Andreas Psaltis & Sons Limited ν. Ασφαλιστική Εταιρεία «Η Κεντρική» Λίμιτεδ, Αρ. Αγωγής: 457/19, 23/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:A89 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 457/19 ΜΕΤΑΞΥ: Andreas Psaltis & Sons Limited Ενάγοντων -και- Ασφαλιστική Εταιρεία «Η Κεντρική» Λίμιτεδ Εναγόμενων Ημερομηνία: 23/12/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Κουκούνης Για Εναγόμενους: κ. Χατζηαδάμου ΑΠΟΦΑΣΗ
- Τα δικόγραφα Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά τροχαίο δυστύχημα. Συγκεκριμένα ο κ. XXXXX Γεωργίου, οδηγούσε όχημα ιδιοκτησίας των Εναγόντων και ο κ. XXXXX Ασσιώτης όχημα ιδιοκτησίας της Chr. Kapodistrias & Sons Limited, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στους Εναγόμενους. Την 14/10/2016, ως υποστηρίζουν στην Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες, ενώ ο Γεωργίου νομίμως προσπάθησε να εξέλθει από το συνεργείο Μ. Βραχίμης & Υιός (Γκαραζ) Λτδ (στο εξής «το συνεργείο»), ο Ασσιώτης αντικανονικά έστριψε δεξιά με αποτέλεσμα να έλθει ακριβώς πίσω από το όχημα που οδηγούσε ο Γεωργίου και να του ανακόψει την πορεία με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Καταγράφονται στο δικόγραφο λεπτομέρειες αμέλειας του Ασσιώτη, όπως ότι δεν οδηγούσε με την δέουσα προσοχή, παρατηρητικότητα, δεν έλαβε μέτρα για αποφυγή της σύγκρουσης, δεν συμμορφώθηκε στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, παρέλειψε να περιμένει όπως βγει από το συνεργείο ο Γεωργίου και δεν έκανε ΑΛΤ προτού επιχειρήσει είσοδο στο συνεργείο. Οι Εναγόμενοι ενάγονται ως η Ασφαλιστική Εταιρεία στην οποία ήταν ασφαλισμένο το όχημα, το οποίο οδηγούσε ο Ασσιώτης. Καταγράφονται οι ειδικές ζημιές, οι οποίες συμποσούνται σε €1356,67, ενώ επιζητούνται με την Έκθεση Απαίτησης και γενικές αποζημιώσεις για ταλαιπωρία απώλειες και ζημιές, νόμιμος τόκος και έξοδα. Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι δεν ειδοποιήθηκαν γραπτώς ως ο Νόμος απαιτεί για την εγειρόμενη εναντίον τους απαίτηση. Πέραν της σύγκρουσης αρνούνται τους λοιπούς ισχυρισμούς των Εναγόντων. Αναφέρεται ότι αποκλειστική ή σε μεγάλο βαθμό ευθύνη φέρει ο Γεωργίου. Στις λεπτομέρειες αμέλειας του Γεωργίου, ως καταγράφονται στην Υπεράσπιση, αναφέρεται ότι ενήργησε απερίσκεπτα και επικίνδυνα, δεν επέδειξε την λογική φροντίδα υπό τις περιστάσεις, κινήθηκε με την όπισθεν χωρίς να αντιληφθεί την παρουσία του Ασσιώτη, ενώ είχε αρκετό χρόνο να κάνει επαναστροφή και να εξέλθει κανονικά στον αυτοκινητόδρομο, παραβιάζοντας την κείμενη νομοθεσία. Αρνούνται τις όποιες ζημιές των Εναγόντων και τις συνακόλουθες αξιώσεις τους. Στην Απάντηση τους οι Εναγόμενοι, αναφέρουν ότι ειδοποίησαν εγκαίρως και σύμφωνα με το Νόμο για την απαίτηση τους. Επαναλαμβάνουν ότι ο Γεωργίου οδηγούσε νομίμως και αρνούνται τους λοιπούς ισχυρισμούς των Εναγομένων.
- Η μαρτυρία Η ακρόαση της υπόθεσης, λόγω του ύψους των ποσών που αξιούνται, έχει διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης, ως η Διάταξη 30 Θεσμός 5 επόμενοι ορίζει, με την κατάθεση γραπτών δηλώσεων και αγορεύσεων. Μετά από αίτηση των Εναγόντων αντεξετάστηκε ο κ. XXXXX Ασσιώτης. Εκ μέρους των Εναγόντων ένορκη δήλωση καταχώρησε ο κ. XXXXX Γεωργίου. Σε αυτήν επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Συγκεκριμένα επαναλαμβάνει ότι οδηγώντας το όχημα ιδιοκτησίας των Εναγόντων προσπάθησε να βγει στην οδό Φιλοθέης και ο κ. XXXXX Ασσιώτης παρανόμως έστριψε δεξιά και του ανέκοψε την πορεία. Δεν είχε χώρο να εξέλθει διαφορετικά αναφέρει. Του χτύπησε στο πίσω δεξιά μέρος του οχήματος των Εναγόντων. Κατέθεσε Φιλική Δήλωση Τροχαίου Ατυχήματος (Τεκμήριο 1), στην οποία αναφέρει ότι έκανε όπισθεν από το συνεργείο και άλλο όχημα που ερχόταν από δεξιά πήγε να μπει στο συνεργείο και συγκρούστηκαν. Στο Τεκμήριο 1 επισυνάπτονται σχεδιάγραμμα και φωτογραφίες. Εκεί φαίνεται ότι το όχημα που οδηγούσε ο Ασσιώτης συγκρούστηκε με αυτό του Γεωργίου ενώ ακόμα μέρος του ήταν εντός της οδού και πριν μπει στο συνεργείο. Ο Γεωργίου επαναλαμβάνει τα όσα ισχυρίζεται ότι αποτελούν αμέλεια του Ασσιώτη. Για τους Ενάγοντες κατέθεσε επίσης ο υπάλληλος τους κ. XXXXX Φρουτής. Κατέθεσε Πιστοποιητικό Εγγραφής του μηχανοκίνητου οχήματος ιδιοκτησίας των Εναγόντων, το οποίο οδηγούσε ο Γεωργίου τον επίδικο χρόνο. Επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει για τα επίδικα γεγονότα ο Γεωργίου. Αναφέρεται στην ευθύνη των Εναγόμενων ως Ασφαλιστικής Εταιρείας όπου ήταν ασφαλισμένο το όχημα που οδηγούσε ο Ασσιώτης. Καταγράφει τις ζημιές των Εναγόντων και καταθέτει σχετικά Τεκμήρια. Επισυνάπτει επιστολή στην οποία η ασφαλιστική εταιρεία των Εναγόντων ζητεί καταβολή συγκεκριμένου ποσού από τους Εναγόμενους, ως το 50% της ευθύνης με αναφορά σε συμφωνία μεταξύ των ασφαλιστικών. Επαναλαμβάνει τις απαιτήσεις των Εναγόντων και απορρίπτει την προδικαστική ένσταση των Εναγομένων. Εκ μέρους των Εναγομένων κατέθεσε ο κ. XXXXX Ασσιώτης, οδηγός του ασφαλισμένου οχήματος. Αναφέρει ότι ερχόμενος από την δεξιά λωρίδα αφού έλεγξε την αριστερή και διαπίστωσε το ελεύθερο του δρόμου εισήλθε δεξιά στον χώρο μπροστά από την είσοδο του συνεργείου. Ο Γεωργίου οδηγούσε το όχημα των Εναγόντων, δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του και κινείτο με όπισθεν για να εισέλθει στην οδό Φιλοθέης. Κόρναρε και του έκανε σήματα για να σταματήσει χωρίς αποτέλεσμα. Τελικώς συγκρούστηκαν, αφού δεν μπορούσε να αποφύγει το όχημα των Εναγόντων. Για να το κάνει θα έπρεπε να εισέλθει εκ νέου στον κύριο δρόμο θέτοντας σε κίνδυνο τον ίδιο και άλλα διερχόμενα οχήματα. Υποστηρίζει ότι ο Γεωργίου μπορούσε να προβεί στα απαραίτητα διαβήματα για να εισέλθει στον δρόμο με το μπροστινό μέρος του οχήματος, έτσι αποκλειστική ευθύνη για τις ζημιές φέρει ο Γεωργίου, ενώ επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στην Υπεράσπιση περί αμέλειας του τελευταίου. Ουδέποτε οι Εναγόμενοι ανέλαβαν την ευθύνη και πέραν μιας άνευ βλάβης συζήτησης δεν υπήρξε η όποια διευθέτηση. Αντεξεταζόμενος ο κ. Ασσιώτης ανάφερε ότι είχε πάει και άλλες φορές στο συνεργείο. Θα επιχειρούσε να σταθμεύσει δίπλα από το όχημα του Γεωργίου. Είχε σταματήσει και ελέγξει πριν επιχειρήσει να εισέλθει στο συνεργείο. Το μισό όχημα του ήταν στο συνεργείο και το άλλο μισό στον δρόμο και κόρναρε στον Γεωργίου, ο οποίος με την όπισθεν έβγαινε γρήγορα. Δεν γνώριζε ακριβώς τον χρόνο που διέρρευσε από την ώρα που είδε τον Γεωργίου μέχρι την σύγκρουση. Αρχικά είπε 10 με 15 δευτερόλεπτα και μετά το μείωσε. Αρνήθηκε ότι είχε χρόνο να αντιδράσει, αφού θα έπρεπε να εισέλθει εκ νέου στον κύριο δρόμο. Η ταχύτητα του ήταν 5 έως 10 χιλιόμετρα. Δεν υπήρχαν άλλα οχήματα σταθμευμένα. Ανάφερε ότι οι ζημιές ήταν στο πλευρό και πιάνει και προφυλακτήρα. Του υποβλήθηκε ότι ανέκοψε την πορεία του Γεωργίου για να αναφέρει ότι ο τελευταίος είχε άφθονο χρόνο να βγει μπροστινή. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τα επιχειρήματα τους. Θα γίνεται σχετική αναφορά στις θέσεις τους κατά την κατωτέρω ανάλυση.
- Ανάλυση μαρτυρίας Από την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτουν τα εξής παραδεκτά: Το όχημα που οδηγούσε ο Γεωργίου ήταν ιδιοκτησίας των Εναγόντων, το όχημα που οδηγούσε ο Ασσιώτης ήταν ασφαλισμένο στους Εναγόμενους, συγκρουστήκαν μεταξύ τους, ενώ ο Ασσιώτης επιχειρούσε να εισέλθει στον χώρο του συνεργείου και ο Γεωργίου εξέρχετο από αυτό για να εισέλθει σε κύριο δρόμο με την όπισθεν. Επίδικα παραμένουν ο χρόνος αντίδρασης ενός εκάστου αλλά κυρίως, θεωρώ, το ποιος από του δύο παράβηκε το καθήκον επιμέλειας του ή παραβίασε τους σχετικούς κανονισμούς και τι συνέπειες αυτό φέρει στην υπόθεση του.
- Αξιολόγηση μαρτυρίας Αξιολογώντας την ενώπιον μου μαρτυρία, αρχής γενομένης από αυτήν του κ. Ασσιώτη προκύπτει ότι αυτός παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του. Υποστήριξε την θέση περί κορναρίσματος και διενέργειας σημάτων στον Γεωργίου όταν τον είδε να εξέρχεται με την όπισθεν σε κύριο δρόμο. Δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του ως προς την ταχύτητα του ή τις πράξεις του πριν επιχειρήσει να εισέλθει στο συνεργείο. Επίσης ουδεμία αντίφαση προέκυψε μεταξύ της γραπτής του δήλωσης και της επ' ακροατηρίω μαρτυρίας του. Διαφωνώ με τα όσα αναφέρει στην αγόρευση του ο κ. Κουκόύνης σε μια προσπάθεια του να καταδείξει αναξιοπιστία. Σε σχέση με τον μεγάλο και πλατύ χώρο έξω από την είσοδο του συνεργείου, καμία αντίφαση δεν προκύπτει. Αντιθέτως εκείνο που σημείωσε ο κ. Ασσιώτης ήταν ότι για να αποφύγει τον Γεωργίου θα έπρεπε να εισέλθει στον κύριο δρόμο κινδυνεύοντας ο ίδιος και οι διερχόμενοι. Η θέση δε αυτή του κ. Κουκούνη, περί μεγάλου χώρου μπροστά από το συνεργείο, αντιφάσκει με την θέση του κ. Γεωργίου ότι δεν είχε χώρο να γυρίσει το όχημα των Εναγόντων και να εξέλθει κανονικά και όχι με την όπισθεν στον κύριο δρόμο. Αξίζει να αναφερθεί ότι τόσο οι Εναγόμενοι όσο και ο κ. Ασσιώτης αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στην οδό Φιλοθέης ως κύριο δρόμο, χωρίς να αντεξεταστεί ή να αμφισβητηθεί επ' αυτού. Διαφωνώ επίσης ότι από το σχεδιάγραμμα προκύπτει ότι η πορεία του Ασσιώτη ήταν πίσω από το όχημα των εναγόντων. Όπως φαίνεται από τις ενώπιον μου φωτογραφίες, υπήρχε αρκετός χώρος από το σημείο σύγκρουσης μέχρι το συνεργείο. Το ασφαλισμένο όχημα ήταν κατά το ήμισυ στον δρόμο όταν έγινε η σύγκρουση, συνεπώς δεν προκύπτει από αυτές η πορεία του ακριβώς πίσω από το όχημα των Εναγόντων, ως εισηγείται ο κ. Κουκούνης. Εκείνο που προκύπτει είναι η σύγκρουση πριν ακόμα εισέλθει στο συνεργείο το ασφαλισμένο όχημα. Από την ζώσα ατμόσφαιρα της ακρόασης προέκυψαν μικροαντιφάσεις, όπως ο χρόνος που σταμάτησε το όχημα του ο Ασσιώτης μέχρι να συγκρουστούν και το που έλαβαν χώρα οι ζημιές. Αυτές οι μικροαντιφάσεις κρίνεται ότι ενισχύουν την αξιοπιστία της μαρτυρίας του, ως η Νομολογία ορίζει[1], καθώς δεν μεταβάλλουν το κάδρο των γεγονότων και καταδεικνύουν απουσία προσχεδιασμού. Σε καμία περίπτωση, δε, δεν διαφάνηκε ότι είχε μεγαλύτερη από το κανονικό ταχύτητα, ούτε του υποδείχθηκε ότι δεν δικαιούτο να στρίψει δεξιά για να εισέλθει στο συνεργείο. Δεν τίθεται ζήτημα σε βάθος αξιολόγησης της μαρτυρίας των Εναγόντων, ελλείψει αντεξέτασης τους, παρά ταύτα αρκεί να αναφερθούν συγκεκριμένες αντιφάσεις επί της ίδιας της μαρτυρίας τους. Ενώ εισηγούνται ότι είχε αρκετό χώρο ο κ. Ασσιώτης να αποφύγει τον κ. Γεωργίου, ταυτόχρονα εισηγούνται ότι δεν μπορούσε να εξέλθει αλλιώς πέραν της όπισθεν ο τελευταίος στον κύριο δρόμο. Αν είχε αρκετό χώρο ο Ασσιώτης για να αποφύγει το όχημα των Εναγόντων, εντός του χώρου του συνεργείου, συνακόλουθα ανάλογο χώρο είχε και ο Γεωργίου για να αναστρέψει το όχημα του και να εξέλθει με το μπροστινό μέρος του οχήματος. Ενώ επισυνάπτουν επιστολή (Τεκμήριο 6 ε/δ Φρουτή) με την οποία αποδέχονται ευθύνη κατά το ήμισυ καταλογίζουν όλη την ευθύνη στους Εναγόμενους τόσο στα δικόγραφα όσο και στην μαρτυρία τους. Αναφέρουν ότι ο κ. Ασσιώτης οδήγησε το όχημα ακριβώς πίσω από τον κ. Γεωργίου, ενώ από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου φαίνεται ότι η σύγκρουση έγινε σε κάποια απόσταση από το συνεργείο και από αυτό προκύπτει ότι ο τελευταίος οδηγούσε για αυτή την απόσταση με την όπισθεν, μέχρι την σύγκρουση. Στην βάση των πιο πάνω προβαίνω στα εξής ευρήματα. Ο κ. XXXXX Γεωργίου οδηγούσε το όχημα ιδιοκτησίας των Εναγόντων με αριθμούς εγγραφής XXXXX50 και επιχειρούσε με την όπισθεν να εισέλθει από το συνεργείο σε κύριο δρόμο, ήτοι την οδό Φιλοθέης. Ο κ. XXXXX Ασσιώτης οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX96, ερχόμενος από την δεξιά λωρίδα, και επιχειρούσε να εισέλθει στο συνεργείο. Όταν έφτασε στο σημείο πριν εισέλθει ολόκληρο το όχημα του στο συνεργείο είδε τον κ. Γεωργίου να εξέρχεται με την όπισθεν. Κόρναρε και έκανε σήματα σε αυτόν αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο κ. Γεωργίου συνέχισε την πορεία του με την όπισθεν με αποτέλεσμα να συγκρουστούν.
- Νομική Βάση Η παρούσα αγωγή νομική βάση έχει την αμέλεια. Η αμέλεια συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής, κάτω από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η επιμέλεια κρίνεται απρόσωπα και αντικειμενικά[2]. Σχετικά με τροχαία έχει νομολογηθεί ότι το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών. Ο νουνεχής οδηγός μπορεί εύλογα να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι του ιδίου και άλλων οδηγών[3]. Στην παρούσα καμία επιλήψιμη ή παράνομη, οδική συμπεριφορά του κ. Ασσιώτη δεν καταδείχθηκε. Τουναντίον παραδεκτά ο κ. Γεωργίου προσπάθησε να εξέλθει σε κύριο δρόμο με την όπισθεν. Ο ίδιος το ανάφερε στο Τεκμήριο 1 της Ενόρκου Δηλώσεως του και προέκυψε σαφώς από την ενώπιον μου μαρτυρία. Με αυτή του την συμπεριφορά παραβίασε τον Κανονισμό 58
(10)(ε) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 ο οποίος επιτάσσει να µην οδηγείται µε την όπισθεν ταχύτητα το όχημα του από πάροδο σε κύριο δρόμο. Ο οδηγός του οχήματος των Εναγόντων παρέβη τους Κανονισμούς και μάλιστα με τρόπο που ουσιαστικά επηρέαζε τα επίδικα. Δεν θα μπορούσε να προβλέψει ο Ασσιώτης, ότι παρά και τις προειδοποιήσεις του κορνάροντας και κάνοντας σήματα, θα συνέχιζε την παράνομη συμπεριφορά του μέχρι να εξέλθει σε κύριο δρόμο και θα συγκρούετο μαζί του στις παρυφές της εισόδου του συνεργείου. Δεν όφειλε δηλαδή να προβλέψει ο οδηγός του ασφαλισμένου οχήματος την παράβαση των Κανονισμών, την παράβαση θεσμίων καθηκόντων από τον οδηγό του οχήματος ιδιοκτησίας των Εναγόντων, συνεπώς δεν φέρει την όποια ευθύνη. Οι Ενάγοντες θα ήταν άδικο και αντινομικό να επωφεληθούν ή ακόμα και να στηριχθούν στην παράνομη συμπεριφορά του οδηγού του οχήματος τους για να διεκδικήσουν ζημιές τους. Θεωρώ ότι στην παρούσα, δεν μπορούν οι Ενάγοντες να επωφεληθούν από παράνομη πράξη που έλαβε χώρα από τους ίδιους, έστω εκ προστήσεως, και ουσιαστικά οδήγησε στο επίδικο δυστύχημα[4], κατ' εφαρμογή του δόγματος ex turpi causa. Η εν λόγω αρχή επιτρέπεται να εξεταστεί και αυτεπάγγελτα, χωρίς να έχει δικογραφηθεί, εάν η παρανομία προκύπτει κατά τρόπο έκδηλο από τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως στην παρούσα[5]. Στην Tinsley v Milligan, [1994] 1 A.C. 340 αναφέρθηκε απλοϊκά ότι: «In short the onus remains on the claimant to prove his case, but in so doing he may not rely upon his illegal act and its direct consequences» Μετά από σοβαρές αμφιταλαντεύσεις η βρετανική νομολογία περιόρισε το πεδίο εφαρμογής της αρχής της Tinsley εφαρμόζοντας μια σειρά από παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για να κριθεί αν η παρανομία Ενάγοντα καθίσταται μοιραία για την υπόθεση του[6]. Μετά από τομές στη Νομολογία με σκοπό να διαφυλάξουν τα δικαιώματα του Ενάγοντα παρανομούντα, καθιέρωσαν μια σειρά από παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Η αρχή έγινε στην Gray v Thames Trains Ltd [2009] UKHL 33, ενώ στην Patel v Mirza [2017] AC 467 καθιερώθηκε το λεγόμενο Patel test στο οποίο καθορίζονται οι σχετικοί παράγοντες, όπως ακολουθούνται πλέον στην βρετανική νομολογία[7], ώστε να διαφυλαχθεί η αξιοπιστία του νομικού συστήματος. Εξετάζονται λοιπόν τους εν λόγω παράγοντες για τους σκοπούς της παρούσας παρατηρείται ότι: Α. Η σοβαρότητα της συμπεριφοράς. Στην παρούσα η συμπεριφορά του κ. Γεωργίου, οδηγού του οχήματος των Εναγόντων, ήταν σοβαρή αφού παραβιάζοντας του σχετικούς κανονισμούς δημιούργησε τις συνθήκες για να επισυμβεί το τροχαίο ατύχημα. Β. Η σημαντικότητα της παράνομης συμπεριφοράς. Αυτή αποτελεί την καίρια συμπεριφορά αναφορικά με τα επίδικα, καθώς δεν θα μπορούσε να αναμένει κάποιος ότι θα εξέρχετο για μεγάλη απόσταση ο κ. Γεωργίου από Το συνεργείο σε κύριο δρόμο με την όπισθεν. Η παράνομη συμπεριφορά δηλαδή αποτέλεσε την γενεσιουργό αιτία του ατυχήματος. Γ. Η συμπεριφορά αυτή ήταν δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έχει γίνει με πρόθεση. Τουναντίον οι Ενάγοντες αντιφατικά υποστήριξαν ότι δεν θα μπορούσε να εξέλθει αλλιώς ο κ. Γεωργίου, δεικνύοντας ότι ηθελημένα προέβη στην εν λόγω παράνομη συμπεριφορά και Δ. Τέλος ο κ. Γεωργίου είναι ο μόνος, ο οποίος ως καταδείχθηκε από την ενώπιον μου μαρτυρία παραβίασε τους σχετικούς Κανονισμούς. Η συμπεριφορά του άλλου εμπλεκόμενου, δεν καταδείχθηκε ως παράνομη ή έστω ως να παραβιάζει το όποιο καθήκον επιμέλειας. Τουναντίον όταν είδε το όχημα να εξέρχεται με την όπισθεν μέσω κόρνας και σημάτων προσπάθησε να το σταματήσει, χωρίς αποτέλεσμα. Ο ίδιος ο κ. Γεωργίου όφειλε, πέραν της παράνομης συμπεριφοράς του να είναι έτι πιο προσεκτικός εφόσον εξέρχετο με την όπισθεν, χωρίς δηλαδή να έχει πλήρη εικόνα της κατάστασης, ιδίοις όμμασι. Ακριβώς το αντίθετο έπραξε. Διένυσε απόσταση με την όπισθεν, δεν αντιλήφθηκε άλλο αυτοκίνητο που προσπαθούσε να εισέλθει στον χώρο και δεν αντιλήφθηκε ούτε τις προειδοποιήσεις αυτού. Η εν λόγω συμπεριφορά ήταν η μόνη παράνομη αλλά και επιλήψιμη. Δεν θα μπορούσε ο κ. Ασσιώτης να λάβει το όποιο άλλο μέτρο. Αν επανέρχετο στον κύριο δρόμο θα διακινδύνευε τόσο ο ίδιος όσο και διερχόμενα οχήματα. Συνεπώς οι Εναγόμενοι δεν φέρουν την όποια ευθύνη καθώς ο οδηγός του ασφαλισμένου σε αυτούς οχήματος δεν παράβηκε το όποιο καθήκον επιμέλειας. Επιπλέον οι Ενάγοντες δεν μπορούν να επωφεληθούν, να διεκδικούν θεραπεία η οποία προέκυψε από την παράνομη συμπεριφορά του οδηγού του οχήματος ιδιοκτησίας του. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Γιαννίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 104, Σιβιτανίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 166 [2] Ευθυμιος Κλημηδης ν. Valentina Nani δια των Διαχειριστων της Περιουσιας της Claudia Cusa Eygen Serbu, Πολιτική Έφεση Αρ. 375/2010, 3/12/2015, ECLI:CY:AD:2015:A810, Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ, 475 [3] Κυριάκου Παύλου ν. Ανδρέα Παπακυπριανού
(2000)1 ΑΑΔ 974 [4] Βλ. και Χλόης Κωνσταντίνου, ανήλικης δια των γονέων της και/ή εχόντων την γονική μέριμνα αυτής Στέλιου Κωνσταντίνου και Έλενας Κωνσταντίνου ν. Αθηνας Απλα, ανήλικης δια των γονέων και/ή εχόντων τη γενική μέριμνα αυτής Γεώργιου Άπλα και Βάσως Άπλα, Πολιτική Έφεση Αρ. 55/10, 3/4/2015, ECLI:CY:AD:2015:A248 [5]Ανδρονικου κ.α. V. Μαυροπουλου, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 14/2014 και 89/2014, 30/9/2021, ECLI:CY:AD:2021:A415 [6] Βλ. RO v Gray, 2021 WL 04847300 και Patel v Mirza [2016] UKSC 42 [7] RO v Gray, 2021 WL 04847300 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο