Κυπριακού Συνδέσμου Καταναλωτών ν. Ελληνική Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Γενική Αίτηση : 114/21, 12/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση : 114/21 Αναφορικά με τον Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο του 1996 Ν. 93
(1)1996, ως Τροποποιήθηκ εμε΄χρι σήμερα και Αναφορικά με τον Περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων των Καταναλωτών Νόμος, του 2007, Ν. 101 (Ι) 2007, ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα Μεταξύ: Κυπριακού Συνδέσμου Καταναλωτών Αιτητή και Ελληνική Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Καθ' ης ξ αίτηση -------------------------------------- Ημερομηνία: 12 Απριλίου, 2022 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Άγις Πετρίδης Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Ζιβανάρης για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ και Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η εισήγηση αμφότερων των συνηγόρων ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται καθ' ύλην δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση και ότι δικαιοδοσία έχει Πρόεδρος επαρχιακού Δικαστήριού. Ιστορικό Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε σε κλίμακα € 10.000 με €
- Αντικείμενο της αίτησης είναι η έκδοση διάφορων διαταγμάτων σε σχέση με την χρήση συγκεκριμένων ρητρών στα συμβόλαια της καθ' ης ή αίτηση. Η αίτηση ερείδεται επί του περί καταχρηστικών ρητρών σε καταναλωτικές συμβάσεις Νόμου του 1996 Ν. 93(ι) /1996 και στον Περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων Νόμου του 2007 Ν. 101(Ι)/
- Εισηγήσεις των διαδίκων Αμφότεροι οι συνήγοροι με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις εισηγήθηκαν ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται καθ' ύλην δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπόθεση. Νομική Πτυχή: Αποτελεί δε καλά εμπεδωμένη αρχή ότι κάποιο Δικαστήριο για να αναλάβει δικαιοδοσία να εκδικάσει κάποια διάφορα θα πρέπει να έχει ταυτοχρόνως και καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα. Σχετική, επί του προκειμένου, είναι η απόφαση Παπακόκκινου ν. Landbroke Group P.l.c. κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 838. Περαιτέρω, όπως υποδεικνύεται από τη νομολογία, το θέμα της δικαιοδοσίας ενδείκνυται να εξετάζεται στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα γιατί είναι οι ισχυρισμοί των γεγονότων αυτών που θεμελιώνουν την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος και είναι τα γεγονότα αυτά τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Πιττής Σωτήρης ν. Progress Electronics Co Ltd
(2005)1 ΑΑΔ
- Ως έχει σημειωθεί ανωτέρω η επίδικη γενική αίτηση ερείδεται επί του περί καταχρηστικών ρητρών σε καταναλωτικές συμβάσεις Νόμου Ν. 93(ι) /1996 και επί του Περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων Νόμου Ν. 101(Ι)/
- Κατ' αρχάς σημειώνεται ότι ο περί καταχρηστικών ρητρών σε καταναλωτικές συμβάσεις Ν. 93(ι) /1996 έχει καταργηθεί από τον περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμο του 2021 (Ν. 112(I)/2021). Ο εν λόγω νόμος δημοσιεύθηκε στις 12.5.
- Όμως, εφόσον η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε πριν ο καταργητικό νόμος τεθεί σε εφαρμογή θα εξετάσω και τις πρόνοιες του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε καταναλωτικές συμβάσεις Νόμου. Οι κρίσιμες διατάξεις του Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε καταναλωτικές συμβάσεις Νόμου προνοούν τα ακόλουθα: Άρθρο 2 "Διευθυντής" σημαίνει το Διευθυντή της Υπηρεσίας Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών· "δικαστήριο" σημαίνει τον Πρόεδρο οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου· Άρθρο 9 9.-
(1)Ο Διευθυντής έχει καθήκον να εξετάζει κατόπιν υποβολής παραπόνου ή και αυτεπάγγελτα κατά πόσο οποιαδήποτε συμβατική ρήτρα που προορίζεται για γενική χρήση είναι καταχρηστική.
(2)Όταν, ύστερα από εξέταση που διενεργείται σύμφωνα με το εδάφιο
(1)σχετικά με οποιαδήποτε συμβατική ρήτρα, ο Διευθυντής θεωρήσει ότι αυτή είναι καταχρηστική, δύναται, αν το θεωρήσει σκόπιμο, να ζητήσει με αίτηση του προς το Δικαστήριο την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, περιλαμβανομένου και προσωρινού διατάγματος, εναντίον οποιουδήποτε προσώπου το οποίο, κατά την κρίση του, χρησιμοποιεί ή εισηγείται τη χρήση τέτοιων ρητρών σε συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές. Oι κρίσιμες διατάξεις του Περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων Νόμου του 2007 Ν. 101(Ι)/ 2007, έχουν ως ακολούθως: Άρθρο 2 Δικαστήριο» σημαίνει Επαρχιακό Δικαστήριο αρμόδιας δικαιοδοσίας· Άρθρο 3 3.-
(1)Οποιοσδήποτε νομιμοποιούμενος φορέας δύναται, με αίτησή του προς το Δικαστήριο, να ζητήσει την έκδοση απαγορευτικού ή προστακτικού διατάγματος, περιλαμβανομένου και προσωρινού διατάγματος, εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, το οποίο, κατά την κρίση του, ενέχεται ή/και ευθύνεται για οποιαδήποτε παράβαση, θίγοντας τα συλλογικά συμφέροντα των καταναλωτών τα οποία ο νομιμοποιούμενος φορέας προστατεύει. Οι εισηγήσεις των συνηγόρων περιστράφηκαν γύρω από νομική επιχειρηματολογία και αφορούσαν την ερμηνεία των κρίσιμων διατάξεων των πιο πάνω Νόμων. Αμφότεροι οι συνήγοροι παρέπεμψαν στις πρόνοιες του Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε καταναλωτικές συμβάσεις Νόμου. Προκύπτει, από τις εισηγήσεις των διαδίκων ότι το ζήτημα άπτεται της ερμηνείας Νόμου. Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία νόμου έχουν συγκεφαλαιωθεί στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση A.D «Pallada Athena» Developers Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού και του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 82/2015, ημερομηνίας 1.3.2022, ECLI:CY:AD:2022:C84, ως ακολούθως: «Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, βασικός κανόνας ερμηνείας νομοθετημάτων, είναι η γραμματική ερμηνεία η οποία υπαγορεύει την απόδοση στις λέξεις που χρησιμοποιούνται του απλού γραμματικού και κατά κυριολεξία νοήματος τους. Θα πρέπει, δηλαδή, να διαβάζονται με τη συνήθη, φυσική και γραμματική τους σημασία. Όταν λοιπόν οι πρόνοιες και η φρασεολογία του νόμου είναι σαφείς, το κείμενο αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη (Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ ν. Δημοκρατίας
(1991)4(Β) Α.Α.Δ. 1142, Δ. Γαλατάκης Λτδ ν. Δημοκρατίας
(2008)3 Α.Α.Δ. 78, σελίδες 80 έως 81, Κυπριακή Δημοκρατία ν. xxx Σωτηρίου κ.ά., ECLI:CY:AD:2015:D770, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 96/2012, ημερ. 20/11/2015, ECLI:CY:AD:2015:D770, ΚΟΤ ν. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 86 και Φυσεντζίδη v. K & C Snooker & Pool Entertainment, ECLI:CY:AD:2020:A171, Πολιτική Έφεση Αρ. 30/2019, ημερ. 1/6/2020), ECLI:CY:AD:2020:A171.» Σύμφωνα με τον περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο του 1996 δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον προσώπου που χρησιμοποιεί καταχρηστικές ρήτρες έχει ο Διευθυντή της Υπηρεσίας Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών. Σε περίπτωση που αποτείνεται στο Δικαστήριο ο Διευθυντή της Υπηρεσίας Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών τότε αποκλειστική καθ' ύλην αρμοδιότητά έχει Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ο εν λόγω Νόμος στη μόνη περίπτωση για την οποία χρησιμοποιεί τον όρο Δικαστήριο είναι η περίπτωση της αίτησης για έκδοση απαγορευτικού Διατάγματος στο άρθρο 9. Το άρθρο 9 αφορά αιτήσεις από τον Διευθυντή. Προκύπτει, συνεπώς, ο νόμος συνδέει την αποκλειστική καθ' ύλην αρμοδιότητα με την καταχώρηση αίτησης για απαγορευτικό διάταγμα από τον Διευθυντή της Υπηρεσίας Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών. Δηλαδή η αποκλειστική καθ΄ ύλην αρμοδιότητα Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου συνδέεται και αφορά αποκλειστικά την εκδίκαση αιτήσεων για απαγορευτικά διατάγματα όπου αιτητής είναι ο Διευθυντής. Από το λεκτικό του Νόμου, δεν προκύπτει ότι τα πιο πάνω ισχύουν οποτεδήποτε υπάρχει ζήτημα ερμηνεία ή επίκλησης καταχρηστικού χαρακτήρα κάποιου όρου. Τέτοιά προσέγγιση θα οδηγούσε σε παράλογα και άτοπα αποτελέσματα, αφού οποτεδήποτε οποιοσδήποτε διάδικος σε οποιαδήποτε διαδικασία επικαλείτο τον εν λόγω νόμο, αποκλειστική καθ' ύλην αρμοδιότητα θα είχε Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου. Τέτοια όμως ερμηνεία δεν βρίσκει έρεισμα Νόμο. Συνακόλουθα, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμος θεσπίζει αποκλειστική καθ' ύλην αρμοδιότητα σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου, όταν αποτείνεται στο Δικαστήριο ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών, προς έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων αναφορικά με κατ' ισχυρισμόν καταχρηστικές ρήτρες σε καταναλωτικές συμβάσεις. Παράλληλα, ο νόμος Περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων Νόμου του 2007 Ν. 101(Ι)/ 2007 προσδίδει δικαιοδοσία σε Δικαστή αρμόδιας δικαιοδοσίας και δεν περιορίζει την δικαιοδοσία σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση υπόθεση, η αίτηση δεν έχει καταχωρηθεί από τον Διευθυντή της Υπηρεσίας Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών. Επομένως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση της αποκλειστικής δωσιδικίας ή καθ΄ ύλην αρμοδιότητας του Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου. Συνεπώς, η εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων για παραπομπή της υπόθεσης σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου απορρίπτεται. Αντίθετα καθ' ύλην αρμοδιότητα έχει επαρχιακός Δικαστής στη βάση της κλίμακας της αίτησης. (Υπ.) ............ Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο