← Κύπρος

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 464/2021, 14/3/2022

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 464/2021, 14/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A106 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 464/2021 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:

  1. XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
  2. XXXXX ΟΛΥΜΠΙΟΥ Αιτητές-Εφεσείοντες και THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 14η Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: Ο κ. Μ. Γεωργίου για Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη & Σια ΔΕΠΕ Για τους καθ' ων η αίτηση: Η κα Παπακώστα για Πανάγος & Πανάγος ΔΕΠΕ -------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας είναι η αίτηση των αιτητών που επιζητεί την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η ως άνω αναφερόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ή και Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου ως αυτό περιγράφεται στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ο οποίος είναι ορισμένος στις 31/03/2022 και ώρα 10:00 π.μ. στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα www.eauction-cy.com ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ή και Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και να αναστέλλεται η διαδικασία που προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν. 9/65) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».». Δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν οι λόγοι έφεσης σε τούτο το στάδιο. Άλλωστε αυτό διενεργείται πιο κάτω. Για την ώρα σημειώνεται πως οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στο αίτημα και ως εκ τούτου η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Με δεδομένο ότι ουδεμία πλευρά αιτήθηκε αντεξέταση η ακρόαση διεξήχθη εντός των παραμέτρων των δύο ενόρκων δηλώσεων, μια για κάθε πλευρά, οι οποίες μαζί με τα διάφορα τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού. Για σκοπούς πληρότητας και μόνο σημειώνεται πως ομνύων τη δήλωση των αιτητών είναι ο αιτητής 1 (στη συνέχεια ο αιτητής) ενώ τη δήλωση των καθ' ων η αίτηση ορκίζεται υπάλληλος τούτων, ονόματι XXXXX Αδαμίδης (στη συνέχεια ο Αδαμίδης). Οι πραγματικές θέσεις των ομνυόντων δεν είναι εφ' όλης της ύλης αντίθετες. Απεναντίας διαπιστώνεται ότι σε κάποιο βαθμό συμπίπτουν. Εξυπηρετούνται συνεπώς οι σκοποί της απόφασης αρχίζοντας με σύνοψη του κοινού και αναμφισβήτητου αυτού πραγματικού υποβάθρου. Σε τούτο το πλαίσιο υποδεικνύεται το εξής. ο Αδαμίδης αρνήθηκε το σύνολο των ισχυρισμών του αιτητή και περαιτέρω, δήλωσε ότι. «Στο βαθμό που δεν σχολιάζω κάποιος ισχυρισμό ο οποίος τίθεται στην Ε/Δ του ΡΔ, αυτό δεν σημαίνει ότι τέτοιος ισχυρισμός γίνεται αποδεκτός ή παραδεκτός από τους Εφεσίβλητους. Ειδικότερα, και προς αποφυγή παρερμηνείας, εκτός όπου ρητώς προβαίνω σε παραδοχές πιο κάτω, απορρίπτω το περιεχόμενο της Έφεσης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, στο βαθμό που δεν συνάδει με τις κατωτέρω αναφορές μου.». Καίτοι τα πιο πάνω φαίνεται να συνιστούν γενική άρνηση, δεν μεταβάλλουν το γεγονός πως οι ισχυρισμοί του αιτητή σε σχέση με την προηγηθείσα διαδικασία δεν διαψεύσθηκαν και πολύ περισσότερο δεν απαντήθηκαν. Και λέγοντας απάντηση εννοώ επί της ουσίας, τόσο σε σχέση με τις αιτιάσεις του αιτητή όσο και των συμπερασμάτων που προκύπτουν από την έγγραφη μαρτυρία που προσκομίστηκε, η οποία είναι όντως πλούσια και υποστηρικτική των ισχυρισμών που άπτονται της προηγηθείσας διαδικασίας. Υπό αυτή τη θεώρηση του πράγματος κρίνω πως επί του προκειμένου η μαρτυρία των αιτητών δεν απαντήθηκε και ως εκ τούτου υιοθετείται από το Δικαστήριο. Διαπιστώνεται συναφώς ότι πριν την επίδικη διαδικασία και συγκεκριμένα την 31/10/2020 η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στη συνέχεια η τράπεζα) επέδωσε στην αιτήτρια 2, μέσω ιδιώτη επιδότη, ειδοποίηση τύπου Ι, η οποία απευθυνόταν στον αιτητή. Η εν λόγω ειδοποίηση είναι το τεκμήριο 2 στην αίτηση. Την 24/03/2021 η τράπεζα απέστειλε με διπλοσυστημένη επιστολή ειδοποίηση τύπου ΙΑ, η οποία και πάλι απευθύνετο στον αιτητή προσωπικά και την παρέλαβε η αιτήτρια
  3. Ακολούθως την 19/04/2021 επιδόθηκε και στην αιτήτρια 2, μέσω ιδιώτη επιδότη, ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Οι δύο ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ είναι το τεκμήριο 3 στην αίτηση. Την 27/04//2021 οι αιτητές (αιτητής και αιτήτρια 2) καταχώρησαν την αίτηση/έφεση με αριθμό 135/21, στο πλαίσιο της οποίας την 07/07/2021 οι συνήγοροι της τράπεζας δήλωσαν πως ο προκαθορισμένος πλειστηριασμός είχε ακυρωθεί (ως ημερομηνία διεξαγωγής του πλειστηριασμού είχε οριστεί η 09/09/2021). Αποτέλεσμα τούτου ήτο η απόσυρση της αίτησης. Όλα τα ανωτέρω προκύπτουν από τη μαρτυρία του αιτητή και δεν απαντήθηκαν από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Τώρα, αμφότερες οι δηλώσεις των ομνυόντων αποκαλύπτουν πως αναμφισβήτητο είναι ότι την 28/06/2012 η αιτήτρια 2 υποθήκευσε προς όφελος της τράπεζας το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 40/09/0, τεμάχιο XXXXX, χωράφι στην περιοχή Λυμπιών. Η εν λόγω υποθήκη έλαβε τον αριθμό XXXXX/2012 και σκοπούσε σε εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που η τράπεζα παραχώρησε στον αιτητή. Η σύμβαση υποθήκης και το έγγραφο υποθήκης είναι το τεκμήριο 1 στην αίτηση και το τεκμήριο Δ στην ένσταση. Σημειώνεται περαιτέρω αυτό που ενωρίτερα υποδείχθηκε, δηλαδή πως οι αιτητές δεν αμφισβήτησαν τους ισχυρισμούς του Αδαμίδη. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί παρέμειναν αναντίλεκτοι. Εξ αυτών διαπιστώνεται πως η τράπεζα κατέθεσε την προειρημένη υποθήκη στο κτηματολόγιο. Το τεκμήριο Ε στην ένσταση, εν προκειμένω πιστοποιητικό έρευνας που εξασφάλισαν οι καθ' ων η αίτηση, μαρτυρεί ότι η εν λόγω υποθήκη εξακολουθεί να βαραίνει το ακίνητο της αιτήτριας
  4. Λόγω παράλειψης των αιτητών να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, η τράπεζα τερμάτισε τις συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και κατέστησε ολόκληρο το οφειλόμενο υπόλοιπο απαιτητό. Περιπλέον καταχώρισε και την αγωγή 2316/19, με την οποία αξίωνε, μεταξύ άλλων, το οφειλόμενο υπόλοιπο και την εκποίηση του ακινήτου. Όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα των αναμφισβήτητων αιτιάσεων του Αδαμίδη, η τράπεζα εξασφάλισε απόφαση σε βάρος των αιτητών. Και κάπου εδώ οι θέσεις των δυο πλευρών αποκλίνουν. Ο αιτητής υποστήριξε πως την 08/11/2021 στάλθηκε η επίδικη ειδοποίηση ΙΑ με συστημένο ταχυδρομείο. Η μια απευθυνόταν στον ίδιο προσωπικά ως πρωτοφειλέτης και η άλλη στην αιτήτρια 2 ως ενυπόθηκος οφειλέτρια. Τούτη η ειδοποίηση στάλθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και ενημέρωνε πως ο πλειστηριασμός προγραμματίστηκε στις 31/03/
  5. Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ επισυνάπτεται στην αίτηση και είναι το τεκμήριο
  6. Στον αντίποδα ο Αδαμίδης υποστήριξε πως την 01/09/2021 οι καθ' ων η αίτηση απέστειλαν εκ νέου, μέσω συστημένου ταχυδρομείου, ειδοποιήσεις τύπος Θ και Ι. Τούτες παρελήφθησαν από τους αιτητές την 06/09/
  7. Υποστηρίζει δε ότι το τεκμήριο Ζ στην ένσταση δεικνύει τούτες τις ειδοποιήσεις και το ιστορικό διακίνησής τους, όπως εξασφαλίστηκε από την ιστοσελίδα των κυπριακών ταχυδρομείων. Λόγω του ότι οι αιτητές παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την ειδοποίηση Ι, απέστειλαν με συστημένο ταχυδρομείο την επίδικη ειδοποίηση (τύπος ΙΑ), η οποία παρελήφθη από τους αιτητές την 08/11/
  8. Το τεκμήριο Η δεικνύει τις επίδικες επιστολές μαζί με το ιστορικό διακίνησης από τα κυπριακά ταχυδρομεία. Απλή και μόνο ανάγνωση των ανωτέρω αναδεικνύει τη διάσταση στις αιτιάσεις των ομνυόντων. Έγκειται τούτη αποκλειστικά στη διαδικασία της ειδοποίησης τύπου Ι που προηγήθηκε της επίδικης ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Ο μεν αιτητής υποστηρίζει ότι χρησιμοποιήθηκε η ειδοποίηση Ι από την παλαιότερη διαδικασία, ο δε Αδαμίδης ισχυρίζεται ότι η αναφερόμενη διαδικασία επαναλήφθηκε και απεστάλη εκ νέου άλλη ειδοποίηση τύπου Ι, δηλαδή το τεκμήριο Ζ στην ένσταση. Ανακύπτει εκ νέου ζήτημα αντιμετώπισης των ισχυρισμών των ομνυόντων. Με δεδομένο ότι οι αιτητές δεν ζήτησαν την αντεξέταση του Αδαμίδη, τη στιγμή που ο εν λόγω απάντησε τους σχετικούς ισχυρισμούς τούτων, σχετικά κρίνονται τα νομολογηθέντα στη υπόθεση Thinking Steel International B.V. v. Caramondani Bros Public Co Ltd

(2012)1B Α.Α.Δ. 1460, 1467, όπου λέχθηκε ότι: «Η αναφορά του πρωτόδικου δικαστηρίου στις πρόνοιες της Δ.48 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και της ανάλογης νομολογίας, όπως σημειώσαμε πιο πάνω, είναι, κατά την άποψη μας, ορθή. Θεωρούμε επίσης δικαιολογημένο το συμπέρασμα του δικαστηρίου ότι οι εφεσείοντες απέτυχαν να καλύψουν το δημιουργηθέν κενό έτσι ώστε να τεκμηριώσουν την ορθότητα της αίτησης τους. Το θέμα της ύπαρξης ή όχι, των λεγομένων Metallunie Conditions και ιδιαιτέρως η έκταση και σημασία τους, σαφώς καταδεικνύει το υφιστάμενο κενό στη μαρτυρία και κατ' επέκταση την ορθότητα της κατάληξης της πρωτόδικης απόφασης.». Ανάλογα ισχύουν και στην υπό κρίση περίπτωση. Και εξηγώ. οι αιτητές ουδέν αναφέρουν για τις νέες ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι. Μολαταύτα ο Αδαμίδης προσκόμισε πειστικά στοιχεία ότι στάληκαν τέτοιες. Το τεκμήριο Ζ στην ένσταση αποκαλύπτει του λόγου το ασφαλές, δηλαδή πως οι καθ' ων η αίτηση απέστειλαν τέτοιες ειδοποιήσεις μέσω συστημένου ταχυδρομείου. Μαρτυρεί εισέτι πως η ειδοποίηση τύπου Θ και Ι που απέστειλαν οι καθ' ων η αίτηση παρελήφθη την 06/09/2021 από τον αιτητή 1, εκ μέρους και των δύο αιτητών. Ένεκα του χαρακτήρα του εγγράφου, εν προκειμένω επίσημο έγγραφο του ταχυδρομείου, δεν χωρούν περιθώρια αμφιβολίας. Αυτό σε συνδυασμό με το αναντίλεκτο και αναμφισβήτητο των εξηγήσεων του Αδαμίδη, οδηγούν στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι οι καθ' ων η αίτηση απέστειλαν εκ νέου τις ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι στους αιτητές, μέσω συστημένου ταχυδρομείου, οι οποίοι και τις παρέλαβαν την 06/09/
  1. Οι νέες ειδοποιήσεις είναι το τεκμήριο Ζ στην ένσταση. Αυτή εν προκειμένω είναι η κατάληξή μου. Σε ό,τι αφορά την επίδικη ειδοποίηση (τύπος ΙΑ), δεν διαπιστώνεται διάσταση στις θέσεις των ομνυόντων. Αντιθέτως ο αιτητής δέχεται ότι την 08/11/2021 παρέλαβε από το ταχυδρομείο τις δύο επίδικες ειδοποιήσεις, εκ των οποίων η μια αφορούσε τον ίδιο και η άλλη την αιτήτρια
  2. Το τεκμήριο 4 στην αίτηση και το τεκμήριο Η στην ένσταση, ανταποκρίνονται στις δύο αυτές ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ. Συνεπώς και αυτό το ζήτημα απολήγει να είναι αποδεκτό και από τα δύο μέρη και ως εκ τούτου υιοθετείται από το Δικαστήριο και καθίσταται εύρημα που δεσμεύει την πάρα πέρα πορεία της διαδικασίας. Με προσδιορισμένο πλέον το πραγματικό πλαίσιο της αίτησης, σειρά παίρνει το δικανικό σκέλος τούτης. Σε τούτο το στάδιο επιβάλλεται μεταφορά των λόγων έφεσης ώστε να καταστεί γνωστό το πλαίσιο του αιτήματος. Το λοιπόν, είναι η θέση των αιτητών πως η έφεση είναι βάσιμη για τους εξής λόγους: «
  3. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα ως ρητώς καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965) ως αυτός έχει τροποποιηθεί, και/ή
  4. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη και δέον όπως παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι δεν έχει αποσταλεί και/ή επιδοθεί στους Αιτητές και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα νομότυπα ή έγκυρα και/ή» δυνάμει και ως ορίζεται από τις διατάξεις των άρθρων 44Γ
(1)και 44Γ
(2)του ΜΕΡΟΥΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί, και/ή
  1. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι άκυρη και/ή πρόωρη διότι ουδέποτε στάλθηκε οποιαδήποτε προγενέστερη Ειδοποίηση Τύπου I που να αφορά την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ή και η Ειδοποίηση Τύπος I που έχει σταλεί αφορά προηγούμενη διαδικασία και/ή προηγούμενη Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ η οποία έχει ακυρωθεί και/ή
  2. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη και/ή δέον όπως παραμεριστεί διότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί και/ή επιδοθεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής στον ενυπόθηκο δανειστή διότι δεν αποστάλθηκε Ειδοποίηση Τύπου «I» και/ή δεν αποστάλθηκε έγκυρη και/ή νόμιμη Ειδοποίηση Τύπου «I», κατά παράβαση του άρθρου 44Γ
(3)(γ), και/ή διότι η Ειδοποίηση Τύπου I δεν απευθύνεται προς όλους τους Αιτητές και/ή προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες διότι δεν κλήθηκαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς την Καθ' ης η Αίτηση η/και
  1. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου « ΙΑ» είναι άκυρη και/ή πρόωρη και η όλη διαδικασία του πλειστηριασμού πρέπει να ακυρωθεί διότι η προγενέστερη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου «I» δεν επιδόθηκε και/ή δεν επιδόθηκε δεόντως στους Αιτητές και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ή και
  2. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές ή και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα διότι δεν έχει νόμιμα και/ή νομότυπα και/ή δεόντως επιδοθεί η προγενέστερη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπος «I» ως ρητώς καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965) ως αυτός έχει τροποποιηθεί, και/ή
  3. Διότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή και κατά το περιεχόμενο της διότι η προγενέστερη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου «I» δεν συνάδει ή και δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου ή και δεν πληροί της κατά τύπον και περιεχόμενο προϋποθέσεις διότι δεν απευθύνεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και/ή στον πρωτοφελείτη και δεν καλεί τον κάθε ένα προσωπικά να εξοφλήσει το απαιτητό ποσό ως ορίζει το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου 9/65 και το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου 9/65 ή και
  4. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη και/ή δέον όπως παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι οι Εφεσείοντες ή/και ο ενυπόθηκος οφειλέτης και/ή όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο οποιασδήποτε Ειδοποίησης Τύπου «I» και/ή οποιασδήποτε έγκυρης ή/και νόμιμης ή/και της απαιτούμενης από τον Νόμο 9/65 Ειδοποίησης Τύπου «I», και/ή
  5. Διαζευκτικά και/ή άνευ επηρεασμού των λόγων έφεσης ως αυτοί εκτίθενται ανωτέρω και σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι οι οιεσδήποτε προηγουμένως αποσταλείσες Ειδοποιήσεις Τύπου I είναι έγκυρες, είναι περαιτέρω η θέση των Αιτητών ότι οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες και/ή δέον όπως παραμεριστούν διότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» έχουν αποσταλεί και/ή επιδοθεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής στον ενυπόθηκο δανειστή κατά παράβαση του άρθρου 44Γ
(3)(γ) καθ' ότι οι προγενέστερες σε σειρά Ειδοποιήσεις Τύπου I δεν αποστάληκαν προς τους Αιτητές και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ή/και δεν αποστάληκαν δεόντως και/ή νομότυπα και ως εκ τούτου δεν κλήθηκαν οι Αιτητές ή/και όλοι οι ενυπόθηκοι οφειλέτες ή και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να καταβάλουν το απαιτούμενο με τις Ειδοποιήσεις Τύπου I ποσό προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Συνεπώς, όσο αφορά τα πρόσωπα στα οποία δεν επιδόθηκαν δεόντως Ειδοποιήσεις Τύπου I, η προθεσμία που τάσσουν οι Ειδοποιήσεις Τύπου I για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή δεν έχει παρέλθει διότι ουδέποτε άρχισε να προσμετράει. 10. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ δεν έχει επιδοθεί και/ή δεν έχει αποσταλεί προς τους Αιτητές και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 44Γ
(2)και 44Γ
(3)(β) του Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε ή/και δεν έχει αποσταλεί δεόντως και/ή νομότυπα διότι η προγενέστερη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου «I» δεν αποστάληκε πρώτα με συστημένο ταχυδρομείο και εφόσον αυτό δεν ήταν εφικτό να σταλεί μέσω επιδότη και/ή διότι δεν επιδόθηκε δεόντως κατά παράβαση του άρθρου 44ΙΕ του Ν.9/65 ή/και
  1. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις κατά Νόμο και κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο απαιτούμενες προϋποθέσεις όπως αναφέρονται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν. 9/1965) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή/και τον Τύπο όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου (Ν.9/1965) ως έχει τροποποιηθεί, και/ή
  2. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη και/ή δέον όπως παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης και/ή όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο οποιασδήποτε Ειδοποίησης Τύπου «I» και/ή οποιασδήποτε έγκυρης ή/και νόμιμης ή/και της απαιτούμενης από τον Νόμο 9/65 Ειδοποίησης Τύπου «I», και/ή διότι η Ειδοποίηση Τύπου I αποστάληκε από την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ οι οποίοι δεν νομιμοποιούνται καθότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις και οι εξασφαλίσεις που αφορούν την επίδικη Υποθήκη XXXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας έχουν μεταβιβαστεί στην εταιρεία THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED.
  3. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι η διαδικασία που προωθεί η Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί συνιστά ακραίας μορφής κατάχρησης διότι με 2 διαφορετικούς τρόπους ή/και διαδικασίες η Καθ' ης η Αίτηση επιχειρεί ταυτόχρονα τόσο μέσω της Αγωγής 2316/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όσο μέσω των Ειδοποιήσεων I και ΙΑ την πώληση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. Όπως αναφέρουμε στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση μας ο επίδικος δανεισμός αλλά και η επίδικη Υποθήκη είναι συμφωνίες παράνομες και/ή άκυρες και ως εκ τούτου η Καθ' ης η Αίτηση δεν νομιμοποιείται να προωθεί την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
  4. Η Καθ' ης η αίτηση δεν δικαιούται και/ή δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα διαδικασία εκποίησης της επίδικης υποθήκης XXXXX/12 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας ή/και η Καθ' ης η αίτηση δεν δικαιούτο και/ή δεν νομιμοποιείτο να εκδώσει και επιδώσει τις προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ διότι η επίδικη Υποθήκη είναι παράνομη και άκυρη.». Κρίνω πως ως θέμα λογικής η διερεύνηση της αίτησης οφείλει να αρχίσει από τον 6ο λόγο ένστασης των καθ' ων η αίτηση, εφόσον όπως θα διαφανεί οσονούπω ο σχετικός λόγος προσβάλλει τον τύπο της έφεσης και είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση πως αυτός ο λόγος είναι ικανός να ανακόψει την πορεία της διαδικασίας. Συνάγεται ως εκ τούτου ότι προέχει να αποφασιστεί ο λόγος αυτός πριν την ουσία, εφόσον η κατάληξή του δυνατό να καταστήσει αχρείαστη την περαιτέρω διερεύνηση της αίτησης. Για σκοπούς πληρότητας και καλύτερης αντίληψης των όσων ακολουθούν, μεταφέρεται αυτούσιος ο λόγος ένστασης. Αναφέρεται εκεί ότι: «
  5. Δεν διευκρινίζονται με επάρκεια οι λόγοι Έφεσης στο σώμα αυτής, με αποτέλεσμα να μην καθορίζονται με επάρκεια τα επίδικα θέματα και οι Εφεσίβλητοι να μην είναι σε θέση να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των Εφεσειόντων με την ένσταση των και/ή κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Μεταξύ άλλων, οι Εφεσείοντες δεν διευκρινίζουν, ούτε παρέχουν λεπτομέρειες ως προς: 6.1 τις διαδικασίες που δεν ακολουθήθηκαν αναφορικά με τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό. 6.2 τις προϋποθέσεις και Τύπο που δεν πληρούν οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ». 6.3 τους λόγους που η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου που ακολουθήθηκε είναι άκυρη. 6.4 τις προϋποθέσεις που δεν τηρήθηκαν σχετικά με το Νόμο. 6.5 τα δικαιώματα των Εφεσειόντων που θα επηρεαστούν.». Η υπό κρίση διαδικασία χαρακτηρίζεται ως έφεση. Λαμβάνει δε τούτο τον χαρακτηρισμό απ' ευθείας από το άρθρο 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/65 (στη συνέχεια ο νόμος), απ' όπου έλκει και τη θέσπισή της. Αντιληπτό είναι πως ο σχετικός νόμος και οι συναφείς τούτου κανονισμοί δεν μεριμνούν ειδικά περί του τύπου τούτης της έφεσης. Εντούτοις ουδόλως ασήμαντος είναι ο τύπος έφεσης που διαλαμβάνουν οι περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμοί του 1956, εφόσον η εκεί πραγματευόμενη διαδικασία ομοιάζει με την υπό κρίση και πολύ περισσότερο το άρθρο 51 του επίδικου νόμου, ρητά παραπέμπει στον εν λόγω κανονισμό. Η σημασία των κανονισμών του 1956 έγκειται σε αυτό που αναγράφεται στον τύπο 2 που διαλαμβάνεται στον κ.7 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών. Στο σχετικό έντυπο αναγράφεται "The grounds of appeal/application and the reasons therefor are (c) .". Σε ό,τι δε αφορά την υποσημείωση (c), στην οποία παραπέμπει ο σχετικός τύπος, αναφέρεται πως "each ground and the reasons therefor should be stated separately and fully". Ρητά συνεπώς διατυπώνεται η υποχρέωση αιτιολόγησης των λόγων έφεσης βάσει του σχετικού κανονισμού. Προκύπτει ως εκ τούτου πως ο προβλεπόμενος τύπος έφεσης καθιστά την αιτιολόγηση των λόγων τούτης επιβεβλημένη. Αν τα ανωτέρω δεν αρκούν και χρειάζεται κάποια ειδική νομολογιακή κάλυψη, είμαι της γνώμης πως αρκούντως καθοδηγητικά είναι τα λεχθέντα στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, 969, όπου σε σχέση με διαδικασία του ιδίου τούτου νόμου υποδείχθηκε ότι: «Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 51
(1)του Ν.9/65 "έφεση" εναντίον απόφασης του Διευθυντή (του Κτηματολογίου) ασκείται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 80 και 81 και βάσει των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών του 1956. (Βλ. Παράρτημα 3 της επίσημης εφημερίδας της Κυβερνήσεως, 5.7.1956). Οι Κανονισμοί καθιερώνουν ως ένδικο μέσο για την άσκηση της έφεσης τον τύπο ο οποίος προσδιορίζεται στο Παράρτημα και είναι προσαρμοσμένος στον τύπο αίτησης με κλήση (application by summons). O τύπος αυτός προβλέπει και τον καθορισμό των νομικών λόγων στους οποίους βασίζεται η έφεση, υποχρέωση που περιλαμβάνει αναφορά στα άρθρα του νόμου και κανονισμών που την θεμελιώνουν.». Με δεδομένη πλέον την υποχρέωση αιτιολόγησης των λόγων έφεσης, σχετικά καθίστανται και τα λεχθέντα στην υπόθεση Alkis H. Hadjikyriacou (Frou Frou Biscuits) Public Ltd v. Ευσταθιάδης, Πολ. Εφ. 322/13, ημερ. 16/07/2019, όπου υπεδείχθη ότι: «Περαιτέρω, οι λόγοι έφεσης αποτελούν το περιοριστικό πλαίσιο της έφεσης. Δεν επιτρέπεται παρέκκλιση από αυτό. Οτιδήποτε προβάλλεται ως λόγος έφεσης δεν εξετάζεται, και είναι απαραίτητο όπως με την αιτιολογία προσδιορίζονται τα συστατικά στοιχεία του λόγου έφεσης που καθιστούν μια απόφαση τρωτή. (Βλ. Προκοπίου v. Ryan κ.ά.
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1982).». Τα ανωτέρω δεν επιδέχονται πολλαπλών ερμηνειών. Τόσο ο τύπος έφεσης, προβλεπόμενος στον κ.7 ανωτέρω, όσο και η νομολογία που διέπει το ζήτημα, προστάζουν οι λόγοι έφεσης να τίθενται ξεχωριστά και να αιτιολογούνται, ιδιαίτερα εφόσον αυτοί οι λόγοι είναι που συνιστούν το πλαίσιο διακύμανσης της διερεύνησης του Δικαστηρίου. Δεν παραγνωρίζεται βεβαίως ότι ενίοτε το ζήτημα είναι συνυφασμένο με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την απλότητα και ολιγομέρεια του ζητήματος που εφεσιβάλλεται, όπως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Τσουλόφτας ν. Μιχαήλ
(1992)1Α Α.Α.Δ. 225, όπου η έφεση έθιγε ένα και μόνο ζήτημα, ήτοι την απόρριψη αιτήματος για αναβολή. Στην υπό κρίση όμως υπόθεση τα πράγματα είναι αλλιώς. Εδώ η έφεση αριθμεί 24 λόγους οι οποίοι άπτονται όλων των εκφάνσεων του σχετικού δικανικού πλέγματος, εντούτοις άνευ αιτιολογήσεως. Υπό αυτή τη θεώρηση του πράγματος μια είναι μόνο η ενδεδειγμένη διαπίστωση και αυτή δεν είναι άλλη από το ότι η έφεση είναι παράτυπη. Και λέγω παράτυπη εφόσον σε πανομοιότυπη περίπτωση αυτή ήταν η κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Κάκουλλου ν. Ποχουζούρη κ.ά.
(1992)1Β Α.Α.Δ. 1503). Με δεδομένη πλέον την παρατυπία της έφεσης, τη δική τους σημασία ανακτούν τα λεχθέντα στην υπόθεση Θάλεια Ιωάννου Κλεοβούλου ν. Ανδρέα Γιαννακού Χρ. Πελίδη
(2001)1Α Α.Α.Δ. 46, 50 όπου αναφέρθηκε πως: «Στην υπόθεση Κάκουλλου ν. Ποχουζούρη και Άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ.(Β) 1503, αποφασίστηκε πως παρέκκλιση από τους Κανονισμούς δεν καθιστά την έφεση άκυρη αλλά απλώς αντικανονική και η αντικανονικότητα της μπορεί να θεραπευθεί. Στην παρούσα περίπτωση κανένα διάβημα δεν έγινε για να θεραπευθεί η αντικανονικότητα και το Επαρχιακό Δικαστήριο κακώς προχώρησε να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς να έχει ενώπιον του όλα τα στοιχεία που επιτακτικά προνοούνταν από τους Κανονισμούς.». Πέραν των ανωτέρω, τα οποία άπτονται αυτής ακριβώς της διαδικασίας, τη δική τους ιδιαίτερη σημασία ανακτούν και τα νομολογηθέντα στην υπόθεση Koza Michael David κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Εφ. 208/12, ημερομηνίας 24/11/2017, ECLI:CY:AD:2017:A415, σε σχέση πλέον με τη διαπιστωθείσα παρατυπία. Υπεδείχθησαν εκεί τα εξής: «Η διαπίστωση αυτή μας φέρνει αμέσως στη προβληθείσα από τους εφεσείοντες θέση, στα πλαίσια του τρίτου λόγου έφεσης, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε λανθασμένα τη Δ.64 των Θεσμών. Αυτό με βάση τα λεχθέντα στην Πεγιώτη ν Κωμοδρόμου
(2003)1 ΑΑΔ 1601 ότι διάδικος αποποιείται του δικαιώματος να εγείρει θέμα παρέκκλισης από τους Θεσμούς στη διαμόρφωση αιτήματος, εφόσον λαμβάνει μέτρα στη διαδικασία. Όπως έπραξαν οι εφεσίβλητοι στην προκειμένη περίπτωση, οι οποίοι δεν ενεργοποίησαν τη δικαιοδοτική λειτουργία του Δικαστηρίου να επιληφθεί της παρατυπίας, ούτε στήριξαν την ένσταση τους στη Δ.16, θ.9. Βέβαια, το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έκρινε την ουσία του θέματος, περιοριζόμενο στη θεώρηση ότι δεν ετίθετο ζήτημα «αυτεπάγγελτης θεραπείας», αφού απαιτείτο, ως προϋπόθεση για την παροχή της, η υποβολή σχετικού αιτήματος από το διάδικο που ευθυνόταν για την παρατυπία. Η νομολογία μας, όμως, δεν υποστηρίζει τέτοια απαρέγκλιτη προσέγγιση. Το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια, στην κατάλληλη περίπτωση, να προβεί το ίδιο, αυτεπαγγέλτως, στη θεραπεία της παρατυπίας. Καθοδηγητική, επί του προκειμένου, είναι η υπόθεση Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366 όπου το Εφετείο, υιοθετώντας τα νομολογηθέντα στην αγγλική απόφαση Metroinvest Ansalt et al v Commercial Union [1985] 1 WLR 513 υπέδειξε τα εξής: «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt a.ο. v. Commercial Union [1985] 1 W.L.R. 513, 520, 521,
  1. Στην υπόθεση εκείνη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
  2. Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
  4. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
  5. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
  6. Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
  7. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - "να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον"». Υπαγωγή των δεδομένων της υπό κρίση υπόθεσης στις ανωτέρω αρχές αποκαλύπτει ότι στην υπό κρίση περίπτωση οι καθ' ων η αίτηση ανέδειξαν την παρατυπία από την πρώτη στιγμή, γεγονός το οποίο δεν αφήνει περιθώριο συμπεράσματος ότι παραιτήθηκαν των δικαιωμάτων τους. Ακριβώς το αντίθετο, επέμειναν μέχρι τέλους, εξου και στην αγόρευσή τους αυτό το ζήτημα συνιστά την αφετηρία των επιχειρημάτων τους. Περαιτέρω, αδιαμφησβήτητο είναι πως η παρατυπία αφορά ουσιώδες ζήτημα, εφόσον η μη αιτιολόγηση των λόγων έφεσης περιπλέκει τη διαδικασία αντί να αποσαφηνίζει τα πράγματα. Δικαιολογημένα οι εφεσίβλητοι υποστηρίζουν πως σε μεγάλο βαθμό η διαπραγμάτευση της έφεσης έγκειται σε ψυχανέμισμα και όχι απτή γνώση. Για να αντιληφθεί κανείς την έκταση του προβλήματος αρκεί να υποδειχθεί ότι. η ένορκη δήλωση του αιτητή, η οποία υποστηρίζει την έφεση και το περιεχόμενο της είναι εναρμονισμένο με τους εκεί αναφερόμενους λόγους, πλήττει την ειδοποίηση Ι που στάλθηκε στην προηγηθείσα διαδικασία. Εντέλει όμως οι αιτητές βρέθηκαν να αγορεύουν όχι γι' αυτή την ειδοποίηση Ι, αλλά για εκείνη που επικαλέστηκε ο Αδαμίδης και υιοθετήθηκε από το Δικαστήριο, δηλαδή το τεκμήριο Ζ στην ένσταση. Εντούτοις οι λόγοι έφεσης δεν αναφέρουν οιαδήποτε ημερομηνία έκδοσης ή αποστολής τέτοιας ειδοποίησης, όπως ούτε άλλο πραγματικό πλαίσιο. Και είναι αυτή η απουσία πραγματικού πλαισίου εκείνο που καθιστά την έφεση γενική, αόριστη και ασαφή. Εξίσου σημαντική όμως είναι και η απάθεια που υπεδείχθη από τους αιτητές. Καίτοι οι εφεσίβλητοι από την πρώτη στιγμή έθιξαν το ζήτημα, οι αιτητές ουδέν έπραξαν αδιαφορώντας για τις όποιες επιπτώσεις. Θεμελιώδες είναι βεβαίως πως η παρατυπία παραμένει inter partes, μέχρις ότου αρθεί. Αν όμως ο διάδικος δεν δυνηθεί να αιτηθεί άρση τούτης, ώστε να επαναφέρει τη διαδικασία σε τάξη, εναπόκειται στο Δικαστήριο να ασκήσει την εξουσία του, δηλαδή «είτε να παραμερίσει το μη θεραπεύσιμο εναρκτήριο μέσο, είτε να εκδώσει τέτοιο διάταγμα όπως κρίνει δίκαιο και πρέπει αναφορικά με τη διαδικασία» (βλ. Φαλέκκος ν. Χριστομίδη
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2534, 2544). Με δεδομένη την απραξία των αιτητών να άρουν την παρατυπία και αυτό παρά τα όσα ενωρίτερα υπεδείχθησαν σε σχέση με τη σοβαρότητά της, είμαι της γνώμης πως η υπό κρίση περίπτωση είναι αρμόζουσα ώστε το Δικαστήριο να παραμερίσει το μη θεραπεύσιμο μέσο. Αυτή η κατάληξη είναι αντιληπτό ότι προδιαγράφει και την τύχη της αίτησης, η οποία μοιραία οδηγείται σε απόρριψη. Παρά την απόρριψη για τον λόγο που ανωτέρω υποδείχθηκε, κρίνω ορθό να σχολιάσω άλλο ένα ζήτημα, το οποίο ακροθιγώς τέθηκε ανωτέρω. Όπως έχει υποδειχθεί οι λόγοι έφεσης, πλην των λόγων 11, 13 και 14, ευθέως ή εμμέσως αφορούν την ειδοποίηση Ι. Η ειδοποίηση Ι που βάλλεται με την έφεση είναι αυτή που ο αιτητής επικαλείται στην υποστηρικτική ένορκη δήλωσή του, δηλαδή αυτή που επιδόθηκε στο πλαίσιο της προηγηθείσας διαδικασίας. Όπως έχει εντούτοις διαπιστωθεί, άλλη είναι η ειδοποίηση Ι που προηγήθηκε στην υπό κρίση περίπτωση. Αντιλαμβανόμενοι προφανώς οι αιτητές το πραγματικό κενό, προσάρμοσαν την αγόρευσή τους στη νέα ειδοποίηση Ι, δηλαδή το τεκμήριο Ζ. Εντούτοις αυτό αναδεικνύει το εξής παράδοξο. εν τέλει η στόχευση των αιτητών με την αγόρευση, απολήγει να εκφεύγει των λόγων έφεσης. Όχι όμως χωρίς επιπτώσεις, εφόσον δεν επιτρέπεται στην αιτιολόγηση λόγου έφεσης να παρεισφρήσει ξένο ζήτημα (βλ. Alkis H. Hadjikyriacou (Frou Frou Biscuits) Public Ltd, πιο πάνω). Κατ' αναλογία, έτι χειρότερο είναι όταν το αλλότριο τούτο ζήτημα παρεισφρέει στο πλαίσιο της αγόρευσης, εφόσον την τοποθετεί εκτός των εγγράφων προτάσεων της έφεσης. Ως εκ τούτου και γι' αυτό τον λόγο αδυνατώ να δεχθώ τις αιτιάσεις των αιτητών. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω επιχείρησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται. Έξοδα διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως. (Υπ.) ................................... Λ. Α. Παντελή Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.