Νικολαΐδη ν. Παπαθεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 627/2015, 10/3/2022

Νικολαΐδη ν. Παπαθεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 627/2015, 10/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A113 Αρ. Αγωγής: 627/2015 Μεταξύ: XXXXX Νικολαΐδη εκ Λευκωσίας ως κληρονόμου της περιουσίας της αποβιωσάσης XXXXX Νικολαΐδου, τέως εκ Λευκωσίας Ενάγοντος και

1. XXXXX Παπαθεοδώρου εκ Λευκωσίας ως εκτελεστή/διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης XXXXX Νικολαΐδου, τέως εκ Λευκωσίας
2. XXXXX Νικολαΐδου εκ Λονδίνου ως εκτελεστή/διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης XXXXX Νικολαΐδου, τέως εκ Λευκωσίας και ως κληρονόμου
3. XXXXX Νικολαΐδου, τέως εξ ΗΠΑ ως κληρονόμου της περιουσίας της αποβιωσάσης XXXXX Νικολαΐδου, τέως εκ Λευκωσίας Εναγόμενων και Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από την Λευκωσία Μεσεγγυούχων Αίτηση ημερ. 2.8.2019 υπό εναγομένου 1 - αιτητή για έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης εις χείρας τρίτου. Ημερομηνία: 10 Μαρτίου 2022 Για εναγόμενο 1 - αιτητή: κος Στέφανος Παπαθεοδώρου Για εναγομένη 2 - καθ' ης η αίτηση: κα Μαρίτα Πανταζή Για μεσεγγυούχο: κα Αθηνά Αθανασιάδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 9.6.2015, το Δικαστήριο απέρριψε ως αποσυρθείσα την αγωγή του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων, επιδικάζοντας ταυτόχρονα έξοδα υπέρ του εναγομένου 1 και εναντίον του ενάγοντα, για το ποσόν των €2.432,00 με τόκο προς 4% ετησίως από 17.2.15 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €76,00 έξοδα του διατάγματος πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ. Τα πιο πάνω έξοδα αποφασίστηκε με την σύμφωνη γνώμη όλων των πλευρών να πληρωθούν από την περιουσία της αποβιώσασας XXXXX Νικολαΐδου, τέως εκ Λευκωσίας, η οποία αφορούσε το αντικείμενο της αγωγής και την διαχείριση της οποίας έχουν από κοινού οι εναγόμενοι 1 και
4. Η παρούσα αίτηση μεσεγγύησης Επειδή κατά τον εναγόμενο 1 - αιτητή δεν πληρώθηκε κανέναν ποσόν έναντι των πιο πάνω εξόδων, ακολούθησε η παρούσα μονομερής αίτηση εκ μέρους του, με την οποία ζητά όπως εκδοθεί διάταγμα μεσεγγύησης και κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, ήτοι της Ελληνικής Τράπεζας, στην οποία διατηρείται λογαριασμός της διαχείρισης ικανός να καλύψει το πιο πάνω ποσόν. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση μεσεγγύησης η οποία υπογράφεται από τον ίδιο τον εναγόμενο 1 - αιτητή, αναφέρεται ότι το εν λόγω ποσόν εξακολουθεί να οφείλεται. Αναφέρεται επίσης ότι η εναγομένη 2, η οποία είναι διαχειριστής μαζί με τον αιτητή, της περιουσίας της αποβιωσάσης Ζωής Νικολαΐδου δεν είναι συνεργάσιμη για την πληρωμή του ποσού από την διαχείριση όπως επιδικάστηκε από το Δικαστήριο. Υπέβαλε δε η εναγομένη 2, την αίτηση XXXXX/14 στο Ε.Δ. Λευκωσίας με την οποία ζητά την παύση του αιτητή από διαχειριστή. Ήταν τέλος η θέση του αιτητή ότι είναι δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως δοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Σε αντίθετη περίπτωση, ο αιτητής δυνατό να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία με την απώλεια της ευκαιρίας όπως ικανοποιηθεί η υπέρ του εκδοθείσα δικαστική απόφαση. Στα πλαίσια της πιο πάνω μονομερούς αίτησης, το Δικαστήριο στις 7.10.2019 εξέδωσε ένταλμα (garnishee order nisi). Στην συνέχεια, διέταξε στις 19.11.2019 την υποκατάστατη επίδοση της αίτησης και του διατάγματος στην εναγόμενη 2, η οποία διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η μεσεγγυούχος μέσω του συνηγόρου της, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και δήλωσε στις 30.10.2019 ότι υπάρχει επαρκές ποσόν στο όνομα της διαχείρισης για κάλυψη του εξ' αποφάσεως χρέους ως επίσης δήλωσε ότι έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 20.3.2018 για δέσμευση του αιτούμενου ποσού. Η ειδοποίηση ένστασης Η εναγομένη 2 - καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην αίτηση. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι το ισχυριζόμενο ποσό εξόδων έχει ήδη καταβληθεί στον αιτητή και επιπλέον, η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της ιδίας της εναγομένης 2 που διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και σύμφωνα με τους συνηγόρους της δεν μπορούσε να βρίσκεται στην Κύπρο, λόγω και των έκτακτων μέτρων εξ' αιτίας της πανδημίας του covid
5. Για τον λόγο αυτό, η ένορκη της δήλωση λήφθηκε στην Υπάτη Αρμοστεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εν λόγω ένορκη δήλωση, επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υπογράφεται από συνήγορο του γραφείου των δικηγόρων της εναγομένης 2, η οποία επίσης συνοδεύει την ένσταση στο διάταγμα μεσεγγύησης. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της εναγομένης 2, αυτή έχει εξοφλήσει το ποσό των εξόδων του αιτητή στην παρούσα αγωγή από τις 19.6.
6. Συγκεκριμένα, την εν λόγω ημερομηνία, ο αιτητής και η καθ' ης η αίτηση μετέβησαν στην τράπεζα όπου διευθέτησαν την μεταφορά από τον λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση στον λογαριασμό του αιτητή, του ποσού των €5.000,
7. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται και το υπό κρίση ποσό των εξόδων που επιδικάστηκαν στον αιτητή. Αναφέρεται επίσης στην ένορκη δήλωση της συνηγόρου, ότι το τεκμήριο που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του αιτητή, ήτοι η απόφαση που εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή, φέρει λανθασμένη ημερομηνία έκδοσης την 9.12.
8. Το γραφείο της συνηγόρου, προέβη σε έρευνα στον φάκελο της υπόθεσης από την οποία διαπιστώθηκε ότι από λάθος κατά την σύνταξη της απόφασης, αναφέρθηκε ως ημερομηνία έκδοσης η 9.12.2015 ενώ ορθή ημερομηνία είναι η 9.6.
9. Η συνήγορος επισύναψε στην ένορκη της δήλωση, αντίγραφο της διορθωμένης απόφασης και αντίγραφο του πρακτικού του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.6.2015 ως τεκμήρια 2 και
10. Στην συνέχεια, η συνήγορος αναφέρει ότι σε διάστημα 10 ημερών από την έκδοση της απόφασης, στις 19.6.2015 πληρώθηκε στον αιτητή το ποσό των €5,000.00, στο οποίο περιλαμβάνετο το ποσό των εξόδων που θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και αφορούσαν την παρούσα αγωγή. Γι' αυτό και από τον Ιούνιο του 2015 μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης στις 2.8.2019, δηλαδή για περισσότερο από τέσσερα χρόνια, ο αιτητής δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια για είσπραξη του ποσού, αφού αυτό έχει εξοφληθεί. Ο αιτητής κατά την συνήγορο, καταχώρησε την παρούσα αίτηση εκδικητικά μετά που η καθ' ης η αίτηση μαζί με τους υπόλοιπους κληρονόμους XXXXX Νικολαΐδη και XXXXX Νικολαΐδου, καταχώρησαν αίτηση για απομάκρυνση του από Διαχειριστή στην αίτηση διαχείρισης της αποβιωσάσης με αριθμό XXXXX/
11. Η απόφαση στην πιο πάνω αίτηση επιφυλάχθηκε την 1.7.
12. Ένα μήνα μετά την επιφύλαξη της απόφασης, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση μεσεγγύησης, η οποία είναι ξεκάθαρο κατά την ομνύουσα ότι έγινε για αλλότριους σκοπούς. Η απόφαση στην πιο πάνω αίτηση στη διαχείριση, εξεδόθη στις 30.4.2020 και η αίτηση απορρίφθηκε. Έχει όμως καταχωρηθεί έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η ομνύουσα αναφέρει επίσης ότι η αίτηση μεσεγγύησης δεν πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου και θα έπρεπε να είχαν επιδοθεί και στους άλλους δύο κληρονόμους, την αδελφή της καθ' ης η αίτηση XXXXX Νικολαΐδου και τον αδελφό της XXXXX Νικολαΐδη, εφόσον το ποσό που ζητείται να πληρωθεί αφορά την περιουσία της αποβιωσάσης και τα πιο πάνω πρόσωπα, είναι κληρονόμοι και έχουν συμφέρον στην περιουσία. Στην συνέχεια, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημ. 24.11.21, διέταξε την αντεξέταση της εναγομένης 2, αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι το επιδικασθέν από το Δικαστήριο ποσόν του οποίου επιζητείται η κατάσχεση, έχει ήδη εξοφληθεί με την πληρωμή του ποσού των €5.000,
13. Ισχυρισμός ο οποίος αμφισβητείται από τον αιτητή. Η αντεξέταση της εναγομένης 2 επί του προκειμένου, κρίθηκε αναγκαία γιατί αν γίνει αποδεκτός ο πιο πάνω ισχυρισμός, θα ελλείπει το δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης του αιτήματος αφού δεν θα υφίσταται εξ' αποφάσεως χρέος που να υπόκειται σε κατάσχεση. Η αντεξέταση της εναγομένης
14. Η εναγομένη 2 αντεξετάστηκε ενώπιον μου στις 10.12.
15. Επέμενε στην θέση της ότι το ποσόν των €5.000,00, της ζητήθηκε από τον κύριο Παπαθεοδώρου στα πλαίσια των εξόδων του για την παρούσα υπόθεση . Της υποβλήθηκε ότι δεν μπορεί να πλήρωσε αυτό το ποσόν για τους σκοπούς των εξόδων της παρούσας αγωγής, προτού καν υπολογιστούν αυτά τα έξοδα. Απάντησε ότι η πληρωμή έγινε στις 19.6.15, δηλαδή 10 μέρες μετά την έκδοση της απόφασης ημ. 9.6.15, στην οποία επιδικάστηκαν έξοδα στον κύριο Παπαθεοδώρου. Ο αιτητής της έδειξε κατάλογο εξόδων και της ζήτησε να του πληρώσει το ποσόν των €5.000,00 για να καλυφθούν αυτά τα έξοδα και το υπόλοιπο ποσόν που θα παρέμενε θα το χρησιμοποιούσε για να μπορεί να τακτοποιεί ορισμένα έξοδα της διαχείρισης. Αρνήθηκε υποβολή ότι το ποσόν των €5.000,00 πληρώθηκε αποκλειστικά για τα έξοδα της διαχείρισης. Επέμενε ότι σε αυτό τον ποσόν, συμπεριλαμβάνονταν και τα υπό κρίση έξοδα που επιδικάστηκαν στον κύριο Παπαθεοδώρου στην παρούσα αγωγή. Η ίδια είχε αναλάβει όπως είπε να πληρώσει αυτά τα έξοδα αλλά και οτιδήποτε άλλο προέκυπτε από την διαχείριση. Πήγαν μαζί στην τράπεζα και του μεταβίβασε τον εν λόγω ποσόν στον λογαριασμό του. Ο ίδιος της το ζήτησε και την έπεισε ότι αυτή ήταν η ορθή διαδικασία. Δεν έγραψε τους λόγους μεταβίβασης του ποσού αφού η μεταβίβαση έγινε με προφορική εντολή της ιδίας στον υπάλληλο της τράπεζας. Τα σχόλια στο έντυπο τα έβαλε ο κύριος Παπαθεοδώρου ούτε ξέρει τι σχόλια έβαλε και για ποιον σκοπό. Αξιολόγηση της εναγομένης 2 Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή την εναγομένη 2 κατά την αντεξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρέπει από την αρχή να να τονίσω ότι δεν ήταν ιδιαίτερα πειστική ως προς την θέση της ότι η πληρωμή του ποσού των €5.000,00 αφορούσε τα έξοδα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία είχαν επιδικαστεί 10 ημέρες προηγουμένως αλλά είναι παραδεκτό ότι δεν είχαν ακόμη υπολογιστεί. Πέραν από το γεγονός ότι κατά την πληρωμή του πιο πάνω ποσού, τα έξοδα αυτά δεν είχαν ακόμη υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή, είναι σαφές από την απόφαση του Δικαστηρίου όπως προκύπτει από το πρακτικό που τηρείται στον φάκελο ότι τα έξοδα που επιδικάστηκαν στον αιτητή θα πληρώνονταν με την σύμφωνη γνώμη όλων των μερών, από την διαχείριση και όχι από την εναγομένη
16. Η εναγομένη 2 δεν εξήγησε με λογικά επιχειρήματα γιατί να πληρώσει η ίδια τα εν λόγω έξοδα και όχι η διαχείριση ως ήταν η διαταγή του Δικαστηρίου κατόπιν μάλιστα της συμφωνίας όλων των μερών. Άλλωστε στην παρούσα αγωγή που αποσύρθηκε από τον ενάγοντα, η εναγομένη 2 ήταν συνεναγόμενη με τον αιτητή και δεν είχε διαταχθεί η ίδια να πληρώσει οτιδήποτε. Δεν είναι ως εκ τούτου καθόλου πειστική η θέση της ότι το ποσόν των €5.000,00 αφορούσε τα έξοδα της παρούσας αγωγής και όχι μέρος της αμοιβής του αιτητή ως διαχειριστή όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο αιτητής. Το γεγονός ότι το ποσό πληρώθηκε μόλις 10 μέρες μετά την έκδοση της απόφασης δεν σημαίνει ότι αφορούσε οπωσδήποτε και τα έξοδα του αιτητή όπως ισχυρίζεται η εναγομένη
17. Θα πρέπει επιπλέον να σημειωθεί το σημαντικό στοιχείο, ότι η χρεωστική σημείωση τη Τράπεζας Κύπρου με την οποία πληρώθηκε το πιο πάνω ποσόν στον αιτητή και η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της εναγομένης 2 που συνοδεύει την ένσταση, αναφέρει στο αιτιολογικό της πληρωμής ότι αυτή έγινε έναντι των εξόδων του αιτητή για την διαχείριση XXXXX/14 χωρίς να γίνεται καμία αναφορά στα έξοδα που επιδικάστηκαν στον αιτητή στην παρούσα. Η δικαιολογία που έδωσε η εναγομένη 2 ότι το αιτιολογικό συντάχθηκε από τον ίδιο τον αιτητή χωρίς την συμμετοχή της δεν κρίνεται ικανοποιητική αφού όπως η ίδια κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν παρούσα στην τράπεζα και έδωσε αυτοπροσώπως την προφορική εντολή στον τραπεζικό υπάλληλο για την μεταφορά των χρημάτων. Ήταν εμφανές κατά την αντεξέταση της εναγομένης 1 ότι τα προβλήματα στην συνεργασία της με τον αιτητή ξεκίνησαν από πολύ προηγουμένως και δεν εδράζονται αποκλειστικά στην παρούσα διαφορά τους, αναφορικά με την πληρωμή του επίδικου ποσού. Εντούτοις δεν ήταν καθόλου πειστική για τους λόγους που προανέφερα ότι η πληρωμή του εν λόγω ποσού αφορούσε και τα έξοδα που επιδικάστηκαν στον αιτητή στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Πέραν των πιο πάνω, η γενικότερη εντύπωση που μου προξένησε η εναγομένη 2 από το εδώλιο του μάρτυρα, είναι ότι δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία της και ειδικότερα η εκδοχή της ως προς τον σκοπό πληρωμής του υπό κρίση ποσού, απορρίπτεται στο σύνολο της. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι κατέθεσαν με οδηγίες του Δικαστηρίου, γραπτό κείμενο αγόρευσης. Αγόρευσαν επίσης προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, επεξηγώντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στο στάδιο αυτό στις θέσεις των συνηγόρων όπως προκύπτουν από τις εμπεριστατωμένες γραπτές και προφορικές αγορεύσεις τους. Ιδιαίτερη μνεία μπορεί να γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική πτυχή Το άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 προβλέπει τα εξής: «
18. Όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.» Σύμφωνα δε με το άρθρο 78 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο δύναται αφού ακούσει όλα τα πρόσωπα που δυνατόν να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα να διατάξει όπως οποιαδήποτε περιουσία που κατασχέθηκε πληρωθεί στον εξ' αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση της απόφασης ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο. Το άρθρο 73 του Κεφ. 6, διαφοροποιείται από τη σχετική Αγγλική Νομοθεσία αφού δεν περιορίζεται σε έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης μόνο σε χρέη όπως συμβαίνει στην Αγγλία. Επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις για χρηματικά ποσά (securities). Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd κ.α.