Σαραντίτης ν. Σαραντίτης κ.α., Αρ. Αγωγής: 884/14, 11/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 884/14 Μεταξύ: XXXXX Σαραντίτης Ενάγοντος και
- XXXXX Σαραντίτης του XXXXX
- XXXXX Αθανασίου του XXXXX
- XXXXX Ξανθόπουλου του XXXXX
- Coldlathe Ltd
- HLB Secretarial (Cyprus) Ltd
- HLB Nominees (Cyprus) Ltd
- HLB Trustees (Cyprus) Ltd
- HLB Directors (Cyprus) Ltd Εναγομένων Όπως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 10/05/2019 Μεταξύ: XXXXX Σαραντίτης Ενάγοντος και
- XXXXX Σαραντίτης του XXXXX
- XXXXX Αθανασίου του XXXXX
- Γεωργίου XXXXX του XXXXX
- Coldlathe Ltd
- HLB Secretarial (Cyprus) Ltd
- HLB Nominees (Cyprus) Ltd
- HLB Trustees (Cyprus) Ltd
- HLB Directors (Cyprus) Ltd
- XXXXX Αργυρίδη
- XXXXX Γεωργίου
- F.F. Secretary Ltd Εναγομένων --------------------------------- Αίτηση Ενάγοντα ημερ. 21.10.2021 για συνένωση Ημερομηνία: 11.01.
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: Chrysses Demetriades & Co LLC Για Εναγόμενους 1, 2, 3 - Καθ΄ ων η αίτηση 1, 2, 3: Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 4, 5, 6, 7, 9, 10 και 11 - Καθ΄ ων η αίτηση 4, 5, 6, 7, 9, 10 και 11: Χατζηαναστασίου, Ιωαννίδη ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ο Ενάγοντας (στο εξής ο Αιτητής) αιτείται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, με την αγωγή με αρ. 1461/
- Η θέση του Αιτητή - όπως προβάλλει μέσα από την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Χαραλάμπους, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που ενεργεί ως δικηγόρος του Αιτητή ημερομηνίας 21.10.21 και υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση - είναι ότι ενδείκνυται και/ή επιβάλλεται η συνένωση των δύο αγωγών διότι α) υπάρχει σε μεγάλο βαθμό ταύτιση διαδίκων και κοινή εκπροσώπηση τους και β) κυρίως ταύτιση πραγματικών και νομικών ισχυρισμών σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό. Συνεπώς θα ακουστεί μία φορά μαρτυρία από τους ίδιους μάρτυρες και θα προσκομισθούν σχεδόν τα ίδια έγγραφα, προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων του Δικαστηρίου και των διαδίκων. Ειδικότερα, ο Αιτητής είναι ο ίδιος και στις δύο αγωγές. Ενάγει τον γιο του (Εναγόμενο 1 στην αγωγή 884/14 και Εναγόμενο 4 στην αγωγή 1461/14) και διεκδικεί περιουσία του που δημιούργησε και σήμερα παρουσιάζεται να ανήκει στον γιο του, μετά από σειρά απατηλών ενεργειών και κατάχρησης σχέσης εμπιστοσύνης με την συνδρομή και άλλων Εναγομένων. Η αγωγή 884/14 αφορά ιδιοκτησία των μετοχών των Εναγομένων 4, ενώ η αγωγή 1461/14 αφορά την ιδιοκτησία των μετοχών των Εναγομένων 2 οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες των Εναγομένων
- Οι Εναγόμενοι 5-8 στην Αγωγή 884/14 είναι εταιρείες παροχής υπηρεσιών συνδεδεμένες με την ελεγκτική εταιρεία HLB Afxentiou Ltd, οι οποίες πρόσφεραν στους Εναγόμενους 4 υπηρεσίες ονομαστικής κατοχής μετοχών (Εναγόμενοι 6 και 7), υπηρεσίες γραμματέα εταιρειών (Εναγόμενοι 5) και διευθυντή εταιρειών (Εναγόμενοι 8), ενώ οι Εναγόμενοι 9 και 10 είναι διευθυντές των Εναγομένων 4 από τις 05/05/2016, σε αντικατάσταση των Εναγόμενων 2 και 3 και οι Εναγόμενοι 11 είναι Γραμματέας των Εναγομένων 4 από τις 21/09/2015, σε αντικατάσταση των Εναγομένων
- Οι Εναγόμενοι 6 και 7 ήταν αρχικά ονομαστικοί κάτοχοι των μετοχών των Εναγομένων 4, τις οποίες περί το 2009 μεταβίβασαν στον Εναγόμενο 1 εν αγνοία του Ενάγοντα. Οι Εναγόμενοι 6 της αγωγής 884/2014 είναι και οι Εναγόμενοι 1 της αγωγής 1461/
- Συνεπώς στην αγωγή 1461/2014 οι Εναγόμενοι ενάγονται ως οι αρχικοί ονομαστικοί μέτοχοι των Εναγομένων 2 και οι Εναγόμενοι 5 ως οι σημερινοί ονομαστικοί μέτοχοι των Εναγομένων
- Και στις δύο αγωγές αξιώνονται αναγνωριστικές δηλώσεις ότι ο Αιτητής είναι ο ιδιοκτήτης των διεκδικούμενων μετοχών, διατάγματα μεταβίβασης τους σ΄ αυτόν, ως και διατάγματα αποκάλυψης εναντίον των Εναγομένων/παροχών υπηρεσιών. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 στην Αγωγή 884/14 είναι συνεργάτες του Εναγόμενου 1, οι οποίοι τον βοήθησαν να υφαρπάξει την περιουσία του Αιτητή. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στην Αγωγή 884/14 εκπροσωπούνται και στις δύο αγωγές από το ίδιο δικηγορικό γραφείο. Οι υπόλοιποι Εναγόμενοι και στις δύο αγωγές, ως και οι εταιρείες, πάροχοι υπηρεσιών και οι διευθυντές τους, εκπροσωπούνται επίσης από το ίδιο δικηγορικό γραφείο. Από το περιεχόμενο των δικογράφων των δύο αγωγών, προκύπτει ότι υφίσταται ταύτιση γεγονότων και νομικών ισχυρισμών σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό. Και στις δύο αγωγές υπάρχει ταυτόσημη περιγραφή όσων διαδίκων είναι ίδιοι και στις δύο αγωγές. Το ιστορικό της απόκτησης της περιουσίας από τον Αιτητή εκτίθεται κατά πανομοιότυπο τρόπο σε παραγράφους με σχεδόν ταυτόσημο περιεχόμενο. Οι Υπεράσπισης των Εναγομένων βασίζονται στα ίδια ισχυριζόμενα πραγματικά γεγονότα και νομικούς ισχυρισμούς. Και στις δύο αγωγές το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει ποιος είναι ο πραγματικός δικαιούχος της περιουσίας με τα εισοδήματα και εξασφαλίσεις, από την οποία αποκτήθηκαν οι μετοχές των Εναγομένων 4 (αγωγή 884/14) και Εναγομένων 2 (αγωγή 1461/14). Ισχυρίζεται ότι από πλευράς Αιτητή αλλά και Εναγομένων αναμένεται να καταθέσουν και στις δύο αγωγές τα ίδια πρόσωπα για να αποδείξουν τους ίδιους πανομοιότυπους ισχυρισμούς. Θα ήταν πολύ άδικο και για τις δύο πλευρές και ειδικά για τον Αιτητή και τους συνεργάτες του που θα καταθέσουν, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είναι πέραν των 80 χρόνων και με αρκετά προβλήματα υγείας, να εξαναγκαστούν να ταξιδέψουν και να παρουσιαστούν διπλές φορές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για να καταθέσουν και αντεξεταστούν για τα ίδια ακριβώς ζητήματα και να παρουσιάσουν τα ίδια ακριβώς έγγραφα. Είναι δε ενδεχόμενο ο Αιτητής να μην μπορέσει να εξασφαλίσει την παρουσία των αναγκαίων μαρτύρων στο Δικαστήριο δύο φορές, με αποτέλεσμα να μην έχει την δυνατότητα να παρουσιάσει την υπόθεσή του. Σ΄ ότι αφορά την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας Αίτησης, ανέφερε ότι τα δικόγραφα ολοκληρώθηκαν στις 12.04.21 συνεπεία αίτησης τροποποίησης του Αιτητή ημερ. 18.09.
- Μέχρι τότε οι Εναγόμενοι δεν είχαν καταχωρίσει Υπερασπίσεις διότι από το 2015 η δικηγόρος του Αιτητή τους είχε πληροφορήσει ότι προωθούσε αίτηση τροποποίησης και για 3-4 χρόνια η επικοινωνία της με τον Αιτητή ήταν πολύ δύσκολη λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας του και πολλών εκκρεμοδικιών στην Αθήνα. Η αγωγή 884/14 ορίστηκε για πρώτη φορά μετά το κλείσιμο των δικογράφων για οδηγίες στις 13.09.21, οπότε και έγινε εισήγηση από τον Αιτητή για συνένωση των δύο αγωγών και επαναορίστηκε στις 18.10.21 για να τοποθετηθούν οι Εναγόμενοι. Η αγωγή 1461/14 ήταν ορισμένη στις 12.10.21 και αφού ενημερώθηκαν στις 11.10.21 ότι η εισήγηση τους δεν γινόταν αποδεκτή, ορίστηκε για ακρόαση στις 31.01.
- Στις 18.10.21 η αγωγή 884/14 ορίστηκε για οδηγίες στις 25.10.21, με οδηγίες για να καταχωριστεί η παρούσα Αίτηση. Η Αίτηση προσέκρουσε σε Ένσταση των Εναγομένων 1, 2 και 3 που υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση Αντρέα Ρήγα δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 1, 2 και 3 ημερομηνίας 16.11.21, ως και σε Ένσταση των Εναγομένων 4, 5, 6, 7, 9, 10 και 11 που υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης 9 ημερομηνίας 17.11.
- Ο XXXXX Ρήγας επισημαίνει ότι οι Εναγόμενοι στις δύο αγωγές διαφέρουν και οι αιτούμενες αξιώσεις είναι διαφορετικές. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής καταλογίζει διαφορετικές και πρόσθετες ενέργειες στους Εναγομένους 2 και 3 στην αγωγή 884/14, οι οποίοι δεν είναι Εναγόμενοι στην αγωγή 1461/
- Αναφέρθηκε στην θέση του Αιτητή ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 στην 884/14, μαζί με τον Εναγόμενο 1, συγκρότησαν οργανωμένη ομάδα με σκοπό να προσπορίσουν παράνομο περιουσιακό όφελος στον τελευταίο, προκαλώντας οικονομική ζημία στον Αιτητή, ο οποίος ισχυρίζεται ότι οι ίδιοι εναγόμενοι είχαν παραστήσει στους Εναγόμενους 5 και 6 ότι ο Αιτητής είχε δωρίσει το ιδιοκτησιακό του συμφέρον στους Εναγόμενους
- Ωστόσο σημειώνει ότι οι Εναγόμενοι 4 και 5 στην αγωγή 884/14 δεν είναι μέρος στην αγωγή 1461/
- Επίσης, είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 έδωσαν οδηγίες στους Εναγόμενους 6 και 7 να μεταβιβάσουν τις μετοχές που κατείχε ο Αιτητής στον Εναγόμενο
- Ομοίως ούτε οι Εναγόμενοι 7 είναι μέρος στην αγωγή 1461/
- Όλα αυτά τα γεγονότα δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 1461/
- Συνεπώς δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα και δεν ελλοχεύει οποιοσδήποτε κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η συνεκδίκαση των δύο αγωγών θα περιπλέξει περισσότερο τα επίδικα γεγονότα, εφόσον τα μέρη διαφιλονικούν για μετοχές που κατέχονται από διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Η αγωγή 884/14 αφορά την ιδιοκτησία των μετοχών των Εναγομένων 4, οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 1461/
- Η αγωγή 1461/14 αφορά τη διαμάχη για το ιδιοκτησιακό καθεστώς μετοχών που κατέχονται από τους Εναγόμενους 2, οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 884/
- Οι Εναγόμενοι 2 είναι ιδιοκτήτες των Εναγομένων 3, οι οποίοι επίσης δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 884/
- Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι μετά την καταχώριση αιτήσεων για Προσωρινά Διατάγματα στις 12.03.14 (με την καταχώριση των δύο αγωγών) και την απόσυρση τους στις 07.06.15, ο Αιτητής καταχώρισε στις 20.05.14 και 03.07.14 Έκθεση Απαίτησης στις αγωγές 884/14 και 1461/14 αντίστοιχα. Έκτοτε και μέχρι τον Νοέμβριο του 2018 ο Αιτητής για διάστημα 3-4 ετών δεν έλαβε κανένα δικονομικό διάβημα. Το 2018-2019 ο Αιτητής καταχώρισε αιτήσεις για τροποποίηση του τίτλου και της Έκθεσης Απαίτησης των αγωγών. Μετά από έκδοση εκ συμφώνου Διατάγματος, στις 31.05.19 και 06.06.19 ο Αιτητής καταχώρισε τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Αφού συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα και στις δύο αγωγές, η αγωγή 1461/14 ορίστηκε για ακρόαση στις 31.01.
- Στα πλαίσια της παρούσας αγωγής καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση στις 21.10.21 με υπέρμετρη καθυστέρηση, αφού οι αγωγές εκκρεμούν από το 2014 και παρέμειναν στάσιμες χωρίς να προωθούνται από τον Αιτητή για μεγάλη περίοδο. Τυχόν συνένωση θα εκτροχιάσει την εκδίκαση της αγωγής 1461/14 που είναι ήδη ορισμένη για ακρόαση και θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στη διάγνωση των δικαιωμάτων των Εναγομένων. Συνακόλουθα, είναι η θέση του ότι δεν υπάρχουν μεταξύ των δύο αγωγών κοινά νομικά και πραγματικά σημεία τέτοιας σημασίας και έκτασης, ώστε να στοιχειοθετείται ουσιώδης συνάφεια μεταξύ των επίδικων θεμάτων και να καθίσταται αναγκαία η συνεκδίκαση τους. Η συνένωση των δύο αγωγών δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων, ούτε το συμφέρον της δικαιοσύνης και δεν θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα αλλά θα περιπλέξει τη διαδικασία και τα ήδη περίπλοκα ζητήματα που εγείρονται. Η Εναγόμενη 9 αναφέρθηκε στην επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή ημερ. 04.05.15 (Τεκμήριο 1) με την οποία ενημέρωσαν τους Εναγομένους ότι προτίθενται να καταχωρήσουν Αιτήσεις για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στις δύο αγωγές και τους ζήτησαν να μην καταχωρήσουν Έκθεση Υπεράσπισης προς αποφυγή δημιουργίας περιττών εξόδων. Τόνισε ότι με εξαίρεση του Αιτητή, τον Εναγόμενο 1 και Εναγόμενους 6, οι υπόλοιποι διάδικοι των δύο αγωγών είναι διαφορετικοί. Επίσης, οι Εναγόμενοι 2 και 3 στην παρούσα αγωγή, δεν είναι διάδικοι στην αγωγή 1461/
- Ο Αιτητής στην παρούσα αγωγή ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 μαζί με τον Εναγόμενο 1 συνωμότησαν και παράνομα, δόλια και με ψευδείς παραστάσεις, κατάφεραν να παρουσιάσουν τον Εναγόμενο 1 ως εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη περιουσιακών στοιχείων του Αιτητή. Αντίθετα, οι ισχυρισμοί του Αιτητή στην αγωγή 1461/14 περί δόλου και εξαπάτησης σε βάρος του Αιτητή, αφορούν τους Εναγόμενους 4 και δεν υπάρχει ισχυρισμός για συνωμοσία εκ μέρους των Εναγομένων. Στις δύο αγωγές, η διαφορά των μερών αφορά μετοχές που κατέχονται από διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Η παρούσα αγωγή αφορά ιδιοκτησία μετοχών των Εναγομένων 4, οι οποίοι δεν είναι διάδικοι στην αγωγή 1461/
- Η αγωγή 1461/14 αφορά διαφορά για το ιδιοκτησιακό καθεστώς μετοχών που κατέχονται από τους Εναγόμενους 2, οι οποίοι δεν είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή. Ούτε οι Εναγόμενοι 3 στην αγωγή 1461/14 που είναι ιδιοκτήτες των Εναγομένων 2, είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή. Τυχόν συνένωση των δύο αγωγών θα περιπλέξει και καθυστερήσει την διαδικασία ακρόασης αφού τα επίδικα θέματα και οι ισχυρισμοί εναντίον των διαδίκων διαφέρουν. Τόνισε την καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης και ισχυρίστηκε ότι ο λόγος της καθυστέρησης που προβάλλεται από τον Αιτητή δηλαδή η δυσκολία επικοινωνίας μεταξύ του Αιτητή και του δικηγόρου του, δεν είναι ικανοποιητική και αποδεκτή για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.14, θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία προνοεί ως ακολούθως: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο δικαστής, δύναται να διατάξει τη συνένωση τους.» Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721, 1726-7 αναφέρεται ότι : «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος.» Στην υπόθεση Ττοφής Κυριάκου & Υιός Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθ. αρ. 1656/2007, ημερ. 4.6.2010, αναφέρθηκε ότι: «Τόσο από το λεκτικό του ιδίου του Καν.2 της Δ.14 όσο και από την ερμηνεία που δόθηκε σε αυτόν στην πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου [Μενελάου & άλλης ν. Ξενοφώντος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371] αλλά και άλλη νομολογία, φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο μάλιστα έχει και το δικαίωμα να διατάξει αν όχι την πλήρη συνένωση έστω και μερική, αν με αυτό τον τρόπο ικανοποιείται ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης». Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Μενελάου (ανωτέρω) είναι επίσης σχετικό: «Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. . η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση». Με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών, είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. (Βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 και Lukoil Cyprus Ltd v. Ανδρέα Μυλωνά κ.ά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962). Στην προκειμένη περίπτωση, έχω εξετάσει προσεκτικά το περιεχόμενο των Εκθέσεων Απαιτήσεων, ως και τις αιτούμενες θεραπείες των δύο αγωγών, από το οποίο προκύπτουν τα πιο κάτω: 1) Οι Εναγόμενοι διαφέρουν στις δύο αγωγές και ο Αιτητής καταλογίζει πρόσθετες ενέργειες στους Εναγόμενους 2 και 3 της αγωγής 884/2014, οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 1461/
- 2) Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης της αγωγής 884/14, σε σχέση με τους εναγόμενους 2 και 3, είναι η θέση του Αιτητή ότι μαζί με τον Εναγόμενο 1 συγκρότησαν οργανωμένη ομάδα με σκοπό να προσπορίσουν παράνομο περιουσιακό όφελος στον τελευταίο προκαλώντας οικονομική ζημιά στον Αιτήτη. Γι΄ αυτό ο Αιτητής αιτείται γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις και από τους Εναγόμενους 2 και
- Ο Αιτητής ισχυρίζεται επίσης ότι οι ίδιοι Εναγόμενοι 2 και 3 είχαν παραστήσει στους Εναγόμενους 5 και 6 ότι ο Αιτητής είχε δωρίσει το ιδιοκτησιακό του συμφέρον στους Εναγόμενους
- 3) Επίσης, είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 έδωσαν οδηγίες στους Εναγόμενους 6 και 7 να μεταβιβάσουν τις μετοχές που κατείχε ο Αιτητής, στον Εναγόμενο
- Ούτε οι Εναγόμενοι 7 είναι μέρος στην αγωγή με αριθμό 1461/
- 4) Όλα τα πιο πάνω γεγονότα δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 1461/2014 και συνεπώς σε περίπτωση συνένωσης των αγωγών, θα προσφερθεί μαρτυρία για τα συγκεκριμένα γεγονότα, τα οποία περιλαμβάνονται και αφορούν μόνο την αγωγή 884/2014 και όχι την αγωγή 1461/
- Περαιτέρω, διαπιστώνεται ότι και στις δύο αγωγές, τα μέρη διαφιλονικούν για μετοχές που κατέχονται από διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Ειδικότερα, η αγωγή 884/14 αφορά την ιδιοκτησία των μετοχών των Εναγομένων 4, οι οποίοι κατείχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο, τις μετοχές Ελληνικής εταιρείας και η οποία με τη σειρά της κατέχει ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο ακινήτων στην Ελληνική Επικράτεια. Οι Εναγόμενοι 4, δεν συμπεριλαμβάνονται στην αγωγή 1461/
- Η αγωγή 1461/14 αφορά τη διαμάχη για το ιδιοκτησιακό καθεστώς μετοχών που κατέχονται από τους Εναγόμενους 2, οι οποίοι επίσης δεν είναι μέρος της αγωγής 884/
- Οι Εναγόμενοι 2 είναι ιδιοκτήτες των Εναγομένων 3, οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχαν (ως μόνο περιουσιακό στοιχείο) μετοχές σε Βουλγαρική εταιρεία στην οποία ανήκει ακίνητο στη Σόφια. Κανένα από τα εν λόγω νομικά πρόσωπα δεν συμπεριλαμβάνεται στην αγωγή 884/
- Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι δύο αγωγές δεν περικλείουν κοινά πραγματικά γεγονότα αλλά αντίθετα αφορούν διαφορετικές πράξεις, διαφορετικών φυσικών και νομικών προσώπων, γι΄ αυτό και οι Εναγόμενοι διαφέρουν στις δύο αγωγές. Η θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων του Αιτητή ότι οι μάρτυρες του θα είναι κοινοί και στις δύο αγωγές δεν αποτελεί αφ΄ εαυτού λόγο που να δικαιολογεί τη συνένωση των αγωγών, αφού αυτοί λόγω των επίδικων γεγονότων της κάθε αγωγής θα πρέπει να αναφερθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Ούτε και το γεγονός ότι οι κοινοί διάδικοι στις δύο αγωγές εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους, αποτελεί κατά την άποψη μου ικανοποιητικό λόγο για συνένωση των δύο αγωγών, παράγοντας που μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαφοροποιηθεί και να περιπλέξει ακόμα περισσότερο τη διαδικασία. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τυχόν συνένωση των δύο αγωγών, θα προκαλέσει περαιτέρω δυσχέρεια, σύγχυση, πολυπλοκότητα και καθυστέρηση στην διαδικασία, αφού θα παρουσιαστεί όγκος εγγράφων για τα οποία θα γίνει ξεχωριστή αναφορά και επεξήγηση σε κάθε αγωγή, με μαρτυρία που είναι ασύνδετη μεταξύ των δύο αγωγών. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση C S Beton Ltd κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολ. Έφ. Αρ. 74/11, ημερ. 20.03.14: «Προκύπτει επίσης αβίαστα από το ενώπιον μας υλικό, όπως ήταν και η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι δεν ήσαν όλοι οι Εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές οι ίδιοι. Υπήρχαν διαφορετικά πρόσωπα αναλόγως της κάθε μίας από αυτές, ενώ μόνο στη μία αγωγή υπήρχαν οι πέντε εναγόμενοι. Έκρινε ακόμη ότι από τη μελέτη των εγγράφων ήταν ολοφάνερο ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα έπρεπε να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα αλλά και άλλη μαρτυρία καθώς και ότι οι εναγόμενοι για να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους είχαν καταχωρίσει σε όλες τις αγωγές, θα έπρεπε να στηριχθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Προχώρησε το πρωτόδικο Δικαστήριο να αναλύσει περαιτέρω κάθε μία από τις αγωγές αυτές για να καταλήξει ότι είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε ομοιότητα νομικών και πραγματικών γεγονότων μεταξύ των υποθέσεων ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των εναγομένων-αιτητών παραπέμποντας στην Μακρίδης v. Μιχαηλίδου, (Αρ. 1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416 όπου κρίθηκε ότι ένα διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται μόνο εκεί όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση των αγωγών, σε δικαστικά έξοδα και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. ............................................... Έχουμε ακούσει και λάβαμε υπόψη τις εισηγήσεις του συνηγόρου των εφεσειόντων ο οποίος επικαλέστηκε ότι η περίπτωση είναι τέτοια ούτως ώστε το Δικαστήριο αντιθέτως θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των αιτητών. Δεν θα συμφωνήσουμε με την πιο πάνω εισήγηση. Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίος συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας.». Περαιτέρω, σημειώνεται μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, με δεδομένο ότι και οι δύο αγωγές καταχωρίστηκαν το 2014, η παρούσα Αίτηση μετά παρέλευση 7 χρόνων και για μεγάλη χρονική περίοδο 3-4 χρόνων δεν προωθήθηκαν από τον Αιτητή και παρέμειναν στάσιμες. Η δε δικαιολογία που προβάλλεται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Αιτητή ότι η δικηγόρος κα Κακουλλή που χειρίζεται την υπόθεση, για διάστημα 3-4 χρόνων είχε πολύ δύσκολη επικοινωνία με τον Αιτητή λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας του και πολλών εκκρεμοδικιών στην Αθήνα, δεν κρίνεται ως επαρκής για την σημειωθείσα καθυστέρηση. Όπως είναι νομολογημένο, ο χρόνος κατά τον οποίο καταχωρείται αίτηση για συνένωση αγωγών δεν καθορίζεται ρητά από την Δ.14, θ.2, αλλά όπως κρίθηκε στην υπόθεση Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (αρ.1)
(1990)1 Α.Δ.Δ. 416, αίτηση συνένωσης αγωγών μπορεί να καταχωριστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο χρόνος κατά τον οποίο καταχωρείται η αίτηση όμως, είναι στοιχείο το οποίο συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα στοιχεία για την έκδοση ή μη του διατάγματος συνένωσης (βλ. Μενελάου (ανωτέρω)). Συνεκτιμώντας όλες τις πιο πάνω επισημάνσεις, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν υπάρχουν μεταξύ των επίδικων θεμάτων των δύο αγωγών, κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα, τέτοιας σημασίας και έκτασης ώστε να στοιχειοθετείται ουσιώδης συνάφεια μεταξύ των επίδικων θεμάτων και να καθίσταται αναγκαία η συνεκδίκαση τους. Η συνένωση των δύο αγωγών όχι μόνο δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και το ευρύτερο συμφέρον της δικαιοσύνης, ούτε θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα, αλλά αντίθετα θα περιπλέξει τη διαδικασία και τα ήδη περίπλοκα επίδικα ζητήματα. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου, συνυπολογίζοντας και την υπερβολικά μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της Αίτησης. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος του Αιτητή, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο