Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Αρδευτικό Τμήμα Κατύδατας - Λινούς - Σκουρίωτισσας, Αρ. Αγωγής: 1051/21, 19/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A160 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1051/21 Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Ενάγοντα -και- Αρδευτικού Τμήματος Κατυδάτων εναγομένου Και ως ετροποποιήθει δυνάμει της Δ.25 Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ενάγοντα -και- Αρδευτικό Τμήμα Κατύδατας - Λινούς - Σκουρίωτισσας εναγομένου Αίτηση, από Αρδευτικού Τμήμα Κατυδάτων ημερομηνίας 25.06.2021 για διαγραφή του κλητηρίου. Ημερομηνία : 19.04.2022 Εμφανίσεις : Για αρχικό εναγόμενο/ αιτητή : κ. Ενταφιανός Για ενάγοντα/ καθ' ου η αίτηση: κ. Τζιωνής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση του Αρδευτικού Τμήματος Κατυδάτων, ημερομηνίας 25.6.2021, για διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσης και διαζευκτικά για διαγραφή της αγωγής ως ενοχλητική ή καταχρηστικής Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.5, Δ.5Β, Δ.16 Θ.9, Δ.19, θ.16 Δ.27 θ.1-3 Δ.48 θθ. 1 - 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/1960, Άρθρα 21 και 31, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ενταφιανού δικηγόρου των αιτητών. Ο ενάγων δεν καταχώρησε ένσταση. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση της ένορκης δήλωσης δηλώσεων και των γεγονότων που εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και από τον φάκελο της διαδικασίας, αφού η πλευρά του ενάγοντος δεν ζήτησε αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ 195 και η πιο πρόσφατη απόφαση Χ. Χατζηκυριάκου κ.ά ν. M.L Property Solution Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε36/17, ημερομηνίας 30.11.
- Προκύπτει από τον φάκελο της διαδικασίας ότι στις 23.04.2021 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο με εναγόμενο τον αιτητή στην παρούσα. Μετά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης ο ενάγων αντί να καταχωρήσει ένσταση προχώρησε με την καταχώρηση τροποποιημένου κλητήριου σύμφωνα με τις πρόνοιες της νέας Δ.
- Η τροποποίηση έλαβε χώρα στις 14.2.
- Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης έλαβε χώρα μετά την πιο πάνω τροποποίηση. Κατά την ακρόαση ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή προώθησε τις εισηγήσεις μέσω γραπτής αγόρευσης. Στον αντίποδα, ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι μ την καταχώρηση τροποποιημένου κλητηρίου η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Νομική πτυχή - Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Με την υπό κρίση αίτηση αυτό που επιζητείται είναι η διαγραφή του αρχικού κλητηρίου. Όμως από τον φάκελο του Δικαστηρίου αναδύεται το δεδομένο ότι ο αρχικός εναγόμενος δεν υφίσταται πλέον. Παράλληλα το Δικαστήριο δεν μπορεί από μόνο του να εξετάσει εάν η τροποποίηση που έγινε στις 14.2.2022 εκκρεμούσης της επίδικης αίτησης ορθά έγινε υπό τη Δ.25 ή εάν έχουμε υποκατάσταση διαδίκου που σύμφωνα με την απόφαση Ι.Γ Κασουλίδης & Υιός Λτδ ν. Μιχαήλ Πολ. Έφεση, E187/2013, ημερομηνίας 9.10.2018, διέπεται από τη Δ.9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η τροποποίηση του τίτλου αγωγής με την υποκατάσταση ενός διαδίκου με άλλο διάδικο, διέπεται από τη Δ.9 των Θεσμών. Η διόρθωση λανθασμένου ονόματος μπορεί να συνεπάγεται την υποκατάσταση νέου διάδικου (βλ. την απόφαση του δικαστή Russell, LJ στην Mitchell v Harris Engineering Company Ltd [1967] 2 QB 703, 721), σε τέτοια περίπτωση, όμως, η υποκατάσταση είναι τεχνική ή τυπική (βλ. την απόφαση του Dawson, J στην Bridge Shipping (Pty) Ltd v Grand Shipping SA and Another [1992] LRC (Comm) 730, 734 και 739).» Περαιτέρω, έχω υπόψη μου την απόφαση υπόθεση Williams Glyn's Bank ν. "Ship ""Maria"""
(1992)1 ΑΑΔ 309, όπου υποδείχθηκε με αναφορά στο σύγγραμμα Annual Practice
(1982)Volume, σελ. 394, ότι, όπου οι τροποποιήσεις συνιστούν εκτροπή από τη διαδικασία, το αντίδικο μέρος οφείλει να προβεί σε αίτηση για διαγραφή τους. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν υφίσταται οποιαδήποτε αίτηση που να επέτρεπε στο Δικαστήριο να εξετάσει τα πιο πάνω ζητήματα. Αντίθετα υφίσταται το δεδομένο ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης και λίγο πριν την ακρόαση ο αιτητής δεν υφίσταται ως διάδικος. Εάν ορθώς έχει αντικατασταθεί είναι ζήτημα που ενδεχομένως μπορεί να κριθεί στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας. Το δεδομένο της αντικατάστασης παραμένει. Επομένως εφόσον ο αρχικός αιτητής δεν υφίσταται ως διάδικος πλέον, έπεται ότι η αίτησή του δεν μπορεί να προωθείται και ότι κατέστη άνευ αντικείμενου. Συνακόλουθα η αίτηση κρίνεται απορριπτέα. Όμως, ως προς το ζήτημα των εξόδων κρίνω ότι στην υπό κρίση υπόθεση χωρεί διαφοροποίηση από τον βασικό κανόνα που θέλει τα έξοδα να ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα στην υπό κρίση αίτηση, ο αιτητής έλαβε ένα καθόλα έγκυρο δικονομικό διάβημα, το οποίο δεν μπορεί να εξεταστεί λόγω της δικονομικής συμπεριφοράς του ενάγοντα/ καθ' ου η αίτηση. Ως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Στην υπόθεση Γιαννάκης Φιλίππου v. Έλενας Φιλίππου
(1990)1 Α.Α.Δ. 890: «Η συμπεριφορά των διαδίκων κατά την διαδικασία δεν είναι στοιχείο άσχετο με την υπόθεση ώστε σε περίπτωση που λαμβάνεται υπόψη στην επιδίκαση εξόδων να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με κακή άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστή( βλέπε σχετικά Bailiw Baxter Ltd v. Sabath, Papakokkinou and others v. Kanther
(1982)1 C.L.R 65, Saab and Another v. The Holy Monastery Ayios Neophytos
(1982)1. C.L.R. 499)». Η ίδια αρχή αποτυπώθηκε και σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Νίτσα Θρασυβούλου v. Arto Estates Limited
(1993)1 Α.Α.Δ. 12 και Μαρία Μαυρονικόλα ν. Άντης Ξάνθου, Πολ. Έφεση αρ. 9/2014, ημερομηνίας 7.6.2016, ECLI:CY:DOD:2016:4. Στην υπό κρίση υπόθεση ο ενάγων αντιμετώπιζε αίτηση για διαγραφή της αγωγής, ένεκα του ότι κατ' ισχυρισμό ενήγαγε εσφαλμένο διάδικο. Ο ενάγων κατ' επίκληση της νέας Δ.25, ορθά ή λάθος, αντικατέστησε τον αιτούντα την διαγραφή διάδικο. Το γεγονός ότι το τροποποιημένο κλητήριο δεν έχει προσβληθεί, επιβάλλει στο Δικαστήριο να το εκλάβει ως έγκυρο. Συνεπώς, ο ενάγων με τη δικονομική του συμπεριφορά έθεσε εκτός διαδικασίας τον αιτητή και κατέστησε άνευ αντικείμενου την αίτηση που αντιμετώπιζε. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, ένεκα του ότι η αίτηση δεν εκδικάστηκε στην ουσία της λόγω της δικονομικής συμπεριφοράς του ενάγοντα, κρίνω ότι ο τελευταίος πρέπει να καταδικαστεί στα έξοδα της διαδικασίας. Κατάληξη: Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του αιτητή, ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο