Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως ν. Placetower Trading & Investments Limited, Γεν. Αίτηση: 27/22, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Γεν. Αίτηση: 27/22 Αναφορικά με τον Κυρωτικό Νόμο της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου, Ν.172(Ι)/86 και Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Ν.121(Ι)/00 Μεταξύ: Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως Αιτήτριας και Placetower Trading & Investments Limited Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2022 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Αιτήτρια: κα Σ. Κουρουζίδου, για Γενικόν Εισαγγελέα Για Καθ' ης: Καμιά εμφάνιση ------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Υπουργός Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας στηριζόμενη στη διμερή Συνθήκη με την πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. (Ν.172/86), η οποία συνέχισε να ισχύει και για τη διάδοχο Ρωσική Ομοσπονδία βάσει κυρωθέντος σχετικού Πρωτοκόλλου (Ν.34(ΙΙΙ)/01) αιτείται την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Περιφέρειας Αρκανγκέλσκ ημερ. 14.8.18, για την είσπραξη ποσού USD4.500.000 συν RUB6.000 ως τέλη από την Καθ' ης κυπριακή εταιρεία. Η τελευταία παρέλειψε να εμφανιστεί στη διαδικασία παρά την επίδοση. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση της η λειτουργός του Υπουργείου Δικαιοσύνης κα Διονυσίου παραθέτει το ιστορικό των γεγονότων και επισυνάπτει τα σχετικά έγγραφα ως Τεκμήρια 1-
- Νομική Πτυχή Με εξαίρεση την προβλεπόμενη στη Συνθήκη αίτηση και το συνακόλουθο ζήτημα της νομιμοποίησης της ίδιας της Υπουργού να υποβάλει την παρούσα αίτηση, η μελέτη της ένορκης δήλωσης και των σχετικών εγγράφων καταδεικνύει αναμφίβολα ότι πληρούνται όλες οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει η Συνθήκη για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση και ειδικότερα αυτές των άρθρων 23-25 και 28 ως εξής:
- Πρόκειται για απόφαση η οποία εκδόθηκε σε αστική υπόθεση.
- Είναι τελεσίδικη και εκτελεστή δυνάμει του Ρωσικού δικαίου.
- Η εναγόμενη εκεί, Καθ' ης στην παρούσα, είχε κλητευθεί κανονικά και εμπρόθεσμα βάσει του Ρωσικού δικαίου πλην όμως παρέλειψε να εμφανισθεί και να λάβει μέρος στην αλλοδαπή διαδικασία.
- Η υπόθεση δεν εμπίπτει εντός της αποκλειστικής αρμοδιότητας κάποιας αρχής της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Δεν εκκρεμεί ενώπιον Ρωσικής δικαστικής αρχής διαδικασία μεταξύ των ιδίων διαδίκων για το ίδιο επίδικο αντικείμενο και η διαδικασία αυτή ήταν η πρώτη που είχε εγερθεί.
- Η απόφαση έχει εκδοθεί μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης.
- Η αίτηση συνοδεύεται από ένα πιστοποιημένο αντίγραφο της απόφασης μαζί με πιστοποιητικό για το τελεσίδικο και εκτελεστό αυτής, ήτοι τα Τεκμήρια 3 και
- Η αίτηση συνοδεύεται από έγγραφο το οποίο πιστοποιεί ότι η εναγόμενη εκεί και Καθ' ης εδώ εταιρεία είχε προσηκόντως και εμπροθέσμως κλητευθεί, ήτοι το Τεκμήριο
- Όπως αναφέρεται και στο αιτητικό της παρούσας αίτησης στόχος είναι να αναγνωριστεί εγγραφεί και εκτελεστεί η αλλοδαπή απόφαση ως να ήταν απόφαση και ή διαταγή του παρόντος δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 26 της Συνθήκης προς τον σκοπό εκτέλεσης τα ημεδαπά δικαστήρια θα εκδίδουν απόφαση η οποία να επιτρέπει τέτοια εκτέλεση, η δε διαδικασία εξασφάλισης της άδειας για εκτέλεση, καθώς και η ίδια η διαδικασία εκτέλεσης θα διέπονται από το δίκαιο του Κράτους στο οποίο επιδιώκεται η εκτέλεση. Στην Κυπριακή Δημοκρατία το ζήτημα της εκτέλεσης ρυθμίζεται ως επί το πλείστον από τις διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, του οποίου βασική φιλοσοφία είναι η προώθηση κάποιας από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 14 μεθόδους εκτέλεσης με πρωτοβουλία του εξ αποφάσεως πιστωτή (π.χ. κατάσχεση περιουσίας, μηνιαίες δόσεις κ.λ.π.). Εάν οι μέθοδοι αυτές αποτύχουν ενδέχεται να απαιτηθεί η λήψη μέτρων πτώχευσης φυσικού προσώπου ή διάλυσης εταιρείας. Όλα αυτά τα ζητήματα απαιτούν δικαστικές διαδικασίες, καθώς και έξοδα τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποβούν εις βάρος του προσώπου το οποίο προωθεί την εκτέλεση ή τα υπόλοιπα μέτρα. Σχετικά με την υποβολή της αίτησης για εκτέλεση η Συνθήκη προνοεί τα ακόλουθα στο άρθρο 27: «Άρθρο 27
- Η αίτηση για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης θα υποβάλλεται σε δικαστική αρχή του τόπου της έκδοσής της. Η αρχή θα διαβιβάζει την αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους.
- Αν το πρόσωπο που υποβάλλει την αίτηση για εκτέλεση διατηρεί μόνιμη ή προσωρινή διαμονή στο έδαφος του Συμβαλλόμενου Μέρους όπου επιδιώκεται να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση, η αίτηση μπορεί επίσης να υποβάλλεται απ' ευθείας στο αρμόδιο δικαστήριο του Συμβαλλόμενου τούτου Μέρους». Είναι σαφέστατο το νόημα του πιο πάνω εδ.1, ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψιν και το αγγλικό κείμενο της Συνθήκης («An application for the enforcement of a judgment shall be submitted to a judicial authority at the place where the judgment was given»). Ακόμα πιο σαφης είναι η πρόνοια του ως άνω εδ.2, το οποίο αφενός αναφέρεται στο πρόσωπο το οποίο υποβάλλει την αίτηση και αφετέρου τού δίδει το δικαίωμα, στην περίπτωση που διατηρεί ακόμα και προσωρινή διαμονή στο Κράτος εκτέλεσης, να υποβάλει την αίτηση του απευθείας στο αρμόδιο δικαστήριο. Αυτή η αναφορά αφ' εαυτής καταδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πρωτοβουλία ανήκει στον πιστωτή και όχι στην εκτελεστική εξουσία οποιουδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη να εμπλακεί στη λήψη μέτρων εκτέλεσης. Στην παρούσα περίπτωση στις 14.8.18 η εταιρεία Oil Company Severnoe Siyanie LLC, εκπροσωπούμενη από τον Διαχειριστή Πτώχευσης της, εξασφάλισε την έκδοση της επίδικης δικαστικής απόφασης εναντίον της εταιρείας Placetower Trading and Investments Ltd με την οποία διατάσσεται η καταβολή ποσού USD4.500.000 συν RUB6.000 συνεπεία ακύρωσης σύμβασης δανείου, το οποίο κρίθηκε παράνομο. Σαφέστατα πρόκειται για αστική διαφορά μεταξύ νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου και δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε λόγος ή νομική βάση που θα δικαιολογούσαν την λήψη μέτρων εκτέλεσης, δηλαδή είσπραξης του χρέους από υπουργό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προς υποστήριξη της αντίθεσης άποψης η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέως επικαλέστηκε τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Ν.121
(1)/00 και συγκεκριμένα το άρθρο 5, του οποίου το εδ.1(α) προνοεί ότι: «5.-
(1)H διαδικασία η οποία ακολουθείται δυνάμει του παρόντος Νόμου για την εγγραφή, αναγνώριση ή εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου είναι η ακόλουθη: (α) H διαδικασία αρχίζει με καταχώριση στο δικαστήριο αίτησης δια κλήσεως που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, με τις ανάλογες προσαρμογές, στην οποία εμφαίνεται ως αιτητής η αρμόδια αρχή ή το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εξεδόθη η απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, αναλόγως της περιπτώσεως, και ως καθ' ου η αίτηση το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση της απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου». Η κα Κουρουζίδου στηρίχθηκε στη φράση «αρμόδια αρχή», υποστηρίζοντας ότι τέτοια είναι στην παρούσα η Υπουργός. Δεν συμφωνώ όμως ότι η πιο πάνω πρόνοια υποστηρίζει κάτι διαφορετικό από τα προαναφερθέντα. Αντιθέτως, έχω την άποψη ότι τα ενισχύει με τη φράση «αναλόγως της περιπτώσεως» η οποία σαφώς παραπέμπει σε διάκριση των περιπτώσεων αναλόγως των περιστατικών και της φύσης κάθε υπόθεσης. Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ενδεχομένως απαιτείται πρωτοβουλία από Αρχές ή Όργανα της εκτελεστικής εξουσίας (όπως π.χ. σε ζητήματα οικογενειακού δικαίου) πλην όμως αυτό δεν καθίσταται ο κανόνας. Το ότι το αίτημα διαβιβάστηκε μέσω των Υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών προς το ημεδαπό Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν διαφοροποιεί την κατάσταση και δεν καθιστά την Υπουργό αρμόδια να εμπλακεί σε ιδιωτική διαφορά. Οι διατάξεις των άρθρων 29, 33 και 34 της Συνθήκης οι οποίες αφορούν τις ενστάσεις οφειλέτη και τα έξοδα εκτέλεσης επιβεβαιώνουν έτι περαιτέρω την ως άνω κατάληξη υπό την έννοια ότι δεν φαίνεται να ήταν μέσα στους σκοπούς της Συνθήκης να προωθούν την εκτέλεση τα ίδια τα Κράτη επιβαρυνόμενα ενδεχομένως τα έξοδα εκτέλεσης που μπορεί να προκύψουν εις βάρος τους. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η Υπουργός Δικαιοσύνης δεν νομιμοποιείται είτε από τη Συνθήκη είτε από τον Νόμο να επιδιώκει την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της επίμαχης απόφασης. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο