LJ DEVELOPERS LIMITED κ.α. ν. Κουτμερίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 10/2021, 10/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A37 Αρ. Αγωγής: 10/2021 Μεταξύ:
- LJ DEVELOPERS LIMITED, εκ Λευκωσίας
- XXXXX LIU, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες Και
- XXXXX Κουτμερίδης εξ Ελλάδος
- XXXXX Αγαπίου εκ Πάφου
- XXXXX Χαραλάμπους εκ Πάφου
- XXXXX Σωφρονίου εκ Λευκωσίας
- XXXXX Νικολάου εκ Πάφου
- N.Α. Nikolaou (Helios Estates) Ltd εκ Πάφου
- XXXXX XXXXX Κορνιώτης εκ Πάφου
- Abc Dolorou Cyprus Homes Ltd εκ Πάφου
- Eurobank Cyprus Ltd εκ Λευκωσίας
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Εναγομένων Αίτηση ημερ. 17.3.2021 υπό εναγομένου 1 - αιτητή για παραμερισμό επίδοσης Ημερομηνία: 10 Ιανουαρίου 2022 Για εναγόμενο 1 - αιτητή: κος Θ. Παπαθεοδώρου Για ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Κυριάκου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα 2 είναι Κυπρία υπήκοος Κινέζικής καταγωγής και η μοναδική μέτοχος, διευθύντρια και γραμματέας της ενάγουσας 1 εταιρείας LJ Developers Limited που δραστηριοποιείται στον τομέα ανάπτυξης γης. Η απαίτηση των εναγουσών εναντίον των εναγομένων σύμφωνα με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι η ακόλουθη: Α. Ποσό εκ €435.000,00 για συνωμοσία προς καταδολίευση και/ή για δόλο και/ή για απάτη και/ή για ψευδείς παραστάσεις και/ή για αμέλεια οποιασδήποτε μορφής. Β. Ποσό εκ €19.005,00 το οποίοι κατέβαλαν οι Ενάγοντες ως μεταβιβαστικά τέλη στο Δημόσιο την 11.4.2019 για την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου. Γ. Ποσό εκ €92.000,00 για αγορά συντελεστή (density) και/ή για εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων και/ή λήψη αδειών και/ή ως έξοδα και/ή χρήματα τα οποία υπέστησαν οι Ενάγοντες και/ή κατέβαλαν προς τρίτους και/ή προς συνεργάτες ή προς δημόσιες αρχές για την ανάπτυξη του επίδικου ακινήτου από την 11.4.2019 και μέχρι την 2.11.2020 και/ή καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Δ. Τιμωρητικές και/ή επαυξημένες και/ή επιβαρυντικές αποζημιώσεις. Είναι η εκδοχή των εναγόντων όπως προκύπτει από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ότι επεσυνέβησαν σοβαρά ποινικά και αστικά αδικήματα εναντίον τους κατά τη διαδικασία αγοράς και μεταβίβασης ενός ακινήτου την περίοδο Φεβρουάριου - Απρίλιου
- Το εν λόγω ακίνητο, αποκτήθηκε για την ανέγερση από την εναγομένη 2 εταιρεία, ενός δεύτερου συγκροτήματος κατοικιών στην οδό XXXXX στην XXXXX στον Στρόβολο. Το οικόπεδο είχε αγοραστεί από την ενάγουσα 2 στις 25.2.2019, δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου που κατ' ισχυρισμό του εναγομένου 1, του παραχώρησε η ιδιοκτήτρια XXXXX Αντωνιάδου για τον σκοπό αυτό. Η μεταβίβαση του ακινήτου έγινε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας στις 11.4.2019 δυνάμει του πιο πάνω πληρεξουσίου. Την ίδια μέρα, η ενάγουσα 2 πλήρωσε το ποσό των €19.005,00 ως μεταβιβαστικά στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Πλήρωσε επίσης το ποσό των €65,450.34 ως Φόρο Κεφαλαιουχικών Κερδών. Το ποσό αυτό αφαιρέθηκε από τη συμφωνηθείσα τιμή πώλησης των €435.000,00 επειδή ήταν φόρος που βάρυνε τον πωλητή. Την ίδια μέρα, με τραπεζιτική επιταγή (banker's draft) με αριθμό XXXXX81 από τον προσωπικό λογαριασμό της ενάγουσας 2 στην Eurobank με αριθμό XXXXX9124 που παραδόθηκε στον εναγόμενο 1, πληρώθηκε το ποσό των €289,569.66 για πλήρη και τέλεια εξόφληση του τιμήματος πώλησης. Σύμφωνα με την ενάγουσα 2, ο εναγόμενος 1 υπέγραψε μια χειρόγραφη απόδειξη στις 11.4.2019 στο Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας όπου δήλωνε πως έλαβε το συνολικό ποσό των €435,000.00 για την πώληση του ακινήτου ως αντιπρόσωπος της ιδιοκτήτριας XXXXX Αντωνιάδου. Και ενώ η ενάγουσα 1 ξεκίνησε στην συνέχεια εργασίες ανάπτυξης του ακινήτου για την ανέγερση οικιστικού συγκροτήματος 9 διαμερισμάτων σε 5 ορόφους, οι ενάγουσες πληροφορήθηκαν ότι υπήρχαν δικαστικές διαδικασίες από την ιδιοκτήτρια XXXXX Αντωνιάδου, η οποία ισχυρίζεται ότι δεν ήταν σε γνώση της, η πώληση του ακινήτου. Συγκεκριμένα η ιδιοκτήτρια XXXXX Αντωνιάδου, ισχυρίζεται στην αγωγή της με αρ. 2972/2020 ότι δεν έδωσε ποτέ πληρεξούσιο στον εναγόμενο 1 ή σε οιονδήποτε άλλον και πως δεν γνωρίζει τον εναγόμενο 2, το κινητό τηλέφωνο του οποίου ήταν γραμμένο στην ταμπέλα που υπήρχε στο τεμάχιο, πληροφορώντας τους διαβάτες πως αυτό διατίθεται προς πώληση. Ισχυρίζεται επίσης πως ουδέποτε επισκέφθηκε την Κύπρο τον Νοέμβριο του 2018 και επομένως το πληρεξούσιο έγγραφο στον εναγόμενο 1 που πιστοποιήθηκε από τον εναγόμενο 4, είναι πλαστό. Η ταυτότητα της ιδιοκτήτριας που επισυνάφθηκε στο πληρεξούσιο έγγραφο και παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο και στην Eurobank, υποστηρίζεται πως είναι πλαστή. Κάτι που επιβεβαιώνουν σήμερα μετά από έλεγχο και οι συνήγοροι των εναγουσών. Υπό τας περιστάσεις, η ενάγουσα 1 αναγκάστηκε να αποδεχθεί προς μεγάλη ζημιά της, προσωρινό διάταγμα στην εν λόγω αγωγή 2972/2020 για παγοποίηση των εργασιών αξιοποίησης του ακινήτου. Ταυτόχρονα οι δικηγόροι της ενάγουσας 2 με εντολή της, προέβησαν σε γραπτή καταγγελία στην αστυνομία στις 9.11.
- Στην καταγγελία εκτέθηκε το χρονικό της υπόθεσης και επισυνάφθηκαν όλα τα σχετικά έγγραφα. Είναι η θέση των εναγουσών ότι έχουν καταδολιευθεί με μια σειρά από πράξεις και παραλείψεις πολλών ανθρώπων, οι οποίες συνιστούν όχι μόνο αστικά αδικήματα αλλά και ποινικά. Οι ενάγουσες ισχυρίζονται επιπλέον ότι έχουν υποστεί τεράστια ζημιά από τις πράξεις και παραλείψεις των εναγομένων, την οποία αξιώνουν με την παρούσα αγωγή τους. Ταυτόχρονα με το κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής ημερ. 14.1.2021, καταχωρήθηκε την ίδια ημέρα αίτηση για ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα εναντίον των εναγομένων 1 έως 8 για παγοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων, μέχρι του ποσού των €435,000.
- Το Δικαστήριο εξέδωσε το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα στις 15.1.
- Οι ενάγουσες καταχώρησαν στην συνέχεια αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας στον εναγόμενο
- Καταχώρησαν επίσης κατόπιν άδειας, συμπληρωματική ένορκη δήλωση στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης, δίνοντας περισσότερα στοιχεία ως προς την διεύθυνση κατοικίας του εναγομένου 1 στην Ελλάδα. Στην βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο εξέδωσε στις 29.1.2021, διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην διεύθυνση του εναγομένου 1 στην Ελλάδα, αναφορικά με τα πιο κάτω έγγραφα: (α) Τη μονομερή αίτηση των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση ημερ. 14.1.2021 και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, (β) Τη ένορκη δήλωση μετάφρασης της ένορκης δήλωσης της μονομερούς αίτησης ημερ. 15.1.2021, (γ) Το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.1.2021, (δ) Την μονομερή αίτηση ημερ. 29.01.2021 και τις ένορκες δηλώσεις που την συνοδεύουν, (ε) Τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της XXXXX Πέτρου ημερ. 29.01.2021, (στ) Το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 29.01.2021, (ζ) Την ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Η επίδοση όλων των εγγράφων που καταγράφονται στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.29.1.2021 έγινε στις 10.2.2021 με θυροκόλληση στην οδό XXXXX 65, XXXXX XXXXX, Θεσσαλονίκη μέσω Δικαστικού Επιμελητή, ο οποίος συνέταξε και παρέδωσε σχετική έκθεση επίδοσης για κάθε έγγραφο ξεχωριστά. Οι εν λόγω εκθέσεις επίδοσης καταχωρήθηκαν στον φάκελο του Δικαστηρίου στις 19.2.
- Εκτός από τις εκθέσεις επίδοσης, οι ενάγουσες καταχώρησαν στον φάκελο του Δικαστηρίου και πρωτότυπη βεβαίωση από Ελλαδίτη δικηγόρο, ο οποίος βεβαιώνει πως οι πιο πάνω επιδόσεις έγιναν νομότυπα και σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο. Στην συνέχεια, ο εναγόμενος 1 καταχώρησε μέσω δικηγόρου σημείωμα εμφάνισης υπό αίρεση στις 22.2.
- Ακολούθησε στις 17.3.2021, η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία ο εναγόμενος 1 ζητά τον παραμερισμό του διατάγματος ημ. 29.1.2021 αλλά και της επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας που επιτεύχθηκε με τον εν λόγω διάταγμα. Η παρούσα αίτηση Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς ΕΚ1393/2007 και ΕΕ1215/2012, αλλά και σε συγκεκριμένες διατάξεις του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Μιχαήλ, δικηγόρου στα γραφείο των συνηγόρων του αιτητή - εναγομένου
- Σε αυτήν αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι οι καθ' ων η αίτηση προέβησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και των σχετικών αιτήσεων με σκοπό την αλίευση μαρτυρίας για τη δημιουργία υπόθεσης, χωρίς να υπάρχουν οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία που να δείχνουν ότι επιβάλλονταν να εκδοθούν τα διατάγματα επίδοσης των οποίων επιζητείται ο παραμερισμός. Η άποψη του αιτητή ενισχύεται κατά την ομνύουσα από το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν αποκαλύπτουν την υπεράσπιση που έχουν καταχωρήσει ή προτίθενται να προβάλουν στην άλλη αγωγή με αριθμό 2972/20, που έχει καταχωρηθεί εναντίον τους από την ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Εν πάση περιπτώσει, ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι το επίδικο συμβόλαιο υπεγράφη από την ιδιοκτήτρια και ότι η δική του εμπλοκή, περιορίζονταν στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης στο Κτηματολόγιο, δυνάμει πληρεξουσίου που του δόθηκε από την ίδια. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι κατόπιν συνεννόησης με την θυγατέρα της ιδιοκτήτριας XXXXX Αντωνιάδου, προμηθεύτηκε ταχυδρομικώς αντίγραφο το αγοραπωλητηρίου και του πληρεξουσίου εγγράφου. Στην ένορκη δήλωση της παρούσας αίτησης, ο εναγόμενος 1 δίνει την δική του εκδοχή για τα γεγονότα, ισχυριζόμενος ότι η εμπλοκή του ως πληρεξούσιος της ιδιοκτήτριας, έγινε μετά από παράκληση της θυγατέρας της, η οποία ετοίμασε όλα τα έγγραφα. Όσον αφορά τα χρήματα από την πώληση, έχουν ήδη δοθεί στην ιδιοκτήτρια XXXXX Αντωνιάδου στην Ελλάδα. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι οι ενάγουσες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή πρόωρα, χωρίς να γνωρίζουν τα πραγματικά γεγονότα και χωρίς να έχουν πραγματοποιήσει τη στοιχειώδη έρευνα, είτε οι ίδιοι είτε μέσω γραφολόγου, για να υπάρχει τουλάχιστον κάποια εκ πρώτης όψεως μαρτυρία σχετικά με τη γνησιότητα των αμφισβητουμένων τεκμηρίων της ένορκης δήλωσης. Αναφέρεται στην συνέχεια στην ένορκη δήλωση της αίτησης ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας που τίθενται από τη Διαταγή 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα δεν αποκαλύπτεται καλή αιτία αγωγής υπό το φως των γεγονότων που αποκαλύπτονται στην αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημ. 29.1.
- Αυτό γιατί η ένορκη δήλωση της αίτησης, αρκείται στην αναφορά των γεγονότων της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 14.1.2021 που υποστηρίζει το αίτημα για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος χωρίς να προσθέτει οτιδήποτε άλλο. Περαιτέρω, οι ενάγουσες αποκρύπτουν το γεγονός ότι το τεκμήριο «Β» το οποίο επισυνάπτεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, το έδωσε ο εναγόμενος 1 στην ενάγουσα 2 για επιβεβαίωση ότι τα χρήματα εμβάστηκαν στην Ελλάδα και δόθηκαν στην XXXXX Αντωνιάδου. Ο εναγόμενος 1 έδωσε στην ενάγουσα 2 και αντίγραφα των γραμματίων που υπέγραψε προς όφελος της XXXXX Αντωνιάδου. Αναφέρεται επιπλέον στην ένορκη δήλωση της αίτησης ότι οι ενάγουσες τεχνηέντως προσπάθησαν να παρακάμψουν τις νομοθετικές πρόνοιες περί αναγκαίας προηγούμενης άδειας για την καταχώρηση και σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος που προορίζετο να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας, εισάγοντας «εικονικούς ημεδαπούς εναγόμενους» (bogus defendants), αφού στην ένορκη δήλωση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα δεν αποκαλύπτεται οιανδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγόμενων 2 έως
- Πέραν των πιο πάνω, ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι τα δικαστικά έγγραφα, του έχουν επιδοθεί διά θυροκολλήσεως και όχι απευθείας κατά παρέκκλιση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 29.1.
- Η επίδοση διά θυροκολλήσεως αποτελεί υποκατάστατο μέσο επίδοσης, το οποίο οι ενάγουσες δεν αιτήθηκαν με την αίτηση τους ημερ. 29.1.
- Με άδεια του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Σε αυτήν αναφέρεται ότι το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερ. 14.1.2021 δεν έχει ακόμη επιδοθεί στον εναγόμενο
- Από περαιτέρω έρευνα διαφάνηκε ότι η επίδοση στον εναγόμενο 1 είναι κακή γιατί η αίτηση με την οποία οι ενάγουσες ζητούσαν επίδοση εκτός δικαιοδοσίας καταχωρήθηκε, πριν να επιδοθεί το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, ημερ. 14.1.2021, σε όλους τους εναγόμενους οι οποίοι διαμένουν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Συγκεκριμένα, η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον εναγόμενο 1 καταχωρήθηκε στις 29.1.
- Μεταξύ των εγγράφων των οποίων εζητείτο η επίδοση ήταν και ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος. Όμως σε σχέση με τους εναγομένους 5, 6, 7 και 8, η επίδοση του κλητηρίου επετεύχθη μετά τις 29.1.
- Ειδικότερα για τον εναγόμενο 3 δεν έχει γίνει επίδοση του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος μέχρι και σήμερα. Τονίζεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση ότι σε περίπτωση που οι εναγόμενοι σε μία αγωγή διαμένουν τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό δεν είναι αναγκαία η σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος. Ωστόσο, για να επιτραπεί στον ενάγοντα να επιδώσει εκτός δικαιοδοσίας χωρίς προηγουμένως να αιτηθεί τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του, θα πρέπει πρώτα να επιδώσει το κλητήριο σε όλους τους εναγόμενους που βρίσκονται στην Κύπρο, κάτι το οποίο απέτυχαν να πράξουν οι ενάγουσες στην παρούσα. Η πιο πάνω παράλειψη είναι καταλυτικής σημασίας καθότι δεν πρέπει κατά την ομνύουσα να επιτραπεί στις ενάγουσες να παρακάμπτουν ουσιώδεις δικονομικούς κανόνες που αφορούν την επέκταση της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η ένσταση των εναγουσών Οι ενάγουσες καταχώρησαν ένσταση στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Ως λόγους ένστασης αναφέρονται τα πιο κάτω:
- Η άδεια για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας λήφθηκε ορθά και νομότυπα.
- Η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας έγινε ορθά και νομότυπα και σύμφωνα με το διάταγμα ημερ.29.1.
- Το αντικείμενο της αγωγής είναι ακίνητη περιουσία και η αγωγή αφορά σε ενέργειες που επηρεάζουν το ακίνητο και εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής είναι κατάλληλος και αναγκαίος διάδικος στην παρούσα αγωγή.
- Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, ο Αιτητής έλαβε γνώση της κυπριακής διαδικασίας και εκπροσωπείται δεόντως χωρίς απώλεια και δίχως μετριασμό οποιουδήποτε δικαιώματός του. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση δικηγόρου από το γραφείο των συνηγόρων που εκπροσωπούν τις ενάγουσες. Αφού παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης, η ενόρκως δηλούσα αναλύει στην συνέχεια τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον εναγόμενο 1, ζητήθηκε και λήφθηκε στη βάση των γεγονότων της ένορκης δήλωσης ημερ.14.1.2021 που είχε ορκιστεί η ενάγουσα 2 προς υποστήριξη του αιτήματος για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος. Η συγκεκριμένη ένορκη δήλωση, επισυνάφθηκε ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σε αυτήν γίνεται πλήρης αναφορά στις αιτίες αγωγής και καταδεικνύεται η πιθανότητα επιτυχίας της, εναντίον του εναγομένου 1 αλλά και των υπολοίπων εναγομένων. Η ομνύουσα υπέδειξε ότι ο εναγόμενος 1 παρότι αρνείται οτιδήποτε το αξιόποινο, παραδέχεται πως ήταν παρών τόσο κατά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης όσο και κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου και επίσης παραδέχεται πως έλαβε από τις ενάγουσες το αντίτιμο για την αγοραπωλησία του ακινήτου σε δικό του τραπεζικό λογαριασμό στην Κύπρο. Το τεκμήριο 2 που προσκομίζεται στην ένορκη δήλωση της παρούσας αίτησης, καταδεικνύει ότι τα χρήματα των εναγουσών που εμβάστηκαν σε λογαριασμό του σε κυπριακή τράπεζα, κατέληξαν και πάλι σε δικό του λογαριασμό σε ελληνική τράπεζα απ' όπου αναλήφθηκαν όλα (€262,516,87) μέσα σε 10 μέρες. Επομένως κατά την ομνύουσα, η εμπλοκή του εναγομένου 1 με τα γεγονότα που αφορούν την πώληση της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας, είναι παραδεκτή και αδιαμφισβήτητη. Συνεπώς από τούτο και μόνο και πέραν και ανεξαρτήτως των ισχυρισμών των εναγουσών που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο με την ένορκη δήλωση 14.1.2021, έχει καταδειχθεί εξ πρώτης όψεως αγώγιμο δικαίωμα και έχουν εκπληρωθεί οι πρόνοιες της Δ.6 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ήταν περαιτέρω η θέση της ομνύουσας ότι πέραν του ότι το αντικείμενο της αγωγής είναι ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στην Κύπρο, η υπόθεση ήταν κατάλληλη για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας καθότι τόσο από τα όσα εκτέθηκαν κατά τη λήψη της άδειας για επίδοση όσο και από τα όσα εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της παρούσας αίτησης, ο εναγόμενος 1 είναι αναγκαίος και κατάλληλος διάδικος. Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την επίδοση διά θυροκόλλησης μέσω δικαστικού επιμελητή στην Ελλάδα, η ομνύουσα ισχυρίστηκε ότι αυτή έγινε συμφώνως του διατάγματος ημερ. 29.1.2021 αλλά και με βάση τις πρόνοιες του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 καθώς και του ελληνικού δικαίου. Αναφορικά με την εμπλοκή των εναγομένων 2 έως 9, η ομνύουσα αναφέρει ότι οι ενάγουσες κατά την αίτηση για λήψη προσωρινού διατάγματος αλλά και κατά την αίτηση για λήψη άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, παρουσίασαν στο Δικαστήριο ικανά στοιχεία που καταδεικνύουν πως οι εν λόγω εναγόμενοι είχαν συμμετοχή στα επίδικα γεγονότα. Προφανώς κατά την ομνύουσα δεν πρόκειται για «εικονικούς» ("bogus") εναγόμενους ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος 1, ο οποίος παραδόξως, ισχυρίζεται επίσης ότι δεν γνωρίζει κανέναν εξ αυτών χωρίς να εξηγεί πώς βρέθηκε να υπογράφει ο εναγόμενος 3 ως εγγυητής στη συμφωνία ή πώς βρέθηκε ο εναγόμενος 2 παρών τόσο κατά την υπογραφή της συμφωνίας όσο και κατά τη μεταβίβαση στο Κτηματολόγιο. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι κατέθεσαν με οδηγίες του Δικαστηρίου, γραπτό κείμενο αγόρευσης. Αγόρευσαν επίσης προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, επεξηγώντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στο στάδιο αυτό στις θέσεις των διαδίκων όπως προκύπτουν από τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Ιδιαίτερη μνεία μπορεί να γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Η διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος (βλ. S.P.P. Projects Ltd v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 Α.Α.Δ 762). Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται από την Δ.16 Θ.9, η οποία έχει ως εξής:
- A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service. Η πιο πάνω διάταξη αντιστοιχεί στην Order 12 Rule 30 των παλαιών αγγλικών θεσμών και ως εκ τούτου η αγγλική νομολογία επί του θέματος είναι καθοδηγητική. Μελετώντας προσεχτικά τις πρόνοιες της προαναφερόμενης διάταξης και αντλώντας καθοδήγηση από σχετική νομολογία, διαπιστώνω ότι το ζήτημα αυτό, μπορεί να προσεγγιστεί από τον εναγόμενο με τους εξής τρείς τρόπους:
- Χωρίς καν να εμφανισθεί δηλαδή πριν να καταχωρήσει κανονική και χωρίς όρους εμφάνιση (unconditional appearance), δικαιούται να αιτηθεί από το Δικαστήριο με αίτηση δια κλήσεως, τον παραμερισμό της επίδοσης σε αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Αυτή είναι και η έννοια της φράσης «without obtaining an order to enter or entering unconditional appearance».
- Να καταχωρήσει χωρίς άδεια του Δικαστηρίου εμφάνιση υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία και είτε ταυτόχρονα είτε το ταχύτερο δυνατό και προτού προβεί σε οποιοδήποτε νέο δικονομικό ή άλλο διάβημα στη διαδικασία (fresh step in the action) να καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.
- Εναλλακτικά, η διαμαρτυρία του εναγομένου ως προς το κλητήριο ένταλμα που καταχωρείται εναντίον του, μπορεί να εκδηλωθεί κατόπιν εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου μέσω σχετικής μονομερούς αίτησης για εμφάνιση υπό αίρεση με την ταυτόχρονη λήψη οδηγιών από το Δικαστήριο για καταχώρηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος εντός τακτού χρονικού διαστήματος. Νοείται ότι οποιαδήποτε ενέργεια επιλεγεί, αυτή θα πρέπει να εκδηλωθεί προτού καταχωρηθεί κανονικό σημείωμα εμφάνισης. Η φράση «before appearing» σημαίνει τον χρόνο πριν την καταχώρηση ανεπιφύλακτης και χωρίς όρους εμφάνισης (unconditional appearance), η οποία στην ουσία αποτελεί αποποίηση του δικαιώματος του εναγομένου να αμφισβητήσει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αυτόν. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το The Annual Practice 1958, στην σελίδα 197: «Before appearing. - This means before entering an unconditional appearance. After unconditional appearance it is too late to object to any irregularity in the service or issue of the writ of which the defendant had knowledge, for appearance is a fresh step within O.70 r.
- » Αναφορικά με τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για επίδοση στο εξωτερικό, στην Δ.6 Θ.1 καθορίζονται οι κατηγορίες υποθέσεων για τις οποίες παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την επίδοση κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Επιπλέον στην Δ.6 Θ.4, αναφέρεται ότι ο ενάγων πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία με ένορκη δήλωση που να το ικανοποιεί ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) και ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Η Δ.6 Θ.4 έχει ως ακολούθως:
- Every application for leave to serve a writ of summons or notice thereof on a defendant out of Cyprus shall be supported by affidavit or other evidence satisfying the Court or Judge that the plaintiff has prima facie a good cause of action and showing in what place or country such defendant is or probably may be found, and whether such defendant is a British subject or not, and the grounds upon which the application is made; and no such leave shall be granted unless it shall be made sufficiently to appear to the Court or Judge that the case is a proper one for service out of Cyprus under this Order. Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι οι διατάξεις της Δ.6 Θ.1 δεν αφορούν μόνο την επίδοση αλλά σχετίζονται και με την επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σε πρόσωπα που κατοικούν στο εξωτερικό με την έννοια ότι είναι αναγκαίο να αποδειχθεί καλή αιτία αγωγής. Στην υπόθεση Amathus Ltd n Concord Liners κα
(1993)1 Α.Α.Δ 1030, λέχθηκε ότι η πίστη αφ' εαυτής για ύπαρξη καλής υπόθεσης από τον ομνύοντα δεν αρκεί. Επιβάλλεται η στοιχειοθέτηση της με μαρτυρία. Από την άλλη, το Δικαστήριο στην εξέταση αιτήματος για επίδοση κλητηρίου στο εξωτερικό δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης και αν ο ενάγων δικαιούται στις αιτούμενες με την αγωγή θεραπείες. Η εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στην εξέταση, του κατά πόσον αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση όπως προκύπτει από την μαρτυρία που προσκομίζεται στην ένορκες δηλώσεις. Σχετική είναι και η υπόθεση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v Fiat Auto Spa
(2000)1Α Α.Α.Δ 447, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής: «Η ύπαρξη των προϋποθέσεων για την χορήγηση αδείας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν» Στην υπόθεση GCC Computers Ltd ν. Penril Datacom Ltd
(2000)1Γ Α.Α.Δ 1584, λέχθηκε ότι το βάρος απόδειξης της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, το έχει ο ενάγοντας καθ' όλη την διάρκεια της διαδικασίας ακύρωσης της επίδοσης. Επαναλήφθηκε επίσης ότι η ορθή νομική θέση είναι ότι σε αιτήσεις τέτοιου είδους, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει κατά πόσο ο ενάγων θα πετύχαινε στην αγωγή του, αλλά περιορίζεται ουσιαστικά στην ανεύρεση μιας εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, με βάση πάντοτε τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Επιπλέον σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, αν το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει αποδειχθεί καλή και συζητήσιμη υπόθεση που εμπίπτει στα πλαίσια μιας από τις υποπαραγράφους της Δ.6 Θ.1 τότε θα αποφανθεί ότι καλώς εξεδόθη το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Αν όμως από την άλλη αυτά τα στοιχεία αποδεικνύονται τελικώς αβάσιμα, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ακυρώσει το διάταγμα επίδοσης. Σχετική είναι και η υπόθεση Her Brit. Maj. Secr. of State for Def. ν. A. P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1Β Α.Α.Δ 995,1003, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής: « Χρειάζεται πάντως εύλογη μαρτυρία από την οποία να προκύπτει η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος: βλ. Hentelryck v. William Lyall Shipbuilding Co Ltd [1921] 1 A.C. 698, στη σελ. 701. Και μάλιστα με πληρότητα. Όπως επεσήμανε ο Ιωσηφίδης, Δ. στη George D. Counnas and Sons Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd and Another
(1963)2 C.L.R. 266,268: "the plaintiff has to state in the affidavit or affidavits in support of his application the entire set of facts founding the enforceable right". Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, με την έννοια ότι δεν αποφαίνεται το Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας.» Τέλος, έχει νομολογηθεί ότι η αίτηση για παραμερισμό της σφράγισης και της επίδοσης του κλητηρίου, θα πρέπει να καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής. Με την πιο πάνω διαδικασία κατ' ουσίαν, είναι η τύχη της αγωγής που κρίνεται και ως εκ τούτου, η σχετική αίτηση πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο της (βλ. El Sayegh v. Credit Suisse
(1996)1 Α.Α.Δ. 836). Στις περιπτώσεις που στο κλητήριο εμφανίζονται ως εναγόμενοι εκτός από αλλοδαπά πρόσωπα και πρόσωπα που διαμένουν ή εδρεύουν στην Κύπρο, τότε τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες της Δ.6 Θ.1 (h), σύμφωνα με την οποία επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου, μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε σε πρόσωπο εκτός Κύπρου που είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή, η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου, στο οποίο επιδόθηκε δεόντως στην Κύπρο. Η Δ.6 Θ.1 (
- h)έχει ως ακολούθως: ORDER 6: SERVICE OUT OF THE JURISDICTION 1. Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a, Judge whenever- (
- a)........................................................................................................................... ........................... (
- h)any person out of Cyprus is a necessary or proper party to an action properly brought against some other person duly served in Cyprus. Όπως έχει νομολογηθεί, σε αυτές τις περιπτώσεις είναι επιτρεπτό το κλητήριο να εκδοθεί χωρίς προηγούμενη άδεια για σφράγιση. Όμως ο ενάγων αφού επιδώσει το κλητήριο στον εναγόμενο που βρίσκεται εντός δικαιοδοσίας, έχει δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο ζητώντας την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον διάδικο που βρίσκεται στο εξωτερικό. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3rd Ed. Vol. 30 para 588
(9)γίνεται σχετική αναφορά στο θέμα. Τονίζεται ότι θα πρέπει να υπάρχει καλή βάση αγωγής και εναντίον των εναγομένων που βρίσκονται εντός δικαιοδοσίας και επίσης ότι πριν δοθεί άδεια επίδοσης στην αλλοδαπή θα πρέπει να επιδοθεί το κλητήριο στους ημεδαπούς εναγομένους. Αναφέρονται συγκεκριμένα τα εξής: « The plaintiff must have an apparent cause of action against the person served within the jurisdiction.. .............................. .............................. The defendant within the jurisdiction must have been actually served before leave can be given» Σχετική είναι και η Κυπριακή υπόθεση ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC
(2014)1 Α.Α.Δ. 1348 όπου λέχθηκε ότι δεν χρειάζεται η σφράγιση του κλητηρίου δυνάμει της Δ.2 Θ.2, μόνο για τον διάδικο που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας. Τονίστηκε ότι σε περίπτωση που στην αγωγή υπάρχουν Κύπριοι εναγόμενοι, αρκεί η εξασφάλιση άδειας δυνάμει της Δ.6 Θ.1 για επίδοση στους εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας. Με την εξέταση των προϋποθέσεων της Δ.6 Θ.1, το Δικαστήριο αποφασίζει αν έχει δικαιοδοσία έναντι των αλλοδαπών εναγόμενων και δεν χρειάζεται επιπρόσθετα η εξασφάλιση άδειας για σφράγιση του κλητηρίου. Στην εν λόγω απόφαση ANS Secretaries Ltd (ανωτέρω), έγινε παραπομπή σε παλαιότερη νομολογία όπου επαναλαμβάνεται η αρχή ότι δεν χρειάζεται προηγούμενη σφράγιση κλητηρίου όταν υπάρχουν εναγόμενοι τόσον εντός όσον και εκτός δικαιοδοσίας (βλ. Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1Β ΑΑΔ 1121, 1129, Τηλέτυπος ΑΕ ν. Mega Channel Management Ltd
(2004)1Γ ΑΑΔ 1863 και Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 273). Συμπεράσματα Ήταν η θέση του συνηγόρου για την αιτήτρια ότι από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει καλή βάση αγωγής και πιθανότητα επιτυχίας της απαίτησης των εναγουσών. Δεν συμφωνώ με αυτή την θέση. Χωρίς να αποφαίνομαι επί της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων, κρίνω ότι καταδεικνύεται από την ένορκη δήλωση της αίτησης για επίδοση στο εξωτερικό, εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) και ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται τα γεγονότα που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Τίθενται ισχυρισμοί για την διάπραξη συγκεκριμένων αστικών αδικημάτων εναντίον των εναγουσών, στα οποία σημαντικό ρόλο είχε σύμφωνα με τις ενάγουσες, ο εναγόμενος
- Η θέση αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι το πληρεξούσιο έγγραφο δυνάμει του οποίου έγινε η επίδικη μεταβίβαση, αμφισβητείται από την ιδιοκτήτρια του ακινήτου, η οποία κίνησε δικαστικές διαδικασίες για ακύρωση της μεταβίβασης. Στηρίζεται επίσης σε μαρτυρία που καταδεικνύει ότι το ποσόν της αγοραπωλησίας, κατέληξε σε τραπεζικούς λογαριασμούς του εναγομένου 1 στην Κύπρο και στην Ελλάδα και ότι εκ πρώτης όψεως, η ταυτότητα της ιδιοκτήτριας που χρησιμοποιήθηκε στην συναλλαγή, ήταν πλαστή. Καλή αιτία αγωγής, αποκαλύπτεται στην πιο πάνω ένορκη δήλωση, όχι μόνο για τον εναγόμενο 1 αλλά και για τους υπολοίπους εναγομένους, οι οποίοι είχαν κατά τους ισχυρισμούς των εναγουσών, συμμετοχή στην επίδικη συναλλαγή. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι το πληρεξούσιο ήταν αυθεντικό και ότι τα χρήματα κατέληξαν στην ιδιοκτήτρια δεν σημαίνει ότι δεν αποδεικνύεται καλή αιτία αγωγής αφού σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει στο στάδιο αυτό την ουσία της αγωγής και κατά πόσον οι ενάγουσες δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Ούτε το γεγονός ότι δεν αποκαλύπτεται κατά τον εναγόμενο η υπεράσπιση των εναγουσών στην αγωγή 2972/2020 που κίνησε η ιδιοκτήτρια, αλλάζει το σκηνικό. Η εκδοχή των εναγουσών για τα γεγονότα της υπόθεσης, παρατίθεται στην ένορκη δήλωση της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Από αυτήν, καταδεικνύεται όπως προανέφερα, εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής για όλους τους εναγομένους. Δεν χρειαζόταν οι ενάγουσες να προσθέσουν οτιδήποτε άλλο όπως την υπεράσπιση τους στην αγωγή της ιδιοκτήτριας, η οποία υπεράσπιση εν πάση περιπτώσει δεν φαίνεται να είναι διαφορετική από τα όσα επικαλούνται στην παρούσα αγωγή ως προς την παραπλάνηση τους από τον εναγόμενο
- Επαναλαμβάνω ότι με την διαπίστωση του Δικαστηρίου για καλή αιτία αγωγής δεν αποφασίζεται στο στάδιο αυτό, η ουσία της υπόθεσης. Αυτό θα γίνει στο τέλος της διαδικασίας και αφού το Δικαστήριο ακούσει και αξιολογήσει μαρτυρία και από τις δύο πλευρές. Όμως για σκοπούς παροχής άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, κρίνω από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ότι έχει καταδειχθεί από τις ενάγουσες, καλή αιτία αγωγής όπως απαιτείται από την προαναφερθείσα νομολογία. Θα εξετάσω στην συνέχεια κατά πόσον η επίδοση με τον τρόπο που έγινε, ήτοι με θυροκόλληση στην οικία του εναγομένου 1, θεωρείται καλή επίδοση για τους σκοπούς της παρούσας αγωγής. Είναι η θέση του εναγομένου 1 ότι η επίδοση δεν είναι καλή γιατί τα δικαστικά έγγραφα, του έχουν επιδοθεί διά θυροκολλήσεως και όχι απευθείας σε αυτόν κατά παρέκκλιση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 29.1.
- Η επίδοση διά θυροκολλήσεως αποτελεί κατά τον εναγόμενο 1 υποκατάστατο μέσο επίδοσης, το οποίο οι ενάγουσες δεν αιτήθηκαν με την αίτηση τους ημερ. 29.1.
- Οι ενάγουσες αντιτείνουν ότι η επίδοση έγινε συμφώνα με το διάταγμα ημ. 29.1.2021 όσο και δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 καθώς και του ελληνικού δικαίου. Παρέπεμψαν επί του προκειμένου στο άρθρο 15 του ΕΚ 1393/2007 που καθορίζει ότι η απευθείας επίδοση ή κοινοποίηση δικαστικών πράξεων ενός κράτους - μέλους σε άλλο κράτος - μέλος, μπορεί να επιτευχθεί μέσω δικαστικών λειτουργών, υπαλλήλων ή άλλων αρμοδίων προσώπων του κράτους μέλους παραλαβής με τρόπο που να επιτρέπεται από τη νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd
(2014)1 Α.Α.Δ. 2308, όπου λέχθηκε ότι: « Ο όλος σκοπός του Κανονισμού είναι να καθορίσει ένα σύγχρονο και ευέλικτο επίσημο τρόπο επίδοσης εγγράφων μέσω εγκεκριμένων υπηρεσιών, συνήθως κυβερνητικών, καταθέτοντας τα επίσημα έγγραφα που προνοούνται από τον Κανονισμό (O' Hare & Browne: Civil Litigation 12η έκδ. σελ. 161-162). » Προκύπτει από τα πιο πάνω, ότι η απευθείας επίδοση του άρθρου 15 του ΕΚ 1393/2007, η οποία παρότι διαφέρει από την επίδοση με διαβίβαση μέσω προξενικής ή διπλωματικής υπηρεσίας (άρθρο 12), μέσω διπλωματικών ή προξενικών αντιπροσώπων (άρθρο 13) ή μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών (άρθρο 14), μπορεί εντούτοις να επιτευχθεί με διαφορετικούς τρόπους, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό είναι επιτρεπτό από τη νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους μέλους παραλαβής. Στην παρούσα περίπτωση, το διάταγμα ημερ. 29.1.2021 προνοεί για επίδοση μέσω του ΕΚ 1393/
- Ως εκ τούτου, η επίδοση μπορεί να κριθεί νόμιμη στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι έχει επιτευχθεί με τους τρόπους που η ελληνική έννομη τάξη προβλέπει. Είναι επιπλέον παραδεκτό ότι η επίδοση των επίδικων εγγράφων, έγινε στις 10.2.2021 με θυροκόλληση στην οδό XXXXX 65, XXXXX XXXXX -Θεσσαλονίκη, μέσω Δικαστικού Επιμελητή, ο οποίος συνέταξε και παρέδωσε σχετική έκθεση επίδοσης για κάθε έγγραφο ξεχωριστά. Οι εν λόγω εκθέσεις επίδοσης καταχωρήθηκαν στον φάκελο του Δικαστηρίου στις 19.2.2021 και έχουν προσκομιστεί με την ένορκη δήλωση της ένστασης ημ. 8.4.201 ως τεκμήριο
- Πέραν τούτου, οι ενάγουσες προσκόμισαν στον φάκελο του Δικαστηρίου πρωτότυπη βεβαίωση από Ελλαδίτη δικηγόρο που έλεγξε τις σχετικές επιδόσεις και ο οποίος βεβαιώνει ότι αυτές έγιναν σύμφωνα με τα ισχύοντα κατά το ελληνικό δίκαιο (τεκμ. 2 στην ένορκη δήλωση της ένστασης). Η πλευρά του εναγομένου 1 παρότι πήρε άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν προσκόμισε καμία γνωμάτευση για το ελληνικό δίκαιο που να αμφισβητεί την πιο πάνω θέση των εναγουσών. Ούτε υπάρχει οιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς εναγομένου 1 που να καταδεικνύει ότι η επίδικη επίδοση δεν έγινε σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο. Καταδεικνύεται από τα πιο πάνω ότι δεν ισχύει η θέση τους εναγομένου 1 για κακή επίδοση. Η διαταγή του Δικαστηρίου ήταν για επίδοση των υπό κρίση εγγράφων στην διεύθυνση του εναγομένου 1 στην Ελλάδα, δυνάμει του άρθρου 15 του ΕΚ1393/
- Ο τρόπος επίδοσης επιτεύχθηκε από δικαστικό επιμελητή με βάση τα προβλέποντα κατά το ελληνικό δίκαιο. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι δεν είναι ορθή η θέση του εναγομένου 1 ότι στην παρούσα περίπτωση, η επίδοση ήταν κακή ή ότι δεν έγινε δυνάμει του διατάγματος ημ. 29.1.
- Το τελευταίο σημείο που πρέπει να εξεταστεί είναι διαδικαστικής φύσης, και αφορά τους ισχυρισμούς του εναγομένου 1 ότι η επίδικη επίδοση εκτός δικαιοδοσίας θα έπρεπε να διαταχθεί, μόνο μετά την επίδοση του κλητηρίου σε όλους τους ημεδαπούς εναγομένους. Προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι η επίδοση στους ημεδαπούς εναγομένους πλην του εναγομένου 3, έγινε πριν τις 29.1.21 που είναι η ημερομηνία κατά την οποία διατάχθηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας για τον εναγόμενο
- Εν πάση περιπτώσει, είναι παραδεκτό από τις ενάγουσες ότι τουλάχιστον για τον εναγόμενο 3 δεν έγινε κατορθωτή η επίδοση των δικαστικών εγγράφων, προτού δοθεί η άδεια από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον εναγόμενο
- Το στοιχείο αυτό είναι καθοριστικό κατά συνήγορο του εναγομένου 1 για να ακυρωθεί όχι μόνο η υπό κρίση επίδοση αλλά και το ίδιο τα διάταγμα επίδοσης ημ. 29.1.
- Οι ενάγουσες αντιτείνουν ότι δεν τίθεται θέμα κακής επίδοσης, επειδή η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον εναγόμενο 1, δόθηκε κατά τον χρόνο που εκκρεμούσε η επίδοση σε ένα εκ των εννέα ημεδαπών εναγομένων. Κάτι τέτοιο από την στιγμή μάλιστα που το κλητήριο επιδόθηκε προηγουμένως κανονικά σε 8 από τους 9 συνολικά ημεδαπούς εναγομένους, θα ήταν κατά τις ενάγουσες άδικο και ασφυκτικά τυπολατρικό. Και εν πάση περιπτώσει, ουδεμία ζημία υπέστη ο εναγόμενος 1 από το γεγονός αυτό. Είναι σαφές από την Δ.6 Θ.1 (h) και τις προαναφερθείσες νομικές αρχές ότι η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δίδεται μετά την επίδοση στους ημεδαπούς εναγομένους. Με δεδομένη την παράβαση της διαδικαστικής υποχρέωσης επίδοσης σε όλους τους ημεδαπούς εναγομένους πριν την παραχώρηση αδείας για επίδοση στο εξωτερικό, θα εξετάσω στην συνέχεια αν η παράβαση αυτή θα μπορούσε θα θεραπευτεί δυνάμει της Δ.
- Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, οι διατάξεις της Δ.6 Θ.1 δεν αφορούν μόνο την επίδοση αλλά σχετίζονται επί της ουσίας και με την επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σε πρόσωπα που κατοικούν στο εξωτερικό και ως εκ τούτου πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Σχετική είναι η υπόθεση Ans Secretaries Ltd (ανωτέρω) όπου λέχθηκε συγκεκριμένα ότι χωρίς άδεια δυνάμει της Δ.6 θ.1 δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο να επεκτείνει τη δικαιοδοσία του και στους αλλοδαπούς εναγόμενους. Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.p.a.
(2000)1(Α) A.A.Δ. 447, η συγκεκριμένη παράλειψη δεν είναι απλώς θέμα θεσμών, ώστε παρέκκλιση από αυτούς να μπορεί ενδεχομένως να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64, αλλά είναι και θέμα νόμου εφόσον το άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, καθιστά προϋπόθεση τη λήψη άδειας για επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Η παρούσα όμως διακρίνεται από τα γεγονότα των πιο πάνω υποθέσεων όπου υπήρξε παράβαση νομοθετικής διάταξης. Στην παρούσα δεν έχουμε επίδοση στο εξωτερικό χωρίς προηγούμενη άδεια από το Δικαστήριο κατά παράβαση του άρθρου 3 του Κεφ. 6, όπως συνέβη στις πιο πάνω υποθέσεις. Η επίδοση στο εξωτερικό στην παρούσα, έγινε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. Η παρατυπία εντοπίζεται μόνο σε παράβαση της δικονομικής διάταξης Δ.6 Θ.1 (
- h)ως προς τις διαδικαστικές προϋποθέσεις παραχώρησης της αδείας επίδοσης στο εξωτερικό. Και συγκεκριμένα, στην μη προηγούμενη επίδοση σε ένα εκ των ημεδαπών εναγομένων. Είναι κατά την κρίση μου ξεκάθαρο ότι η υποπαράγραφος (
- h)της Δ.6 Θ.1 δεν είναι διάταξη ουσίας ως προς τις ουσιαστικές προϋποθέσεις έκδοσης της αδείας επίδοσης στο εξωτερικό. Αντιθέτως, πρόκειται για διαδικαστική διάταξη καθαρά δικονομικού περιεχόμενου, αναφορικά με το πότε μπορεί να παραχωρηθεί αυτή η άδεια. Υπό τας περιστάσεις, θα εξετάσω στην συνέχεια αν η παράβαση την διαδικαστικής αυτής διάταξης, αφορά τυπικό διαδικαστικό ζήτημα που θα μπορούσε να θεραπευτεί μέσω της Δ.64. Η νομολογία καθιέρωσε κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με κυρίαρχο το ότι η άρση της παρατυπίας δεν θα πρέπει να οδηγεί σε πασιφανή αδικία στην άλλη πλευρά. Ωστόσο η νέα Δ.64 Θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη (βλ. μεταξύ άλλων Karl Hainz Wunderlich ν. Ευθυβούλου Παναγιώτου
(1999)1 ΑΑΔ 366 και Landbroke Group Plc ν. Παπακοκκίνου
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ). Ως προς την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για διόρθωση τυπικής παράβασης δικονομικού περιεχομένου, σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Φαλέκος ν. Χριστοφίδη
(2013)1 Α.Α.Δ. 2534: «Βασικά η νέα Δ.64 κατάργησε τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας. Δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς είτε να παραμερίσει τη διαδικασία, είτε να θεωρήσει τη μη συμμόρφωση θεραπεύσιμη και να εκδώσει διάταγμα για διόρθωση ή άρση της παρατυπίας.» Έχοντας υπόψη την πιο πάνω νομολογία, κρίνω υπό τις περιστάσεις της ότι η διαπιστωθείσα παρατυπία όχι μόνο θα έπρεπε να θεωρηθεί θεραπεύσιμη, αλλά και ότι συνεπεία της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, κρίνεται ότι είχε ήδη αυτοθεραπευθεί χωρίς να χρειάζεται να ληφθούν οποιαδήποτε περαιτέρω διορθωτικά μέτρα (βλ. Ans Secretaries Ltd ανωτέρω). Καταλήγω σε αυτή την θέση, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για σοβαρή παρατυπία και επιπλέον δεν έχει υποστεί ο εναγόμενος 1 καμία ζημιά από αυτήν. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω εδώ ότι σχετικό λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ans Secretaries Ltd (ανωτέρω): « Προτού εγκαταλείψουμε αυτό το λόγο έφεσης, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι η τροποποίηση και εκσυγχρονισμός των θεσμών μας, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όμως, μέχρι να γίνει αυτό κατορθωτό, θα πρέπει και οι δικηγόροι, ως λειτουργοί της δικαιοσύνης και άμεσα εμπλεκόμενοι στο όλο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, να αποφεύγουν την υποβολή τυπολατρικών εισηγήσεων για επουσιώδεις παραβάσεις των θεσμών οι οποίες ουδόλως επηρεάζουν τον αντίδικο και τίποτε δεν προσθέτουν παρά μόνο καθυστερούν περαιτέρω τις διαδικασίες και ασκούν πιέσεις στον περιορισμένο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους τα δικαστήρια για εκδίκαση πιο σοβαρών και ουσιαστικών θεμάτων.» Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους πιο κάτω λόγους: · Η διαπιστωθείσα δικονομική παρατυπία της μη προηγούμενης επίδοσης των υπό κρίση εγγράφων της διαδικασίας σε όλους τους ημεδαπούς εναγομένους προτού διαταχθεί η επίδοση στο εξωτερικό, είναι θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64. · Οι ενάγουσες έχουν καταδείξει στον απαιτούμενο βαθμό, καλή βάση αγωγής για τον εναγόμενο 1, ο οποίος κρίνεται αναγκαίος διάδικος στην διαδικασία. Την ίδια καλή βάση αγωγής έχουν αποδείξει και για του ημεδαπούς εναγομένους 2 έως 9. · Η επίδικη επίδοση έχει επιτευχθεί δεόντως δυνάμει του άρθρου 15 του ΕΚ1393/2007 και σύμφωνα με τα ισχύοντα στο ελληνικό δίκαιο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον τους εναγομένου 1 - αιτητή και υπέρ των εναγουσών - καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο