Χατζηνέστωρος κ.α. ν. Ορφανίδη κ.α., Aγωγή Αρ.: 6730/15, 15/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ.: 6730/15 Μεταξύ:
- XXXXX Βωνιάτη
- XXXXX Βωνιάτη Εναγόντων -και-
- XXXXX Ορφανίδη υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
- XXXXX Χατζηνέστωρος υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστή στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
- XXXXX Βωνιάτη
- XXXXX Βωνιάτη Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 20/03/18
- XXXXX Χατζηνέστωρος και XXXXX Χατζηνέστωρος υπό την ιδιότητά τους ως οι εκτελεστές της διαθήκης της αποβιωσάσης XXXXX Βωνιάτη αρ. αίτησης διαχείρισης XXXXX/18
- XXXXX Βωνιάτη Εναγόντων -και-
- XXXXX Ορφανίδη υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
- XXXXX Χατζηνέστωρος υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστή στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
- XXXXX Βωνιάτη
- XXXXX Βωνιάτη Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 08.01.2019 για Παρεμπίπτοντα Διατάγματα Ημερομηνία: 15/03/
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ.κ. Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενους 1 και 2: Καμία εμφάνιση. Για Εναγόμενο 3 - Καθ΄ ου η αίτηση 3: κ.κ. Κάκκουρας & Παναγίδης ΔΕΠΕ, Α & Α. Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενο 4 - Καθ΄ ου η αίτηση 4: κ. Κυριάκος Ορφανίδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση δια κλήσεως, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) αποσκοπούν στην έκδοση των ακόλουθων Παρεμπίπτοντων Διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, διατάττον τους Εναγομένους 3 και 4 όπως παραχωρήσουν ελεύθερη και πλήρη πρόσβαση στους Ενάγοντες ή και σε εκτιμητή περιουσίας που θα διορίσουν οι Ενάγοντες για να εξασφαλίσουν οι Ενάγοντες ή και ο ρηθείς εκτιμητής αντίγραφα των φακέλων των αδειών οικοδομής ή και εγκεκριμένων σχεδίων στο Δήμο Στροβόλου ή και να επιθεωρήσουν τις άδειες οικοδομής και τα εγκεκριμένα σχέδια στο Δήμο Στροβόλου αναφορικά με τα 51 ακίνητα που περιγράφονται με λεπτομέρεια στην Αίτηση. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, διατάττον τους Εναγομένους 3 και 4 όπως παραχωρήσουν ελεύθερη και πλήρη πρόσβαση στους Ενάγοντες ή και σε εκτιμητή περιουσίας που θα διορίσουν οι Ενάγοντες εις όλα τα ως άνω αναφερόμενα ακίνητα με σκοπό όπως οι Ενάγοντες ή και ο ρηθείς εκτιμητής να εκτιμήσουν όλα τα ως άνω αναφερόμενα ακίνητα τόσο καθόσον αφορά την αγοραία αξία των όσο και καθόσον αφορά την ενοικιαστή αξία των και ειδικά και όχι αποκλειστικά: - Να παραχωρήσουν κάθε διευκόλυνση ή και άδεια στους Ενάγοντες ή και στον εκτιμητή που θα διορίσουν προς τούτο για να εισέλθουν στα ως άνω αναφερόμενα ακίνητα - Να παραχωρήσουν κάθε διευκόλυνση ή και άδεια στους Ενάγοντες ή και στον εκτιμητή που θα διορίσουν προς τούτο για να εξετάσουν κάθε πτυχή των ως άνω ακινήτων περιλαμβανομένων κτιρίων εντός αυτών ή και οποιωνδήποτε οικοδομών ή και άλλως πως έργων εντός αυτών - Γενικώς να παραχωρήσουν οιανδήποτε αναγκαία διευκόλυνση στους Ενάγοντες ή και στον εκτιμητή που θα διορίσουν προς τούτο με σκοπό την διενέργεια εκτίμησης των ως άνω αναφερόμενων ακινήτων. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγόμενους όπως αποκαλύψουν εγγράφως στους Ενάγοντες ή και σε εκτιμητή περιουσίας που θα διορίσουν οι Ενάγοντες όλα και ή οποιαδήποτε ενοικιαστήρια έγγραφα ή και συμφωνίες ενοικίασης αναφορικά με όλα τα ως άνω αναφερόμενα ακίνητα ως επίσης και όπως αποκαλύψουν τα ποσά ή και οποιαδήποτε ποσά ενοικίασης όλων των ως άνω αναφερόμενων ακινήτων από την 01/01/11 μέχρι και σήμερα ή και ως ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Εναγόμενο 4 όπως εγγράφως αποκαλύψει όλα τα ακίνητα εκ των ως άνω αναφερομένων 51 ακινήτων που έχουν μεταβιβαστεί επ ονόματι του από τον Εναγόμενο 3 ως επίσης και να αποκαλύψει ή προσκομίσει έγγραφα μεταβίβασης των και τίτλους ιδιοκτησίας αυτών.» Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 30, 31 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48, Θ. 1-13, στα Συντάγματος, στις Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου, στο φάκελο του Δικαστηρίου και στην σχετική Νομολογία και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, ημερομηνίας 08.01.
- Ο Αιτητής 2 αναφέρει ότι η Αιτήτρια 1 είναι η μητέρα του η οποία απεβίωσε στις 5.1.
- Την 1.2.18, στα πλαίσια της Αίτησης 36/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για επικύρωση διαθήκης, εκδόθηκε Διάταγμα διορισμού εκτελεστών της διαθήκης, δυνάμει του οποίου διορίστηκαν οι XXXXX και XXXXX Χατζηνέστωρος. Οι καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 είναι ετεροθαλή αδέλφια του και ο πατέρας του παντρεύτηκε την μητέρα του το 1955 αφού είχε αποβιώσει η πρώτη σύζυγος του. Ο αποβιώσας XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτης) γεννήθηκε στις 16.12.1917 και απεβίωσε στις 24.10.2013 σε ηλικία 95 ετών. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 διορίστηκαν στις 26.10.15 ως διαχειριστές της περιουσίας του. Ο ίδιος, η Αιτήτρια 1 και οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 αποτελούν τους νόμιμους κληρονόμους του αποβιώσαντος. Διευκρινίζει ότι η παρούσα αγωγή είναι και παράγωγη προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντος και/ή της διαχείρισης XXXXX/14 και/ή των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και
- Ο αποβιώσας πατέρας του συνήθιζε να αγοράζει ακίνητη ιδιοκτησία και κατείχε τεράστιο αριθμό ακινήτων περιουσιών. Πάντοτε η δεδηλωμένη επιθυμία του ήταν ο δίκαιος διαμοιρασμός της περιουσίας του μεταξύ των Αιτητών και των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και
- Ισχυρίστηκε ότι ο αποβιώσας πατέρας του πριν το θάνατο του και από το 2008 παρουσίαζε σοβαρά διανοητικά προβλήματα. Σύμφωνα με ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 23.5.11 (Τεκμήριο 1), ο αποβιώσας έπασχε από το 2008 από ανοϊκή συνδρομή και δεν ήταν σε θέση να αποφασίσει για οικονομικά θέματα που τον αφορούν. Ενώ η κατάσταση αυτή ήταν σε γνώση των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, ο Καθ΄ ου η αίτηση 3 σε διάφορες ημερομηνίες περί το 2011 (δηλαδή 21.1.11, 14.2.11, 25.2.11, 8.3.11 και 28.3.11) δυνάμει γενικού πληρεξουσίου εγγράφου πήρε από τον αποβιώσαντα τον Ιανουάριο του 2009 (Τεκμήριο 2), προέβηκε σε αριθμό μεταβιβάσεων περιουσίας του αποβιώσαντος επ΄ ονόματι του, η οποία περιγράφεται με λεπτομέρεια στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης του. Ούτε ο ίδιος, ούτε η Αιτήτρια 1 (μητέρα του) γνώριζαν την ύπαρξη του εν λόγω πληρεξουσίου και τις μεταβιβάσεις των ακινήτων, παρά μόνο πολύ μεταγενέστερα και μετά την ολοκλήρωση τους από τον Καθ΄ ου η αίτηση
- Με τις εν λόγω μεταβιβάσεις ο Καθ΄ ου η αίτηση 3 κατέστη ιδιοκτήτης ολόκληρης σχεδόν της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος αξίας πολλών εκατομμυρίων. Μόνο 3 ακίνητα δεν είχαν μεταβιβαστεί γιατί δεν μπορούσαν για συγκεκριμένους λόγους να μεταβιβαστούν. Ισχυρίζεται ότι κατά το χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις, ο αποβιώσας, πέραν της μειωμένης νοητικής/δικαιοπρακτικής ικανότητας του, είχε υποστεί σοβαρό κάταγμα-τραυματισμό και ήταν κλινήρης στο νοσοκομείο από 3.2.11 - 23.2.11 (Τεκμήριο 3). Ακολούθως μεταφέρθηκε στο Κέντρο Διαβίωσης Αρήτη όπου βρισκόταν μέχρι το θάνατο του λόγω ηλικίας, σοβαρότητας του κατάγματος και της πνευματικής και νοητικής του κατάστασης. Αν και αυτά ήταν σε γνώση των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, ο Καθ΄ ου η αίτηση 3 προέβηκε σε σειρά μεταβιβάσεων και υπέγραψε και υπεύθυνες δηλώσεις (Τεκμήριο 4). Ο ίδιος και η Αιτήτρια 1 έλαβαν γνώση των μεταβιβάσεων τον Μάϊο
- Αμέσως επικοινώνησε με τον τότε δικηγόρο του XXXXX Χατζηνέστωρος, ο οποίος αντάλλαξε διάφορες επιστολές με τα αρμόδια Επαρχιακά Κτηματολογικά γραφεία, τα οποία αρνούντο να τους παραδώσουν τα σχετικά στοιχεία (Τεκμήρια 5-14). Εν τέλει εξασφάλισε διάφορα σχετικά έγγραφα (Τεκμήριο 15) προς απόδειξη των μεταβιβάσεων που έγιναν. Η στάση του Κτηματολογίου οδήγησε στην καταχώριση στις 16.6.11, Αίτησης με αρ. 30/11 (Τεκμήριο 16) για διορισμό διαχειριστή της περιουσίας του πατέρα του ως ανίκανο πρόσωπο, στα πλαίσια της οποίας οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 αποδέχθηκαν τον διορισμό διαχειριστή της περιουσίας του πατέρα τους ως ανίκανο πρόσωπο (Τεκμήριο 17 - ιατρική γνωμάτευση ψυχιάτρου, Ιουνίου 2011). Συγκεκριμένα, οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 αν και καταχώρισαν ένσταση στην Αίτηση 30/11 (Τεκμήριο 18 και 21), μετά την έκδοση Διατάγματος για εξέταση του αποβιώσαντος από ψυχίατρο (Τεκμήριο 22) και την εξέταση του (Τεκμήριο 23), στις 7.11.12, με τη σύμφωνη γνώμη των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, εκδόθηκε διάταγμα διορισμού διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος, ο οποίος κηρύχθηκε ανίκανο πρόσωπο (Τεκμήριο 24) και πρόκειται για τους ίδιους διαχειριστές της περιουσίας του ως αποβιώσας, δηλαδή τους Καθ΄ ων η αίτηση 1 και
- Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 3 εξασφάλισε το πιο πάνω πληρεξούσιο έγγραφο με δόλο και ψευδείς παραστάσεις, δυνάμει ανεπίτρεπτου επηρεασμού και ψυχικής πίεσης στον αποβιώσαντα, ο οποίος κατά το χρόνο που έγιναν οι επίδικες μεταβιβάσεις, στερείτο οποιασδήποτε και/ή της δέουσας νοητικής ικανότητας, καμιά γνώση είχε και καμιά συγκατάθεση παρείχε, ούτε είχε τη δυνατότητα να παρέχει για τις επίδικες μεταβιβάσεις και στερείτο δικαιοπρακτικής ικανότητας. Συνεπεία τούτου, ο Καθ΄ ου η αίτηση 3 συνωμοτώντας με τον Καθ΄ ου η αίτηση 4, προέβηκε σε συναλλαγή άκρως επαχθή για τον αποβιώσαντα και τους Αιτητές - Κληρονόμους. Ο Καθ΄ ου η αίτηση 4 γνώριζε το καθεστώς εξασφάλισης του πληρεξουσίου εγγράφου, αλλά και ότι κατά το χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις, ο αποβιώσας στερείτο δικαιοπρακτικής ικανότητας. Εντούτοις δεν αποκάλυψε τις ενέργειες του Καθ΄ ου η αίτηση 3, με σκοπό την εξασφάλιση προσωπικού του οφέλους επί της επίδικης περιουσίας, σε βάρος των Αιτητών. Ο Καθ΄ ου η αίτηση 3 κατέβαλε ποσά και παραχώρησε ωφελήματα στον Καθ΄ ου η αίτηση 4 από την περιουσία που παράνομα μεταβίβασε επ΄ ονόματι του. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 λαμβάνουν οφέλη από τα επίδικα ακίνητα, δηλαδή ενοίκια και άλλα χρηματικά οφέλη, από τα οποία οφείλουν να επιστρέψουν και/ή καταβάλουν στους Αιτητές, το μέρος αυτών που τους αναλογεί δυνάμει του κληρονομικού τους μεριδίου. Κατ΄ επανάληψη κάλεσαν τον Καθ΄ ου η αίτηση 3 να άρει τις παράνομες πράξεις του όμως αυτός ουδέποτε ανταποκρίθηκε (Τεκμήριο 25). Εμμένει στη θέση ότι ο αποβιώσας πατέρας του, πάντοτε επιθυμούσε την ίση διανομή της περιουσίας του μεταξύ όλων των μελών της οικογένειας του. Αναφέρθηκε στην περιουσία που μεταβιβάστηκε στους Αιτητές το 2009 από τον αποβιώσαντα, σε γνώση των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, από την εταιρεία Κτηνοτροφικαί και Γεωργικαί Επιχειρήσεις Λοϊζου Βωνιάτη και Υιοί Λτδ, ως και στην αγωγή XXXXXX/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που καταχωρίστηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 (μέσω της πιο πάνω εταιρείας) εναντίον του ιδίου και του Γενικού Εισαγγελέα (Τεκμήρια 26 -37). Ισχυρίζεται ότι η περιουσία του αποβιώσαντος δεν αποκτήθηκε από κληρονομιά της περιουσίας της πρώτης συζύγου του - μητέρας των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 - αλλά η περισσότερη αποκτήθηκε μετά το γάμο του με τη μητέρα του το 1955 (Τεκμήριο 38). Η απόκτηση μεταγενέστερα περιουσίας εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση 4 από τον Καθ΄ ου η αίτηση 3, η οποία υφαρπάχθηκε παράνομα από τον αποβιώσαντα, ως και η αποκόμιση οφελημάτων από τον Καθ΄ ου η αίτηση 3, συνιστούν αποδείξεις της συνομωσίας των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 στη δόλια και παράνομη υφαρπαγή της επίδικης περιουσίας. Ανέφερε περαιτέρω ότι στο στάδιο των οδηγιών οι Αιτητές διατάχθηκαν να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων, παραδεκτά γεγονότα και κατάλογο μαρτύρων. Με συμβουλή των δικηγόρων του αποτάθηκε σε εκτιμητή για να ετοιμάσει εκτίμηση των επίδικων ακινήτων, τόσο για την αγοραία αξία τους, όσο και την ενοικιαστική τους αξία, εφόσον με την αγωγή αξιώνεται και η απώλεια των ενοικίων και άλλων εισοδημάτων. Ο εκτιμητής Κ. Ταλαττίνης τον πληροφόρησε ότι για να γίνει δεόντως η εκτίμηση, θα πρέπει να έχει πρόσβαση στον Δήμο Στροβόλου όπου φυλάσσονται οι φάκελοι των αδειών οικοδομής και τα εγκεκριμένα σχέδια των επίδικων ακινήτων. Επίσης είναι αναγκαίο να έχει πρόσβαση στα ίδια τα επίδικα ακίνητα για να τα επιθεωρήσει αφού στους τίτλους ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 39) γίνεται αναφορά σε χωράφια, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι και δεν φαίνονται οι οικοδομές και άλλες κατασκευές σ΄ αυτά, που έχουν μεγάλη σημασία για τη αξία τους. Περαιτέρω, για σκοπούς καθορισμού της ενοικιαστικής αξίας των ακινήτων, χρειάζεται να αποκαλυφθούν όλα τα ενοικιαστήρια έγγραφα και/ή συμφωνίες ενοικίασης. Εφόσον οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των επίδικων ακινήτων, τα πιο πάνω μπορούν να γίνουν μόνο με τη συγκατάθεση τους. Γι΄ αυτό και ο δικηγόρος του απέστειλε στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 επιστολή ημερομηνίας 22.3.17 (Τεκμήριο 40), στην οποία δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση. Μετά από εμφάνιση στο Δικαστήριο στις 29.3.17, ο δικηγόρος του απέστειλε στις 29.3.17 ηλεκτρονικό μήνυμα στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 (Τεκμήριο 41), ως και εκ νέου ηλεκτρονικό μήνυμα στις 29.3.17 (Τεκμήριο 42), στα οποία δεν υπήρξε καμία απάντηση μέχρι σήμερα. Στις 12.4.17 καταχωρίστηκε Αίτηση, επί της ουσίας ίδια με την παρούσα, όμως λόγω της Αίτησης των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 για απόρριψη της αγωγής λόγω παραγραφής και του θανάτου της μητέρας του και της αναγκαίας τροποποίησης, η αίτηση ημερομηνίας 12.4.17 αποσύρθηκε άνευ βλάβης και μετά την συμπλήρωση των τροποποιηθέντων δικογράφων στις 21.12.18, καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 εσκεμμένα δεν του παρέχουν πρόσβαση στα επίδικα ακίνητα, ώστε να μην τους επιτρέψουν να αποδείξουν πλήρως την υπόθεση τους διότι αν δεν γίνει η εκτίμηση με πρόσβαση στα ακίνητα και στα στοιχεία τους, θα κινδυνεύσει να μην αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση του και ειδικά σε σχέση με την ενοικιαστική αξία διότι μόνο με αυτήν θα αποδειχθεί η αξίωση τους για αποζημίωση λόγω παράνομης κατοχής και χρήσης της επίδικης ακίνητης περιουσίας. Συνεπώς θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές και στη διαχείριση του αποβιώσαντος. Περαιτέρω, είναι αναγκαίο να αποκαλύψει ο Καθ΄ ου η αίτηση 4, τα ακίνητα που εξασφάλισε από τον Καθ΄ ου η αίτηση 3, συνωμοτώντας μαζί του. Τα αιτούμενα Διατάγματα αν και Προστακτικά, δεν προκαλούν καμιά ζημιά στους Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, ούτε είναι δραστικά. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 δεν θα επωμισθούν έξοδα ούτε κόστος από τη διενέργεια της εκτίμησης, η οποία θα είναι και προς όφελος τους, εφόσον θα καθορίσει την αξία των επίδικων ακινήτων. Η Ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση 3 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Φλωρέντζου, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Καθ΄ ου η αίτηση
- Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές (α) δεν ζητούν την παροχή ενδιάμεσης ή άλλης θεραπείας (β) δεν απέδειξαν ότι τα αιτούμενα Προστακτικά Διατάγματα συνδέονται με εκ πρώτης όψεως παράνομη πράξη των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 και (γ) δεν απέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. Με τα αιτούμενα Προστακτικά Διατάγματα στοχεύουν στην απόδειξη της υπόθεσης τους και χρησιμοποιούν την παρούσα Αίτηση ως μέσο απόδειξης των ισχυρισμών και αξιώσεων τους και όχι ως μέσο χορήγησης ενδιάμεσης θεραπείας. Οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση, ως αποτέλεσμα της παράλειψης του Καθ΄ ου η αίτηση 3 να ανταποκριθεί στις επιστολές των Αιτητών ημερομηνίας 22.3.17 και 29.3.17, με τις οποίες ζητούσαν από αυτόν πρόσβαση στα επίδικα ακίνητα με σκοπό την επιθεώρηση και εκτίμηση τους. Η παράλειψη αυτή του Καθ΄ ου η αίτηση 3 δεν είναι παράνομη ώστε να δικαιολογείται η χορήγηση Προστακτικού Διατάγματος, το οποίο μάλιστα σε περίπτωση ανυπακοής, οδηγεί σε τιμωρία του παραβάτη. Περαιτέρω οι Αιτητές ουδόλως έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό γιατί η μη πρόσβαση στα επίδικα ακίνητα για σκοπούς εκτίμησης θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, ούτε και αιτιολογούν (α) ποιά ανεπανόρθωτη ζημιά προκαλείται στους Αιτητές, (β) για ποιό λόγο η παράλειψη του Καθ΄ ου η αίτηση 3 να ανταποκριθεί στο αίτημα των Αιτητών συνιστά παράνομη ενέργεια και (γ) πώς η πρόσβαση στα επίδικα ακίνητα για σκοπούς εκτίμησης θα μειώσει δραστικά τη ζημιά των Αιτητών. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα είναι μάταιη, δεν θα εξυπηρετήσει τη διαδικασία και θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Η εκτίμηση της σημερινής αγοραίας και ενοικιαστικής αξίας των επίδικων ακινήτων είναι άσχετη με τα επίδικα ζητήματα, μάταιη και πρόωρη. Ακόμα και αν ήθελε επιτύχει η παρούσα αγωγή, η οποιαδήποτε αποζημίωση επιδικασθεί θα είναι υπέρ της διαχείρισης και θα υπολογισθεί κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης. Με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα πληγεί με δυσμενή τρόπο το Συνταγματικό δικαίωμα του Καθ΄ ου η αίτηση 3 στην απόλαυση της περιουσίας του, αλλά και τα δικαιώματα τρίτων ενοικιαστών, οι οποίοι θα κληθούν να αποκαλύψουν τα επαγγελματικά και άλλα προσωπικά τους δεδομένα που περιέχονται στα συμβόλαια ενοικίασης και θα προκύψουν από τη αιτούμενη αποκάλυψη συμβολαίων ενοικίασης. Η Ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση 4 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 16.6.
- Ισχυρίζεται ότι με τα αιτητικά Γ και Δ οι Αιτητές ζητούν αποκάλυψη γεγονότων και εγγράφων, αιτήματα που δεν καλύπτονται από την νομική βάση της παρούσας Αίτησης. Περαιτέρω, επιχειρούν να ψαρέψουν μαρτυρία για να υποστηρίξουν την υπόθεση τους. Σε σχέση με τα Αιτητικά Α και Β, αυτά αφορούν ακίνητα που όπως ο Αιτητής 2 παραδέχεται, ανήκουν στον Καθ΄ ου η αίτηση
- Σ΄ ότι αφορά τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι η παρούσα αγωγή είναι παράγωγη, παρέπεμψε το Δικαστήριο στην Ένσταση των Αιτητών στην Αίτηση ημερομηνίας 17.6.16 για διαγραφή της Έκθεσης Απαίτησης, όπου προέβαλαν την θέση ότι η παρούσα αγωγή δεν εγείρεται προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντος αλλά για σκοπούς διεκδίκησης και προστασίας των δικαιωμάτων των Αιτητών. Δεν γνωρίζει οτιδήποτε για το πληρεξούσιο έγγραφο αφού δεν είχε καμία ανάμειξη και δεν γνώριζε την ύπαρξη του. Τα επίδικα ακίνητα αφορούν τον Καθ΄ ου η αίτηση 3 και συνεπώς η προώθηση της παρούσας Αίτησης εναντίον του γίνεται καταχρηστικά και εκδικητικά αφού τα ακίνητα δεν τον αφορούν. Ο ίδιος δεν γνωρίζει οτιδήποτε για μεταβιβάσεις και ενέργειες του Καθ΄ ου η αίτηση
- Η αναφορά του στην Υπεράσπιση του για μεταφορά ακινήτων, δεν έχει καμία σχέση με τα επίδικα ακίνητα. Ουδέποτε συνωμότησε με τον Καθ΄ ου η αίτηση 3 και οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί συνομωσίας στερούνται σοβαρότητας και δεν στηρίζονται σε κανένα γεγονός και έγγραφο. Προβάλλονται κακόπιστα με μοναδικό σκοπό να αλιεύσουν μαρτυρία κατά τρόπο ανεπίτρεπτο. Οι σχέσεις των Αιτητών με τον Καθ΄ ου η αίτηση 3 και τον ίδιο ουδέποτε ήταν καλές και αρμονικές και ο Αιτητής 2 προέβηκε σε μεταβίβαση περιουσίας προς όφελος του και σε βάρος του ιδίου. Η παρούσα Αίτηση εναντίον του πάσχει αφού η αναφορά στο πρόσωπο του γίνεται με γενικότητες και αοριστίες, χωρίς έγγραφα και θετική μαρτυρία. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Όπως προκύπτει από τη φύση των αιτούμενων Διαταγμάτων, αυτά είναι Προστακτικά Παρεμπίπτοντα Διατάγματα τα οποία, όπως είναι νομολογημένο, εκδίδονται με μεγάλη διστακτικότητα και φειδώ και όταν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις ή για να υποβοηθήσουν τη ορθή απονομή της δικαιοσύνης ή ως επικουρικά του έργου του Δικαστηρίου για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα άλλου Διατάγματος του Δικαστηρίου (βλ. Σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ, Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη, σελ. 92-93 και Starport Nominees Ltd κ.α. (Αρ. 1)
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1271 και Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας, Πολ. Έφ. Ε68/13, ημερ. 24.3.15). Το πιο κάτω απόσπασμα από τις σελ. 179-181 του εν λόγω Συγγράμματος, είναι σχετικό: «Τα περισσότερα παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι απαγορευτικά. Όμως ορισμένες φορές, για να διατηρηθεί το status quo και ιδιαίτερα το αντικείμενο της αγωγής, παρίσταται ανάγκη να εκδοθεί προστακτικό διάταγμα. Τέτοια διατάγματα, λόγω της φύσης τους, εκδίδονται με μεγάλη διστακτικότητα και φειδώ, ιδιαίτερα στο παρεμπίπτον στάδιο όπου το δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει θέση επί των γεγονότων και το νόμο. Ένας άλλος λόγος είναι γιατί συνήθως τα προστακτικά διατάγματα έχουν, λόγω της φύσης τους, σοβαρότατες συνέπειες στους διαδίκους, ιδιαίτερα στον εναγόμενο ο οποίος για να συμμορφωθεί με ένα προστακτικό διάταγμα αναμένεται να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες οι οποίες πολλές φορές προϋποθέτουν έξοδα. Για να αποφύγουν αυτές τις δυσκολίες, συχνά εκδίδουν απαγορευτικά διατάγματα τα οποία εμμέσως είναι προστακτικά. Υπάρχουν δύο ειδών προστακτικά διατάγματα. Εκείνα που αποσκοπούν στο να διατηρήσουν το status quo και εκείνα που αποσκοπούν στο να επιφέρουν αλλαγές στο status quo. Τα δικαστήρια διστάζουν να εκδώσουν διατάγματα στο παρεμπίπτον στάδιο τα οποία διαταράσσουν το status quo. Συνήθως τα δικαστήρια, προτού εκδώσουν ένα προστακτικό διάταγμα, αναζητούν κάποιες ειδικές περιστάσεις που να συνηγορούν υπέρ της έκδοσης τους. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα διστάσουν στην κατάλληλη περίπτωση να εκδώσουν παρεμπίπτον προστακτικό διάταγμα. Εκείνο που χρειάζεται είναι η υπόθεση να είναι ξεκάθαρη, ώστε το δικαστήριο να θεωρήσει ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί ένα προστακτικό διάταγμα. ............................................ Στην Κύπρο τα δικαστήρια είναι πιο ελεύθερα να ενεργήσουν, εφόσον ο μόνος περιορισμός είναι να βεβαιωθούν ότι η έκδοση ενός προστακτικού παρεμπίπτοντος διατάγματος όχι μόνο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 αλλά είναι και δίκαιον ή πρόσφορον να εκδοθεί. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά κανόνα δεν εκδίδεται προστακτικό διάταγμα εκτός εάν ο ενάγων υποδείξει με σαφήνεια τι ακριβώς θα πρέπει να πράξει ο εναγόμενος για να συμμορφωθεί. Το ίδιο ισχύει στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν έχει τρόπο να ελέγξει την εφαρμογή του διατάγματος. Λόγω της δραστικότητας των προστακτικών διαταγμάτων, το λεκτικό της διαταγής του δικαστηρίου θα πρέπει να είναι σαφέστατο ως προς το τι απαιτείται από τον εναγόμενο.». Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι: «
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης.» Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnes Trading Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014), ECLI:CY:AD:2014:A
- Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την άποψη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 3, εξασφάλισε το επίδικο Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμήριο 2) με δόλο και ψευδείς παραστάσεις και στη βάση ανεπίτρεπτου επηρεασμού και ψυχικής πίεσης στον αποβιώσαντα - ο οποίος κατά τον χρόνο των μεταβιβάσεων των επίδικων ακινήτων στερείτο οποιασδήποτε και/ή της δέουσας νοητικής κατάστασης και δικαιοπρακτικής ικανότητας - συνωμοτώντας με τον Καθ΄ ου η αίτηση 4, μεταβίβασε επ΄ ονόματι του τα επίδικα ακίνητα τα οποία υφάρπαξε παράνομα, ενεργώντας κατά τρόπο επαχθή για τον αποβιώσαντα και τους Αιτητές - Κληρονόμους. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802). Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων τους. Συνεπώς εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 3 και 4 θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά. ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Έχω εξετάσει τις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων και συμφωνώ με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών ότι στην περίπτωση που δεν επιτραπεί στον εκτιμητή των Αιτητών να έχει πρόσβαση στα επίδικα ακίνητα, ως και στα σχετικά ενοικιαστήρια έγγραφα, οι Αιτητές θα κινδυνεύουν να μην αποδείξουν ορθά και στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους. Συνεπώς χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, θα είναι δύσκολο και πολύ πιθανόν αδύνατο για τον εκτιμητή των Αιτητών να προβεί σε εκτίμηση τόσο για την αγοραία, όσο και τη ενοικιαστική αξία των επίδικων ακινήτων, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να εμποδίζονται να αποδείξουν πλήρως την υπόθεση τους και έτσι πολύ πιθανόν να προκληθεί σ΄ αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνακόλουθα θα είναι δύσκολη και πιθανόν αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60. Τέλος, προχωρώ να εξετάσω και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών. Σταθμίζοντας αφενός την ανεπανόρθωτη ζημιά που ενδεχομένως να υποστούν οι Αιτητές από την μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθηκαν κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης και αφετέρου το γεγονός ότι με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία και γεγονότα, δεν προκύπτει ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, ούτε και έχει προκύψει ότι αυτοί συνεπεία των αιτούμενων Διαταγμάτων θα πρέπει να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες που προϋποθέτουν έξοδα, κρίνω ότι η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, εάν ήθελε φανεί στο τέλος της δίκης, ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη, εντός της έννοιας Bacardi (ανωτέρω). Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, υπάρχουν τέτοιες ειδικές περιστάσεις που την καθιστούν κατάλληλη και ξεκάθαρη και συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων Προστακτικών Διαταγμάτων που κρίνεται δίκαια και πρόσφορη. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδονται Προστακτικά Παρεμπίπτοντα Διατάγματα ως οι παράγραφοι Β, Γ και Δ της Αίτησης. Τα ακίνητα στα οποία αναφέρονται, είναι τα 51 ακίνητα που απαριθμούνται στην παράγραφο Α της Αίτησης. Η προθεσμία συμμόρφωσης των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 με τα εκδοθέντα Διατάγματα υπό παράγραφοι Β, Γ και Δ της Αίτησης, καθορίζεται σε 45 ημέρες από την επίδοση των Διαταγμάτων. Τα εκδοθέντα Διατάγματα υπό παράγραφο Β, Γ και Δ της Αίτησης καθίστανται απόλυτα. Σ΄ ότι αφορά το αιτούμενο Διάταγμα υπό παράγραφο Α της Αίτησης, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι αυτό δεν είναι επιτρεπτό να εκδοθεί, διότι αφορά τους φακέλους των αδειών οικοδομής και/ή των εγκεκριμένων σχεδίων που τηρούνται στον Δήμο Στροβόλου, στον οποίο όμως, ως τρίτο επηρεαζόμενο πρόσωπο δεν επιδόθηκε η παρούσα Αίτηση και συνεπώς στερήθηκε της δυνατότητας να ακουστεί στην παρούσα διαδικασία ως προς το κατά πόσο συγκατατίθεται ή όχι στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Με το αιτητικό υπό παράγραφος Α της Αίτησης, οι Αιτητές λανθασμένα κατά την άποψη μου, αιτούνται από τους Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 ελεύθερη και πλήρη πρόσβαση στους ιδίους και στον εκτιμητή τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τις εν λόγω άδειες οικοδομής και εγκεκριμένα σχέδια, αφού αυτά βρίσκονται στην κατοχή και φύλαξη του Δήμου Στροβόλου ο οποίος, επαναλαμβάνω, δεν συμμετείχε στην παρούσα διαδικασία. Συνακόλουθα, το αιτητικό υπό παράγραφο Α απορρίπτεται. Ενόψει του γεγονότος ότι η παρούσα Αίτηση είναι δια Κλήσεως, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εφαρμόσει τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δέσπω Στυλιανού ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση 354/13, ημερομηνίας 4.12.15 και το πιο κάτω απόσπασμα: «Άλλο είναι βέβαια το ζήτημα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να θέσει, στα ευρεία πλαίσια που εν προκειμένω το δίκαιο και οι αρχές της επιείκειας του παρέχουν, όρους που θεωρεί εύλογους και δίκαιους, κατά την εκτίμηση των κινδύνων που συνεπάγεται η παροχή μιας ενδιάμεσης θεραπείας. Σ' αυτά τα πλαίσια, δεν παραβλέπουμε ότι στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, το Ανώτατο Δικαστήριο έψεξε το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επέβαλε εγγύηση στους εφεσίβλητους, υπέρ των οποίων είχαν δοθεί ενδιάμεσα διατάγματα σε υπόθεση οχληρίας, για τυχόν ζημίες που μπορεί να είχαν προκληθεί εξαιτίας της τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης απ' αυτούς των διαταγμάτων.» Στην προκειμένη περίπτωση, έλαβα υπόψη μου τη φύση και το περιεχόμενο των εκδοθέντων Διαταγμάτων, τα οποία ως Προστακτικά είναι δραστικά αλλά και αναγκαία και αφού συνεκτίμησα τους κινδύνους που συνεπάγεται η έκδοση τους, τα οποία συνιστούν ενδιάμεση θεραπεία, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και να επιβάλω όρο όπως οι Αιτητές και/ή οποιοδήποτε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, πριν τη σύνταξη του Διατάγματος, υπογράψουν Εγγύηση ύψους €100.000, για κάλυψη τυχόν ζημιών στους Καθ' ων η αίτηση 3 και 4, σε περίπτωση που αυτές ήθελε προκληθούν συνεπεία τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης των Διαταγμάτων. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο