ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 4393/2017, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A73 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4393/2017 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ και XXXXX ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ Αίτηση Έρευνας ημερομηνίας 14/6/2018 εναντίον της Εναγόμενης Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια - Ενάγουσα: κα Π. Κωνσταντινίδου για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη: εμφανίζεται αυτοπροσώπως. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή: Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση της Ενάγουσας-Αιτήτριας ημερομηνίας 14/6/2018 για εξέταση της Καθ' ης η αίτηση-Εναγόμενης με σκοπό τη διαπίστωση της ικανότητας της να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της με μηνιαίες δόσεις. Τα αιτητικά σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων για ακύρωση μεταβίβασης περιουσίας και αποκοπής απολαβών από εργοδότη δεν προωθήθηκαν αφού όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε σχετικό που θα μπορούσε να οδηγήσει στην έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Πιο συγκεκριμένα, στις 8/2/2018 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους της. Η απόφαση, σύμφωνα πάντα με τις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας καθώς και τις θέσεις που προώθησε προς απόδειξη της απαίτησής της στην απουσία της Εναγόμενης, αφορούσε οφειλόμενο από την Εναγόμενη ποσό ύψους €851,69 το οποίο αντιστοιχούσε στην αξία κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος για την χρονική περίοδο μεταξύ 6/6/2017 και 20/6/2017 μαζί με καθυστερημένα οφειλόμενα ποσά από προηγούμενους λογαριασμούς (το εξ αποφάσεως χρέος). Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνεται ότι της έκδοσης απόφασης ακολούθησε η καταχώριση αίτησης παραμερισμού της απόφασης εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση η οποία, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 14/1/21.[1] Έκτοτε, η ίδια εξασφάλισε περαιτέρω χρόνο από το Δικαστήριο προκειμένου να παρουσιάσει σχετικά έγγραφα από το γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων σε σχέση με τα εισοδήματα της και ακολούθως, η Καθ' ης η Αίτηση δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης γεγονός που οδήγησε στην έκδοση ενταλμάτων σύλληψης εναντίον της. Σύνοψη της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο: Η Καθ' ης η αίτηση στις 8/11/19 καταχώρισε ένσταση. Στην ένσταση της δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε στοιχείο ή έγγραφο σε σχέση με την οικονομική της δυνατότητα. Η ένσταση ουσιαστικά περιορίστηκε σε γενικόλογες και ασαφείς αναφορές εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση σε κατ' ισχυρισμό απάτη και δόλο εκ μέρους της Ενάγουσας, αναφορές οι οποίες είχαν προωθηθεί χωρίς επιτυχία από την Καθ' ης η Αίτηση και στο πλαίσιο της αίτησης παραμερισμού της απόφασης και συνεπώς, δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε οποιαδήποτε αναφορά στα όσα επί του προκειμένου επανέλαβε στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης αφού αυτά κρίνονται άσχετα για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Η καθ' ης η Αίτηση παρέστη στο Δικαστήριο και εξετάστηκε με σκοπό τη διαπίστωση της ικανότητας της να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της με μηνιαίες δόσεις. Όπως η ίδια ανέφερε, είναι 47 χρονών και κατέχει πτυχίο νομικής. Ανέφερε ότι δεν έχει εισοδήματα πλην όμως δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο προς στοιχειοθέτηση αυτής της αναφοράς της παρά το γεγονός ότι της δόθηκε στο παρελθόν άπλετος χρόνος από το Δικαστήριο για να το πράξει. Ανέφερε ότι αυτή τη στιγμή δεν εργάζεται, είναι ελεύθερη, δεν έχει σύζυγο, δεν έχει παιδιά και μένει μαζί με την αδελφή της σε σπίτι που διατηρεί η αδελφή της, η οποία την συντηρεί. Ερωτηθείσα αν έχει εγγραφεί ως άνεργη ανέφερε ότι δεν έπραξε κάτι τέτοιο επειδή δεν βρήκε χρόνο να το πράξει λόγω προβλημάτων στην υγεία της μητέρας της. Ανέφερε ότι στο παρελθόν είχε ένα πρόβλημα με τη σπονδυλική της στήλη που προκλήθηκε από κάποιο ατύχημα που είχε και λάμβανε κάποιο επίδομα από το γραφείο ευημερίας το οποίο όμως στη συνέχεια σταμάτησε να λαμβάνει. Ανέφερε ότι δεν έχει οποιαδήποτε ιατρική γνωμάτευση σε σχέση με το εν λόγω πρόβλημα, ούτε έδωσε οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με αυτό. Σε σχετική ερώτηση που της υποβλήθηκε ανέφερε ότι είχε εργαστεί για 10 χρόνια ως υπεύθυνη πωλήσεων στην αλυσίδα καταστημάτων «Woolworth». Στη συνέχεια, ανέφερε ότι λόγω του προβλήματος της στη σπονδυλική στήλη δεν μπορεί μεν να στέκεται για αρκετές ώρες πλην όμως μπορεί να δουλέψει σε καθιστική εργασία. Στη συνέχεια, δήλωσε ευθαρσώς ότι μπορεί να εργαστεί ως δικηγόρος. Περαιτέρω, ανέφερε ότι έχει τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος έχει υπόλοιπο 5 ευρώ πλην όμως δεν παρουσίασε οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού. Ανέφερε επίσης ότι έχει κινητό τηλέφωνο και πληρώνει περίπου 5 ευρώ μηνιαίως. Ερωτηθείσα εάν έχει άλλα έξοδα απάντησε αρνητικά προσθέτοντας ότι δεν υπάρχει εναντίον της οποιαδήποτε άλλη δικαστική απόφαση. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία ενώ ακολούθως ανέφερε ότι έχει περιουσία στα κατεχόμενα την οποία όμως δεν μπορεί να αξιοποιήσει. Νομική Πτυχή: Η εξουσία του δικαστηρίου να εκδίδει διάταγμα καταβολής μηνιαίων δόσεων προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του οφειλέτη πηγάζει από το άρθρο 90
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6.[2] Η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIII του Κεφ. 6 είναι ανακριτικού χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο δικαστήριο να διαγνώσει, κατόπιν έρευνας, τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, και πιο συγκεκριμένα, να διαγνώσει εάν ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει την οφειλή του με δόσεις, σύμφωνα πάντα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει.[3] Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο αποφασίζει με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία.[4] Η έκδοση διατάγματος αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις συναρτάται άμεσα με τη διαφύλαξη του κύρους της δικαστικής διαδικασίας. Αυτό που καλείται το Δικαστήριο να πράξει στο τέλος της ημέρας σε αιτήσεις αυτής της φύσης είναι να εξισορροπήσει δύο παραμέτρους: από τη μία, την αναγκαιότητα εκτέλεσης της απόφασης ως στοιχείο που άπτεται του κύρους της δικαστικής διαδικασίας και από την άλλη, την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου σε ένα κράτος δικαίου με γνώμονα τις ανάγκες που κρίνονται συνυφασμένες και αδιαίρετες με μία τέτοια αξιοπρεπή διαβίωση όπως είναι η στέγαση, η διατροφή, η ιατρική περίθαλψη, η μόρφωση, καθώς και κάποιας μορφής αναγκαία κοινωνική διακίνηση.[5] Η οικονομική δυνατότητα του χρεώστη αποτιμάται σε συνάρτηση με την εισοδηματική του ικανότητα. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξετάσει όχι απλά την οικονομική δυνατότητα του εκάστοτε χρεώστη με βάση τα υπαρκτά εισοδήματα και έσοδα του αλλά και την ικανότητα του να εξεύρει εργασία που θα του αποφέρει έσοδα. Η διαχρονική προσέγγιση της νομολογίας εναποθέτει στον εξ' αποφάσεως οφειλέτη την υποχρέωση να αναζητήσει προσοδοφόρα απασχόληση και να εργαστεί για να αποπληρώσει τα δικαστικά του χρέη.[6] Είναι λοιπόν δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο χρεώστης δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση. Αρκεί να διαπιστωθεί ότι ο χρεώστης αδικαιολόγητα δεν εργάζεται, ώστε το Δικαστήριο να προβεί σε έκδοση σχετικού διατάγματος. Το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που έχει τη δυνατότητα να καταβάλλει μηνιαίως.[7] Έχει νομολογηθεί ότι δαπάνες που αφορούν κάπνισμα, διασκέδαση, καφενεία και άλλα συναφή δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες.[8] Ταυτόχρονα, τα έξοδα για χρήση κινητού τηλεφώνου σύμφωνα με τη νομολογία δεν εμπίπτουν στην έννοια των απαραίτητων εξόδων διαβίωσης.[9] Στην υπόθεση, National Bank of Greece v. Nicos Trihinas
(1976)2 J.S.C 411, ο τότε Π.Ε.Δ και μετέπειτα Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ.Μ Πικής, υπέδειξε ότι στον προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης το Δικαστήριο λαμβάνει μεταξύ άλλων υπόψη και το μέγεθος του χρέους σε συνάρτηση με τον χρόνο που θα απαιτηθεί για εξόφλησή του, μέσω της εκάστοτε μηνιαίας δόσης. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης: Διεξήλθα με προσοχή των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, έχοντας κατά νου τις αρχές που διέπουν τη φύση της παρούσας διαδικασίας ως αυτές συνοψίσθηκαν κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής. Με γνώμονα τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις και δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, η έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. Η μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση προκάλεσε αρνητικές μόνο εντυπώσεις. Ήταν αόριστη, ασαφής και συγκεχυμένη. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ενώ της ζητήθηκε να προσκομίσει στοιχεία στο Δικαστήριο σε σχέση με τα εισοδήματα της και ενώ ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν τέτοια στοιχεία και της δόθηκε πολλές φορές η ευκαιρία να τα παρουσιάσει, εντούτοις περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές περί μη ύπαρξης εισοδημάτων. Εν πάση περιπτώσει, κατέστη σαφές από τη μαρτυρία της ότι η ίδια έχει την ικανότητα να εξεύρει εργασία που θα της αποφέρει έσοδα. Είναι κατά την κρίση του Δικαστηρίου σαφές ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν εμποδίζεται από ιατρικό λόγο να εξεύρει εργασία και συνεπώς, η έλλειψη εισοδημάτων προκύπτει από έλλειψη βούλησης της Καθ' ης η Αίτηση για εργασία. Συνεκτιμώντας όλους τους παράγοντες που αφορούν την προσωπική, οικογενειακή και οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η εισοδηματική της ικανότητα επιτρέπει την έκδοση ενός διατάγματος για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της με μηνιαίες δόσεις η έναρξη των οποίων θα μετατοπιστεί σε κάποιο εύλογο μελλοντικό χρόνο ώστε να δοθεί ο χρόνος στην ίδια αφ' ενός να εξεύρει εργασία και να αξιοποιήσει τα διάφορα μέσα που έχει στη διάθεση της για να επαναδραστηριοποιηθεί οικονομικά και αφ' ετέρου, να μην διαταραχθεί η αξιοπρεπής διαβίωση της ίδιας. Εξισορροπώντας από τη μία την αναγκαιότητα εκτέλεσης της απόφασης ως στοιχείο που άπτεται του κύρους της δικαστικής διαδικασίας και από την άλλη την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης της Καθ' ης η Αίτηση κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ' ης η αίτηση να καταβάλλει ποσό €70 μηνιαίως προς εξόφληση του χρέους της. Κατάληξη: Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ' ης η αίτηση όπως καταβάλλει €70 μηνιαίως από 1/05/2022 και κάθε 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα με περίοδο χάριτος 7 ημερών μέχρι πλήρους εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 4393/2017, 14/1/2021 [2] Το άρθρο 90
(1)διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη.» [3] Αντώνης Φλαγκοφάς v. ΑΤΑΛΕΖΑ ΛΤΔ
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 686, 689, Χριστάκης Μιχαήλ v. Αδελφοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759 [4] Νέα ΣΠΕ Αραδίππου ν. Παναγιώτη Κυριάκου Γεωργίου
(2000)1 ΑΑΔ 1221 [5] Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Μαρίας Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ.1034 S.X. v. X.X., Έφ. αρ. 31/15, ημερομ. 19/10/2018 και The Old Salt Yachting Co Ltd v. Βίκης, Αγ. Ναυτοδ. 42/14, ημερομ. 11/07/2019, Παναγιώτου ν. Μιχαήλ
(1998)1 Α.Α.Δ. 422, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134 [6] ΧΧΧ Σωτηρίου ν. Universal Bank Public Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A93, Πολ. Έφ. 271/13, 09/03/2020, Νίκος Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 886, Νίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v. Μάρως Μιχαήλ
(1998)1 Α.Α.Δ. 422), Σάββα ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ( Πολ.Έφ. 9542, ημερ. 20.6.97), Προκοπίου κ.ά. ν. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 310, McEvan v. McEvan [1972] 2 All E.R. 708, 714. [7] Βασιλειάδης ν. Τσουρή
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 43 και S.X. v. X.X., Πολ. Έφεση 31/2015, ημερομηνίας 19.10.2018. [8] Soteriades v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 669. [9] Μιχαήλ κ.ά ν. Σκορδή
(2005)1 Α.Α.Δ. 64. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο