← Κύπρος

Ιωάννου κ.α. ν. Οικονομίδης κ.α., Aρ. Αγωγής: 1347/2020, 16/2/2022

Ιωάννου κ.α. ν. Οικονομίδης κ.α., Aρ. Αγωγής: 1347/2020, 16/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 1347/2020 ΜΕΤΑΞΥ:

  1. XXXXX Ιωάννου
  2. XXXXX Ιωάννου Εναγόντων και
  3. XXXXX Οικονομίδης
  4. XXXXX Οικονομίδου Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 19/11/21 για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης Ημερομηνία: 16 Φεβρουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Π. Φωτιάδη για Ε. Φλουρέντζου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Ι. Μιχαήλ για Α. & Α. Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Σύντομη αναδρομή στον φάκελο της δικογραφίας: Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 15/06/2020 με Κλητήριο Ένταλμα Γενικώς Οπισθογραφημένο. Αξιώνεται η επιδίκαση γενικών και ειδικών αποζημιώσεων εναντίον των Εναγομένων για παραβίαση του Συντάγματος και/ή του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η επιδίκαση αποζημιώσεων για παρενόχληση και/ή επίθεση και/ή παράνομη επέμβαση σε πρόσωπο και/ή δυσφήμιση, αποζημιώσεις για ψυχική ταλαιπωρία που έχουν υποστεί και/ή υφίστανται οι Ενάγοντες από την παράνομη, άδικη και εκ προθέσεως επίθεση και/ή παρενόχληση και/ή δυσφήμιση και/ή εξύβριση και/ή επιζήμια ψευδολογία που δέχτηκαν και/ή δέχονται από τους Εναγόμενους. Αξιώνονται επίσης τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που έχουν υποστεί οι Ενάγοντες συνεπεία των πιο πάνω καθώς επίσης και διάταγμα που να εμποδίζει τους Εναγόμενους να παρενοχλούν και/ή εξυβρίζουν και/ή προσεγγίζουν τους Ενάγοντες. Στις 22/06/2020 καταχωρίστηκε από τους Ενάγοντες μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον των Εναγομένων (η Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων). Ζητείται η έκδοση διαταγμάτων που να απαγορεύουν στους Εναγόμενους να πλησιάζουν τους Ενάγοντες σε ακτίνα 10 μέτρων, να επιτίθενται και/ή παρενοχλούν και/ή απειλούν τους Ενάγοντες/Αιτητές και/ή να επεμβαίνουν προς το πρόσωπο των Εναγόντων/Αιτητών, να εισέρχονται εντός της οικίας των Εναγόντων/Αιτητών, να εξυβρίζουν και/ή να δυσφημούν τους Ενάγοντες/Αιτητές μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της αγωγής και/ή μέχρι άλλης ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1, κ. XXXXX Ιωάννου (η Ένορκη Δήλωση Ιωάννου). Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν δικαιολογείτο η χορήγηση οποιασδήποτε θεραπείας στην απουσία της άλλης πλευράς και διέταξε την επίδοση της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στην Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στις 27/07/2020 (η Ένσταση) που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας της Εναγόμενης 2, κας XXXXX Οικονομίδου (η Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου). Ακολούθησε η καταχώριση αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους των Εναγόντων η οποία, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, εγκρίθηκε από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα την καταχώριση την 1/12/20 συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του Ενάγοντα υπ' αριθμό 1 (η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ιωάννου). Ακολούθησε νέα αίτηση για λήψη άδειας καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Εναγομένων στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της Εναγόμενης 2, η οποία καταχωρίστηκε στις 13/4/21 (η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου). Στη συνέχεια, οι Ενάγοντες καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία οι επιζητούν την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει και να διατάσσει την αντεξέταση της Εναγόμενης 2 επί του περιεχομένου των παραγράφων 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23 και 27 της Ένορκης Δήλωσης Οικονομίδου καθώς επίσης και την παρουσία του Δρ. XXXXX Α. Σπαρτάλη, Γενικού Χειρούργου & Αγγειοχειρούργου σε ότι αφορά το περιεχόμενο του Ιατρικού Πιστοποιητικού του το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου. Σύνοψη θέσεων που προβάλλονται στην Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων όπως αυτές προκύπτουν από το σύνολο των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρίστηκαν στο Δικαστήριο: Κρίνω σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να παραθέσω μία σύνοψη των θέσεων των διαδίκων στο πλαίσιο της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με αναφορά στην Ένορκη Δήλωση Ιωάννου, στην Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου καθώς επίσης και στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ιωάννου και Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες, οι Εναγόμενοι είναι γείτονες τους και διαμένουν σε όμορες οικίες. Η γειτονική τους σχέση άρχισε από το έτος 2012 ημερομηνία κατά την οποία μετακόμισαν δίπλα τους οι Εναγόμενοι και έκτοτε, σύμφωνα πάντα με τους Ενάγοντες, η σχέση τους είναι προβληματική, ενοχλητική και καταπιεστική. Σύμφωνα με την εκδοχή των Εναγόντων η επιθετικότητα της Εναγόμενης 2 προς αυτούς χρονολογείται από το Νοέμβριο του 2012 όταν αυτή άρχισε να τους επιτίθεται και, ιδιαίτερα στον γιό τους, θεωρώντας τους υπαίτιους για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Ο Ενάγων υπ' αριθμό 1 αναφέρει ότι παραπονέθηκαν επανειλημμένως για αυτήν την συμπεριφορά στην Αστυνομία αλλά οι προσπάθειες της Αστυνομίας να πείσουν αυτήν να δεχθεί ιατρική βοήθεια δεν καρποφόρησαν. Τόσο στην Ένορκη Δήλωση Ιωάννου όσο και στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ιωάννου παρατίθεται η εκδοχή των Εναγόντων σε σχέση με διάφορα περιστατικά που διαμείφθηκαν μεταξύ των διαδίκων. Συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά σε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στις 15/03/2014 και για το οποίο καταλογίζεται στην Εναγόμενη 2 επίθεση προς την Ενάγουσα 2 (σύζυγο του Ενάγοντα 1) και τον γιο των Εναγόντων. Αναφέρει ότι η Εναγόμενη 2 προσπάθησε να στραγγαλίσει την Ενάγουσα
  5. Αναφέρει επίσης ότι ο γιος των Εναγόντων στην προσπάθεια του να βοηθήσει τη μητέρα του δέχτηκε δάγκωμα στο δάχτυλο του από την Εναγόμενη
  6. Περαιτέρω, ο Ενάγων 1 κάνει αναφορά σε ακόμα ένα περιστατικό το 2018 όπου ενώ πήγαινε προς το αυτοκίνητό του για να μεταβεί στην εργασία του, η Εναγόμενη 2 πέταξε κάλαθο αχρήστων προς το μέρος του, χωρίς όμως να τον κτυπήσει. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Ιωάννου, η επιθετική και παρενοχλητική συμπεριφορά της Εναγόμενης 2 με βρισιές και κατάρες είναι συνεχιζόμενη, αφού σχεδόν καθημερινώς εξυβρίζει τους Ενάγοντες και καταριέται τόσο αυτούς όσο και τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Περαιτέρω, στην Ένορκη Δήλωση Ιωάννου γίνεται αναφορά σε περιστατικό που έλαβε χώρα στις 22/05/2020 περί τις 03:00 τα ξημερώματα όταν άκουσαν έντονα κτυπήματα στην πόρτα τους τα οποία συνοδεύονταν με βρισιές. Αναγνώρισαν τη φωνή της Εναγόμενης 2, όμως δεν άνοιξαν την πόρτα, παρά μόνο παρακολουθούσαν από τη τζαμαρία μέχρι να φύγει. Γίνεται επίσης αναφορά σε περιστατικό στις 25/05/2020 και ώρα 18:30 το απόγευμα, όταν ο γιος τους ήρθε στην οικία τους και μόλις η Εναγόμενη 2 τον είδε από το περιτείχισμα της οικίας της, άρχισε να τον βρίζει και να επαναλαμβάνει τις κατάρες της. Αναφέρεται επίσης σε περιστατικό στις 26/05/2020 και ώρα 22:30 το βράδυ όταν η Εναγόμενη 2 άρχισε πάλι να χτυπά την πόρτα της οικίας τους. Αυτή τη φορά ο Ενάγων 1 άνοιξε την πόρτα και η Εναγόμενη 2, κατά τη θέση του, άρχισε να βρίζει. Αναφέρει επίσης ότι ήρθε εντός της αυλής της οικίας τους και ο Εναγόμενος 2 ο οποίος τον έσπρωχνε με βία και άρχισε να του φωνάζει ότι έχει πολλή δύναμη και ότι θα τον αφανίσει και θα τον εξαφανίσει. Στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ιωάννου γίνεται αναφορά σε νέο περιστατικό στις 2/9/20 όπου καταλογίζεται επιθετική συμπεριφορά από την Εναγόμενη 2 στην Ενάγουσα 2 ως αποτέλεσμα της οποίας η Ενάγουσα 2 φοβήθηκε και ένιωσε ανασφάλεια και στην προσπάθεια της να ξεφύγει από την Εναγόμενη 2 σκόνταψε και έπεσε στο έδαφος. Από αυτό το τελευταίο περιστατικό, σύμφωνα πάντα με τη θέση των Εναγόντων, επιβεβαιώνεται ότι η κατάσταση με τους γείτονες τους δεν πρόκειται να σταματήσει και ότι θα ζουν υπό καθεστώς φόβου, απειλών και επιθέσεων. Τη δική της εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή εκ μέρους των Εναγομένων δίδει η Εναγόμενη
  7. Αναφέρει ότι είχε ανεξήγητους πονοκεφάλους το έτος 2007-
  8. Το 2011 είχε περιέλθει στην αντίληψη της ότι ο υιός του Ενάγοντα 1, ένεκα του επαγγέλματος του ως τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών είχε εγκαταστήσει παράνομα, κατά τη θέση της, καλώδια τα οποία περνούσαν από την οικία των Εναγόντων στις οικίες των γειτονικών σπιτιών από την ταράτσα, συμπεριλαμβανομένου και του δικού της σπιτιού, το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το σπίτι των Εναγόντων. Τα μηχανήματα και καλώδια τα οποία έχει εγκαταστήσει εκπέμπουν σε μεγάλες ποσότητες, σύμφωνα με την ίδια, ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα η οποία, όπως αναφέρει, είναι επιβλαβής για την υγεία. Αναφέρει ότι το 2014, διαγνώσθηκε με Ηλεκτροευαισθησία λόγω ύπαρξης μεγάλης ποσότητας ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και έλαβε σύσταση να μετακινηθεί σε άλλο χώρο διαμονής. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου από την περίοδο 2014 μέχρι 2018, ο υιός των Εναγόντων δεν διέμενε πλέον μαζί με τους Ενάγοντες και μετέφερε τα μηχανήματα, τα οποία χρησιμοποιούσε και μεταξύ της εν λόγω περιόδου η Εναγόμενη 2 δεν αντιμετώπιζε οποιαδήποτε προβλήματα υγείας. Η Εναγόμενη 2 αναφέρει ότι το 2018 αντιλήφθηκε ότι οι Ενάγοντες εγκατέστησαν ξανά τα μηχανήματα τους και άρχισε πάλι να ταλαιπωρείται από αβάστακτους πονοκεφάλους, οι οποίοι δεν την άφηναν να κοιμηθεί τα βράδια, αναγκαζόταν να μετακινεί το στρώμα του κρεβατιού της μέσα στο σπίτι και προσπαθούσε να κοιμηθεί στο πάτωμα της κουζίνας ή στο σαλόνι που δεν ένιωθε σε τόσο μεγάλο βαθμό την ένταση των μηχανημάτων. Το Φεβρουάριο του 2019, αναγκάστηκε να ενοικιάσει σπίτι στο χωριό Σια και η οικογένεια της έχει διασπαστεί. Σε σχέση με το περιστατικό στις 15/03/2014, αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν έξω από την οικία της συνάντησε την Ενάγουσα 2 και αφού την πλησίασε την παρακάλεσε να σταματήσουν αυτό που κάνουν και τότε η Ενάγουσα 2 αντιδρώντας, την άρπαξε και άρχισε να την τραβάει από τα μαλλιά και για να αμυνθεί ασυναίσθητα την άρπαξε και αυτή. Σε σχέση με το δάγκωμα στο χέρι, αναφέρει ότι δάγκωσε το δάχτυλο του υιού των Εναγόντων σε μια προσπάθεια να διαφύγει. Περαιτέρω, σε σχέση με το περιστατικό με τον κάλαθο αχρήστων, αναφέρει ότι ουδέποτε πέταξε κάλαθο αχρηστών προς το μέρος του Ενάγοντα 1 και σε σχέση με το περιστατικό στις 22/5/2020, η Εναγόμενη 2 αναφέρει ότι ξύπνησε στις 3:00 το βράδυ με έντονο πονοκέφαλο, ζαλάδες και ένιωθε να καίει όλο της το πρόσωπο. Αναφέρει ότι τότε επισκέφθηκε την οικία των Εναγόντων όπου τους χτύπησε δύο φορές το κουδούνι για να αντιληφθούν ότι πρέπει να κλείσουν τα μηχανήματα και έφυγε. Σε σχέση με το περιστατικό στις 26/5/2020, η Εναγόμενη 2 αναφέρει ότι όταν επέστρεψε στο σπίτι της άρχισε να νιώθει την ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα να διαπερνά το κεφάλι της και αποφάσισε να μεταβεί στο σπίτι των Εναγόντων όπου κτύπησε το κουδούνι και όταν ο Ενάγων 1 άνοιξε την πόρτα, της πέταξε μια σιδερένια καρέκλα και άρχισε να την βρίζει χυδαία, ρίχνοντας της νερό και βρέχοντας το νυχτικό της φόρεμα. Σε ότι αφορά το τελευταίο περιστατικό για το οποίο έκανε αναφορά ο Ενάγων 1 με τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ιωάννου, η Εναγόμενη 2 απορρίπτει τα όσα επί του προκειμένου ανέφερε ο Ενάγων 1 ως ψευδή και παραπλανητικά. Σύμφωνα με τη δική της εκδοχή όταν είδε την Ενάγουσα 2 στο δρόμο τη συγκεκριμένη μέρα και ενώ η ίδια συζητούσε με κάποιο γείτονα υπέδειξε με το δάχτυλο της την Ενάγουσα 2 στον γείτονα της ως την υπαίτια των προβλημάτων της και ακολούθως η Ενάγουσα 2 άρχισε από μόνη της να τρέχει υψώνοντας τα χέρια της και φωνάζοντας για βοήθεια με αποτέλεσμα να σκοντάψει. Όπως καθίσταται σαφές από τα πιο πάνω, οι θέσεις των διαδίκων σε σχέση με το τι ακριβώς διαμείφθηκε κατά τη διάρκεια των ανωτέρω αναφερόμενων περιστατικών είναι εκ διαμέτρου αντίθετες και έκαστος δίδει στο Δικαστήριο τη δική του εκδοχή. Η υπό κρίση Αίτηση: Με την υπό κρίση αίτηση οι Ενάγοντες ουσιαστικά επιδιώκουν την αντεξέταση της Εναγόμενης 2 επί του συνόλου της Ένορκης Δήλωσης Οικονομίδου. Περαιτέρω επιδιώκουν την αντεξέταση του ανωτέρου αναφερόμενου γιατρού σε σχέση με ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο φαίνεται να συνέταξε ο ίδιος στις 7/2/2014 και το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα στη Δ.39 Θ. 1, Δ.48 Θ. 1‑ 4, 8 και 9, στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Την επίδικη αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Ενάγοντα
  9. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, υπάρχει διάσταση σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και είναι σημαντικό να αντεξεταστούν τα πρόσωπα που καθορίζονται στην υπό κρίση Αίτηση προκειμένου «να αποκρυσταλλωθεί η αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου».[1] Οι Καθ' ων η Αίτηση φέρουν ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Καταχώρισαν στις 19/1/2022 Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που εμπεριέχει 10 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά ανυπόστατη. - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. - Η αιτούμενη αντεξέταση δεν είναι απαραίτητη και επιδιώκεται η αντεξέταση επί ισχυρισμών που άπτονται της ουσίας της υπόθεσης τους οποίους το Δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει στο παρόν στάδιο και οι Ενάγοντες επιδιώκουν να μετατρέψουν την ενδιάμεση διαδικασία σε δίκη επί της ουσίας της αγωγής. - Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης. Νομική Πτυχή: Η Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 3rd ed. Vol 21 p. 418,419 para. 878, κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Επίσης, στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος αλλά είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αναφορικά με Αίτηση Λ. Μήλου κ.ά.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 280 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39 Θ.1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της». Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση των κριτηρίων για τα οποία χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα κρατούντα στην Αγγλία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδείχνει ότι η παρούσα υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων. Για το λόγο αυτό το σχετικό αίτημα απορρίπτεται». Συνοψίζοντας, καθίσταται σαφές ότι η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενός ομνύοντα είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η παραχώρηση άδειας για αντεξέταση, θα πρέπει πάντα να κρίνεται σε συνάρτηση με τη φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας. Η αντεξέταση επιτρέπεται σε ζητήματα τα οποία είναι αναγκαία για την επίλυση του θέματος που αφορά η εκάστοτε υπό συζήτηση αίτηση και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η επέκταση της σε ζητήματα αδιάφορα για την εξέταση της.[2] Ένα τέτοιο αίτημα εξετάζεται με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε υπόθεσης και το Δικαστήριο, συνυπολογίζει κατά πόσο, με την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, δυνατό να προκληθεί καθυστέρηση καθώς επίσης και κατά πόσο υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής μαρτυρία για κρίση επί της επίδικης διαφοράς, ώστε να κρίνεται μη αναγκαία η αντεξέταση. Εν πάση περιπτώσει, ένα τέτοιο αίτημα, θα πρέπει να προωθείται με τρόπο που να προσδιορίζονται με κάθε σαφήνεια, αφενός οι ισχυρισμοί του ομνύοντα επί των οποίων επιθυμεί ο αιτητής να αντεξετάσει και αφετέρου, ο σκοπός για τον οποίο επιζητείται η αντεξέταση. Στο τέλος της ημέρας, η σημαντικότερη παράμετρος κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης, εξυπηρετεί το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης ή αν προκύπτει ως ανάγκη λόγω κάποιας εξαιρετικής περίστασης, πάντα όμως σε συνάρτηση με τη φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας και στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Κατά την εκδίκαση αιτήσεων για την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ των μερών.[3] Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων και του κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή και να το οριστικοποιήσει. Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της.[4] Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές καθίσταται σαφές ότι πολύ σπάνια μπορεί να γίνεται δεκτό αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα σε αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και αν θα επιτραπεί η αντεξέταση, αυτή πρέπει να είναι πολύ περιορισμένη, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος η διαδικασία να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας. Έχοντας προδιαγράψει τη νομική πτυχή που διέπει την εξέταση αιτημάτων όπως το υπό κρίση αίτημα, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις και δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, η έγκριση του αιτήματος αντεξέτασης. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης - Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση στο πιο πάνω νομικό πλαίσιο: Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων και θα περιοριστώ σε αναφορές στις αγορεύσεις όπου και εάν κριθεί σκόπιμο στη συνέχεια, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[5] Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, τα όσα έχουν τεθεί από τον ομνύοντα προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της χορήγησης της αιτούμενης άδειας. Οι αναφορές του ομνύοντα προς υποστήριξη του υπό κρίση αιτήματος διακρίνονται από τέτοια γενικότητα, αοριστία και ασάφεια με τρόπο ώστε οι ρηθείσες αναφορές να μην μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν ικανοποιητικές για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο των παραγράφων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση και έχοντας κατά νου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Αίτησης για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων ως αυτό συνοψίσθηκε πιο πάνω, καθίσταται σαφές ότι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκές μαρτυρικό υλικό για κρίση επί της επίδικης διαφοράς. Περαιτέρω, καθίσταται σαφές ότι δεν εξειδικεύεται με αναφορά στο περιεχόμενο της κάθε παραγράφου για την οποία επιδιώκεται η αντεξέταση τι είναι αυτό για το οποίο επιδιώκεται να αντεξεταστεί η ομνύουσα και σε τι θα εξυπηρετήσει η αιτούμενη αντεξέταση. Η αναφορά περί ανάγκης να αποκρυσταλλωθεί η αλήθεια δεν μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρο για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας λαμβάνοντας υπόψη τις καλά εμπεδωμένες νομολογιακές αρχές ως αυτές έχουν συνοψισθεί ανωτέρω, σύμφωνα με τις οποίες το Δικαστήριο σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης αφού μια τέτοια προσπάθεια θα ισοδυναμούσε με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής. Σε ότι αφορά δε τον γιατρό του οποίου επιδιώκεται η αντεξέταση καθίσταται σαφές ότι ο ίδιος δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε ένορκη δήλωση επί του περιεχόμενου της οποίας να τίθεται ζήτημα αντεξέτασης. Ο ίδιος φαίνεται να έχει απλώς συντάξει ένα ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο κατατέθηκε εκ μέρους της Εναγόμενης 2. Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι δεν έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο η αναγκαιότητα του επιδιωκόμενου εγχειρήματος πόσο μάλλον η ύπαρξη οποιασδήποτε εξαιρετικής περίστασης για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Τουναντίον, αυτό το οποίο στην πραγματικότητα φαίνεται να επιδιώκεται με ανεπίτρεπτο τρόπο από την πλευρά των Αιτητών είναι η αντεξέταση της ομνύουσας επί παντός επιστητού και ειδικότερα επί των όσων αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση Οικονομίδου με ορατό τον κίνδυνο, σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση Αίτησης, η εκκρεμούσα διαδικασία να μετατραπεί σε δίκη επί της ουσίας. Είναι εμφανές ότι οι θέσεις των διαδίκων σε σχέση τα επίδικα περιστατικά είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο αλλά και μη επιτρεπτό να αποφασιστούν έξω από το πλαίσιο της δίκης. Το τι πραγματικά έχει διαμειφθεί μεταξύ των διαδίκων κατά τη διάρκεια των επίδικων περιστατικών για τα οποία υπάρχουν αντικρουόμενες εκδοχές είναι ζητήματα τα οποία το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφασίσει κατά τη δίκη οπόταν και θα έχει την ευκαιρία, στο πλαίσιο της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης όπου η κάθε πλευρά θα προσκομίσει τη μαρτυρία της, μέσα από τη διαδικασία της αξιολόγησης του μαρτυρικού υλικού, να δεχτεί μαρτυρία και να απορρίψει άλλη προκειμένου να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα ή συμπεράσματα. Συνεπώς, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε τίποτα δεν θα εξυπηρετήσει την ενδιάμεση αυτή διαδικασία αφού τα όποια συγκρουόμενα γεγονότα θα κριθούν από το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο της υπόθεσης και αφού η μαρτυρία που θα προσκομιστεί από τις δύο πλευρές τεθεί στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδεικνύει ότι η παρούσα υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων. Υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος όχι απλά δεν θα βοηθήσει στην απόφανση επί της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, αλλά αντίθετα, θα οδηγήσει στον εκτροχιασμό της πορείας της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων προκαλώντας την περιπλοκή των επίδικων θεμάτων και την πρόκληση αχρείαστης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης. Κατάληξη: Υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα και, συνεπώς, τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση - Εναγομένων και εναντίον των Αιτητών- Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση. [2] Βλ. Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, σελ. 216, παρ. 311. [3] The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788 [4] Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236. ΠΟΛΥΒΙΟΥ κ.α. v. M.C.N.V. GEORGIOU TRADING CO. LTD κ.α., Πολιτική Έφεση ΑΡ. E74/2014, 12/1/2022 [5] βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019, ECLI:CY:AD:2019:B4 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.