← Κύπρος

Garmonis Hotels Ltd κ.α. ν. Γεωργίου, Aγωγή Αρ.: 3394/18, 27/1/2022

Garmonis Hotels Ltd κ.α. ν. Γεωργίου, Aγωγή Αρ.: 3394/18, 27/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ.: 3394/18 Μεταξύ: 1. Garmonis Hotels Ltd, εκ Λεμεσού 2. XXXXX Goyal, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- 1. XXXXX Γεωργίου, εκ Λεμεσού 2. AVANTES DETECTIVES & SECURITY CO. LIMITED, εκ Λευκωσία Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 11.12.2018 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 27/01/2022. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Τζάνετ Ζήνωνος. Για Εναγόμενους - Καθ΄ ων η αίτηση: Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 11.12.18 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν την παρούσα Μονομερή Αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εναγόμενο 1 και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί βάση οδηγιών του, και/ή άλλως πως, να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες που θα έχουν ως αποτέλεσμα την πώληση και/ή υποθήκευση και/ή μεταβίβαση και/ή διάθεση και/ή αποποίηση και/ή ανάλωση και/ή επιβάρυνση και/ή δέσμευση και/ή αποξένωση, με οποιονδήποτε τρόπο, της κινητής περιουσίας και/ή οιουδήποτε μέρους αυτής που αναγράφεται στα βιβλία της εταιρείας Garmonis Hotels Ltd (εφεξής «Περιουσία») και/ή της κινητής ιδιοκτησίας που αποτελούσε τη προσωπική περιουσία του ενάγοντα 2 που βρισκόταν μέχρι τις 12/10/2018 στο ξενοδοχείο ELIA Village με αριθμό εγγραφής 3185, Φύλλο/Σχέδιο 26/50, Τεμάχιο 193 στη Πάφο (εφεξής «το Ξενοδοχείο»), και/ή οποιοδήποτε μέρος αυτού, μέχρι την εκδίκαση και/ή πλήρη αποπεράτωση της πιο πάνω αγωγής και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ των Εναγόντων, αναφορικά με τα επίδικα θέματα, μέχρι την εκτέλεση της εν λόγω απόφασης. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εναγόμενο 1 να χρησιμοποιήσει με οποιοδήποτε τρόπο συμπεριλαμβανομένου μέσω της έναρξης εργασιών του Ξενοδοχείου και/ή αλλιώς, τη Περιουσία των Εναγόντων, μέχρι την εκδίκαση και/ή πλήρη αποπεράτωση της πιο πάνω αγωγής και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ της Ενάγουσας, αναφορικά με τα επίδικα θέματα, μέχρι την εκτέλεση της εν λόγω απόφασης.» Το Δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε της Αίτησης στις 13.12.18, διέταξε την επίδοση της στους Εναγόμενους (στο εξής οι Καθ΄ ων η αίτηση), οι οποίοι καταχώρισαν Ένσταση στις 31.1.19. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρο 4, 5 και 9 και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Συμβάσεως Νόμο, Κεφ. 148, Μέρος ΧΙΙΙ, άρθρα 142-198, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1, 2, 8 (
  2. ss)και 9, στα άρθρα 7, 8, 11 & 15 του Συντάγματος, στην σύμφυτη εξουσία, πρακτική, νομολογία του Δικαστηρίου και στους κανόνες της επιείκειας (equity) και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧΧ Ζήνωνος, ημερ. 11.12.18. Η XXXXX Ζήνωνος είναι υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Αναφέρθηκε στους Αιτητές 1, οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διαχειριστές και ενοικιαστές της ξενοδοχειακής μονάδας «Holiday Village» στο ακίνητο με αρ. εγγρ. 3185, τεμάχιο 193 στην Πάφο (στο εξής το ξενοδοχείο). Ο Αιτητής 2 είναι δικαιούχος και διευθυντής των Αιτητών 1 και συμβαλλόμενο μέρος στη Συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των Αιτητών και του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 6.3.12. Ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου και ξενοδοχείου. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 ασχολούνται με την προσφορά υπηρεσιών επ΄ αμοιβή σε θέματα ασφάλειας. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στη Συμφωνία ημερ. 6.3.12, μεταξύ Αιτητών και Καθ΄ ου η αίτηση 1, δυνάμει της οποίας ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 εκμίσθωσε στους Αιτητές το ξενοδοχείο για περίοδο 10 χρόνων από τις 12.12.12 μέχρι 12.12.22. Οι Αιτητές θα λειτουργούσαν το ξενοδοχείο ως «Health and Wellness Resort», με έμφαση στο διαλογισμό και την ένωση του ατόμου με τη φύση. Το ενοίκιο θα καταβάλλετο σταδιακά σύμφωνα με το «Table A» της Συμφωνίας, απευθείας στους πιστωτές του Καθ΄ ου η αίτηση 1, δυνάμει συμφωνιών εκχώρησης ημερομηνίας 17.7.12 και 22.6.12. Μέχρι σήμερα οι Αιτητές πλήρωσαν στον Καθ΄ ου η αίτηση 1 το συνολικό ποσό των €2.284.500. Περαιτέρω, οι δαπάνες των Αιτητών που αφορούν τις επιδιορθώσεις και συντήρηση του ξενοδοχείου από το 2013 μέχρι την παράνομη και βίαιη ανάληψη κατοχής του ξενοδοχείου από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 στις 12.10.18, ανέρχεται σε €4.627. Ανέφερε περαιτέρω ότι το 2015 προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ Αιτητών και Καθ΄ ου η αίτηση 1 αναφορικά με το κόστος συντήρησης και επιδιόρθωσης του ξενοδοχείου, ως και για τους όρους επιστροφής της επένδυσης των Αιτητών. Οι Αιτητές απαίτησαν από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1, όπως η επένδυση στην υποδομή του ξενοδοχείου συμψηφιστεί με το ενοίκιο, εφόσον οι υποδομές του ξενοδοχείου δεν συμμορφώνονταν με τη Συμφωνία και δεν υπήρχαν οι άδειες λειτουργίας. Στις 27.4.18 οι Αιτητές καταχώρισαν αγωγή εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και άλλους, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για ισχυριζόμενο δόλο εκ μέρους τους. Στις 18.9.18 ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 ζήτησε από τους Αιτητές πρόσβαση στο ξενοδοχείο για να μετακινήσει αντικείμενα που βρίσκοντο στο μουσείο του ξενοδοχείου. Οι Αιτητές με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 21.9.18 (Τεκμήριο 1), συγκατατέθηκαν με την επιφύλαξη ότι η πρόσβαση στο ξενοδοχείο θα απαιτούσε τη γραπτή συγκατάθεση των Αιτητών. Στις 12.10.18 και περί ώρα 10:00 μ.μ., ο Αιτητής 2 αντιλήφθηκε στην κύρια είσοδο του ξενοδοχείου τέσσερα άτομα με πιστόλια και ράβδους. Ένας από αυτούς εμπόδισε τον Αιτητή 2 να βγάλει φωτογραφίες. Η κύρια είσοδος του ξενοδοχείου ήταν κλειδωμένη με αλυσίδα και λουκέτο, τα οποία έσπασαν με τη βία, άτομα της ομάδας ασφαλείας των Καθ΄ ων η αίτηση 2. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1, είχε καλέσει τους Καθ΄ ων η αίτηση 2 να εισέλθουν νύκτα και με τη βία στο ξενοδοχείο ώστε να ανακτήσει κατοχή του ξενοδοχείου, χωρίς Διάταγμα έξωσης των Αιτητών. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 2, με την εξουσιοδότηση και εντολή του Καθ΄ ου η αίτηση 1, εισήλθαν με τη βία στο ξενοδοχείο και με αλαζονεία και περιφρόνηση των κανόνων δικαίου, πήραν το νόμο στα χέρια τους. Ο Αιτητής 2, τις πρωινές ώρες τις 13.10.18, επέστρεψε στο ξενοδοχείο και από απόσταση είδε άτομα να εξέρχονται από τα γραφεία του. Την ίδια ημέρα (13.10.18) ο Αιτητής 2 υπέβαλε παράπονο στον Αστυνομικό σταθμό Πόλης Χρυσοχούς (Τεκμήριο 2). Λόγω της παράνομης εισόδου των Καθ΄ ων η αίτηση στο ξενοδοχείο, οι Αιτητές αποκλείστηκαν από τα γραφεία που χρησιμοποιούσαν για την διεξαγωγή των εργασιών τους, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατο να πληρώσουν φορολογικές και άλλες οφειλές τους, διότι τα λογισμικά προγράμματα και απαραίτητα έγγραφα και σφραγίδες βρίσκονται στο γραφείο τους στο ξενοδοχείο. Οι Αιτητές διατηρούν κινητή περιουσία αξίας περίπου €2.400.000, €18.000 μετρητά σε χρηματοκιβώτιο, προσωπικά αντικείμενα όπως φορητούς υπολογιστές, θρησκευτικά αντικείμενα, ipad, κινητά τηλέφωνα και ρολόγια των διευθυντών των Αιτητών 1 και επενδυτών τους (Τεκμήριο 3). Στις 6.12.18 η δικηγόρος των Αιτητών και ένας διευθυντής των Αιτητών 1 ζήτησαν την επέμβαση της αστυνομίας Πόλεως Χρυσοχούς, εφόσον οι Αιτητές αντιλήφθηκαν φορτωμένα φορτηγά και αυτοκίνητα να εισέρχονται και εξέρχονται του ξενοδοχείου και πιστεύουν ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση αποποιούνται την κινητή περιουσία τους και επιχειρούν να καταστρέψουν τεκμήρια που σχετίζονται με την αγωγή 1121/18. Ισχυρίζεται ότι οι παράνομες πράξεις των Καθ΄ ων η αίτηση να πάρουν το Νόμο στα χέρια τους για την ανάκτηση της κατοχής του ξενοδοχείου, καταδεικνύουν την πρόθεση των Καθ΄ ων η αίτηση να χειριστούν με παράνομο τρόπο και να αποξενώσουν και/ή καταστρέψουν την κινητή περιουσία των Αιτητών. Η Ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 31.01.19. Ισχυρίζεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, η οποία θα πρέπει να ανασταλεί και η επίδικη διαφορά να παραπεμφθεί για επίλυση σε διαιτησία, με βάση τον όρο 62 της Συμφωνίας ημερομηνίας 6.3.12 και τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση κατέχουν νόμιμα το ξενοδοχείο, εφόσον η Συμφωνία διαχείρισης ημερομηνίας 6.3.12 αφορούσε τη διαχείριση και λειτουργία του ξενοδοχείου και όχι την ενοικίαση του και αυτή τερματίστηκε νομότυπα τον Αύγουστο 2017. Έκτοτε, παράνομοι επεμβασίες στο ξενοδοχείο ήταν οι Αιτητές και δεν τίθεται θέμα διάρρηξης και παράνομης εισόδου από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Οι Αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα στην περαιτέρω διεύθυνση του ξενοδοχείου, ούτε και επί της κινητής περιουσίας του ξενοδοχείου. Σύμφωνα με τον όρο 60 της Συμφωνίας διαχείρισης ημερομηνίας 6.3.12, κατά τον τερματισμό της Συμφωνίας, όλος ο εξοπλισμός, έπιπλα, ηλεκτρικές και μηχανικές εγκαταστάσεις, μηχανήματα κλπ, περιέρχονται στην ιδιοκτησία του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και της Εταιρείας E.L.I.A (LATSI) HOTEL APARTMENTS LTD. Συνεπώς, οι Καθ΄ ων η αίτηση νόμιμα κατέχουν την εν λόγω περιουσία. Σ΄ ότι αφορά τα προσωπικά αντικείμενα των Αιτητών, αυτοί κλήθηκαν πολλές φορές να τα παραλάβουν από τους Καθ΄ ων η αίτηση αλλά επέλεξαν να μην το πράξουν. Ο ίδιος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου στην Πάφο και η παρούσα διαφορά αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κινητής περιουσίας κατά τον τερματισμό της Συμφωνίας διαχείρισης ημερομηνίας 6.3.12. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι Αιτητές με την έναρξη της Συμφωνίας διαχείρισης, προέβηκαν σε μετατροπές στο επίδικο ακίνητο διότι θα λειτουργούσαν το ξενοδοχείο για παροχή μαθημάτων διαλογισμού, yoga και υπηρεσίες ευεξίας, διανυκτερεύσεων και spa. Έτσι οι Αιτητές αφαίρεσαν και απομάκρυναν τον υφιστάμενο εξοπλισμό και έπιπλα με τα οποία λειτουργούσε προγενέστερα το ξενοδοχείο και αποτελούσαν κινητή περιουσία του ιδίου και της E.L.I.A (LATSI) HOTEL APARTMENTS LTD, περιουσία την οποία ουδέποτε επέστρεψαν. Αναφέρθηκε στη Συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 22.6.12 (Τεκμήριο 2) με την οποία εκχώρησε όλα τα δικαιώματα του που πηγάζουν από την επίδικη Συμφωνία διαχείρισης και ειδικότερα την καταβολή του συμφωνηθέντος τιμήματος από τους Αιτητές απευθείας στη Ελληνική Τράπεζα. Με την πάροδο του χρόνου, οι Αιτητές αντιμετώπισαν οικονομικές δυσκολίες και προβλήματα ρευστότητας και με ανυπόστατες δικαιολογίες παρουσίασαν ψευδώς ότι ο ίδιος παραβίασε τους όρους της Συμφωνίας διαχείρισης, ότι δηλαδή το ξενοδοχείο αντιμετώπιζε προβλήματα υποδομής και αδειών. Ωστόσο, είναι οι Αιτητές που παραβίασαν την Συμφωνία διότι σταμάτησαν να καταβάλλουν το συμφωνηθέν τίμημα περί τα μέσα του 2016. Γι΄ αυτό και η Ελληνική Τράπεζα απέστειλε σχετική επιστολή ημερομηνίας 10.10.16 στους Αιτητές (Τεκμήριο 3). Ακολούθησαν οι επιστολές της Τράπεζας ημερομηνίας 25.1.17 (Τεκμήριο 4) και 4.8.17 (Τεκμήριο 5). Ωστόσο οι Αιτητές δεν κατέβαλαν κανένα οφειλόμενο ποσό και με την παρέλευση της σχετικής προθεσμίας των 30 ημερών, η Συμφωνία διαχείρισης ημερομηνίας 6.3.12 τερματίστηκε νόμιμα (όροι 17-19) και συνεπώς οι Αιτητές δεν είχαν πλέον το δικαίωμα πρόσβασης στο ξενοδοχείο. Ωστόσο οι Αιτητές συνέχιζαν παράνομα να παραμένουν και να έχουν στην κατοχή τους το ξενοδοχείο χωρίς να καταβάλλουν οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό και κατέστησαν παράνομοι επεμβασίες στην ιδιοκτησία του. Περαιτέρω τον Μάρτιο 2018 περιήλθε στην αντίληψη του ότι ο Αιτητής 2 προσπαθούσε να αγοράσει το ξενοδοχείο μέσω πιστωτικών ιδρυμάτων, χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση του ιδίου (Τεκμήριο 6). Περαιτέρω, ο Αιτητής 2 προέβηκε σε διαβήματα για πώληση εξοπλισμού και συσκευών του ξενοδοχείου στο διαδίκτυο, κατά παράβαση του όρου 60 της Συμφωνίας, τα οποία με τον τερματισμό, περιήλθαν στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του ιδίου και της E.L.I.A.S (LATSI) HOTEL APARTMENTS LTD. Ο ίδιος έλαβε νόμιμα κατοχή του ξενοδοχείου, των επίπλων και εξοπλισμού του που του ανήκουν και τα οποία οι Αιτητές παράνομα κατείχαν, αφού η Συμφωνία διαχείρισης ημερομηνίας 6.3.12 είχε νομότυπα τερματιστεί τον Αύγουστο 2017. Αναφέρθηκε στην αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών ημερομηνίας 18.10.18 και 24.10.18 (Τεκμήριο 7), 30.10.18 (Τεκμήρια 8 και 9). Στις 30.10.18 αποτάθηκε στην Αστυνομία Πόλεως Χρυσοχούς, η οποία κάλεσε τους Αιτητές να παραλάβουν τυχόν προσωπικά αντικείμενα τους από το ξενοδοχείο, όμως αυτοί αρνήθηκαν. Με ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερομηνίας 30.10.18, ο δικηγόρος του, κάλεσε τους Αιτητές, όπως εντός επτά ημερών παραλάβουν τα προσωπικά αντικείμενα τους (Τεκμήριο 10), όμως αυτοί αρνήθηκαν. Έτσι προχώρησε στην φύλαξη και αποθήκευση τους και με επιστολές των δικηγόρων του ημερομηνίας 9.11.18 και 23.11.18 (Τεκμήριο 11) ενημέρωσε τους Αιτητές ότι τα αντικείμενα τους είναι στη διάθεση τους για να τα παραλάβουν όποτε επιθυμούν. Οι Αιτητές όμως, εσκεμμένα δεν το έπραξαν και απέκρυψαν το γεγονός αυτό από το Δικαστήριο. Για τις παράνομες πράξεις των Αιτητών, καταχώρισε στις 17.12.18 εκ μέρους του και της E.L.I.A (LATSI) HOTEL APARTMENTS LTD στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την Ποινική Υπόθεση 6879/18 εναντίον των Αιτητών (Τεκμήριο 12) για παράνομη χρήση και/ή κατοχή του ακινήτου με σκοπό να προξενήσουν ζημιά σα περιουσιακά στοιχεία του. Επιμένει ότι ο ίδιος κατέχει νόμιμα το ξενοδοχείο, η Συμφωνία διαχείρισης ημερομηνίας 6.3.12 τερματίστηκε νομότυπα τον Αύγουστο 2017 και έκτοτε οι Αιτητές ήταν παράνομοι επεμβασίες στο ξενοδοχείο. Η επίδικη Συμφωνία ημερομηνίας 6.3.12 αποτελεί συμφωνία διαχείρισης και λειτουργίας του ξενοδοχείου και ουδέποτε συμφωνήθηκε ότι θα αποτελούσε συμφωνία ενοικίασης (όρος 9). Συνεπώς δεν τίθετο θέμα να προβεί σε δικαστικό διάβημα για έξωση των Αιτητών. Όταν το ξενοδοχείο παραδόθηκε στους Αιτητές το 2012, ήταν σε άριστη κατάσταση, με εκδομένες όλες τις απαιτούμενες άδειες. Οι Αιτητές ως παράνομοι επεμβασίες, δεν έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα στην περαιτέρω διεύθυνση του ξενοδοχείου και/ή την κατοχή και χρήση του, ούτε και επί της κινητής περιουσίας του ξενοδοχείου, η οποία με βάση τον όρο 60 της Συμφωνίας διαχείρισης, νόμιμα βρίσκεται στην κατοχή του. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.5.21, οι Καθ΄ ου η αίτηση 1 καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 2.6.21. Ισχυρίζεται ότι το επίδικο ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται το ξενοδοχείο ιδιοκτησίας του, είναι πολύ μεγάλης αξίας, πέραν της αξίας των δανείων του. Συνεπώς η αξία του καλύπτει κάθε δανειακή υποχρέωση του και επαρκεί για να καλύψει οποιαδήποτε αξίωση των Αιτητών ήθελε να ικανοποιηθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής (Τεκμήρια 1-12). Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι: «
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης.» Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnes Trading Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την άποψη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές επικαλούνται την ύπαρξη Συμφωνίας ημερομηνίας 6.3.12, με βάση την οποία εκμίσθωσαν από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 το ξενοδοχείο, ως και τον ισχυρισμό τους ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν πάρει τον Νόμο στα χέρια τους και με βίαιο και παράνομο τρόπο ανέλαβαν την κατοχή και χρήση του ξενοδοχείου, κατακρατώντας συγχρόνως και μέχρι σήμερα, κινητή περιουσία ιδιοκτησίας τους, η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802). Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, ως και τις αντίθετες θέσεις των Καθ' ων η αίτηση, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων τους. Συνεπώς εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Ωστόσο, παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του αρ. 32, κρίνω ότι τα αιτούμενα Προσωρινά Διατάγματα, δεν μπορούν να εκδοθούν εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση. Τούτο γιατί, στην παρούσα διαδικασία ελλείπουν αναγκαίοι διάδικοι, στους οποίους η παρούσα Αίτηση δεν έχει επιδοθεί και συνεπώς αυτοί στερήθηκαν της δυνατότητας να ακουστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την Εταιρεία E.L.I.A (LATSI) HOTEL APARTMENTS LIMITED, η οποία αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στην επίδικη Συμφωνία ημερομηνίας 6.3.12 (Τεκμήριο 1 στην Ένσταση) και μαζί με τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 αποτελούν το ένα μέρος (Party Elia). Συνεπώς, εφόσον εγείρεται θέμα κατακράτησης της κινητής περιουσίας ιδιοκτησίας των Αιτητών εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση, συνεπάγεται ότι εγείρεται ζήτημα κατακράτησης τους και από την εν λόγω εταιρεία, ως συμβαλλόμενο μέρος στην επίδικη Συμφωνία. Επιπρόσθετα, στην παρούσα διαδικασία ελλείπει ως αναγκαίος διάδικος και η Ελληνική Τράπεζα στην οποία, με βάση Συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 22.6.12 (Τεκμήριο 2 στην Ένσταση) το Party Elia (ανωτέρω), εκχώρησε όλα τα δικαιώματα του που πηγάζουν από την επίδικη Συμφωνία ημερομηνίας 6.3.12 και ειδικότερα την καταβολή του συμφωνηθέντος τιμήματος από τους Αιτητές απευθείας στην Ελληνική Τράπεζα, ως εξασφάλιση των τραπεζικών διευκολύνσεων του Party Elia. Συνεπώς, ο δικαιούχος της επίδικης Συμφωνίας, με τις εντολές του Καθ΄ ου η αίτηση 1, κατέστη η Ελληνική Τράπεζα. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων αναμφίβολα επηρεάζει και την Ελληνική Τράπεζα, διότι η απαίτηση παράδοσης κινητής περιουσίας, με βάση την επίδικη Συμφωνία επηρεάζει την Ελληνική Τράπεζα, ως δικαιούχο μέσω εκχώρησης. Συνακόλουθα, η μη συμπερίληψη των δύο πιο πάνω νομικών προσώπων, ως αναγκαίοι διάδικοι στη διαδικασία και συνακόλουθα η μη επίδοση της Αίτησης σ΄ αυτά, τα αποστερεί από τη δυνατότητα να τοποθετηθούν και ακουστούν από το Δικαστήριο σε σχέση με τα αιτούμενα Διατάγματα, η έκδοση των οποίων τα επηρεάζει άμεσα. Ως εκ τούτου, η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων στην απουσία των πιο πάνω νομικών προσώπων, καθίσταται ανεπίτρεπτη και αντινομική, παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και γι΄ αυτό το λόγο η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, προχωρώ να εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά. ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων, θα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος οι Αιτητές να υποστούν ζημιές που δεν μπορούν να αποζημιωθούν, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής αποξένωσης, καταστροφής και/ή φθοράς, αναντικατάστατης προσωπικής περιουσίας που βρίσκεται στο ξενοδοχείο. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων και στη συνέχεια επιτυχίας των Αιτητών στην αγωγή τους, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων για την ισχυριζόμενη παράνομη κατοχή και χρήση της κινητής περιουσίας τους εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση, η οποία έχει αξία που μπορεί να υπολογισθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, η κινητή περιουσία τους έχει αξία περίπου €2.400.000, έχουν €18.000 μετρητά σε χρηματοκιβώτιο, ως και προσωπικά αντικείμενα όπως φορητούς υπολογιστές, θρησκευτικά αντικείμενα, ipad, κινητά τηλέφωνα και ρολόγια των διευθυντών των Αιτητών 1 και των επενδυτών τους σύμφωνα με τον κατάλογο (Τεκμήριο 3 στην Αίτηση). Τονίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν ήγειραν θέμα αφερεγγυότητας των Καθ΄ ων η αίτηση, ούτε και παρέθεσαν τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ΄ ων η αίτηση που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους, ως και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι πράγματι αφερέγγυοι (βλ. Ιπποδρομική Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Αρ. 2)
(2008)1 Α.Α.Δ. 626). Αντίθετα ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 ισχυρίζεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 2.6.21, ότι το ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται το ξενοδοχείο ιδιοκτησίας του, είναι πολύ μεγάλης αξίας, πέραν της αξίας των δανείων του, γεγονός που και οι ίδιοι οι Αιτητές αναγνωρίζουν, αφού επιχείρησαν να μεσολαβήσουν για την πώληση του για 30 εκατομμύρια. Συνεπώς η αξία του είναι τέτοια που καλύπτει κάθε δανειακή υποχρέωση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και επαρκεί για να καλύψει και οποιαδήποτε αξίωση των Αιτητών ήθελε ικανοποιηθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής (Τεκμήριο 1 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 ημερομηνίας 2.6.21). Σημειώνεται ότι αυτός ο ισχυρισμός, ουδόλως αμφισβητήθηκε από τους Αιτητές μέσω αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα, Καθ΄ ου η αίτηση 1. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους, δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.