Γρηγορίου ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 966/21, 25/1/2022

(1)/2018, και ειδικότερα άρθρα 2,21, διατάξεις του Μέρους VI και VIA αρ. 44 Α μέχρι 44 ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτού , στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 Κ. 1,7 και 11, Δ.44 Κ. 11, Δ.48 Κ. 1,2,8

(1)(ii), 8

(2),Δ.64 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο αρ. 4, 5 και 9, στον Περί Συμβάσεων Νόμο, στη Νομολογία , στις Αρχές της Επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο Σύνταγμα άρθρα 23, 30 και 35, και στον Περί Δικαστηρίων Νόμο αρ. 32, στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην Αρχή quia timet injuction, τη Νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας XXXXX (XXXXX) Γρηγορίου. Δεν θα παραθέσω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης αλλά θα αναφερθώ σ' αυτό όπου θα κριθεί αναγκαίο (βλ. Paphos Stone C. Estates v. Ζαβρού κ.ά.

(1998)1(Γ) AAA 1854). Στην Αίτηση καταχώρησαν ένσταση η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλοντας στο σώμα της τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «

1. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη.
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60)ή/και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από το Νόμο ή/και τη νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
3. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου θα προκαλέσει δυσανάλογα μεγαλύτερη και εν πάση περιπτώσει μεγάλη ή/και ανεπανόρθωτη ζημιά ή/και βλάβη στους Καθ' ων η Αίτηση, καθότι θα αποστερηθούν του δικαιώματος να προβούν σε εκποίηση ή/και πώληση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων, όπως αυτό πηγάζει μέσα από τις συμφωνίες υποθήκευσης που έχουν υπογραφεί ή/και τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965)όπως έχει τροποποιηθεί ή/και θα αποστερηθούν του δικαιώματος ανάκτησης μέρος του ποσού που οφείλεται από την Αιτήτρια ή/και την εταιρεία FASHION ICON CLOTHING LTD προς τους Καθ' ων η Αίτηση.
4. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ή/και διατηρούν το δικαίωμα να προβούν στην εκποίηση ή/και την πώληση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα, να ενεργοποιήσει ή/και να προωθήσει ή/και να ολοκληρώσει τη διαδικασία που προβλέπεται από to Μέρος VIA του Ν. 9/ 1965 όπως έχει τροποποιηθεί.
5. Η Αιτήτρια δεν ακολούθησε την ενδεδειγμένη ή/και τη νομότυπη διαδικασία για την αμφισβήτηση ή/και την ακύρωση ή/και τον παραμερισμό της διαδικασίας εκποίησης και πώλησης των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων ή/και η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για την ακύρωση ή/και παραμερισμό ή/και αναστολή της διαδικασίας εκποίησης που προβλέπεται από το Μέρος VIA του Ν. 9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί.
6. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική ή/και δεν έγινε καλή τη πίστη ή/και σκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην αποστέρηση του νόμιμου δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση να προβούν στην εκποίηση ή/και την πώληση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων και κατ' επέκταση στην ανάκτηση του ενυπόθηκους χρέους.
7. Η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας ή/και αλλότρια χρήση των ένδικων μέσων ή/και προκαλείται εκτροπή της δικαστικής διαδικασίας ή/και χρήση του μηχανισμού έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος για σκοπό διαφορετικό από εκείνο που είναι ταγμένος ή/και η έκδοση του προσωρινού διατάγματος για την αναστολή της πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων αποτελεί αυτοσκοπό για την Αιτήτρια.
8. Περαιτέρω, η καταχώρηση της παρούσας αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας λόγω παραβίασης του κανόνα τον κανόνα του δεδικασμένου (res judicata) ή/και προκύπτει αδυναμία προώθησης και έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος για λόγους που έχουν να κάνουν με κώλυμα λόγω ύπαρξης δεδικασμένου.
9. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ή/και η έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος είναι αδόκιμη ή/και απρόσφορη υπό τις περιστάσεις, καθότι η συμπεριφορά της Αιτήτριας ήταν και συνεχίζει να είναι παράνομη ή/και αντισυμβατική ή/και αντίθετη με τους όρους ή/και τις πρόνοιες της σύμβασης εγγύησης που υπέγραψε, συνεχίζοντας μέχρι και σήμερα και κατά παράβαση της σύμβασης εγγύησης να οφείλει τα ποσά των Ευρώ 1.367.910,52 και Ευρώ 586.808,22 πλέον τόκους από 22.07.2021 στους Καθ' ων η Αίτηση.
10. Υπήρξε υπερβολική ή/και υπέρμετρη ή/και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης από την Αιτήτρια ή/και υπήρξε καθυστέρηση στη διεκδίκηση των ισχυριζόμενων δικαιωμάτων από μέρους της Αιτήτριας (laches).
11. Το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα θα είναι αναποτελεσματικό ή/και δεν θα έχει οποιαδήποτε πρακτική ισχύ ή/και τα προσωρινά διατάγματα δεν θα πρέπει να εκδίδονται επί ματαίω ή/και η παρούσα αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου ή/και δεν θα έχει οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα ή/και βασίζεται σε γεγονότα τα οποία έχουν παρέλθει ή/και σχετίζονται με ηλεκτρονικό πλειστηριασμό ο οποίος έχει διεξαχθεί ή/και με τη σχετική Ειδοποίηση Τύπος «ΙΓ» η οποία έπαψε να ισχύει ή/και αφορούσε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό που έχει πραγματοποιηθεί.
12. Περαιτέρω, το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα δεν θα είναι αποτελεσματικό ή/και δεν θα έχει οποιαδήποτε πρακτική ισχύ καθότι η εταιρεία ΣΚΥΡΑ ΝΗΣΟΥ

(1969)ΛΙΜΙΤΕΔ έχει προβεί στην εγγραφή δικαστικής απόφασης (MEMO) επί των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων και κατ' επέκταση, θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να προβεί στην πώληση τους ανεξάρτητα από την έκβαση της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας.

1. Η ενόρκως δηλούσα έχει προβεί σε σωρεία αναληθών ή/και ψευδών ή/και παραπλανητικών ή/και ανακριβών παραστάσεων ή/και δηλώσεων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση με σκοπό να οδηγήσει το Σεβαστό Δικαστήριο σε λανθασμένα συμπεράσματα.
2. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα διεκπεραιώσει και την ουσία της παρούσας αγωγής από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο ή/και θα ισοδυναμεί με την τελική αιτούμενη θεραπεία ή/και θα διευθετεί τελεσίδικα το επίδικο θέμα της αγωγής υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων.» Η 'Ενσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου με την οποία εξειδικεύει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Αναφορά στο περιεχόμενο αυτής θα γίνει όπου κρίνεται αναγκαίο πιο κάτω. Οι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις. Έχοντας μελετήσει το περιεχόμενο τους και έχοντας κατά νου τα όσα η κάθε πλευρά αναφέρει θα προχωρήσω στην εξέταση της Αίτησης. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Η παρούσα αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο Νόμο 9/65 και ιδιαίτερα στα άρθρα 44Α-44ΙΒ που αφορούν το Μέρος VΙA του Νόμου 9/65 για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Αυτό που ζητά η Αιτήτρια με την αίτησή της είναι να αποστείλει και/ή τερματίσει οποιαδήποτε διαδικασία τείνουσα την διά ηλεκτρονικού πλειστηριασμού πώληση εκποίησης και/ή να αναστέλλονται οι οποιεσδήποτε διαδικασίες εκποίησης. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί στη βάση του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 να εξετάσει οτιδήποτε σε σχέση με προώθηση διαδικασίας πλειστηριασμού ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν επιτεύχθηκε η πώληση των επίδικων ακινήτων. Κατά την κρίση μου δεν υπάρχει δυνατότητα στα πλαίσια του Νόμου 9/65 για καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού απώτερος σκοπός είναι η παρεμπόδιση της διαδικασίας εκποίησης υποθηκών. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 C.L.R 557, National Bank of Greece S.A v. Motozip Ltd

(1987)1 C.L.R 303, Louis Vuitton v. Dermosak Limited

(1992)1 (B) Α.Α.Δ 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: Το άρθρο 32 του Ν. 14/60 στο οποίο στηρίζεται επίσης η Αίτηση, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων, (βλ. Odysseos v. Pier is Estates

(1982)1 C.L.R 557, National Bank of Greece S.A v. Motozip Ltd

(1987)1 C.L.R 303, Louis Vuitton v. Dermosak Limited

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: «α. η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Ενάγουσα σε θεραπεία και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση το δικόγραφο. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)απαιτεί από τους Ενάγοντες μόνο να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ των Εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της και τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες, ιδιαίτερα στη περιορισμένη έκταση εξέτασης σ' αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Εάν ικανοποιηθούν οι τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ 788, Ζηντίλης ν. Ανδρέου

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ v. C. Koukkouris Trading

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235 για το θέμα αυτό: «Οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της». Στην υπόθεση P. A Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ 1802, αναφέρθηκε επίσης ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Εξετάζοντας τις απαιτήσεις της Ενάγουσας και τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην ένορκη της δήλωση η Ενάγουσα XXXXX (XXXXX) Γρηγορίου, κρίνω ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ότι, δηλαδή στοιχειοθετείται συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση με βάση τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αλλά και τα τεκμήρια που συνοδεύουν αυτή, κρίνω ότι στοιχειοθετείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 σε σχέση τουλάχιστο με κάποιες απαιτήσεις της Αιτήτριας. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, σημειώνω ότι η απαίτηση της Αιτήτριας αποτιμάται σε χρήμα. Δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ΄ ης η Αίτηση να καταβάλει τυχόν εκδικασθείσες αποζημιώσεις. Ως προκύπτει περαιτέρω και δεν αμφισβητείται, η Αιτήτρια έλαβε ποσά, υπό μορφή δανειοδότησης και παρείχε ως εξασφάλιση τις υποθήκες που αφορούν τα επίδικα τεμάχια γης στην Τράπεζα Κύπρου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σ΄ αυτή, με την πώληση τους, αφού με την υποθήκευση αυτών των ακινήτων έδωσε δικαίωμα πώλησης για την είσπραξη των ενυπόθηκων χρεών της. Στην υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd v. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Έφεση E203/13, ημερ. 11.9.2019 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η παραμονή της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτόν τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση) λόγω εκποίησης της υποθήκης.» Η Αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση έθεσε σε κίνδυνο την περιουσία της με την παραχώρηση των επιδίκων υποθηκών στην Τράπεζα Κύπρου (η οποία μεταβίβασε τις εν λόγω διευκολύνσεις στην Εναγόμενη) και έχει απεμπολήσει ένα μέρος της δικής της ιδιοκτησίας. Η διαφορά της Αιτήτριας με την Καθ΄ ης η Αίτηση, ενόψει της ανάληψης των χρεών της είναι οικονομική. Η αξία των επίδικων υποθηκών μπορεί να εκτιμηθεί σε χρήματα και η Καθ' ης η αίτηση είναι σε θέση σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Παύλου Δημητρίου, στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και οι οποίοι παραμένουν αναντίλεκτοι, για την οικονομική της κατάσταση, να αποκαταστήσει τη ζημιά της Αιτήτριας εάν επιτύχει στην απαίτηση της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης δεν θα ασχοληθώ με άλλους λόγους. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο