← Κύπρος

Michalakis Pateras Trading Ltd ν. Selenior Non-Metallics Limited, Αρ. Αγωγής: 4876/13, 4/4/2022

Michalakis Pateras Trading Ltd ν. Selenior Non-Metallics Limited, Αρ. Αγωγής: 4876/13, 4/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A143 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4876/13 Michalakis Pateras Trading Ltd Ενάγουσα ν. Selenior Non-Metallics Limited Εναγόμενη ---------------- Αίτηση, ημερ. 24.3.22, για τροποποίηση Υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης Ημερομηνία: 4 Απριλίου, 2022 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια - εναγόμενη: κα Ρ. Μαλεκκίδου για κ. Χ. Καμπούρη Για καθ' ης η αίτηση - ενάγουσα: κα Α. Ιωαννίδου για κ. Σ. Σκορδή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα αυθημερόν) Η ενάγουσα αξιώνει από την εναγόμενη €12.709,90 δυνάμει πώλησης διάφορων μηχανημάτων και εξαρτημάτων ή τιμολογίων ή τρεχούμενου λογαριασμού. Για σκοπούς πληρότητας, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω συνοπτικά το ιστορικό της παρούσας αγωγής μέχρι σήμερα: η εναγόμενη στις 27.1.14 καταχώρησε Υπεράσπιση στην οποία ισχυρίζεται ότι αγόρασε από την ενάγουσα κάποια εξαρτήματα, τα οποία όμως «έχουν εξοφλήσει πλήρως». Έκτοτε η αγωγή αναβλήθηκε αρκετές φορές με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση. Στο μεσοδιάστημα η εναγόμενη διόρισε τους νυν δικηγόρους της. Στις 11.11.19, η εναγόμενη καταχώρησε αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης αφού επιθυμούσε να διαγράψει όλους τους δικογραφημένους ισχυρισμούς και αντ' αυτών να προσθέσει ότι ουδεμία συμφωνία υπήρξε μεταξύ των διάδικων, ότι δεν υπόγραψε τιμολόγια και «ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να υπάρχει οποιοσδήποτε λογαριασμός με οποιοδήποτε υπόλοιπο». Το Δικαστήριο (με την παρούσα σύνθεση) εξέδωσε αυθημερόν ενδιάμεση απόφαση, ημερ. 21.12.21, απορρίπτοντας την αίτηση κρίνοντας ότι η Υπεράσπιση δεν ήταν έγκυρη για δικονομικούς λόγους. Η εναγόμενη, ως όφειλε, προχώρησε στις 24.1.22 σε καταχώρηση νέας Υπεράσπισης, στην οποία συμπεριέλαβε τους ισχυρισμούς που επιδίωκε να προσθέσει με την απορριφθείσα αίτησή της. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Ολοκληρώθηκε η μαρτυρία του ΜΕ1, ολοκληρώθηκε η κυρίως εξέταση του ΜΕ2 και η πλευρά της εναγόμενης ζήτησε χρόνο για να αντεξετάσει τον ΜΕ2, χρόνος ο οποίος δόθηκε. Η αντεξέταση του ΜΕ2 άρχισε σε μεταγενέστερη δικάσιμο. Μεσούσης της αντεξέτασης, η πλευρά της εναγόμενης καταχώρησε την παρούσα αίτηση. Με την παρούσα αίτηση, ημερ. 24.3.22, η εναγόμενη επιθυμεί να τροποποιήσει την Υπεράσπιση που καταχώρησε τον Ιανουάριο του

  1. Επιθυμεί να διαγράψει τις δύο από τις επτά παραγράφους της Υπεράσπισης, προσθέτοντας ισχυρισμούς ότι η συνεργασία των διαδίκων άρχισε το 1998, ότι η εναγόμενη παραλάμβανε τόσο τα εξαρτήματα όσο και τα σχετικά τιμολόγια, ότι η εναγόμενη διατηρούσε «μέσω ανεξάρτητου λογιστή» σχετικό λογαριασμό από τον οποίο προκύπτει ότι, όχι μόνο δεν οφείλει στην ενάγουσα, οποιοδήποτε ποσό, αλλά η ενάγουσα της οφείλει €4.254,
  2. Ποσό το οποίο επιθυμεί να αξιώσει με την προσθήκη ανταπαίτησης. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι μετά την έναρξη της ακρόασης, η εναγόμενη αναζήτησε στοιχεία για να προβεί σε διευθέτηση της αγωγής. Εξασφάλισε (άγνωστο πότε) κατάσταση λογαριασμού που διατηρούσε η ίδια μέσω εξωτερικού ανεξάρτητου λογιστή της, στην οποία αναγράφονται όλα τα τιμολόγια που έκδωσε η ενάγουσα και παραδόθηκαν στην εναγόμενη (Τεκμήριο 1). Η εναγόμενη καθυστέρησε να εντοπίσει την κατάσταση λογαριασμού επειδή δεν μπορούσε να την εντοπίσει η λογίστρια, σε συνδυασμό με κάποιο προσωπικό της γεγονός (το οποίο δεν αναγράφεται πότε έγινε). Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι: «Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το 2019 διορίστηκαν ως δικηγόροι της εταιρείας οι υφιστάμενοι δικηγόροι, αναμφίβολα και με βάση τη νομολογία, τα πιο πάνω, δεν δίδουν ακριβή εξήγηση για το συνολικό χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την καταχώρηση της παρούσας, μέχρι και σήμερα» αλλά θα μπορέσει η εναγόμενη να παρουσιάσει όλα τα γεγονότα. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση αποτελούμενη από 13 λόγους. Στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, ο ενόρκως δηλών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οι ισχυρισμοί που επιχειρούνται να κατατεθούν «αλλάζουν παντελώς τη γραμμή της Υπεράσπισης και δη με την προσθήκη ανταπαίτησης» ενώ η ακρόαση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Οι ισχυρισμοί που επιχειρούνται να εισαχθούν δεν τέθηκαν στον ΜΕ1 όταν αντεξεταζόταν, κάτι που δεικνύει ότι είναι εκ των υστέρων σκέψεις. Στις δύο προηγούμενες υπερασπίσεις της εναγόμενης δεν αναφέρονται τέτοιοι ισχυρισμοί. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος είχα την ευκαιρία να μελετήσω τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνήγορων. Οι αρχές είναι γνωστές (K&M (Transport) Ltd v. Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου, Πολιτική Έφεση 341/13, ημερ. 22.10.20 και Vourna Ltd κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 295/13, ημερ. 1.6.20). Αίτηση για τροποποίηση μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε στάδιο. Η καθυστέρηση στην υποβολή της δεν αποτελεί εκ προοιμίου αρνητικό παράγοντα, αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους παράγοντες (Ι.Γ. Κασουλίδης & Υιός Λτδ v. Μιχαήλ, Πολιτική Έφεση Ε187/13, ημερ. 9.10.18, Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation

(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 543, Astor Manu-facturing & Exporting Co κ.α. v. A&G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται αφού ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, οι επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντίδικου, το δικαίωμα της διεξαγωγής της δίκης σε εύλογο χρόνο (Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33), η γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και η αναγκαιότητα ή η χρησιμότητα της τροποποίησης (Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, SABA & Co. (T.M.B) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426). Η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Συνεπώς ο λόγος ένστασης ότι η αίτηση είναι παράτυπη δεν ευσταθεί. Το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση γίνεται από δικηγόρο δεν αποτελεί βάσιμο λόγο ένστασης, ως η θέση της ενάγουσας. Παρά το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, η νομολογία δεν απαγορεύει την όμνυση όταν ο δικηγόρος που ορκίζεται δεν χειρίζεται την υπόθεση (Πέτρος Ζωγράφου κ.ά ν. Drosoneri Farm Limited, Πολιτική Έφεση 379/12, ημερ. 21.5.15, Investylia Public Company Ltd ν. Tζοζεφίν Γαβριηλίδου
(2013)1 Α.Α.Δ. 1202). Εδώ την υπόθεση εκ μέρους της εναγόμενης χειρίζεται ο κ. Χρ. Καμπούρης. Στρεφόμενος στην ουσία της αίτησης, σημειώνω ότι οι ισχυρισμοί με τους οποίους η εναγόμενη παραδέχεται ότι υπήρξε συνεργασία μεταξύ των διάδικων για πώληση και αποστολή στην έδρα της εναγόμενης διάφορων ανταλλακτικών και ότι οι πληρωμές εκ μέρους της εναγόμενης γίνονταν περιοδικά προς την ενάγουσα ανάλογα με τα τιμολόγια που λάμβανε, μπορούν να δηλωθούν ως παραδεκτά γεγονότα, χωρίς να προκύπτει η ανάγκη τροποποίησης της Υπεράσπισης, ειδικά σε αυτό το στάδιο. Ο ισχυρισμός ότι η εναγόμενη αγνοεί κατά πόσον η ενάγουσα διατηρούσε λογαριασμό και ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε η τήρηση λογαριασμού καλύπτεται ήδη από την υφιστάμενη υπεράσπιση μέσω της γενικής άρνησης. Ο ισχυρισμός ότι η εναγόμενη αρνείται το οφειλόμενο ποσό (αν και εξειδικεύεται για πρώτη φορά) θεωρώ ότι καλύπτεται και πάλι από τη γενική άρνηση της εναγόμενης ως προς τη μη ύπαρξη λογαριασμού με υπόλοιπο. Ο ισχυρισμός ότι η εναγόμενη επιφυλάσσεται να προσκομίσει προφορική και γραπτή μαρτυρία στην ακροαματική διαδικασία δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην εκδοχή της∙ τέτοιο δικαίωμα διατηρεί κάθε διάδικος. Οι δε ισχυρισμοί ότι η αγωγή είναι καταχρηστική, κακόβουλη, άνευ αντικειμένου και αβάσιμη ήδη περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη Υπεράσπιση. Ό,τι απομένει να εξεταστεί είναι ο ισχυρισμός ότι «η εναγόμενη προβάλλει ότι και η ίδια διατηρούσε μέσω του ανεξάρτητου λογιστή της, σχετικό λογαριασμό χρεώσεων και πιστώσεων επί του οποίου αναγράφονταν το κάθε εκδοθέν τιμολόγιο από την ενάγουσα και κάθε πληρωμή που γινόταν από την εναγόμενη προς την ενάγουσα. [.] με βάση τον δικό της [εναγόμενης] λογαριασμό υπάρχει χρεωστικό υπόλοιπο οφειλόμενο από την ενάγουσα προς την εναγόμενη για το ποσό των €4.245,27». Ποσό το οποίο επιθυμεί να αξιώσει μέσω ανταπαίτησης. Η πλευρά της εναγόμενης υποστηρίζει ότι η προσθήκη της ανταπαίτησης θα της δώσει την ευκαιρία να παρουσιάσει την πραγματική εικόνα των γεγονότων. Αντίθετα, η πλευρά της ενάγουσας υποστηρίζει ότι τυχόν έγκριση της αίτησης σ' αυτό το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας θα επηρεάσει την πορεία της υπόθεσης. Κριτήριο είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης (Ikos Cif Ltd v. Coward κ.ά.
(2014)1Α Α.Α.Δ. 663). Η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, εκτός κι αν έχει καταλυτικές συνέπειες για την άλλη πλευρά (Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνέταιροι κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 817, Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα
(2012)1 Α.Α.Δ. 745). Η αίτηση μπορεί να εγκριθεί «ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα» (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Παπαχρυσοστόμου (ανωτέρω)). Εδώ η μαρτυρία του ΜΕ1 έχει ολοκληρωθεί. Το ίδιο και η κυρίως εξέταση του ΜΕ2. Άρχισε μάλιστα η αντεξέταση του τελευταίου. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλούσε δικονομική αμηχανία στην πλευρά της ενάγουσας αφού οι ισχυρισμοί που επιχειρούνται να προστεθούν δεν ήταν σε γνώση της όταν έδιδαν μαρτυρία οι ΜΕ1 και ΜΕ2 ώστε να προσαρμόσει τις ερωτήσεις της κυρίως εξέτασης στην υπεράσπιση. Η αλλαγή της υπεράσπισης σ' αυτό το στάδιο και σε τέτοιο βαθμό θα προκαλέσει αδικία στην πλευρά της ενάγουσας. Με κάθε σεβασμό, η θέση της εναγόμενης ότι η ενάγουσα μπορεί να ζητήσει να επανακλητεύσει τους μάρτυρες ή να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία, όχι μόνο δεν βοηθά την προώθηση της αίτησης, αλλά αντίθετα επιβεβαιώνει τη θέση ότι τυχόν έγκριση θα εκτροχιάσει την ακροαματική διαδικασία με καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά. Η κατάληξη αυτή σφραγίζει την τύχη της αίτησης. Ανεξαρτήτως τούτου, θα απέρριπτα την αίτηση και για το λόγο ότι η καθυστέρηση στην αίτηση τροποποίησης, υπό τις περιστάσεις, δεν έχει δικαιολογηθεί. Η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι τηρούσε η ίδια λογαριασμό όμως η καθυστέρηση προκλήθηκε από τον μη εντοπισμό του από τη λογίστριά της. Με κάθε σεβασμό, πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Σε κάθε περίπτωση, η εναγόμενη γνώριζε για την ύπαρξη του λογαριασμού (απλώς δεν μπορούσε να τον εντοπίσει). Κι όμως, ουδεμία αναφορά γίνεται σε τέτοιο λογαριασμό πριν την καταχώρηση της παρούσας. Είναι νομολογημένο ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι μπορεί να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο επιχειρείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα (Ikos Cif Ltd (ανωτέρω)). Η σχετική νομολογία συναρτάται απόλυτα με τη φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως όταν η καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της εναγόμενης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, μετά το πέρας της αγωγής, και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.