ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με αίτηση της εταιρείας PUBLIC JOINT-STOCK COMPANY NATIONAL BANK "TRUST", Αίτηση Αρ.: 210/2019, 2/3/2022

(2), την άδεια του Δικαστηρίου που να τους επιτρέπει να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, προς απάντηση (α) των ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Πελαβά ημερομηνίας 26.2.21 (ανωτέρω), (β) των ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Νικολάου ημερομηνίας 25.2.21 (ανωτέρω) και (γ) προς υποστήριξη της Ενδιάμεσης Αίτησης τους ημερομηνίας 21.3.19 για έκδοση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων. Το προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επισυνάπτεται στην Αίτηση ως Τεκμήριο

1. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολαϊδου, Συνεργάτη δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, ημερομηνίας 16.09.
2. Ισχυρίζεται ότι έχουν λάβει χώρα και έχουν περιέλθει στην κατοχή των Αιτητών νέα ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα τα οποία είναι πολύ σημαντικά για την εκδίκαση της Ενδιάμεσης Αίτησης των Αιτητών ημερομηνίας 21.3.19 και τα οποία θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της Ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 21.3.
3. Σ΄ ότι αφορά την ένορκη δήλωση Πελαβά, αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παρ. 12, 13, 14, 16, 22, 33-36, 48, 49-53, 54-60, 61-71 και 72-99 οι οποίοι όπως ισχυρίζεται, είναι αβάσιμοι, αναληθείς και παραπλανητικοί. Περαιτέρω αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης Νικολάου, το οποίο απορρίπτει ως αβάσιμο και παραπλανητικό. Ισχυρίζεται ότι πρόθεση των Αιτητών είναι, μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, να παρουσιάσουν νέα ουσιώδη και σχετικά γεγονότα και έγγραφα που περιήλθαν πρόσφατα στην κατοχή των Αιτητών και αφορούν την έκδοση των αιτούμενων Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη, ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, χωρίς παραπλάνηση. Η καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και της δίκαιης ακρόασης της Ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 21.3.
4. Δεν αφορά ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε αποτελεί επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών, αλλά αφορά νέα γεγονότα και νέα μαρτυρία που οι Αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο XXXXX Νικολάου, ως εκκαθαριστής των εταιρειών Nori Holding Ltd, Centimila Services Ltd, Milanissa Ltd, Agdalia Holdings Ltd, πιστωτών της O1 GROUP LTD καταχώρισε Ένσταση στις 23.11.21 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου, ημερομηνίας 23.11.
5. Περαιτέρω, ο XXXXX Mints, πιστωτής της O1 GROUP LTD καταχώρισε Ένσταση στις 23.11.21, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Πελαβά, ημερομηνίας 23.11.
6. Ο εκκαθαριστής της εκούσιας εκκαθάρισης της O1 GROUP LTD, και οι πιστωτές της, Region Trust, Ratado Holdings Ltd, O1 Finance Ltd και XXXXX Shishkin, δεν καταχώρισαν Ένσταση. Ο XXXXX Νικολάου είναι αδειοδοτημένος Σύμβουλος Αφερεγγυότητας και είναι διορισμένος Εκκαθαριστής των εταιρειών Nori Holding Ltd, Centimila Services Ltd, Milanissa Ltd και Agdalia Holding Ltd, πιστωτές της O1 GROUP LTD. Αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση) και ισχυρίστηκε ότι αποτελεί σενάρια και εικασίες περί συνωμοσίας και/ή σκευωρίας, τα οποία απατηλώς δημιούργησαν οι Αιτητές και αναφέρεται σε γεγονότα και δικαστικές διαδικασίες που ήταν σε γνώση των Αιτητών πριν την καταχώριση της Ένστασης του ημερομηνίας 25.2.
7. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές προσπαθούν ανεπίτρεπτα και καταχρηστικά να διορθώσουν προηγούμενες παραλείψεις τους και να ανασκευάσουν την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Αδικαιολόγητα και καταχρηστικά προσπαθούν να εισάξουν ισχυρισμούς, γεγονότα και έγγραφα τα οποία γνώριζαν ή όφειλαν ή ήταν σε θέση να γνωρίζουν και να κατέχουν εξ΄ αρχής. Η XXXXX Πελαβά είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του XXXXX Mints. Ισχυρίζεται και επεξηγεί ότι το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση) είναι παραπλανητικό και αποσπασματικό, περιέχει αναληθείς και κακόβουλους ισχυρισμούς, γίνεται προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου, ως και παραπλανητική ανάλυση των τεκμηρίων που συνοδεύουν την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση» (βλέπε επίσης Messios & Sons v. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε αιτήσεις για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του, χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και καταλήξει σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την Δ.48 θ.4

(2), καμία πρόνοια γίνεται για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, παρά μόνο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει από μόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες Προσωρινών Διαταγμάτων δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α, Π.Ε. 312/10, ημερ. 17 Ιουλίου 2014, λέχθηκε "Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σε ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης καλού λόγου και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο»". Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3.11.16: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης και σύμφωνα με τη θέση των Αιτητών στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση τους, ό,τι επιδιώκουν με την καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση) είναι η απάντηση στους αβάσιμους, αναληθείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση Ν. Πελαβά ημερομηνίας 26.2.21 και Ν. Νικολάου ημερομηνίας 25.2.21, ως και η παρουσίαση νέων γεγονότων και εγγράφων που περιήλθαν στην κατοχή τους και σχετίζονται με τα αιτούμενα Ενδιάμεσα Διατάγματα. Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν είναι επιτρεπτή η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία αντικρούει, απορρίπτει και απαντά στην εκδοχή της άλλης πλευράς, εφόσον δεν είναι δυνατό στα πλαίσια της διαδικασίας Προσωρινού Διατάγματος να εξεταστεί και διαπιστωθεί από το Δικαστήριο η αποδεικτική της αξία και το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση που τα Προσωρινά Διατάγματα δεν έχουν εκδοθεί μονομερώς και έχει διαταχθεί από το Δικαστήριο η επίδοση της μονομερούς Αίτησης στην άλλη πλευρά. Όπως είναι νομολογημένο, τα μόνα σχετικά γεγονότα που δύναται να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία οριστικοποίησης διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, αλλά και στη διαδικασία έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος μετά από ακρόαση τέτοιου αιτήματος, είναι τα γεγονότα που τέθηκαν με την αρχική ένορκη δήλωση που υποστήριξε την σχετική αίτηση και όχι μεταγενέστερα. Το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος με αναφορά στα γεγονότα που προσκομίστηκαν ενώπιον του κατά το χρόνο καταχώρισης της μονομερούς Αίτησης (βλ. Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου (ανωτέρω). Συνακόλουθα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο λόγος για τον οποίο οι Αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, όπως οι ίδιοι τον έχουν εξειδικεύσει, με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο» αλλά αντίθετα αντιστρατεύεται τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Αντίθετη προσέγγιση και παροχή δυνατότητας στους διάδικους να απαντούν στους ισχυρισμούς του αντίδικου τους οποίους θεωρούν αβάσιμους, παραπλανητικούς και αναληθείς στα πλαίσια διαδικασίας έκδοσης Προσωρινών Διαταγμάτων, θα καθιστούσε ατέρμονη τέτοια διαδικασία και θα αντιστρατευόταν την ανάγκη για εκδίκαση τέτοιων αιτήσεων άμεσα και χωρίς καθυστέρηση. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των πιστωτών της O1 GROUP LTD, XXXXX Mints και του εκκαθαριστή των εταιρειών Nori Holding Ltd, Centimila Services Ltd, Milanissa Ltd και Agdalia Holdings Ltd και σε βάρος των Αιτητών τα οποία, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης ημερομηνίας 21.03.19 για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. Σ΄ ότι αφορά τους υπόλοιπους πιστωτές της Ο1 GROUP LTD και τον εκκαθαριστή της εκούσιας εκκαθάρισης της, που δεν καταχώρισαν Ένσταση, δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .......................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο