Themis Portfolio Management Holdings Limited ν. Επίσημος Παραλήπτης ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της HAALL CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3727/2013

Themis Portfolio Management Holdings Limited ν. Επίσημος Παραλήπτης ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της HAALL CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3727/2013, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3727/2013 Μεταξύ: Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 05/10/15 Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγοντες και

1. Επίσημος Παραλήπτης ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της HAALL CONSTRUCTIONS LTD
2. Χαρίτου XXXXX
3. Χαρίτου XXXXX
4. Ιακώβου XXXXX Εναγόμενοι Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει ειδοποίησης ημερομηνίας 06/10/21 Themis Portfolio Management Holdings Limited (HE378131) αντικαταστάτης/υποκαταστάτης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Ενάγοντες και
5. Επίσημος Παραλήπτης ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της HAALL CONSTRUCTIONS LTD
6. Χαρίτου XXXXX
7. Χαρίτου XXXXX
8. Ιακώβου XXXXX Εναγόμενοι (Σ.Δ. Ο τίτλος έχει καταγραφεί σύμφωνα με τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση από αμφότερους τους διαδίκους) --------------------------------------------- Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Μ. Κούμας για Στέλιο Αμερικάνο & Σια ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 3: κ . Σ. Οικονόμου και κα Ρ. Φιλίππου για Μ.Χ.Μυλωνά & Συν. ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την δικογραφημένη απαίτηση της στην παρούσα αγωγή, η ενάγουσα εταιρεία, η οποία, ως αναφέρεται στη σχετική ειδοποίηση που καταχωρήθηκε στις 06/10/21 στη βάση των προνοιών του αρ.18 Ν. 169(Ι)/15, έχει αντικαταστήσει και υποκαταστήσει δυνάμει νομοθεσίας και σχετικού δικαστικού διατάγματος την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (εφ' εξής η Τράπεζα), στις επίδικες συμβατικές σχέσεις με τους εναγόμενους, αξιώνει από τον εναγόμενο 3 το ποσό των €59.457,67 πλέον τόκο 14% ετησίως από 31/03/13 μέχρι εξόφλησης. Σημειώνω εδώ ότι αρχικά η παρούσα αγωγή είχε καταχωρηθεί από την τράπεζα στις 12/06/13 και με αυτή αξιώνονταν εναντίον όλων των εναγόμενων ποσά πέραν των €100.000 καθώς και διάταγμα για πώληση ενός ακίνητου που φερόταν να ήταν υποθηκευμένο προς όφελος της τράπεζας ως εξασφάλιση των κατ' ισχυρισμό συμβατικών υποχρεώσεων των εναγομένων απέναντι της. Λόγω του συνολικού ύψους της επίδικης αξίωσης, ήτοι πέραν των €100.000, η υπόθεση τέθηκε στη δικαιοδοσία Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, όμως στις 07/10/2021, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της ενάγουσας ενημέρωσαν τον αδελφό ΑΕΔ που επιλαμβανόταν τότε της υπόθεσης ότι στις 11/11/2017 και 23/11/2017 αντίστοιχα, είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον της εναγόμενης 1 λόγω παράλειψης της να καταχωρήσει εμφάνιση και η αγωγή αποσύρθηκε εναντίον των εναγόμενων 2, 3 και 4 στον βαθμό που αφορούσε στην αξίωση για €46.70,40 και σε πώληση του προαναφερόμενου ενυπόθηκου ακίνητου (Αιτητικά Α και Γ της Ε/Α). Η μόνη δηλαδή αξίωση που προωθείτο πλέον ήταν εναντίον του εναγόμενου 3 μόνο και αφορούσε αποκλειστικά στην υπό στοιχείο Β αξίωση της Ε/Α, ήτοι την αξίωση για ποσό €59.457,67 πλέον τόκους από το
9. Όπως διευκρινίστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της ενάγουσας κατά την ακρόαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η αγωγή θα πρέπει να θεωρείται ότι έχει αποσυρθεί εξ' ολοκλήρου σε σχέση με τον εναγόμενο 2 αλλά και την εναγόμενη 4, στην οποία εναγόμενη να σημειωθεί, το κλητήριο ένταλμα δεν είχε επιδοθεί καθ' όσο χρόνο βρισκόταν σε ισχύ. Ενόψει λοιπόν του ότι διαφάνηκε στις 07/10/21 ότι η επίδικη διαφορά που παρέμενε να εκδικαστεί ήταν χαμηλότερη από €100.000, η υπόθεση, κατόπιν παραπομπής του ΑΕΔ και με οδηγίες της Διοικητικής Προέδρου, τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 15/10/2021, το οποίο προχώρησε με την ακρόαση της ουσίας, η οποία ολοκληρώθηκε με τις τελικές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων στις 11/02/
10. Σημειώνω εδώ επίσης ότι κατά την ακρόαση της υπόθεσης δηλώθηκε από πλευράς ενάγουσας ότι αν και το ποσό που αναφέρεται στην υπό στοιχείο Β αξίωση της Ε/Α είχε μέχρι τις 31/12/20 ανέλθει στο ποσό των €144.759,49 συμπεριλαμβανομένων και των μέχρι τότε αξιούμενων τόκων, εντούτοις η απαίτηση εναντίον του εναγόμενου 3 θα περιοριζόταν στο ποσό των €104.934,81 πλέον τόκο 8.69% ετησίως από 09/11/21 μέχρι εξοφλήσεως επί ποσού €101.775,07 και αυτό ήταν και το ποσό που τελικά αξιώθηκε από την ενάγουσα. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ήτοι ο Μ. Σοφρωνίου εκ μέρους της ενάγουσας (ΜΕ1) και ο πρώην εναγόμενος 2 εκ μέρους του εναγόμενου 3 (ΜΥ1). Ο τελευταίος, ο εναγόμενος 3 δηλαδή, όπως αναφέρθηκε επανειλημμένα στο Δικαστήριο, είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Προτού όμως παραθέσω την προσκομισθείσα μαρτυρία, κρίνω σκόπιμο να συνοψίσω τις δικογραφημενές θέσεις των διαδίκων. Είναι η δικογραφημένη θέση της ενάγουσας ότι στις 11/06/2009, στα πλαίσια σχετικών γραπτών συμφωνιών που είχαν συναφθεί τότε μεταξύ της Marfin Popular Bank Public Co Ltd (εφ' εξής Λαϊκή) και των εναγομένων 1, 3 και 4, η πρώτη χορήγησε στην εναγόμενη 1 δάνειο ύψους €51.000, το οποίο επιβαρύνετο με συνολικό επιτόκιο 8,5% ετησίως και ήταν αποπληρώνετο με μηνιαίες δόσεις και το οποίο εξασφαλίζετο μεταξύ άλλων, με γραπτές προσωπικές εγγυήσεις των εναγόμενων 3 και 4 και με την εγγραφή υποθήκης επί ενός ακίνητου ιδιοκτησίας της εναγόμενης
11. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε σχετικός λογαριασμός δανείου υπ' αριθμό XXXXX5856, ο οποίος όμως σε κάποιο στάδιο παρουσίαζε καθυστέρηση στην πληρωμή των συμφωνηθέντων δόσεων. Λόγω τούτου, η Λαϊκή έστειλε στις 10/06/11 επιστολή προς τους εμπλεκόμενους εναγόμενους με την οποία τους ειδοποιούσε ότι η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία δεν ανταποκρινόταν στις συμβατικές της υποχρεώσεις και ότι αν δεν λαμβάνονταν μέτρα προς διευθέτηση του θέματος εντός 21 ημερών, ο λογαριασμός θα τερματίζετο και το υπόλοιπο του δανείου, το οποίο πλέον θα επιβαρύνετο με τόκο 14%, θα καθίστατο άμεσα απαιτητό και πληρωτέο από όλους τους εναγόμενους. Όταν οι καθυστερήσεις συνέχισαν να υφίστανται παρά τη λήψη της εν λόγω ειδοποίησης, η Λαϊκή έστειλε νέα επιστολή στους εναγόμενους με ημερ, 04/07/11, με την οποία τους ενημέρωνε αφ' ενός ότι τερμάτιζε το επίδικο δάνειο και αφ' ετέρου ότι απαιτούσε την άμεση πληρωμή €46.813,66 ως το τότε υπόλοιπο του δανείου και €4.505,33 ως καθυστερημένες δόσεις. Επειδή οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν ούτε και τότε αλλά ούτε και μετά που τους έστειλαν σχετικές επιστολές οι δικηγόροι της Λαϊκής και το χρέος συνέχιζε να οφείλεται, η τράπεζα, στην οποία εν τω μεταξύ είχαν μεταβιβαστεί οι επίδικες συμβατικές υποχρεώσεις και δικαιώματα της Λαϊκής δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου Ν. 17(I)/2013 και της ΚΔΠ104/13, καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον όλων των εναγομένων αξιώνοντας να της πληρωθούν εκείνης πλέον τ' αξιούμενα ποσά. Στην αντίπερα όχθη, με τη δική του χωριστή Υπεράσπιση ο Eναγόμενος 3 προβάλλει διάφορους πραγματικούς και νομικούς λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι δεν οφείλει να πληρώσει στην ενάγουσα την επίδικη απαίτηση της. Επειδή κατά την ακρόαση αλλά και κατά τις τελικές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων υποστηρίχθηκε από πλευράς ενάγουσας ότι η πλευρά του εναγόμενου 3 προώθησε ισχυρισμούς που δεν καλύπτονται από το δικόγραφο της, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του εναγόμενου 3: «5.(α) η Εναγόμενη 1 ουδέποτε αιτήθηκε και/ή υπέγραψε τις ισχυριζόμενες αναφερόμενες επίδικες συμφωνίες και/ή συμβάσεις πίστωσης και/ή συμφωνίες δανείου και/ή δάνεια σε τρεχούμενο και/ή σε οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή άλλως πώς. (β) ακόμα και αν ήθελε φανεί ότι υπήρξε οιαδήποτε συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων και/ή της Εναγόμενης 1 και/ή του Εναγομένου 3, αυτή δεν διέπετο από τους ισχυριζόμενους υπό της Ενάγουσας όρους και/ή ισχύς και/ή όροι αυτής είναι παράνομοι και/ή άκυροι καιΙή αντικανονικοί καιΙή στερούμενοι οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή καθ' ότι η Ενάγουσα ουδέποτε πληροφόρησε καιΙή επεξήγησε στους Εναγόμενους το περιεχόμενο καιΙή κείμενο και/ή όρους τέτοιων και/ή των επίδικων συμφωνιών και/ή στέρησε στους Εναγόμενους το δικαίωμα να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή και/ή η σύναψη των συμφωνιών έγινε εν τη απουσία ελεύθερης βούλησης και/ή διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών. (γ) η αντιπαροχή για τις ισχυριζόμενες αναφερόμενες επίδικες συμφωνίες και/ή για την παροχή δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων απέτυχε και/ή o σκοπός τέτοιων συμφωνιών ήταν και/ή είναι παράνομος και/ή εικονικός και/ή οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία ήταν άκυρη εξ' υπαρχής και/ή σε πλήρη αντίθεση με τις εκάστοτε ισχύουσες οδηγίες και/ή εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και/ή κατά παράβαση της δημόσιας πολιτικής και/ή ουδέν νόμιμο αποτέλεσμα έχουν. (δ) οι Εναγόμενοι ουδέποτε έλαβαν οποιοδήποτε δάνειο και/ή τραπεζικές και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή η Ενάγουσα ουδέποτε παραχώρησε και/ή χορήγησε στους Εναγόμενους και/ή στην Εναγόμενη 1 και/ή στον Εναγόμενο 3 τα ισχυριζόμενα δάνεια και/ή τις τραπεζικές και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις σε λογαριασμό δανείου και/ή σε οποιονδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή άλλως πώς. (ε) οι Εναγόμενοι ουδέποτε υπέγραψαν οποιοδήποτε έγγραφο και/ή έγγραφο υποθήκης και/ή έγκυρο έγγραφο υποθήκης για το αιτούμενο υπό την Ενάγουσα ποσό και/ή οιονδήποτε ποσό και/ή προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 και/ή που πηγάζουν από τις ισχυριζόμενες υπό της Ενάγουσας επίδικες συμφωνίες και/ή σε αντάλλαγμα της παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή για οποιεσδήποτε συμφωνίες μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας και/ή άλλως πώς. (στ) ακόμα και αν ήθελε φανεί ότι υπήρξε οιαδήποτε συμφωνία και/ή έγγραφο και/ή έγγραφο υποθήκης και/ή δήλωση μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων και/ή της Εναγομένης 1 αυτή δεν διεπόταν από τους ισχυριζόμενους υπό της Ενάγουσας όρους και/ή η ισχύς και/ή οι όροι αυτών είναι παράνομοι και/ή άκυροι και/ή αντικανονικοί και/ή στερούμενοι οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή καθ' ότι η Ενάγουσα ουδέποτε πληροφόρησε και/ή επεξήγησε στους Εναγόμενους το περιεχόμενο και/ή κείμενο και/ή όρους τέτοιων και/ή των επίδικων συμφωνιών και/ή εγγράφων και/ή δηλώσεων και/ή στέρησε στους Εναγόμενους το δικαίωμα να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή και/ή η σύναψη των συμφωνιών και/ή εγγράφων και/ή δηλώσεων έγινε εν τη απουσία ελεύθερης βούλησης και/ή διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών. (ζ) . (η) ο Εναγόμενος 3 ουδέποτε υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο και/ή συμφωνία εγγύησης και/ή έγκυρη συμφωνία εγγύησης και/ή συμφωνία εγγύησης για το αιτούμενο υπό την Ενάγουσα ποσό και/ή οιονδήποτε ποσό και/ή εγγύηση προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 και/ή που πηγάζουν από τις ισχυριζόμενες υπό της Ενάγουσας επίδικες συμφωνίες και/ή οποιεσδήποτε συμφωνίες μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας και/ή άλλως πώς. Περαιτέρω ο Εναγόμενος 3 αρνείται ότι οι ισχυριζόμενες εγγυήσεις δόθηκαν αυτόβουλα και ελεύθερα και/ή ισχυρίζονται ότι ήταν προϊόν αδικαιολόγητης και/ή αθέμιτης πίεσης και/ή πλάνης. Περαιτέρω, άνευ βλάβης και/ή διαζευκτικά των προαναφερομένων ο Εναγόμενος 3 θα ισχυριστεί, ότι ακόμα και αν ήθελε φανεί ότι οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 υπέγραψαν οιονδήποτε έγγραφο εγγύησης και/ή υπήρξαν συμβάσεις εγγύησης και/ή εγγυητήρια έγγραφα και/ή άλλως πώς αυτά δεν εξασφάλιζαν τις ισχυριζόμενες επίδικες συμφωνίες και/ή τους επίδικους λογαριασμούς και/ή ήταν για περιορισμένο ποσό και/ή έπαυσαν και/ή τερματίστηκαν με την εξόφληση και/ή τερματισμό των υποχρεώσεων που αυτές εξασφάλιζαν και/ή ήταν άκυρες και/ή ακυρώσιμες και/ή στερούμενες οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και/ή καθότι η Ενάγουσα ουδέποτε πληροφόρησε και/ή επεξήγησε στους Εναγόμενους και/ή στους Εναγόμενους
12. 3 και 4 το περιεχόμενο και/ή κείμενο και/ή όρους των τέτοιων και/ή επίδικων συμφωνιών εγγύησης και/ή στέρησε στους Εναγόμενους και/ή στον Εναγόμενο 3 το δικαίωμα να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή και/ή η σύναψη της συμφωνίας εγγύησης έγινε εν τη απουσία ελεύθερης βούλησης και/ή διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών. (θ) .. (ι) η Ενάγουσα ουδέποτε και/ή με οποιονδήποτε τρόπο απέστειλε στους Εναγόμενους και/ή στον Εναγόμενο 3 τις ισχυριζόμενες επιστολές και/ή οι ισχυριζόμενες επιστολές δεν έγιναν σε κατάλληλο χρόνο και/ή σε κατάλληλη διεύθυνση και/ή δεν ήταν με το κατάλληλο περιεχόμενο. (κ) οι Εναγόμενοι και/ή ο Εναγόμενος 3 ουδέποτε έλαβαν τις αναφερόμενες στην Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας επιστολές και/ή οι εν λόγω επιστολές δεν εστάλησαν σύμφωνα με το Νόμο και/ή δεν παρελήφθησαν από τους Εναγόμενους και/ή εν πάσει περιπτώσει απορρίφθηκαν προφορικά και/ή εγγράφως με επιστολές των Εναγόμενων προς την Ενάγουσα. (λ) Περαιτέρω ο Εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα ουδέποτε ειδοποίησε και/ή ενημέρωσε αυτόν και/ή τους Εναγόμενους 2 και/ή 4 για οποιαδήποτε υπό της Εναγομένης 1 τυχόν καθυστέρηση καταβολής οιασδήποτε δόσης και/ή ποσού και/ή οφειλόμενου χρέους της και/ή ποσού προς την Ενάγουσα. (μ) Είναι η θέση του Εναγόμενου 3 ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση και/ή δεν έτυχε οποιασδήποτε ενημέρωσης και/ή ουδέποτε του κοινοποιήθηκε και/ή του γνωστοποιήθηκε οτιδήποτε αφορά επιπρόσθετους τόκους υπερημερίας και/ή οποιαδήποτε επιβάρυνση έγινε, έγινε αυθαίρετα και/ή καταχρηστικά και/ή ουδέποτε πληροφορήθηκε από την Ενάγουσα για την οποιαδήποτε αύξηση επιτοκίου και/ή η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται σε αύξηση επιτοκίου και/ή η οποιαδήποτε αύξηση επιτοκίου είναι παράνομη και/ή εκτός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και/ή οι οποιεσδήποτε χρεώσεις οι οποίες έγιναν είναι παράνομες και/ή άκυρες και/ή ο Εναγόμενος 3 ουδέποτε πληροφορήθηκε από την Ενάγουσα γι' αυτές. (ν) ότι το ισχυριζόμενο υπό της Ενάγουσας υπόλοιπο λογαριασμού και/ή οιονδήποτε υπόλοιπο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και/ή προκύπτει από χρεώσεις οι οποίες έγιναν παράνομα και/ή αντικανονικά και/ή κατόπιν χρέωσης τόκων και/ή εξόδων που δεν είχαν συμφωνηθεί και/ή που χρεώθηκαν παράνομα και/ή αντισυμβατικά. Σε κάθε περίπτωση είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 3 ότι οι Εναγόμενοι και/ή ο Εναγόμενος 3 ουδέν ποσό οφείλουν στην Ενάγουσα.
