← Κύπρος

Παπακόκκινου κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 332/20, 8/4/2022

Παπακόκκινου κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 332/20, 8/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A149 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 332/20 Μεταξύ:

  1. *** Παπακόκκινου (προσωπικά) εκ Λευκωσίας
  2. *** Παπακόκκινου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης *** Παπακόκκινου και Εκτελεστής της διαθήκης της, τέως εκ Λευκωσίας Εναγουσών και
  3. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ)
  4. ΑΛΤΑΜΙΡΑ ASSET MANAGEMENT (CYPRUS) LTD Εναγομένων Συνεκδικαζόμενες Αιτήσεις
  5. Υπό Εναγουσών ημερ. 16.9.20, 8.10.210, 19.11.20 για Ενδιάμεσα Απαγορευτικά Διατάγματα
  6. Υπό Εναγομένων ημερ. 30.11.20 για Διάταγμα Περιορισμού Έναρξης Διαδικασιών (Grepe v. Loam order) Ημερομηνία: 8 Απριλίου 2022 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Ενάγουσες: κα Α. Παπακόκκινου για Αλέκα Παπακόκκινου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενες: κ. Ν. Γεωργίου, για Καλλής και Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στα πλαίσια της ως άνω αγωγής οι Ενάγουσες έχουν καταχωρίσει τέσσερις αιτήσεις για ενδιάμεσα διατάγματα ημερ. 7.2.20, 16.9.20, 8.10.20 και 19.11.
  7. Παράλληλα καταχώρισαν και δύο αιτήσεις για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και για αντεξέταση ημερ. 4.3.20 και 3.11.
  8. Μέχρι σήμερα έχουν εκδικαστεί οι δύο αιτήσεις για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και αντεξέταση, καθώς και η πρώτη αίτηση για ενδιάμεσα διατάγματα, για τις οποίες δόθηκαν απορριπτικές αποφάσεις στις 24.9.20, στις 30.9.21 και στις 30.11.21 αντίστοιχα. Στις 30.11.21 οι Εναγόμενες καταχώρισαν τη δική τους αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στις Ενάγουσες να αρχίσουν νέες διαδικασίες στα πλαίσια της αγωγής χωρίς την εκ των προτέρων άδεια του δικαστηρίου και υπό όρους τους οποίους ήθελε επιβάλει, λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Οι τρεις αιτήσεις των Εναγουσών και η μια των Εναγομένων συμπληρώθηκαν με την καταχώριση αντίστοιχων ενστάσεων και ορίστηκαν όλες για ακρόαση στις 5.4.22, οπότε και συνεκδικάστηκαν κατόπιν σχετικών οδηγιών του δικαστηρίου. Αιτήσεις Εναγουσών για Απαγορευτικά Διατάγματα Α. Με την αίτηση ημερ. 16.9.20 οι Ενάγουσες ζητούν:
  9. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει τη διαδικασία πώλησης ακινήτου στον Πεδουλά βάσει Υ.[ ] και ή να ακυρώνει την Ειδοποίηση Τύπου Ι ημερ. 10.12.
  11. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει τη διαδικασία πώλησης δύο ακινήτων στον Πεδουλά βάσει της Υ.[ ] και ή να ακυρώνει την Ειδοποίηση Τύπου Ι ημερ. 13.12.
  13. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει την έκδοση και επίδοση οιασδήποτε άλλης ειδοποίησης σε σχέση με τα ως άνω ακίνητα. Β. Με την αίτηση ημερ. 8.10.20 οι Ενάγουσες ζητούν: Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει και ή ακυρώνει οποιαδήποτε διαδικασία εκποίησης οιουδήποτε ενυπόθηκου ακινήτου τους συμπεριλαμβανομένων των ακινήτων τους στον Πεδουλά βάσει των υποθηκών της Υ.[ ] και Υ.[ ]. Τα άλλα αιτητικά της αίτησης αυτής αφορούσαν και πάλι αιτήματα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε σχέση με την πρώτη αίτηση ημερ. 7.2.20 και την ένσταση των Εναγομένων ημερ. 20.2.20, καθώς και αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος υπέρ των Εναγομένων, ήτοι του κ. Ανδρέου. Πανομοιότυπα αιτητικά είχαν όμως ήδη συμπεριληφθεί στην ειδική προς τούτο αίτηση μερ. 4.3.20, η οποία είχε εκδικαστεί και το δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε απορριπτική απόφαση στις 24.9.20). Γ. Με την αίτηση ημερ. 19.11.20 οι Ενάγουσες ζητούν:
  14. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει τη διαδικασία πώλησης των ακινήτων τους στον Πεδουλά βάσει των Υ. [ ] και Υ. [ ] μέχρι την εκδίκαση των αιτήσεων τους ημερ. 7.2.20, 8.10.20 και 16.9.
  16. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει τη διαδικασία πώλησης των πιο πάνω ακινήτων τους στον Πεδουλά μέχρι την εκδίκαση των ίδιων ως ανωτέρω αιτήσεων. Κάθε μια από τις τρεις αιτήσεις υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 1 και κάθε μια από τις τρεις ενστάσεις των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εξουσιοδοτημένου προς τούτο κ. Ανδρέου. Τα ίδια πρόσωπα, αλλά αντιστρόφως, έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις στην αίτηση των Εναγομένων για την έκδοση διατάγματος τύπου Grepe v. Loam. Αναφορά στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων θα γίνει κατωτέρω εάν και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Α. Εξέταση Προϋποθέσεων Οι αρχές βάσει των οποίων εξετάζονται αιτήσεις για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων είναι πολύ καλά γνωστές και δεν κρίνεται αναγκαία η επανάληψη τους. Άλλωστε το παρόν δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τις παραθέσει στην προηγηθείσα απόφαση του ημερ. 30.11.
  17. Όπως είχε αναφερθεί εκεί, το πρωταρχικό κριτήριο είναι η συνδρομή της δεύτερης προϋπόθεσης και στην παρούσα περίπτωση το θέμα αυτό έχει ήδη εξεταστεί. Το δικαστήριο είχε εξετάσει όλες τις βάσεις αγωγής και είχε καταλήξει ότι δεν είχε καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση. Μετά από τη μελέτη όλων των σχετικών εγγράφων θα πρέπει εξαρχής να σημειωθεί πως οι τρεις εκδικαζόμενες αιτήσεις δεν έχουν οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας καθότι δεν έχουν προσκομιστεί νεότερα γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν την κρίση του δικαστηρίου ως προς τη δεύτερη προϋπόθεση. Ειδικότερα διαπιστώνεται ότι: - Στην αίτηση ημερ. 16.9.20 το μοναδικό πραγματικά νέο στοιχείο που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση (§13) είναι η προσπάθεια των Εναγομένων στις 6.9.20 να επιδώσουν στις Ενάγουσες ειδοποίηση για εκτίμηση και ότι στις 11.9.20 οι Ενάγουσες ζήτησαν προφορικά από το δικαστήριο άμεσα και πάλι την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. - Στην αίτηση ημερ. 8.10.20 η εκτενής ένορκη δήλωση (100 σελίδων) αναλώνεται κυρίως σε απαντήσεις προς τις θέσεις του κ. Ανδρέου στην παλαιότερη ένσταση του (ημερ. 20.2.20), καθώς και σε υποστήριξη του αιτήματος των Εναγουσών για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και αντεξέταση του (τα οποία ούτως ή άλλως είχαν απορριφθεί λίγες μέρες πριν, στις 24.9.20). - Στην αίτηση ημερ. 19.11.20 το μόνο νέο στοιχείο ήταν για ένα τηλεφώνημα το οποίο δέχθηκε στις 13.11.20 η Ενάγουσα 1 από πρόσωπο, το οποίο επέμενε πως ήθελε να αγοράσει ένα από τα ακίνητα στον Πεδουλά. Είναι σαφές από τα πιο πάνω πως δεν υπάρχει οποιοδήποτε νέο γεγονός ή στοιχείο το οποίο θα δικαιολογούσε τη διαφοροποίηση της δικαστικής κρίσης σε σχέση με την πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Με άλλα λόγια η άποψη του δικαστηρίου, έχοντας υπόψιν τις ένορκες δηλώσεις και τα τεκμήρια των τριών αιτήσεων, είναι πως δεν διακρίνεται ορατή πιθανότητα στην αγωγή. Οι αιτήσεις υπόκεινται σε απόρριψη και εκ μόνου του λόγου τούτου. Β. Κατάχρηση Διαδικασίας Ανεξαρτήτως της ως άνω κατάληξης τίθεται εκ μέρους των Εναγομένων και ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας από πλευράς Εναγουσών. Το οποίο, βέβαια, διασυνδέεται άμεσα και με τη δική τους αίτηση για έκδοση περιοριστικού διατάγματος εναντίον των Εναγουσών. Είναι σαφέστατο πως οι Εναγόμενες επικαλούνται τη συμφυή εξουσία του για παρεμπόδιση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process). Επικαλούνται ουσιαστικά ταυτοσημία των αιτητικών και παραπέμπουν σε νομολογία η οποία αφορά την απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας λόγω κατάχρησης, όπως οι κλασικές υποθέσεις Διευθυντής Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 A.A.Δ. 217 και Αναφορικά με Beogradska D.D.
(1996)1(Β) A.A.Δ. 911. Όπως έχει αναφερθεί στη Διευθυντής Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα (ανωτέρω) η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας η οποία συνιστά κατάχρηση εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας, εξ ου και η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων προς παρεμπόδιση της κατάχρησης είναι σύμφυτη. Τα δε χρησιμοποιούμενα μέσα προς αποτροπή της κατάχρησης δεν συναρτώνται με κάποιο συγκεκριμένο διάταγμα αλλά είναι δυνατό να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή η οποία είναι αναγκαία στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Στην Beogradska (ανωτέρω) τονίστηκε πως η κατάχρηση δυνατόν να προσλάβει πολλές μορφές και ότι αναλόγως ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της. Ως προς το τι σημαίνει κατάχρηση, σημειώνεται πως στην υπόθεση Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
(1993)1 ΑΑΔ 248 είχε ήδη αναγνωριστεί πως: «Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως κατ γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου . Στην παρούσα περίπτωση αυτό το οποίο διαπιστώνεται μέσα από τις τρεις αιτήσεις και τα αιτητικά τους είναι πως όλες έχουν ως βασικό στόχο την παρεμπόδιση της διαδικασίας πώλησης των ακινήτων στον Πεδουλά τα οποία βαρύνονται με τις υποθήκες Υ. [ ] και Υ. [ ]. Το πιο εντυπωσιακό και αξιοπερίεργο είναι ότι πράγματι όλες αυτές οι αιτήσεις ταυτίζονται και καλύπτονται πλήρως από τα αιτητικά υπ΄ αρ. 4, 5 και 6 της αρχικής αίτησης ημερ. 4.2.20, η οποία έχει ήδη εκδικαστεί και για την οποία, ως έχει λεχθεί, εκδόθηκε απόφαση στις 30.11.21. Τα εν λόγω αιτητικά αφορούσαν και πάλι τα βαρυνόμενα με τις Υ. [ ] και Υ. [ ] ακίνητα στον Πεδουλά, καθώς και την ζητούμενη απαγόρευση έκδοσης και επίδοσης οποιασδήποτε ειδοποίησης (για την πώληση τους). Δεν υπάρχει λοιπόν οποιαδήποτε αμφιβολία αφενός ότι με όλες αυτές τις αιτήσεις οι Ενάγουσες έχουν επιδιώξει όμοιους σκοπούς με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσω και ή πολλαπλών διαδικασιών για τον ίδιο στόχο και αφετέρου ότι μια τέτοια δράση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, για την οποία το δικαστήριο έχει την εξουσία να παρέμβει βάσει των καθιερωμένων νομολογιακών αρχών. Ως προς τις διάφορες επιλογές μετά τη διαπίστωση κατάχρησης, στην Beogradska (ανωτέρω) γίνεται παραπομπή σε διάφορες υποθέσεις στις οποίες η μια εκ των δυο διαδικασιών (συνήθως η μεταγενέστερη) με τις οποίες επιδιώκοντο όμοιοι σκοποί με παράλληλα μέσα, ανεστάλη, ακριβώς επειδή κρίθηκε ότι υπήρχε κατάχρηση διαδικασίας, ήτοι στις Wright v. Bennett
(1948)1 Α11 E.R. 227, Thames Launches v. Trinity Hours
(1961)1 Α11 E.R. 26, Royal Bank of Scotland v. Citruidal Investments
(1971)3 Α11 E.R. 558, Slough Estates v. Slough B.C.
(1967)2 Α1 1 E.R. 27 και Δημοκρατία ν. Υψαρίδη κ.α. (Αρ.2)
(1993)3 A.A.Δ. 347. Από την άλλη πλευρά βέβαια, στην Περρέλλα (ανωτέρω) καθώς και στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348 υιοθετήθηκε ως μέτρο η απόρριψη της διαδικασίας η οποία είχε κριθεί ως καταχρηστική. Με τη διαπίστωση ότι η αγγλική νομολογία δεν έχει διατυπώσει οποιονδήποτε κανόνα περί του πότε εφαρμόζεται η αναστολή και πότε η απόρριψη, το Ανώτατο Δικαστήριο στην Beogradska (ανωτέρω) ανέφερε τα εξής: «Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης (βλ. Περέλλα, πιο πάνω) όσο και το μέτρο της αναστολής (βλ. Κωνσταντινίδης και Υψαρίδης, πιο πάνω). Χωρίς να επιχειρούμε την διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα Θεωρούμε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει θα αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας». Παρέλκει η οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση καθότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι το παρόν δικαστήριο, στη βάση των πιο πάνω αρχών, θα απέρριπτε τις τρεις αιτήσεις και λόγω κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Συνεπώς οι τρεις αιτήσεις υπόκεινται σε απόρριψη και λόγω κατάχρησης της διαδικασίας, δεδομένου ότι καλύπτουν ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα με την ήδη εκδικασθείσα παλαιότερη αίτηση ημερ. 7.2.20. Γ. Απαγορευτικό Διάταγμα Grepe v. Loam Το μοναδικό ερώτημα το οποίο παραμένει είναι το κατά πόσον η παρούσα περίπτωση είναι τέτοια για την οποία αρμόζει και η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος τύπου Grepe v. Loam στη βάση της αίτησης των Εναγομένων. Για το θέμα υπάρχει αρκετή νομολογία την οποία παρέθεσε επαρκώς και εμπεριστατωμένα ο συνήγορος των Εναγομένων. Κρίνεται χρήσιμη η παράθεση από την υπόθεση Bhamjee v. Forsdick
(2003)EWCA Civ 1113: "
  1. The court, therefore, has power to take appropriate action whenever it sees that its functions as a court of justice are being abused. The advent of the Civil Procedure Rules makes the nature of those functions more transparent. A court's overriding objective is to deal with cases justly. This means, among other things, dealing with cases expeditiously and allotting to them an appropriate share of its resources (while taking into account the need to allot resources to other cases). This objective is thwarted and the process of the court abused if litigants bombard the court with hopeless applications. They thereby divert the court's resources from dealing with meritorious disputes, delay the handling of those disputes, and waste skilled and scarce resources on matters totally devoid of any merit». Είναι ηλίου φαεινότερο ότι στην παρούσα περίπτωση συνέβη ακριβώς ό,τι περιγράφεται στο πιο πάνω απόσπασμα. Σε διάστημα μόνο λίγων μηνών, από τον Φεβρουάριο του 2020 έως τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, οι Ενάγουσες καταχώρισαν τέσσερις αιτήσεις για παρεμπόδιση της πώλησης των ίδιων ακινήτων χωρίς οποιοδήποτε διαφοροποιητικό στοιχείο, τις οποίες και προωθούν παρά την εκδίκαση της αρχικής αίτησης τους, στην οποία συμπεριλαμβάνοντο τα αιτητικά των επόμενων τριών αιτήσεων. Ασφαλώς όλες αυτές οι διαδικασίες συνεπάγονται κατασπατάληση δικαστικού χρόνου, ενέργειας και εξόδων και αντίστοιχη στέρηση ευκαιρίας και δυνάμεων διεκπεραίωσης άλλων δικαστικών υποθέσεων. Σίγουρα επιβάλλεται η παρέμβαση του δικαστηρίου προς αποτροπή τέτοιων φαινομένων. Άλλες δύο αιτήσεις και αιτητικά αποσκοπούσαν στην καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με την αρχική αίτηση τους και την ένσταση της αντίδικης πλευράς. Σε σχέση με τον ισχυρισμό των Εναγουσών περί στέρησης δικών τους δικαιωμάτων βάσει της ΕΣΔΑ και του Συντάγματος αρκεί η παράθεση από την ως άνω υπόθεση Bhamjee: «
  2. This court, therefore, like any court, has an inherent jurisdiction to protect its processes from abuses of this kind. The next question is to determine what measures are appropriate for this purpose. It is now well settled both at common law and under Strasbourg jurisprudence that a court has power to regulate its affaires in such a way that its processes are not abused. The governing principles are set out clearly in the judgments of the European Court of Human Rights in Golder v UK (A/18) 1 EHRR 524 at paras 36 and 38-39; Ashingdane v UK (A/93)
(1985)7 EHRR 528 at para 57; and Tolstoy-Miloslavsky v UK (A/323)
(1995)20 EHRR 442 at para 59. These cases proclaim the massage that the right of access to the courts may be subject to limitations in the form of regulation by the state, so long as two conditions are satisfied: (
  1. i)the limitations applied do not restrict or reduce the access left to the individual in such a way or to such an extent that the very essence of the right is impaired; (
  2. ii)a restriction must pursue a legitimate aim and there must be a reasonable relationship of proportionality between the means employed and the aim sought to be achieved". Βασιζόμενος στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης και ιδιαίτερα στη χρήση των ενδιάμεσων διαδικασιών με τον πιο πάνω καταχρηστικό τρόπο, θεωρώ πως είναι αναγκαίο όπως το δικαστήριο ασκήσει τη συμφυή αυτή εξουσία του ούτως ώστε να βεβαιωθεί για τη μη επανάληψη του φαινομένου τουλάχιστον στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Η ανάγκη για εξοικονόμηση χρόνου, εξόδων και δυνάμεων προς όφελος του πλήθους των υποθέσεων που εκκρεμούν δεν αφήνει άλλη επιλογή. Κατάληξη Στη βάση όλων των πιο πάνω: Α) Οι τρεις αιτήσεις των Εναγουσών ημερ. 16.9.20, 8.10.20 και 19.11.20 απορρίπτονται με έξοδα €750 συν Φ.Π.Α. στην καθεμιά, προς όφελος των Εναγομένων και εις βάρος των Εναγουσών αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. Β) Στην αίτηση των Εναγομένων ημερ. 30.11.21 εκδίδεται διάταγμα (Τύπου Grepe v. Loam) με το οποίο απαγορεύεται στις Ενάγουσες ή σε οποιαδήποτε από αυτές να καταχωρίσουν οποιαδήποτε περαιτέρω αίτηση στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εκτός εάν προηγουμένως έχει εξασφαλιστεί η άδεια του παρόντος δικαστηρίου. Σε περίπτωση κατά την οποία καταχωριστεί τέτοια αίτηση χωρίς να έχει προηγουμένως δοθεί άδεια από το δικαστήριο αυτή η αίτηση θα απορρίπτεται χωρίς να απαιτείται ακρόαση της. Νοείται ότι από την απαγόρευση εξαιρούνται τυχόν αιτήσεις για απόφαση λόγω μη υπεράσπισης ή η κλήση οδηγιών. Σε σχέση με την αίτηση των Εναγομένων ημερ. 30.11.21 επιδικάζονται προς όφελος των Εναγομένων και εις βάρος των Εναγουσών αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως €750 έξοδα συν Φ.Π.Α. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.