ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΑΚΑΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4506/2011, 7/1/2022

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΑΚΑΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4506/2011, 7/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A3 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4506/2011 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Ενάγουσας -και-

1. XXXXX ΜΑΚΑΡΙΟΥ
2. UNIVENTURES GROUP PLC Εναγόμενοι ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 29/03/2013 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας -και-
3. XXXXX ΜΑΚΑΡΙΟΥ
4. UNIVENTURES GROUP PLC Εναγόμενοι Ημερομηνία: 7 Ιανουαρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Ο κ. Κυριάκος Ν. Θεοδωρίδης και κα Δ. Κωνσταντίνου για Γιώργο Γιάγκου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1: Ο κ. Γιώργος Τ. Χριστοφίδης και κα Μεττή για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα η οποία είναι δημόσια εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο και διεξάγει τραπεζικές εργασίες σε όλη την Κύπρο αξιώνει με την υπό κρίση αγωγή της το υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου που χορήγησε στους εναγόμενους. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η εναγόμενη 2, εκπροσωπούμενη από τους ίδιους δικηγόρους, αποδέχθηκε την έκδοση απόφασης υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της για το ποσό και τόκους σύμφωνα με την ανακατασκευασμένη κατάσταση λογαριασμού όπως με λεπτομέρεια θα καταγραφεί πιο κάτω. Ως εκ τούτου η ακροαματική διαδικασία όπως και η παρούσα απόφαση αφορά πλέον την απαίτηση μόνο σε σχέση με τον εναγόμενο 1 και έτσι οι σχετικές αναφορές στη συνέχεια της απόφασης μου αναπροσαρμόζονται και θα περιορίζονται σε αυτόν. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Η ενάγουσα ισχυρίζεται στην έκθεση απαίτησής της ότι οι αξιώσεις της βασίζονται σε έγγραφη συμφωνία παραχώρησης δανείου προς τον εναγόμενο 1 (πρωτοφειλέτη), η οποία συνάφθηκε στις 30.12.2010 με την οποία του παραχώρησε επαγγελματικό δάνειο ύψους €159.000,00 (Τεκμ. 1). Το ως άνω δάνειο εγγυήθηκε με την υπογραφή σχετικού εγγράφου εγγύησης η εναγόμενη 2 (Τεκμ.7). Η επιστολή προσφοράς για την παραχώρηση του δανείου η οποία προηγήθηκε καταχωρήθηκε ως Τεκμ.
5. Για την λειτουργία του δανείου ανοίχθηκε ο λογαριασμός αρ. XXXXX7255 ο οποίος στη συνέχεια άλλαξε σε XXXXX
6. Προνοείτο στη συμφωνία ότι το δάνειο θα ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση. Εφόσον δεν γινόταν απαίτηση, το δάνειο θα ήταν πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις οι οποίες συμφωνήθηκαν σε 138 μηνιαίες ύψους €1.754.67σ. εκάστη, με όλες τις δόσεις πληρωτέες κάθε μήνα με πρώτη δόση πληρωτέα στις 22.01.2011 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως. Ο λογαριασμός του δανείου κατά ή περί τις 03.05.2011 παρουσίαζε, κατά παράβαση της ως άνω συμφωνίας χρεωστικό υπόλοιπο €157.911,65σ. καθώς επίσης και καθυστερημένες δόσεις για το ποσό των €1.753,51σ. Έτσι ο εναγόμενος 1 στις 03.05.2011 κλήθηκε γραπτώς από την ενάγουσα να προβεί σε άμεση εξόφληση του, πληροφορώντας τον παράλληλα ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ο λογαριασμός δανείου θα φέρει τόκο προς 14% το χρόνο και θα τερματιστεί η λειτουργία του (Τεκμ. 3). Η ενάγουσα, με βάση ρητό όρο της πιο πάνω συμφωνίας δανείου κατά ή περί την 15.06.2011, τερμάτισε την λειτουργία του αφού ο εναγόμενος 1 δε συμμορφώθηκε με την επιστολή της και τον κάλεσε όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό το οποίο κατά την ημερομηνία τερματισμού ανερχόταν στο ποσό των €159.469,17σ. πλέον τόκους προς 14% το χρόνο μέχρι εξόφλησης (Τεκμ. 4). Ο εναγόμενος 1 στην Υπεράσπιση του αρνείται την αξίωση της ενάγουσας εγείροντας παράλληλα τον ισχυρισμό ότι η ως άνω συμφωνία είχε συναφθεί για την εξόφληση υφιστάμενου χρέους της Globalvalue Plc και ότι αυτή έγινε με άλλους όρους τους οποίους δεν αναφέρει η ενάγουσα στην έκθεση απαίτησης της. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται, καταγράφοντας τους σχετικούς ισχυρισμούς και υπό μορφή παροχής λεπτομερειών της ισχυριζόμενης απάτης και/ή δόλου εκ μέρους της ενάγουσας, ότι η υπογραφή εκ μέρους των εναγόμενων δόθηκε αφού οι εναγόμενοι εξαπατήθηκαν δόλια από τις προφορικές διαβεβαιώσεις και/ή δεσμεύσεις και/ή υποσχέσεις της ενάγουσας ότι όλα τα δάνεια του όπως και αυτό στην Marfin Egnatia Bank για την οποία προβάλλει τον ισχυρισμό ότι είναι το ίδιο νομικό πρόσωπο με την ενάγουσα, θα εξοφλούνταν πλήρως με την μεταβίβαση διά αγοράς εκ μέρους της ενάγουσας οικίας στην Αράχωβα στην Ελλάδα η οποία του ανήκε και η ενάγουσα θα προέβαινε στις σχετικές προς τούτο ενέργειες. Ο εναγόμενος 1 επιφύλαξε το δικαίωμα του να αναφερθεί λεπτομερώς κατά την ακροαματική διαδικασία σε σχέση με τους ως άνω ισχυρισμούς του. Κατά συνέπεια των ως άνω, ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα κωλύεται να εγείρει την παρούσα αγωγή και να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό λόγω κωλύματος εξ υποσχέσεως και/ή εκ παραστάσεως. Ισχυρίζεται ότι η επίδικη συμφωνία δανείου και/ή οι όροι αυτής αντίκεινται στον περί Καταχρηστικών Ρητρών Νόμο και λόγω του ότι περιέχονται καταχρηστικές και/ή άδικες και/ή επαχθείς ρήτρες για τους εναγόμενους, η ενάγουσα δε δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες. Ισχυρίζεται ότι ο τερματισμός της συμφωνίας ήταν πρόωρος και ότι το οφειλόμενο ποσό προκύπτει από παράνομο ανατοκισμό ή/και παράνομες ή/και υπερβολικές χρεώσεις. Ισχυρίζεται τέλος ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό προς την ενάγουσα αφού το χρεωστικό υπόλοιπο προκύπτει από λανθασμένο υπολογισμό τόκων και υπερχρεώσεων. Τα ως άνω ασφαλώς υπήρξαν αντικείμενο άρνησης της ενάγουσας στην Απάντηση στην Υπεράσπιση. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Η κυρίως εξέταση του κ. XXXXX Αδαμίδη (ΜΕ1), έγινε διά της κατάθεσης και ανάγνωσης Γραπτής Δήλωσής του η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Όταν αποπειράθηκε να καταθέσει τα σχετικά έγγραφα στα οποία έκανε αναφορά στο Έγγραφο Α, δηλαδή την επίδικη συμφωνία, το έγγραφο της εγγύησης και γενικά όλα τα αφορώντα τη δανειοδότηση έγγραφα, επειδή προσκομίστηκαν αντίγραφα και όχι τα πρωτότυπα τους, υποβλήθηκε ένσταση εκ μέρους του συνηγόρου των εναγόμενων. Κρίθηκε όμως ικανοποιητικός ο λόγος για τον οποίο δεν παρουσιάστηκαν τα πρωτότυπα και έτσι επιτράπηκε η κατάθεση τους και σημειώθηκαν ως Τεκμ. 1 -
7. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας οι αξιώσεις της ενάγουσας διαφοροποιήθηκαν από αυτές που δικογραφούνται και είναι πλέον σύμφωνες με την ανακατασκευασμένη κατάσταση λογαριασμού την οποία κατάθεσε ως Τεκμ.
8. Έτσι, η ενάγουσα αξιώνει σήμερα, με επιφύλαξη των θέσεων της ότι στον επίδικο λογαριασμό δανείου όλες οι χρεώσεις που έχουν γίνει ήταν καθόλα νόμιμες και κανονικές με βάση τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, σύμφωνα με την ανακατασκευασμένη κατάσταση του επίδικου λογαριασμού δανείου για τη χρονική περίοδο από 31.03.2011 μέχρι 04.11.2020, από την οποία αφαιρέθηκαν όλες οι χρεώσεις εξόδων και δικαιωμάτων της ενάγουσας για την λειτουργία του επίδικου λογαριασμού, καθώς επίσης περιόρισε το επιτόκιο που χρεώθηκε αυτός, στο εκάστοτε ισχύον Βασικό Επιτόκιο πλέον το Συμφωνηθέν Περιθώριο (margin), από την 15.06.2011 (ημερομηνία τερματισμού), μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τόκο υπερημερίας προς 2% το χρόνο. Έτσι, σύμφωνα με το Τεκμ. 10, προκύπτει οφειλόμενο από τον εναγόμενο 1 προς την ενάγουσα το ποσό των €400.835,68σ. πλέον τόκο προς 10% επί ποσού €387.357,75σ. από την 04.11.2020 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου δύο φορές το χρόνο μέχρι εξοφλήσεως ποσά για τα οποία όπως προανέφερα εκδόθηκε ήδη απόφαση για την εναγόμενη
9. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ήταν στην υπηρεσία της Marfin Popular Bank Public Co Ltd μέχρι τις 29.03.2013 και έκτοτε είναι στην υπηρεσία της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, η οποία ανέλαβε τις εργασίες της Marfin Popular Bank Public Co Ltd και εργάζεται στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών. Στα καθήκοντα του είναι να παρουσιάζεται και ενώπιον του Δικαστηρίου και να καταθέτει σχετικά με τις δικαστηριακές υποθέσεις. Αναφέρθηκε στις αλλαγές και μετονομασίες που επήλθαν στην ενάγουσα με την πάροδο των χρόνων από της έγερσης της αγωγής και μετά και στις σχετικές ειδοποιήσεις περί μεταβίβασης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της Cyprus Popular Public Co Ltd στη σημερινή ενάγουσα Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ στην οποία μεταφέρθηκε και ο επίδικος τραπεζικός λογαριασμός. Στη βάση των πιο πάνω, ο επίδικος λογαριασμός δανείου του εναγόμενου 1 αρ. XXXXX7255 παρουσιάζεται πλέον ως νέος αριθμός λογαριασμού XXXXX
10. Τα έγγραφα τα οποία παρουσίασε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, ευρίσκονταν, όπως ανέφερε, στην κατοχή και τη φύλαξη του σε ξεχωριστό φάκελο που διατηρεί η υπηρεσία του, όπως διατηρεί ξεχωριστούς φακέλους και για κάθε πελάτη της τράπεζας με τον οποίο ασχολείται το Τμήμα Ανάκτησης Χρεών και αυτά συνάδουν με την ηλεκτρονική τήρηση στον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή της τράπεζας τα οποία εμπίπτουν στην έννοια των Τραπεζικών Βιβλίων σύμφωνα με τον Νόμο στα οποία ανέφερε ότι είχε πρόσβαση. Ο μάρτυρας εξήγησε τους όρους της επίδικης συμφωνίας και τους λόγους για τους οποίους η ενάγουσα τερμάτισε την λειτουργία του. Περαιτέρω, αναφερόμενος στην κατάσταση λογαριασμού του επίδικου δανείου (Τεκμ. 6), ανέφερε ότι την 31.12.2019 ο λογαριασμός αυτός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο για ποσό €515,159.27σ.πλέον 14% τόκους από 01.01.2020, επί του ποσού €514.959.00 μέχρι εξοφλήσεως. Ανέφερε ότι η προαναφερόμενη κατάσταση λογαριασμού είναι προϊόν του ηλεκτρονικού υπολογιστή, η οποία αποτελούσε στην ουσία αντίγραφο καταχώρισης στα Τραπεζικά Βιβλία της ενάγουσας και την οποία είχε συγκρίνει έτσι ώστε με βεβαιότητα διαβεβαιώνει ότι είναι η ορθή αντιγραφή των αρχικών καταχωρίσεων στα Τραπεζικά Βιβλία της ενάγουσας. Αναφέρθηκε στον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας ο οποίος έγινε σύμφωνα με τους όρους της με επιστολή της ενάγουσας με ημερομηνία 15.06.2011 αφού οι εναγόμενοι 1 και 2 παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την προειδοποιητική επιστολή της με ημερομηνία 03.05.
11. Ανέφερε ότι οι επιστολές της ενάγουσας με ημερομηνίες 03.05.2011 και 15.06.2011 προς τον εναγόμενο 1, κοινοποιήθηκαν κατά τις ίδιες ημερομηνίες και στην εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων του εναγόμενου 1 προς την ενάγουσα (Τεκμ.3, 4, 8 και 9). Ο μάρτυρας επεξήγησε την ανακατασκευασμένη κατάσταση λογαριασμού για την οποία έγινε λόγος πιο πάνω και πως διαμορφώθηκε το οφειλόμενο μέχρι και σήμερα ποσό το οποίο αξιώνει η ενάγουσα και από τον εναγόμενο
12. Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ1 κλήθηκε να απαντήσει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις και υποβολές σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του επίδικου δανείου και του λογαριασμού που ανοίχθηκε σε σχέση με αυτό, τις χρεώσεις που γίνονταν σε αυτόν, τα επιτόκια που εφαρμόζονταν και τον τρόπο αλλαγής των επιτοκίων. Με σαφήνεια και λεπτομέρεια, παραπέμποντας σε σχετικά παραδείγματα από τα συγκεκριμένα έγγραφα τα οποία είχε καταθέσει ως τεκμήρια κρίνω ότι απαντούσε τεκμηριωμένα. Σημειώνω ότι κατά την αντεξέτασή του, σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν υπό την έννοια ασφαλώς της υπόδειξης σε αυτόν οποιωνδήποτε συγκεκριμένων χρεώσεων που έγιναν ή υπήρχαν στις καταστάσεις του επίδικου δανείου (Τεκμ. 6 και 10), οι οποίες δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει. Οι σχετικές ερωτήσεις υπό επεξηγηματική μάλλον μορφή και οι σχετικές υποβολές που δεν συνοδεύονταν με διαφορετική υπόδειξη, τις οποίες ασφαλώς ο μάρτυρας απέρριπτε, ουσιαστικά άφησαν το περιεχόμενο των Τεκμ. 6 και 10 αλώβητο και αδιαμφισβήτητο ως προς τις χρεώσεις και πιστώσεις που παρουσιάζονται σ' αυτούς και η σχετική προσπάθεια αμφισβήτησης τους κρίνω ότι παρέμεινε μετέωρη και σε θεωρητικό επίπεδο και ως εκ τούτο ατεκμηρίωτη. Περαιτέρω, όσες φορές ζητήθηκε από τον ΜΕ1 να εξηγήσει οποιεσδήποτε χρεώσεις ή ποσά τα οποία παρουσιάζονταν στις αναφερόμενες καταστάσεις λογαριασμών, αυτός έδιδε σαφείς απαντήσεις συσχετίζοντας τα ποσά με τις πρόνοιες της συμφωνίας δανείου. Αναφερόμενος σε συγκεκριμένες καταθέσεις που του υποδείχθηκαν από τον λογαριασμό, ανέφερε ότι αυτές αντιλογίστηκαν, επεξηγώντας τι εννοούσε με τον όρο αυτό ότι δηλαδή συνέβη αυτό στις περιπτώσεις που του υποδείχθηκαν καθώς όπως φαίνεται δεν μπορούσαν να πιστωθούν εν τέλει στον λογαριασμό δανείου τα ποσά που μεταφέρθηκαν εκεί καθώς δεν υπήρχαν επαρκή κεφάλαια στον λογαριασμό του εναγόμενου από όπου πληρώνονταν με πάγια εντολή του και έτσι προέκυψε οφειλόμενη δόση κατά παράβαση της συμφωνίας δανείου κατά τρόπο που δεν μπορεί να θεωρηθεί ο τερματισμός της ως πρόωρος και επομένως η περί του αντιθέτου θέση του εναγόμενου 1 απορρίπτεται. Ειδικότερα σε σχέση με την ανακατασκευασμένη κατάσταση λογαριασμού Τεκμ. 10, ο ΜΕ1 αφού εξήγησε ότι ο ίδιος έδωσε εντολή, σε συγκεκριμένο πρόγραμμα για να ετοιμαστεί αφού έλαβε υπόψη και βασίστηκε στην κατάσταση του επίδικου δανείου (Τεκμ. 6), κατά τρόπο που να διαπιστώσει ποιες χρεώσεις και πιστώσεις είχαν γίνει τρόπο ορθής ετοιμασίας του Τεκμ.
13. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε εξαντλητικά ως προς το περιεχόμενο των Τεκμ. 6 και 10, όσον αφορά τις χρεώσεις που φαίνονταν σε αυτό, καθώς και στο ύψος του επιτοκίου που χρεωνόταν ο επίδικος λογαριασμός. Έδωσε σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις απορρίπτοντας πλήρως τη θέση ότι σε αυτόν υπήρχαν παράνομες χρεώσεις. Ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε επί όλου του φάσματος της μαρτυρίας του και εκεί και όπου ρωτήθηκε ήταν θετικός και σταθερός στις απαντήσεις του παραπέμποντας στο περιεχόμενο των διαφόρων εγγράφων - τεκμηρίων. Οι απαντήσεις του δίδονταν με άνεση και φυσικότητα και χωρίς δισταγμό ή δυσκολία και ήταν πλήρως επεξηγηματικός και κατατοπιστικός για όσα αφορούσαν την επίδικη συμφωνία και τις καταστάσεις λογαριασμού (Τεκμ. 6 και 10). Δεν διαπίστωσα οποιανδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του εφόσον παρέμεινε σταθερός και συνεπής σε όσα κατάθεσε κατά την κυρίως εξέταση του όπως και στις προηγηθείσες απαντήσεις του κατά την αντεξέτασή του. Όπου η ερώτηση που του υποβαλλόταν δεν ενέπιπτε στο πεδίο γνώσεων του, δε δίσταζε, να απαντήσει με ειλικρίνεια ότι δεν γνώριζε και ότι δεν μπορούσε να απαντήσει, χωρίς όμως η άγνοια του αυτή να χαρακτηρίζει τη μαρτυρία του ως ασαφή ή ότι εμπεριείχε κενά ή αντιφάσεις όπως εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου 1 στην αγόρευση του. Διεξήλθα τις προς τούτο επισημάνσεις του ανατρέχοντας στη σχετική μαρτυρία και δεν διέκρινα αυτά που εισηγείται καθώς ο μάρτυρας κατέβαλλε φανερά προσπάθεια να μη δίδει υποθετικές απαντήσεις και περιοριζόταν, όπως και έπρεπε κατά την αντίληψη μου, σε όσα καταγράφονταν στα έγγραφα που προσκόμισε και έγιναν αποδεκτά ως τεκμήρια. Ο κ. XXXXX Στυλιανού (ΜΕ2), ανέφερε ότι κατέχει τη θέση του Διευθυντή της Υπηρεσίας Δικαστηριακών Λειτουργών του Τμήματος Προβληματικών Λογαριασμών/Ανάκτησης Χρεών (Recoveries Department) στην ενάγουσα. Εξήγησε ότι στο πλαίσιο των καθηκόντων του, έχει την εποπτεία και τον έλεγχο της κίνησης λογαριασμών και εγγράφων των πελατών της ενάγουσας μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο επίδικος λογαριασμός δανείου του εναγόμενου
14. Ο μάρτυρας κλήθηκε για να εξηγήσει πώς έγινε η διαδικασία πίστωσης του ποσού του επίδικου δανείου, όπως φαίνεται μέσα από τα ηλεκτρονικά συστήματα της ενάγουσας. Η Γραπτή του Δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο Β και εξήγησε ότι το δάνειο είχε δοθεί προσωπικά στο όνομα του εναγόμενου 1 και ως εκ τούτου κρίθηκε σκόπιμο ότι θα έπρεπε να πιστωθεί πρώτα στον προσωπικό του λογαριασμό που διατηρούσε στην ενάγουσα και μετά να γίνει η μεταφορά του πιστωθέντος ποσού σε λογαριασμό τρίτου προσώπου. Ως εκ τούτου, αρχικά το ποσό μεταφέρθηκε στον λογαριασμό αρ. XXXXX8787 του εναγόμενου 1 και ακολούθως εξοφλήθηκε ο λογαριασμός με αρ. XXXXX0390, ο οποίος αφορούσε λογαριασμό της Clobalvalue Plc. Περαιτέρω, ο ΜΕ2 κατάθεσε στο Δικαστήριο τo Τεκμ. 11 το οποίο είναι Πιστοποιητικό Σύμφωνα με το Άρθρο 35 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 και τα Τεκμ. 12 και 13 που είναι οι καταστάσεις λογαριασμού του εναγόμενου 1 και της Globalvalue Plc με σκοπό να αποδειχθεί η κατάληξη του ποσού της δανειοδότησης και πως αυτό χρησιμοποιήθηκε, πράξεις που παραδέχθηκε και ο εναγόμενος 1 κατά την αντεξέτασή του ότι έγιναν εν γνώσει του και για τον σκοπό που συνήφθη αυτό. Στα ως άνω τεκμήρια φαίνονται αναλυτικά όλες οι πράξεις που έγιναν στους λογαριασμούς XXXXX8787 και XXXXX
15. Όσα δε φαίνονται στα ως άνω τεκμήρια επιβεβαιώνουν, κατά την αντίληψη μου, όσα ανάφεραν οι ΜΕ σχετικά με την παραχώρηση και εκταμίευση του επίδικου δανείου στον εναγόμενο 1 σύμφωνα με οδηγίες του και τη σύμφωνη γνώμη του και κατά τα συμφωηθέντα με την ενάγουσα. Στη βάση δε της επιστολής προσφοράς (Τεκμ. 2), την οποία αποδέχθηκε ο εναγόμενος 1 και προς τούτο την προσυπέγραψε, ο ως άνω λογαριασμός XXXXX0390 ήταν ένας από τους δύο λογαριασμούς που έπρεπε να εξοφληθεί και ανήκε στην Global Value Plc η σχέση της οποίας με την εναγόμενη 2 επεξηγείται στις παρ. 5 και 6 της Γραπτής Δήλωσης του εναγόμενου 1 (Έγγραφο Γ), όπως και στην παρ. 17 αυτής και επομένως δεν ήταν αυτή ο οποιοσδήποτε τρίτος, όπως ο εναγόμενος 1 άφησε να υπονοηθεί στη Γραπτή του Δήλωση. Από την αντεξέταση του μάρτυρος δεν προέκυψε οτιδήποτε που θα μείωνε την αξιοπιστία της μαρτυρίας του και ότι το ποσό της δανειοδότησης πράγματι χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό για τον οποίο έγινε καθ' υπόδειξη και σύμφωνα με τη θέληση του εναγόμενου
16. Για τούτο ο μάρτυρας κρίνεται ως ειλικρινής και κατά συνέπεια αποδέχομαι τη μαρτυρία του εφόσον επιπρόσθετα συνάδει με το περιεχόμενο των εγγράφων/τεκμηρίων στα οποία παρέπεμψε και τα οποία επεξήγησε αρκούντως ικανοποιητικά τα οποία επίσης αποδέχομαι. Η κυρίως εξέταση του εναγόμενου 1 έγινε με την κατάθεση από αυτόν Γραπτής Δήλωσης η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά του προσόντα και στην επαγγελματική του σταδιοδρομία στο εξωτερικό όπως και στην Κύπρο σε τραπεζικά ιδρύματα. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι έκανε σπουδές λογιστικής και απέκτησε τον τίτλο Associate Chartered Accountant στην Αγγλία όπου και απέκτησε συναφή επαγγελματική εμπειρία και ακολούθως τραπεζική εμπειρία και σε ιδιωτικό όμιλο εταιρειών στην Κύπρο. Εξέθεσε τη δική του εκδοχή σε σχέση με την επίδικη δανειοδότησή του προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς. Παραδέχθηκε ότι ήταν πρωτοφειλέτης στο επίδικο δάνειο. Ισχυρίστηκε όμως ότι βασίστηκε σε υποσχέσεις της ενάγουσας ότι θα συμψήφιζαν το δάνειο του με άλλο προσωπικό του δάνειο σε τραπεζικό ίδρυμα της Ελλάδας το οποίο ταυτίζει με ενάγουσα Marfin Popular Bank Public Co Ltd, τα οποία θα εξοφλούνταν με την πώληση ακινήτου του στην Ελλάδα. Κατέθεσε το έντυπο για τον υπολογισμό των επιτοκίων της ενάγουσας ως Τεκμ. 14 και της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου ως Τεκμ. 15 και 16 προς στοιχειοθέτηση του ισχυρισμού του για χρέωση τόκων καθ' υπέρβαση των συμφωνημένων αλλά και των εκάστοτε ισχυόντων βασικών επιτοκίων τόσο της ενάγουσας όσο και αυτών που καθορίζονταν από την Κεντρική Τράπεζα. Ο εναγόμενος 1 δεν αντεξετάστηκε επί των ισχυρισμών των παραγράφων 5 - 23 της Γραπτής Κατάθεσης του (Έγγραφο Γ), εφόσον σύμφωνα με τη θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων της ενάγουσας σε αυτές προβάλλονται ισχυρισμοί εκτός δικογράφων και έτσι θα πρέπει να αγνοηθούν και δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτοί. Στις παραγράφους αυτές ο εναγόμενος 1 δίδει τη δική του εκδοχή για το πως προέκυψε η επίδικη δανειοδότηση όσο και άλλες που προϋπήρχαν και αφορούσαν και άλλα φυσικά και νομικά πρόσωπα στις οποίες υπό διάφορες ιδιότητες εμπλεκόταν ο ίδιος και οι οποίες τον άφησαν εκτεθειμένο οικονομικά σε βαθμό που πλέον δεν κατέχει οποιανδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία τόσο αυτός όσο και οι γονείς του επιρρίπτοντας την ευθύνη ως προς τούτο στην ενάγουσα. Λαμβάνοντας ακριβώς υπόψη τα ακαδημαϊκά του προσόντα και την επαγγελματική του εμπειρία, όπως καταγράφηκαν πιο πάνω, πολύ δε περισσότερο την διευθυντική θέση που κατείχε σε τραπεζικό ίδρυμα και όσα επιπρόσθετα προέκυψαν γι' αυτή κατά την αντεξέτασή του και τις σχετικές του παραδοχές, κρίνω ότι η επίκληση προφορικής συμφωνίας ή και παραστάσεων εκ μέρους της ενάγουσας δεν μπορεί να είναι παρά εκ των υστέρων σκέψη του ή έστω ενδόμυχη δική του σκέψη την οποία δεν μπόρεσε να υλοποιήσει. Η παράλειψη του να ζητήσει όπως η κατ' ισχυρισμό του προφορική συμφωνία συμπεριληφθεί είτε στη συμφωνία δανείου είτε σε κάποια ξεχωριστή, με οδήγησαν στην πιο πάνω αντίληψη μου. Ο μάρτυρας, ενώ επιφυλάχθηκε να προσκομίσει σχετική μαρτυρία στο δικόγραφο του, εντούτοις παρέλειψε να το κάμει αν και προκλήθηκε προς τούτο κατά την αντεξέταση του. Η δικαιολογία που έδωσε προς τούτο δεν κρίνεται ως πειστική. Όσα πρόβαλε εκ των υστέρων κρίνω ότι είναι μεταγενέστερες σκέψεις του με απώτερο σκοπό να πλήξει την εγκυρότητα της επίδικης συμφωνίας την οποία όμως στην αντεξέταση του και πάλι αντιφατικά δεν αμφισβήτησε και αποδέχθηκε. Μου προκάλεσε ακόμα εντύπωση ότι σε καμιά στιγμή κατά την μαρτυρία του δεν κατονόμασε οποιοδήποτε από τα πρόσωπα με τα οποία συζητούσε και κατ' ισχυρισμό του είχε συμφωνήσει τα ως άνω είτε διευθυντικό στέλεχος ή αρμόδιο υπάλληλο της ενάγουσας. ήταν δε ακατανόητη η θέση του όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέτασή του αν ήταν η συμφωνία δανείου εξ υπαρχής άκυρη απαντώντας ως εξής στη σελ. 7 του πρακτικού: « Όχι, εγώ λέω ότι δεν είναι άκυρο, διότι έγινε γι' αυτόν τον λόγο.» και στη συνέχεια «Κατ' εμένα το αποδέχτηκα και το υπέγραψα, ώστε να χρωστώ σε αυτήν την τράπεζα, στην οποία εργάστηκα και ήμουν και μέτοχος και ούτε είχα λόγο να μείνει απλήρωτη, για να ενωθούν τα δύο μου δάνεια και οικειοθελώς να παραχωρήσω το ακίνητο στην Ελλάδα, στην τράπεζα, για να εξοφληθούν και τα δύο δάνεια. Εάν είπα αυτό ήταν ψέμα, τότε είναι άκυρο το δάνειο.» Δεν μπορεί παρά να επισημανθεί η εγγενής αντίφαση στα λεγόμενα του εναγόμενου
17. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που θα πρέπει να μνημονευθεί σε σχέση με αυτή τη πτυχή της υπόθεσης που καθιστά τη θέση του εναγόμενου 1 μη αποδεκτή. Ενώ αυτός ισχυρίζεται προφορική συμφωνία η οποία διαλάμβανε και ενέργειες για πώληση ακινήτου στην Ελλάδα εκ μέρους της ενάγουσας, εντούτοις δεν προσκόμισε ούτε ως προς αυτό οποιανδήποτε μαρτυρία. Αποκάλυψε βέβαια κατά την αντεξέτασή του ότι αυτό εξασφάλιζε δανειακές υποχρεώσεις του στην Ελλάδα και η εκεί τράπεζα, στην οποία έκανε αναφορά και ξεκαθαρίστηκε από τον δικηγόρο του ότι επρόκειτο για την Marfin Egnantia Bank που ήταν τράπεζα που λειτουργούσε στην Ελλάδα και καθόλου δεν είναι το ίδιο νομικό πρόσωπο με την ενάγουσα. Επομένως και γι' αυτόν τον επιπρόσθετο λόγο απορρίπτονται οι σχετικοί ισχυρισμοί του οι οποίοι μάλιστα όπως είναι και η ίδια η παραδοχή του στο Έγγραφο Γ (παρ. 8), δεν δικογραφούνται που έτσι και αλλιώς καθίστανται και γι' αυτόν τον λόγο απαράδεκτοι και απορρίπτονται. Όλα δε αυτά λαμβάνοντας υπόψη και τις γνώσεις του προερχόμενες από την επαγγελματική του εμπειρία ως προς την ακολουθούμενη πρακτική εκ μέρους των τραπεζών να συνάπτουν γραπτές συμφωνίες με τους πελάτες τους με τον μάρτυρα να λέγει ότι η ενάγουσα (Λαϊκή Τράπεζα) προέβαινε και σε προφορικές συμφωνίες «εξ ου και έκλεισε», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά με τον ίδιο όμως να απεκδίδεται οποιασδήποτε ευθύνης αν και επιφορτισμένος με σχετικά καθήκοντα ελέγχου χορηγήσεων. Σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία του ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται βασικά ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό προς την ενάγουσα με βάση το επίδικο δάνειο, αφού όπως ισχυρίζεται το υπόλοιπο που παρουσιάζεται στα Τεκμ. 6 και 10 είναι λανθασμένα αφού η ενάγουσα συνεχίζει να χρεώνει βασικό επιτόκιο 6% αδιάληπτα ενώ αυτό θα έπρεπε να διαφοροποιείται ανά τριμηνία. Ως αποτέλεσμα, τα ποσά που χρεώνονται, ισχυρίστηκε ότι είναι πολύ μεγαλύτερα από τα πραγματικά διότι ανατοκίζονται με λανθασμένο επιτόκιο δύο φορές το χρόνο, χωρίς όμως να παρουσιάζονται λεπτομέρειες και σχετική μαρτυρία η οποία να τεκμηριώνει αυτόν τον ισχυρισμό του. Η όποια αμφισβήτηση των ως άνω έγινε παραγνωρίζοντας πλήρως το γεγονός ότι ο λογαριασμός του δανείου είχε τερματισθεί ήδη από τους πρώτους μήνες λειτουργίας του συνεπεία της εκ μέρους του παράβασης των όρων της συμφωνίας και επομένως δεν ίσχυαν για ένα τερματισμένο λογαριασμό οι όποιες διακυμάνσεις των επιτοκίων της ενάγουσας κατά τα Τεκμ. 14,15 και 16 τα οποία κατάθεσε χωρίς καν να τα επεξηγήσει σε συσχετισμό με τον ανακατασκευασμένο λογαριασμό και υποδεικνύοντας που αυτός δεν συνάδει με αυτά. Ούτε και πρόσφερε άλλη μαρτυρία προς τούτο. Η μαρτυρία που προσπάθησε να εισαγάγει με τις παρ. 25 -29 του Εγγράφου Γ όπως και τα ως άνω τεκμήρια κρίνω ότι παρέμειναν ατεκμηρίωτα και δεν συνιστούν παρά μόνο γενικές και ατεκμηρίωτες αναφορές και ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεκτή. Επομένως ο εναγόμενος 1 δεν προσκόμισε οποιαδήποτε απτή και αξιόπιστη μαρτυρία με σκοπό να αμφισβητήσει την απαίτηση της ενάγουσας, ενώ στο σύνολό της η μαρτυρία του ελέγχεται ως αδύνατη με κενά, ασάφειες και αντιφάσεις που δημιουργούν σαφέστατα αμφιβολίες για την αξιοπιστία του. Κάτω από το ίδιο πρίσμα αντικρίζονται και οι ισχυρισμοί του περί δόλου ή απάτης εκ μέρους της ενάγουσας και σε βάρος του παρέμειναν και πάλι αόριστοι, έωλοι και αναπόδεικτοι και ως εκ τούτου απορρίπτονται. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομική πτυχή που διέπει τα επίδικα ζητήματα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση ή επιχείρημα όταν κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων ή το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας,