ΓΙΟΥΣΕΛΗ ν. ΑΝΔΡΕΟΥ, Aρ. Αγ.: 2029/2015, 15/4/2022

ΓΙΟΥΣΕΛΗ ν. ΑΝΔΡΕΟΥ, Aρ. Αγ.: 2029/2015, 15/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Aρ. Αγ.: 2029/2015 ΜΕΤΑΞΥ [ ] ΓΙΟΥΣΕΛΗ Ενάγουσα και [ ] ΑΝΔΡΕΟΥ Εναγόμενος Αίτηση του Εναγόμενου ημερομηνίας 2/9/2021 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης Ημερομηνία: 15 Απριλίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: εμφανίζεται η ενάγουσα αυτοπροσώπως. Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κα Παπαπέτρου για Χατζηαναστασίου, Ιωαννίδη Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή: Με την υπό κρίση Αίτηση η οποία καταχωρίστηκε στις 2/09/2021, επιδιώκεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγόμενου ως ακολούθως: «(α) Δια της διαγραφής και αντικατάστασης της παραγράφου 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την ακόλουθη παράγραφο: «

1. Από την παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης, ο Εναγόμενος παραδέχεται μόνο ότι η Εταιρεία δεν ολοκλήρωσε το έργο και/ή την οικοδομή αλλά απορρίπτει τους λοιπούς ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή. Ο Εναγόμενος αναφέρει ότι από το 2009 και έπειτα, ο ίδιος και οι αγοραστές και/ή ορισμένοι από τους αγοραστές των λοιπών διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, κατέβαλλαν τεράστιες προσπάθειες για εξεύρεση λύσης του ζητήματος που προέκυψε. Ο Εναγόμενος έδειξε αρκετές φορές προθυμία να συμβάλει οικονομικά στην ολοκλήρωση της πολυκατοικίας και/ή του επίδικου διαμερίσματος και/ή αποτάθηκε πολλάκις προς την Ενάγουσα με σκοπό την διευθέτηση του ζητήματος που προέκυψε, εντούτοις, η Ενάγουσα ουδέποτε συμφώνησε και/ή δεν έδειχνε προθυμία στην εξεύρεση λύσης. Η Ενάγουσα ουδεμία ζημιά υπέστη αλλά αντιθέτως πλουτίζει αδικαιολόγητα και/ή εκμεταλλεύεται και/ή αξιοποιεί τα διαμερίσματα αντιπαροχής και/ή την οικοδομή και/ή την πολυκατοικία που χτίστηκε στο επίδικο οικόπεδο από την Εταιρεία με χρήματα του Εναγόμενου και των αγοραστών των λοιπών διαμερισμάτων. Ο Εναγόμενος και οι λοιποί αγοραστές συνέβαλαν τόσο στην ανέγερση των διαμερισμάτων, όσο και στην υπεραξία που απέκτησε το επίδικο οικόπεδο της Ενάγουσας συνεπεία της εν λόγω ανέγερσης, εντούτοις ουδεμία αποζημίωση έλαβαν από την Ενάγουσα και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για την συνεισφορά τους αυτή.» (β) Δια της διαγραφής και αντικατάστασης της παραγράφου 8 της 'Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την ακόλουθη παράγραφο: «
2. Από την παράγραφο 9 της 'Εκθεσης Απαίτησης, ο Εναγόμενος παραδέχεται μόνο ότι η Εταιρεία προχώρησε στην υπογραφή πωλητηρίου εγγράφου μαζί με τον Εναγόμενο για την ανάπτυξη και πώληση ενός διαμερίσματος στον δεύτερο όροφο, με αριθμό 201, ένα χώρο στάθμευσης με αρ. 1 στο ισόγειο και έναν αποθηκευτικό χώρο με αρ. 3 στο ισόγειο, τα οποία αποτελούν μέρος της Πολυκατοικίας, ότι το πωλητήριο είναι κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο και ότι το εν λόγω διαμέρισμα παραμένει ημιτελές, εντούτοις, απορρίπτει τους λοιπούς ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή. Ειδικότερα, ο Εναγόμενος αγνοεί τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι η Εταιρεία υπέγραψε το πωλητήριο έγγραφο χωρίς να έχει ανανεωμένη την ετήσια άδεια των εργοληπτών και συμπληρώνει ότι, εάν κατά τον ουσιώδη χρόνο υφίστατο οποιαδήποτε παρανομία, η εν λόγω παρανομία και/ή ακυρότητα εμπλέκει και την Ενάγουσα η οποία συνυπέγραψε το σχετικό Πωλητήριο Έγγραφο ημερ. 17.01.2008 και ως εκ τούτου έλαβε μέρος στην κατ' ισχυρισμό παρανομία.» (γ) Δια της διαγραφής και αντικατάστασης της παραγράφου 10 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την ακόλουθη παράγραφο: «
3. Ο Εναγόμενος απορρίπτει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην παράγραφο 11 της 'Εκθεσης Απαίτησης και αναφέρει ότι ο ίδιος εκπλήρωνε πλήρως τις συμβατικές του υποχρεώσεις και κατέβαλλε το συμφωνηθέν τίμημα βάσει της εκτελεσθείσας εργασίας. Ειδικότερα, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι κατέβαλε στην Εταιρεία το ποσό των €86.403,00 για την αγορά του διαμερίσματος στον δεύτερο όροφο, με αριθμό 201, με ένα χώρο στάθμευσης με αρ. 1 στο ισόγειο και έναν αποθηκευτικό χώρο με αρ. 3 στο ισόγειο. Ο Εναγόμενος αναφέρει ότι η Ενάγουσα γνώριζε και/ή γνωρίζει πλήρως για τις εν λόγω πληρωμές. Ο Εναγόμενος περαιτέρω αναφέρει ότι το εν λόγω διαμέρισμα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το στάδιο των κουφωμάτων και υπολείπονται το τελείωμα των ερμαριών, το βάψιμο, η τοποθέτηση της κουζίνας, η τοποθέτηση των κάγκελων, τα υδραυλικά και τα ηλεκτρολογικά, γι' αυτό και ο ίδιος δεν κατέβαλε ολόκληρο το ποσό στην Εταιρεία όπως προέβλεπε το συμβόλαιο, ήτοι το ποσό των €116.185,-. Ο Εναγόμενος επιφυλάσσεται να επεκταθεί κατά την δικάσιμο.» (δ) Δια της διαγραφής και αντικατάστασης της παραγράφου 12 της Έκθεσής Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την ακόλουθη παράγραφο: «
4. Ο Εναγόμενος απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 14 της Έκθεσης Απαίτησης και αναφέρει ότι η καταβολή φορολογικών κεφαλαιουχικών υποχρεώσεων και/ή άλλων φόρων αναφορικά με το επίδικο πωλητήριο έγγραφο και/ή διαμέρισμα και/ή τις επιβαρύνσεις αυτού βαραίνει την Εναγόμενη και/ή την Εταιρεία και/ή εν πάση περιπτώσει ουδεμία υποχρέωση έχει ο Εναγόμενος να καταβάλει οποιονδήποτε φόρο σε σχέση με το πωλητήριο έγγραφο και/ή επίδικο διαμέρισμα και/ή τις επιβαρύνσεις αυτού.» (ε) Δια της διαγραφής και αντικατάστασης της παραγράφου 15 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την ακόλουθη παράγραφο: «
5. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Ο Εναγόμενος υιοθετεί τα όσα αναφέρονται στην υπεράσπισή του ανωτέρω και ανταπαιτεί: Α. Απόφαση και/ή διάταγμα δικαστηρίου προς όφελος του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας για το ποσό των €86.403,00 βάσει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή του δικαίου της αποκατάστασης. Β. Απόφαση και/ή διάταγμα δικαστηρίου διατάττον την μεταβίβαση αναλογικού μεριδίου του επίδικου ακινήτου και/ή του οικοπέδου με αρ. τεμαχίου [ ], Φ/ΣΧ.30 /45W1 στην τοποθεσία Κόλυμπος στο Τσέρι στον Εναγόμενο, ως αποτέλεσμα εξ επαγωγής εμπιστεύματος». Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε κριθεί δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Δ. Νόμιμο τόκο. Ε. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση: Η υπό κρίση Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου (στο εξής ο ΑΑ) . Ο ΑΑ αναφέρει, συνοπτικά, τα ακόλουθα: Οι δικηγόροι που καταχώρισαν την υπό κρίση Αίτηση ανέλαβαν τον χειρισμό της υπόθεσης στις 23/03/2021 και αφού μελέτησαν τη δικογραφία και τα έγγραφα της υπόθεσης και συζήτησαν με τον ίδιο, διαπίστωσαν ότι η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση περιέχει καλόπιστα λάθη και δεν περιλαμβάνει όλα τα ουσιώδη προς την αγωγή γεγονότα. Ειδικότερα, ως αναφέρει ο ΑΑ, ο δικηγόρος του αντιλήφθηκε ότι η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση δεν αντικατοπτρίζει πλήρως τα σημερινά πραγματικά δεδομένα, εφόσον, όπως ο ίδιος τον ενημέρωσε, από το 2019 και έπειτα η Ενάγουσα εκμεταλλεύεται τα διαμερίσματα αντιπαροχής. Ο ΑΑ αναφέρει ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη ούτως ώστε να τεθεί το πραγματικό υπόβαθρο της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι υποβάλλεται καλόπιστα. Κατά τη θέση του, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες και ουσιώδεις χωρίς να μεταβάλλουν την ουσία της υπεράσπισης και ανταπαίτησης και ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης, η Ενάγουσα δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά ή αδικία που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση: Η πλευρά της Ενάγουσας καταχώρισε στις 31/1/2022 ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση (στο εξής η Ένσταση της Ενάγουσας). Προβάλλονται συνολικά 18 λόγοι ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: - Η Αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται επαρκής λόγος για την καθυστέρηση και θα προκαλέσει μεγάλη αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά στην Ενάγουσα. - Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. - Ο Εναγόμενος επιδιώκει να εισάξει άσχετα με την υπόθεση στοιχεία. - Επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής και/ή ανταπαίτησης. - Οι ισχυρισμοί τους οποίους προσπαθεί να εισάξει ο Εναγόμενος είναι παντελώς λανθασμένοι, αναληθείς, παραπλανητικοί και ατεκμηρίωτοι και αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και ο Αιτητής επιδιώκει να παραπλανήσει το Δικαστήριο, αποκρύπτοντας από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. - Με την πάροδο τόσων χρόνων, τα γεγονότα και/ή η κατάσταση πραγμάτων έχει διαφοροποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, που είναι αδύνατον πλέον για την καθ' ης η αίτηση να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία για να αντικρούσει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του αιτητή και/ή να αποδείξει την τυχόν τροποποιημένη υπεράσπισή της στην ανταπαίτηση του αιτητη ή και την τυχόν τροποποιημένη απάντησή της. - Αν επιτραπεί η παρούσα τροποποίηση αναγκαστικά πλέον θα πρέπει και/ή πιθανότατα θα πρέπει η Ενάγουσα να αιτηθεί την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της όσον αφορά γεγονότα, νομικά ζητήματα αλλά και τις αξιώσεις της έναντι του Εναγομένου. Η Ένσταση της Ενάγουσας συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας (στο εξής η ΛΓ). Η ΛΓ επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους ένστασης. Επισημαίνει ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς να δίνεται βάσιμος λόγος που να δικαιολογεί την καθυστέρηση. Κατά την ΛΓ, η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, επειδή όπως αναφέρει, στις 27/04/2017, ο Αιτητής στην υπό κρίση Αίτηση είχε καταχωρίσει την αγωγή υπ' αριθμό 1930/17 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σε σχέση με το επίδικο πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 17/01/2008 εναντίον της Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή και εναντίον της εταιρείας «Κ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ» (στο εξής η Εταιρεία - πρόκειται για την Εταιρεία στην οποία αναφέρεται στο δικόγραφο της και η Ενάγουσα και με την οποία η Ενάγουσα σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της είχε συμβληθεί στο πλαίσιο συμφωνίας αντιπαροχής που καταρτίσθηκε μεταξύ τους). Σύμφωνα με τη ΛΓ, στην εν λόγω αγωγή, κάποιους από τους ισχυρισμούς, θέματα και γεγονότα που προσπαθεί να εισάξει ο Αιτητής με την υπό κρίση Αίτηση τα είχε περιλάβει στη ρηθείσα αγωγή και κάποια γεγονότα που ενώ τα γνώριζε, σύμφωνα με τη ΛΓ, συνειδητά και για καθαρά δικούς του κακόπιστους λόγους επέλεξε να μην προβεί στη συμπερίληψή τους. Παρουσιάζει ως Τεκμήριο 1 (α) και (β) αντίγραφο της αγωγής υπ' αριθμό 1930/17 και αντίγραφο του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος της ρηθείσας αγωγής που καταχωρίστηκαν από τον Αιτητή στην υπό κρίση Αίτηση. Περαιτέρω, σε μία προσπάθεια να υποστηρίξει τη θέση της περί κακοπιστίας του Αιτητή γίνεται αναφορά από τη ΛΓ στα διαβήματα που έγιναν από τον Αιτητή προς τον σκοπό απόδειξης της υπόθεσης υπ' αριθμό 1930/17 εναντίον της Εταιρείας επιδιώκοντας την έκδοση απόφασης εναντίον της Εταιρείας για παράδοση του επίδικου διαμερίσματος κατόπιν δήλωσης του Επίσημου Παραλήπτη που είχε καταχωρίσει αρχικά σημείωμα εμφάνισης για την Εταιρεία ότι δεν θα υπερασπιστεί την Εταιρεία. Εν τέλει όπως αναφέρει η ΛΓ, αποφασίστηκε ότι η σχετική αίτηση για απόφαση θα έπρεπε να ακουστεί ταυτόχρονα με την ουσία της αγωγής ενόψει της εμφάνισης της ΛΓ στην εν λόγω αγωγή. Αναφέρεται επίσης ότι εν τέλει η ρηθείσα αγωγή απορρίφθηκε ως εγκαταλειφθείσα και παρουσιάζει σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 7) σύμφωνα με το περιεχόμενο του οποίου η αγωγή απορρίφθηκε ως εγκαταλειφθείσα δυνάμει της Δ.30 Θ. 1 (γ) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στις 23/11/
6. Κατά τη ΛΓ σε περίπτωση που επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, τότε εκτός της καθυστέρησης που θα προκληθεί, θα πρέπει να υποβληθεί, όπως αναφέρει, στην καταβολή επιπρόσθετων εξόδων και ταλαιπωρίας για την ετοιμασία νέας μαρτυρίας από την ίδια προς αντίκρουση των ισχυρισμών του Εναγόμενου. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αυτές ίσχυαν κατά τον ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία, η τροποποίηση δικογράφων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου.[1] Η τάση της νομολογίας σε σχέση με τη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αυτή ίσχυε κατά τον ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο, δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση ακόμα και όταν η όποια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, εκτός στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται κακοπιστία και ζημιά ή αδικία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα.[2] Σε ότι αφορά το χρόνο υποβολής του αιτήματος για τροποποίηση έχει νομολογηθεί ότι ο παράγοντας χρόνος είναι μεν σχετικός αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα καθοριστικής σημασίας. Η δε διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν όλα τα σχετικά δεδομένα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης.[3] Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης αφού ο κρίσιμος τελικά παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων.[4] Έχει νομολογηθεί ότι η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμα να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό στάδιο της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο.[5] Περαιτέρω, εκεί όπου εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της.[6] Η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής ή υπεράσπισης δεν οδηγεί δίχως άλλο σε απόρριψη της αίτησης αλλά αποτελεί παράγοντα που συνεκτιμάται με τα υπόλοιπα στοιχεία στο πλαίσιο εξέτασης της αίτησης τροποποίησης.[7] Συνοψίζοντας τις καλά εμπεδωμένες νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δικογράφων καθίσταται σαφές ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης (υπό το φως των προνοιών της Δ.25 ως αυτές ίσχυαν κατά τον ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο), ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών με κυρίαρχο στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης.[8] Εξέταση υπό κρίση Αίτησης: Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση. Σημειώνεται ότι έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Η επιχειρηματολογία των δύο συνηγόρων καταγράφεται λεπτομερώς στις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Αναφορά στις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων θα γίνει εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Σε ότι αφορά τους λόγους ένστασης που συναρτώνται με τη θέση της Ενάγουσας περί υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης, δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων της Ενάγουσας και κατάχρησης της διαδικασίας είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι ενώ η παρούσα Αγωγή καταχωρίστηκε το 2015, η υπό κρίση Αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε το
7. Ως αιτιολογία για την επιδιωκόμενη τροποποίηση στο παρόν στάδιο η πλευρά του Εναγόμενου προβάλλει τον πρόσφατο (σε συνάρτηση με τον χρόνο καταχώρισης της υπό κρίση Αίτησης) διορισμό νέου δικηγόρου για τον Εναγόμενο ο οποίος κατά τη μελέτη της δικογραφίας και εγγράφων της υπόθεσης και κατόπιν συζήτησης με τον Εναγόμενο διαπίστωσε ότι στην υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση περιέχονται καλόπιστα λάθη και δεν περιλαμβάνονται όλα τα ουσιώδη προς την αγωγή γεγονότα. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος ενημέρωσε τον δικηγόρο του για γεγονός που έλαβε χώρα μετά την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, ήτοι ότι η Ενάγουσα εκμεταλλεύεται από το 2019 τα διαμερίσματα αντιπαροχής στην επίδικη οικοδομή. Όπως έχει αναγνωρισθεί στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν. Σιακόλα[9] δεν μπορεί να καταλογίζεται υπέρμετρη καθυστέρηση σε κάποιον ο οποίος δεν είχε προηγουμένως συνειδητοποιήσει ή αντιληφθεί ότι θα ήταν αναγκαίο να προβεί σε διάβημα για τροποποίηση ώστε να παρουσιάσει την υπόθεση του με τον πρέποντα τρόπο, έστω και αν έπρεπε να το αντιληφθεί νωρίτερα με αποτέλεσμα η παράλειψη του να οφείλεται καθαρά σε αμέλεια ή παραδρομή ή σφάλμα του ιδίου ή του δικηγόρου του, υπό τον όρο, βεβαίως, της ανυπαρξίας κακοπιστίας εκ μέρους του. Με αυτή την έννοια, και υπό το φως της εξήγησης που δόθηκε, δεν μπορώ να διαγνώσω την ύπαρξη τέτοιας υπέρμετρης καθυστέρησης εκ μέρους του που να ισοδυναμεί με πρόθεση πρόκλησης καθυστέρησης στη διαδικασία. Επισημαίνεται ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι δεν δημιουργείται με την αιτούμενη τροποποίηση οποιοδήποτε ανυπέρβλητο εμπόδιο ή τέτοια ζημιά στα συμφέροντα της Ενάγουσας ή τέτοιος δυσμενής επηρεασμός που να μην μπορεί να αποκατασταθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα τη στιγμή μάλιστα που η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα αρχίσει. Δυσμενής επηρεασμός, αν δεν καταδειχθεί με στοιχεία, δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ασφαλές συμπέρασμα ύπαρξής του. Το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακή πίστη. Όμως, η καθυστέρηση εξετάζεται σε συνάρτηση με το Άρθρο 30