← Κύπρος

Investar SPC Limited ν. Investar Investments Limited, Eιδικό Μητρώο Αρ.: 06/2020, 28/1/2022

Investar SPC Limited ν. Investar Investments Limited, Eιδικό Μητρώο Αρ.: 06/2020, 28/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A52 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Eιδικό Μητρώο Αρ.: 06/2020 Μεταξύ: Investar SPC Limited, αριθμός εγγραφής 2460, Unit "Precint 3-6th Floor-Units 604, 605 & 606" Precinct 3-6th Floor - Units 601, Level 6, Gate District Building 03, Dubai International Financial Centre, Dubai, 507040, United Arab Emirates Ενάγοντες και Investar Investments Limited (HE 359581), Κωνσταντίνου Καλογερά 54, THETISBUILDING, 3ος όροφος, 6021 Λάρνακα Εναγόμενοι -------------------- ΑΙΤΗΣΗ υπό τους Investar Investments Limited Ημερομηνία: 28 Iανουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια - Εναγόμενη: κ. Χαρ. Βελάρης για Βελάρης & Βελάρης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα: κα Κ. Φιλιππίδου για Πατρίκιος Παύλου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια - Εναγομένη ζητά Διάταγμα με το οποίο να απορρίπτεται και/ή αναστέλλεται κάθε διαδικασία (stay of proceedings) στην, υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, Aγωγή, επειδή τα επίδικα θέματα, ως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησης συνιστούν διαφορές οι οποίες με βάση γραπτή συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ των μερών έπρεπε να παραπέμπονται και επιλύονται σύμφωνα με τους κανόνες διαιτησίας του Κέντρου Διαιτησίας DIFC - LCIA στο Ντουμπάι. Βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.16 Θ.9, Δ.19 Θ. 2,3,4 και 11, Δ.21 Θ. 1 και 2, Δ.27, Δ.39, Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 4, 8 και 9 και στη Δ.64, στα άρθρα 1, 2, 7 και 8 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου (Ν.101/87), στο κοινοδίκαιο, στη νομολογία, στη δικαστική πρακτική, στις συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, τα οποία υποστηρίζουν την Αίτηση, εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Τσιακκή, η οποία είναι ασκούμενη δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, η οποία αφού προσδιορίζει τους λόγους που προβαίνει στην ένορκο δήλωση και την πληροφόρηση που είχε, αναφέρει ότι στις 13/06/2017, η Αιτήτρια υπέγραψε με την Ενάγουσα συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων και συγκεκριμένα, συμφωνία (instrument) για παροχή ομολογιακού δανείου, υπό μορφή γραμμάτιων (notes), δυνάμει της οποίας η Αιτήτρια θα δημιουργούσε γραμμάτιο (note) για το ποσό των 6.500.000,00 Δολαρίων Αμερικής (nominal amount) (βλ. Τεκμήριο 1). Η εν λόγω Συμφωνία διέπετο από διάφορους ρητούς και ουσιώδεις όρους οι οποίοι, μεταξύ άλλων, προνοούσαν τον τρόπο και τον τύπο που θα εκδίδονταν τα γραμμάτια. Βάσει των ρητών όρων που αναφέρονταν σε αυτή, η Συμφωνία και το παράρτημα που επισυνάπτετο σε αυτή θα συνιστούσαν τα γραμμάτια τα οποία θα εκδίδοντο και υπόκειντο στους όρους που περιλάμβανε το παράρτημα το οποίο αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της Συμφωνίας για τη δημιουργία γραμμάτιου. Κατά την έκδοση του γραμμάτιου, ο κάθε εγγεγραμμένος κάτοχος γραμμάτιου (note-holder) θα δικαιούτο ένα πιστοποιητικό αναφορικά με το γραμμάτιο που κατείχε. Κάθε πιστοποιητικό θα είχε τη μορφή που καθοριζόταν από το Παράρτημα και θα διέπετο από τους όρους αυτού. Ήταν ρητός όρος στη Συμφωνία ότι όλα τα ανωτέρω έγγραφα, ήτοι το Γραμμάτιο και το Πιστοποιητικό θα διαβάζονταν και ερμηνεύονταν ως ένα έγγραφο. Περαιτέρω, ήταν ρητός όρος στη Συμφωνία ότι η Συμφωνία, το Παράρτημα και τα Γραμμάτια θα διέπονταν και ερμηνεύονταν σύμφωνα με τους νόμους διαιτησίας του Ντουμπάι. Συγκεκριμένα, με βάση τον όρο 5.1 της Συμφωνίας, τα εν λόγω έγγραφα θα διέπονταν σύμφωνα με τη νομοθεσία του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Κέντρου του Ντουμπάι και με βάση τον όρο 5.2 της Συμφωνίας οποιαδήποτε διαφορά προέκυπτε από και σε σχέση με αυτά θα έπρεπε να αναφερθεί και επιλυθεί με διαιτησία σύμφωνα με τους Κανόνες Διαιτησίας του Κέντρου Διαιτησίας DIFC - LCIA. Προς υλοποίηση των ανωτέρω, ταυτόχρονα, με την υπογραφή της Συμφωνίας και σύμφωνα με τους όρους αυτής, την 13/06/2007, εκδόθηκε προς όφελος της Ενάγουσας το πιστοποιητικό υπ' αριθμό 1 για το ονομαστικό ποσό των 6.500.000,00 δολαρίων, με ημερομηνία αποπληρωμής του την 12/06/2020 (στο εξής το «Πιστοποιητικό υπ' αριθμό 1» (Τεκμήριο 2). ΄Οπως προκύπτει από τους όρους της Συμφωνίας, μερικοί από τους οποίους αναφέρονται και στην παράγραφο 6 ανωτέρω, όλα τα έγγραφα που αφορούν τα Γραμμάτια, ήτοι η Συμφωνία, το Παράρτημα και τα Πιστοποιητικά έπρεπε να διαβάζονται ως ένα έγγραφο. ΄Ηταν περαιτέρω η θέση της ότι ο όρος 5 ο οποίος περιλαμβάνεται στην Συμφωνία, διέπει και το Πιστοποιητικό υπ' αριθμό 1, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια του Γραμμάτιου που κατέχει η Ενάγουσα και ως εκ τούτου, οποιαδήποτε διαφορά προέκυπτε από και σε σχέση με το Πιστοποιητικό υπ' αριθμό 1 θα έπρεπε να παραπέμπετο σε διαιτησία στο Ντουμπάι. ΄Ηταν περαιτέρω η θέση της ότι η Καθ' ης η Αίτηση - Ενάγουσα εγείρει την, υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, Αγωγή στο παρόν Δικαστήριο, αξιώνοντας ουσιαστικά την αποπληρωμή του δανείου που δόθηκε στην Αιτήτρια υπό τύπο γραμμάτιου, βασισμένη στο Πιστοποιητικό υπ' αριθμό 1, αγνοώντας τους ρητούς όρους της Συμφωνίας. Επεξηγώντας την θέση της περαιτέρω ανέφερε παραπέμποντας στο άρθρο 8

(1)του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου, Ν.101/87, ότι όπου εγείρεται Αγωγή για ζήτημα που αποτελεί αντικείμενο συμφωνίας περί διαιτησίας, το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγείρεται η Αγωγή, οφείλει, κατόπιν σχετικού αιτήματος από την αντίδικη πλευρά, να παραπέμψει τη διαφορά σε διαιτησία, εκτός και αν η συμφωνία είναι άκυρη, ανενεργή ή μη δεκτική εκτέλεσης και δεδομένου του ότι η Συμφωνία και το Πιστοποιητικό υπ' αριθμό 1 δεν αποτελούν έγγραφα ή συμφωνίες που εμπίπτουν σε μια από τις πιο πάνω κατηγορίες, η Ενάγουσα, όφειλε να αποταθεί σε διαιτησία σύμφωνα με τους όρους των εγγράφων που αποτελούν τα Γραμμάτια. ΄Ηταν περαιτέρω η θέση της ότι η Ενάγουσα δεν προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό ή οποιαδήποτε επιπρόσθετη παράβαση η οποία υπερβαίνει τους όρους της Συμφωνίας, αντιθέτως, αποτάθηκε στα Κυπριακά Δικαστήρια καθαρά για δικονομικό πλεονέκτημα αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη σύνδεση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των μερών στην Κύπρο πέραν του ότι η Αιτήτρια είναι κυπριακή εταιρεία. ΄Ηταν τέλος η θέση της ότι τα Δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έχουν δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα να επιληφθούν των θεμάτων της, υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. Η Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα ενίσταται στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης εμφαίνονται στο σώμα της και είναι οι ακόλουθοι: «
  1. Η υπό κρίση Αίτηση χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης των Καθ' ων η Αίτηση και/ή προσβολής των νόμιμων δικαιωμάτων τους για εκδίκαση της υπόθεσης τους και/ή καθορισμό των δικαιωμάτων τους εντός εύλογου χρόνου και/ή σκοπεί στην προώθηση παράνομων και/ή αλλότριων και/ή αθέμιτων σκοπών και/ή στον εκτροχιασμό της πορείας της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (στο εξής η «Αγωγή») και/ή στο να στερήσει στους Καθ' ων η Αίτηση από το δικαίωμα και/ή δυνατότητα να προωθήσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τα νόμιμα δικαιώματά τους και/ή να ακουστούν στην Αγωγή.
  2. Δεν συντρέχουν και/ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή σχετική Νομολογία και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας οι οποίες να επιτρέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς έγκριση της παρούσας Αίτησης.
  3. Τo Κυπριακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί την Αγωγή και/ή δεν δύναται να αποποιηθεί την δικαιοδοσία του επί της επίδικης διαφοράς και/ή δεν υπάρχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια και να απορρίψει και/ή να αναστείλει την Αγωγή.
  4. Η σκοπούμενη με την Αίτηση απόρριψη και/ή αναστολή κάθε διαδικασίας (stay of proceedings) στην Αγωγή αποτελεί δραστικό και εξαιρετικό μέτρο το οποίο δεν δικαιολογείται στην παρούσα περίπτωση και/ή δεν είναι απαραίτητη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
  5. Οι Αιτητές παραπλανούν και/ή επιχειρούν να παραπλανήσουν το σεβαστό Δικαστήριο ως προς την κατ' ισχυρισμό ύπαρξη έγκυρης ρήτρας δικαιοδοσίας στην συμφωνία των διαδίκων.
  6. Οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που φέρουν για στοιχειοθέτηση των ισχυρισμών τους και/ή δεν έχουν παρουσιάσει καθόλου και/ή ικανοποιητική μαρτυρία στη βάση της οποίας θα μπορούσε το σεβαστό Δικαστήριο να δημιουργήσει άποψη ότι η ρήτρα διαιτησίας που επικαλούνται οι Αιτητές δεσμεύει τους Καθ' ων η Αίτηση και/ή αποτελεί έγκυρη συμφωνία διαιτησίας και/ή έχει κοινοποιηθεί και/ή υπογραφεί από τους Καθ' ων η Αίτηση και/ή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν συναινέσει σε αυτή και/ή ότι αποτελούσε πρόθεση των μερών και/ή των Καθ' ων η Αίτηση να επιλύσουν τυχόν διαφορές τους που θα προέκυπταν μεταξύ τους με διαιτησία.
  7. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή Αιτήτρια δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που φέρει για στοιχειοθέτηση των ισχυρισμών της και/ή δεν έχει παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία στη βάση της οποίας θα μπορούσε το σεβαστό Δικαστήριο να δημιουργήσει άποψη ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είναι κατάλληλα και/ή αρμόδια για επίλυση της επίδικης διαφοράς.
  8. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα προκαλέσει τεράστια αδικία και/ή ζημία και/ή βλάβη στα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση και θα προσβάλει τα νόμιμα δικαιώματά τους και/ή θα προσβάλει το δικαίωμα τους για δίκαιη δίκη, γεγονός που είναι αντίθετο, ανεπιεικές και άδικο προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης.
  9. Τυχόν έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα το δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση και θα έχει ως αποτέλεσμα να εξαλειφθεί η ασφάλεια που τυχόν θα παρασχεθεί στους Καθ' ων η Αίτηση σε περίπτωση έκδοσης των ενδιάμεσων διαταγμάτων στο πλαίσιο της αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 17/09/2020 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της παρούσας Αίτησης
  10. Η Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή νομικά αβάσιμη και/ή η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη και/ή δεν δίνει εξουσία στο σεβαστό Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση και/ή δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από το Νόμο και τη Νομολογία προϋποθέσεις για την έγκριση της Αίτησης.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Ευριπίδου και την συμπληρωματική ένορκο δήλωση της Ελένης Διονυσίου, δικηγόρων στο Δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα, στις οποίες αναλύουν και εξειδικεύουν τους λόγους ένστασης. Αναφορά στο περιεχόμενο τους θα γίνει όπου φαίνεται αναγκαίο πιο κάτω. Οι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις. ΄Εχοντας μελετήσει το περιεχόμενο τους και έχοντας κατά νου τα όσα η κάθε πλευρά αναφέρει θα προχωρήσω στην εξέταση της Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Άρθρο 7
(2)και
(3)του Νόμου 101/1987 το οποίο στηρίζεται η Αίτηση προνοεί: «
(2)«Η συμφωvία περί διαιτησίας είvαι έγκυρη μόvo αv είvαι γραπτή».
(3)Θεωρείται γραπτή η συμφωvία περί διαιτησίας αv περιέχεται σε έγγραφo πoυ φέρει τηv υπoγραφή τωv μερώv, ή σε αvταλλαγή επιστoλώv, τέλεξ, τηλεγραφημάτωv ή άλλωv μέσωv τηλεπικoιvωvίας πoυ καταγράφoυv τη σχετική συμφωvία, ή στηv αvταλλαγή εκθέσεωv απαιτήσεως και υπερασπίσεως, στις oπoίες περιέχεται ισχυρισμός τoυ εvός τωv μερώv για τηv ύπαρξη συμφωvίας περί διαιτησίας χωρίς o ισχυρισμός αυτός vα αvτικρoύεται από τo άλλo τωv μερώv. Αvαφoρά στη σύμβαση σε έγγραφo άλλo, πoυ περιέχει ρήτρα διαιτησίας, συvιστά συμφωvία περί διαιτησίας αv η σύμβαση είvαι γραπτή και η αvαφoρά είvαι τέτoια ώστε vα καθιστά τη ρήτρα αυτή αvαπόσπαστo μέρoς της σύμβασης.» Όπως ορθά επισημαίνεται από την πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση παρά το ότι το άρθρο 7 του εν λόγω Νόμου δεν εφαρμόζεται ευθέως όταν η συμφωνία διαιτησίας προβλέπει ότι ο τόπος διεξαγωγής της διαιτησίας βρίσκεται σε αλλοδαπή δικαιοδοσία όμως ο Νόμος 101/1987 υιοθέτησε αντίστοιχες πρόνοιες του UNCITRAL Model Law on International Commercial Arbitration και αντανακλά το σύνολο των προνοιών του κώδικα αυτού (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Bank Arbeit und Wirtschaft AG
(1999)Α.Α.Δ. 585). Η ερμηνεία που αποδίδεται στις αντίστοιχες πρόνοιες διεθνώς αποτελεί καθοδήγηση για το πως ερμηνεύονται οι αντίστοιχες πρόνοιες του Νόμου 101/1987. Ως προς το άρθρο 7
(2)του εν λόγω Κώδικα, αναφέρονται τα εξής στο UNCITRAL 2012 Digest of Case Law on the Model Law on International Commercial Arbitration: «Formal requirements (1985 version of article 7
(2)The writing requirement 13. The requirement that an arbitration agreement be in writing ("writing requirement") under article 7
(2), as adopted in 1985, seeks "to ensure that parties do not get forced into arbitration unless it is clear beyond doubt that they have agreed to it». Είναι ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι ρήτρα διαιτησίας που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 1 της Ε/Δ Τσιακκή «το Έγγραφο, το Παράρτημα και τα Χρεωστικά Ομόλογα διέπονται από και ερμηνεύονται σύμφωνα με τους νόμους του Διεθνούς Οικονομικού Κέντρου του Ντουμπάι» και «θα παραπεμφθεί και θα επιλυθεί τελικώς με διαιτησία σύμφωνα με τους Κανόνες Διαιτησίας του Κέντρου Διαιτησίας DIFC-LCIA, κανόνες που θεωρείται ότι ενσωματώνονται με αναφορά στην παρούσα ρήτρα». Το Άρθρο 16.4 αυτών προνοεί ότι: «The law applicable to the Arbitration Agreement and the arbitration shall be the law applicable at the seat of the arbitration, unless and to the extent that the parties have agreed in writing on the application of other laws or rules of law and such agreement is not prohibited by the law applicable at the arbitral seat.» Η προϋπόθεση για την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας διαιτησίας προβλέπεται και στο ΄Αρθρο ΙΙ της Σύμβασης για την Αναγνώριση και Εκτέλεση Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμος του 1979 (Ν. 84/79)(στο εξής η «Σύμβαση της Νέας Υόρκης»), απόλυτα σχετική αφού τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελούν συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Σε σχέση με το άρθρο ΙΙ της Σύμβασης της Νέας Υόρκης στο UNCITRAL Secretariat Guide on the Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards (New York, 1958) αναφέρονται τα εξής: «B. The signature requirement 42. Pursuant to article II
(2), the requirement of an agreement in writing is met when an arbitral clause or an arbitration agreement is signed by the parties. (..) 44. Conversely, certain courts have refused to enforce arbitration agreements against parties that have not signed it..». Η έδρα διαιτησίας που προβλέπεται στην ισχυριζόμενη ρήτρα διαιτησίας είναι το Διεθνές Οικονομικό Κέντρο του Ντουμπάι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και εφαρμοστέο στη συμφωνία διαιτησίας είναι το δίκαιο του Διεθνούς Οικονομικού Κέντρου στο Ντουμπάι. Τα πιο πάνω τυγχάνουν εφαρμογής λόγω του ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελούν συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Στην υπόθεση Havreholm AS ν. Larchbay Traders & Consultants Ltd., Aγωγή αρ. 4311/13, 22/7/2014, στην οποία με παρέπεμψε η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση από την οποία άντλησα καθοδήγηση αναφέρθηκαν οι προϋποθέσεις παραπομπής σε διαιτησία: «Η διατύπωση της πιο πάνω πρόνοιας δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ως προς την υποχρέωση του Δικαστηρίου να παραπέμψει την υπόθεση σε διαιτησία, σε περίπτωση που ζητηθεί από ένα εκ των μερών και συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 2-8 του Νόμου. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι: (α) Η διαφορά να είναι εμπορική κατά τα διαλαμβανόμενα στα εδάφια
(4)και
(5)του άρθρου 2. (β) Να έχει συνομολογηθεί γραπτή συμφωνία περί διαιτησίας, όπως προβλέπεται στα εδάφια
(1),
(2)και
(3)του άρθρου 7, και (γ) η διαιτησία να είναι διεθνής, όπως προνοείται στο άρθρο 2, εδάφιο
(2). Δεν χωρεί αμφιβολία ότι όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται, εφόσον:
  1. Η συμφωνία περί διαιτησίας είναι γραπτή. (βλ. Τεκμήριο 1 στην ένσταση).
  2. Η διαιτησία είναι διεθνής αφού η ενάγουσα είναι Νορβηγική εταιρεία και η εναγόμενη Κυπριακή, και τέλος
  3. Η μεταξύ των μερών συναλλαγή είναι εμπορικής φύσης (συμφωνία δανείου).» Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας σημειώνω ότι η ύπαρξη συμφωνίας για παραπομπή σε διαιτησία τελεί υπό αμφισβήτηση. Η Αιτήτρια - Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας / εγγράφου με τίτλο «Convertible Unsecured Loan Note Instrument», τα μέρη συμφώνησαν στην παροχή της πιστωτικής διευκόλυνσης υπό τύπο χρεωστικών ομολόγων προς την Αιτήτρια και εκδόθηκε προς εξασφάλιση της συμφωνίας το πιστοποιητικό το οποίο δόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση (βλ. Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ Τσιακκή). Τόσο το instrument όσο και το πιστοποιητικό περιλάμβαναν συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας των μερών ότι όλα τα έγγραφα που συνιστούσαν τη συμφωνία των μερών θα έπρεπε να διαβάζονται ωσάν να ήταν ένα έγγραφο. Η συμφωνία των μερών, ως φαίνεται και από την Ε/Δ Τσιακκή, περιλάμβανε το έγγραφο (instrument), το πιστοποιητικό καθώς και το παράρτημα που επισυνάπτεται σε αυτό. Δυνάμει του Τεκμηρίου 1 οποιαδήποτε διαφορά απέρρεε από και σε σχέση με το instrument, το πιστοποιητικό και το παράρτημα αυτού, θα επιλύετο με διαιτησία σύμφωνα με τους Κανόνες Διαιτησίας του DIFC - LCIA Arbitration Centre στο Ντουμπάι. Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρνείται την ύπαρξη διμερούς Συμφωνίας και ισχυρίζεται ότι κατέχει μη εξασφαλισμένα μετατρέψιμα χρεωστικά ομόλογα (στο εξής τα «Χρεωστικά Ομόλογα») τα οποία εκδόθηκαν από την Αιτήτρια. Στις 13/06/2017 η Αιτήτρια σύνηψε με την Καθ' ης η Αίτηση συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων, χρηματοδότησης και συγκεκριμένα ομολογιακού δανείου με τη μορφή χρεωστικών ομολόγων, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκαν τα Χρεωστικά Ομόλογα. Την ίδια ημερομηνία, η Αιτήτρια συμφώνησε να εκδώσει και εξέδωσε προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση, το πιστοποιητικό έκδοσης των Χρεωστικών Ομολόγων με ονομαστική αξία USD 6.500.000,00 (στο εξής το «Πιστοποητικό») ως εξασφάλιση. Το Πιστοποιητικό αποτελεί την εξασφάλιση για την συμφωνία που έγινε μεταξύ των μερών όπου η Καθ' ης η Αίτηση συμφώνησε να δανείσει την Αιτήτρια συγκεκριμένο ποσό. Ισχυρίζεται ότι δόθηκε το πιστοποιητικό ως εξασφάλιση της Καθ' ης η Αίτηση για την αποπληρωμή της δανειοδότησης από την Αιτήτρια και ισχυρίζεται περαιτέρω ότι στο βαθμό που αυτή η συμφωνία για δανειοδότηση, αποτυπώθηκε γραπτώς περιορίζεται μόνο στο πιστοποιητικό και ότι ουδέποτε περιήλθε στη γνώση της η ύπαρξη του Τεκμηρίου 1 της Ε/Δ Τσιακκή και συνεπώς, η ρήτρα διαιτησίας δεν την δεσμεύει. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι το Τεκμήριο 1 που περιλαμβάνει την εν λόγω ρήτρα διαιτησίας δεν την δεσμεύει αφού δεν φέρει την υπογραφή της ούτε της στάληκε ποτέ, ούτε γνώριζε την ύπαρξη του ή το περιεχόμενό του ενώ για το πιστοποιητικό, Τεκμήριο 2, ισχυρίζεται ότι δεν αποτελεί συμφωνία με την στενή έννοια του όρου. Εξετάζοντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 (ανωτέρω) διαπιστώνεται ότι πράγματι αυτό εκδόθηκε και υπογράφηκε μόνο από την Αιτήτρια και δεν έχει υπογραφεί από την Καθ΄ ης η Αίτηση. Δεν υπάρχει μαρτυρία που να υποδηλώνει ότι πράγματι το εν λόγω έγγραφο - Τεκμήριο 1 περιήλθε στην κατοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο ή είχε γνώση του περιεχομένου του. Σε συμφωνία με την Καθ΄ ης η αίτηση το γεγονός και μόνο ότι παρόμοιο πιστοποιητικό (Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ Τσιακκή) αποτελούσε και παράρτημα του εγγράφου - Τεκμήριο 1 δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι αυτό δεν θα μπορούσε να αποτελέσει και ξεχωριστό έγγραφο. Ως εκ των ανωτέρω οι ισχυρισμοί της Καθ΄ ης η αίτηση ότι το έγγραφο αυτό (Τεκμήριο 1) δεν της δόθηκε ποτέ, ούτε περιήλθε στην κατοχή της σε οποιοδήποτε ουσιαστικό χρόνο, για να αποτελεί μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας και ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενό της, δεν καταρρίφθηκε από την Αιτήτρια και ως εκ τούτου δεν υπάρχει στέρεο υπόβαθρο που να υποδηλοί την ύπαρξη συμφωνίας των μερών για παραπομπή της παρούσας υπόθεσης σε διαιτησία. Επίσης, δεν έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο μαρτυρία ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε συγκατατεθεί/συμφωνήσει στη διεξαγωγή διαιτησίας για διαφορές που ήθελε προκύψουν συνεπεία του Εγγράφου ή του Πιστοποιητικού μεταξύ των μερών. Το ΄Αρθρο 8
(1)του Νόμου 101/1987 προνοεί και τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση που εγείρεται αγωγή για ζήτημα που αποτελεί το αντικείμενο συμφωνίας περί διαιτησίας, το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγείρεται η αγωγή, οφείλει, αν το ζητήσει το ένα των μερών πριν από την υποβολή της πρώτης έκθεσης του επί της ουσίας της διαφοράς, να παραπέμψει τη διαφορά σε διαιτησία, εκτός αν εύρει ότι η συμφωνία είναι άκυρη, ανενεργής ή μη δεκτική εκτέλεσης.» Με βάση την πιο πάνω πρόνοια όπου υπάρχει συμφωνία για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, το Δικαστήριο, μπορεί, κατόπιν αιτήσεως ενός διαδίκου, να παραπέμψει την διαφορά σε διαιτησία εάν και εφόσον καταδειχθεί ότι η συμφωνία δεν είναι άκυρη, ανενεργή ή μη δεκτική εκτέλεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η συμφωνία για παραπομπή σε διαιτησία εφαρμόζεται εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι που δικαιολογούν την μη εφαρμογή της (βλ. BALKANCARIMPEX FTO v LEASCO LTD
(1994)1 AAΔ 815). Το άρθρο 8 ενεργοποιείται σε περίπτωση που διάδικος εγείρει αγωγή για ζήτημα που αποτελεί την διαφορά των μερών που συμφωνήθηκε σε Διαιτησία και ζήτημα που αποτελεί το αντικείμενο συμφωνίας περί διαιτησίας. Επιπρόσθετα με τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, ως προς το ζήτημα ύπαρξης συμφωνίας για Παραπομπή σε Διαιτησία, σημειώνω ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την Αίτηση, γεγονότα και στοιχεία που να υποδηλούν τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των μερών στην παρούσα υπόθεση, η οποία χρήζει παραπομπής σε διαιτησία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΄Εχοντας υπόψη τα πιο πάνω η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι υπήρχε συμφωνία των μερών για παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία καθώς και τη διαφορά που υπάρχει και ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση ημερομηνίας 10/11/2020 για αναστολή της διαδικασίας δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα υπέρ της Καθ΄ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.