13. Περαιτέρω και/ή επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και/ή χωρίς επηρεασμό οποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού του ο Εναγόμενος 3 αρνείται ότι οφείλει το ισχυριζόμενο από την Ενάγουσα ποσό και/ή χρεωστικό υπόλοιπο και/ή οποιοδήποτε ποσό και ισχυρίζεται ότι: (α) η Ενάγουσα ενήργησε αμελώς και/ή κατά παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων και/ή υποχρεώσεών της και/ή δεν απεκάλυψε στον Εναγόμενο 3 και/ή στους Εναγόμενους κατά τον κρίσιμο χρόνο λεπτομέρειες της συμφωνίας και/ή συμφωνιών και/ή εγγυήσεων και/ή δηλώσεων υποθήκης και/ή ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και/ή απέκρυψε από τον Εναγόμενο 3 και/ή τους Εναγόμενους τις εκάστοτε ισχύουσες οδηγίες και/ή εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ενώ όφειλε να αποκαλύψει αυτές στον Εναγόμενο 3 και/ή στους Εναγόμενους και/ή γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ότι θα επηρέαζαν και/ή θα προκαλούσαν ζημιές και/ή βλάβες στον Εναγόμενο 3 και/ή στους Εναγόμενους. (β) ότι χρεώθηκαν τόκοι και/ή τόκοι υπερημερίας παράνομα και/ή αντισυμβατικά και/ή αυθαίρετα και/ή έγινε ανατοκισμός και/ή άλλες χρεώσεις και/ή έξοδα τα οποία είναι παράνομα και/ή μη συμφωνηθέντα και/ή ότι η Ενάγουσα μονομερώς και/ή παράνομα και/ή αυθαίρετα προέβη σε αυξήσεις επιτοκίων και/ή τόκου υπερημερίας και/ή άλλων τόκων και/ή σε καμία περίπτωση οι ενέργειες της Ενάγουσας είναι δεσμευτικές και/ή δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα σε σχέση με τους Εναγόμενους και/ή σε σχέση με τον Εναγόμενο
15. Περαιτέρω ο Εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι σε κάθε περίπτωση ουδέν ποσό καιΙή υπόλοιπο και/ή χρέος οφείλει στην Ενάγουσα και/ή τα επίδικα δάνεια και/ή συμφωνίες και/ή λογαριασμοί και/ή εγγυήσεις και/ή άλλως πως είναι παράνομα και/ή άκυρα και/ή δεν παράγουν οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα.» Επανερχόμενος τώρα στην ακρόαση της υπόθεσης, ο μάρτυρας της ενάγουσας, ο ΜΕ1 δηλαδή, ουσιαστικά επανέλαβε κατά τη μαρτυρία του, η ουσία της οποίας παρουσιάστηκε μέσω γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α), τις δικογραφημένες θέσεις που προβάλλονται στην Ε/Α της ενάγουσας. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του αυτών, ο μάρτυρας κατέθεσε τα διάφορα έγγραφα που κατά τον ισχυρισμό του αφορούσαν στα επίδικα θέματα και τα οποία η ενάγουσα είχε παραλάβει από την τράπεζα όταν απέκτησε τα επίδικα δικαιώματα και υποχρεώσεις της τελευταίας. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας κατέθεσε τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια. Επιστολή της Λαϊκής προς τον εναγόμενο 3 ημερομηνίας 25/05/2009 με την οποία ο τελευταίος πληροφορείτο μεταξύ άλλων ότι η Λαϊκή είχε συμφωνήσει να παραχωρήσει στην εναγόμενη 1 δάνειο ύψους €51.000 με συνολικό τόκο 8,5% ετησίως και ότι οι πρώην εναγόμενοι 2 και 4, καθώς και ο ίδιος, «που έχουν εκφράσει την πρόθεση να παράσχουν προσωπικές εγγυήσεις, θα ευθύνονται αλληλεγγύα και/ή κεχωρισμένα για ολόκληρο το ποσό που αποτελεί υπόσχεση ή υποχρέωση του πρωτοφειλέτη να καταβάλει στην Τράπεζα δυνάμει της συμφωνίας παραχώρησης της πιο πάνω χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης...πλέον τόκους προμήθειες, επιβαρύνσεις και/ή και άλλα... έξοδα και δαπάνες». Στην εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται και δήλωση που φέρεται να υπογράφτηκε από τον εναγόμενο 3 στις 11/06/2009, με την οποία ο τελευταίος παρουσιάζεται να δηλώνει ότι «έχω παραλάβει, μελετήσει και κατανοήσει την παρούσα επιστολή προ της υπογραφής από εμένα της σύμβασης εγγύησης αναφορικά με την παραχώρηση και/ή τη συνέχιση της παραχώρησης της πιο πάνω χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης στο ως άνω αναφερόμενο, προτιθέμενο πρωτοφειλέτη. Έχω παραλάβει ταυτόχρονα τη δήλωση περιουσιακών στοιχείων που ετοίμασε ο προτιθέμενος πρωτοφειλέτης» (Τεκ.7β). Συμφωνία δανείου που φέρεται να υπογράφτηκε μεταξύ Λαϊκής και εναγόμενης 1 στις 11/06/2009 για ποσό €51.000 με συνολικό τόκο 8,5% ετησίως (Τεκ. 6). Σύμβαση προσωπικής εγγύησης ημερομηνίας 11/06/2009 που φέρεται να υπογράφεται από τον εναγόμενο 3, η οποία αρχίζει με την φράση «.σε αντάλλαγμα για τη συμφωνία σας να παρέχετε.πιστωτικές διευκολύνσεις.σε μορφή δανείων.προς την HAALL CONSTRUCTIONS LTD.ο ΠΡΩΤΟΦΕΙΛΕΤΗΣ.με το έγγραφο αυτό εγγυούμαι όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη.(και).αναλαμβάνω να σας πληρώσω μόλις μου ζητήσετε οποιοδήποτε ποσό καταστεί πληρωτέο και απαιτητό σε σχέση με τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη.» και τελειώνει με φερόμενη υπογεγραμμένη δήλωση από τον εναγόμενο 3 ότι «.εγώ ο υπογεγραμμένος, εξασκών την απόλυτη και ελεύθερη βούληση μου, έχω διαβάσει προσεκτικά το έγγραφο εγγύησης, έχω αντιληφθεί πλήρως τις πρόνοιες και τους όρους αυτού και με την υπογραφή μου παρέχω την ελεύθερη και ανεπιφύλαχτη συναίνεσή μου στην εκτέλεση του εγγράφου αυτού προς εγγύηση του πρωτοφειλέτη» (Τεκ.7α). Στο εν λόγω έγγραφο, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι πρόκειται για εγγύηση ποσού μέχρι €51.000 πλέον τόκους και έξοδα ως καθορίζεται στην συμφωνία δανείου του πρωτοφειλέτη, η οποία εγγύηση συνιστά επιπρόσθετη εξασφάλιση σε σχέση με το δάνειο και η οποία, «.δεν επηρεάζει ή επηρεάζεται από οποιεσδήποτε άλλες εξασφαλίσεις ή εγγυήσεις έχετε από εμένα ή από οποιονδήποτε πρόσωπο για τις υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη είτε αυτές είναι τωρινές, μελλοντικές ή ενδεχόμενες ή προσωπικές ή μαζί με οποιονδήποτε πρόσωπο ή πρόσωπα.». Έντυπο που φέρεται να υπογράφτηκε από τον εναγόμενο 3 στις 11/06/2009, με το οποίο ο τελευταίος παρουσιάζεται να ενημερώνεται ότι «.μετά που θα τα υπογράψετε (τα έγγραφα των εξασφαλίσεων) και αφού τα υπογράψετε θα σας δεσμεύουν νομικά» και να παροτρύνεται όπως «.διορίσετε δικηγόρο της εκλογής σας για να συμβουλεύει ανεξάρτητα και ξεχωριστά από τον πρωτοφειλέτη...» (Τεκ.7γ). Στο εν λόγω έγγραφο σημειώνω, αν και φέρεται να τέθηκε η υπογραφή του εναγόμενου 3 στο κάτω μέρος του εγγράφου, όπου παρέχεται η δυνατότητα στον υπογράφοντα να δηλώσει και το αν έχει διορίσει δικηγόρο για να τον συμβουλεύσει ή ότι δεν επιθυμεί να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή, καμία εκ των δύο «επιλογών» δεν φαίνεται να έχει σημειωθεί. Επιστολές Λαϊκής ημερομηνίας 10/06/2011 και 04/07/2011, οι οποίες φέρονται να αποστέλλονται στην εναγόμενη 1 και στον εναγόμενο 3, και με τις οποίες παρουσιάζονται οι τελευταίοι να ενημερώνονται, αφ' ενός για την καθυστέρηση στην πληρωμή των συμφωνηθέντων δόσεων του δανείου καθώς επίσης και για το ενδεχόμενο τερματισμού του δανείου και απαίτησης για άμεση πληρωμή όλων των οφειλόμενων ποσών με αυξημένο τόκο σε περίπτωση που οι καθυστερήσεις αυτές δεν διευθετηθούν εντός 21 ημερών, και αφ' ετέρου για την απόφαση της Λαϊκής να τερματίσει το δάνειο λόγω μη θετικής ανταπόκρισης από μέρους τους στην επιστολή της 10/06/11 και να απαιτήσει από αυτούς την πληρωμή του υπόλοιπου του δανείου και των καθυστερημένων δόσεων εντός 10 ημερών αλλιώς ενδέχετο να καταχωρηθεί αγωγή εναντίον τους (Τεκ. 8 και 9). Τραπεζικές καταστάσεις του λογαριασμού υπ' αρ. XXXXX5856 (μετέπειτα XXXXX2889) μέχρι και, οι οποίες παρουσιάζονται να ξεκινούν στις 13/07/09 με αρνητικό υπόλοιπο €51.000 και να καταλήγουν στις 31/12/2020, κατόπιν διάφορων χρεοπιστώσεων, με αρνητικό υπόλοιπο €144.759.
16. Οι εν λόγω καταστάσεις κατατέθηκαν ως Τεκ.10, συνοδευόμενες από πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35 Κεφ.
17. Καταστάσεις του ίδιου λογαριασμού, κατόπιν όμως «αναδόμησης» που έγινε από την ενάγουσα, οι οποίες καλύπτουν την περίοδο από 30/06/2011 μέχρι και την 08/11/2021, ήτοι μέχρι την έναρξη της ακρόασης, και στις οποίες δεν περιλαμβάνονται οι διάφορες χρεώσεις τραπεζικών εξόδων και δαπανών που περιλαμβάνονται στο Τεκ.10, ενώ το επιτόκιο με το οποίο επιβαρύνονται τα εκεί αναφερόμενα υπόλοιπα, είναι, το συμβατικό επιτόκιο των 8,5% για την περίοδο 30/06/2011 μέχρι 04/07/2011, το συμβατικό επιτόκιο πλέον 2% τόκο υπερημερίας, ήτοι 10,5%, για την περίοδο 04/07/2011 (τερματισμός) μέχρι 08/06/2021, και το επιτόκιο αναφοράς της Κεντρικής Τράπεζας, που εφαρμόζει πλέον η ενάγουσα, ήτοι 8.69%, για την περίοδο από 08/06/2021 μέχρι 08/11/21, (Τεκ.11). Σημειώνω εδώ ότι με βάση αυτήν την αναδομημένη κατάσταση, η οποία αποτέλεσε και τη βάση για τον περιορισμό της απαίτησης της ενάγουσας, το υπόλοιπο του επίδικου λογαριασμού παρουσιάζεται να ανέρχεται στις €46.743.53 κατά την 04/07/2011 που φέρεται να επήλθε ο τερματισμός της επίδικης συμφωνίας (εξαιρουμένων των μη χρεωθέντων τόκων μέχρι εκείνη τη μέρα), περί τις €57.500 στις 12/06/2013 που καταχωρήθηκε η αγωγή, και στις €104.934,810 κατά τις 8/11/2021, ήτοι αμέσως πριν την έναρξη της ακρόαση. Ανακοινώνεις της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου αναφορικά με τα εκάστοτε επιτόκια αναφοράς από την 01/07/11 μέχρι και την 29/10/21 όπου το εν λόγω επιτόκιο καθορίστηκε στο 8,69% ετησίως (Τεκ.12). Επιστολή που φέρεται να στάληκε στον εναγόμενο 3 στις 19/03/2021 από την τράπεζα με την οποία ο τελευταίος παρουσιάζεται να ενημερώνεται ότι η τράπεζα προτίθετο να πουλήσει σε τρίτο πρόσωπο την επίδικη τραπεζική διευκόλυνση στην οποία αυτός ήταν εγγυητής και ότι λόγω τούτου, αυτός είχε το δικαίωμα όπως εντός 45 ημερών καταθέσει προσφορά για απόκτηση της διευκόλυνσης (Τεκ.1). Επιστολή ημερομηνίας 14/06/2021 με την οποία η τράπεζα φέρεται να ενημερώνει τον εναγόμενο 3 ότι έχει πωλήσει και μεταβιβάσει στην ενάγουσα την επίδικη πιστωτική διευκόλυνση περιλαμβανομένης και της επίδικης προσωπικής του εγγύησης (Τεκ. 2). Επιστολή ημερομηνίας 14/06/2021 από την ενάγουσα προς τον εναγόμενο 3, με την οποία η πρώτη φέρεται να ενημέρωσε τον τελευταίο ότι έχει αποκτήσει από την τράπεζα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την επίδικη πιστωτική διευκόλυνση και την επίδικη προσωπική του εγγύηση (Τεκ. 3). Η αντεξέταση του μάρτυρα επικεντρώθηκε αφ' ενός στο ότι ο μάρτυρας, ως υπάλληλος της νυν ενάγουσας, δεν είχε καμιά προσωπική εμπλοκή στα επίδικα γεγονότα όταν αυτά λάμβαναν χώρα και αφ' ετέρου στις συνθήκες κάτω από τις οποίες φέρεται να υπογράφτηκαν και να ανταλλάχτηκαν τα επίδικα έγγραφα που αυτός κατέθεσε. Στον μάρτυρα υποδείχθηκε η αναφορά που γίνεται στην επιστολή της Λαϊκής της 25/05/2009 σε σχέση με τους εναγόμενους 2, 3 και 4 ως προτιθέμενους εγγυητές στο επίδικο δάνειο της εναγόμενης 1 και του υπεβλήθη ότι εφόσον ο εναγόμενος 2 δεν υπέγραψε ποτέ ως εγγυητής, ως έπρεπε να υπογράψει, η επίδικη εγγύηση του εναγόμενου 3 είναι άκυρη και μη ολοκληρωμένη. Αυτό, ως ήταν περαιτέρω η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου του εναγόμενου 3, διότι ο τελευταίος «.υπέγραψε τη συμφωνία εγγύησης το Τεκμήριο 7α δεδομένου ότι συνεγγυητής στο δάνειο θα ήταν και ο (πρώην Eναγόμενος 2)». Τη θέση αυτή ο μάρτυρας την απέρριψε, παραπέμποντας στις διάφορες αναφορές που γίνονται στα άλλα έγγραφα που ο εναγόμενος 3 υπέγραψε, όπου ο τελευταίος δήλωσε ότι αναγνώριζε πλήρως και το τι υπέγραφε αλλά και το ποιες ήταν οι συνέπειες της υπογραφής του αυτής σε σχέση με τον ίδιο προσωπικά. Στον μάρτυρα υπεβλήθη επίσης και ότι ο λόγος που στο Τεκ. 7γ δεν σημειώθηκε από τον εναγόμενο 3 κατά πόσο αυτός είχε λάβει τότε ανεξάρτητη νομική συμβουλή σε σχέση με την εγγύηση που θα υπέγραφε, ήταν διότι «.το έγγραφο αυτό δόθηκε απλά στον εναγόμενο 3 προς υπογραφή χωρίς καν να του δοθεί η δυνατότητα να το διαβάσει και γι' αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει τικαρισμένο οποιανδήποτε επιλογή από τις δύο. Απλά εδώσαν του ένα έγγραφο, είπαν του "υπόγραψε, εν συμφωνία εγγύησης, εν απαραίτητα έγγραφα που πρέπει να υπογράψεις για να γίνει η συμφωνία εγγύησης"». Και αυτή τη θέση ο μάρτυρας την απέρριψε κατηγορηματικά, ισχυριζόμενος ότι όχι μόνο τα έγγραφα που ο εναγόμενος 3 υπέγραψε δεν υποστηρίζουν μια τέτοια θέση αλλά και ότι, αν και ο ίδιος δεν είχε εμπλακεί προσωπικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, εντούτοις, από την γνώση και εμπειρία που έχει για πάνω από 30 χρόνια αναφορικά με τις τραπεζικές πρακτικές, ο πελάτης πάντοτε ενημερώνεται για το δικαίωμά που έχει να διαβάσει τα έγγραφα πριν τα υπογράψει αλλά και να συμβουλευτεί προς τούτο και δικηγόρο. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, έμφαση δόθηκε από την υπεράσπιση και στο κατά πόσο ο εναγόμενος 3 είχε λάβει τις απαραίτητες πληροφορίες για τα περιουσιακά στοιχεία της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας προτού υπογράψει την επίδικη εγγύηση αλλά και στην ενημέρωση που ο πρώτος τύγχανε από τη Λαϊκή σε σχέση με τις εξελίξεις στο επίδικο δάνειο. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι με βάση τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, φαίνεται ξεκάθαρα ότι από πριν την υπογραφή της επίδικης εγγύησης και καθ' όλη τη διάρκεια του δανείου, ο εναγόμενος 3 τύγχανε πλήρους και συνεχούς ενημέρωσης από τη Λαϊκή και γνώριζε ανά πάσα στιγμή ποιες ακριβώς ήταν υποχρεώσεις του με βάση την επίδικη εγγύηση που υπέγραψε. Αναφέρω τέλος ότι αντεξετάζοντας το μάρτυρα, η πλευρά της Υπεράσπισης ασχολήθηκε και με το θέμα των τόκων που φαίνεται να χρεώνετο ο επίδικος λογαριασμός και ειδικότερα ασχολήθηκε με το κατ' ισχυρισμό συμβατικό δικαίωμα που είχε αλλά και άσκησε στην προκειμένη περίπτωση η Λαϊκή, να χρεώσει το λογαριασμό με επιπρόσθετο τόκο κατά την απόλυτη κρίση της, κάτι το οποίο κατά την Υπεράσπιση ήταν αυθαίρετο και συνιστούσε καταχρηστική ρήτρα. Αναφορικά με αυτήν τη θέση της Υπεράσπισης, ο μάρτυρας παρέπεμψε μεν στις συμφωνίες των μερών σύμφωνα με τις οποίες η Λαϊκή μπορούσε να χρεώσει τόκο υπερημερίας μέχρι και 10%, ισχυρίστηκε όμως ότι η περιορισμένη πλέον αξίωση της ενάγουσας, ως αυτή φαίνεται στις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού, δεν περιλαμβάνει τους τόκους που χρέωσε η Λαϊκή, αλλά μόνο τόκους που συνίστανται στο συμβατικό επιτόκιο, αυξημένο με τόκο υπερημερίας ύψους 2% που είναι και επιτρεπτό αλλά και εύλογο. Σε κάθε περίπτωση όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, το επιτόκιο που αξιώνει πλέον η ενάγουσα προκύπτει αποκλειστικά από το επιτόκιο αναφοράς που καθορίζει η Κεντρική Τράπεζα και το οποίο σήμερα ανέρχεται στο 8.69%. Ο μάρτυρας τώρα που κάλεσε η πλευρά του εναγόμενου 3 προς υποστήριξη των θέσεων του τελευταίου, ήταν, ως ανέφερα και πιο πάνω, ο πρώην εναγόμενος 2, ο οποίος είναι αδελφός του εναγόμενου 3 και ο οποίος κατέθεσε την ουσία της κυρίως εξέτασής του μέσω γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Β). Ήταν η θέση του ΜΥ1 ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η εναγόμενη 1 συνιστούσε εταιρεία την οποία διαχειριζόταν και διεύθυνε ο πατέρας του και η πρώην εναγόμενη 4, θεία του, με τον ίδιο και τον εναγόμενο 3 αδελφό του να ήταν τότε μόνο μέτοχοι στην εν λόγω εταιρεία. Σύμφωνα με το μάρτυρα, επειδή κατά τον ουσιώδη χρόνο η εναγόμενη 1 είχε αιτηθεί δάνειο από τη Λαϊκή, η τελευταία ζήτησε να της δοθούν ως εξασφάλιση για το δάνειο αυτό, μεταξύ άλλων προσωπικές εγγυήσεις από τον ίδιο και τον εναγόμενο 3, καθώς επίσης και από τη θεία τους, δηλαδή την εναγόμενη
18. Λόγω τούτου «.και για χάρη του πατέρα μας.», ισχυρίστηκε ο ΜΥ1, αυτός και ο εναγόμενος 3 αδελφός του δέχτηκαν και έδωσαν προσωπικές εγγυήσεις προς τη Λαϊκή. Έναν χρόνο αργότερα όμως, όταν η εναγόμενη 1 αιτήθηκε νέο δάνειο από τη Λαϊκή, ήτοι το επίδικο, τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη γραπτή δήλωση του μάρτυρα: «.Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή και συγκεκριμένα κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας του επίδικου δανείου ημερ. 11/06/2009, ήμουν 26 χρονών και ήμουν φοιτητής στο εξωτερικό, ενώ o αδερφός μου Εναγόμενος 3 ήταν 28 χρόνων και είχε επιστρέψει λίγους μήνες πριν στην Κύπρο από τις σπουδές του στο εξωτερικό. Παρά το γεγονός ότι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία γνώριζε το νεαρό της ηλικίας μας και την οικονομική εξάρτηση από τους γονείς μας και επομένως ότι και οι δύο ήμασταν χωρίς πιστοληπτική ικανότητα, επέμεναν να μπούμε εγγυητές o Εναγόμενος 3 και εγώ, αλλιώς δεν θα παραχωρούσαν δάνειο στην εταιρεία του πατέρα μου. Για χάρη του πατέρα μας, ο αδερφός μου Εναγόμενος 3 υπέγραψε σύμβαση εγγύησης στην έγγραφη συμφωνία δανείου και/ή τραπεζικών διευκολύνσεων που συνήψαν τελικά η εταιρεία του πατέρα μας με την Cyprus Popular Bank Public Co Ltd την 11/06/
19. Ο αδελφός μου Εναγόμενος 3 υπέγραψε στην σύμβαση εγγύησης ημερ. 11/06/2009 στη βάση της προσφοράς που του είχε αποστείλει η Τράπεζα ημερ. 25/05/2009 (Τεκμήριο 7Β στην γραπτή κατάθεση μάρτυρα Εναγόντων.). Σύμφωνα με την προσφορά αυτή, συνεγγυητής στο επίδικο δάνειο θα ήμουν επίσης εγώ και η Εναγόμενη
20. Επομένως, ο αδελφός μου υπέγραψε ως εγγυητής υπό την προϋπόθεση ότι θα υπήρχαν άλλοι δύο συνεγγυητές, μεταξύ των οποίων και εγώ και οι οποίοι θα ευθύνονταν επίσης αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για ολόκληρο το ποσό του πρωτοφειλέτη. Η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και/ή οι υπάλληλοι της ουδέποτε με κάλεσαν για να υπογράψω ως συνεγγυητής στο επίδικο δάνειο ημερομηνίας 11/06/
21. Οι δικηγόροι του αδελφού μου Εναγόμενου 3 συμβουλεύουν τον αδελφό μου ότι η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και μετέπειτα η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ και μετέπειτα η νυν Εναγόμενη Themis Portfolio Management Holdings Limited (ΗΕ378131) ως αντικαταστάτης/υποκαταστάτης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και/ή οι υπάλληλοι των προαναφερθέντων ιδρυμάτων, όφειλαν να ενημερώσουν τον Εναγόμενο 3 για την τροποποίηση αυτή της συμφωνίας δανείου και εγγύησης, ότι δηλαδή τελικά δεν με κάλεσαν και επομένως ουδέποτε υπέγραψα ως συνεγγυητής στο επίδικο δάνειο. Ως με ενημερώνει ο αδερφός μου και οι δικηγόροι του, ουδέποτε το έπραξαν.» Η αντεξέταση του μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο της ενάγουσας καταπιάστηκε ουσιαστικά με τη θέση του πρώτου ως προς το τι κατ' εκείνον είχε υπόψη του ο Eναγόμενος 3 όταν υπέγραφε την επίδικη συμφωνία εγγύησης. Αντεξεταζόμενος λοιπόν ο μάρτυρας ως προς το κατά πόσο ο εναγόμενος 3 γνώριζε ότι δεν είχε δοθεί και από εκείνον, τον μάρτυρα δηλαδή, προσωπική εγγύηση για το επίδικο δάνειο της εναγόμενης 1, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι «.Στην αρχή επειδή ήμουν εξωτερικό φαντάζομαι το ήξερε, μετά όμως δεν το ήξερε φαντάζομαι, εν ξέρω αν το ήξερε ή όχι, εν ειδοποιηθήκαμε από κάποιον ή εγώ ή ο Κύπρος για τούντο πράγμα.πρέπει να υπολόγισε ότι δεν το υπόγραψα, δεν ξέρω τι ειδοποίηση είχε, απλά πρέπει να το υπολόγισε μετά, όμως δεν ξέρω τι ήξερε αν ήξερε ότι δεν υπόγραψα ή όχι.Δεν ξέρω τι γνώριζε. Γνώριζε ότι ήμουν εξωτερικό. Δεν ξέρω τι γνώριζε αν είχα υπογράψει ή όϊ..Εν ξέρω τι ήξερε αν γνώριζε ότι δεν υπόγραψα.Θεωρώ ότι αν ήξερε ότι δεν θα υπογράψουν όλοι οι εγγυητές δεν θα ίσχυε ούτε η εγγύηση, δεν θα υπόγραφε ούτε εκείνος την εγγύηση.». Ο μάρτυρας ακολούθως ρωτήθηκε και κατά πόσο ο εναγόμενος 3 είχε παραπονεθεί ποτέ στην Λαϊκή ή στην Τράπεζα για το γεγονός ότι αυτός, ο μάρτυρας δηλαδή, δεν είχε υπογράψει ως συνεγγυητής στο επίδικο δάνειο. Κατά τον μάρτυρα, τόσο αυτός όσο και ο εναγόμενος 3 αδελφός του «Παραπονεθήκαμε μαζί όταν επήαμε μετά που μας κάλεσαν να πάμε για το γεγονός ότι το δάνειο τερματίστηκε τζιαί επήαμε τζιαί είπαμε τους "αφού δεν υπογράψαμε, για να είμαστε εγγυητές, δεν υπογράψαμε όλοι, γιατί πρέπει να γίνει τούντο πράγμα;"», και επειδή ήταν μετά τον τερματισμό της συμφωνίας που είχε γίνει αντιληπτό το συγκεκριμένο γεγονός, δεν ετίθετουν πλέον θέμα για τον ίδιο, τον μάρτυρα δηλαδή, να «υπογράψω σε ένα τερματισμένο δάνειο την εγγύηση». Σημειώνω εδώ ότι σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου ως προς το ποιο ακριβώς ήταν το κατ' ισχυρισμό παράπονο που υπεβλήθη από τον ίδιο και τον εναγόμενο 3 μετά τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το παράπονό ήταν διότι «εν με κάλεσαν να υπογράψω βασικά, όχι γιατί εν υπόγραψα, γιατί εν με κάλεσαν ». Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διάδικων προέβησαν σε εμπεριστατωμένες τελικές αγορεύσεις τόσο γραπτώς όσο και προφορικά. Αν και ειδική αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνω σε κατοπινό στάδιο όπου κρίνεται αναγκαίο, εντούτοις περιορίζομαι στο σημείο αυτό να αναφέρω τα εξής. Η πλευρά της ενάγουσας υποστήριξε ουσιαστικά ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί πλήρως και στον απαιτούμενο βαθμό το δικαιολογημένο και βάσιμο της επίδικης αξίωσης, αφού όχι μόνο οι θέσεις της υπεράσπισης καταρρίφθηκαν από τα έγγραφα που αδιαμφισβήτητα παρουσιάζεται να υπέγραψε ο εναγόμενος 3, αλλά και διότι ο τελευταίος ουδέποτε προσήλθε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει με τη μαρτυρία του και κατά θετικό τρόπο τα όσα γεγονότα αυτός επικαλείται για να απαλλαχτεί από τις ενυπόγραφες δεσμεύσεις του. Με τη δική της τελική αγόρευση από την άλλη, η πλευρά του εναγόμενου 3 υποστήριξε ουσιαστικά τις ακόλουθες θέσεις. Α.Ο μόνος λόγος που ο εναγόμενος 3 υπέγραψε την επίδικη συμφωνία εγγύησης ήταν διότι θεώρησε στη βάση των γραπτών παραστάσεων της Λαϊκής ότι θα υπήρχαν ακόμα δύο συνεγγυητές στο δάνειο, οι οποίοι, όπως και αυτός, θα ευθύνονταν για όλο το ποσό του πρωτοφειλέτη. Εφόσον όμως στο τέλος εν αγνοία του αλλά εις γνώση της Λαϊκής, δεν υπόγραψαν όλοι οι προτιθέμενοι εγγυητές, «η επίδικη εγγύηση ήταν προϊόν πλάνης και ψευδών παραστάσεων από την πλευρά των Εναγόντων» και εφόσον πλάνη αυτή ήταν ουσιώδης και αφορούσε σε ουσιώδη όρο της συμφωνίας, η επίδικη σύμβαση εγγύησης καθίσταται, δυνάμει και του άρθρου 100 Κεφ. 149, άκυρη εξ' υπαρχής και/ή ακυρώσιμη. Β. Ουδέποτε δόθηκε στον εναγόμενο 3 οποιαδήποτε γραπτή δήλωση αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία της πρωτοφειλέτιδας εναγόμενης 1 ως το άρθρο 5β του Ν. 197(Ι)/03 προνοεί και ουδέποτε ο εναγόμενος 3 ενημερώθηκε εγκαίρως ως προς το ότι η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία παρέλειπε να καταβάλει τρεις δόσεις ως το άρθρο 12 του Ν. 197(Ι)/03προνοεί. Γ. Η επίδικη σύμβαση εγγύησης δεν υπογράφθηκε συνεπεία ελεύθερης βούλησης και διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών εφόσον δεν δόθηκε στον εναγόμενο 3 η ευκαιρία να λάβει προηγουμένως ανεξάρτητη νομική συμβουλή. Δ. Ο εναγόμενος 3 δεν έλαβε ποτέ οποιαδήποτε επιστολή τερματισμού ή οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση με την οποία να καθίσταται απαιτητό το επίδικο χρέος ως έπρεπε να λάβει με βάση την επίδικη συμφωνία. Ε. Η επίδικη σύμβαση περιέχει καταχρηστικές ρήτρες Στ. Η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί αφ' ενός διότι η φερόμενη πώληση και μεταβίβαση των επίδικων υποχρεώσεων και δικαιωμάτων από την τράπεζα στην ενάγουσα παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα του εναγόμενου 3 εφόσον αυτός δεν ενημερώθηκε ποτέ και ούτε συγκατατέθηκε στο να «αλλάξει» ο συμβαλλόμενος του και αφ' ετέρου διότι η νυν ενάγουσα, αν και καταχώρησε ειδοποίηση δυνάμει του Ν.169(Ι)/15 αναφορικά με το φερόμενο έννομο συμφέρον της να συνεχίζει και να προωθεί η ίδια την παρούσα αγωγή σε αντικατάσταση της τράπεζας, εντούτοις δεν έλαβε ποτέ άδεια για συνέχιση της διαδικασίας δυνάμει της Δ12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου και τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. Παύλου v. Αστυνομίας