← Κύπρος

ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αίτηση Έφεση: 350/21, 25/2/2022

ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αίτηση Έφεση: 350/21, 25/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αίτηση Έφεση: 350/21 Μεταξύ: XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ Αιτητή - Εφεσείοντα και

  1. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
  2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων Αίτηση ημερομηνίας, 08.11.2021, για έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων Ημερομηνία : 25 Φεβρουάριου 2022 Εμφανίσεις : Για τον αιτητή : κ.κ. Ιωάννης Ιωάννου και Ανδρέας Προδρόμου Για κα' ης η αίτηση 1 : κ. Μάριος Μενελάου Για καθ' ου η αίτηση 2: κα Αντωνία Χ' Ιωσήφ Ενδιάμεση Απόφαση Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση, ημερομηνίας 08.11.2021, με την οποία ο αιτητής ζητεί την έκδοση των ακόλουθων ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων: A. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση 1 ή και 2 ή τους υπαλλήλους ή και υπηρέτες, διαχειριστές, εντολοδόχους, αντιπροσώπους ή και άλλως πως σχετιζόμενους με αυτούς να προχωρήσουν στη διάθεση, μεταβίβαση και στην πώληση του ακινήτου υπό στοιχεία με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σ 31/50/0, Τεμάχιο XXXXX στον Δήμο Ποταμιάς της Επαρχία Λευκωσίας μερίδιο 6893/16119, που επιβαρύνεται με την υποθήκη με αριθμό XXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας και στο oπoίoεμπίπτει μερίδιο ιδιοκτησίας του αιτητή μέχρι της τελικής εκδίκασης της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό έφεσης ή και μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. B. Προσωρινó διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει την ισχύ της ειδοποίησης αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του ακινήτου ημερομηνίας 13/09/2021 και η οποία παραλήφθηκε από τον αιτητή την 08/10/2021 αναφορικά με το ακίνητο υπό στοιχεία αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σ31/50/0,Τεμάχιο XXXXX στον Δήμο Ποταμιάς της Επαρχία Λευκωσίας μερίδιο 6893/16119, που επιβαρύνεται με την υποθήκη με αριθμό XXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας μέχρι της τελικής εκδίκασης της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό έφεσης ή και μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικovoμίας Nóμo, Kεφ. 6,άρθρα 5,7 και 9,στον Περί Δικαστηρίων Nóμo,N14/60,άρθρο 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικoύς Kαvovισμoύς Δ.48θ1-4 και 9 και Δ.64 Θ1 και 2, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 5,441,44IA,51, στα άρθρα 2, 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα. στα άρθρα 23, 26, 28 και 30, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίας και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή. Ο ομνύων δηλώνει ενδιαφερόμενο μέρος σε σχέση με το ακίνητο που βαρύνεται με την υποθήκη XXXXX/2010 του επαρχιακού κτηματολογίου Λευκωσίας. Δηλώνει ότι δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 14.11.2012 αγόρασε το οικόπεδο 47 από τον ενυπόθηκο οφειλέτη XXXXX Hammi. Ακολούθως δυνάμει συμπληρωματικής συμφωνίας έλαβε κατοχή του επίδικου ακινήτου. Τέλος, ανέπτυξε σειρά ισχυρισμών περί ακυρότητας της επίδικης Υποθήκης, της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, τη συμβατότητα των πιο πάνω με το συντάγματος και ισχυρισμούς περί παραβίασης του Equitable right of redemption που κατ' ισχυρισμόν του διατηρούσε. Η καθ' ης η αίτηση 1 στις 2.12.2021 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και ότι η επίδικη αίτηση/έφεση είναι εκπρόθεσμη. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χ' Ανδρέα υπαλλήλου της καθ' ης η αίτηση
  3. Ο ομνύων κατέθεσε αντίγραφο της δήλωσης και σύμβασης υποθήκης υπ' αριθμόν Υ17010/10, η οποία κατετέθηκε στο επαρχιακό κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 24.11.
  4. Ακολούθως αναφέρθηκε στη διαδικασία εκποίησης και στο ότι διενεργήθηκε ηλεκτρονικός πλειστηριασμός ο οποίος ήταν ατελέσφορος και η καθ' ης η αίτηση αποφάσισε να ασκήσει το δικαίωμα της να αγοράσει το επίδικο ακίνητο. Μετά την άσκηση του σχετικού δικαιώματος η Καθ' ης η αίτηση, απέστειλε τη σχετική επιστολή προτεινόμενης διάθεσης. Δήλωσε, τέλος, ότι έχουν καταβληθεί οι φορολογικές υποχρεώσεις και έχει κατατεθεί αίτηση μεταβίβασης στο τμήμα κτηματολογίου. Σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση 2 η αίτηση αποσύρθηκε στις 21.1.
  5. Διαδικασία - Γεγονότα Στην υπό κρίση υπόθεση οι διάδικες πλευρές δεν ζήτησαν αντεξετάση των ενόρκως δηλούντων. Έτσι, κατά την ακρόαση και οι δύο πλευρές προώθησαν τις θέσεις τους μέσω ιδιαίτερα εμπεριστατωμένων αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ

(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ 195 και η πιο πρόσφατη απόφαση Χ. Χατζηκυριάκου κ.ά ν. M.L Property Solution Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε36/17, ημερομηνίας 30.11.
  1. Aπό τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις προκύπτει ως κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων ότι η Καθ' ης η αίτηση απέστειλε ειδοποίηση διάθεσης του προϊόντος της πώλησης. Η εν λόγω επιστολή έφερε ημερομηνία 13.9.
  2. Επίσης, αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι ο αιτητής την παρέλαβε. Περαιτέρω, δεν αμφισβητείται ότι η επίδικη υποθήκη προηγείτο του πωλητηρίου που κατέθεσε ο αιτητής. Περαιτέρω, δεν αμφισβητείται ότι ο αιτητής είχε ειδοποιηθεί για τη διαδικασία εκποίησης. Τέλος δεν προκύπτει ότι ο αιτητής έλαβε οποιοδήποτε μέτρο, ώστε να ανασταλεί ή να ακυρωθεί η διαδικασία εκποίησης, η οποία εν τέλει οδήγησε στην αγορά του επίδικου ακινήτου από την Καθ' ης αίτηση
  3. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Νομική Πτυχή Η εξουσία έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων Όπως είναι καλά νομολογημένο, η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα πηγάζει από το δίκαιο της Επιείκειας και η δικαιοδοσία για έκδοσή τους υπό το Κυπριακό Δίκαιο παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  4. Σύμφωνα δε με το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι : α) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση β) ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία γ) είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στη θεμελιακή απόφαση Οδυσσέως v. Pieris Estates 1982 1 Α.Α.Δ
(557)το Ανώτατο Δικαστήριο αναλύοντας τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του 14/1960 έκρινε τα ακόλουθα σχετικά:
  1. «Η προϋπόθεση για σοβαρό ζήτημα προς ακρόαση δεν υπάρχει λόγος να ερμηνευθεί ότι εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων.
  2. Η έννοια της πιθανότητας επιτυχίας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
  3. Η Τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.» Η συνδρομή των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, αλλά το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Σχετική είναι η απόφαση Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ 152 και Αβερκίου ν. ΘΕΟ Κτηματική Λτδ κ.ά.
(2013)1 Α.Α.Δ. 222. Στην απόφαση Άκης, άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου και άλλων,
(1995), 1 Α.Α.Δ. 248, έχει τονισθεί ότι το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Στην απόφαση Κωνσταντίνου Λόρδου κ.ά. ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά Πολιτική Έφεση Ε 143/2015 ημερομηνίας 27.3.2017 επαναεπιβεβαιώθηκε η αρχή ότι κατά το στάδιο εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση ενδιάμεσου διατάγματος το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας πέραν του ό,τι είναι αναγκαίο για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας που συνίστανται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και οι σχετικές αρχές της νομολογίας. Η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 στην παρούσα Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση Η προϋπόθεση για κατάδειξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν απαιτεί οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Στην απόφαση Αθανάσιος Κυριάκου κ.ά ν. Πραξούλλα Αντωνιάδου Κυριάκου Πολ. Έφεση Ε301/16, ημερομηνίας 26.9.2017, με αναφορά στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτεμή Διατάγματα 1η έκδοση υποδείχθηκε ότι : «με την πρώτη προϋπόθεση εισάγεται η υποχρέωση στο Δικαστήριο να βεβαιωθεί ότι υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από τον Νόμο ή το Δίκαιο της Επιείκειας, προτού προχωρήσει στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος». Ο όρος δικόγραφα δεν χρησιμοποιείται υπό την τεχνική του έννοια αλλά χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια. Σχετική είναι η απόφαση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598. Στην υπό κρίση υπόθεση ο αιτητής επικαλείται το άρθρο 441
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965, ως έχει τροποποιηθεί. Η εν λόγω νομοθετική διάταξη δίδει το δικαίωμα στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο σε περίπτωση που αμφισβητεί την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Αφ' ης στιγμής η επικαλούμενη νομοθετική διάταξη δίδει δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο, ικανοποιείται το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας Η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του εκάστοτε αιτητή. Η αξιολόγηση της πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με αναφορά στις ένορκες δηλώσεις, όπου αναμένεται η εκεί μαρτυρία να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Γενικές αναφορές εν είδει κατάληξης δεν επαρκούν για την κατάδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Σχετική είναι η απόφαση Ανδρέας Σάββα Κυτάλα (ανωτέρω) και Lawford Ltd κ.ά ν. Χατζηγαβριήλ κ.ά,
(2004)1 Α.Α.Δ.818. Ασφαλώς, όπως έχει κριθεί επανειλημμένα σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Σχετική είναι η απόφαση T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1 ΑΑΔ 1802 και το σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτέμη Διατάγματα, 1η έκδοση σελ. 127-128. Για την κρίση επί των πιο πάνω το Δικαστήριο προβαίνει σε κάποια πρωταρχική αξιολόγηση της μαρτυρίας, ώστε να μπορέσει να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Σχετική είναι η απόφαση Σεβαστού Μαίρη Νίκου ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ 1980. Όπως έχει εξηγηθεί στην πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου Λόρδου (ανωτέρω) δεν αρκεί η υιοθέτηση της εκδοχής της μιας πλευράς μόνο, αλλά απαιτείται κάποια αξιολόγηση για τους περιορισμένους σκοπούς της παρούσας. Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Αθανάσιος Κυριάκου (ανωτέρω). Το απαύγασμα της σχετικής νομολογίας κατατείνει στο συμπέρασμα ότι για την κατάδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας θα πρέπει να προκύπτουν από την ένορκη δήλωση του εκάστοτε αιτητή συγκεκριμένα γεγονότα, τα οποία να παρέχουν ενδείξεις περί της ύπαρξης του ουσιαστικού δικαιώματος. Η έρευνα, όμως, του Δικαστηρίου αναφορικά με τη διακρίβωση της συνδρομής της δεύτερης προϋπόθεσης, θα πρέπει να σταματά στο σημείο όπου επιτρέπεται η διαπίστωση της ύπαρξης ή ανυπαρξίας της ορατής πιθανότητας επιτυχίας, για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Στην υπό κρίση υπόθεση εγείρεται το ζήτημα του εκπρόθεσμου της αίτησης έφεσης. Όμως, το πιο πάνω ζήτημα για να αποφασιστεί απαιτείται αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων ως προς τον χρόνο που το αιτητής έλαβε τη σχετική ειδοποίηση. Επομένως δεν μπορεί να κριθεί στο παρόν στάδιο. Αυτό που πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο μέσα από το υλικό που τέθηκε ενώπιόν μου αναδύονται ενδείξεις περί τις ύπαρξης του επικαλούμενου δικαιώματος. Σημειώνεται ότι ο αιτητής είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο και όχι ο ενυπόθηκος οφειλέτης. Η εμπλοκή του στη διαδικασία και η ενημέρωση που έτυχε επήλθε λόγω της ιδιότητας του ως κατόχου εμπράγματης εξασφάλισης, ήτοι πωλητηρίου εγγράφου, το οποίο έπεται της επίδικης υποθήκης. Ως έχει τεθεί ανωτέρω το άρθρο 44Ι
(3)του Νόμου δίδει το δικαίωμα στον αιτητή να αμφισβητεί την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης. Αναμένετο, λοιπόν, από τον αιτητή να παρουσιάσει γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας ότι η προτεινομένη διάθεση του προϊόντος της πώλησης δεν είναι ορθή ή νομότυπη. Αντ' αυτού αναλώνεται στην ένορκή του δήλωση σε ισχυρισμούς περί παρανομίας της υποθήκης, περί παραβίασης του συνταγματικού δικαιώματος του στην περιουσία και ισχυρισμούς περί παραβίασης του equitable right of redemption που διατείνεται ότι διατηρεί. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι ο νόμος δίδει αθέμιτο πλεονέκτημα στην καθ' ης η αίτηση, αφού όταν υπογράφηκε η επίδικη σύμβαση υποθήκης η εκποίηση μπορούσε να γίνει μόνο μέσω του κτηματολογίου ενώ με το υφιστάμενο καθεστώς τέτοια πρωτοβουλία είχε η καθ' ης η αίτηση. Είναι προφανές ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί άπτονται και αφορούν τη νομιμότητα της διαδικασίας εκποίησης και την ενδεχομένη συνταγματικότητα του Νόμου. Τα όσα ανέφερε ο αιτητής είναι ζητήματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν, ενδεχομένως, σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας ή στο στάδιο που προηγείτο του ορισμού της εκποίησης ή της άσκησης του δικαιώματος αγοράς εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση
  1. Στο παρόν στάδιο δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε αξία. Αντίθετα, ουδεμία αναφορά υφίσταται ως προς την ενδεχόμενη ορθότητα ή νομιμότητα της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος της πώλησης. Επομένως, διαπιστώνω ότι ο αιτητής δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό που να σχετίζεται με την επικαλούμενο ουσιαστικό δικαίωμα. Τέλος, η απλή αναφορά ότι δεν κοινοποιήθηκε η επίδικη ειδοποίηση διάθεσης του προϊόντος της πώλησης σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, χωρίς οτιδήποτε που να την επεξηγεί, συνιστά αόριστη αναφορά εν είδει κατάληξης, η οποία δεν επαρκεί για την κατάδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Συνακόλουθα κρίνω ότι από την ένορκη δήλωση του αιτητή δεν αναδύονται ενδείξεις περί της ύπαρξης του επικαλούμενο δικαιώματος. Συνεπώς, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν έχει καταδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας και ως εκ τούτου παρέλκει η εξέταση οποιασδήποτε άλλης προϋπόθεσης του άρθρου
  2. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται στο σύνολό της. Περαιτέρω, τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του αιτητή ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Υπ. ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.