοκτήτες, στους οποίους επιβλήθηκαν τα σχετικά τέλη, είναι σε σχέση με την πράξη αυτή που δημιουργείται τεκμήριο νομιμότητας. Δηλαδή αφού ως άνω κρίθηκε ότι οι σχετικές γνωστοποιήσεις, ως ο Κανονισμός 34 προβλέπει, ίσχυαν για τους Εναγόμενους, ως ιδιοκτήτες των ακινήτων, μη προσβολή των γνωστοποιήσεων, ως ατομικών διοικητικών πράξεων με προσφυγή[1], ενώ εκείνους χρέωναν, γέννησε τεκμήριο νομιμότητας των εν λόγω πράξεων[2]. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η πράξη των Εναγόντων, για χρέωση τελών στους Εναγόμενους, να τεκμαίρεται ως νόμιμη και να μην δύνανται οι Εναγόμενοι να προβάλουν οποιαδήποτε βάσιμη υπεράσπιση σε σχέση με τα οφειλόμενα ποσά σε αυτό το στάδιο. 6. Κατάληξη Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων για το ποσό των €1506,99, ως οφειλόμενο ποσό πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής πλέον έξοδα. Δεν υφίσταται λόγος τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της απόφασης, επομένως επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αρχή Λιμένων Κύπρου ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λάρνακας
(2000)3 ΑΑΔ 311 [2] Takis P Markides Ltd. ν. Γενικού Eισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 ΑΑΔ 1424 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο