ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΛΙΝΟΥ-ΦΛΑΣΟΥ-ΠΕΤΡΑ ΛΤΔ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ, Αρ. Αγωγής: 4392/11, 31/1/2022

(2)(α) του Ν. 101

(1)2009, Περί της πρόσβασης στο επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα νόμου. Β. Γενικές και Ειδικές αποζημιώσεις εκπηγάζουσες από τις παράνομες πράξεις του εναγομένου, ένεκα της λανθασμένης εφαρμογής του νόμου που αναφέρεται στο Α ανωτέρω. Γ. Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις από τον εναγόμενο για αμέλεια και παραλείψεις του βάσει του πιο πάνω αναφερόμενου νόμου, που είχαν ως αποτέλεσμα την χωρίς αποζημίωση κατάσχεση και/ή την απώλεια περιουσιακών στοιχείων και την απώλεια του επαγγέλματος των εναγόντων. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οποιεσδήποτε ενέργειες και/ή πράξεις του εναγομένου, οι οποίες έγιναν βάσει του πιο πάνω νόμου είναι παράνομες και αντισυνταγματικές. Ε. Αποζημιώσεις για μείωση και/ή απώλεια της ικανότητας τους προς απόληψη μελλοντικών κερδών και/ή εισοδημάτων, ένεκα της υποχρεωτικής στερήσεως της εργασίας τους ως οδηγών. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρήσει πρέπον το Σεβαστό Δικαστήριο. Ζ. Νόμιμο τόκο, έξοδα πλέον Φ.Π.Α, Αρ. Φ.Π.Α XXXXX5J. Εγείρεται προδικαστικό θέμα Συνταγματικότητας του περί Πρόσβασης στο επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμου του 2001 διότι αντίκειται σε βασικά άρθρα του Συντάγματος 23 του περί Προστασίας του δικαιώματος της περιουσίας, το άρθρο 25 του περί προστασίας του επαγγέλματος/ εργασίας και του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους επιβατικά λεωφορεία. Δεν είχαν άλλο εισόδημα εκτός από εκείνο του λεωφορειούχου και εξαιτίας της απελπιστικής τους οικονομικής θέσης μετά την ακύρωση των αδειών τους δέχθηκαν μη ικανοποιητική αποζημίωση. Ο εναγόμενος διά μέσω του Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων και το τμήμα οδικών μεταφορών απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 8 Ιουνίου 2009 και τους ενημέρωσε για τις άδειες των λεωφορείων που θα έληγαν την 31.12.2009. Προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο με την καταχώρηση προσφυγής προσβάλλοντας την πιο πάνω ενέργεια ως παράνομη διοικητική πράξη. Ο εναγόμενος απέστειλε την επιστολή βάσει του άρθρου 16A του περί Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων 2001 μέχρι του 2009. Οι ενάγοντες δεν υπέβαλαν αίτηση για να ενταχθούν στους φορείς που δημιουργήθηκαν διότι οι όροι και οι προϋποθέσεις ένταξης ήταν απαγορευτικοί από οικονομικής φύσεως. Ο Εναγόμενος μέσω του Τμήματος Οδικών Μεταφορών πέραν των παράνομων ενεργειών του να προχωρήσει σε ακύρωση των αδειών των λεωφορείων των Εναγόντων, επινόησε μία φόρμουλα αποζημιώσεων που δήθεν την βάσισε στο Νόμο 101

(1)του 2001 Περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων του 2009, η οποία ήτο πλήρως παράνομη και αντινομική, με αποτέλεσμα οι αποζημιώσεις εκ ποσού €79.734,50 που κατέβαλε στους Ενάγοντες και οι οποίες αφορούσαν: (α) την αγοραία αξία των λεωφορείων............. €43.710,50 (β) την αξία της άδειας "Ε" (ή οδικής χρήσης) η οποία δεν ανταποκρινόταν πραγματικά στο πνεύμα των διατάξεων του Νόμου και του πνεύματος του Νομοθέτη (λεπτομέρειες θα αναφερθούν κατά τη δικάσιμο)....... €27.600,00 (γ) την αξία απώλειας της απασχόλησης/εσόδων των Εναγόντων εκ ποσού.................... €8.424,00 ΣΥΝΟΛΟ €79.734,50 να έχουν βασισθεί σε τελείως λανθασμένες παραμέτρους και/ή ερμηνεία του νόμου και να μην είναι οι πρέπουσες και/ή αυτές που δικαιωματικά οι Ενάγοντες δικαιούνταν, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την έγερση της παρούσας αγωγής. Η κυριότερη απόκλιση αφορούσε τον υπολογισμό της απώλειας των εσόδων για την οποία αντί να υπολογιστεί ο μέσος όρος των μικτών εσόδων για τα έτη 2007 μέχρι 2009 όπως ρητά προνοούσε ο κανονισμός λανθασμένα ο εναγόμενος υπολόγισε τα κέρδη μόνο. Ο νομοθέτης όρισε ρητά ότι οι αποζημιώσεις που θα δίδοντο θα έπρεπε να αφορούν μεικτά έσοδα γιατί γνώριζε ο εναγόμενος ότι αυτοί που ασχολούνται με τις μεταφορές δεν ήταν κερδοφόρες επιχειρήσεις και επιχορηγούνταν από το κράτος. Επομένως, δεν υπήρχε λογική να υπολογίζονται μόνο τα κέρδη. Οι αποζημιώσεις για την απώλεια της αξίας των αδειών οδικής χρήσης ή Ε αφορούν φόρμουλα αντινομική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το ίδιο το τμήμα οδικών μεταφορών είχε υπολογίσει την άδεια Ε σε €10.251,00 ευρώ. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος μέσω του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, κατά παράβαση του Νόμου που αναφέρεται πιο πάνω, δεν απέδωσε μέσω του Υπουργείου Συγκοινωνιών & Έργων τις δικαιούμενες αποζημιώσεις έγκαιρα στους Ενάγοντες, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να απωλέσουν τεράστια ποσά όπως με λεπτομέρειες αναφέρονται κατωτέρω: (α) Για απώλεια απασχόλησης/εσόδων οι Ενάγοντες δικαιούνταν το ποσό των €279.905,97, το οποίο προκύπτει ως ακολούθως: €77.751,66 χ 3,6 = €279.905,97 (Το ποσό των €77.751,66 αντιπροσωπεύει τον μέσο όρο των ετήσιων εσόδων για τα έτη 2007, 2008 και 2009) ενώ έλαβαν μόνο €8.424,00 και παραμένει υπόλοιπο €271.481,97. (β) Για την απώλεια της άδειας "Ε" οι Ενάγοντες δικαιούνταν το ποσό των €33.000,00 ενώ έλαβαν μόνο €27.600,00 και άρα παραμένει υπόλοιπο €5.400,00. Σύνολο ποσού που απαιτούν οι Ενάγοντες από τον Εναγόμενο: €276.881,97. Το ποσό, πιο πάνω, απαρτίζεται, μεταξύ άλλων, από τα ακόλουθα: €140.000,00 υπό τύπο γενικών αποζημιώσεων για απώλεια της εργασίας τους καθ' ότι εάν γνώριζαν τις πραγματικές προθέσεις του Εναγόμενου και/ή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, όπως αυτές εφαρμόσθηκαν στις εταιρείες μεταφορών που δημιουργήθηκαν, ενδεχομένως να συμμετείχαν στους νέους φορείς που δημιουργήθηκαν και εάν οι όροι ένταξής τους στους νέους φορείς δεν ήταν απαγορευτικοί από οικονομικής φύσεως ή άλλως πως και σίγουρα δεν θα έχαναν τον κύκλο εργασιών τους. €100.000,00 απώλεια μελλοντικών απολαβών βασιζόμενες στην μελλοντική απώλεια των εργασιών τους και της περιουσίας τους. Η δικογραφημένη υπεράσπιση του εναγόμενου ξεκινά με την έγερση δεύτερου προδικαστικού ζητήματος ότι οι ενάγοντες με τις πράξεις τους την μη αμφισβήτηση της προκήρυξης της σύμβασης παραχώρησης και ανάθεσης της σύμβασης παραχώρησης αποκλειστικών δικαιωμάτων στην γεωγραφική περιοχή Λευκωσίας στην εταιρεία ΟΣΕΛ, την μη υποβολή των θέσεων τους σε σχέση με τον καθορισμό των αποζημιώσεων, την μη αμφισβήτηση της αρμόδιας αρχής ημερομηνίας 17.6.2010, και την είσπραξη αποζημίωσης χωρίς επιφύλαξη απεμπόλησαν το δικαίωμα να αμφισβητήσουν την συνταγματικότητα του νόμου 101

(1)/2009, τον περιορισμό της χρονικής διάρκειας των αδειών τους, την ανάκληση της άδειας τους από 5.7.2010 και τον αποκλειστικό χαρακτήρα των δικαιωμάτων της εταιρείας ΟΣΕΛ Λτδ, και τον χαρακτήρα της εύλογης αποζημίωσης. Εγείρεται και τρίτη προδικαστική ένσταση ότι το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας του νόμου έχει εγερθεί με την προσφυγή 539/2010 και τον νόμο 101

(1)/

1. Επί της ουσίας ο περί Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμου του 2001 μέχρι 2009 τεκμαίρεται ότι είναι Συνταγματικός και συνάδει με τις πρόνοιες του Συντάγματος. Οι ενάγοντες αποδέχθηκαν αποζημίωση χωρίς επιφύλαξη. Ο Εναγόμενος αρνείται όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Εναγόντων που περιέχονται στις παραγράφους 5, 6, 7, 8, 9 και 10 και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: (α) Οι Ενάγοντες είχαν το δικαίωμα να υποβάλουν, είτε ατομικώς, είτε ως μέλος κοινοπραξίας αίτηση συμμετοχής στο διαγωνισμό που θα οδηγούσε στη σύναψη της Σύμβασης Παραχώρησης Δημόσιας Υπηρεσίας στη Γεωγραφική Περιοχή Λευκωσίας και με τον τρόπο αυτό να συνέχιζαν να εκτελούν μεταφορές σε τακτικές γραμμές στη Γεωγραφική Περιοχή Λευκωσίας. (β) Ακόμη και μετά τη σύναψη της Σύμβασης Παραχώρησης, δόθηκε στους Ενάγοντες η ευκαιρία να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής στη μετοχική σύνθεση του Ενδιαφερομένου Μέρους, έστω κι αν η ευκαιρία αυτή δεν επιβαλλόταν νομοθετικά αλλά παρασχέθηκε με ενέργειες της διοίκησης μέσω των ιδιωτικών συμβάσεων παραχώρησης που συνήψε. (γ) Ό,τι αναλήφθηκε από την εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ, κατ' αποκλεισμό οποιουδήποτε άλλου, είναι η εκτέλεση δημόσιων μεταφορών σε τακτικές γραμμές ως ο όρος αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Ν. 101 (Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 101(Ι)/
2. Οι Ενάγοντες, δικαιούνται να λάβουν άδεια για να εκτελούν έκτακτες γραμμές, ως ο όρος αυτός ορίζεται στον ίδιο Νόμο. Συνεπώς, οι Ενάγοντες δικαιούνται να συνεχίσουν να ασκούν το επάγγελμα του λεωφορειούχου και/ή οδικού μεταφορέα. Επιπλέον, η εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ έχει τη δυνατότητα να αναθέσει, υπό μορφή υπεργολαβίας, ορισμένες μεταφορές. (δ) Οι Ενάγοντες, με βάση το άρθρο 16Β

(2)του Νόμου 101 (Ι)/2009, είχαν, εφόσον αποφάσιζαν να μην συμμετάσχουν στον Ανάδοχο Φορέα τα εξής σωρευτικά δικαιώματα: (ι) να λάβουν εύλογη και δίκαιη αποζημίωση από την αναθέτουσα αρχή, (ιι) να εργοδοτηθούν οι μόνιμοι εργοδοτούμενοι τους, από το φορέα δημόσιας υπηρεσίας. (ε) Συνεπώς, με το Νόμο 101 (Ι)/2009 δεν καταργήθηκε το επάγγελμα του λεωφορειούχου σε σχέση με τους υφιστάμενους λεωφορειούχους, ούτε υπήρξε παράβαση του δικαιώματος ιδιοκτησίας και/ή επήλθε de facto απαλλοτρίωση των περιουσιακών στοιχείων των Εναγόντων, καθ' ότι ούτε αποστέρησε από τους Ενάγοντες της ιδιοκτησίας τους, ούτε και εκμηδένισε την αξία της, χωρίς να προσφέρει στους Ενάγοντες αποζημίωση. (στ) Αναφορικά με το θέμα της αποζημίωσης, στις 13.5.2010, το Τμήμα Οδικών Μεταφορών το οποίο ενεργούσε ως Αναθέτουσα Αρχή εξέδωσε ανακοίνωση η οποία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο με την οποία πληροφορούσε τους λεωφορειούχους που δεν αποτελούν ή δε συμμετέχουν σε Ανάδοχο Φορέα και δικαιούνται να λάβουν αποζημίωση με βάση το Άρθρο 16Β του περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμου του 2001 (Νόμος 101

(1)J2001), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 101(l)(2Q09, στο εξής "ο Νόμος", ότι μπορούν να επικοινωνούν από τις 17.5.2010 σε συγκεκριμένα τηλέφωνα της κάθε επαρχίας για διευθέτηση συνάντησης με την Αναθέτουσα Αρχή για διαβούλευση και καθορισμό της αποζημίωσης που θα λάβουν. (ζ) Στους Ενάγοντες δόθηκε πρόταση της Αναθέτουσας Αρχής για καθορισμό των αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων για υπολογισμό της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών. Οι Ενάγοντες προσήλθαν σε συνεδρία με την Αναθέτουσα Αρχή για διαβούλευση στις 3.6.2010. Κατά τη συνεδρία παραδόθηκε στους Ενάγοντες Ενημερωτικό Σημείωμα στο οποίο καταγράφονται τα στοιχεία που έπρεπε να προσκομίσουν στην Αναθέτουσα Αρχή, προκειμένου να υπολογισθεί η αποζημίωση τους και υπέγραψαν βεβαίωση συμμετοχής στη διαδικασία διαβούλευσης με την οποία ανέλαβαν όπως υποβάλουν μέχρι τις 11.6.2010 τις θέσεις τους αναφορικά με άλλα κριτήρια τα οποία κατά την άποψή τους έπρεπε να ληφθούν υπόψη για σκοπούς καθορισμού των αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 16Β

(2)(α) του Νόμου καθώς και στοιχεία που αφορούν τις παραμέτρους των κριτηρίων που καταγράφονται στην πρόταση και έπρεπε να ληφθούν υπόψη στον υπολογισμό της αποζημίωσης των λεωφορείων τους. (η) Με δημόσια Ανακοίνωση της Αναθέτουσας Αρχής, η οποία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο αλλά και στην ιστοσελίδα της Αναθέτουσας Αρχής, η Αρμόδια Αρχή εκδήλωσε την ετοιμότητα της να καταβάλει την εύλογη και δίκαιη αποζημίωση. Στην ίδια Ανακοίνωση, σημειώνεται ότι, όσοι διαφωνούν με το ποσό της αποζημίωσης έχουν δικαίωμα να προσφύγουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας στην οποία ασκούσαν τη δραστηριότητα τους δυνάμει των υπό κατάργηση αδειών. (θ) Στις 17.6.2010 η Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, ενεργώντας με βάση το Νόμο ως αρμόδια αρχή, και μετά από διαβούλευση που έγινε με όσους ενδιαφερομένους ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της Αναθέτουσας Αρχής της 13.5.2010, δημοσίευσε την Απόφαση της Αρμόδιας Αρχής για τον τύπο υπολογισμού της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών στη βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων. (ι) Στις 23.7.2010 αποστάληκε στους Ενάγοντες επιστολή στην οποία επισυνάπτετο έντυπο Αίτησης για καταβολή εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης και Συμπληρωματικό Ενημερωτικό Σημείωμα, με την οποία τους καλούσαν να την συμπληρώσουν και να την υποβάλουν εφόσον επιθυμούσαν να μη συμμετάσχουν στον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ. (κ) Στις 10.9.2010 οι Ενάγοντες απέστειλαν την Αίτηση για καταβολή εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης. (λ) Την 23.12.2010 καταβλήθηκε στους Ενάγοντες το ποσό των €71.310,50 και συγκεκριμένα καταβλήθηκε: (α) για την αξία των αδειών το ποσό των €32.000,00 (β) για το τιμολόγιο του εκτιμητή το ποσό των €310,50 (γ) για την αγοραία αξία των λεωφορείων το ποσό των €39.000,00 (μ) Επιπλέον, στις 21.4.2011 καταβλήθηκε στους Ενάγοντες το ποσό των €8.424,00 για την απώλεια των ετήσιων εσόδων. (μ) Η φόρμουλα των αποζημιώσεων δεν είναι παράνομη και/ή αντινομική αλλά συνάδει πλήρως με τις πρόνοιες του Νόμου και/ή αποτελεί απόφαση της Αρμόδιας Αρχής για τον τύπο υπολογισμού της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών στη βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων, τα οποία κριτήρια αποφασίστηκαν μετά από διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους. Οι δε αποζημιώσεις έχουν βασισθεί σε ορθές παραμέτρους και/ή ερμηνεία του Νόμου και/ή είναι οι πρέπουσες και/ή αυτές που οι Ενάγοντες δικαιούντο να λάβουν. (ν) Μάλιστα, ενώ η Αναθέτουσα Αρχή κάλεσε τους Ενάγοντες να συμμετάσχουν στη διαβούλευση και/ή διαδικασία διαμόρφωσης των κριτηρίων αποζημίωσης, αυτοί δεν υπέβαλαν εισηγήσεις αναφορικά με τα κριτήρια που θα έπρεπε κατά τη γνώμη τους να ληφθούν υπόψη, επιπλέον των κριτηρίων που προκαταρκτικά καθόρισε η Αναθέτουσα Αρχή. Ούτε προσέφυγαν κατά της απόφασης της Αρμόδιας Αρχής ημερ. 17.6.2010, με την οποία καθορίστηκαν τα κριτήρια αποζημίωσης και η βάση υπολογισμού της αποζημίωσης για όλους τους ανένταχτους λεωφορειούχους και συνεπώς έχουν ήδη αποδεχθεί ότι η απόφαση στην οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή Αποζημιώσεων είναι ορθή και νόμιμη. (ξ) Συναφώς, ο Εναγόμενος επαναλαμβάνει την προδικαστική ένστασή του που περιέχεται στην παράγραφο 2 της παρούσας Υπεράσπισής του. Το κριτήριο ετήσιων εσόδων προκύπτει στην βάση της απόφασης της αρμόδιας αρχής και τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται σε αυτό ως το μεγαλύτερο των ακόλουθων στοιχείων

1. Χ/10 έσοδα όπου Χ είναι τα χρόνια δραστηριοποίησης στο επάγγελμα με μέγιστο τα 36 έτη.
2. 6% αγοραία αξία λεωφορείων.
3. 6.2% ακαθάριστα έσοδα. Ο εναγόμενος αποζημίωσε τους ενάγοντες με το μεγαλύτερο ποσό που προέκυψε λαμβάνοντας υπόψη τα έσοδα τα οποία οι ενάγοντες κατονόμαζαν κέρδη και τα ακαθάριστα έσοδα τα οποία οι ενάγοντες κατονομάζουν μικτά έσοδα. Αποζημιώθηκαν στη βάση των εσόδων και ο νόμος δεν καθόρισε σε ποιο βαθμό τα ετήσια έσοδα θα λαμβάνονταν υπόψη και άφηνε το ζήτημα στην αρμόδια αρχή. Ο νόμος δεν κάνει αναφορά σε αποζημίωση της αξίας των αδειών και υφιστάμενων παρόχων και αυτό ήταν ένα επιπλέον κριτήριο που εισήγαγε η αρμόδια αρχή για όσες άδειες οδικής χρήσης παραχωρήθηκαν πριν την 1.1.2000 και τους δόθηκε ένα ποσό μεταξύ €6.000 με €16.000, ανάλογα με τον πληθυσμό που είχε δικαίωμα να εξυπηρετήσει με την άδεια. Από προηγούμενο σχέδιο πλεονασμού αδειών το οποίο προέβλεπε αποζημίωση ΛΚ3.500 έως ΛΚ6.000 για κάθε άδεια που καθοριζόταν ως πλεονάζουσα εκπονήθηκε η βάση της αποζημίωσης. Η τελευταία φορά που καταβλήθηκε αποζημίωση ήταν το
4. Μέσα στην επόμενη τετραετία τα ποσά είχαν αυξηθεί κατά 10%. Το ποσό που έλαβαν οι ενάγοντες για την αξία των αδειών τους είναι κοντά στην πραγματικότητα. Το δικαίωμα αυτό απόλλυται και επηρεάζονται αρνητικά μόνο εν μέρει αφού οι ενάγοντες μπορούσαν να συνεχίσουν άλλες δραστηριότητες μεταφοράς επιβατών. Οι ενάγοντες κατέστησαν δικαιούχοι αποζημίωσης μόλις στις 10.9.2010 αφού υπέβαλαν διευκρινιστικά στοιχεία για την απώλεια ετήσιων εσόδων. Οι άδειες ήταν χρονικά περιορισμένες και δεν είχε δημιουργηθεί στους κατόχους της έννομη προσδοκία ως προς τη συνεχή διάρκεια των αδειών και την πιθανότητα να αντλούν ωφελήματα από άσκηση αδειοδοτημένης δραστηριότητας. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες αιτούνται απόφαση εναντίον του Εναγομένου ως ακολούθως: (α) τις θεραπείες που αιτούνται στο αιτητικό της παρούσας υπό στοιχεία A, Β, Γ, Δ, Ε, ΣΤ και Ζ. (β) €271.481,97 ως η παράγραφος 14 (α) ανωτέρω. (γ) €5.400,00 ως η παράγραφος 14 (β) ανωτέρω. (δ) €140.000,00 ως η παράγραφος 15 (α) ανωτέρω. (ε) €100.000,00 ως η παράγραφος 15 (β) ανωτέρω. (στ) Έξοδα πλέον τόκους, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Φ.Π.Α. 10273634Κ), πλέον έξοδα επιδόσεων. Καταχωρήθηκε απάντηση στην υπεράσπιση με την οποία οι ενάγοντες απέρριψαν τους πλείστους ισχυρισμούς του εναγόμενου. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας έγιναν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: Τεκμήριο 1- Κανονιστική Διοικητική Πράξη ημερομηνίας 11 Σεπτεμβρίου 2009 σε σχέση με τον περί Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα νόμου 2009 με την οποία καθορίζεται ως ημερομηνία έναρξης του σχεδίου την 11 Σεπτεμβρίου
5. Τεκμήριο 2- Κανονιστική Διοικητική Πράξη ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου
6. Ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από το εδάφιο

(6)του άρθρου 16Γ του περί πρόσβασης στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα καθορίζει ως γεωγραφική περιοχή τη γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει ολόκληρη την Λευκωσία. Τεκμήριο 3 - η προκήρυξη του διαγωνισμού στην παράγραφο 3 με την οποία γίνεται παραδεκτό ότι δημοσιεύτηκε στη συμπληρωματική εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο τμήμα Γ της επίσημης εφημερίδας η προκήρυξη. Γίνεται παραδεκτό ότι η αναθέτουσα αρχή βάσει του νόμου θα παραχωρούσε το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης της δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών μεταφορών η οποία περιλαμβάνει την χωρίς διακρίσεις και σε συνεχή βάση μεταφορά επιβατών σε προκαθορισμένες τακτικές διαδρομές. Τεκμήριο 4 - η γνωστοποίηση της συναφθείσας σύμβασης . Ημερομηνία ανάθεσης της σύμβασης 2.12.

1. Αριθμός προσφορών που υποβλήθηκαν
2. (Οργανισμός Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (ΟΣΕΛ). 20,000,000 ευρώ είναι η συνολική αξία της σύμβασης. Τεκμήριο 5 - Επιστολή του τμήματος οδικών μεταφορών ημερομηνίας 8.4.
3. Αποστάλθηκε με διπλοσυστημένο ταχυδρομείο και πληροφορήθηκε η λήπτης ότι η άδεια Ε θα παύει να ισχύει οριστικά από την 5 Ιουλίου
4. Κάθε υφιστάμενος πάροχος που είναι ιδιοκτήτης επιβατικού οχήματος του οποίου η άδεια Ε παύει να ισχύει και δεν συμμετέχει στον ανάδοχο φορέα δημόσιας υπηρεσίας δικαιούται να διεκδικήσει αποζημίωση. «
5. Σε περίπτωση που δεν συμμετέχετε με οποιονδήποτε τρόπο στην εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ., είναι σημαντικό να γνωρίζετε τα ακόλουθα: (α) Στη σύμβαση παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πιο πάνω υπάρχει ειδική πρόνοια με βάση την οποία, ως υφιστάμενος πάροχος στην Καθορισμένη Περιοχή Λευκωσίας, μπορείτε να υποβάλετε, εάν επιθυμείτε, πρόταση προς την εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ., για συμμετοχή σας στη μετοχική της σύνθεση. (β) Σε περίπτωση που υποβάλετε πρόταση για συμμετοχή σας στην εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ., η εν λόγω εταιρεία θα πρέπει, με βάση την εν λόγω σύμβαση, να διαβουλευτεί μαζί σας με καλή πίστη με στόχο την κατάληξη σε συμφωνία για τη συμμετοχή σας στη μετοχική της σύνθεση. (γ) Όμως, με βάση τις πρόνοιες της προαναφερθείσας σύμβασης, η εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. δεν είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί πρόταση συμμετοχής η οποία της υποβάλλεται μετά την 31η Δεκεμβρίου
6. (δ) Εφόσον το επιθυμείτε, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους πιο κάτω λειτουργούς του Τμήματός μου, οι οποία θα σας επεξηγήσουν τις πρόνοιες και τους όρους της σύμβασης που έχει υπογραφεί μεταξύ του Τμήματός μου και της εταιρείας Ο.Σ.Ε.Λ.: (i) XXXXX Κλεάνθους } Τηλ: XXXXX49 (ii) XXXXX Κουσκουλλή (iii) XXXXX Βακανά
7. Σε περίπτωση που δεν συμμετέχετε με οποιονδήποτε τρόπο στην εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ., και ταυτόχρονα δεν επιθυμείτε, οριστικά και αμετάκλητα, να υποβάλετε στην εν λόγω εταιρεία πρόταση για συμμετοχή σας στη μετοχική της σύνθεση - (α) Παρακαλείτε όπως με ενημερώσετε σχετικά το συντομότερο δυνατό, ώστε να σας πληροφορήσω για τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί για την εφαρμογή της παραγράφου (α) του εδαφίου

(2)του άρθρου 16Β των Νόμων, δηλαδή για τον τρόπο που μπορείτε να ασκήσετε το δικαίωμα σας για να λάβετε «εύλογη και δίκαιη αποζημίωση» λόγω της μη συμμετοχής σας στον ανάδοχο φορέα δημόσιας υπηρεσίας της Καθορισμένης Περιοχής Λευκωσίας, (β) επειδή με βάση την παράγραφο (β) του εδαφίου

(2)του άρθρου 16Β των Νόμων δικαιούστε επίσης όπως οι μόνιμοι εργοδοτούμενοι σας εργοδοτηθούν από την εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ., θα παρακαλούσα όπως ενημερώσετε σχετικά τους επηρεαζόμενους μόνιμους εργοδοτούμενους σας.

1. Σε περίπτωση που δεν συμμετέχετε με οποιονδήποτε τρόπο στην εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. μπορείτε επίσης να της υποβάλετε πρόταση για συμμετοχή σας στη μετοχική της σύνθεση και παράλληλα να με ενημερώσετε ότι επιθυμείτε να λάβετε μέρος και στη διαδικασία καθορισμού της «εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης», εν αναμονή των αποτελεσμάτων της διαβούλευσης σας με την εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. για τη συμμετοχή σας σε αυτήν. Σε τέτοια όμως περίπτωση θα παρακαλούσα όπως ενημερώσετε σχετικά τους επηρεαζόμενους μόνιμους εργοδοτούμενους σας για το δικαίωμα που τους παραχωρούν οι υπό αναφορά Νόμοι για εργοδότηση τους στην εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ.
2. Για οχήματα των οποίων η άδεια θα λήξει στις 5/7/2010 και δεν θα δηλωθούν από την εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. ότι θα χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πιο πάνω, θα πρέπει οι ιδιοκτήτες τους να υποβάλουν αίτηση ακινητοποίησης, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Μηχανοκινήτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμων του 1972 έως (Αρ. 2) του
3. Η δήλωση ακινητοποίησης θα πρέπει να υποβληθεί πριν τις 5/7/2010 και να ισχύει από τις 5/7/
4. Αν δεν υποβληθεί η εν λόγω δήλωση ακινητοποίησης τα οχήματα αυτά υπόκεινται στην καταβολή τελών κυκλοφορίας ιδιωτικού λεωφορείου.» Τεκμήριο 6- άδεια ενιαίας άδειας οδικής χρήσης αγροτικών λεωφορείων. Τεκμήριο 7- Απόφαση της αρμόδιας αρχής για τον τύπο υπολογισμού της εύλογης και δικαίας αποζημίωσης των υφιστάμενων πάροχων στη βάση αντικειμενικών κριτήριων. «
5. Η παρούσα απόφαση της αρμόδιας αρχής λαμβάνεται κατόπιν διαβούλευσης της αναθέτουσας αρχής με τους επηρεαζόμενους υφιστάμενους παρόχους σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου (α) του εδαφίου

(2)του άρθρου 16Β των περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων του 2001 μέχρι (Αρ. 2) του 2009 (Νόμος Αρ. 101 (Ι)/2001) για καθορισμό αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων ώστε να καταστεί δυνατός ο υπολογισμός του ύψους της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης που θα πρέπει να λάβει κάθε επηρεαζόμενος υφιστάμενος πάροχος από το γεγονός ότι θα παύσει να παρέχει δημόσια υπηρεσία εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές κατά την έννοια του Νόμου (στο εξής καλούμενης «Υπηρεσία»). 2. Με βάση τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις, η αρμόδια αρχή αποφασίζει ότι τα κριτήρια υπολογισμού του ύψους της αποζημίωσης για να είναι αντικειμενικά, αναλογικά και ταυτόχρονα εύλογα και δίκαια, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα: I. Την αγοραία αξία όλων των επιβατηγών οχημάτων (λεωφορείων) με τα οποία ο υφιστάμενος πάροχος ασκούσε το επάγγελμα του οδικού μεταφορέα για μεταφορά επιβατών επί κομίστρω κατ' επιβάτην. (α) Η εκτίμηση της αγοραίας αξίας του κάθε λεωφορείου να γίνει από ανεξάρτητους εκτιμητές του ιδιωτικού τομέα. (β) Αν η Αναθέτουσα Αρχή κρίνει, εύλογα, ότι μια εκτίμηση είναι υπερβολική τότε να έχει το δικαίωμα να καταφύγει η ίδια σε δεύτερο ανεξάρτητο εκτιμητή, επίσης του ιδιωτικού τομέα. (γ) Αν οι δυο τιμές διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους (πάνω από 5%) τότε το θέμα να τυγχάνει διαπραγμάτευσης. (δ) Το ποσό θα καταβάλλεται μόνο στην περίπτωση που ο υφιστάμενος πάροχος επιθυμεί να παραχωρήσει το λεωφορείο του στο κράτος. Η Αναθέτουσα Αρχή θα μπορεί να καταβάλει επιπλέον ποσό μέχρι €150 για την αμοιβή την εκτιμητή νοουμένου ότι θα προσκομιστεί σχετική απόδειξη πληρωμής. II. Ένα ποσό που να αντιπροσωπεύει την απώλεια των Ετήσιων Εσόδων του υφιστάμενου παρόχου νια το μέρος της που θα παύσει να ισχύει από την 5η Ιουλίου 2010, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 16(B) του Νόμου. Το ποσό αυτό να αντιπροσωπεύει ενός έτους Ετήσια Έσοδα για κάθε 10 χρόνια πραγματικής απασχόλησης στο επάγγελμα με μέγιστο τα 36 έτη (36 = 2010-1974) και να έχει σχέση με την ημερομηνία χορήγησης της άδειας («Ε» ή Οδικής Χρήσης). Τα Ετήσια Έσοδα, που στερείται ο υφιστάμενος πάροχος υπολογίζονται ως το ποσό που προκύπτει όταν από τα συνολικά ακαθάριστα έσοδα αφαιρεθούν όλες οι δαπάνες που έγιναν για το υπό αναφορά έτος. (α) Στο σκέλος των ακαθάριστων εσόδων, λαμβάνονται υπόψη μόνο τα έσοδα που είχε ο υφιστάμενος πάροχος από την παροχή των Υπηρεσιών, ήτοι τα ακαθάριστα έσοδα από: § τη μεταφορά επιβατών επί κομίστρω κατ' επιβάτην, § μεταφορές μαθητών επί κομίστρω κατ' επιβάτην, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από τη μεταφορά μαθητών τα κόμιστρα των οποίων κατέβαλλε το κράτος, § μεταφορές κατόχων κοινωνικής κάρτας, τα κόμιστρα των οποίων κατέβαλλε το κράτος, § τυχόν άλλα έσοδα που θα απολεσθούν από την απώλεια της παροχής των Υπηρεσιών, όπως π.χ. από τυχόν μεταφορά ταχυδρομείου. Έσοδα από πηγές που δεν θα επηρεαστούν άμεσα από την απώλεια της δραστηριότητας στις δημόσιες επιβατικές μεταφορές, δεν θα μην λαμβάνονται υπόψη. Τέτοια έσοδα είναι οι μεταφορά επιβατών, συμπεριλαμβανομένων μαθητών σε εκδρομές ή η μεταφορά στρατιωτών κ.ά. (β) Στο σκέλος των δαπανών, λαμβάνονται υπόψη μόνο οι δαπάνες που είχε ο υφιστάμενος πάροχος από την παροχή των Υπηρεσιών, ήτοι οι δαπάνες για την πραγματοποίηση των εσόδων που λαμβάνονται υπόψη στο σκέλος των εσόδων, όπως καθορίζεται στην παράγραφο (α) πιο πάνω, και αφορούν: § όλα τα έξοδα για την παροχή των Υπηρεσιών, ήτοι τα έξοδα του συγκεκριμένου λεωφορείου ή, αν πρόκειται για υφιστάμενο πάροχο που κατέχει πολλά λεωφορεία, την αναλογία του συγκεκριμένου λεωφορείου για απόσβεση της αξίας του λεωφορείου, καύσιμα, λιπαντικά, ελαστικά, συντήρηση, επισκευές, ασφάλιστρα, καθαριότητα, άλλα γενικά έξοδα, και § τα ποσά που καταβλήθηκαν για το μισθό του οδηγού του λεωφορείου ή του ίδιου του λεωφορειούχου, αν αυτοεργοδοτείται ο ίδιος, όπως αυτός (ο μισθός) δηλώθηκε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για σκοπούς καταβολής των σχετικών εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, (γ) Νοείται ότι τα έσοδα και δαπάνες που λαμβάνονται υπόψη στο σκέλος των ακαθάριστων εσόδων και δαπανών αντίστοιχα είναι όπως αυτά δηλώνονται στο Έντυπο Ειδοποίησης Υποβολής Φορολογίας του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων και τα οποία προέρχονται από την παροχή των Υπηρεσιών. Αν από το Έντυπο Ειδοποίησης Υποβολής Φορολογίας του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων του υφιστάμενου παρόχου δεν περιλαμβάνονται τα πιο πάνω στοιχεία ή είναι αδύνατος ο διαχωρισμός τους ώστε να προκύψουν μόνο τα στοιχεία που αφορούν στην παροχή των Υπηρεσιών, τότε η Αναθέτουσα Αρχή θα κρίνει ανάλογα με βάση αποδεκτές λογιστικές αρχές, λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων τα στοιχεία με βάση τα οποία καθορίστηκαν τα επιτρεπόμενα κόμιστρα στην τελευταία αναθεώρηση των επιτρεπόμενων κομίστρων, προσαρμοζόμενων στα δεδομένα των σχετικών εργασιών κάθε υφιστάμενου παρόχου. δ) Τα Ετήσια Έσοδα προκύπτουν ως ο αριθμητικός μέσος όρος των Ετήσιων Εσόδων των τριών τελευταίων ετών, δηλαδή των ετών 2007, 2008 και 2009, όπως ορίστηκαν πιο πάνω. (ε) Αν το ποσό αυτό (βλέπε (δ) πιο πάνω) είναι μικρότερο από: (

1. i)το 6% της αγοραίας αξίας των επιβατηγών οχημάτων του υφιστάμενου παρόχου με τα οποία αυτός παρείχε Υπηρεσίες, ή (
2. ii)το 6,2% των ακαθάριστων εσόδων που λαμβάνονται υπόψη στο σκέλος των ακαθάριστων εσόδων σύμφωνα με την παράγραφο (α) πιο πάνω, τότε θα λαμβάνεται το μεγαλύτερο από τα ποσά αυτά. Σημείωση: Η πρόνοια αυτή έχει σκοπό να διασφαλίσει μια ελάχιστη αποζημίωση για τους υφιστάμενους παρόχους οι οποίοι κατά την τελευταία τριετία παρουσίαζαν ζημιές. Το ποσοστό 6% είναι το ίδιο ποσοστό το οποίο καθορίζεται στις υπογραφείσες συμβάσεις παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας ως το λογικό ποσοστό απόδοσης του επενδυόμενου κεφαλαίου. Το ποσοστό 6,2% θεωρείται ως λογικό κέρδος σε μία χαμηλού ρίσκου επιχείρηση όπως η διά αδειοδοτήσεως μεταφορά επιβατών επί κομίστρω σε τακτικές γραμμές και είναι το ίδιο με το ποσοστό που χρησιμοποιείτο από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών στον καθορισμό του ύψους των κομίστρων. (στ) Η αποζημίωση αυτή να είναι ίση με τα Ετήσια Έσοδα για κάθε 10 χρόνια πραγματικής απασχόλησης στο επάγγελμα με μέγιστο τα 36 έτη (36 = 201 Ο­Ι 974) και έχει σχέση με την ημερομηνία χορήγησης της άδειας «Ε» ή της άδειας Οδικής Χρήσης. Σημείωση: Ο λόγος αυτός (ενός έτους για κάθε 10 χρόνια απασχόλησης) είναι ανάλογος με αυτόν που χρησιμοποίησε το κράτος σε δικούς του εργαζόμενους. Και ΙΙΙ. Ένα ποσό που να αντιπροσωπεύει την αξία της άδειας («Ε» ή Οδικής Χρήσης) για το μέρος της που θα παύσει να ισχύει από την δη Ιουλίου 2010, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 16(B) των περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων του 2001 μέχρι (αρ. 2) του 2009. (α) όσες άδειες παραχωρήθηκαν δωρεάν μετά την in Ιανουάριου 2000 το ποσό αυτό θα είναι ίσο με μηδέν. (β) για τις υπόλοιπες άδειες το ποσό αυτό να κυμαίνεται μεταξύ €6.000 και €12.000, στην αναλογία πληθυσμού που είχε δικαίωμα να εξυπηρετεί η εν λόγω άδεια, ως εξής: (β) (α) Λεωφορεία που μετάφεραν επιβάτες (συμπεριλαμβανομένων μαθητών ή κατόχων κοινωνικής κάρτας) που κατέβαλλαν το κόμιστρο που προβλέπεται στον πίνακα με τα επιτρεπόμενα κόμιστρα: Αναλογία πληθυσμού που εξυπηρετούσε το συγκεκριμένο λεωφορείο Ποσό σε € 1. Μέχρι 200 κάτοικους 6.000 2. Από 201 μέχρι 400 κατοίκους 8.000 3. Από 401 μέχρι 600 κατοίκους 10.000 4. Από 601 και άνω κατοίκους 12.000 (β)(β) Λεωφορεία που μετάφεραν μαθητές και αμείβονταν στη βάση κοστολογίων που ετοιμάζονταν από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών το ποσό των €12.000 ή κλάσμα αυτού, ανάλογα με τα μερίδια μεταφοράς που είχαν βάσει της άδειάς τους. (β)(γ) Λεωφορεία που εμπίπτουν και στις δυο πιο πάνω κατηγορίες θα δικαιούνται το μεγαλύτερο από τα δυο ποσά. Σημειώσεις: (ί) Τα ποσά αυτά προέρχονται από προηγούμενο σχέδιο πλεονασμού αδειών που εφάρμοσε το ΤΟΜ στο οποίο προβλεπόταν αποζημίωση £3.500 έως £6.000 για κάθε άδεια που ακυρωνόταν ως πλεονάζουσα. Η τελευταία φορά που καταβλήθηκε τέτοιο ποσό ήταν το 2006. Εάν ληφθεί υπόψη η πάροδος 4 χρόνων, τα ποσά αυτά σε ΕΥΡΩ γίνονται περίπου €5.500 έως €11.000. Επιπλέον τα ποσά έχουν αυξηθεί κατά ποσοστό 10% περίπου. (ίί) Το δικαίωμα αυτό απόλλυται και επηρεάζεται αρνητικά μόνο εν μέρει αφού ο υφιστάμενος πάροχος μπορεί να συνεχίσει τις άλλες δραστηριότητες στη μεταφορά επιβατών που είχε και προηγουμένως, δηλαδή της μεταφοράς επιβατών επί μισθώσει ή σε έκτακτες γραμμές (εκδρομές κλπ). 3. Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω, η αποζημίωση για κάθε άδεια αποτυπώνεται στον πιο κάτω τύπο (φόρμουλα). Χ Α Α = α + Ε ______ + 10 Α Όπου: IV. Α: είναι το συνολικό ύψος της αποζημίωσης που θα δοθεί στον υφιστάμενο δικαιούχο πάροχο για κάθε άδεια («Ε» ή Οδικής Χρήσης)_που θα παύσει να ισχύει από την 5π Ιουλίου 2010, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 16(B) των περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων του 2001 μέχρι (αρ. 2) του 2009. α: είναι η αγοραία αξία των επιβατηγών οχημάτων που θα μεταβιβαστούν από τον υφιστάμενο πάροχο στην Αναθέτουσα Αρχή στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω (σημείο I). Ε: είναι το Ετήσια Έσοδα που είχε ο υφιστάμενος πάροχος από την παροχή των Υπηρεσιών, στη βάση των δεδομένων και όσων άλλων αναφέρονται πιο πάνω (σημείο II). X είναι η χρονική διάρκεια απασχόλησης του υφιστάμενου παρόχου στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών (σε έτη), με μέγιστο τα 36 έτη (36 = 2010-1974) και έχει σχέση με την ημερομηνία χορήγησης της άδειας «Ε» ή της άδειας οδικής χρήσης. ΑΑ είναι το μέρος της αποζημίωσης που προορίζεται να καλύψει την άδεια «Ε» ή την άδεια Οδικής Χρήσης, για το μέρος της που θα παύσει να ισχύει την 5η Ιουλίου 2010 (σημείο III). 4. Διευκρινίζεται ότι η αποζημίωση θα καταβάλλεται μόνο σε όσους υφιστάμενους παρόχους πράγματι δεν συμμετέχουν, ούτε και θα συμμετάσχουν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010 με βάση Υπεύθυνη Δήλωση που θα υπογράψουν, στον Ανάδοχο Φορέα Δημόσιας Υπηρεσίας βάσει σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας στην Καθορισμένη Περιοχή στην οποία σήμερα δραστηριοποιούνται.» Τεκμήριο 8 - Αίτηση που υποβλήθηκε για καταβολή εύλογης και δικαίας αποζημίωσης. Τεκμήριο 9 - Επιστολή του τμήματος οδικών μεταφορών ημερομηνίας 17 Μαρτίου 2011 με την οποία κοινοποιήθηκε ότι η επιτροπή ζητεί να γίνει ένας διαχωρισμός των εσόδων για τα έτη 2007,2008 και 2009 που αφορούν τις τακτικές και μη τακτικές γραμμές και τα στοιχεία να είναι υπογεγραμμένα από τον λογιστή τους. Τεκμήριο 10 - διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 8 Απριλίου 2010 που αφορά γνωστοποίηση της έναρξης ισχύος σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές. Από το 2007 το τμήμα οδικών μεταφορών ξεκίνησε πραγματοποίηση συναντήσεων με όλους τους μεταφορείς και παρουσίασε το σχέδιο ανάπτυξης στο πλαίσιο εναρμόνιση εθνικού νομικού πλαισίου με τον κανονισμό ΕΚ 1370/2007. Διενεργήθηκαν δύο δημόσιες διαβουλεύσεις. Η διαδικασία προσαρμογής της νέας νομοθεσίας έγινε με πλήρη διαφάνεια. Συγκεκριμένα: (α) Στις 24.7.2009, δημοσιεύτηκε ο περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα (Τροποποιητικός) (Αρ.2) Νόμος του 2009 (Νόμος 101 (Ι)/2009) (στο εξής «ο Νόμος»), (β) Ο εν λόγω Νόμος τέθηκε σε ισχύ στις 11.9.2009 με τη Γνωστοποίηση αρ. Κ.Δ.Π.322/2009. (γ)" Στις 22.9.2009, ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων εξέδωσε, δυνάμει του άρθρου 16Γ

(6)του Νόμου, Διάταγμα με το οποίο καθόρισε τα όρια έξι γεωγραφικών περιοχών της Κύπρου, περιλαμβανομένης της «Γεωγραφικής Περιοχής Λευκωσίας», σε σχέση με τις οποίες το Τμήμα Οδικών Μεταφορών (στο εξής «Αναθέτουσα Αρχή») θα μπορούσε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 16Γ, να συνομολογήσει συμβάσεις παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές. Στις 24.9.2009 η αναθέτουσα αρχή δημοσίευσε προκήρυξη διαγωνισμού για τη συνομολόγηση σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών και παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές στη Γεωγραφική περιοχή Λευκωσίας. Η προκήρυξη δημοσιεύτηκε στο Tenders Electronic Daily με αριθμό 2009/S 184-265615 και στο τμήμα Γ της επίσημης εφημερίδας. Κατά την έννοια του άρθρου 16Β

(3)είχε δικαίωμα υποβολής της αίτησης συμμετοχής είτε ατομικά είτε ως μέρος κοινοπραξίας νοουμένου ότι πληρούσε τους όρους της προκήρυξης. Η ενάγουσα εταιρεία θεωρείται υφιστάμενος πάροχος ως προνοεί το άρθρο 16Β του νόμου. Η αναθέτουσα αρχή υπέγραψε στις 2.12.2009 με τον ΟΣΕΛ σύμβαση για την γεωγραφική περιοχή της Λευκωσίας. Με επιστολή ημερομηνίας 8.4.2010 η Αναθέτουσα Αρχή πληροφόρησε τόσο τους Ενάγοντες όσο και όλους τους υφιστάμενους παρόχους κατά την έννοια του άρθρου 16Β

(3)του Νόμου, τα ακόλουθα: (α) την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης με τον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ (β) για τις διατάξεις του Νόμου που θα τους επηρέαζαν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης, και (γ) για ειδική πρόνοια που ενσωματώθηκε στη σύμβαση της Αναθέτουσας Αρχής με τον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ βάσει της οποίας θα είναι υπόχρεος, σε περίπτωση που υποβληθεί σ' αυτόν, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010 πρόταση από υφιστάμενο πάροχο να μετάσχει στη μετοχική σύνθεση, να διαβουλευθεί με αυτόν με καλή πίστη με στόχο την κατάληξη σε συμφωνία προς το σκοπό αυτό. Μέχρι την ημερομηνίας έναρξης της ισχύος της σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας (5.7.2010) κατείχε τις άδειες οδικής χρήσης για τα λεωφορεία XXXXX82, XXXXX57, XXXXX

1. Στις 13.5.2010 η αναθέτουσα αρχή εξέδωσε ανακοίνωση η οποία δημοσιεύτηκε στο τύπο και πληροφόρησε τους υφιστάμενους λεωφορειούχους που δεν συμμετείχαν στο φορέα να λάβουν αποζημίωση σύμφωνα με το άρθρο 16Β του νόμου και να επικοινωνήσουν από τις 17.5.2010 με τμήματα της αναθέτουσας αρχής. Στους ενάγοντες δόθηκε πρόταση της αναθέτουσας αρχής για καθορισμό αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων για υπολογισμό της εύλογης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών. Προσήλθαν σε συνάντηση στις 3 Ιουνίου
2. Δημοσιεύτηκε σε ανακοίνωση η ετοιμότητα της αναθέτουσας αρχής να καταβάλει εύλογη και δίκαια αποζημίωση και όσοι διαφωνούσαν μπορούσαν να προσφύγουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Στις 13 Μαΐου 2010 η αναθέτουσα αρχή δημοσίευσε την απόφαση της αρμόδιας αρχής για φόρμουλα υπολογισμού της εύλογης αποζημίωσης των υφιστάμενων πάροχων βάσει αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων. Στις 23.7.2010 αποστάλθηκε στους ενάγοντες επιστολή στην οποία επισυνάφθηκε η αίτηση για καταβολή εύλογης και δικαίας αποζημίωσης και την καλούσε να συμπληρώσει και να συμμετέχει στον ΟΣΕΛ Λτδ. Καταβλήθηκε στους ενάγοντες το ποσό των €88.664,67 όπως φαίνεται στην έκθεση της επιτροπής αποζημιώσεων ήτοι αξία λεωφορείων €39.000, αξία άδειας €32.000, απώλειας εσόδων €17.351,17 και τιμολόγιο για τα έξοδα του εκτιμητή €310,
3. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Πρώτος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Κωνσταντινίδης που ήταν διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας. Ανέφερε ότι οι ενάγοντες δεν είχαν άλλο εισόδημα εκτός από εκείνο του λεωφορειούχου και εξαιτίας της απελπιστικής τους κατάστασης αποδέχθηκαν άνευ βλάβης το ποσό των €79.734,50 ως αποζημίωση. Ο εναγόμενος μέσω του τμήματος οδικών μεταφορών ερμήνευσε λανθασμένα τις διατάξεις του νόμου πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων του 2001 μέχρι 2009 101

(1)/

1. Ο νόμος είναι αντισυνταγματικός και οδηγούσε σε de facto απαλλοτρίωση της περιουσίας του. Οι ενάγοντες δεν επέβαλαν αίτηση για να ενταχθούν στους φορείς που δημιουργήθηκαν διότι οι όροι και οι προϋποθέσεις ένταξης την καθιστούσαν εξ΄ αντικειμένου από οικονομικής φύσεως απαγορευτική. Στις 13.5.2010, η Αναθέτουσα Αρχή εξέδωσε ανακοίνωση η οποία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο με την οποία πληροφορούσε τους λεωφορειούχους που δεν αποτελούν ή δε συμμετέχουν σε Ανάδοχο Φορέα και δικαιούνται να λάβουν αποζημίωση με βάση το Άρθρο 16Β του Νόμου, ότι μπορούν να επικοινωνούν από τις 17.5.2010 σε συγκεκριμένα τηλέφωνα της κάθε επαρχίας για διευθέτηση συνάντησης με την Αναθέτουσα Αρχή για διαβούλευση και καθορισμό της αποζημίωσης που θα λάβουν. Η κυριότερη απόκλιση της λανθασμένης προσέγγισης αφορούσε τον υπολογισμό της απώλειας της απασχόλησης εσόδων για τα έτη 2007 μέχρι 2009 ως είχε συμφωνηθεί στην φόρμουλα. Ο εναγόμενος υπολόγισε τα κέρδη μόνο και τέτοιος υπολογισμός των εσόδων αντίκειται στο νόμο. Οι αποζημιώσεις θα πρέπει να αφορούσαν τα μεικτά έσοδα γιατί γνώριζαν μέσω του τμήματος οδικών μεταφορών ότι τα φυσικά πρόσωπα και εταιρείες που ασχολούνται με οδικές μεταφορές δεν ήταν κερδοφόρες και επιχορηγούνταν συστηματικά από το κράτος. Σε σχέση με τις αποζημιώσεις για την απώλεια της αξίας της άδειας Ε ο υπολογισμός που αναφέρεται στην σελίδα 4 της φόρμουλας είναι αντινομικός και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικότητες και δεν είναι δίκαια και εύλογη αποζημίωση αφού το ίδιο το τμήμα οδικών μεταφορών στην αναφερόμενη φόρμουλα αναφέρεται σε παλαιότερη εκτίμηση όπου είχε υπολογίσει την αξία της άδειας Ε στο ποσό των €10.251,00 η κάθε μία άδεια. Στις 23.07.2010 αποστάληκε στους Ενάγοντες επιστολή στην οποία επισυνάπτετο Αίτηση για καταβολή εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης, με την οποία την καλούσε να συμπληρώσει και να υποβάλει εφόσον επιθυμούσε να μη συμμετάσχει στον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ) Λτδ. Στις 10/9/2010 οι Ενάγοντες απέστειλαν συμπληρωμένη αίτηση για καταβολή αποζημίωσης. Ήταν παρών σε όλες τις συνεδρίες ως μέλος του Παγκυπρίου Συνδέσμου των λεωφορείων και για να καταλήξουν στην φόρμουλα είχαν περάσει πολλά στάδια. Για να τους δώσουν την τελική φόρμουλα παραποίησαν τους συντελεστές που συνθέτουν την αποζημίωση όσων δεν έμπαιναν μέσα στον νέο φορέα. Όλες οι διαβουλεύσεις περιστρέφονταν γύρω από τα ετήσια έσοδα των λεωφορείων με όποια μορφή και να ήταν ο τύπος της αποζημίωσης. Η τελική φόρμουλα είχε τρεις παραμέτρους που συνθέτουν το ποσό της αποζημίωσης. Πρώτη παράμετρος ήταν η αξία των λεωφορείων, δεύτερη τα χρόνια υπηρεσίας του κάθε λεωφορειούχου πολλαπλασιαζόμενα με τα ετήσια έσοδα διά δέκα, και τρίτη ο συντελεστής της αξίας της άδειας οδικής χρήσης. Η αξία των λεωφορείων είναι υποτιμημένη επειδή έγινε υπό την αίρεση αφαίρεσης του δικαιώματος εξάσκησης στο επάγγελμα. Περαιτέρω, όταν κατατέθηκαν οι εκτιμήσεις των λεωφορείων προχώρησαν και σε δεύτερες εκτιμήσεις μείωσης αυτής της αξίας μονομερώς. Ο δεύτερος συντελεστής της φόρμουλας που αφορούσε τα έσοδα τους ήθελε να προσθέσουν τα έσοδα για τα έτη 2007, 2008 και
2. Στην συνέχεια το άθροισμα των εσόδων για την τριετία να διαιρεθεί διά 3 για να βρεθεί ο μέσος όρος για τα ετήσια έσοδα. Στην συνέχεια απέστειλαν τις εκτιμήσεις μέσω ελεγκτών και κατατέθηκαν στο αρμόδιο υπουργείο από τον δικηγόρο τους. Περαιτέρω, είχαν ληφθεί υπόψη τα χρόνια υπηρεσίας για τα οποία έγινε έντονη συζήτηση διότι δεν ήταν σωστό να υπάρχει η ίδια μεταχείριση εκείνου που ήταν 30-40 χρόνια στο επάγγελμα με πρόσωπο ο οποίος εργάσθηκε μόνο 2 με 3 χρόνια στο επάγγελμα. Σε αυτό το σημείο πήραν τα χρόνια υπηρεσίας και τα διαίρεσαν διά
3. Δεν είχε δει ποτέ τον όρο κέρδους ως μέρος της φόρμουλας υπολογισμού των αποζημιώσεων και έκαναν χρήση αντί τα ετήσια έσοδα το ετήσιο κέρδος. Δεν υπήρχε εταιρεία Λεωφορείων που εκτελούσε παρόμοια δρομολόγια στην Κύπρο που να είχε κέρδη. Επιδίδονταν οι λεωφορειούχοι και υπηρεσιακές εταιρείες κάθε χρόνο με ετήσιες ζημιές για να διεξάγουν τις δημόσιες μεταφορές. Στην περίπτωση που το κέρδος είναι 0 και πολλαπλασιαστεί με οποιοδήποτε ποσό το αποτέλεσμα είναι
4. Για την άδεια οδικής χρήσης αναφέρει ότι οι άδειες δικαιώματος χρήσης πληρώθηκαν διότι το κράτος προωθούσε την ιδέα περιφερικοποίησης των χωριών. Σε περίπτωση που κάποιος ήθελε να αγοράσει άδεια χρήσης το 2005 από το κράτος θα πλήρωνε τα έξοδα. Ήταν κοινώς αποδεκτό ότι αυτή η άδεια θα πληρωνόταν 22 με 23 χιλιάδες. Φάνηκε από τον τελικό αριθμό συμμετοχής στον νέο φορέα ότι υπήρχαν προβλήματα και το κόστος συμμετοχής δεν ήταν προσιτό πχ. Θα έπρεπε οι λεωφορειούχοι να προσφέρουν εγγυητικές που ήταν αδύνατον να τις παρέχουν. Επίσης για την συμμετοχή λεωφορειούχων στο νέα σχήμα ήθελαν ηλικίες λεωφορείων κάτω των 10 ετών μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Δεν μπορούσε ένα λεωφορείο που το χρωστούσε ακόμη να το βάλει στον νέο φορέα και να ζητήσει από την τράπεζα να τον αποδεσμεύσει. Διαμαρτυρήθηκε για το θέμα της φόρμουλας και απέστειλε επιστολές. Κατέθεσε επιστολή που απέστειλε στο ΤΟΜ που περιέχει εξηγήσεις και στοιχεία για τον λανθασμένο της φόρμουλας που χρησιμοποιήθηκε. Αναφορικά με την άδεια χρήσης του 2005 που πλήρωσε στο ΤΟΜ ανέφερε ότι την απέκτησε στις 13.9.2005 και την κατέθεσε ως τεκμήριο
5. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η νομοθεσία καταργούσε άδειες μεταφορών και έτσι δεν μπορούσε να δραστηριοποιηθεί πλέον στον τομέα και να εξασκεί το επάγγελμα. Οι άδειες οδικής χρήσης δεν έληγαν είχαν διάρκεια. Οι δικές του άδειες αφορούσαν ημικατεχόμενη περιοχή και εξυπηρετούσαν τα χωριά Πέτρα, Καλό Χωριό και Άγιο Γεώργιο. Η προηγούμενη νομοθεσία προέβλεπε ότι καμία άδεια δεν θα καταργηθεί μέχρι την επιστροφή στα κατεχόμενα χωριά. Αληθεύει ότι οι άδειες χρήσης είχαν ημερομηνία λήξης την 26.6.2012 (τεκμήριο 6) όμως ανανεώνονταν αυτόματα. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής του νέου σχήματος δημόσιων μεταφορών ήταν ότι όλοι χάσανε τις εργασίες τους. Ο υιός του έφυγε για το εξωτερικό και ο ίδιος ασχολήθηκε πλέον με ασφάλειες. Τα λεωφορεία τα πήρε το κράτος διότι ήταν μέσα στις χορηγηθείσες αποζημιώσεις. Τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας του για τα έτη 2007, 2008 και 2009 τις ετοίμασε ο ελεγκτής XXXXX Καλοπετρίδης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι εργαζόμενοι στην εταιρεία ήταν ουσιαστικά η οικογένεια του και εκτελούσαν την εργασία του λεωφορειούχου. Ακόμη και η σύζυγός του ήταν συνοδηγός για την βοήθεια μεταφοράς παιδιών του νηπιαγωγείου. Οι άδειες που είχαν αφορούσαν τη μεταφορά επιβατών επί κομίστρων, μεταφορές μαθητών, ταχυδρομείων και κάποιες εκδρομές με τα σχολεία. Οι άδειες που είχαν αφορούσαν την νομοθεσία 9/82 των αγροτικών λεωφορείων και είχαν το δικαίωμα να εξυπηρετούν τις ανάγκες της κοινότητας. Ως κατεχόμενη περιοχή οι άδειες ήταν προσωρινές που τις έπαιρναν με την προσδοκία επιστροφής στην προηγούμενη τους έδρα. Ανανεώνονταν κάθε 5 χρόνια και ανέγραφαν την προσωρινότητα μέχρι επιστροφής. Η εταιρεία εκτελούσε δρομολόγια από πριν το
6. Οι διαδρομές αφορούσαν τα εναπομείναντα χωριά μετά την εισβολή. Πριν την εισβολή είχε 6 άδειες. Χάσανε λεωφορεία στην Πέτρα και μετά με λανθασμένες ενέργειες του ΤΟΜ χάσανε ακόμη μία άδεια διότι δεν την ανανέωσαν έγκαιρα. Τα δρομολόγια αφορούσαν εσωτερικές τακτικές γραμμές. Στο τέλος κατείχε η εταιρεία 3 λεωφορεία. Είχαν και ένα τέταρτο λεωφορείο που δεν εκτελούσε εσωτερικές τακτικές γραμμές αλλά τουριστική γραμμή. Πριν την νέα νομοθεσία του 2009 προηγήθηκε η περιφερειακή εταιρεία σε μία προσπάθεια βελτίωσης των οδικών μεταφορών. Σε σχέση με την νέα νομοθεσία που δημοσιεύτηκε στις 24.7.2009 ανέφερε ότι εάν έμπαινε στο νέο φορέα με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε το τμήμα οδικών μεταφορών οι διαφορές τους ήταν τεράστιες και θα οδηγούσε η εφαρμογή των όρων σε μία κατάσταση όπου η εταιρεία δεν θα ήταν βιώσιμη. Διαφώνησε με αυτή την κατάσταση και έκαναν διάφορες ενέργειες σε όλες τις κατευθύνσεις και η Βουλή πριν διαλυθεί ζήτησε αναστολή αυτής της κατάστασης. Όμως, η εκτελεστική εξουσία ξεκίνησε να την εφαρμόσει χωρίς να πληρούνται τα κριτήρια. Το ποσοστό συμμετοχής για να γίνει ΟΣΕΛ έπρεπε να ήταν 80% και από τα 431 λεωφορεία ενδιαφέρον έδειξαν μόνο τα 126 . Παράτυπα έγινε η ΟΣΕΛ διότι λήφθηκαν υπόψη τα αστικά λεωφορεία. Εάν είχαν εφαρμόσει την τεχνογνωσία που είχαν αποκτήσει τόσα χρόνια θα ήθελαν να ενταχθούν στο σχέδιο. Το κόστος ήταν €4 το χιλιόμετρο και το τμήμα το παρουσίαζε
7. Έτσι δεν είχε υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στον φορέα. Μετά που έμαθαν ότι κατακυρώθηκε η προσφορά στον ΟΣΕΛ καταχώρησαν προσφυγή στο Δικαστήριο. Αναφορικά με την θέση ότι οι υφιστάμενες άδειες είχαν ημερομηνίας λήξης το απέρριψε και είπε ότι δεν αληθεύει να υπήρχε σχετική πρόνοια στον νόμο 9/
8. Οι άδειες που κατείχε η ενάγουσα ως άδειες που αφορούσαν κατεχόμενες περιοχές δεν μπορούσαν να μεταφερθούν σε άλλο πρόσωπο ή οντότητα. Ο σκοπός των αδειών ήταν η εξυπηρέτηση των κοινοτήτων. Τους πληροφόρησαν μετά την κατακύρωση της προσφοράς στον ΟΣΕΛ ότι έπρεπε να υποβάλουν αίτηση τερματισμού και ότι η άδεια χρήσης θα έληγε την 5 Ιουλίου
9. Στην ΟΣΕΛ μπήκαν οι 30% υφιστάμενοι λεωφορειούχοι μέσα με 70% των μετοχών. Για να μπει στον ΟΣΕΛ έπρεπε να εκχωρήσει τα λεωφορεία του που δεν μπορούσε να γίνει διότι τα χρωστούσε. Έπρεπε να καταθέσει εγγυητική για ψηλά ποσά και έπρεπε μέσα σε 5 χρόνια να αλλάξει λεωφορεία ηλικίας 10 ετών. Θα του έμεναν τα δάνεια και τα λεωφορεία θα ανήκαν στον ΟΣΕΛ. Του κατάργησαν τρεις άδειες με τρία λεωφορεία. Δεν μπορούσε να ζήσει μόνο με το τέταρτο. Επίσης για να αποφασίσει να μην ενταχθεί σημαίνει ότι ήξερε τι θα έπαιρνε ως αποζημίωση και αυτό ήταν ζήτημα που το συζήτησε με τους αρμόδιους. Δεν μπορεί να θυμηθεί τον μήνα που αποφάσισε ότι δεν θα ενταχθεί στο σχέδιο. Αναγνώρισε την βεβαίωση συμμετοχής ημερομηνίας 3.6.2010 και κατατέθηκε ως τεκμήριο
10. Στην συνέχεια υπέβαλε στοιχεία για την αποζημίωση και αυτά ήταν τα έσοδα τους για τα έτη 2007, 2008 και
11. Επεξήγησε ότι δεν διαφωνεί με τους 3 συντελεστές αλλά με την ερμηνεία και τα ποσά που γράφτηκαν κάτω για να βγει το αποτέλεσμα. Για την εκτίμηση του λεωφορείου το τμήμα προχώρησε με δεύτερη εκτίμηση για να μειωθούν οι αξίες. Τα χρόνια στο επάγγελμα είχαν διαιρεθεί διά 10 και εάν ήταν 9 τα χρόνια επί παραδείγματι, ο αριθμός της φόρμουλας θα ήταν κλασματικός. Η μεγάλη τους διαφορά ήταν τα έσοδα που είναι διαφορετικά από το κέρδος. Για τις άδειες χρήσης διαφώνησε με την τιμή που τους έδωσαν. Στην υποβολή ότι δεν θα καταχώρησε προσφυγή για τον τρόπο υπολογισμού των αποζημιώσεων απάντησε ότι αποφάσισε να πάρει την αποζημίωση διότι την είχε ανάγκη. Σε σχέση με την εκτίμηση της αξίας των λεωφορείων ανέφερε ότι ο δικός τους εκτιμητής καθόρισε την εκτίμηση στο ποσό των €44.000 για τα τρία λεωφορεία. Μετά έκαναν οι ίδιοι εκτιμήσεις και ο λόγος είναι ότι είχαν κατά νου να μπουν τα περισσότερα λεωφορεία στο σχέδιο. Όταν δεν πραγματοποιήθηκε αυτό ανακάλυψαν ότι το κονδύλι για τις αποζημιώσεις ήταν λίγο για τόσα λεωφορεία. Δεν σκέφτηκαν όμως να ζητήσουν συμπληρωματικό υπολογισμό. Ο συντελεστής 1 αφορούσε τις αξίες των λεωφορείων και τους έδωσαν πιο κάτω απ' όσα ήθελαν. Συμφώνησε ότι πήρε €39.000 αντί €44.000 που καθόρισε ο δικός του εκτιμητής. Σε σχέση με τα έσοδα ανέφερε ότι ο νόμος είναι καθαρός και δεν μιλά για ετήσιο κέρδος. Ήταν παρών σε συνεδρίες της Βουλής όταν συζητούσαν το νομοσχέδιο. Κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου ήταν καθαροί οι βουλευτές ότι εννοούσαν ετήσια έσοδα. Όλες οι εταιρείες ακόμη και οι περιφερειακές επιδοτούνταν από το κράτος. Το κράτος πλήρωνε τις ζημιές των περιφερειακών εταιρειών. Με την φόρμουλα είχαν αντικατασταθεί τα έσοδα με το κέρδος που ήταν 0 και έτσι κάποιος καταλήγει με αποζημίωση το
12. Δέχθηκε το σχέδιο διότι θα τον πλήρωναν στην βάση εσόδων για τα χρόνια που εργάστηκε όχι τα κέρδη που ήταν ανύπαρκτα. Ο νόμος προνοούσε για έσοδα διαφορετικά δεν θα τους ζητούσαν τα έσοδα για τα τελευταία 3 χρόνια. Ανέφερε ότι έπρεπε να αποζημιωθεί για τα χρόνια του που δεν θα έρθουν πίσω. Σε σχέση με το τεκμήριο 15 ανέφερε ότι το παρουσίασε για να καταδείξει την πραγματική αξία των αδειών που τις διαπραγματεύονταν στο παζάρι εκείνη την περίοδο. Όμως εκείνο που πρόσφερε το αρμόδιο τμήμα είναι σε άλλη βάση. Πληρώθηκαν την άδεια για να αποσυρθούν και να ακυρωθούν ως περιττές άδειες ενόψει του σχεδίου. Είναι τεράστια η διαφορά η αξία της άδειας να αποσυρθεί για €10.000 με €37.000 σε σχέση με την αγοραία αξία της άδειας στο παζάρι. Σε σχέση με τα τεκμήρια 13 και 14 ανέφερε ότι είναι σφραγισμένες και υπογραμμένες και έτσι πρέπει να είχαν αποσταλεί. Αναφορικά με την ικανότητα του να κάνει χρήση των λεωφορείων στον τουριστικό τομέα ανέφερε ότι αυτός ο τομέας έχει σειρά από προϋποθέσεις. Δεν θα μπορούσε να πάρει το αγροτικό λεωφορείο και να πάει να κάνει τουρισμό με τις προδιαγραφές που απαιτούνται για τουριστικό λεωφορείο όπως κλιματιστικό σύστημα, δεύτερες πόρτες εισόδου-εξόδου κτλ. Σε σχέση με το τεκμήριο 16 διευκρίνισε ότι το υπέγραψε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του. Σε σχέση με τις δύο εκτιμήσεις που ανέφερε διευκρίνισε ότι και τις δύο εκτιμήσεις τις είχε κάνει το τμήμα οδικών μεταφορών όμως σε σχέση με την πρώτη εκτίμηση είχαν βάλει δικό τους εκτιμητή. Δεύτερος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Καλοπετρίδης που είναι συνέταιρος στον ελεγκτικό οίκο P. Kalopetrides & Co και ήταν ο οίκος που ετοίμαζε και έλεγχε τα βιβλία της ενάγουσας από την ίδρυσή της. Την 10.9.2010 ετοίμασε αίτηση για την εύλογη και δίκαια αποζημίωση για τα λεωφορεία και η αίτηση βασίστηκε στις πρόνοιες του άρθρου 16Β

(2)(α) του νόμου 101

(1)/

1. Είναι η γνώμη του ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να βασίζονται στα ετήσια έσοδα. Το διεθνές λογιστικό πρότυπο αριθμός 18 (ΔΛΠ 18), το οποίο άρχισε να εφαρμόζεται την 1ην Ιανουάριου 1995, αναφέρεται στην παράγραφο 7: «Έσοδο είναι η μικτή (ακάθαρτη) εισροή οικονομικών οφελών, στην διάρκεια της περιόδου, που προκύπτει από τις συνήθεις δραστηριότητες μιας επιχείρησης, όταν αυτές οι εισροές έχουν ως αποτέλεσμα μια αύξηση των ιδίων κεφαλαίων, εκτός από εκείνη που σχετίζεται με εισφορά των συμμετεχόντων στα ίδια κεφάλαια.» Επίσης στην παράγραφο 8 του ΔΛΠ 18 αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι: «Το έσοδο περιλαμβάνει μόνο τις μικτές εισροές των οικονομικών οφελών που εισπράχθηκαν και είναι εισπρακτέες από την επιχείρηση για δικό της λογαριασμό. Ποσά εισπραχθέντα για λογαριασμό τρίτων, όπως φόροι επί των πωλήσεων, φόροι αγαθών και υπηρεσιών και Φόρος Προστιθέμενης Αξίας, δεν αποτελούν οικονομικά οφέλη που εισρέουν στην επιχείρηση και δεν προκαλούν αύξηση των ιδίων κεφαλαίων....» Ο τρόπος τελικά που αποζημιώθηκε καταδεικνύει ότι εν τέλει δεν λήφθηκαν υπόψη τα μηνιαία έσοδα. Στην σελίδα 3 του τεκμηρίου 7 αναγράφονται τα ακόλουθα: 'τα ετήσια έσοδα προκύπτουν ως ο αριθμητικός μέσος όρος των ετήσιων εσόδων των τριών τελευταίων ετών, δηλαδή των ετών 2007, 2008 και 2009'. Αυτά ήταν για το έτος 2007 το ποσό των €64.767 για το 2008 το ποσό των €79.491 και για το 2009 το ποσό των €88.
2. Ο μέσος όρος των τριών ετών είναι το ποσό των €77.751,66 που εάν πολλαπλασιαστεί με 3.6 (ήτοι τα 36 χρόνια εργασίας στον κλάδο) ανέρχονται στο ποσό των €279.905,97 που είναι το ποσό που έπρεπε να λάβει η εταιρεία. Συναντήθηκε προσωπικά τον Μάιο 2011 με τους αρμόδιους του τμήματος οδικών μεταφορών για σκοπούς διευκρινίσεων σε σχέση με την παροχή αποζημιώσεων. Το κέρδος είναι τα έσοδα με αφαίρεση τις δαπάνες. Η αρμόδια αρχή ήταν αυτή που θα καθόριζε τα αντικειμενικά και αναλογικά κριτήρια βάσει των οποίων θα αποζημίωναν τους υφιστάμενους λεωφορειούχους. Είχε διαφωνήσει με την ερμηνεία του τμήματος του όρου 'εσόδων'. Όμως ενημερώθηκε ότι ήταν τετελεσμένο γεγονός ο τρόπος υπολογισμού των εσόδων, ήτοι του υπολογισμού μόνο του καθαρού κέρδους. Έσοδα μείον δαπάνες ισούται σε καθαρό λογιστικό κέρδος. Δεν λήφθηκαν υπόψη τα έσοδα στον υπολογισμό. Η αποζημίωση στο ποσοστό 6.2% δεν ήταν στα έσοδα αλλά στο κέρδος. Το ζήτημα διευκρινίστηκε από το τμήμα οδικών μεταφορών στις 5/
3. Είχε υποβάλει την αίτηση για εύλογη και δίκαια αποζημίωση προηγουμένως και πήγε στο υπουργείο για εξηγήσεις. Είχε συναντηθεί με την Δήμητρα Ανδρέου που του επεξήγησε τον τρόπο υπολογισμού της αποζημίωσης. Για τον εναγόμενο έδωσε μαρτυρία ο XXXXX Τσαπίνης που είναι λειτουργός του τμήματος οδικών μεταφορών. Από το έτος 2007 το Τμήμα Οδικών Μεταφορών ξεκίνησε την πραγματοποίηση συναντήσεων με όλους τους μεταφορείς και άλλους ενδιαφερομένους, στους οποίους παρουσίασε το σχέδιο ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού των δημόσιων επιβατικών μεταφορών στο πλαίσιο της εναρμόνισης του εθνικού νομικού πλαισίου με τον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1370/2007, είναι δυνατή η παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων σε κάποιο φορέα, να εκτελεί καθορισμένες μεταφορές, αποκλεισμένου οποιουδήποτε άλλου φορέα. Προς το σκοπό αυτό, διενεργήθηκαν δύο δημόσιες διαβουλεύσεις και μεγάλος αριθμός συναντήσεων. Μέρος των παρουσιάσεων αυτών ήταν και η ενημέρωση των υφιστάμενων μεταφορέων για τις αλλαγές που θα επέρχονταν στις άδειες τις οποίες κατείχαν. Η διαδικασία προσαρμογής της νέας νομοθεσίας έγινε με πλήρη διαφάνεια. Συγκεκριμένα: (α) Στις 24.7.2009, δημοσιεύτηκε ο περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα (Τροποποιητικός) (Αρ.2) Νόμος του 2009 (Νόμος 101(Ι)/2009). (β) Ο εν λόγω Νόμος τέθηκε σε ισχύ στις 11.9.2009 με τη Γνωστοποίηση αρ. Κ.Δ.Π.322/2009 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
4. (γ) Στις 22.9.2009, ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων εξέδωσε, δυνάμει του άρθρου 16Γ

(6)του Νόμου, Διάταγμα με το οποίο καθόρισε τα όρια έξι γεωγραφικών περιοχών της Κύπρου, περιλαμβανομένης της «Γεωγραφικής Περιοχής Λευκωσίας», (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) σε σχέση με τις οποίες το Τμήμα Οδικών Μεταφορών θα μπορούσε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 16Γ, να συνομολογήσει συμβάσεις παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές. Στις 24.9.2009, η Αναθέτουσα Αρχή δημοσίευσε προκήρυξη διαγωνισμού για τη συνομολόγηση Σύμβασης Παραχώρησης Δημόσιας Υπηρεσίας Εσωτερικών Οδικών Επιβατικών Μεταφορών σε Τακτικές Γραμμές στη Γεωγραφική Περιοχή Λευκωσίας. Η προκήρυξη του Διαγωνισμού δημοσιεύτηκε στο "TED - Tenders Electronic Daily" (συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) με αριθμό 2009/S 184 - 265615 και στο Τμήμα Γ της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας, με αρ. 2769 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3). Με βάση την προκήρυξη του διαγωνισμού (παράγραφος III.2.1 του Τμήματος III της προκήρυξης όπως δημοσιεύθηκε στο TED), διασφαλιζόταν ότι κάθε «υφιστάμενος πάροχος», κατά την έννοια του άρθρου 16Β

(3)του Νόμου, είχε δικαίωμα υποβολής αίτησης συμμετοχής, είτε ατομικά είτε ως μέρος κοινοπραξίας, νοουμένου ότι πληρούσε τους λοιπούς όρους της προκήρυξης. Με βάση τα στοιχεία που διατηρεί η Αναθέτουσα Αρχή, οι Ενάγοντες θεωρούντο «υφιστάμενοι πάροχοι» κατά την έννοια του άρθρου 16Β

(3)του Νόμου. Συνεπώς, οι Ενάγοντες εάν το επιθυμούσαν θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στο νέο φορέα που θα δημιουργείτο είτε ατομικά, είτε ως μέρος κοινοπραξίας. Περαιτέρω, ο επιτυχών/ανάδοχος στο διαγωνισμό, είχε τη δυνατότητα να αναθέσει υπό μορφή υπεργολαβίας ορισμένες μεταφορές στους Ενάγοντες. Οι Ενάγοντες δεν συμμετείχαν στο διαγωνισμό. Ούτε όμως και προσέβαλαν με οποιοδήποτε τρόπο τους όρους του. Μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών που προβλέπονταν στα έγγραφα του διαγωνισμού για την ανάθεση της σύμβασης, η Αναθέτουσα Αρχή υπέγραψε στις 2.12.2009 με τον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ σύμβαση για τη γεωγραφική περιοχή Λευκωσίας. Το γεγονός της σύναψης των συμβάσεων δημοσιεύτηκε με σχετική Γνωστοποίηση στο Συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21.11.2010 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4). Οι Ενάγοντες δεν προσέβαλαν με οποιοδήποτε τρόπο την κατακύρωση του διαγωνισμού στους Ενάγοντες. Με επιστολή ημερομηνίας 8.4.2010 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) η Αναθέτουσα Αρχή πληροφόρησε τόσο τους Ενάγοντες όσο και όλους τους υφιστάμενους παρόχους κατά την έννοια του άρθρου 16Β

(3)του Νόμου, τα ακόλουθα: (α) την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης με τον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ και ότι οι άδειες τους θα ίσχυαν μέχρι ο φορέας στον οποίο ανατίθετο η σύμβαση να αναλάμβανε. (β) για τις διατάξεις του Νόμου που θα τους επηρέαζαν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης, και (γ) για ειδική πρόνοια που ενσωματώθηκε στη σύμβαση της Αναθέτουσας Αρχής με τον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ βάσει της οποίας θα είναι υπόχρεος, σε περίπτωση που υποβληθεί σ' αυτόν, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου πρόταση από υφιστάμενο πάροχο να μετάσχει στην μετοχική σύνθεση, να διαβουλευθεί με αυτόν με καλή πίστη με στόχο την κατάληξη σε συμφωνία προς το σκοπό αυτό. Άρα λοιπόν, και μετά τη συνομολόγηση της σύμβασης με τον Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ, δόθηκε η δυνατότητα στους υφιστάμενους παρόχους, συμπεριλαμβανομένων των Εναγόντων, να μετέχουν εάν το επιθυμούσαν στην μετοχική σύνθεση του Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ, αφού υπέβαλαν προς το σκοπό αυτό αίτηση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου. Με την επιστολή ημερ. 8.4.2010 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) οι Ενάγοντες ενημερώνονταν περαιτέρω και για την περίπτωση που δεν θα επιθυμούσαν να συμμετέχουν με οποιονδήποτε τρόπο στην εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ. Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσαν να λάβουν εύλογη και δίκαιη αποζημίωση λόγω της μη συμμετοχής τους στον Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ. Είχαν επίσης δικαίωμα όπως οι μόνιμοι εργοδοτούμενοί τους να εργοδοτηθούν από την εταιρεία Ο.Σ.Ε.Λ. Λτδ. Οι Ενάγοντες μέχρι 5.7.2010, ημερομηνία έναρξης της ισχύος της Σύμβασης Παραχώρησης Δημόσιας Υπηρεσίας Εσωτερικών Οδικών Μεταφορών σε Τακτικές Γραμμές στην Γεωγραφική Περιοχή Λευκωσίας (ημερομηνία την οποία πληροφορήθηκαν με την επιστολή ημερ. 8.4.2010, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) κατείχαν τις Άδειες Οδικής Χρήσης για τα λεωφορεία με αριθμούς εγγραφής XXXXX82, XXXXX57 και XXXXX

1. Οι διαδρομές που εκτελούσαν οι Ενάγοντες περιγράφονται στην κάθε Άδεια Οδικής Χρήσης ξεχωριστά που επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
2. Οι άδειες είχαν ημερομηνία λήξης και εκδίδονταν βάσει προϋποθέσεων που έθετε ο νόμος. Και πριν την τροποποίηση του περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμου του 2001 (Ν. 101 (Ι)/2009) με το Ν. 101 (Ι)/2009, οι άδειες οδικής χρήσης υπόκειντο σε περιορισμούς. Οι περιορισμοί αυτοί αφορούσαν, μεταξύ άλλων, και τη χρονική διάρκεια ισχύος, αλλά και τις διαδρομές που θα μπορούσε το κάθε λεωφορείο να εκτελεί. Μπορούσαν βέβαια οι κάτοχοι των αδειών αυτών να τις ανανεώσουν εάν πληρούνταν φυσικά οι προϋποθέσεις ανανέωσής τους με βάση το νόμο. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες εκτός από τις προαναφερόμενες άδειες (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6) κατείχαν επιπλέον και άδεια για τουριστικές/ έκτακτες γραμμές, οι οποίες δεν επηρεάζονταν από τις τροποποιήσεις που επέφερε ο νόμος Ν. 101 (Ι)/
3. Οι Ενάγοντες είχαν τη δυνατότητα, σε περίπτωση που αποφάσιζαν να μη συμμετέχουν στο φορέα, να μην πωλούσαν τα λεωφορεία τους, αυτά να παρέμεναν στην ιδιοκτησία/κατοχή τους και να εξασφάλιζαν σχετική άδεια ώστε να εκτελούσαν με αυτά τουριστικές/έκτακτες γραμμές. Στις 13.5.2010, το Τμήμα Οδικών Μεταφορών το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμου του 2001 (Νόμος 101 (Ι)/2001) ενεργούσε ως Αναθέτουσα Αρχή, εξέδωσε ανακοίνωση η οποία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο με την οποία πληροφορούσε τους λεωφορειούχους που δεν αποτελούν ή δε συμμετέχουν σε Ανάδοχο Φορέα και δικαιούνται να λάβουν αποζημίωση με βάση το Άρθρο 16Β του Νόμου, ότι μπορούν να επικοινωνούν από τις 17.5.2010 σε συγκεκριμένα τηλέφωνα της κάθε επαρχίας για διευθέτηση συνάντησης με την Αναθέτουσα Αρχή για διαβούλευση και καθορισμό της αποζημίωσης που θα λάβουν. Στους Ενάγοντες, δόθηκε πρόταση της Αναθέτουσας Αρχής για καθορισμό των αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων για υπολογισμό της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών. Οι Ενάγοντες προσήλθαν σε συνεδρία με την Αναθέτουσα Αρχή και διαβούλευση στις 3.6.
4. Κατά τη συνεδρία παραδόθηκε σε όσους θεωρούνταν υφιστάμενοι πάροχοι Ενημερωτικό Σημείωμα. Υπέγραψαν βεβαίωση συμμετοχής στη διαδικασία διαβούλευσης. Η σχετική βεβαίωση συμμετοχής των Εναγόντων καταχωρήθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
5. Οι Ενάγοντες ανέλαβαν όπως υποβάλουν μέχρι τις 11.6.2010 τις θέσεις τους αναφορικά με άλλα κριτήρια τα οποία κατά την άποψή τους έπρεπε να ληφθούν υπόψη για σκοπούς καθορισμού των αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 16Β

(2)(α) του Νόμου καθώς και στοιχεία που αφορούν τις παραμέτρους των κριτηρίων που καταγράφονται στην πρόταση και έπρεπε να ληφθούν υπόψη στον υπολογισμό της αποζημίωσης των λεωφορείων τους. Οι Ενάγοντες δεν απέστειλαν οποιεσδήποτε εισηγήσεις στην Αναθέτουσα Αρχή. Με δημόσια Ανακοίνωση της Αναθέτουσας Αρχής, η οποία δημοσιεύθηκε με το άρθρο 2 του Νόμου ενεργούσε εκ μέρους της Αρμόδιας Αρχής, εκδήλωσε την ετοιμότητά της να καταβάλει την εύλογη και δίκαιη αποζημίωση εντός σαφούς χρονοδιαγράμματος που δεν υπερέβαινε τις πέντε μέρες από την ημέρα υποβολής των απαραίτητων στοιχείων Στις 17.6.2010 η Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, ενεργώντας με βάση το Νόμο εκ μέρους της Αρμόδιας Αρχής, και μετά από διαβούλευση που έγινε με όσους ενδιαφερομένους ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της Αναθέτουσας Αρχής της 13.5.2010, δημοσίευσε την 17.6.2010 απόφαση της Αρμόδιας Αρχής για τον τύπο υπολογισμού της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών στη βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7). Οι Ενάγοντες δεν προσέβαλαν με οποιοδήποτε τρόπο την απόφαση αυτή. Σημειώνεται ότι, στον εγκεκριμένο προϋπολογισμό της Αναθέτουσας Αρχής για το έτος 2010, στο άρθρο 21.12.04.521.3 που αφορά το Τμήμα Οδικών Μεταφορών προβλέπονταν πιστώσεις ύψους 2.500.000 Ευρώ για σκοπούς κάλυψης των αποζημιώσεων. Στους Ενάγοντες αποστάληκε επιστολή ημερ. 23.7.2010 στην οποία επισυνάπτετο έντυπο Αίτησης για καταβολή εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης και συμπληρωματικό ενημερωτικό Σημείωμα, την οποία καλούνταν να συμπληρώσουν και να υποβάλουν εφόσον επιθυμούσαν να μη συμμετάσχουν στον Οργανισμό Συγκοινωνιών Επαρχίας Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ. Στις 10.9.2010 οι Ενάγοντες οι οποίοι κατ' επιλογή τους επέλεξαν να μην συμμετέχουν στο φορέα που θα δημιουργείτο και ο οποίος θα αναλάμβανε στην πραγματοποίηση των τακτικών γραμμών εντός καθορισμένης επαρχίας, απέστειλαν συμπληρωμένη αίτηση για καταβολή εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης η οποία επισυνάπτεται (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8). Κατόπιν ετοιμασίας σχετικής έκθεσης της Επιτροπής Αποζημιώσεων που όρισε η Αναθέτουσα Αρχή για υλοποίηση της απόφασης της για τον υπολογισμό της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης που θα πρέπει να λάβει και πάντοτε με βάση τα κριτήρια που καθορίστηκαν με την απόφαση ημερομηνίας 17 Ιουνίου 2010 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7), καθορίστηκαν οι αποζημιώσεις που θα καταβάλλονταν στους Ενάγοντες. Μέχρι σήμερα καταβλήθηκε στους Ενάγοντες το ποσό των €88.661,67 όπως φαίνεται στην έκθεση της Επιτροπής Αποζημιώσεων και στη σχετική απόδειξη πληρωμής, συγκεκριμένα καταβλήθηκαν τα πιο κάτω ποσά: (α) Αξία Λεωφορείων €39.000 (β) Αξία Άδειας €32.000 (γ) Απώλεια Εσόδων €17.351,17 (δ) Τιμολόγιο Εκτιμητή €310,

1. Με την επιστολή ημερομηνίας 23.7.2020 είχε αποσταλεί μαζί και έντυπο για να γίνει αίτηση της καταβολής της αποζημίωσης. Ο μάρτυρας δεν είχε ανάμιξη στην ετοιμασία του εντύπου. Το έντυπο αυτό δεν το παρέλαβε προσωπικά στις 10.9.2010 παραλήφθηκε από το τμήμα. Αφού το έντυπο καταχωρήθηκε συμπληρωμένο το ανέλαβε η επιτροπή αποζημιώσεων. Τα κριτήρια της αποζημίωσης είχαν καθοριστεί με απόφαση της Υπουργού κας Μαρκουλλή. Ο ΜΥ1 είχε διορισθεί μέλος της επιτροπής αποζημιώσεων το 2015 έτσι δεν είχε προσωπική εμπλοκή στον καθορισμό των συγκεκριμένων αποζημιώσεων. Επίσης ασχολείται με νομοθεσίες στον τομέα της ρύθμισης ως Λειτουργός Οδικών Μεταφορών στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και διορίσθηκε το
2. Σε σχέση με το νόμο ανέφερε ότι σκοπός του ήταν η κατάργηση μόνο των τακτικών γραμμών. Σε σχέση με το λεωφορείο με αριθμό εγγραφής XXXXX80 δεν τίθεται ζήτημα κατάργησης της άδειας του διότι δεν αφορούσε τακτική γραμμή αλλά έκτακτη. Κάθε άδεια οδικής χρήσης αντιστοιχεί σε λεωφορείο. Στην περίπτωση που ήθελαν οι κάτοχοι αυτών των αδειών να μην πάρουν αποζημιώσεις θα μπορούσαν να εκτελούν με αυτά έκτακτες γραμμές. Δεν υπήρχε πρόβλημα για υφιστάμενο πάροχο να εξασφαλίσει άδεια για έκτακτες διαδρομές και μπορούσε ανά πάσα στιγμή να κάνει αίτηση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1370/2007 προνοεί ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να παρεμβαίνουν στις δημόσιες μεταφορές και η τροποποίηση του νόμου έγινε για να είναι συμβατός με τον κανονισμό. Ο κανονισμός ψηφίστηκε στις 23.10.2007 και η Κύπρος άρχισε προεργασίες στη βάση του κανονισμού διότι είχε άμεση ισχύ και οι νόμοι της Δημοκρατίας έπρεπε να είναι συμβατοί με τον κανονισμό. Δεν μπορεί να υπάρχει νομοθεσία εθνική που να αντικρούει στον κανονισμό. Το τεκμήριο 16 είναι δήλωση συμμετοχής στο σχέδιο ημερομηνίας 3.6.
3. Έγιναν συναντήσεις από το 2007 μέχρι 2010 για το σχέδιο. Οι ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν και έκαναν παρουσιάσεις. Έγιναν δύο δημόσιες διαβουλεύσεις και υπήρχαν σχετικές ανακοινώσεις που έγιναν στον τύπο στην ιστοσελίδα. Επίσης έγιναν συναντήσεις κατ' ίδιαν για όλους ένας-ένας. Οι αλλαγές στις άδειες αφορούσαν μόνο τις τακτικές γραμμές να μην ανανεωθούν και να καταργηθούν από μία ημερομηνία και μετά. Το τεκμήριο 3 είναι η προκήρυξη του διαγωνισμού και οδήγησε στην συμφωνία με ΟΣΕΛ. Ο προκήρυξη δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το τεκμήριο 4 είναι η γνωστοποίηση της σύμβασης με ΟΣΕΛ. Στην γνωστοποίηση ανακοινώθηκε το όνομα της εταιρείας ΟΣΕΛ. Δεν έχει να κάνει με τον ΟΣΕΛ και ποιος θα μπει μέτοχος στο ΟΣΕΛ. Οι όροι της σύμβασης καθορίσθηκαν από τους όρους του διαγωνισμού που προκηρύχθηκαν. Η σύμβαση που υπογράφηκε με ΟΣΕΛ ρυθμίζει τι λεωφορεία θα είχε ο νέος σχηματισμός, τι δρομολόγια θα έκανε αλλά όχι την μετοχική της σύνθεση. Η συμφωνία με ΟΣΕΛ είχε υπογραφτεί την 2.12.
4. Η ΟΣΕΛ ιδρύθηκε 4 μέρες πριν την ανάθεση της. Πιστεύει ότι ο νόμος προνοούσε για τους λεωφορειούχους που δεν θα ενταχθούν και θα έπαιρναν αποζημιώσεις. Η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν προέβλεπε συγκεκριμένο ποσοστό συμμετοχής όμως ως προνοείται στην σελίδα 5 της προκήρυξης 'η ανατεθούσα αρχή δύναται να θεωρήσει ότι οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν καταλήξει σε αποδεκτή διευθέτηση εάν δεν επιτυγχάνεται η συμμετοχή στο σχήμα που θα διαμορφωθεί για να αναλάβει την σύμβαση οικονομικών φορέων που στο σύνολο κατέχουν τουλάχιστον το 70% των επιβατικών οχημάτων που ήταν αδειούχα στην καθορισμένη περιοχή.' Ο μάρτυρας ανέφερε ότι τελικά το ποσοστό συμμετοχής στο σχέδιο υπερέβαινε το 70%. Ο μέσος σταθμικός όρος ενδιαφέροντος σε σχέση με τις άδειες ήταν 77.7%. Όμως το στατιστικό περιλαμβάνει και την εταιρεία Λεωφορεία Λευκωσίας η οποία στην συνέχεια αποχώρησε και το ποσοστό τελικά διαμορφώθηκε χαμηλότερα. Το 76% ποσοστό περιλαμβάνει τα λεωφορεία της Λευκωσίας και δεν ξέρει πότε εντάχθηκαν ή αν δεν εντάχθηκαν τελικά στο σχέδιο. Στο τέλος όμως δεν εντάχθηκαν. Δεν γνωρίζει κατά πόσο έπρεπε να πληρωθούν αποζημιώσεις στα λεωφορεία της Λευκωσίας. Οι τρεις άδειες του τεκμηρίου 6 αφορούν τα τρία λεωφορεία της εταιρείας. Αναφορικά με το τεκμήριο 19 ανέφερε ότι αφορούσε άδεια για έκτακτη γραμμή του λεωφορείου με αριθμό εγγραφής FP780 όχι κατ' ανάγκη τουριστική. Ο μάρτυρας δεν είχε υπόψη του προδιαγραφές για τουριστικά λεωφορεία. Η άδεια αυτού του αυτοκινήτου σταμάτησε το 2015 αλλά δεν ήξερε πότε ακινητοποιήθηκε. Η άδεια εκδόθηκε στις 3.9.2010 και θα μπορούσε κάποιος να αντικαταστήσει το όχημα της άδειας και να εξακολουθεί να την κατέχει. Η άδεια μπορούσε να μεταφερθεί σε άλλο λεωφορείο. Συμφώνησε όταν του παρουσιάσθηκε το τεκμήριο 22 ότι η ημερομηνία έναρξης της ακινητοποίησης του οχήματος ήταν στις 31.10.
5. Το λεωφορείο αυτό πριν το 2010 θα μπορούσε να είχε το δικαίωμα να κάνει και τακτικές διαδρομές. Του υποδείχθηκε το τεκμήριο 21 σε σχέση με άδεια του συγκεκριμένου λεωφορείου για τα έτη 2005-06, 2007-08 και 2008-09 να κάνει τακτικές γραμμές μεταφοράς μαθητών και ο μάρτυρας απάντησε 'μπορεί ναι.' Σε σχέση με το τεκμήριο 16 που είναι τα κριτήρια για την εύλογη αποζημίωση δεν είχε προσωπική ανάμιξη. Δεν είχε υπόψη του κάποια εισήγηση των εναγόντων σε σχέση με τα κριτήρια της εύλογης και δίκαιας αποζημίωσης. Δεν είχε προσωπική ανάμιξη και δεν είχε στον φάκελο του τις επιστολές τεκμήρια 12, 13 και
6. Σε σχέση με το εγκεκριμένο κονδύλι της αποζημίωσης ανέφερε ότι το ποσό το βγάζει το τμήμα. Στην υποβολή ότι αυτό το ποσό του κονδυλίου με αριθμό 21120453 αφορούσε επιδότηση για δικηγορικές αμοιβές και δαπάνες εγγραφής νέων φορέων, ο μάρτυρας είπε ότι 'δεν γνωρίζω σε ποιο κονδύλι αναφέρεστε. Εγώ ξέρω ότι στο συγκεκριμένο άρθρο που σκοπός του ήταν να καλύψει τις αποζημιώσεις τότε υπήρχε το ποσό των 2.5 εκατομμυρίων για κάλυψη.' Στην υποβολή ότι το κονδύλι κάλυπτε και πολλά άλλα πράγματα, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τέτοιο πράγμα. Για την ενάγουσα εταιρεία οι αποζημιώσεις δόθηκαν το 2010 και
7. Ο τελευταίος μάρτυρας της υπεράσπισης, Ζώης Χατζηνικολάου, είναι Ανώτερος Λειτουργός Μεταφορών Επικοινωνιών και Έργων και γνωρίζει όλα τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης. Κατά το έτος 2007, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό των δημόσιων επιβατικών μεταφορών στο πλαίσιο της εναρμόνισης με τον ΕΚ 1370/2007, το Τμήμα Οδικών Μεταφορών ξεκίνησε συναντήσεις με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για διαβουλεύσεις και για προώθηση των αναγκαίων αλλαγών. Στις 24.7.2009 δημοσιεύτηκε ο τροποποιητικός νόμος 101

(1)/2009 και το τμήμα οδικών μεταφορών προκήρυξε διαγωνισμό για την συνομολόγηση σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές. Με βάση το άρθρο 16Β

(2)(α) «κάθε υφιστάμενος πάροχος, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης επιβατικού οχήματος του οποίου η άδεια «Ε» ή άδεια οδικής χρήσης θα παύσει να ισχύει από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας και ο οποίος δεν αποτελεί ή δε συμμετέχει σε ανάδοχο φορέα δημόσιας υπηρεσίας βάσει σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας, δικαιούται, σωρευτικά (α) να λάβει εύλογη και δίκαιη αποζημίωση από την αναθέτουσα αρχή, το ύψος της οποίας καθορίζεται από την αρμόδια αρχή στη βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων που καθορίζονται από αυτή, μετά από διαβούλευση της αναθέτουσας αρχής με τους επηρεαζόμενους υφιστάμενους παρόχους και τα οποία περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα ετήσια έσοδα, την αγοραία αξία των επιβατηγών τους οχημάτων και τη χρονική διάρκεια δραστηριοποίησης στο επάγγελμα και (β) να εργοδοτηθούν οι μόνιμοι εργοδοτούμενοί του από το φορέα δημόσιας υπηρεσίας». Για τον καθορισμό των αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων, η Αναθέτουσα Αρχή με ανακοίνωσή της που δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο την 13.5.2010, (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 19

(1), πληροφορούσε τους λεωφορειούχους που δεν αποτελούν ή δεν συμμετέχουν σε ανάδοχο φορέα και δικαιούνται να λάβουν αποζημίωση με βάση το άρθρο 16Β του Νόμου (Ν. 101 (Ι)/2001), ότι θα μπορούσαν να επικοινωνούν από τις 17.5.2010 σε συγκεκριμένα τηλέφωνα της κάθε επαρχίας για διευθέτηση συνάντησης με την Αναθέτουσα Αρχή για διαβούλευση και καθορισμό της αποζημίωσης που θα λάβουν. Οι ενάγοντες προσήλθαν σε συνάντηση για διαβούλευση στις 3.6.2010 χωρίς να αποστείλουν τις θέσεις τους. Η απόφαση της υπουργού δημοσιεύτηκε στις 17.6.2010 για φόρμουλα υπολογισμού της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παρόχων στη βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων ως τα καθόριζε ο νόμος. Αυτά αφορούσαν την αποζημίωση που θα λάμβανε κάθε υφιστάμενος πάροχος που μπορούσε να συνεχίσει να συμμετέχει στον νέο φορέα και να συνεχίσει το επάγγελμα λεωφορειούχου σε σχέση με τις τακτικές γραμμές. Είχαν την δυνατότητα να εκτελούν έκτακτες και τουριστικές γραμμές και οι υπάλληλοι τους μπορούσαν να εργοδοτηθούν στο νέο φορέα. Οι άδειες οδικής χρήσεως υπόκειντο σε περιορισμούς. Αυτοί οι περιορισμοί καθορίζονταν στην χρονική διάρκεια της ισχύος τους και οι διαδρομές που μπορούσαν να εκτελούν. Η αρμόδια αρχή θεώρησε ότι τα κριτήρια για τον υπολογισμό του ύψους της αποζημίωσης για να είναι αντικειμενικά, αναλογικά και ταυτόχρονα εύλογα και δίκαια, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη: (

1. i)Την αγοραία αξία όλων των επιβατηγών οχημάτων (λεωφορείων) με τα οποία ο υφιστάμενος πάροχος ασκούσε το επάγγελμα του οδικού μεταφορέα για μεταφορά επιβατών επί κομίστρω κατ' επιβάτην, (
2. ii)Ένα ποσό που να αντιπροσωπεύει την απώλεια των ετήσιων εσόδων του υφιστάμενου παρόχου για το μέρος του που θα παύσει να ισχύει από την 5η Ιουλίου 2010, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 16(B) του Νόμου και (ίii) Ένα ποσό που να αντιπροσωπεύει την αξία της άδειας («Ε» ή Οδικής χρήσης) για το μέρος της που θα παύσει να ισχύει από την 5η Ιουλίου 2010, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 16(B) των περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμων του 2001 μέχρι (αρ. 2) του 2009. Σε σχέση με το (i): (α) Η εκτίμηση της αγοραίας αξίας του κάθε λεωφορείου γινόταν από ανεξάρτητους εκτιμητές του ιδιωτικού τομέα. (β) Αν η Αναθέτουσα Αρχή έκρινε ότι μια εκτίμηση ήταν υπερβολική, τότε είχε δικαίωμα η ίδια να καταφύγει σε δεύτερο ανεξάρτητο εκτιμητή, επίσης του ιδιωτικού τομέα. (γ) Αν οι δύο τιμές διέφεραν σημαντικά μεταξύ τους (5%) τότε το θέμα θα τύγχανε διαπραγμάτευσης και (δ) το ποσό θα καταβαλλόταν μόνο στην περίπτωση που ο υφιστάμενος πάροχος επιθυμούσε να παραχωρούσε το λεωφορείο του στο κράτος. Υπήρχε δηλαδή η δυνατότητα να μην το παραχωρήσει. Αυτό έγινε στις περιπτώσεις που οι «υφιστάμενοι πάροχοι» διατηρούσαν λεωφορεία και συνέχισαν να παρέχουν τουριστικές/έκτακτες γραμμές. Σε σχέση με το (
3. ii)ανωτέρω, για την απώλεια δηλαδή των ετησίων εσόδων η Αρμόδια Αρχή έδωσε τρεις επιλογές στους ενδιαφερομένους και εφάρμοζε την ευνοϊκότερη για αυτούς επιλογή. Η αποζημίωση αυτή ήταν ίση με τα ετήσια έσοδα για κάθε 10 χρόνια πραγματικής απασχόλησης στο επάγγελμα με μέγιστο τα 36 (1974-2010). Ο λόγος αυτός (ενός έτους για κάθε 10 χρόνια απασχόλησης) είναι ανάλογος με αυτόν που χρησιμοποίησε το κράτος σε δικούς του εργαζόμενους. Συγκεκριμένα, στο προσωπικό του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας στα αεροδρόμια μετά την παραχώρηση της λειτουργίας τους σε ιδιώτη. Όπως διευκρινίζεται στην ανακοίνωση, τα ετήσια έσοδα υπολογίζονται ως τα ακαθάριστα έσοδα μείον τα έξοδα. Και τα δύο αυτά στοιχεία αφορούσαν ό,τι έχει σχέση με την υπηρεσία των τακτικών γραμμών και είναι δηλωμένα στο έντυπο του Τμήματος Φορολογίας. Επειδή αρκετές εταιρείες ήταν ζημιογόνες και στον υπολογισμό των ετησίων εσόδων θα ήταν αρνητικό, το ΥΜΕΕ, έδωσε εναλλακτική επιλογή. Ως απώλεια ετήσιων εσόδων υπολόγιζε το 6% της αγοραίας αξίας των λεωφορείων που χρησιμοποιούσε ο ενδιαφερόμενος. Το ποσοστό αυτό (6%) είναι το ίδιο που καθοριζόταν, υπό προϋποθέσεις, στις συμβάσεις παραχώρησης που υπόγραψε το ΥΜΕΕ με τους νέους αναδόχους. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι ποσοστό που δόθηκε στους νέους αναδόχους τελικά, κυμαίνεται από 0,5%- 2,5%. Σε περίπτωση πάλι όπου, τα λεωφορεία του ενδιαφερομένου ήταν παλιά και δεν είχαν σημαντική αγοραία αξία, το ΥΜΕΕ έδωσε και τρίτη επιλογή. Στην κατηγορία της απώλειας εσόδων θα μπορούσε να γίνει με την παράμετρο των ακαθάριστων εσόδων με 6,2% (κύκλος εργασιών), Το ποσοστό 6,2% θεωρείται λογικό και είναι το ίδιο που χρησιμοποιούσε το ΤΟΜ στον καθορισμό του ύψους των κομίστρων. Σε σχέση με το (iii): (α) Όσες άδειες παραχωρήθηκαν δωρεάν μετά την 1η Ιανουάριου 2000 το ποσό θα ήταν ίσο με μηδέν. (β) Για τις υπόλοιπες άδειες, το ποσό θα κυμαινόταν μεταξύ €6.000 και €12.000 σύμφωνα με την αναλογία πληθυσμού που είχε δικαίωμα να εξυπηρετεί η εν λόγω άδεια σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που προνοούνταν στο μέρος III (β)(α), (β)(β), β(γ) καθώς και τη σχετική σημείωση, της Απόφασης της Αρμόδιας Αρχής για τον υπολογισμό της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης των υφιστάμενων παροχών στην βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για τον καθορισμό αναλογικών κριτηρίων σε σχέση με τις αποζημιώσεις συναντήθηκαν με τα πρόσωπα που δεν είχαν ενταχθεί στο νέο σχήμα ΟΣΕΛ. Η απόφαση της υπουργού τεκμήριο 7 σε σχέση με τις αξίες των λεωφορείων ήταν γενναιόδωρες διότι λέχθηκε ότι έπρεπε να εκτιμηθεί η αγοραία αξία των λεωφορείων. Τούτο φάνηκε αργότερα αφού απέκτησε τα λεωφορεία το κράτος και επιχείρησε να τα πωλήσει σε πλειστηριασμό και δεν κατάφερε να εισπράξει ούτε το 25% της αγοραίας τους αξίας. Σε σχέση με τα κριτήρια της άδεια μεταφοράς λήφθηκαν υπόψη τα κόμιστρα σε σχέση με τον πληθυσμό που εξυπηρετούσε το κάθε λεωφορείο. Με βάση τα προηγούμενα σχέδια του υπουργείο για αποζημίωση αυτό το σχέδιο πρόβλεπε αύξηση για κάθε τέτοια άδεια. Αναφορικά με την απώλεια εσόδων λίγες από τις εταιρείες ήταν κερδοφόρες καθότι ήταν επιδοτούμενες από το κράτος. Το σχέδιο ήταν γενναιόδωρο διότι λάμβανε υπόψη τα κέρδη για τα τελευταία τρία χρόνια όταν τα έσοδα ήταν αυξημένα διότι τους δόθηκε και επιδότηση για την μεταφορά μαθητών. Λήφθηκε υπόψη ο μέσος όρος αυτών των κερδών και ο μέγιστος χρόνος των 36 ετών σε σχέση με την δράση της εταιρείας στο τομέα της μεταφοράς τακτικών γραμμών. Εάν αυτό το ποσό ήταν πολύ χαμηλό ή μηδενικό, το Υπουργείο θα κατέβαλλε αντί αυτό το ποσό, το 6.2% της αξίας των λεωφορείων. Αν η αξία των λεωφορείων ήταν επίσης πολύ χαμηλή εξαιτίας του γεγονότος ότι τα λεωφορεία ήταν παλαιά, τότε υπήρχε μία τρίτη επιλογή να τους καταβληθεί το 6% των ακαθάριστων τους εξόδων. Ο δικαιούχος των αποζημιώσεων θα λάμβανε το πιο ευνοϊκό σενάριο. Στην προκειμένη περίπτωση, έλαβαν αποζημίωση σε σχέση με αξία των λεωφορείων εν αναμονή των στοιχείων της εταιρείας σε σχέση με τα εισοδήματα τους, ήτοι την αποστολή ελεγμένων λογαριασμών. Σε σχέση με τις εκτιμήσεις για την αξία των λεωφορείων θα γινόταν χρήση της δεύτερης εκτίμησης των λεωφορείων που ζήτησε το υπουργείο από ανεξάρτητο εκτιμητή νοουμένου ότι οι δύο εκτιμήσεις μεταξύ τους δεν θα απείχαν πέραν των 5%. Για την ενάγουσα εταιρεία οι αποζημιώσεις δόθηκαν το 2010 και 2011. Στο τέλος τους δόθηκε ως αποζημίωση το 6% στην βάση ακαθάριστων εσόδων ούτως ώστε να μην αδικηθούν. Θεωρεί ότι η απόφαση για τις αποζημιώσεις ήταν δίκαια διότι έδωσαν την ευκαιρία σε πέραν από 200 εταιρείες να ενταχθούν στο νέα σχήμα λεωφορείων και επέλεξαν την αποζημίωση. Οι υπάλληλοι αυτών των εταιρειών είχαν την ευκαιρία να εργοδοτηθούν από το νέο σχήμα λεωφορείων. Όλες αυτές οι εταιρείες κατά το πλείστον λειτουργούσαν με επιδότηση από το κράτος και αυτή η κατάσταση των πραγμάτων δεν μπορούσε να συνεχίσει. Η αποζημίωση που δόθηκε ήταν παρόμοια με την προηγούμενη που δόθηκε ώστε να αποσυρθούν και άλλοι από το επάγγελμα ως πλεονάζοντες και ώστε να λειτουργήσουν οι περιφερειακές εταιρείες στο σχήμα ΠΕΑΛ. Επίσης, για την αποζημίωση χρησιμοποιήθηκε ο κύκλος εργασιών για τα τελευταία 3 χρόνια, διότι το 2008 δόθηκε επιπρόσθετη επιδότηση στις εταιρείες για την μεταφορά των μαθητών. Πρόσθεσε ότι τα δύο λεωφορεία που κατείχαν οι ενάγοντες και ειδικά το λεωφορείο με τον αριθμό εγγραφής XXXXX57, ήταν σε καλή κατάσταση και θα μπορούσε να μετατραπούν σε τουριστικά λεωφορεία για να συνεχίζουν έκτακτες γραμμές. Δόθηκε καλή αποζημίωση για τα λεωφορεία παρόλο ότι τελικά η αξία τους ήταν μηδενικής αξίας διότι πωλήθηκαν σε πλειστηριασμό από το κράτος στο ¼ της εκτιμημένης τιμής. Αναφορικά με την αποζημίωση που αφορούσαν τον αριθμό του πληθυσμού που εξυπηρετούσαν στις κοινότητες ανέφερε ότι εκείνο που κοιτάξαν ήταν τον αριθμό ατόμων που θα εξυπηρετούσε η κάθε άδεια λεωφορείου. Ο πληθυσμός που θα γινόταν μεταφορά καθόριζε και τον αριθμό αδειών που θα χορηγούνταν σε κάθε περιοχή. Λήφθηκε και υπόψη ότι ο πληθυσμός δεν θα γινόταν μεταφορά μόνο μία φορά την ημέρα. ΑΞΙΟΛΟΓΟΓΗΣΗ Έχω αξιολογήσει την μαρτυρία στο σύνολο της. Τα πλείστα γεγονότα που πλαισιώνουν την αξίωση δεν αμφισβητούνται το μόνο επίδικο θέμα στην αγωγή είναι κατά πόσο η μέθοδος υπολογισμού των αποζημιώσεων έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδηγού Μεταφορέα Νόμου 101

(1)/2009. Έχω αξιολογήσει την μαρτυρία σε συνάρτηση με όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης και άλλη αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία. (βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 13-17/2017 ημερομηνίας 4.7.17). Ως επεξηγείται στην υπόθεση Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506, δεν είναι αρκετό να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι συγκεκριμένος μάρτυρας είπε την αλήθεια εξαιτίας της θετικής εικόνας που έχει δημιουργηθεί στο δικαστήριο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο μέρος δεν είναι απόλυτη πρέπει να αιτιολογείται η σχετική προσέγγιση. Ναι μεν η πεποίθηση ότι κάποιος μάρτυρας λέει την αλήθεια είναι το καλύτερο εχέγγυο για την ορθότητα της κρίσης μου αλλά ως κριτής των γεγονότων η πεποίθηση μου και εντύπωση μου πρέπει να επιβεβαιώνεται με συγκεκριμένα στοιχεία της υπόθεσης. Δεν έχω αποδεχθεί ή απορρίψει μαρτυρία ανάλογα μόνο με τις εντυπώσεις μου και δεν έχω συγκρίνει τους μάρτυρες μόνο μ' αυτό το κριτήριο αλλά έχω δεχθεί ή απορρίψει μαρτυρία με τρόπο θετικό και με αυτοτέλεια έτσι που να δημιουργείται μία εικόνα βεβαιότητας ως προς τα πραγματικά και αληθινά γεγονότα της υπόθεσης. Έχω αξιολογήσει ξεχωριστά κάθε μάρτυρα σε σχέση με τα λεγόμενα του και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει προσκομίσει για να πείσει για την αλήθεια της εκδοχής του. Επιπρόσθετα, έχω αναλύσει την μαρτυρία του κάθε μάρτυρα με αναφορά και την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης ώστε σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία αυτή να έχει διασταυρωθεί με άλλα στοιχεία ή να έχει καταρριφθεί από άλλα στοιχεία και/ή μαρτυρία που αποδεικνύονται ως αναντίλεκτα στην υπόθεση. Έλαβα υπόψη μου πιθανά ελατήρια που μπορεί να είχε κάθε μάρτυρας να πει ή να μην πει την αλήθεια ώστε να διαπιστωθούν με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Είχα κατά νου ότι η αξιοπιστία ενός μάρτυρα κρίνεται μετά από προσεκτική εξέταση της ολότητας της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα. Επίσης έλαβα υπόψη μου ότι είναι σημαντικό να εξετασθούν οι κατά μέρους ισχυρισμοί της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα καθώς και οι λεπτομέρειες που αφορούν το κάθε μέρος της μαρτυρίας. Είχα κατά νου επίσης ότι όσο διαφωτιστικές και να είναι οι επί μέρους πτυχές της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει αυτές να μην επισκιάσουν την συνολική εικόνα και εντύπωση που δημιουργεί ο μάρτυρας ως αυτή προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας του. [R v Sayers and others Northern Ireland Unreported Judgements Court of Appeal (Criminal Division) 19 November 1984]. Σχεδόν όλα τα γεγονότα που πλαισιώνουν την διαδικασία της πληρωμής των αποζημιώσεων είναι είτε παραδεκτά ή αναντίλεκτα. Με βάση την προκήρυξη της σύμβασης του διαγωνισμού σημειώθηκε ότι η μη συμπερίληψη των υφιστάμενων παρόχων μεταφορικών μέσω στην καθορισμένη περιοχή θα προκαλούσε αύξηση των αποζημιώσεων που θα έπρεπε να πληρωθούν προκειμένου και κατακυρωθεί η δημόσια σύμβαση στην βάση του διαγωνισμού. Υπήρχε πρόθεση να κληθούν όλοι αυτοί μέχρι να συμπεριληφθεί τουλάχιστον το 70% των επιβατικών λεωφορείων σε διαφορετική περίπτωση εάν δεν γινόταν μία αποδεκτή διευθέτηση θα μπορούσαν να ακυρώσουν την διαδικασία. Ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι το οικονομικό κόστος συμμετοχής στο σχέδιο ήταν απαγορευτικό για την εταιρεία του επειδή χρωστούσαν τα λεωφορεία και έπρεπε να υπογράψουν εγγύηση για την πιστή εκτέλεση της συμφωνίας. Επίσης τα παλαιά λεωφορεία θα έπρεπε να αντικατασταθούν με νέα λεωφορεία μέσα σε πέντε χρόνια. Όμως δεν αληθεύει ότι η εταιρεία του προσωπικά θα έπρεπε να παρέχει εγγυητική. Το σχέδιο προνοούσε ότι αυτή η εγγυητική θα την υπέβαλε το νέο σχήμα που θα αναλάμβανε την δημόσια σύμβαση. Ούτε ήταν και όρος της προκήρυξης ότι τα υφιστάμενα λεωφορεία κατ' ανάγκη θα έπρεπε να αποσυρθούν και να αντικατασταθούν. Επίσης η θέση του ότι η συμμετοχή στο νέο σχήμα σύνθεσης ήταν οικονομικά ασύμφορο δεν τεκμηριώθηκε με συγκεκριμένα επιχειρήματα ώστε εν τέλει να μπορέσω να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι το σχέδιο αυτό ήταν εξ αρχής ετεροβαρής εναντίον της ενάγουσας ώστε να προτιμήσει την οδό των αποζημιώσεων. Περαιτέρω, προκύπτει ότι το τεκμήριο 7 που περιέχει την απόφαση της αρμόδιας αρχής σε σχέση με τον καθορισμό των αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων με βάση το άρθρο 16Β του νόμου εκδόθηκε την 17 Ιουνίου

1. Η απόφαση αυτή κατέγραφε ότι τα έσοδα και δαπάνες λαμβάνονται υπόψη στο σκέλος των ακαθάριστων εσόδων και δαπανών αντίστοιχα. Η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης για τον τρόπο υπολογισμού της εύλογης και δίκαιας αποζημίωσης είναι η 17.6.
2. Αυτό επειδή οι ενάγοντες υπέβαλαν την αίτησή τους για αποζημίωση στην βάση αυτής της απόφασης την 10.9.
3. Με βάση το τεκμήριο 10 προκύπτει ότι οι ενάγοντες γνώριζαν ότι οι υφιστάμενες άδειες Ε θα έπαυαν να έχουν ισχύ την 5.7.2010 και κλήθηκαν, στην περίπτωση που επέλεγαν να μην ενταχθούν στην ΟΣΕΛ ως μέτοχοι και κατόπιν διαπραγμάτευσης με αυτή ως προς τους όρους της συμμετοχής τους σ' αυτή, να διαπραγματευτούν με την αρμόδια αρχή σε σχέση με το ζήτημα των αποζημιώσεων. Επίσης, το ότι τα έσοδα αφορούσαν καθαρά έσοδα ήτοι, τα συνολικά έσοδα αφού αφαιρεθούν οι δαπάνες πρέπει να το γνώριζαν οι ενάγοντες πριν την 5.7.2010 επειδή εκδόθηκε η πρόταση της αρμόδιας αρχής σε σχέση με τις αποζημιώσεις κατόπιν διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη την 25 Μαΐου 2010 και δημοσιεύθηκε την 17.6.2010 (τεκμήριο 19.7). Δεν είναι δυνατόν οι ενάγοντες να μην αντιλήφθηκαν την βάση της αποζημίωσης επειδή στην αίτηση που υπέβαλαν για αποζημιώσεις ( βλ. τεκμήριο 8) σημείωσαν στο στοιχείο 8 τα ακάθαρτα έσοδα της επιχείρησης και στο στοιχείο 9 τις δαπάνες αυτής της επιχείρησης για τα έτη 2007, 2008 και
4. Οπότε δημιουργείται εύλογο ερώτημα σε σχέση με την αξιοπιστία του ΜΕ1 ότι γνώριζε τους όρους της αποζημίωσης πριν τη λήξη ημερομηνίας ισχύος της άδειας του καθώς και της ημερομηνίας κατά την οποία μπορούσε να συμμετέχει στο σχέδιο και επέλεξε να προχωρήσει με αίτημα για την καταβολή αποζημιώσεων εν γνώσει του ότι το σκέλος εσόδων του σχεδίου αποζημιώσεων δεν αφορούσε μόνο τα ακαθάριστα έσοδα. Δεν είναι πειστικό το επιχείρημα του ΜΕ1 ότι η αρμόδια αρχή γνώριζε πάντα ότι καμία επιχείρηση λεωφορείων με τακτική γραμμή στην καθορισμένη περιοχή δεν είχε κέρδη και γι' αυτό 'σκόπιμα εκπόνησε την φόρμουλα για τα έσοδα ώστε να μην τους αποζημιώσει δίκαια'. Η ενάγουσα εταιρεία ήταν επιδοτούμενη επιχείρηση από το κράτος και αυτός ήταν και ο λόγος που κηρύχθηκε ο διαγωνισμός με σκοπό την ανάθεση σύμβασης σε νέα σχήμα που θα εκτελούσε τα δρομολόγια με χαμηλότερο κόστος για τον φορολογούμενο σε συμμόρφωση με την Ευρωπαϊκή Οδηγία που τέθηκε σε ισχύ το
5. Επομένως, δεν μπορεί να ευσταθεί η θέση ότι με τον όρο 'έσοδα' στην νομοθεσία νοείται αυτόματα όλα τα χρήματα που εισπράττει η εταιρεία χωρίς αναφορά στα έξοδά της. Περαιτέρω, ο ΜΕ2 που βοήθησε την εταιρεία να υποβάλει την αίτησή της για αποζημιώσεις, επικοινώνησε με λειτουργούς του Τμήματος Οδικών Μεταφορών σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού των εσόδων. Αυτό έγινε αφού είχε ήδη υποβληθεί η αίτηση και όχι σε προγενέστερο στάδιο κατά το οποίο γινόταν διαβούλευση σε σχέση με την εκπόνηση, έκδοση και δημοσίευση της απόφασης βάσει της οποίας εφαρμόσθηκε η φόρμουλα αποζημίωσης. Όλα τα πιο πάνω δείχνουν ότι ο ΜΕ1 γνώριζε ποια θα ήταν η βάση της αποζημίωσης και παρόλο ότι γνώριζε δεν επέλεξε το σχέδιο και αφού του κοινοποιήθηκε η συγκεκριμένη απόφαση που αφορούσε την εταιρεία εισέπραξε το ποσό με σκοπό πάντα να διεκδικήσει μεγαλύτερο ποσό με την καταχώρηση αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Τούτο δεν σημαίνει ότι δεν είναι αξιόπιστος ο ΜΕ1, αλλά θεωρώ ότι γνώριζε πολύ καλά τις επιλογές του, ζύγισε τα πράγματα και πήρε την απόφαση να αποταθεί για αποζημιώσεις γνωρίζοντας ποιος ήταν ο τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων και απορρίπτοντας το κάλεσμα της Αρχής να συμμετέχει στο σχήμα ώστε άμεσα να εισπράξει το ποσό που θα ήταν διαθέσιμο στην εταιρεία με την επιλογή των αποζημιώσεων. Και επειδή η επιλογή των αποζημιώσεων δεν απέκλειε την διεκδίκηση μεγαλύτερου ποσού μέσω του Δικαστηρίου, ήταν ελκυστικότερη επιλογή από την συμμετοχή και επένδυση σε σχέδιο, μόνο με την ελπίδα για οικονομικά οφέλη στο μέλλον. Ο χρόνος κατά τον οποίο ο ΜΕ2 έπρεπε να παρουσιάσει το λογιστικό πρότυπο για τον ορισμό της λέξης 'έσοδα' ήταν στις διαβουλεύσεις των μερών σε σχέση με την διαπραγμάτευση των αποζημιώσεων όχι εκ των υστέρων αφού είχε ήδη λάβει το ποσό της αποζημίωσης η εν λόγω εταιρεία. Δεν γίνεται πιστευτό ότι κατά τον χρόνο Μαΐου 2011 οι ενάγοντες ζητούσαν διευκρινίσεις σε σχέση με τον τρόπο που το τμήμα είχε υπολογίσει τις αποζημιώσεις. Περαιτέρω, η μαρτυρία του ΜΕ2 δεν προσθέτει τίποτε στην υπόθεση. Ο σκοπός της μαρτυρίας του ΜΕ2 ήταν να παρουσιάσει το λογιστικό πρότυπο για να τεκμηριώσει την άποψη των εναγόντων ότι η ερμηνεία του όρου 'έσοδα' που του απέδωσε το τμήμα έρχεται σε αντίθεση με τις πρόνοιες του άρθρου 16Β του Ν. 101

(1)/2009. Ο μάρτυρας κατέθεσε το λογιστικό πρότυπο ως τεκμήριο 18 και σ' αυτό αναγράφεται ότι ο σκοπός του πρότυπου είναι να προδιαγράψει τον λογιστικό χειρισμό εσόδων που προκύπτουν από ορισμένους τύπους συναλλαγών και γεγονότων. Συνεπώς, το πρότυπο αυτό δεν διατυπώνει ορισμό του όρου 'έσοδα' για σκοπούς της ερμηνείας του άρθρου 16β του νόμου 101

(1)/

1. Αναφορικά με τον ΜΥ1 κρίνω ότι ήταν τυπικός και ουδέτερος μάρτυρας στην υπόθεση διότι δεν είχε άμεση εμπλοκή στην υπόθεση και βασίστηκε στις πληροφορίες που περιέχονται στο φάκελο της υπόθεσης που διατηρεί το υπουργείο. Η μαρτυρία του ήταν πληροφοριακή και αντικειμενική δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω την ειλικρίνεια του. Το ίδιο ισχύει για τον ΜΥ2 η μαρτυρία του ήταν επεξηγηματική της απόφασης της υπουργού τεκμήριο
2. Η γνώμη του ότι η απόφαση αυτή ήταν εύλογη και γενναιόδωρη ελέγχεται με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε στο Δικαστήριο ήτοι τα τεκμήρια 25.1, 25.2 και 25.
3. Οι αριθμοί που παρουσιάζονται στα, πιο πάνω, τεκμήρια ελέγχονται ως προς την ορθότητα τους επειδή συνάδουν με τους αριθμούς που διατυπώνονται στα άλλα τεκμήρια της υπόθεσης. Τα τεκμήρια αυτά καταγράφουν την εξελικτική πορεία των διαβουλεύσεων μεταξύ των μερών και καταδεικνύουν ότι λήφθηκαν υπόψη οι παραστάσεις των εναγόντων επειδή η μαθηματική φόρμουλα σε σχέση με τα ετήσια έσοδα αλλοιώθηκε στην πορεία ώστε να αντανακλά τα χρόνια υπηρεσίας στο επάγγελμα. Αναφορικά με τους ελεγμένους λογαριασμός ο μόνος αριθμός που τροποποιήθηκε ουσιωδώς είναι οι δαπάνες των εναγόντων για τα έτη 2007-2009 που σημειώθηκαν στην έκθεση 25.3 σελίδα 4 ως €76.616,
4. Το ποσό των δαπανών το προμήθευσαν οι ενάγοντες ώστε να ενταχθεί ως στοιχείο στην μαθηματική φόρμουλα για την αποζημίωση σε σχέση με τα ετήσια έσοδα. Τούτο σημαίνει ότι ο τρόπος καταβολής της αποζημίωσης ήταν γνωστός στους ενάγοντες με την έκδοση της απόφασης τεκμήριο
5. Περαιτέρω, το ότι έγινε προσπάθεια αυτά τα πρόσωπα να αποζημιωθούν πραγματικά ως ισχυρίστηκε ο μάρτυρας προκύπτει από το τεκμήριο 25.3 σελίδα 2 όπου φαίνεται ότι οι ενάγοντες έκαναν αποδεκτή την αποζημίωση για τα λεωφορεία στην βάση της δεύτερης εκτίμησης του ανεξάρτητου εκτιμητή. Η ορθότητα της εκτίμησης επιβεβαιώνεται και στην πράξη επειδή στην συνέχεια είχε ακολουθήσει πώληση των λεωφορείων με πλειστηριασμό. Σε σχέση με τα ετήσια έσοδα εξήγησε ότι υπήρχαν τρεις εναλλακτικοί μέθοδοι αποζημίωσης επί αυτής της βάσης και οι ενάγοντες είχαν την επιλογή να διαλέξουν την μία μέθοδο και εν τέλει επιλέγηκε η μέθοδος που τους ευνοούσε ήτοι το 6.2% των ακαθάριστων εσόδων. Ως προς την θέση του ότι σωστά λήφθηκαν υπόψη οι δαπάνες ώστε να υπολογισθούν τα έσοδα δεν είναι παράλογη ενόψει του γεγονότος ότι η εταιρεία αυτή ήταν επιδοτούμενη για σειρά ετών από το κράτος και οι υπάλληλοι της είχαν την ευκαιρία αν το ήθελαν να συνεχίσουν να εργοδοτούνται από το νέο σχήμα λεωφορείων σε σχέση με τις τακτικές γραμμές. Οι ενάγοντες δεν είχαν παρουσιάσει από την αρχή ελεγμένους λογαριασμούς παρόλο τούτο η αρχή τους αποζημίωσε με βάση την αξία των λεωφορείων και στην συνέχεια όταν παρουσιάσθηκαν οι λογαριασμοί πληρώθηκαν το ψηλότερο ποσό των €17.354,
6. Ως εκ τούτου προκύπτει ότι δεν υπήρχαν σκοπιμότητες στην καταβολή των αποζημιώσεων και θεωρώ ότι ο μάρτυρας και η ομάδα του καλοπροαίρετα εργάστηκαν ώστε να διασκεδάσουν τις ανησυχίες των αποζημιωθέντων και να τους καταβάλουν τα ποσά που είχαν δικαίωμα να λάβουν με βάση την απόφαση κριτηρίων τεκμήριο
7. ΠΡΟΚΑΤΑΡΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Οι αποζημιώσεις που αξιώνουν οι ενάγοντες έχουν δύο σκέλη. Το ένας σκέλος αφορά την απαίτηση για αποζημίωση ως συνέπεια της εφαρμογής του νόμου 101

(1)/ 2009 σε σχέση με την μη ανανέωση και/ή κατάργηση των τριών αδειών Ε που κατείχαν. Το δεύτερο σκέλος της απαίτησης αφορά δηλωτικού χαρακτήρα απαίτηση οι ενέργειες του εναγόμενου ως συνέπεια της εφαρμογής του νόμου να κηρυχθούν παράνομες ως αποτέλεσμα εφαρμογής νόμου αντισυνταγματικού. Είναι αναντίλεκτο γεγονός που έχει προκύψει από την μαρτυρία ότι σε σχέση με τις συνέπειες εφαρμογής του νόμου έχει καταχωρηθεί προσφυγή που έχει ελέγξει την νομιμότητα πράξεων εφαρμογής του νόμου. Όμως δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο ποια πράξη έχει προσβληθεί με την προσφυγή και δεν είναι γνωστό ποιοι ήταν λόγοι ακύρωσης που προβλήθηκαν καθώς και ποιο ήταν το αποτέλεσμα τέτοιας προσφυγής. Παρόλο τούτο το ζητούμενο είναι κατά πόσο δύναται να αποφασίσει το Δικαστήριο κατά πόσο ορθά δεν ανανεώθηκε η άδεια των εναγόντων ή/και εάν ορθά καταργήθηκε αυτή. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο εμπίπτει στα πλαίσια της πολιτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να κρίνει κατά πόσο η εφαρμογή του νόμου σε πράξη της διοίκησης να μην ανανεώσει ή να ανακαλέσει μία άδεια που επέτρεπε στους ενάγοντες να λειτουργούν ως μεταφορείς τακτικών γραμμών σε συγκεκριμένες γραμμές είναι νόμιμη. Ο νόμος αποτέλεσε τρόπο εναρμόνισης του εσωτερικού δικαίου στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1370/2007 ΕΚ που είχε άμεση ισχύ στην Κύπρο. Σκοπός εφαρμογής του κανονισμού είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ φορέων μεταφορών σε σχέση με αποκλειστικές υπηρεσίες δημόσιων συγκοινωνιών και δικαιώματα μεταφοράς. Το άρθρο 1 του κανονισμού προνοεί ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες θα πρέπει να είναι της καλύτερης ποιότητας και σε τιμές χαμηλότερης της αγοράς στην περίπτωση που παραχωρείται σε παροχέα μεταφορών το αποκλειστικό δικαίωμα να εκτελεί γραμμές μεταφοράς για το κοινό. Το άρθρο 3 προβλέπει ότι στην περίπτωση που εγκρίνεται σε φορέα να παρέχει υπηρεσίες μεταφορών στο κοινό κατ' αποκλεισμό άλλων παρόχων αυτό θα πρέπει να γίνει στα πλαίσια δημόσιας σύμβασης παροχής υπηρεσιών. Το άρθρο 4 του κανονισμού προβλέπει συγκεκριμένους όρους που προστίθενται υποχρεωτικά σε δημόσια σύμβασης παροχής υπηρεσιών δημόσιων συγκοινωνιών. Ένας όρος είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί η αποζημίωση του παρόχου της υπηρεσίας να υπερβαίνει το ποσό των πραγματικών εξόδων και τα εισοδήματα που παράγονται για να εκτελεί την υπηρεσία μεταφοράς δημόσιας ωφέλειας. Τα κράτη μέλη ήταν υπόχρεα να εφαρμόσουν τον κανονισμό που είχε άμεση ισχύ στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας. Δυνάμει του άρθρου 2 της προσαρτημένης στη Συνθήκη Προσχώρησης Πράξης και των όρων προσάρτησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή οφείλει να εφαρμόσει τις διατάξεις των Συνθηκών περί Ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως επίσης και τις πράξεις των οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμμορφούμενη στις πιο πάνω υποχρεώσεις επήλθε τροποποίηση του Συντάγματος ως ακολούθως: «Ουδεμία διάταξη του Συντάγματος θεωρείται ότι ακυρώνει νόμους που θεσπίζονται, πράξεις που διενεργούνται ή μέτρα που λαμβάνονται από τη Δημοκρατία τα οποία καθίστανται αναγκαία από τις υποχρεώσεις της ως κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε εμποδίζει Κανονισμούς, Οδηγίες ή άλλες πράξεις ή δεσμευτικά μέτρα νομοθετικού χαρακτήρα που θεσπίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή από τα θεσμικά τους όργανα ή από τα αρμόδιά τους σώματα στη βάση των συνθηκών που ιδρύουν τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή την Ευρωπαϊκή Ένωση από του να έχουν νομική ισχύ στη Δημοκρατία.» Δυνάμει του άρθρου 249 της συνθήκης ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δίδεται εξουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μαζί με το Συμβούλιο να εκδίδει κανονισμούς που θα έχουν γενική, άμεση και καθολική εφαρμογή σε όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας. Ο Κανονισμός ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του, και άρα η Δημοκρατία δεν χρειάζεται ούτε επιτρέπεται να αντιγράψει τον Κανονισμό σε κυπριακό νομοθέτημα. Υποχρεούται όμως να λάβει μέτρα, είτε με διοικητικές πράξεις είτε τη με θέσπιση νομοθεσίας, προς επίτευξη της αποτελεσματικής εφαρμογής του Κανονισμού. Επομένως, ο νόμος που τροποποίησε τον περί Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα 101

(1)/2009 που αφορούσε θέσπιση νομοθεσίας προκειμένου να γίνει εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κανονισμού που αφορά υποχρέωση της Κυπριακής Δημοκρατίας να εφαρμόσει κοινοτικό δίκαιο δεν παραβιάζει το Σύνταγμα. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση Σιακόλα, Πολιτική ECLI:CY:AD:2019:D538, Αίτηση αρ. 208/2019 ημερομηνίας 23/12/2019, το Εφετείο επιβεβαίωσε την αρχή ότι η ύπαρξη δικαιοδοσίας είναι προαπαιτούμενο στοιχείο που εξετάζεται για κάθε έγκυρη δικαστική απόφαση που εξυπακούει την κρίση του Δικαστηρίου. Διά να εξετασθεί το ανωτέρω, πρέπει πρώτα να προσδιορισθεί η πράξη για την οποία επιδιώκεται η αναθεώρηση της προκειμένου να ακυρωθεί. Η πράξη αυτή είναι η μη ανανέωση και/ή κατάργηση των αδειών τύπου Ε για τα λεωφορεία με αριθμούς εγγραφής XXXXX82, XXXXX57 και XXXXX89 που είχαν ημερομηνία λήξης και εκδίδονταν βάσει προϋποθέσεων που έθετε ο νόμος με τις οποίες παραχωρήθηκε στους ενάγοντες το αποκλειστικό δικαίωμα να εκτελούν τακτική εσωτερική γραμμή μεταφοράς. Η εισήγηση του εναγόμενου είναι ότι η απόφαση η άδεια Ε ή η άδεια χρήσης οδικής χρήσης κάθε επιβατικού οχήματος των εναγόντων που χρησιμοποιείτο για εσωτερικές οδικές μεταφορές σε τακτικές γραμμές έπαυε να ισχύει οριστικά και αμετάκλητα από την 5.7.2010 δεν εμπίπτει στην σφαίρα ιδιωτικού δικαίου για να επιτρέπεται η αναθεώρηση της στα πλαίσια της πολιτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στην περίπτωση που η απόφαση αφορά την άσκηση εξουσίας δημόσιας αρχής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων αυτής βάσει νόμου η απόφαση δεν ελέγχεται από το Δικαστήριο κατά την άσκηση πολιτικής δικαιοδοσίας. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδη ν Κυπριακή Δημοκρατία, Αναθεωρητική Έφεση 6/2013, Υπόθεση Αρ. 1609 ημερομηνίας 10 Ιουλίου 2019, το Εφετείο κατά την αναθεωρητική του εξουσία επεξήγησε ότι σε ακυρωτικό έλεγχο υπάγονται οι πράξεις δημοσίων αρχών που εντάσσονται στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Διά να γίνει η διάκριση μεταξύ πράξεων δημόσιου δικαίου και υποχρεώσεις του δημόσιου οργάνου που σχετίζονται με ιδιωτικά συμφέροντα η ακόλουθη νοητική διεργασία είναι βοηθητική προς ένταξη της πράξης στην σωστή της διάσταση: «Υπεισέρχεται, εν προκειμένω, η διάκριση της λειτουργίας της Πολιτείας ως φορέα δημόσιας εξουσίας (imperium) ή ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων αναγόμενο στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου (fiscus). Η διάκριση εξηγήθηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου

(1992)1 ΑΑΔ 882, με αναφορά στον επιδιωκόμενο σκοπό ο οποίος συνιστά και το ουσιαστικό κριτήριο: «Εμπειρική υπήρξε η προσέγγιση στην ταξινόμηση των διοικητικών πράξεων ως προς το πεδίο δικαίου, δημόσιο ή ιδιωτικό, στο οποίο επενεργούν. Η ουσία και όχι ο τύπος ή η μορφή την οποία λαμβάνει η πράξη, συνιστά το κριτήριο για την κατάταξή τους σε πράξεις εξουσίας ή πράξεις διαχείρισης. Η διάκριση των δυο τομέων δικαίου και τα κριτήρια για το διαχωρισμό τους, απασχόλησαν το Ανώτατο Δικαστήριο ειδικά στην Antoniou and Others v. Republic

(1984)3 C.L.R. 623 και Machlouzarides v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2342. Ο σκοπός για τον οποίο λαμβάνεται η απόφαση, ή γίνεται πράξη σε συνάρτηση με τις εξουσίες δημόσιας αρχής, αποτελεί το γνώμονα για την ταξινόμησή τους στο ένα ή το άλλο πεδίο του δικαίου. Εφόσον η πράξη ανάγεται ή σχετίζεται με την επίτευξη των σκοπών δημόσιας αρχής ή οργάνου, αυτή επενεργεί στον τομέα του δημόσιου δικαίου. Δημόσιος σκοπός είναι εκείνος για τον οποίο εξ αντικειμένου το κοινό ή τμήμα του έχουν εκ της φύσεως των πραγμάτων συμφέρον στην ευόδωσή του. Στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου εμπίπτουν όχι μόνο πράξεις διαχείρισης δημόσιας αρχής ή οργάνου, αλλά και μονομερείς πράξεις κρατικής εξουσίας που έχουν ως αντικείμενο τη ρύθμιση ή διακανονισμό δικαιωμάτων στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου [βλ. The Greek Registrar of Co-Operative Societies v. Nicos Nicolaides

(1965)3 C.L.R. 164]. Γνώμονα για τη ρύθμιση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των επηρεαζομένων, σ' αυτό το πεδίο λειτουργίας δημόσιας αρχής ή οργάνου, συνιστούν οι σχετικές αρχές του ιδιωτικού δικαίου και όχι η προώθηση οποιουδήποτε δημόσιου σκοπού τον οποίο η Αρχή είναι επιφορτισμένη να προάγει. Σ' αυτή την κατηγορία ανήκουν, όπως έχει νομολογηθεί, αποφάσεις των κτηματολογικών αρχών, ρυθμιστικές δικαιωμάτων ακίνητης ιδιοκτησίας, καθώς και αποφάσεις άλλων αρχών που αφορούν συμβατικά ή περιουσιακά δικαιώματα σε κινητά [βλ. μεταξύ άλλων, Savvas Yianni Valana v. Republic (ανωτέρω) (διόρθωση λάθους στα κτηματολογικά μητρώα) Achilleas HadjiKyriakou v. Theologia Hadjiapostolou and Others (ανωτέρω) (επίλυση συνοριακής διαφοράς). Theocharis Charalambides v. Republic, 4 R.S.C.C. 24 (καθορισμός ημερομηνίας για τη καταναγκαστική πώληση περιουσίας). George Asproftas v. Republic

(1973)3 C.L.R. 366 (αίτηση για εγγραφή ακινήτου). Hellenic Bank v. Republic

(1986)3 C.L.R. 481 (εγγραφή υποθήκης βάσει του περί Εταιρειών Νόμου). Elias Petrou and Others v. The New Co-Operative Society of Karpashia, 3 R.S.C.C. 58 (εγγραφή μελών στο μητρώο συνεργατικών). Photiades v. Republic,

(1988)3 C.L.R. 2084 (ανανέωση συνεταιρισμού) ].» Η διάκριση έχει επίσης εξηγηθεί στην Κολοκάσης ν. Δημοκρατίας

(2008)3 ΑΑΔ 373, ως ακολούθως: «Σύμφωνα με καλά καθιερωμένες αρχές του διοικητικού δικαίου, πράξεις εξουσίας (imperium) οι οποίες ανάγονται στο δημόσιο δίκαιο, είναι εκείνες που η διοίκηση ασκεί δημόσια εξουσία, δηλαδή εμφανίζεται έναντι των διοικουμένων επί εξουσιαστικής βάσης. Από την άλλη, πράξεις διαχείρισης (fiscus) αφορούν στην προστασία του οικονομικού ή ταμιευτικού συμφέροντος της δημόσιας αρχής. Στην κατηγορία αυτή, η διοίκηση δρα ισότιμα έναντι του διοικουμένου χωρίς να επιβάλλει την εξουσία της σ' αυτόν. Συνήθης περίπτωση είναι η διαχείριση ή εκμετάλλευση της περιουσίας του κράτους ή άλλες πράξεις οι οποίες μπορεί να συνδέονται με τη λειτουργία δημόσιας αρχής, αλλά έγιναν με τους κανόνες του ιδιωτικού δικαίου.» Το κατά πόσο σωστά το αρμόδιο τμήμα αποφάσισε να μην ανανεώσει ή να ανακαλέσει τις άδειες των εναγόντων κατά την εφαρμογή του νόμου 101

(1)/2009, αφορά μία εκτελεστή διοικητική πράξη δημόσιου δικαίου που ελέγχεται μόνο στα πλαίσια αναθεωρητικού ελέγχου δυνάμει του άρθρου 146.1 του Συντάγματος (βλ. Takis Markides Ltd. v Γενικού Εισαγγελέα 1 ΑΑΔ 1424

(1997). Στην πιο πάνω υπόθεση η ενάγουσα εταιρεία είχε καταχωρήσει αγωγή για αποζημιώσεις κατά της Δημοκρατίας εξαιτίας τις ζημιές που είχε υποστεί ως συνέπεια, όπως ισχυρίστηκε, ανάκληση άδειας εισαγωγής εμπορευμάτων. Το Άρθρο 146.1 του Συντάγματος αποκλείει την εξέταση άμεσα, έμμεσα ή παρεμπιπτόντως από οποιοδήποτε Δικαστήριο άλλο από το Ανώτατο Δικαστήριο της νομιμότητας και εγκυρότητας εκτελεστής διοικητικής πράξης και κάθε προπαρασκευαστικής πράξης ή ενέργειας συναφούς προς την έκδοσή της. Εφόσον δεν είναι γνωστό κατά πόσο η απόφαση για ανάκληση της άδειας έχει ακυρωθεί ως συνέπεια του αναθεωρητικού ελέγχου της διοικητικής πράξης δεν εμπίπτει στην σφαίρα της δικαιοδοσίας του πολιτικού Δικαστηρίου να εξετάσει την νομιμότητα της απόφασης για την ακύρωση ή την μη ανανέωση της άδειας μεταφοράς. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα: «Είναι ορθό ότι η αγωγή βασίζεται σε παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Αυτό δεν εξουδετερώνει την προέλευση του δικαιώματος ούτε αλλοιώνει το γεγονός ότι η πράξη ή παράλειψη η οποία στοιχειοθετεί το δικαίωμα αποτελεί αναπόσπαστη πτυχή της διοικητικής λειτουργίας συνυφασμένη με την έκδοση εκτελεστής απόφασης στο πεδίο του δημοσίου δικαίου. Η χορήγηση άδειας εισαγωγής εμπορευμάτων δεν ανάγεται ούτε στο ιδιωτικό δίκαιο ούτε σχετίζεται με το δίκαιο των συναλλαγών. Συναρτάται με μονομερή κυριαρχική (imperium) πράξη, δηλωτική της βούλησης της Διοίκησης. Άξονας της διοικητικής λειτουργίας στο δημόσιο τομέα είναι η προαγωγή των σκοπών του δικαίου για τους οποίους παρέχεται η εξουσία σε κρατική αρχή η όργανο. (Βλ. μεταξύ άλλων Αntoniou and Others v. Republic

(1984)3 C.L.R. 623. Μachlouzarides v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2342.) Η διοικητική λειτουργία περιλαμβάνει το σύνολο των πράξεων που σχετίζονται με την άσκησή της και η οποία απολήγει στην έκδοση εκτελεστής διοικητικής πράξης ή απόφασης· περιλαμβανόμενης και κάθε προπαρασκευαστικής πράξης και ενέργειας σχετιζόμενης προς την άσκησή της. Η έρευνα η οποία διεξήχθη από την αρμόδια Αρχή, για τη χορήγηση της άδειας εισαγωγής των εμπορευμάτων περιλαμβανομένου και του ελέγχου των κυλίνδρων και βαλβίδων, αποτελούσε προπαρασκευαστική πράξη και αναπόσπαστο μέρος της διοικητικής διαδικασίας για την έκδοση της άδειας εισαγωγής. Η ζημιογόνος πράξης αφετέρου, εκείνη από την οποία προέκυψε η ζημία, δηλαδή η ανάκληση του μέρους της άδειας εισαγωγής που αφορούσε τις βαλβίδες, συνιστούσε αυτοτελή διοικητική πράξη επενεργούσα όπως και η απόφαση την οποία ανακάλεσε, στο πεδίο του δημοσίου δικαίου. Η αναθεώρηση εκτελεστών διοικητικών πράξεων στον τομέα του δημοσίου δικαίου ανάγεται αποκλειστικά στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Άρθρο 146.1 αποκλείει την εξέταση, άμεσα, έμμεσα ή παρεμπιπτόντως, από οποιοδήποτε δικαστήριο άλλο από το Ανώτατο Δικαστήριο, της νομιμότητας και εγκυρότητας εκτελεστής διοικητικής πράξης και κάθε προπαρασκευαστικής πράξης ή ενέργειας συναφούς προς την έκδοσή της. Ομοίως η απόφαση του Τμήματος Οδικών Μεταφορών να αποστείλει στους ενάγοντες το τεκμήριο 10 με το οποίο τους κοινοποίησε την πρόθεση του να ακυρώσει τις άδειες χρήσης επιβατικών λεωφορείων για οδικές επιβατικές μεταφορές σε τακτικές γραμμές από την 5 Ιουλίου 2010 ήταν εκτελεστή διοικητική πράξη ως μονομερή κυριαρχική (imperium) πράξη, δηλωτική της βούλησης της Διοίκησης. Άξονας της διοικητικής λειτουργίας στον δημόσιο τομέα είναι η προαγωγή των σκοπών του δικαίου για τους οποίους παρέχεται η εξουσία σε κρατική αρχή η όργανο. Κάθε ζήτημα που θα αφορούσε την φύση του δικαιώματος των εναγόντων σε σχέση με την άδεια εκφεύγει της δικαιοδοσίας του πολιτικού Δικαστηρίου. Ούτε και είναι αυταπόδεικτο ότι η άδεια οδικής χρήσεως πρόκειται για περιουσία των εναγόντων ώστε να έχει βάση ότι η ανάκληση αυτής αφορά στέρηση αυτής για να γίνεται επίκληση του άρθρου 23 του Συντάγματος. Ούτε και θεωρώ ότι τέτοιος έλεγχος θα ήταν εφικτός εκτός του πλαισίου του αναθεωρητικού ελέγχου της απόφασης που είχε ως αποτέλεσμα κατάργησης ενός δικαιώματος που παραχωρήθηκε από την διοίκηση. Χωρίς να έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία σε σχέση με την φύση της άδειας που έχει καταργηθεί από το τμήμα οδικών μεταφορών είναι αδύνατον να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι η άδεια αυτή υπήρξε περιουσιακό δικαίωμα των εναγόντων που το έχουν στερηθεί οι ενάγοντες ώστε να γίνεται επίκληση του άρθρου 23 του Συντάγματος. Το Συνταγματικό ζήτημα που προβάλλεται έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με αφηρημένο τρόπο αν και δεν θα μπορούσε να τεθεί διαφορετικά διότι τόσο το έννομο συμφέρον των εναγόντων ως κάτοχοι της άδεια χρήσης όσο και της απόφασης για την κατάργηση αυτής ελέγχεται μόνο με αναθεωρητικό έλεγχο δυνάμει του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Στην δική μας την περίπτωση ο συγκεκριμένος νόμος έχει τεθεί σε εφαρμογή ώστε να επιτευχθεί και να υπάρχει συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο το οποίο υπερτερεί του Συντάγματος σε σχέση με τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατίας δυνάμει της Συνθήκης προσχώρησης. Το ζήτημα συνταγματικότητας έχει τεθεί με εντελώς αφηρημένο τρόπο και αφορά κατάργηση αδειών σε σχέση με απόφαση της διοίκησης που η νομιμότητα της μπορεί να ελεγχθεί μόνο από άλλο αρμόδιο Δικαστήριο. Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς.( βλ. Sigma Radio TV Ltd ν Αρχης Ραδιοτηλεόρας Κυπρου 4 ΑΑΔ 1

(2003): «Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα» (βλ. επίσης, The Improvement Board of Eylenja v. Andreas Constantinou

(1967)1 C.L.R. 167, ΡΙΚ ν. Καραγιώργη κ.ά.

(1991)3 Α.Α.Δ. 159, Πρόδερος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων

(1991)3 Α.Α.Δ. 252, Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(1997)3 Α.Α.Δ. 441 και Miliotis v. Police

(1966)2 C.L.R. 62).» Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο στην παρούσα περίπτωση εφόσον ο νόμος έχει εφαρμοσθεί σε μία πράξη που δεν ελέγχεται από το παρόν Δικαστήριο ώστε να γίνει σύγκριση του νόμου σε σχέση με πράξη που η φύση της δεν μπορεί να αναθεωρηθεί από το παρόν Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει, αφορά και νομοθεσία που σκοπό είχε να υπάρχει συμμόρφωση σε Ευρωπαϊκή νομοθεσία που έχει άμεση ισχύ στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας και υπερτερεί του Συντάγματος δυνάμει των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία. Κατά συνέπεια δεν προκύπτει ζήτημα συνταγματικότητας για να το αποφασίσει το Δικαστήριο αλλά και ούτε δύναται να εξετάσω τέτοιο ζήτημα σε σχέση με αντικείμενο αναθεώρησης που εκφεύγει της πολιτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. ΟΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ Το ζήτημα των αποζημιώσεων θα πρέπει να εξετασθεί στα πλαίσια της νομοθεσίας βάσει της οποίας εκπονήθηκε και εφαρμόσθηκε η φόρμουλα αποζημιώσεων που σκοπό είχε την εύλογη και την δίκαια αποζημίωση προσώπων που κατείχαν άδειες οδικής χρήσης σε σχέση με εσωτερικές τακτικές γραμμές που επρόκειτο να καταργηθούν επειδή η πραγματοποίηση των συγκεκριμένων δρομολογίων είχαν ανατεθεί με δημόσια σύμβαση στα πλαίσια και τα μέτρα της Ευρωπαϊκής Οδηγίας. Από την ημερομηνία τροποποίησης του νόμου η δημόσια υπηρεσία εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών μπορούσε να πραγματοποιηθεί δυνάμει έγκυρης δημόσιας σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 16 Α με όρους που θα προέβλεπε η συγκεκριμένη σύμβαση. Παρατίθεται πιο κάτω το άρθρο 16Α: Δημόσια υπηρεσία εσωτερικών oδικών επιβατικών μεταφορών 16A.-

(1)Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 16Β, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2009 απαγορεύεται: (α) σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων να παρέχει εσωτερικές οδικές επιβατικές μεταφορές σε τακτικές γραμμές σε καθορισμένη περιοχή, εκτός εάν κατέχει αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης στην εν λόγω περιοχή δυνάμει έγκυρης σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας και υπό τους όρους που προβλέπονται στη σύμβαση αυτή∙ (β) σε οποιοδήποτε επιβατηγό όχημα να χρησιμοποιείται για την παροχή εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές σε καθορισμένη περιοχή, εκτός εάν αυτό είναι αδειούχο δυνάμει σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας, στην οποία αναφέρεται ρητά η χρήση του και υπό τους όρους που προβλέπονται στη σύμβαση αυτή.

(2)Οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο παρέχει εσωτερικές οδικές επιβατικές μεταφορές σε τακτικές γραμμές κατά παράβαση της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1), ή χρησιμοποιεί επιβατηγό όχημα κατά παράβαση της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1), είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες

(5000)ευρώ ή και στις δύο αυτές ποινές και,

(3)σε περίπτωση συνεχιζόμενης παράβασης, σε περαιτέρω χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα χίλια

(1000)ευρώ για κάθε ημέρα κατά την οποία συνεχίζεται η παράβαση. Οι ενάγοντες δεν κατόρθωσαν να υποβάλουν πρόταση για να τους ανατεθεί τέτοια δημόσια σύμβαση και δημόσια σύμβαση ανατέθηκε στον ΟΣΕΛ αλλά οι ενάγοντες επέλεξαν να μην συμμετέχουν. Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι με βάση τους όρους της δημόσιας σύμβασης που τους είχε ανατεθεί στην περίπτωση που επέλεγαν να μην συμμετέχουν, θα μπορούσαν να επιλέξουν το δικαίωμα τους σε εύλογη και δίκαιη αποζημίωση, όμως αυτό δεν θα τους απέκλειε της ευκαιρίας οι μόνιμοι εργοδοτούμενοι τους να εργοδοτηθούν από την εταιρεία ΟΣΕΛ. (βλ. Τεκμήριο 10 σελ. 3 παράγραφος 7(β). Ήταν κατανοητό στους ενάγοντες με επιστολή που τους αποστάληκε από το τμήμα οδικών μεταφορών (τεκμήριο 19.6) ότι υποβάλλοντας αίτηση για αποζημιώσεις είχαν αποφασίσει τελεσίδικα να μην επιδιώξουν ένταξη των λεωφορείων τους στον φορέα. Αυτό είναι σημαντικό εν όψει της κατάληξης μου ότι οι ενάγοντες ενημερώθηκαν και γνώριζαν τον τρόπο υπολογισμού των αποζημιώσεων και παρόλο τούτο επέλεξαν την οδό των αποζημιώσεων. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία ότι μόνιμοι εργοδοτούμενοι τους εργοδοτήθηκαν από τον ΟΣΕΛ όμως προκύπτει από το τεκμήριο 10, πιο πάνω, ότι αυτή η επιλογή ήταν ανοικτή ανεξάρτητα από το ζήτημα των αποζημιώσεων. Το άρθρο 16Β είναι σχετικό για το θέμα των αποζημιώσεων και παρατίθεται πιο κάτω: «Μεταβατικές ρυθμίσεις αναφορικά με τους υφιστάμενους παρόχους εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές. Δικαίωμα αποζημίωσης και εργοδότησης. 16Β.-

(1)Κατ' εξαίρεση προς τις διατάξεις του άρθρου 16Α, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2009, κάθε υφιστάμενος πάροχος δύναται να συνεχίζει να ασκεί τις οδικές χρήσεις που αναφέρονται στην άδεια «Ε» ή την άδεια οδικής χρήσης που κατέχει για το επιβατηγό του όχημα κατά την πιο πάνω ημερομηνία, μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας που συνομολογείται από την αναθέτουσα αρχή με το φορέα δημόσιας υπηρεσίας για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών στη γεωγραφική περιοχή ή στη διαστική διαδρομή δραστηριότητας του επιβατηγού οχήματος του υφιστάμενου παρόχου: Νοείται ότι, η αναθέτουσα αρχή γνωστοποιεί γραπτώς στους επηρεαζόμενους υφιστάμενους παρόχους, αμέσως μετά την υπογραφή σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας, την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας που αφορά στη συγκεκριμένη περιοχή στην οποία οι υφιστάμενοι πάροχοι παρέχουν εσωτερικές οδικές επιβατικές μεταφορές σε τακτικές γραμμές, βάσει της άδειας «Ε» ή της άδειας οδικής χρήσης των επιβατηγών τους οχημάτων: Νοείται, περαιτέρω, ότι, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας που αναφέρεται στην πρώτη επιφύλαξη, η άδεια «Ε» ή η άδεια οδικής χρήσης του επιβατηγού οχήματος κάθε επηρεαζόμενου υφιστάμενου παρόχου παύει να ισχύει οριστικά και αμετάκλητα: Νοείται, έτι περαιτέρω, ότι, χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του εδαφίου

(2), κάθε υφιστάμενος πάροχος δύναται να τερματίσει τη δραστηριότητα του επιβατηγού οχήματός του ενωρίτερα από την ημερομηνία αυτόματης παύσης της ισχύος της άδειας του με βάση τις διατάξεις της αμέσως προηγούμενης επιφύλαξης υπό την προϋπόθεση ότι ενημερώνει τον Διευθυντή για την ημερομηνία τερματισμού της δραστηριότητάς του τουλάχιστον εξήντα ημέρες προηγουμένως.

(2)Κάθε υφιστάμενος πάροχος, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης επιβατηγού οχήματος του οποίου η άδεια "Ε" ή η άδεια οδικής χρήσης παύει να ισχύει με βάση τις διατάξεις της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(1)και ο οποίος δεν αποτελεί ή δε συμμετέχει σε ανάδοχο φορέα δημόσιας υπηρεσίας βάσει σύμβασης παραχώρησης δημόσιας υπηρεσίας, δικαιούται, σωρευτικά, τα εξής: (α) να λάβει εύλογη και δίκαιη αποζημίωση από την αναθέτουσα αρχή, το ύψος της οποίας καθορίζεται από την αρμόδια αρχή στη βάση αντικειμενικών και αναλογικών κριτηρίων που καθορίζονται από αυτή, μετά από διαβούλευση της αναθέτουσας αρχής με τους επηρεαζόμενους υφιστάμενους παρόχους και τα οποία περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα ετήσια έσοδα, την αγοραία αξία των επιβατηγών τους οχημάτων και τη χρονική διάρκεια δραστηριοποίησης στο επάγγελμα : Νοείται ότι, οποιοσδήποτε υφιστάμενος πάροχος διαφωνεί με το ποσό αποζημίωσης που του προσφέρει η αναθέτουσα αρχή δυνάμει της παρούσας παραγράφου, δεν κωλύεται να αποδεχθεί να λάβει το ποσό αυτό, υπό την επιφύλαξη του καθορισμού του ποσού της αποζημιώσεως από το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας στην οποία ασκούσε την επιχειρηματική του δραστηριότητα δυνάμει της άδειας ή των αδειών που καταργούνται. Σε τέτοια περίπτωση, ο εν λόγω υφιστάμενος πάροχος αποτείνεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο το αργότερο εντός εβδομήντα πέντε ημερών από την ημερομηνία είσπραξης του ποσού της αποζημίωσης. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής, θα θεωρείται ότι επήλθε συμφωνία του υφιστάμενου παρόχου με το ποσό αποζημίωσης που του πρόσφερε η αναθέτουσα αρχή. (β) να εργοδοτηθούν οι μόνιμοι εργοδοτούμενοί του από το φορέα δημόσιας υπηρεσίας.

(3)Για σκοπούς του παρόντος άρθρου - "άδεια οδικής χρήσης" σημαίνει άδεια οδικής χρήσης που εκδόθηκε με βάση τους περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμους του 1982 μέχρι του 2009, για τη μεταφορά επιβατών λεωφορείων με κόμιστρο κατ' επιβάτη ή με μίσθωση∙ "μόνιμοι εργοδοτούμενοι" σημαίνει τους εργοδοτούμενους για τους οποίους ο υφιστάμενος πάροχος κατέβαλλε εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Δημοκρατίας τουλάχιστον δώδεκα μήνες πριν από την ημερομηνία της δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου παύσης της ισχύος της άδειας "Ε" ή της άδειας οδικής χρήσης του υφιστάμενου παρόχου∙ "υφιστάμενος πάροχος" σημαίνει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο, κατά την αμέσως προηγούμενη ημέρα της έναρξης της ισχύος του περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2009, παρείχε υπηρεσίες εσωτερικών οδικών επιβατικών μεταφορών σε τακτικές γραμμές βάσει άδειας "Ε" ή άδειας οδικής χρήσης.» Η αποζημίωση έπρεπε να γίνει με αντικειμενικά και αναλογικά κριτήρια και να λάβει υπόψη τα ετήσια έξοδα, την αγοραία αξία των επιβατικών λεωφορείων, και την χρονική διάρκεια της υπηρεσίας του παρόχου. Το παράπονο του ΜΕ1 σε σχέση με την αγοραία αξία των επιβατικών λεωφορείων είναι ότι δόθηκε μία τιμή όχι για την αγοραία αξία των επίδικων λεωφορείων αλλά στην βάση της λογικής ότι τα λεωφορεία επρόκειτο να αποσυρθούν από την αγορά. Δεν έχει προσκομίσει ίχνος μαρτυρίας για να υποστηρίξει το πιο πάνω επιχείρημα. Η τιμή που υπέβαλε η ενάγουσα σε σχέση με την αγοραία αξία των λεωφορείων είναι €44.000 και βασίζεται σε εκτίμηση που υπέβαλε η ίδια με την αίτηση της (βλ. Τεκμήριο 8). Εν τέλει η αρμόδια αρχή κατέληξε βάση μίας δεύτερης εκτίμησης ότι η αγοραία αξία ήταν €39.000. Καμία από τις δύο εκτιμήσεις δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου για αξιολόγηση και δεν έχει δοθεί καμία μαρτυρία σε σχέση με την ορθότητα ή μη των δύο εκτιμήσεων. Σύμφωνα με το τεκμήριο 19.7 'τα εν λόγω ευρήματα τέθηκαν υπόψη του αιτητή και στην διαβούλευση που ακολούθησε ο αιτ