Mirazanasvili ν. Διαχειριστή Επιτροπή Πολυκατοικίας, Αρ. Αγωγής: 2272/12, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2272/12 Μεταξύ: XXXXX Mirazanasvili Ενάγοντα/αιτητή και Διαχειριστή Επιτροπή Πολυκατοικίας XXXXX. Εναγομένης Και Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Μεσεγγυούχου ------------------------------------------------------ Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 21.7.2021 για έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment) Ημερομηνία: 28/2/2022 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα/ αιτητή κ. Τσιναρέλης Για την εναγομένη /καθ' ης η αίτηση: κα Χριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση του ενάγοντα για έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment). Συγκεκριμένα, ο ενάγοντας/ αιτητής με την υπό κρίση μονομερή αίτησή τους αξίωσε την πιο κάτω θεραπεία: A. Διάταγμα τον Δικαστηρίου επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (writ of attachment) εις χείρας τρίτον δια τον οποίου να διατάζεται η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ («ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ») όπως καταβάλει στον Αιτητή από οποιοδήποτε ποσό ήθελε φανεί ότι βρίσκεται κατατεθειμένο στον τραπεζικό λογαριασμό με αριθμό XXXXX8187 και/ή σε οποιοδήποτε άλλο τραπεζικό λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση που διατηρούν την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ, μέχρι ποσού των £ 14.644,22 πλέον τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η Αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Μέρος 7, άρθρα 73-81 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.43 και Δ.48 Θ.1 και 2 και στη σύμφυτη εξουσία τον Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα/ αιτητή. Ο ενάγοντας αναφέρεται στην έκδοση της απόφασης υπέρ του και στο σημερινό οφειλόμενο ποσό. Περαιτέρω, διατείνεται ότι η εναγόμενη διατηρεί λογαριασμό στην μεσεγγυούχο όπου υφίστανται κατατεθειμένα χρήματα. Η μεσεγγυούχος εμφανίστηκε στη διαδικασία και δήλωσε ότι έχει δεσμεύσει το ποσό που βρίσκεται κατατεθειμένο στον επίδικο λογαριασμό Η εναγόμενη / καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω: Α. Ο ομνύων στην αίτηση ημερ. 21/7/2021 είναι αναρμόδιο πρόσωπο να αναφέρει προσωπικά στοιχεία των εναγομένων και δει τραπεζικών λογαριασμών. Εκτός εάν έλαβε τούτα παράνομα και ή παράτυπα. Αποτελούν προσωπικά δεδομένα. B. Ο ομνύων στην παράγραφο αρ. 5 της ενόρκου δηλώσεως τον δεν αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων και πως έλαβε τις πληροφορίες αυτές, τον παρά μόνο ισχυρίζεται ότι εξ' όσον γνωρίζει. Γ. Ο ομνύων δεν αποκαλύπτει όλα τα αναγκαία και πραγματικά γεγονότα που αφορούν την ως άνω υπόθεση και οφειλόμενο ποσό. Δ. Ο ομνύων εσκεμμένα και κακόβουλα ενώ γνωρίζει τούς λογαριασμούς δεν αναφέρει το υπάρχων ποσό το οποίο είναι απαραίτητο δυνάμει τον νόμου να υπάρχει ως πάγιο ταμείο για τα αναγκαία . Ε. Το ποσό χρημάτων το οποίο ευρίσκεται στην κατοχή των μεσεγγυούχων δεν είναι το αναφερόμενο στην αίτηση και δεν αρκεί στο ποσό το οποίο έχει δεσμεύσει το δικαστήριο. Το υπάρχον ποσό είναι το απαραίτητο για τις τρέχουσες ανάγκες της διαχειριστικής επιτροπής και της κάλυψης των Άμεσων και εντελώς απαραιτήτων αναγκών για την λειτουργία, της πολυκατοικίας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Καδή, μέλους της εναγόμενης διαχειριστικής επιτροπής, Η ομνύουσα αποδέχεται την ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους. Περαιτέρω, αποδέχεται ότι η εναγόμενη διατηρεί λογαριασμό στη μεσεγγυούχο. Στον εν λόγω λογαριασμό βρίσκεται κατατεθειμένο το ποσό των €4.323,15. Επισύναψε σχετικά ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του εν λόγω λογαριασμού. Τέλος αναφέρθηκε στις υποχρεώσεις της εναγόμενης και σε διάφορες επιταγές που έχουν εκδοθεί από το εν λόγω λογαριασμό. Ισχυρίστηκε ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενέχει τον κίνδυνο να έλθει αντιμέτωπη η εναγόμενη με ποινικές διώξεις. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των γεγονότων που εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, αφού καμιά πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Κατά την ακρόαση ο κ Τσινάρελης εισηγήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στον αντίποδα, η κα Χριστοδούλου υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένστασης της εναγομένης/ καθ' ης η αίτηση Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v. Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ 195 και η πιο πρόσφατη απόφαση Χ. Χατζηκυριάκου κ.ά ν. M.L Property Solution Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε36/17, ημερομηνίας 30.11.
- Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έχει εκδοθεί απόφαση στην αγωγή υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης. Το εξ αποφάσεως χρέος σήμερα ανέρχεται στο ποσό των € 14.644,
- Επιπλέον η ύπαρξη του λογαριασμού που δεσμεύθηκε είναι παραδεκτή. Τέλος είναι παραδεκτό ότι στον εν λόγω λογαριασμό βρίσκεται κατατεθειμένο το ποσό των € 4.323,
- Τέλος, ο αρμόδιος υπάλληλος της μεσεγγυούχου δήλωσε ότι η Μεσεγγυούχος αποδέχεται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Νομική Πτυχή Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προβλέπεται από τα άρθρα 73 - 78 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου κεφ. 6, το περιεχόμενο των οποίων δεν κρίνεται σκόπιμο να αναπαραχθεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Η ακολουθητέα διαδικασία Ως προς την ακολουθητέα διαδικασία θεμελιακή είναι η απόφαση F. Hoffman La Roche and Co AG v. Inter Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd
(1969)1 CLR. 196, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of α writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment. » Περαιτέρω, στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Aρ. 2)
(1999)1 ΑΑΔ 711, υποδείχθηκε ότι η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου είναι εναρκτήρια διαδικασία και όχι ενδιάμεση, παρόλο που αρχίζει με μονομερή αίτηση. Μάλιστα όπως έχει συνοψισθεί πρόσφατα από την έντιμη Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Λ. Δημητριάδου στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Cyfield Development Public Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 18/2021, ημερομηνίας 16.2.2021: «η ακολουθητέα διαδικασία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, είναι η καταχώρηση μονομερούς αίτησης (ex parte) για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (order nisi). Αφού ειδοποιηθεί ο μεσεγγυούχος και ο εξ' αποφάσεως χρεώστης, ακολουθεί δικαστική διαδικασία για την οριστικοποίηση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση οιουδήποτε διατάγματος το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο.» Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι ο αιτητής με την καταχώρηση μονομερούς αίτησης ακολούθησε την ορθή διαδικασία. Η συνδρομή των προϋποθέσεων για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα έχουν εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Carna Plants Ltd. v. Masalcha and others
(1990)1 Α.Α.Δ. 28, Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ ν. Τουμαζή κ.ά.
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 754 και στην πιο πρόσφατη Ιωακείμ ν. Μ. Γεωργιάδη κ.ά Πολιτική Έφεση Ε142/2018, ημερομηνίας 18.11.2020. Από τις πιο πάνω αποφάσεις εξάγεται το συμπέρασμα ότι η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης και πληρωμής των κατασχεθέντων από τον μεσεγγυούχο στον ενάγοντα ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος έχουν συνοψισθεί στην απόφαση Solvochem France. SARL v. Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ, Πολιτική Έφεση E9/2014, ημερομηνίας 9.5.2019, ως ακολούθως: «(α) Ο αιτητής θα πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής και να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι η σχετική απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, (β) Πρέπει επίσης να καταδειχθεί σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και του τρίτου προσώπου, του μεσεγγυούχου, (γ) Η έκδοση διατάγματος είναι ζήτημα που εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Περαιτέρω, όπως έχει υποδειχθεί Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd. κ.ά. ( ανωτέρω) : «Το Άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου δεν περιορίζει σε αντίθεση με την αγγλική νομοθεσία την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης σε χρέη. Επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να εκδόσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις («securities") για χρηματικά ποσά.» Στην υπό κρίση υπόθεση σε κανένα σημείο δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο αιτητής είναι εξ αποφάσεως πιστωτής της εναγόμενης. Επομένως, πληρούται η πρώτη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, όπως έχει επεξηγηθεί στην απόφαση της πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Χριστοδούλου Μυρτώ και άλλοι ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και άλλων
(2013)3 ΑΑΔ 427, η σχέση καταθέτη και τράπεζας είναι σχέση πιστωτή και οφειλέτη. Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση είναι προφανές ότι η εναγόμενη και η μεσεγγυούχος τελούν σε σχέση πιστωτή και οφειλέτη. Συνακόλουθα πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση το ουσιαστικό επιχείρημα που εγέρθηκε από την πλευρά της εναγομένης/ καθ' ης η αίτηση, αφορούσε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ (ανωτέρω), η έκδοση διατάγματος διάθεσης της κατασχεθείσας ιδιοκτησίας δυνάμει του Άρθρου 78 είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση υπόθεση, η μεσεγγυούχος έχει δηλώσει ρητά ότι δεν έχει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ομνύουσα για την εναγόμενη/ καθ' ης η αίτηση ισχυρίστηκε ότι το ποσό που είναι κατατεθειμένο στη μεσεγγυούχο απαιτείται για την πληρωμή επιταγών που εκδόθηκαν αναφορικά με έξοδα της κοινόκτητης οικοδομής. Όμως παρατηρώ ότι οι πιο πάνω κατ' ισχυρισμόν υποχρεώσεις δεν περιβάλλονται τον χαρακτήρα του εξ αποφάσεως χρέους. Αντίθετα ο ενάγων κατέχει δικαστική απόφαση και προς ικανοποίηση του εν λόγω εξ αποφάσεως χρέους προωθήθηκε η παρούσα διαδικασία. Όπως είναι καλά θεμελιωμένο το εξ αποφάσεως χρέος προηγείται τυχόν άλλων υποχρεώσεων. Θεμελιακή επί του προκείμενου είναι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ.
- Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου ότι η παρούσα διαδικασία συνιστά μέτρο εκτέλεσης το οποίο συναρτάται με την αξιοπιστία και το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου ( ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Στην υπό κρίση αίτηση τυχόν μη έκδοση του αιτούμενου για τους λόγους που εισηγήθηκε η καθ' ης η αίτηση θα είχε ως συνέπεια να μην εκτελεστεί έστω μερικά το εξ αποφάσεως προς όφελος άλλων υποχρεώσεων που έπονται αυτού. Έτσι, τυχόν αποδοχή της θέσης της εναγόμενης θα αντέστρεφε τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή ότι η ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους προηγείται τυχόν άλλων. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις τυχόν αποδοχή της θέσης της εναγόμενης, θα καθιστούσε ατελέσφορο το επίδικο μέτρο εκτέλεσης. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment), με το οποίο να διατάσσεται η μεσεγγυούχος, όπως, καταβάλει στον ενάγοντα/αιτητή το ποσό των € 4.323,
- Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα/ αιτητή και εναντίον της εναγόμενης/καθ' ης η αίτηση ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι η μεσεγγυούχος εξ αρχής δεν έφερε ένσταση κρίνω ορθότερο όπως μην επιδικάσω έξοδα εναντίον της. (Υπ.).............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο