Amsteco Electric Ltd ν. Key Cosmetics Distributors Ltd, Αρ. Αγωγής: 7781/2011, 19/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 7781/2011 Μεταξύ: Amsteco Electric Ltd Και Key Cosmetics Distributors Ltd Και M.T.P Trading Ltd XXX Πιττάτζιη Αίτηση από Πέτρος Α. Μιχαήλ ΔΕΠΕ, για έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment) Ημερομηνία: 19/04/2022 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια: κ. Π. Μιχαήλ Για ενάγουσα/ καθ' ης η αίτηση: κ. Πανάγος, για Πανάγος & Πανάγος ΔΕΠΕ Για Μεσεγγυούχους 1 και 2 : κα Αγγελίνα Χρ. Αναξαγόρου για Γεώργιος Ν. Τσίκος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση της δικηγορικής εταιρείας Πέτρος Α. Μιχαήλ, για έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment), με το οποίο να διατάσσονται οι μεσεγγυούχοι, όπως καταβάλουν στην αιτήτρια τα ποσά δικηγορικών εξόδων που οφείλονται με βάση το πιστοποιητικό ψήφισης δικηγορικών εξόδων ημερομηνίας 17.5.
- Συγκεκριμένα, η αιτήτρια με την υπό κρίση μονομερή αίτησή της αξίωνε τις πιο κάτω θεραπείες: Α. Διάταγμα (Garnishee Order Nisi) του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Μ.Τ.Ρ. TRADING LTD και XXXς Πιττάτζιης, μεσεγγυούχοι, να μην αποξενώσουν κα ι/ή διαθέσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και προς όφελος οιουδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της ΑΜSΤΕSΟ ELECTRIC LTD), το ποσό των €25.000 και/ή κάθε μηνιαία δόση €500 η οποία καθίσταται πληρωτέα την 1η εκάστου μηνός αρχής γενομένης από την 1ην /2/2022, με βάση την εκδοθείσα δικαστική απόφαση ημερομηνίας 9/6/2021 στην υπόθεση 6036/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, μέχρι πλήρους εξόφλησης του ψηφισθέντος ποσού δικηγορικών εξόδων στις 17/5/2021 ήτοι το ποσό των €7242 εντόκως προς 5,5 % ετησίως από 24/11/2011 μέχρι 31/12/2014, τόκο 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι 31/12/2016 τόκο 3,5% ετησίως από 1/1/2017 μέχρι 31/12/2018 και τόκο 2% ετησίως από 1/1/2019 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 1231,20 Φ.Π.Α. πληρωτέα από την Amsteso Electric Ltd προς την ΠΕΤΡΟΣ Α. ΜΙΧΑΗΛ Δ.Ε.Π.Ε. και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα (Garnishee Order Nisi) του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Μ.Τ.Ρ. TRADING LTD και XXXς Πιττάτζιης, μεσεγγυούχοι, να μην αποξενώσουν και/ή διαθέσουν καθ'οιονδήποτε τρόπο και προς όφελος οιουδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της ΑΜSΤΕSΟ ELECTRIC LTD), το ποσό των €25.000 και/ή κάθε μηνιαία δόση €500 η οποία καθίσταται πληρωτέα την 1η εκάστου μηνός αρχής γενομένης από την 1ην/2/2022, με βάση την εκδοθείσα δικαστική απόφαση ημερομηνίας 9/6/2021 στην υπόθεση 6139/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, μέχρι πλήρους εξόφλησης του ψηφισθέντος ποσού δικηγορικών εξόδων στις 17/5/2021 ήτοι το ποσό των €7242 εντόκως προς 5,5% ετησίως από 24/11/2011 μέχρι 31/12/2014, τόκο 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι 31/12/2016 τόκο 3,5% ετησίως από 1/1/2017 μέχρι 31/12/2018 και τόκο 2% ετησίως από 1/1/2019 μέχρι εξοφλήσεως ,πλέον € 1231,20 Φ.Π.Α. πληρωτέα από την Amsteso Electric Ltd προς την ΠΕΤΡΟΣ Α. ΜΙΧΑΗΛ Δ. Ε.Π.Ε. και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα και/ή οδηγίες του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται και/ή δίδονται οδηγίες όπως οι Μ.Τ.Ρ. TRADING LTD και XXXς Πιττάτζιης, μεσεγγυούχοι, να εμφανιστούν την ημέρα και ώρα που ήθελεν ορίσει για την εξέταση της παρούσας αίτησης και/ή για την επίδοση της παρούσας αίτησης. Δ. Διάταγμα και/ή οδηγίες για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment) με το οποίο να διατάσσονται η Μ.Τ.Ρ. TRADING LTD και τον XXX Πιττάτζιη, μεσεγγυούχοι, να καταβάλουν άμεσα στην αιτήτρια τα ποσά δικηγορικών εξόδων που οφείλονται με βάση το πιστοποιητικό ψήφισης δικηγορικών εξόδων ημερομηνίας 17/5/2021 στην παρούσα αίτηση ως αναφέρονται στο (Α) και (Β) ανωτέρω, είτε ολόκληρο είτε με μηνιαίες δόσεις των €500 κάθε 1η ημέρα έκαστου μηνός αρχής γενομένης από την 1ην/2/2022 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας με ένα εκ των δύο αναφερθέντων τρόπων. Ε. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και εύλογη να διατάξει υπό τις περιστάσεις. Στ. Έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης πλέον Φ.Π.Α.. Η Αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4,9,14,15, 73-91Ι, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39 Θ.Θ. 1-21, Δ.43 και Δ.48 θ.θ.1 -9, Δ.55, Δ.59 θ.θ. 1- 35, και Δ.
- στα άρθρα 31-32 και 41 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960 καθώς και στο κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας, στην πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Φλωρεντίας Νικολάου, γραμματέως στο δικηγορικό γραφείο της αιτήτριας. Η ομνύουσα επισύναψε ως Τεκμήριο 1 το πιστοποιητικό ψήφισης καταλόγου εξόδων που εκδόθηκε υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Επίσης, επισύναψε ως Τεκμήριο 2 α και β τα κείμενα των αποφάσεων που εκδόθηκαν στις αγωγές 6036/2012 και 6139/12 του Ε/Δ Λευκωσίας, υπέρ της καθ' ης η αίτηση/ ενάγουσας στην παρούσα και εναντίον των μεσεγγυούχων. Η εκτέλεση των εν λόγω αποφάσεων τελούσε υπό αναστολή υπό τον όρο ότι οι μεσεγγυούχοι θα κατέβαλαν σε έκαστη εξ αυτών το ποσό των € 500 μηνιαίως από 1.7.2021 και ακολούθως την 1η ήμερα εκάστου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Εάν κατέβαλαν τον ποσό των ποσό των € 17.500 σε έκαστη εκ των αποφάσεων η απαίτηση θα θεωρείτο εξοφληθείσα. Το Δικαστήριο στις 8.2.2021 εξέδωσε μονομερώς τα διατάγματα ως το αιτητικό (α) και (β) της αίτησης. Αφού η αίτηση και τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα (α) και (β) επιδόθηκαν τόσο η ενάγουσα / καθ' ης η αίτηση όσο και οι μεσεγγυούχοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία. Η ενάγουσα/ καθ' ης η αίτηση δεν έφερε ένσταση στην έκδοση του διατάγματος υπό Δ. της αίτησης. Οι μεσεγγυούχοι έφεραν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι μεσεγγυούχοι στην ένστασή τους ήγειραν σειρά από λογούς ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συμπυκνωθούν στο ότι η υπό κρίση αίτηση εγέρθηκε αντικανονικά, ότι είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και ότι δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, επειδή δεν υφίσταται το αντικείμενο της αιτούμενης κατάσχεσης. Επίσης υποστήριξαν ότι η υπό κρίση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μεσεγγυούχου αριθμός 2 XXX Πιτάτζιη. Ο ομνύων είναι διευθυντής των μεσεγγυούχων
- Ο ομνύων ανέφερε ότι η ενάγουσα πριν την καταχώρηση της παρούσας τέθηκε υπό διαχείριση και πληροφορήθηκαν από το διαχειριστή της τελευταίας ότι έπρεπε να καταβάλουν το χρέος προς αυτόν. Δήλωσε ότι κατέβαλαν συνολικά τρεις δόσεις για έκαστο χρέος και ακολούθως έπαυσαν τις πληρωμές. Αναφέρθηκε ακολούθως στις οικονομικές δυνατότητες των μεσεγγυούχων και στις δανειακές του υποχρεώσεις. Ισχυρίστηκε ότι η αιτήτρια καταχώρησε άλλες δύο παρόμοιες αιτήσεις στο πλαίσιο των γενικών αιτήσεων 267/21 και 263/2021 του Ε/Δ Λευκωσίας. Κατέθεσε σχετικά τις εν λόγω αιτήσεις και τα διατάγματα που εκδόθηκαν σε αυτές ως Τεκμήριο
- Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των γεγονότων που εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, αφού καμιά πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ 195 και η πιο πρόσφατη απόφαση Χ. Χατζηκυριάκου κ.ά ν. M.L Property Solution Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε36/17, ημερομηνίας 30.11.
- Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έχει εκδοθεί απόφαση στις αγωγές 6036/2012 και 6139/12 του Ε/Δ Λευκωσίας, υπέρ της καθ' ης η αίτηση/ ενάγουσας στην παρούσα και εναντίον των μεσεγγυούχων. Η εκτέλεση των εν λόγω αποφάσεων τελούσε υπό αναστολή υπό τον όρο ότι οι μεσεγγυούχοι θα κατέβαλαν σε έκαστη εξ αυτών το ποσό των € 500 μηνιαίως από 1.7.2021 και ακολούθως την 1η ήμερα εκάστου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Εάν κατέβαλλαν τον ποσό των ποσό των € 17.500 σε έκαστη εκ των αποφάσεων η απαίτηση θα θεωρείτο εξοφληθείσα. Επίσης, δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι μεσεγγυούχοι κατέβαλαν δόσεις μόνο μέχρι τις 7.9.2021, ήτοι για τρεις μήνες σε έκαστη εκ των αποφάσεων. Νομική Πτυχή Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προβλέπεται από τα άρθρα 73 - 78 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου κεφ. 6, το περιεχόμενο των οποίων δεν κρίνεται σκόπιμο να αναπαραχθεί συνολικά για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης κρίσιμες είναι οι διατάξεις των άρθρων 73, 74 και 78, το περιεχόμενο των οποίων παρατίθεται αυτούσιο κατωτέρω. Άρθρο 73 «
- Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.» Άρθρο 74 «το ένταλμα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται με αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εμφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούμενου τίτλου, δικαιώματος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.» Άρθρο 78 «Το Δικαστήριο αφού ακούσει τα πρόσωπα που δυνατό να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα ή αφού ειδοποιήσει αυτά να παραστούν, δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε μέρος της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου, το οποίο συνίσταται από χρήματα και τραπεζογραμμάτια ή επαρκές μέρος αυτών, πληρωθεί στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή όπως πωληθεί κάποιο μέρος που δεν συνίσταται από χρήματα ή τραπεζογραμμάτια, στο μέτρο κατά το οποίο θεωρείται αναγκαίο για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, και τα χρήματα από την πώληση ή επαρκές μέρος αυτών διατεθούν για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης και όπως το ένταλμα αρθεί0ή δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ως ήθελε κρίνει δίκαιο0 και εκδίδει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση του εντάλματος, ως ήθελε κρίνει ορθό.» Η ακολουθητέα διαδικασία Ως προς την ακολουθητέα διαδικασία θεμελιακή είναι η απόφαση F. Hoffman La Roche and Co AG v. Inter Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd
(1969)1 CLR. 196, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of α writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment. » Περαιτέρω, στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Aρ. 2)
(1999)1 ΑΑΔ 711, υποδείχθηκε ότι η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου είναι εναρκτήρια διαδικασία και όχι ενδιάμεση, παρόλο που αρχίζει με μονομερή αίτηση. Μάλιστα όπως έχει συνοψισθεί πρόσφατα από την έντιμη Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Λ. Δημητριάδου στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Cyfield Development Public Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 18/2021, ημερομηνίας 16.2.2021, ECLI:CY:AD:2021:D41: «η ακολουθητέα διαδικασία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, είναι η καταχώρηση μονομερούς αίτησης (ex parte) για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (order nisi). Αφού ειδοποιηθεί ο μεσεγγυούχος και ο εξ' αποφάσεως χρεώστης, ακολουθεί δικαστική διαδικασία για την οριστικοποίηση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση οιουδήποτε διατάγματος το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο.» Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι οι αιτητές με την καταχώρηση μονομερούς αίτησης ακολούθησαν την ορθή διαδικασία. Ο ισχυρισμός για κατάχρηση της διαδικασίας Οι μεσεγγυούχοι προέβαλαν τη θέση ότι η επίδικη αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Θεμέλιο της εισήγησής τους είναι η έκδοση άλλων δυο garnishee order nissi στο πλαίσιο των γενικών αιτήσεων 267/2021 και 263/2021. Σχετικά επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο 6, επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, τόσο οι αιτήσεις όσο και τα σχετικά διατάγματα που εκδόθηκαν στο πλαίσιο των πιο πάνω αιτήσεων. Ασφαλώς, η κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να αποτρέπει καταχρηστικές συμπεριφορές. Θεμελιακή είναι η απόφαση στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1A.A.Δ. 217. Όμως, όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Ευάγγελου Εμπεδοκλή
(2009)1 Α.Α.Δ. 529, η κατάχρηση αποφασίζεται με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα : «Η κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές και δεν υπάρχουν εκ προοιμίου συμπεριφορές που μπορούν να καταταχθούν ως καταχρηστικές. Το όλο ζήτημα εξετάζεται πάντοτε υπό το φώς των συγκεκριμένων γεγονότων. (δέστε Ηλία (Αρ. 3)
(1995)1 Α.Α.Δ. 786 και Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1A.A.Δ. 217)» Το ερώτημα που ανακύπτει στην υπό κρίση υπόθεση είναι το κατά πόσο υφίστανται γεγονότα που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Στην υπό κρίση υπόθεση μέσα από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6, επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, προκύπτει ότι εκδόθηκαν μονομερώς garnishee order nisi για τα δύο εξ αποφάσεως χρέη. Όμως το σύνολο των ποσών που έχει λαμβάνειν η αιτήτρια συνολικά και στις τρεις διαδικασίες δεν υπερβαίνει το άθροισμα των ποσών που οφείλονται με τα επίδικα εξ αποφάσεως χρέη. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις η δέσμευση της αξίωσης που προκύπτει από τα δυο εξ αποφάσεως χρέη και το αίτημα σε τρεις διαφορετικές αίτησης για έκδοση διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, δεν συνιστά κατάχρηση αφού τα ποσά που τυχόν κατασχεθούν σε κάθε διαδικασία θα είναι διαφορετικά και δεν θα υπερβαίνουν το οφειλόμενο δυνάμει των επίδικων εξ αποφάσεως χρεών. Συνεπώς, στην υπό κρίση υπόθεση δεν εντοπίζονται γεγονότα που να θεμελιώνουν κατάχρηση. Η συνδρομή των προϋποθέσεων για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος Ως προκύπτει από τα ανωτέρω αλλά και από τον φάκελο της διαδικασίας με την έκδοση μονομερώς του διατάγματος garnishee order nisi, οι μεσεγγυούχοι κλήθηκαν να εμφανιστούν και να εξεταστούν αναφορικά με το ποσό χρημάτων που δεσμεύθηκε και τυχόν έχουν στα χέρια τους. Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα έχουν εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Carna Plants Ltd. v. Masalcha and others
(1990)1 Α.Α.Δ. 28, Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ ν. Τουμαζή κ.ά.
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 754 και στην πιο πρόσφατη Ιωακείμ ν. Μ. Γεωργιάδη κ.ά Πολιτική Έφεση Ε142/2018, ημερομηνίας 18.11.2020. Η φύση της διαδικασίας κατάσχεσης εις χείρας τρίτου συγκεφαλαιώθηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γυμναστικού Συλλόγου τα Παγκύπρια ΓΣΠ δια του Προέδρου του Θεόδωρου Ιωαννίδη ν. Ulysses Investments Ltd, Πολιτική Έφεση 171/14, ημερομηνίας 30.12.2021, ECLI:CY:AD:2021:A596, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Ως συνάγεται από το συνδυασμένο περιεχόμενο των Άρθρων 14, 73, 74 και 78 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 («το Κεφ.6») - αλλά και από συνακόλουθη νομολογία που τα ερμήνευσε - η διαδικασία εκτέλεσης δικαστικής απόφασης με κατάσχεση ιδιοκτησίας στα χέρια τρίτου είναι διερευνητικής υφής και στοχεύει στη διακρίβωση ύπαρξης χρέους από τον μεσεγγυούχο προς τον εξ αποφάσεως χρεώστη. Ο αιτητής θα πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής και βαρύνεται με απόδειξη στο Δικαστήριο του γεγονότος ότι η σχετική απόφαση δεν έχει ακόμα ικανοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει. Πρέπει προσέτι, να καταδειχθεί σχέση πιστωτή και οφειλέτη ανάμεσα στον εξ αποφάσεως οφειλέτη και στο τρίτο πρόσωπο (μεσεγγυούχο), με το διάταγμα κατάσχεσης να συνιστά πράξη που εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (η οποία επιβάλλεται όπως ενασκείται πραγματικώς και δικαστικώς). Το διάταγμα κατάσχεσης μπορεί να αφορά σε ιδιοκτησία η οποία κατά την επίδοση του διατάγματος, ή σε άλλο χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκεται ή δυνατόν να περιέλθει υπό τη φύλαξη ή έλεγχο του μεσεγγυούχου. Το διάταγμα επιδίδεται στον μεσεγγυούχο που καλείται με αυτό επιτακτικώς να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Εάν, μετά από την επίδοση του διατάγματος κατάσχεσης στον μεσεγγυούχο, αυτός εν γνώσει του και εκουσίως παραιτείται από τη φύλαξη της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε, ή τη διαθέσει με άλλο τρόπο, λογίζεται πως απείθησε και υπόκειται σε διαδικασία παρακοής δικαστικού διατάγματος. Το Δικαστήριο, αφού ακούσει όσους κριθούν ως ενδιαφερόμενοι, δύναται να διατάξει, διάθεση της περιουσίας που κατασχέθηκε προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, άρση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση άλλου διατάγματος ως ήθελεν κριθεί δίκαιο υπό τις περιστάσεις.» Οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος έχουν σταχυολογηθεί στην απόφαση Solvochem France. SARL v. Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ, Πολιτική Έφεση E9/2014, ημερομηνίας 9.5.2019, ως ακολούθως: «(α) Ο αιτητής θα πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής και να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι η σχετική απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, (β) Πρέπει επίσης να καταδειχθεί σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και του τρίτου προσώπου, του μεσεγγυούχου, (γ) Η έκδοση διατάγματος είναι ζήτημα που εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Ως προς τη δυνατότητα η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου να αφορά και μελλοντικές εισπράξεις, διαφωτιστική είναι η πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση, Γυμναστικού Συλλόγου τα Παγκύπρια ΓΣΠ δια του Προέδρου του Θεόδωρου Ιωαννίδη ν. Ulysses Investments Ltd, (ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Δεν είναι ακριβής η τοποθέτηση των Εφεσειόντων ότι έπρεπε να κρατήσουν οι ίδιοι τα έσοδα των αγώνων εφόσον οι τελευταίοι δεν είχαν εισέτι διεξαχθεί. Αυτό, γιατί, ως εκ της φύσεως της, η επίδικη διαδικασία αφορούσε και σε μελλοντικές εισπράξεις χρηματικών ποσών ενόσω το διάταγμα κατάσχεσης παρέμενε σε ισχύ, κάτι που εξευρίσκει νομολογιακή επικρότηση (βλ. Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd και Άλλων
(1990)1 A.A.Δ. 28, 32-33, Rossides v. xxx Τossoun and Another
(1908)8 C.L.R. 43, 45-47 Christou v. HajiPandela
(1981)3 J.S.C. 283, 290-291). Το Άρθρο 73, Κεφ.6 δεν περιορίζει την έκδοση διατάγματος κατάσχεσης στα χέρια τρίτου μονάχα σε χρέη, αλλά την επεκτείνει και σε άλλες μορφές δικαιωμάτων, όπως σε αγαθά, χρήματα και εγγυήσεις για χρηματικά ποσά (βλ. Κυριάκος & Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ ν. Τουμαζή και Άλλων
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 754, 761-762, Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd και Άλλων
(1990)1 A.A.Δ. 28, 32-33).» ( η υπογράμμιση είναι του παρόντος του Δικαστηρίου) Ιδιαίτερα ως προς τη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου αναφορικά με εξ αποφάσεως χρέη, διαφωτιστικό είναι το σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice του έτους 2011, σελ. 1211, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα: « A Third-Party debt order can be made against a third party who woes a judgment debt to the Judgement debtor in unrelated proceedings. » Επιπλέον, ως προς τη φύση του διατάγματος Garnishee order absolute και τον τρόπο εκτέλεσής του διαφωτιστικό είναι το σύγγραμμα Atkin' s Court Forms, 2η έκδοση, έκδοση έτους 1972, σελ. 49, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα: «An order absolute may be enforced in the same manner as any other order for the payment of money. » Προκύπτει από τις πιο πάνω αυθεντίες ότι η επίδικη διαδικασία είναι διερευνητικής υφής και ότι απαιτείται από τον αιτητή να αποδείξει ότι είναι εξ αποφάσεως πιστωτής του καθ' ου η αίτηση και ότι μεταξύ εξ αποφάσεως οφειλέτη και του μεσεγγυούχου υφίσταται σχέση πιστωτή και οφειλέτη. Εφόσον αποδειχθούν τα πιο πάνω η έκδοση του διατάγματος κατάσχεσης περιουσίας εις χείρας τρίτου ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται αφού ακουσθούν τα τυχόν ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Περαιτέρω αντικείμενο κατάσχεσης μπορεί να είναι και χρέος που οφείλεται από εξ αποφάσεως χρέος σε ανεξάρτητη διαδικασία. Τέλος το Δικαστήριο, αφού ακούσει τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα μπορεί να διατάξει, διάθεση της περιουσίας που κατασχέθηκε προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, άρση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση άλλου διατάγματος ως ήθελε κρίνει δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Το διάταγμα που εκδίδεται στο τέλος της παρούσας διαδικασίας εκτελείται όπως κάθε άλλο διάταγμα για πληρωμή χρημάτων. Στην υπό κρίση υπόθεση αμφισβητήθηκε από τους μεσεγγυούχους ότι υφίσταται κατασχέσιμο χρέος, αφού δεν υφίσταται ζήτημα πλέον μελλοντικών δόσεων. Όντως, στην υπό κρίση υπόθεση, η βάση για την έκδοση του διατάγματος garnishee order nisi, ήταν η απόφαση του Ε/Δ Λευκωσίας στις αγωγές 6036/2012 και 6139/12 του Ε/Δ Λευκωσίας, υπέρ της καθ' ης η αίτηση/ ενάγουσας στην παρούσα και εναντίον των μεσεγγυούχων. Η εκτέλεση των εν λόγω αποφάσεων τελούσε υπό αναστολή υπό τον όρο ότι οι μεσεγγυούχοι θα κατέβαλαν σε έκαστη εξ αυτών το ποσό των € 500 μηνιαίως από 1.7.2021 και ακολούθως την 1η ήμερα εκάστου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Εάν κατέβαλλαν το ποσό των € 17.500 σε έκαστη εκ των αποφάσεων η απαίτηση θα θεωρείτο εξοφληθείσα. Παρόλο που η εκτέλεση της απόφασης αναστελλόταν, εντούτοις δημιουργείτο σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ καθ' ης η αίτηση ενάγουσας και μεσεγγυούχου. Άλλωστε δεν είναι προϋπόθεση ο καθ' ου η αίτηση να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής του μεσεγγυούχου. Παράλληλα η υποχρέωση καταβολής του ποσού των € 500 την 1η ημέρα εκάστου μηνός δυνατόν θεμελίωνε την ύπαρξη μελλοντικών εισπράξεων. Στη βάση των πιο πάνω, το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα, garnishee order nisi, διέτασσε του μεσεγγυούχους να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να εξεταστούν αναφορικά με ποσό χρημάτων τυχόν έχουν στα χέρια τους σε σχέση με το σύνολο του χρέους, ήτοι τις € 25. 000 ή το ποσό των € 500 μηνιαίως σε έκαστη εκ των αποφάσεων. Οι μεσεγγυούχοι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή τους δήλωσαν ότι κατέβαλαν δόσεις μόνο μέχρι τις 7.9.2021. Συνεπώς στη βάση του λεκτικού της απόφασης, ημερομηνίας 9.6.2021, ολόκληρο το ποσό της απαίτησης, κατέστη απαιτείτο και πληρωτέο. Με την άρση λοιπόν της αναστολής πλέον το όποιο οφειλόμενο ποσό προσέλαβε τη μορφή του αμέσως απαιτητού και πληρωτέου, εξ αποφάσεως χρέους και οι μεσεγγυούχοι έχουν να συμμορφωθούν πλέον με το εξ αποφάσεως χρέος τους. Οι οφειλές που προκύπτουν από τα πιο πάνω εξ αποφάσεως χρέη αποτελούν χρέος που μπορεί να κατασχεθεί στην παρούσα διαδικασία και ως εκ τούτου έγκυρα, κατά την κρίση μου, έχει δεσμευθεί με το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα garnishee order nisi. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση σε κανένα σημείο δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η αιτήτρια είναι εξ αποφάσεως πιστωτής της ενάγουσας/ καθ' ης η αίτηση. Συγκεκριμένα δεν έχει αμφισβητηθεί ότι δυνάμει πιστοποιητικού ψήφισης εξόδων, ημερομηνίας 17.5.2021, η ενάγουσα οφείλει στην αιτήτρια το ποσό των € 7.242, πλέον τους τόκους ως καταγράφονται στο εν λόγω πιστοποιητικό. Σύμφωνα δε με την Δ.59 θ.35 τα πιστοποιητικά ψήφισης εξόδων εκτελούνται ως να ήταν διάταγμα του Δικαστηρίου. Επομένως, πληρούται η πρώτη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, προκύπτει μέσα από το Τεκμήριο 2, επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ότι οι μεσεγγυούχοι είναι εξ αποφάσεως οφειλέτες της ενάγουσας/ καθ' η αίτηση. Το γεγονός ότι διορίστηκε παραλήπτης / διαχειριστής σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της ενάγουσας δεν μεταβάλλει και δεν επηρεάζει τη νομική της υπόσταση ή το ότι είναι εξ αποφάσεως πιστωτής. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Χατζηρούσος Νίνος Α., υπό την ιδιότητά του ως παραλήπτης της Εταιρείας Y Liasides Developers Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1703, όπου επεξηγήθηκε πως ο διορισμός παραλήπτη/ διαχειριστή δεν επηρεάζει τη νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί ότι υφίσταται σχέση οφειλέτη πιστωτή μεταξύ της των μεσεγγυούχων και της εναγόμενης. Στην υπό κρίση υπόθεσης οι μεσεγγυούχοι προέβαλαν τη θέση ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους τους. Το πιο πάνω ζήτημα συνδέεται με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Επομένως, το μοναδικό ζήτημα που παραμένει στην παρούσα είναι ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ (ανωτέρω), η έκδοση διατάγματος διάθεσης της κατασχεθείσας ιδιοκτησίας δυνάμει του Άρθρου 78 είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου ότι η παρούσα διαδικασία συνιστά μέτρο εκτέλεσης το οποίο συναρτάται με την αξιοπιστία και το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου ( ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις." Περαιτέρω, ως έχει επισημανθεί στην απόφαση Γυμναστικού Συλλόγου τα Παγκύπρια ΓΣΠ δια του Προέδρου του Θεόδωρου Ιωαννίδη ν. Ulysses Investments Ltd, (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων δεν είναι προβληματική που εμπίπτει κατά κανόναν στην ιδιωτική σφαίρα των σχέσεων μεταξύ δύο διαδίκων, αλλά εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια στην απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Π.Ε. 127/11, ημ. 23.3.17, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Κωνσταντίνου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1034, 1038).» Στην υπό κρίση υπόθεση το βασικό επιχείρημα των μεσεγγυούχων είναι ότι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποπληρώσουν το εξ αποφάσεων χρέος προς την ενάγουσα. Στον αντίποδα, οι συνήγοροι τόσο της αιτήτριας όσο και της ενάγουσας/ καθ' ης η αίτηση, εισηγούνται ότι η οικονομική δυνατότητα του μεσεγγυούχου δεν είναι επίδικη στην παρούσα διαδικασία. Επίσης, με παραπομπή νομολογία και συγγράμματα υποστήριξαν ότι είναι δυνατή και η κατάσχεση μελλοντικών ποσών χρημάτων. Σαφώς και η παρούσα διαδικασία δεν αφορά οικονομική έρευνα. Περαιτέρω, και από την νομολογία που παρατίθεται ανωτέρω είναι δεδομένη η δυνατότητα κατάσχεσης μελλοντικών εισπράξεων. Επιπλέον ως καταγράφεται στο σύγγραμμα Atkin' s Court Forms (ανωτέρω), το garnishee order absolute εκτελείται όπως κάθε άλλο διάταγμα για πληρωμή χρημάτων. Έτσι, στην υπό κρίση υπόθεση δεν είναι επίδικη η πληρωμή οποιουδήποτε ποσού αμέσως στην αιτήτρια, αλλά η καταβολή του ποσού που οφείλεται από τους μεσεγγυούχους αντί στην ενάγουσα απευθείας στην αιτήτρια. Επομένως, η οικονομική δυνατότητα ή αδυναμία των μεσεγγυούχων δεν μπορεί να επηρεάσει τα πράγματα στο παρόν στάδιο. Επιπλέον, δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε δεδομένο που να γέρνει την πλάστιγγα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εναντίον της έγκρισης του αιτήματος. Αντίθετα υπό τις περιστάσεις της παρούσας τυχόν απόρριψη της αίτησης θα καθιστούσε το παρόν μέτρο εκτέλεσης ατελέσφορο χωρίς να συντρέχει οποιασδήποτε ουσιαστικός λόγος. Κατάληξη Έχοντας υπόψη το σύνολο των πιο πάνω κρίνω ότι η παρούσα αίτηση μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου εκδίδεται garnishee order absolute με το οποίο διατάζονται οι μεσεγγυούχοι 1 και 2 ομού και/ή κεχωρισμένως όπως οποιοδήποτε τυχόν πόσο καταβάλουν στο μέλλον έναντι των εξ αποφάσεως χρεών τους στις αγωγές 6036/12 και 6139/12 του Ε/Δ Λευκωσίας, μέχρι το ποσό των € 7.242, πλέον τόκους ως το πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων, 17.5.2021 του Ε/Δ Λευκωσίας, Τεκμήριο 1 επί της αίτησης, να το καταβάλουν προς την αιτήτρια στην παρούσα αντί στην ενάγουσα/ καθ' ης η αίτηση. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των μεσεγγυούχων 1 και 2, αλληλέγγυα ή κεχωρισμένα, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε σχέση με την ενάγουσα/ καθ' ης η αίτηση, ένεκα του ότι δεν έφερε ένσταση στην αίτηση κρίνω ορθότερο όπως μην επιδικάσω έξοδα εναντίον της. (Υπ.).............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο