ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1103/14, 4/2/2022

ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1103/14, 4/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1103/14 Μεταξύ: XXXXX ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ Ενάγοντας και

1. XXXXX ΑΝΤΩΝΙΟΥ
2. XXXXX ΑΝΤΩΝΙΟΥ
3. C.J GARDEN EXCLUSIVES LTD
4. LAMBROS AVRAAM ANTONIOU CONSULTANTS LTD Εναγόμενοι ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 04 Φεβρουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κ. Γ. Χατζηγιώργης για ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για εναγόμενους: κα Μ. Φωτιάδου για ΔΡΑΚΟΣ & ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα αγωγή, τα πλείστα γεγονότα που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά που έχει προκύψει μεταξύ του ενάγοντα ως ιδιοκτήτη ενός καταστήματος στη Λευκωσία (εφ' εξής το υποστατικό), και των εναγόμενων ως ενοικιαστών του εν λόγω υποστατικού, είναι εκ της δικογραφίας παραδεκτά και περιέχονται σε έγγραφα το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητείται. Όπως θα εξηγήσω πιο κάτω δε, στην ουσία η επίδικη διαφωνία των μερών είναι περισσότερο νομική (legal) παρά πραγματική (factual). Προχωρώ λοιπόν να παραθέσω πρώτα τα κοινώς αποδεκτά και παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά προκύπτουν από τα δικόγραφα και τη μαρτυρία των μερών. Την 01/10/2009 υπογράφτηκε μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων γραπτή συμφωνία ενοικίασης του υποστατικού, στην οποία οι εναγόμενοι 1 και 2 υπέγραψαν και ως ενοικιαστές μαζί με τους εναγόμενους 3 και 4 αλλά και ως εγγυητές (Τεκ.1). Αν και η εν λόγω συμφωνία προνοούσε μεταξύ άλλων ότι η ενοικίαση θα άρχιζε την 01/10/09 και θα έληγε στις 30/09/15, εντούτοις ήταν ρητός όρος ότι εναγόμενοι ενοικιαστές είχαν το δικαίωμα να διακόψουν την ενοικίαση στη λήξη του πέμπτου χρόνου και να μην συνεχίσουν να ενοικιάζουν το υποστατικό και για έκτο χρόνο, για την περίοδο δηλαδή μεταξύ 01/09/14 - 30/09/
5. Ως ενοίκιο οι διάδικοι συμφώνησαν όπως καταβάλλεται προκαταβολικά την πρώτη ημέρα κάθε μήνα ενοικίασης, το ποσό των € 3.000 για τον πρώτο χρόνο ενοικίασης, ήτοι από 01/10/09 μέχρι 30/09/10, €3.000 για τον δεύτερο χρόνο ενοικίασης, ήτοι από 01/10/10 μέχρι 30/09/11, €3.000 για το πρώτο εξάμηνο του τρίτου έτους, ήτοι από 01/10/11 ως 31/03/12, €3.640 για το δεύτερο εξάμηνο του τρίτου έτους, ήτοι από 01/4/12 έως 30/09/12, €3.820 για τον τέταρτο έτος, ήτοι από 01/10/12 μέχρι 30/09/13, €4.010 για τον πέμπτο έτος, ήτοι από 01/10/13 μέχρι 30/09/14 και για το έκτο έτος, αν τελικά η ενοικίαση θα συνεχίζετο και μετά τον πέμπτο χρόνο, δηλαδή από 01/10/14 μέχρι 30/9/15, €8.020 μηνιαίως. Με την υπογραφή της συμφωνίας είχε επίσης συμφωνηθεί να καταβληθεί και καταβλήθηκε από τους εναγόμενους προς τον ενάγοντα, ποσό €12.030, «πέραν του πρώτου πληρωτέου ενοικίου το οποίο οι ιδιοκτήτες θα κατακρατούν ως εγγύηση για την πιστή εκπλήρωση των όρων της παρούσας συμφωνίας από τους ενοικιαστές. Νοείται ότι σε περίπτωση που δεν συντρέχει οποιοσδήποτε νόμιμος λόγος για κατακράτηση οποιουδήποτε ποσού, το πιο πάνω ποσό θα επιστραφεί από τους ιδιοκτήτες στους ενοικιαστές χωρίς τόκο, μετά τη λήξη ή τον νόμιμο τερματισμό της ενοικίασης και της εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του ακινήτου στους ιδιοκτήτες και νοουμένου ότι οι ενοικιαστές θα έχουν συμμορφωθεί πλήρως με όλες τις υποχρεώσεις τους. Νοείται επίσης ότι το πιο πάνω ποσό δεν περιορίζει το ύψος των αποζημιώσεων ή απαιτήσεων των ιδιοκτητών βάση της παρούσας συμφωνίας ή συνέπεια παράβασης αυτής από τους ενοικιαστές. Νοείται περαιτέρω ότι οι ενοικιαστές δεν δικαιούνται να συμψηφίζουν το ποσόν τούτο μετά τελευταία τρία μηνιαία ενοίκια της προειδοποίησης για τερματισμό της ενοικίασης». Σημειώνω εδώ ότι για ό,τι αφορά την επίδικη διαφορά, η συμφωνία των μερών προνοούσε και ότι οι εναγόμενοι θα είχαν δικαίωμα κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων χρόνων της ενοικίασης, αλλά μετά τους πρώτους 9 μήνες, να τερματίσουν την ενοικίαση αφού δώσουν πρώτα στον ενάγοντα γραπτή ειδοποίηση τουλάχιστον τριών μηνών. Σε μια τέτοια περίπτωση, αν η ειδοποίηση τερματισμού ήθελε δοθεί μετά τους πρώτους 9 μήνες αλλά πριν τη συμπλήρωση ενός έτους ενοικίασης, τότε οι εναγόμενοι υποχρεούνταν με βάση της συμφωνία να καταβάλουν στον ενάγοντα ενοίκια 15 μηνών, συμπεριλαμβανομένων και των ενοικίων για τους τρεις μήνες της προειδοποίησης, ενώ, αν η πρόθεση τους για τερματισμό ήθελε γνωστοποιηθεί έναν χρόνο μετά την έναρξη της ενοικίασης, τότε αυτοί υποχρεούνταν να καταβάλουν στον ενάγοντα 12 επιπλέον ενοίκια. Τέλος, σύμφωνα με τη σύμβαση των μερών, οι εναγόμενοι υποχρεούνταν να πληρώνουν τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας του υποστατικού καθώς επίσης και τα ανάλογα τέλη αποχέτευσης και αποκομιδής σκυβάλων. Οι εναγόμενοι παρέλαβαν κατοχή του υποστατικού την 1/10/
6. Περί το τέλος του 2011 και ενώ οι εναγόμενοι κατέβαλλαν κανονικά το ενοίκιο που είχε συμφωνηθεί και καθοριστεί με τη συμφωνία της 1/10/2009 για το συγκεκριμένο έτος, οι τελευταίοι, επικαλούμενοι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν συνεπεία της οικονομικής κρίσης που υπήρχε τότε, ζήτησαν από τον ενάγοντα όπως συγκατατεθεί σε μείωση του ενοικίου. Ο ενάγοντας τότε, με επιστολή του ημερομηνίας 19/12/11 ενημέρωσε τους εναγόμενους ότι συγκατατίθετο, ένεκα της οικονομικής κρίσης, να διαφοροποιήσει προσωρινά την πρόνοια της συμφωνίας ενοικίασης που αφορούσε στο μηνιαίο ενοίκιο που θα καταβάλλετο μεταξύ 01/04/2012 και 30/09/12, ώστε από € 3.640 που αναφέρετο στη συμφωνία, να καταβάλλετο ως ενοίκιο μόνο το ποσό των €3.
7. Ακολούθως όμως, ανέφερε στην επιστολή του ενάγοντας, δηλαδή από 1/10/12 και εντεύθεν, το ενοίκιο θα επανερχόταν στα επίπεδα που αναφέρονταν στη συμφωνία της 01/10/
8. Οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν τις θέσεις του ενάγοντα. Στις 19/04/12, κατόπιν και πάλι παράκλησης των εναγομένων, ο ενάγοντας έστειλε νέα επιστολή στους τελευταίους με την οποία τους ενημέρωνε ότι συγκατατίθετο σε εκ νέου προσωρινή διαφοροποίηση του μηνιαίου ενοικίου που θα καταβάλλετο, σύμφωνα με την οποία διαφοροποίηση, το ενοίκιο που θα καταβάλλετο για την περίοδο από 1/4/12 μέχρι και 31/12/12, θα ήταν €2.700 αντί € 3.
9. «Έπειτα» όμως, ανέφερε και πάλι ο ενάγοντας, η συμφωνία ενοικίασης θα εφαρμοζόταν ως οι ρητοί και εξυπακουόμενοι όροι της. Οι εναγόμενοι απάντησαν με επιστολή στις 23/4/12 αναφέροντας ότι συμφωνούσαν με τα όσα αναφέρονταν στην επιστολή του ενάγοντα. Στις 22/10/12 υπεβλήθη από τους εναγόμενους νέα παράκληση προς τον ενάγοντα σε σχέση με το ύψος του ενοικίου οπόταν και ο τελευταίος έστειλε νέα επιστολή στους πρώτους με την οποία δήλωνε ότι συγκατατίθετο για περαιτέρω προσωρινή μείωση του μηνιαίου ενοικίου και συγκεκριμένα για προσωρινή μείωση του μηνιαίου ενοικίου που θα καταβάλλετο από 1/11/2012 μέχρι και 30/09/13 και το οποίο θα ανερχόταν πλέον στο μηναίο ποσό των €
10. Και πάλι ο ενάγοντας ανέφερε στους εναγόμενους ότι «εν συνεχεία θα τύγχαναν εφαρμογής οι ρητές πρόνοιες» της συμφωνίας της 01/10/09 και πάλι οι εναγόμενοι δήλωσαν την αποδοχή τους. Με επιστολή που έφερε ημερομηνία 30/09/13, οι εναγόμενοι γνωστοποίησαν στον ενάγοντα την πρόθεση τους για τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης και παράδοσης σε αυτό κενής και ελεύθερης κατοχής του υποστατικού κατά τους επόμενους 3 μήνες πράγμα που έγινε. Σύμφωνα και με τις αξιώσεις του ίδιου του ενάγοντα, οι εναγόμενοι δεν του κατέβαλαν κανένα ποσό ως ενοίκιο από τον Ιούλιο 2013 και εντεύθεν, ενώ μέχρι τότε, μέχρι και τον Ιούνιο του 2013 δηλαδή, οι εναγόμενοι είχαν καταβάλει στον ενάγοντα πλήρως το κάθε ποσό που είχε ως τότε συμφωνηθεί να καταβάλλεται μηνιαίως ως ενοίκιο. Όσον αφορά τα τέλη αποχέτευσης του υποστατικού είναι κοινώς αποδεκτό ότι για τα έτη 2011, 2012 και 2013, οι εναγόμενοι κανένα ποσό δεν κατέβαλαν προς πληρωμή των εν λόγω τελών. Ο ενάγοντας κρατεί μέχρι σήμερα το ποσό των € 12.030 που του είχαν καταβάλει οι εναγόμενοι κατά την υπογραφή της συμφωνίας της 01/10/09 ως εγγύηση. Για όλα τα πιο πάνω κοινώς αποδεκτά και παραδεκτά γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Θέση του ενάγοντα τώρα είναι ότι «ήταν ρητώς και/ή εξυπακουόμενος ουσιώδης όρος της συγκατάθεσής του ... για τη μείωση των ενοικίων, ως προκύπτει και από τις κατά σειρά επιστολές του ημερομηνίας 19/12/11, 19/4/12 και 22/10/12 ότι οι εν λόγω μειώσεις του μηνιαίου ενοικίου θα είχαν εφαρμογή με την προϋπόθεση της ομαλής συνέχισης και εφαρμογής της συμφωνίας ενοικίασης μέχρι και την λήξη αυτής περί την 30/09/
11. Περαιτέρω ήταν ρητός όρος ότι σε κάθε περίπτωση που παραβιάζεται οποιοσδήποτε όρος της μεταξύ του ενάγοντος και των εναγομένων συμφωνίας ενοικίασης ή και κωλύετο η ομαλή συνέχιση αυτής, τότε καμιά από τις ανωτέρω προσωρινές διαφοροποιήσεις των μηνιαίων ενοικίων δεν θα τύγχαναν εφαρμογής, τουναντίον θα τύγχαναν αναδρομικής ισχύς οι ρητοί όροι της συμφωνίας ενοικίασης ως αρχικά είχαν συμφωνηθεί, δηλαδή οι εναγόμενοι θα οφείλουν να καταβάλουν αναδρομικά τα ενοίκια που προνοούνταν στη συμφωνία ενοικίασης». Συνεπώς, ισχυρίζεται ο ενάγοντας, «ένεκα του πρόωρου και/ή παράνομου τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης» από πλευράς εναγομένων, πριν την ημερομηνία δηλαδή που είχε συμφωνηθεί την 01/10/09 ότι θα έληγε η ενοικίαση, «οι εναγόμενοι οφείλουν να αποζημιώσουν τον ενάγοντα με τα πιο κάτω ποσά»: Α) Ποσόν €5640.- το οποίο αντιστοιχεί στη διαφορά των ποσών των ενοικίων που κατέβαλαν οι Εναγόμενοι κατά τους μήνες από τον Απρίλιο 2012 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2012 συμπεριλαμβανομένου„ σε σχέση με το ποσό των ενοικίων που σύμφωνα την αρχική Συμφωνία Ενοικίασης όφειλαν να καταβάλουν συνολικά .κατά τους εν λόγω μήνες, και τα οποία ποσά μετά τον πρόωρο και παράνομο τερματισμό της ενοικίασης από τους Εναγομένους καταστάθηκαν εκ νέου οφειλόμενα και απαιτητά από τους τελευταίους (ήτοι €940.- διαφορά ενοικίου ανά μήνα Χ 6 μήνες). Β) Ποσον €1.120.- το οποίο αντιστοιχεί στη διαφορά του ποσού του ενοικίου που κατέβαλαν οι Εναγόμενοι κατά τον μήνα Οκτώβριο 2012, σε σχέση με το ποσό του ενοικίου που σύμφωνα με την αρχική Συμφωνία Ενοικίασης όφειλαν να καταβάλουν οι Εναγόμενοι κατά τον εν λόγω μήνα, και το οποίο ποσό μετά τον πρόωρο και παράνομο τερματισμό της ενοικίασης από τους Εναγομένους κατέστη εκ νέου οφειλόμενο και απαιτητό από τους τελευταίους (ήτοι €1.120.- διαφορά ενοικίου ανά μήνα Χ 1 μήνα). Γ) Ποσόν €14.560.- το οποίο αντιστοιχεί στη διαφορά των ποσών των καταβαλλόμενων ενοικίων κατά τους μήνες από τον Νοέμβριο 2012 μέχρι τον Ιούνιο 2013 συμπεριλαμβανομένου, σε σχέση με το ποσό των ενοικίων που σύμφωνα με την αρχική Συμφωνία Ενοικίασης όφειλαν να καταβάλουν συνολικά οι Εναγόμενοι κατά τους εν λόγω μήνες, και τα οποία ποσά μετά τον πρόωρο και παράνομο τερματισμό της ενοικίασης από τους Εναγομένους κατέστησαν εκ νέου οφειλόμενα και απαιτητά από τους τελευταίους (ήτοι €1.820.- διαφορά ενοικίου ανά μήνα Χ 8 μήνες). Δ) Ποσόν €23.490.- το οποίο αντιστοιχεί στα εξ ολοκλήρου μη καταβληθέντα ενοίκια των μηνών Ιουλίου 2013 μέχρι τον Δεκέμβριο 2013 συμπεριλαμβανομένου (οπόταν και οι εναγόμενοι αποχώρησαν και εγκατέλειψαν το ενοικιαζόμενο ακίνητο) σύμφωνα με την αρχική συμφωνία Ενοικίασης. Ε) Ποσόν € 36.330 ως διαφυγόντα κέρδη και/ή μη ληξιπρόθεσμα ενοίκια τα οποία θα εισέπραττε ο ενάγοντας για την περίοδο από Ιανουάριο 2014 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2015... αν δεν λάμβανε χώρα ο πρόωρος και/ή παράνομος και/ή αντισυμβατικός τερματισμός της ενοικίασης... και τα οποία ο ενάγοντας παρά τις εκτεταμένες και/ή εύλογες και/ή αναμενόμενες προσπάθειες στις οποίες προέβη, ουδόλως πέτυχε να αναπληρώσει και/ή να αποφύγει και/ή να μετριάσει και/ή να αντικαταστήσει καθώς δεν κατέστη δυνατό να βρει νέους ενοικιαστές... για την πιο πάνω περίοδο μέχρι και τον χρόνο που σύμφωνα με τη συμφωνία ενοικίασης... θα έληγε η περίοδος ενοικίασης. Στ) Ποσόν € 1.435, 24 ως τέλη αποχετεύσεων για την περίοδο από το 2010 μέχρι και το 2013 συμπεριλαμβανομένου (4 έτη επί € 358, 81 ανά έτος) τα οποία, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με τη συμφωνία ενοικίασης οφείλαν να καταβάλουν οι εναγόμενοι, εντούτοις τα επωμιζόνταν και/ή τα είχε καταβάλει ο ενάγοντας και/ή ο ενάγοντας είχε παραχωρήσει εκ συμφώνου στους εναγόμενους αναστολή της πληρωμής τους υπό τον συμφωνηθέντα όρο ότι δεν θα παραβιάζονταν άρθρα, όροι και διατάξεις της συμφωνίας ενοικίασης, συμπεριλαμβανομένης της ενοικίασης μέχρι την τελευταία ημερομηνία.» Σημειώνω εδώ ότι κατά την ακρόαση διευκρινίστηκε από πλευράς ενάγοντα ότι αναφορικά με την αξίωση του υπό στοιχείο Ε ανωτέρω, δηλαδή για διαφυγόντα κέρδη και/ή μη ληξιπρόθεσμα ενοίκια για την περίοδο Ιανουάριο 2014 μέχρι και Σεπτέμβριο 2015, η αξίωση αυτή περιορίζεται μόνο σε σχέση με την περίοδο από Ιανουάριο 2014 μέχρι και Σεπτέμβριο 2014, εφόσον ο εκτός χρόνος ενοικίασης που θα άρχιζε μετά τον Σεπτέμβριο 2014 δεν ήταν δεσμευτικός για τα μέρη αλλά προαιρετικός, και οι εναγόμενοι, ως είναι αποδεκτό, αποφάσισαν να μην ασκήσουν το δικαίωμα συνέχισης της ενοικίασης και για τον έκτο αυτό χρόνο. Το σχετικό ποσό συνεπώς που αξιώνεται από τον ενάγοντα περιορίστηκε στο ποσό των € 36.090 που συνιστά, κατά τον τελευταίο, το ενοίκιο που είχε συμφωνηθεί με τη συμφωνία της 1/10/09 να καταβάλλεται κατά την εν λόγω εννιάμηνη περίοδο, ήτοι € 4.010 μηνιαίως. Σημειώνω επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, αλλά και τον ίδιο τον ενάγοντα, το ποσό των €12.030 που ο τελευταίος είχε λάβει αρχικά από τους εναγόμενους ως εγγύηση και το οποίο συνεχίζει να το κρατεί, αυτός, ο ενάγοντας δηλαδή, δέχεται να το συμψηφίσει και το έχει συμψηφίσει με το συνολικό ποσό των €82.335,24 που θεωρεί, ότι οφείλουν να τον πληρώσουν οι εναγόμενοι. Λόγω τούτου, ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι το συνολικό ποσό που πρέπει να του καταβάλουν οι εναγόμενοι ανέρχεται στο ποσό των €70.305,
12. Στην αντίπερα όχθη, η υπεράσπιση των εναγομένων, οι οποίοι αν και δεν αμφισβητούν το περιεχόμενο της συμφωνίας ενοικίασης της 01/10/09 και των μετέπειτα συμφωνιών για μείωση των εκάστοτε ενοικίων, αρνούνται ότι παρέβηκαν τα συμφωνηθέντα, περιστρέφεται γύρω από δύο άξονες. Ο πρώτος άξονας, που είναι στην ουσία νομικός, έγκειται στη θέση ότι εφόσον ο ενάγοντας είχε συμφωνήσει να λαμβάνει συγκεκριμένα ποσά κατά τη διάρκεια της ενοικίασης, διαφορετικά από αυτά που προνοούνταν στη συμφωνία της 01/10/09, και τα εν λόγω συμφωνηθέντα ποσά οι εναγόμενοι τα πλήρωναν κανονικά και ο ενάγοντας τα λάμβανε, ο τελευταίος κωλύεται και/ή εμποδίζεται από του να ισχυρίζεται οτιδήποτε το διαφορετικό και/ή να αξιώνει οποιαδήποτε περαιτέρω ποσά. Ο δεύτερος άξονας, ο οποίος αφορά μεταξύ άλλων και στην αξίωση του ενάγοντα για διαφυγόντα κέρδη και/ή ληξιπρόθεσμα ενοίκια για την περίοδο μετά τον Ιανουάριο 2014, έγκειται στη θέση ότι καμία ζημιά δεν έπαθε ο τελευταίος, αλλά ακόμη και να έπαθε κάποια ζημιά, δεν δικαιούται να αποζημιωθεί διότι δεν έλαβε ποτέ οποιαδήποτε μέτρα περιορισμού και/ή μείωση της ζημιάς που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι με το δικόγραφο τους οι εναγόμενοι ήγειραν και ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα για επιστροφή του ποσού των € 12.030 που είχε δοθεί στον τελευταίο ως εγγύηση και που αυτός συνέχιζε να κατακρατεί, παράνομα όμως κατά τους εναγόμενους. Κατά την έναρξη της ακρόασης όμως, όταν και αναφέρθηκε από πλευράς ενάγοντα ότι δεχόταν να συμψηφίσει και συμψήφιζε το εν λόγω ποσό με το συνολικό ποσό που αξίωνε από τους εναγόμενους, δηλώθηκε από πλευράς εναγομένων ότι η ανταπαίτηση δεν θα προωθείτο. Σημειώνω εδώ ότι κατά την ακρόαση, η πλευρά της υπεράσπισης δέχτηκε ότι αν δικαιούται ο ενάγοντας σε οποιοδήποτε ποσό αυτό θα μπορούσε να ανέλθει μόνο σε €18.000, ήτοι στα ενοίκια για τους τελευταίους 9 μήνες του 2014, όταν το υποστατικό είχε εγκαταλειφθεί και το ενοίκιο είχε συμφωνηθεί να ανέρχεται στις €2.
13. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης αμφότερες οι πλευρές παρουσίασαν από έναν μάρτυρα. Συγκεκριμένα, από πλευράς ενάγοντα κατέθεσε ο ίδιος (Έγγραφο Α) ενώ από πλευράς Υπεράσπισης κατέθεσε ο εναγόμενος 1 (ΜΥ1 - Έγγραφο Β). Η μαρτυρία αμφότερων των μαρτύρων κάλυψε και τα γεγονότα που ήταν ήδη εκ της δικογραφίας παραδεκτά αλλά και τα γεγονότα που δεν ήταν παραδεκτά. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας αφορούσε ουσιαστικά στο αποδεκτό περιεχόμενο των εγγράφων που ανταλλάχτηκαν μεταξύ των διαδίκων και τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια, κατά τη σύνοψη της μαρτυρίας θα παραθέτω για σκοπούς πληρότητας αλλά και λόγω της φύσης της υπόθεσης, αυτούσιο το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων. Σημειώνω εδώ ότι το ουσιαστικό περιεχόμενο της συμφωνίας της 01/10/09 (Τεκ.1) έχει ήδη παρατεθεί πιο πάνω. Προς επίρρωση λοιπόν του ισχυρισμού του ότι «ήταν ρητός ουσιώδης όρος της αποδοχής μου για μείωση του ποσού του συμφωνηθέντος ενοικίου με βάση την αρχική συμφωνία ενοικίασης, η εξάντληση της χρονικής περιόδου ενοικίασης όπως προβλέφθηκε στη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 01/10/09», ο ενάγοντας κατέθεσε ως τεκμήρια την παραδεκτή συμφωνία ενοικίασης Τεκ. 1 καθώς και την παραδεκτή αλληλογραφία που ανταλλάχτηκε μεταξύ 19/12/11 και 22/10/12 (Τεκ. 2 έως Τεκ. 5). Ειδικότερα, Επιστολή ενάγοντα 19/12/11 - Τεκ.2 «Αναφέρομαι στη μεταξύ μας Συμφωνία Ενοικίασης, ημερομηνίας 01/10/09 για να σας ενημερώσω ότι, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των επιπτώσεων της πάνω στην αγορά με αρνητική συνέπεια πάνω στις πωλήσεις, έχω αποφασίσει να διαφοροποιήσω προσωρινά και για περίοδο έξι μηνών, το άρθρο 3(γ), αναστέλλοντας μέχρι 30/09/2012 τη συμφωνημένη μηνιαία αύξηση που θα επιβαλλόταν από 01/04/
14. Έτσι, το μηνιαίο ενοίκιο θα παραμείνει το ίδιο όπως σήμερα, δηλαδή €3000,- ανά μήνα μέχρι τη 30/09/
15. Το μηνιαίο ενοίκιο θα αυξηθεί στο συμφωνημένο επίπεδο των €3.640,- ανά μήνα από την 01/102012 και θα ακολουθήσουν οι άλλες διευθετήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 3(δ), 3(ε) και 3(ζ). Όλα τα υπόλοιπα άρθρα της αρχικής συμφωνίας παραμένουν αναλλοίωτα ως έχουν. Επίσης αναλλοίωτο παραμένει και υπόλοιπο άρθρο 3, ως προς όλες τις υπόλοιπες παραγράφους του συμπεριλαμβανομένων των 3(δ), 3(ε) και 3(ζ). ΟΙ παράγραφοι αυτές παραμένουν όπως στην αρχική μας συμφωνία. Παράλληλα θα ήθελα να κάνω έκκληση όπως, μέχρι την πιο πάνω αναφερόμενη ημερομηνία της 30/09/2010, συνεχίσετε να πληρώνετε εσείς το μικρό ποσό της φορολογίας που αναλογεί στο παρόν ενοίκιο, χωρίς να το αποκόπτετε από αυτό και χωρίς να το μεταφέρετε σε μένα.» Επιστολή ενάγοντα 19/04/12 - Τεκ.3 «Αναφέρομαι στη μεταξύ μας Συμφωνία Ενοικίασης, ημερομηνίας 01/10/09 για να σας ενημερώσω ότι, εξαιτίας της οικονομικής έχω αποφασίσει, σε συνέχεια της επιστολής μου 19/12/11 και ύστερα από τη χθεσινή μας συνάντηση, να προχωρήσω, πέρα από την αναστολή της συμφωνημένης μηνιαίας αύξησης, άρθρο 3(γ), και σε περαιτέρω μείωση του μηνιαίου ενοικίου από €3000 σε €2700 από 01/04/
16. Οι διευθετήσεις αυτές είναι προσωρινές και μέχρι 31/12/
17. Πριν το τέλος του 2012 και γύρω στις 15/12/12 θα επικοινωνήσουμε ξανά για το αν θα επανέλθει ή όχι η προσαρμογή του ενοικίου στα επίπεδα των αρχικών προνοιών της πιο πάνω συμφωνίας μας. Διευκρινίζεται πως όλα τα υπόλοιπα άρθρα της αρχικής συμφωνίας παραμένουν αναλλοίωτα ως έχουν. Επίσης αναλλοίωτο παραμένει και υπόλοιπο άρθρο 3, ως προς όλες τις υπόλοιπες παραγράφους του συμπεριλαμβανομένων των 3(δ), 3(ε) και 3(ζ). Οι παράγραφοι αυτές παραμένουν όπως στην αρχική μας συμφωνία. Παράλληλα θα ήθελα να κάνω έκκληση όπως, μέχρι την πιο πάνω αναφερόμενη ημερομηνία της 31/12/2012, συνεχίσετε, όπως τώρα, να πληρώνετε εσείς το μικρό ποσό της φορολογίας που αναλογεί στο παρόν ενοίκιο, χωρίς να το αποκόπτετε από αυτό. Το συνολικό ετήσιο ποσό αυτού του φόρου θα το διακανονίζουμε μέσω του ετήσιου τέλους αποχετεύσεων που θα πληρώνω εγώ.» Επιστολή εναγομένων 23/04/2012 - Τεκ. 4 «Σχετικά με το από 19/04/2012 τηλεγράφημα σας θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο του.» Επιστολή ενάγοντα 22/10/12 - Τεκ.5 «Αναφέρομαι στην μεταξύ μας συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 01/10/09 για να σας ενημερώσω ότι, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχω αποφασίσει σε συνέχεια των επιστολών μου 19/12/11 και 19/04/12 και ύστερα από την πρόσφατη συνάντησή μας να προχωρήσω, πέραν από την αναστολή της συμφωνημένης μηνιαίας αύξησης, άρθρο 3(γ) και της μείωσης του μηνιαίου ενοικίου από €3.000 σε €2.700 (επιστολή 19/04/12), σε περαιτέρω αναστολή/μείωση του μηνιαίου ενοικίου από €3.000 σε €2.000 από 01/11/
18. Επίσης, προβαίνω σε αναστολή της πληρωμής των τελών αποχέτευσης και της ασφάλειας πυρός που προνοούνται στο άρθρο 5 της αρχικής μας συμφωνίας της 01/10/
19. Οι διευθετήσεις αυτές είναι προσωρινές και διάρκειας μέχρι 30/09/
20. Πριν από την ημερομηνία αυτήν και γύρω στις 15/09/13 θα συναντηθούμε ξανά για το αν θα επανέλθει ή όχι η προσαρμογή του ενοικίου και των άλλων διαφοροποιήσεων στα επίπεδα των αρχικών προνοιών της πιο πάνω συμφωνίας μας ή αν θα συνεχίσει μέχρι το τέλος της με τις νέες διευθετήσεις. Διευκρινίζεται πως όλα τα υπόλοιπα άρθρα της αρχικής συμφωνίας παραμένουν αναλλοίωτα ως έχουν. Επίσης αναλλοίωτο παραμένει και το υπόλοιπο περιεχόμενο των άρθρων 3 και 5 ως προς όλες τις υπόλοιπες παραγράφους του, συμπεριλαμβανομένων των 3(δ), 3(ε) και 3(ζ). Οι παραγράφοι αυτές παραμένουν όπως στην αρχική μας συμφωνία η οποία παραμένει καθ' ολοκληρία σε ισχύ. Νοείται ότι οι πιο πάνω διαφοροποιήσεις αφορούν μόνο τα ποσά και όχι οποιαδήποτε άρθρα ή/και οποιουσδήποτε όρους αυτών που περιλαμβάνονται στην αρχική συμφωνία ενοικίασης της 01/10/
21. Νοείται περαιτέρω ότι η αρχική μας συμφωνία ενοικίασης της 01/10/09 παραμένει σε ισχύ τόσο ως προς τη διάρκεια της όσο και ως προς το σύνολο των άρθρων και προνοιών της. Παραβίαση των όποιων άρθρων, όρων και/ή διατάξεων συμπεριλαμβανομένης της συνέχισης της ενοικίασης μέχρι την τελευταία ημερομηνία (άρθρο 1 και άρθρα 2 και 3) της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης 01/10/09, συνεπάγεται ακύρωση όλων των διαφοροποιήσεων που αναφέρονται με τις πιο πάνω επιστολές και η συμφωνία ενοικίασης παραμένει εξ' ολοκλήρου σε ισχύ όπως αρχικά συμφωνήθηκε και με το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη να διεκδικήσει με όλα τα νόμιμα μέσα τα δικαιώματά του συμπεριλαμβανομένων των ποσών των ενοικίων, τελών κλπ που με τις πιο πάνω επιστολές έχουν ανασταλεί. Νοείται παράλληλα ότι μέχρι την αναφερόμενη ημερομηνία αναστολής 30/09/13 θα συνεχίσετε όπως τώρα να πληρώνετε εσείς το μικρό ποσό της φορολογίας που αναλογεί στο νέο ενοίκιο χωρίς να το αποκόπτετε από αυτό και να το καταβάλλετε στην Υπηρεσία του Φόρου στις τακτές ημερομηνίες. Νοείται ότι όλες οι αναστολές και διευθετήσεις που γίνονται με την επιστολή αυτήν γίνονται τελεσίδικες και δεν διεκδικούνται μόνο αν η ενοικίαση συνεχίσει μέχρι τη λήξη της όπως συμφωνείται στην αρχική συμφωνία ενοικίασης..» Επί της εν λόγω επιστολής καταγράφεται χειρόγραφα από πλευράς εναγόμενου 1 και εναγόμενης 3 η φράση «αποδέχομαι». Σημειώνω εδώ ότι κατά την αντεξέταση του ενάγοντα, υποδείχθηκε στον τελευταίο από την ευπαίδευτη συνήγορο των εναγομένων ότι η πρώτη φορά που φαίνεται να αναφέρθηκε οτιδήποτε από μέρους του για δικαίωμα αναδρομικής διεκδίκησης οποιουδήποτε ποσού, καθώς και για το ότι οι συμφωνηθείσες μειώσεις των ενοικίων θα τελούσαν υπό την προϋπόθεση ενοικίασης του υποστατικού μέχρι τη λήξη της διάρκειας που αναφέρετο στη συμφωνία ενοικίασης, ήταν με την τελευταία επιστολή του ημερομηνίας 22/10/12, αφού τίποτα παρόμοιο δεν αναφέρετο στις προηγούμενες επιστολές του προς τους εναγόμενους. Θέση του ενάγοντα ήταν ότι αν και τον όρο περί αναδρομικής διεκδίκησης προηγούμενων ποσών τον έθεσε στην επιστολή της 22/10/12 διότι «ένοιωσε τότε ότι οι εναγόμενοι σκέφτονταν να αποχωρήσουν από το υποστατικό», εντούτοις πάντοτε εξηγούσε προφορικά στους εναγόμενους ότι προέβαινε στις μειώσεις υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί θα παρέμεναν στο υποστατικό για όσο χρόνο προνοούσε η συμφωνία τους και πάντα έκαμνε αναφορά στις επιστολές του στη θέση του ότι όλοι οι υπόλοιποι όροι της συμφωνίας της 01/10/09 παρέμεναν αναλλοίωτοι και δεσμευτικοί, στους οποίους όρους περιλαμβάνετο και η συμφωνηθείσα διάρκεια της ενοικίασης. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, αν και μέχρι και τις 22/10/12 που έστειλε την επιστολή Τεκ.5, επιδεικνυόταν από πλευράς του κάθε καλή θέληση να βοηθήσει τους εναγόμενους να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, εντούτοις οι τελευταίοι, κατά παράβαση της συμφωνίας της 01/10/09, παρέλειψαν να του καταβάλουν τα ενοίκια για τον Φεβράρη, Μάρτη και Απρίλη του
22. Για τον λόγο αυτό, ισχυρίστηκε ο ενάγοντας, αναγκάστηκε να στείλει στους εναγόμενους νέα επιστολή στις 05/04/13, με την οποία υπενθύμιζε αφ' ενός τους εναγόμενους ότι όλες οι διαφοροποιήσεις που είχαν γίνει ως τότε τελούσαν υπό τον όρο ότι αυτοί δεν θα παρέβαιναν τους υπόλοιπους όρους της συμφωνίας και ότι σε μια τέτοια περίπτωση, αυτός θα είχε το δικαίωμα να διεκδικήσει όλα τα ποσά που «με τις πιο πάνω επιστολές είχαν ανασταλεί»», και απαιτούσε αφ' ετέρου όπως «τερματίσετε την καθυστέρηση πληρωμής των ενοικίων και να θέσετε σε πλήρη εφαρμογή τα συμφωνηθέντα» (Τεκ.6). Με την ίδια δε επιστολή της 05/04/13, ο ενάγοντας «υπενθύμισε» στους εναγόμενους και ότι «αν σκοπεύετε να εγκαταλείψετε το υποστατικό που σας ενοικιάζω θα πρέπει να μου δώσετε, όπως προνοείται στην αρχική συμφωνία μας, προειδοποίηση και πως δεν δικαιούστε σε τέτοια περίπτωση να μου κατακρατείτε ενοίκια έναντι της προκαταβολής ντεπόζιτου που μου είχατε παραχωρήσει». Τελικά οι εναγόμενοι, ισχυρίστηκε ο ενάγοντας, του παρέδωσαν στις 20/09/13 επιστολή με μεταγενέστερη ημερομηνία, 30/09/13 δηλαδή, με την οποία τον ενημέρωναν ότι «λόγω της επικρατούσας κατάστασης αδυνατούμε να ανταποκριθούμε στις οικονομικές μας υποχρεώσεις απέναντι σας. Συνεπώς, βρισκόμαστε σε δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι σε τρεις μήνες από σήμερα (όπως προκύπτει εκ της συμφωνίας μας από 01/10/09) θα εκκενώσουμε το ανωτέρω κτήριο» (Τεκ.7). Σημειώνω εδώ ότι όπως φαίνεται και από τις αναφορές αλλά και τις αξιώσεις του ίδιου ενάγοντα (βλ. σελ.14 Έγγραφο Α), είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι εναγόμενοι κατέβαλαν στον ενάγοντα τα ενοίκια μέχρι τον Ιούλιο του 2013, περιλαμβανομένων δηλαδή και των ενοικίων που απαιτήθηκαν με την επιστολή της 05/04/13, στο μειωμένο βέβαια ποσό. Αναφορικά τώρα με την αξίωσή του για ποσό €36.090 για την περίοδο Ιανουαρίου 2014 μέχρι και Σεπτέμβριο 2014, ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι το ποσό αυτό, το οποίο αντιστοιχεί στα ενοίκια που θα λάμβανε κατά την εν λόγω περίοδο με βάση τη συμφωνία της 01/10/09, το αξιώνει από τους εναγόμενους διότι «σε όλους αυτούς τους μήνες, παρά τις πολλές προσπάθειες που κατέβαλα, δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω άλλους ενοικιαστές για να ενοικιάσουν το κατάστημα ώστε να αντισταθμίσω τις ζημιές και τις απώλειες τις οποίες υπέστηκα σαν αποτέλεσμα του πρόωρου και παράνομου τερματισμού της ενοικίασης του καταστήματος από τους εναγόμενους και της εγκατάλειψης τους για τους μήνες αυτούς που κανονικά με βάση τη συμφωνία ενοικίασης, έπρεπε να ενοικιάζετο από τους εναγόμενους». Ειδικότερα, ήταν η θέση του ενάγοντα ότι προέβη σε διαφήμιση του ότι το υποστατικό του προσφέρετο προς ενοικίαση, τόσο με ανάρτηση σχετικών πινακίδων όσο και προφορικά στους φίλους και γνωστούς του, χωρίς όμως αποτέλεσμα, ενώ διόρισε και την κτηματομεσιτική εταιρεία A. PETRIDES LANDTOYRIST AGENCY LTD για να προσπαθήσει να του εξεύρει ενοικιαστή. Όπως του βεβαίωσε η συγκεκριμένη κτηματομεσιτική εταιρεία, «από τον Οκτώβριο 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2006 και παρά τις προσπάθειες μας λόγω της οικονομικής κρίσης δεν κατέστη δυνατή η ενοικίαση» (Τεκ. 12). Αναφορά τέλος έκαμε ο ενάγοντας και σε προσπάθειες του να αλλάξει τη χρήση του υποστατικού ώστε να διευρύνει τον κύκλο των πιθανών ενοικιαστών, όμως στο τέλος του λέχθηκε από τις αρμόδιες αρχές ότι αυτό δεν ήταν δυνατό να γίνει. Κατά την αντεξέταση επί των πιο πάνω ισχυρισμών του, υποδείχθηκε στον ενάγοντα ότι αν και η συμφωνία της 01/10/09 έκαμνε αναφορά σε πληρωμή ενοίκιού ύψους €4.010 κατά την εν λόγω περίοδο, εντούτοις ο ίδιος, αναγνωρίζοντας το γενικότερο πρόβλημα που υπήρχε τότε στην οικονομία, δέχτηκε να πληρώνεται το ποσό των €2000, ως λογικό υπό τις τότε περιστάσεις ενοίκιο. Του υπεβλήθη συναφώς ότι θα ήταν παράλογο να αναζητεί ενοικιαστή που να του πληρώνει ως ενοίκιο, ποσό το οποίο και αντικειμενικά ιδώμενο αλλά και όπως ο ίδιος έδειξε να αναγνωρίζει, ήταν τότε υπερβολικό και του ζητήθηκε να αναφέρει στο Δικαστήριο τι ενοίκιο είναι που ζητούσε κατά τις κατ' ισχυρισμό προσπάθειες του να εξεύρει νέο ενοικιαστή. Η επί του προκειμένου θέση του ενάγοντα ήταν ότι «.δεν είχα διαμορφώσει τιμή και επειδή ήταν περίοδος ρευστή, κρίσης, έβλεπα ότι τα υποστατικά έγραφαν πωλείται ή ενοικιάζεται, δεν είχα διαμορφώσει τελική τιμή που θα μπορούσα να ενοικιάσω το υποστατικό.... δεν έδωσα δηλαδή ένα ποσό ενοικίασης στην εταιρεία αυτή, στον ατζέντη, που θα μπορούσαν να διαπραγματευτούν αυτοί. Το ποσό θα το διαπραγματεύομαι εγώ. Τη διαπραγμάτευση εσπούδασα την διότι και από την πείρα μου το ποσό εξαρτάται από ποιοι το ενοικιάζουν όπως έγινε και με τους εναγόμενους. Προηγουμένως το είχα ενοικιάσει σε άλλους, άλλοι όροι άλλα ποσά. Όταν το ενοικίασα στους εναγόμενους συμφωνήσαμε άλλα ποσά έτσι θα γίνει και σε περίπτωση που θα βρεθεί άλλος ενοικιαστής....». Τέλος, η μαρτυρία του ενάγοντα επεκτάθηκε και στο θέμα των αξιούμενων τελών αποχέτευσης, θέμα για το οποίο του υπεβλήθη κατά την αντεξέταση ότι με βάση τις δικές του επιστολές τα σχετικά ποσά είχε αναλάβει να τα πληρώνει ο ίδιος. Ο ενάγοντας απέρριψε τη θέση αυτή ισχυριζόμενος ότι η συμφωνία της 01/10/09 ήταν ρητή ως προς το ότι είναι οι εναγόμενοι που έπρεπε να πληρώνουν τα εν λόγω τέλη και ότι ο μόνος λόγος που αυτός προχώρησε και τα πλήρωσε ο ίδιος (Τεκ. 11) ήταν διότι οι εναγόμενοι δεν τα πλήρωναν. Σημειώνω εδώ ότι κατά τη μαρτυρία του ο ενάγοντας κατέθεσε ως Τεκμήρια 8, 9 και 10 τις επιστολές που ανταλλάχθηκαν μετά την επιστολή τερματισμού της ενοικίασης από τους εναγόμενους, στα πλαίσια των οποίων επιστολών, οι δύο πλευρές και οι δικηγόροι τους εξέφρασαν τις θέσεις και τις αξιώσεις τους επί των επίδικων θεμάτων. Κατά τη δική του μαρτυρία τώρα, ο εναγόμενος 1, όπως και ο ενάγοντας, επανέλαβε τη θέση που αναφέρετο στα δικόγραφα του, ήτοι ότι στη βάση των εκάστοτε συμφωνιών των μερών, το μηνιαίο ενοίκιο που έπρεπε να καταβάλλεται στον τελευταίο μειωνόταν μεν, αλλά καταβαλλόταν πλήρως και ουδέποτε πριν τις 22/10/12 ανέφερε ο ενάγοντας ότι διατηρούσε το δικαίωμα ή ότι επιφυλασσόταν να διεκδικήσει στο μέλλον οποιαδήποτε ποσά είχε ήδη συμφωνήσει ρητά να μην αξιώσει ως ενοίκια. Δέχτηκε ο ΜΥ1 ότι οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν το περιεχόμενο της επιστολής του ενάγοντα ημερομηνίας 22/10/12 όμως ισχυρίστηκε ότι, «.λόγω του ότι δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε να καταβάλλουμε το μηνιαίο ενοίκιο των € 2.000... και επειδή σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε να κατέχουμε και να χρησιμοποιούμε το επίδικο υποστατικό χωρίς να πληρώνουμε τον ενάγοντα, τον Σεπτέμβριο του 2013 βρήκαμε νέο κατάστημα, το ενοίκιο του οποίου ήταν χαμηλότερο... (οπόταν και)... με επιστολή μας ημερομηνίας 30/09/13 ενημερώσαμε τον ενάγοντα ότι τερματίζουμε τη συμφωνία ενοικίασης και ότι εντός τριών μηνών να εκκενώσουμε το υποστατικό... το μόνο που πράξαμε ήταν να τερματίσουμε το συμβόλαιο ενοικίασης έναν χρόνο πριν την κανονική λήξη του προκειμένου να βοηθήσουμε την επιχείρησή μας, αλλά και για να μην στερήσουμε από τον ενάγοντα τη δυνατότητα να ενοικιάσει το υποστατικό σε άλλους ενοικιαστές λόγω του ότι εμείς αδυνατούσαμε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το μηνιαίο ενοίκιο των € 2000 αφού σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου του ενάγοντα, αν συνεχίζαμε την ενοικίαση και για τον πέμπτο χρόνο το ενοίκιο θα συνέχιζε να ήταν αυτό και δεν θα μειωνόταν περαιτέρω». Κατά το ΜΥ1, ο ενάγοντας δεν δικαιούται υπό τις περιστάσεις κανένα ποσό, αφ' ενός διότι όλα τα μειωμένα ποσά που αυτός ήδη εισέπραξε, τα εισέπραξε κατόπιν συμφωνίας των μερών και αδιαμαρτύρητα και αφ' ετέρου διότι δεν προέβη ποτέ σε οποιανδήποτε λογική και επαρκή προσπάθεια να εξεύρει νέους ενοικιαστές, παρά και το ότι οι εναγόμενοι του έδωσαν κάθε λογική ευκαιρία και χρόνο να το πράξει. Όσον αφορά τέλος το θέμα των τελών αποχέτευσης, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε ο ενάγοντας προσκόμισε στους εναγόμενους οποιοδήποτε σχετικό λογαριασμό ώστε να ζητήσει να πληρωθεί το ανάλογο ποσό. Μάλιστα δε, ανέφερε ο μάρτυρας, στις επιστολές του ιδίου του ενάγοντα αναφέρεται ότι τα σχετικά τέλη θα τα πλήρωνε αυτός, ο ενάγοντας δηλαδή, και ότι στο τέλος, τα ποσά που θα κατέβαλλε θα συμψηφίζονταν με τα ποσά που θα κατέβαλλαν οι εναγόμενοι ως φόρο άμυνας, κάτι όμως που ουδέποτε έγινε. Αν μη τι άλλο, ισχυρίστηκε ο ΜΥ1, αν ο ενάγοντας τελικά ήθελε τους εναγόμενους να πληρώνουν τα σχετικά τέλη, τότε έπρεπε τουλάχιστο να τους ενημερώσει σχετικά. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αμφότερων των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές τελικές αγορεύσεις, αναφορά στις οποίες κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Περιορίζομαι όμως επί του παρόντος να αναφέρω ότι στις αγορεύσεις τους αυτές, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ασχολήθηκαν, με τις βασικές αρχές του δικαίου των συμβάσεων, καθώς και με τις αρχές που αφορούν στην ερμηνεία συμβάσεων και νομικών εγγράφων από το Δικαστήριο. Έδωσαν δε αμφότεροι έμφαση και στις αρχές που διέπουν τον νομικό όρο κώλυμα, ως ο όρος αυτός διατυπώθηκε στην υπόθεση Central London Property Trust v. High Trees House Ltd. [1947] 1 K.B. 130 και επεξηγήθηκε τόσο στην κυπριακή όσο και στην αγγλική νομολογία. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου και τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. Παύλου v. Αστυνομίας