ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Ι.Ε.Π.Ε κ.α. ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, Aγωγή Αρ.: 2801/21, 12/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A179 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ.: 2801/21 Μεταξύ:
- ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Ι.Ε.Π.Ε (ΗΕ 245818), εκ Λευκωσίας
- XXXXX ΝΕΟΦΥΤΟΥ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων -και- ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, εκ Λευκωσίας Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 26.11.2021 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 12/05/
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Μαρίνος Αρμεύτης. Για Εναγόμενους - Καθ΄ ων η αίτηση: κ.κ. Μ. Ηλιάδης & Συνεταίροι ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 26.11.21 οι Ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα αγωγή με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνοντας αριθμό Αναγνωριστικών Αποφάσεων, ως και γενικές, ειδικές, τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Παράλληλα με την αγωγή, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν την ίδια ημέρα Μονομερή Αίτηση, με βάση τον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 21, 29, 30, 31, 32, 41 και 42, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1-9, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρο 4, 5, 7, 8, 9, 10, 14, 22, τον Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμο του 2001 (89(Ι)/2001), τους περί Γενικού Συστήματος Υγείας (Ειδικοί Ιατροί) Κανονισμούς του 2019 (Κ.Δ.Π 133/2019), τα άρθρα 1Α , 11, 12, 23, 25, 26, 30, 35, 172 και 179 του Συντάγματος, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου άρθρα 6 και 13, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρθρα 13, 15, 16, 34, 35, 41, 47, 48, 49, τη σχετική Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους γενικούς κανόνες και/ή γενικές αρχές της νομολογίας και/ή του κοινοδικαίου και/ή δικαίου της επιεικείας, τις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου, αποβλέποντας στην έκδοση αριθμού Προσωρινών Διαταγμάτων εναντίον των Εναγομένων (στο εξής οι Καθ΄ ων η αίτηση). Το Δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε της Αίτησης την 1.12.21, διέταξε την επίδοση της στους Καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίοι καταχώρισαν Ένσταση στις 20.1.
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, ημερομηνίας 26.11.
- Είναι ειδικός νευροχειρούργος και ασκεί το επάγγελμα του Ιατρού με πείρα πέραν των 34 ετών, ενώ από τα αρχικά στάδια δημιουργίας του ΓΕΣΥ εντάχθηκε σ΄ αυτό το
- Αναφέρθηκε στα προσόντα του (Τεκμήριο 4), στην ιδιότητα του ως διευθυντής και μέτοχος των Αιτητών 1 (Τεκμήριο 5), ως και στην μέθοδο θεραπείας που ακολουθεί δια πολλαπλών εγχύσεων στις πάσχουσες περιοχές των ασθενών (Τεκμήριο 8). Ο ίδιος υπέγραψε με τους Καθ΄ ων η αίτηση την Σύμβαση παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας ειδικού ιατρού στο ΓΕΣΥ στις 27.05.19 (Τεκμήριο 7) και οι Αιτητές 1 στις 31.05.19 (Τεκμήριο 8). Παρά την ένταξη του στο ΓΕΣΥ παραμένει ελεύθερος επαγγελματίας και προσφέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες στο πλαίσιο της ειδικότητας και του επαγγελματισμού του. Λόγω του μεγάλου όγκου εργασίας, εργαζόταν υπό πίεση, όχι για προσωπικό όφελος αλλά από ανιδιοτέλεια και λόγω της ανάγκης να βοηθήσει τους ασθενείς του οι οποίοι απεγνωσμένα αναζητούσαν αποσυμφόρηση από τους πόνους. Λόγω της σκληρής δουλειάς και τον επαγγελματισμό του, κατατάγηκε ανάμεσα στους πρώτους ιατρούς της ειδικότητας του με την περισσότερη ζήτηση. Ωστόσο, παρά την προσφορά του και παρά το γεγονός ότι παραμένει θερμός υποστηρικτής του ΓΕΣΥ, με μεγάλη λύπη, απογοήτευση και έκπληξη, έλαβε επιστολή από τους Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 3.6.21, με την οποία του ανέστειλαν άμεσα τη Σύμβαση του με τους Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 31.05.19 (Τεκμήριο 7). Στις 04.11.21 αποφάσισαν τον άμεσο τερματισμό και βρέθηκε να κατηγορείται από τους Καθ΄ ων η αίτηση για δόλο, απάτη, έλλειψη ηθικής και εκμετάλλευση του Συστήματος, ως και ότι προσπάθησε να αποκομίσει ίδιον όφελος μέσα από την Σύμβαση του με τους Καθ΄ ων η αίτηση και την ένταξη του στο ΓΕΣΥ. Κατηγορίες τις οποίες ο ίδιος δεν αποδέχεται και διαψεύδει κατηγορηματικά. Οι Καθ΄ ων η αίτηση τον «πέταξαν εν μια νυκτί» έξω από το ΓΕΣΥ, τον καταδίκασαν για αδικήματα που δεν έχει πράξει, εξαθλίωσαν την εικόνα του ως γιατρός και δεν έδωσαν καμία προσοχή σ΄ αυτά που τους ανέφερε μέσω των επιστολών του που έδειχναν ότι, τα όποια λάθη εντόπισαν στις καταχωρίσεις που έκανε στο Σύστημα Πληροφορικής του ΓΕΣΥ, δεν ήταν αποτέλεσμα δόλου ή πρόθεσης εξαπάτησης αλλά αποτελούσαν καλόπιστα λάθη λόγω του φόρτου εργασίας και των αδυναμιών του Συστήματος. Το ποσό που οι Καθ΄ ων η αίτηση θεωρούν ότι έλαβε λόγω των καταχωρήσεων στο Σύστημα Πληροφόρησης με δόλο και πρόθεση εξαπάτησης, δεν ξεπερνά τις €2.500, ενώ οι ετήσιες απολαβές του είναι περίπου €500.
- Δεν αρνείται την ύπαρξη σφαλμάτων εκ μέρους του στην καταχώριση διαφόρων απαιτήσεων στο Σύστημα Πληροφορικής του ΓΕΣΥ. Τέτοια σφάλματα υπήρξαν, ως αποτέλεσμα πίεσης, άγχους, έλλειψης χρόνου και φόρτου εργασίας και όχι λόγω ηθελημένων ή σκόπιμων ενεργειών για να αποκομίσει κέρδος. Αναφέρθηκε στην πρώτη επιστολή ημερομηνίας 27.01.21 των Καθ΄ ων η αίτηση για αυτεπάγγελτη έρευνα (Τεκμήρια 9 και 10) στην οποία απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 27.05.21 δίδοντας εξηγήσεις (Τεκμήριο 11). Στις 3.6.21 με ηλεκτρονικό μήνυμα των Καθ΄ ων η αίτηση με έκπληξη και απογοήτευση πληροφορήθηκε ότι αποφάσισαν να αναστείλουν άμεσα την Σύμβαση ημερομηνίας 31.05.19 των Αιτητών 1 με τους Καθ΄ ων η αίτηση (Τεκμήριο 12), διότι είχαν σοβαρούς λόγους να πιστεύουν ότι είχαν διενεργηθεί από τους Αιτητές 1 και τον ίδιο πράξεις που συνιστούν απάτη ή ενέχουν το στοιχείο του δόλου ή της έλλειψης ηθικής και οδηγούν σε εκμετάλλευση του ΓΕΣΥ. Περαιτέρω, τέθηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση ότι διενήργησαν έλεγχο στο Σύστημα Πληροφορικής, μετά από λήψη παραπόνων από δικαιούχους και διαφάνηκε ότι καταχωρίστηκε συνδυασμός δραστηριοτήτων για τις οποίες υποβλήθηκε απαίτηση, ενώ όλες ή ορισμένες εκ των οποίων δεν πραγματοποιήθηκαν. Οι δικηγόροι του με επιστολή τους ημερομηνίας 9.06.21 (Τεκμήριο 13) απέρριψαν την επιστολή ημερομηνίας 3.06.21 (Τεκμήριο 12), την οποία οι Καθ΄ ων η αίτηση αγνόησαν παντελώς και δεν εξέτασαν. Αντίθετα συνέχισαν την ίδια πρακτική και τακτική και εσφαλμένη διαδικασία διερεύνησης. Με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 17.06.21 (Τεκμήριο 14) επανέλαβε το παράνομο της όλης διαδικασίας, στην οποία οι Καθ΄ ων η αίτηση επίσης δεν απάντησαν και απλά επιβεβαίωσαν την λήψη της με επιστολή τους ημερομηνίας 18.06.21 (Τεκμήριο 15). Στις 25.06.21 καταχώρησε την Προσφυγή με αρ. 644/21 στο Διοικητικό Δικαστήριο, ως και αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα για αναστολή της ισχύος της απόφασης των Καθ΄ ων η αίτηση για άμεση αναστολή της Σύμβασης των Αιτητών
- Στις 08.07.21 το Δικαστήριο απέρριψε την Προσφυγή (Τεκμήριο 16) ως απαράδεκτη, αφού έκρινε ότι η επίδικη διαφορά εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Στις 12.07.21 ενημερώθηκε με επιστολή των Καθ΄ ων η αίτηση ότι ολοκληρώθηκε η έρευνα και επισυνάφθηκε Έκθεση Έρευνας (Τεκμήριο 17). Στις 30.07.21 απέστειλε μέσω των δικηγόρων του γραπτώς τις απόψεις του (Τεκμήριο 18), ως και συμπληρωματικές επιστολές του ημερομηνίας 02.08.21 και 03.08.21 (Τεκμήρια 19 και 20), με τις οποίες αντέκρουσε και κατέρριψε τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η αίτηση περί δήθεν ύπαρξης δόλου, απάτης ή εκμετάλλευσης του ΓΕΣΥ. Παρόλα αυτά, οι Καθ΄ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 04.11.21 (Τεκμήριο 21), η οποία συνοδευόταν από το τελικό τους πόρισμα ημερομηνίας 25.10.21, τερμάτισαν άμεσα τη Σύμβαση, επικαλούμενοι την διασφάλιση και προάσπιση της δημόσιας υγείας και/ή των συμφερόντων των δικαιούχων και/ή του ΓΕΣΥ. Σύμφωνα με το πόρισμα, συγκεκριμένες δραστηριότητες με συγκεκριμένους κωδικούς, οι οποίες φαίνονται στο Σύστημα Πληροφορικής ότι πραγματοποίησε στους δικαιούχους το μοναδικό φυσικό πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες φροντίδας υγείας εκ μέρους των Αιτητών 1 και για τις οποίες υπέβαλε απαιτήσεις, είτε δεν πραγματοποιήθηκαν στην ολότητα τους, είτε πραγματοποιήθηκαν ορισμένες από αυτές, κατά παράβαση της Σύμβασης. Μετά την πιο πάνω αυθαίρετη και αδικαιολόγητη απόφαση των Καθ΄ ων η αίτηση, επικράτησε χάος ανάμεσα στους ασθενείς που περιθάλπει στο πλαίσιο του ΓΕΣΥ, διότι δεν θα μπορούσε να τους παράσχει την ιατρική φροντίδα την οποία του είχαν εμπιστευθεί και επιλέξει ως δικαιούχοι του ΓΕΣΥ. Στις 12.11.21 μέσω των δικηγόρων του απέστειλε επιστολή στους Καθ΄ ων η αίτηση (Τεκμήριο 22) με την οποία θεωρεί την απόφαση τους για άμεσο τερματισμό της Σύμβασης των Αιτητών 1, παράνομη και καταχρηστική και τους ενημέρωσε για τις κατηγορίες των ασθενών του που παραμένουν εκτεθειμένοι και τίθεται η ασφάλεια και η υγείας τους σε άμεσο και υπαρκτό κίνδυνο και τελούν υπό καθεστώς άγχους, φόβου και ανασφάλειας. Οι Καθ΄ ων η αίτηση απάντησαν με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 25.11.21 (Τεκμήριο 23) με την οποία με αόριστο και γενικό τρόπο επέμειναν στον τερματισμό της Σύμβασης. Ισχυρίζεται ότι η απόφαση των Καθ΄ ων η αίτηση είναι εντελώς παράνομη, αντίθετη προς το συμφέρον, ασφάλεια, υγεία και δικαιώματα των ασθενώς που περιθάλπει ως ειδικός ιατρός στο πλαίσιο του ΓΕΣΥ και οι Καθ΄ ων η αίτηση με την επίδικη απόφαση παραβιάζουν τους σκοπούς της Νομοθεσίας και καταστρατηγούν κάθε έννοια δημόσιου συμφέροντος. Η Ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Κυθραιώτου, Ανώτερης Λειτουργού των Καθ΄ ων η αίτηση, ημερομηνίας 20.01.
- Ανέφερε ότι είχε διοριστεί ως ερευνών λειτουργός με σκοπό τη διεξαγωγή έρευνας για το κατά πόσο οι Αιτητές 1 είχαν υποβάλει απαιτήσεις για αποζημίωση για δραστηριότητες που δεν πραγματοποιήθηκαν, οι οποίες οδήγησαν σε αναστολή και στη συνέχεια τερματισμό της Σύμβασης Παροχής Υπηρεσιών Φροντίδας Υγείας στο ΓΕΣΥ ημερομηνίας 31.5.19 μεταξύ των Αιτητών 1 και των Καθ΄ ων η αίτηση. Σ΄ ότι αφορά τον ισχυρισμό των Αιτητών περί εκτεθειμένων ασθενών και την ανάγκη για παροχή στους ασθενείς τους της ενδεικνυόμενης ιατρικής φροντίδας, επεσήμανε ότι οι Αιτητές και κυρίως ο Αιτητής 2 με 34 χρόνια εμπειρία ως γιατρός, μπορούν να συνεχίσουν να περιθάλπουν ασθενείς εκτός ΓΕΣΥ. Οι ασθενείς μπορούν να συνεχίσουν να λαμβάνουν τις υπηρεσίες των Αιτητών αν το επιθυμούν και οι ασθενείς που είναι δικαιούχοι του ΓΕΣΥ έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν άλλο ειδικό ιατρό που είναι συμβαλλόμενος με τους Καθ΄ ων η αίτηση. Οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι Νομικό Πρόσωπο Δημόσιου Δικαίου, το οποίο εγκαθιδρύθηκε για την εφαρμογή, παρακολούθηση και διαχείριση του Γενικού Συστήματος Υγείας και συμβάλλεται με παροχείς υπηρεσιών φροντίδας υγείας με βάση το Ν.89(Ι)/
- Αναφέρθηκε στην Σύμβαση ημερομηνίας 27.05.19 (Τεκμήριο 7 στην Αίτηση) που υπέγραψε ο Αιτητής 2 για παροχή υπηρεσιών φροντίδας υγείας ως ειδικός ιατρός με ειδικότητα στη Νευροχειρουργική, η οποία όμως τερματίστηκε με επιστολή του ημερομηνίας 27.05.19 (Τεκμήριο 1) κατόπιν παράκλησης του ιδίου, ώστε να υποβάλει Αίτηση εγγραφής για τους Αιτητές 1 στους οποίους ο ίδιος εργαζόταν. Στις 27.05.19 ο Αιτητής 2 εγγράφηκε στο Σύστημα ως φυσικό πρόσωπο επαγγελματίας υγείας και στη συνέχεια συνδέθηκε με τους Αιτητές 1, οι οποίοι στις 31.05.19 υπέγραψαν Σύμβαση με τους Καθ΄ ων η αίτηση ώστε να παρέχουν υπηρεσίες φροντίδας υγείας από ειδικό ιατρό που είναι συνδεδεμένος στο Σύστημα Πληροφορικής για μια ή περισσότερες ειδικότητες. Η Σύμβαση ημερομηνίας 31.05.19 υπογράφθηκε από τον Αιτητή 2 εκούσια και ηθελημένα ως διευθυντής των Αιτητών 1 (Τεκμήριο 8 στην Αίτηση). Συνεπώς η μοναδική Σύμβαση που υφίστατο με τους Καθ΄ ων η αίτηση, ήταν με τους Αιτητές 1, εφόσον η Σύμβαση με τον Αιτητή 2 δεν ήταν πλέον σε ισχύ. Διευκρίνισε ότι η αυτεπάγγελτη έρευνα που γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές 1 με επιστολή ημερομηνίας 27.01.21, αφορά συγκεκριμένες απαιτήσεις, οι οποίες κατόπιν δειγματοληπτικού ελέγχου στο Σύστημα Πληροφορικής του ΓΕΣΥ διαφάνηκε ότι δεν ήταν ιατρικώς αναγκαίες και δεν υπήρχαν ενδείξεις που δικαιολογούσαν την διενέργεια ή την επανάληψη τους. Η έρευνα αυτή είναι ανεξάρτητη από την έρευνα που οδήγησε στην αναστολή και τερματισμό της Σύμβασης των Αιτητών 1, η οποία έγινε κατόπιν υποβολής καταγγελίας και/ή παραπόνου από δικαιούχο του ΓΕΣΥ και αφορά το κατά πόσο υποβλήθηκαν στους Καθ΄ ων η αίτηση απαιτήσεις για αποζημίωση, αναφορικά με δραστηριότητες που δεν πραγματοποιήθηκαν. Αυτό διευκρινίστηκε στην Έκθεση Έρευνας της (Τεκμήριο 17 στην Αίτηση). Συγκεκριμένα οι Καθ΄ ων η αίτηση στις 23.05.21 έλαβαν ηλεκτρονικό μήνυμα από δικαιούχο ο οποίος υπέβαλε καταγγελία ότι στη μερίδα της στο ΓΕΣΥ, είδε ότι ο Αιτητής 2 καταχώρισε ότι της χορήγησε 13 ενέσεις, ενώ στην πραγματικότητα της χορήγησε μια μόνο ένεση (Τεκμήριο 2). Προκειμένου να διαπιστωθεί αν τα στοιχεία στο Σύστημα Πληροφορικής είναι αληθή, οι Καθ΄ ων η αίτηση επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με αριθμό δικαιούχων, οι οποίοι επιλέχθηκαν δειγματοληπτικά, στη βάση των πολλών ενέσεων που φαίνεται να τους είχαν χορηγηθεί. Στις πλείστες περιπτώσεις οι δικαιούχοι διαβεβαίωσαν ότι δεν τους χορηγήθηκε καμία ένεση, ενώ ο Αιτητής 2 υπέβαλλε απαιτήσεις για αποζημίωση για χορήγηση πολλών ενέσεων. Από τα στοιχεία αυτά διαφάνηκε ότι ο Αιτητής 2 που είναι συνδεδεμένος με το Σύστημα Πληροφορικής για να παρέχει υπηρεσίες φροντίδας υγείας εκ μέρους των Αιτητών 1, υπέβαλε απαίτηση για αποζημίωση για τη διενέργεια συνδυασμού δραστηριοτήτων που δεν έχουν διενεργηθεί. Ως εκ τούτου προέκυψαν σοβαροί λόγοι για τους οποίους οι Καθ΄ ων η αίτηση πιστεύουν ότι οι Αιτητές έχουν διενεργήσει πράξεις που συνιστούν απάτη ή ενέχουν το στοιχείο του δόλου ή έλλειψης ηθικής και οδηγούν σε εκμετάλλευση του ΓΕΣΥ. Έτσι στις 03.06.21 οι Καθ΄ ων η αίτηση, με βάση το αρ. 9
(6)
(1)της Σύμβασης και το αρ. 40
(1)του Νόμου, ανέστειλαν άμεσα την εκτέλεση της Σύμβασης ώστε να διεξαχθεί και ολοκληρωθεί επίσημη έρευνα για δραστηριότητες για τις οποίες υποβλήθηκαν απαιτήσεις για αποζημίωση από τους Καθ΄ ων η αίτηση 1, ενώ δεν πραγματοποιήθηκαν (Τεκμήριο 12 στην Αίτηση). Στις 04.06.21 διορίστηκε ως ερευνών λειτουργός και οι Αιτητές μέσω των δικηγόρων τους απέστειλαν επιστολές ημερομηνίας 09.06.21 και 17.06.21 (Τεκμήρια 13 και 14 στην Αίτηση) με τις απόψεις τους. Οι Καθ΄ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 18.06.21 (Τεκμήριο 15 στην Αίτηση), επιβεβαίωσαν λήψη των Τεκμηρίων 13 και
- Ο Αιτητής 2 ισχυρίστηκε ότι η αναφορά στην μερίδα δικαιούχου στο Σύστημα Πληροφορικής για χορήγηση πολλών ενέσεων - παρόλο που αυτοί δεν γνώριζαν καν για τη χορήγηση οποιωνδήποτε ενέσεων - οφειλόταν σε λανθασμένες καταχωρίσεις, λόγω φόρτου εργασίας και έδωσαν στοιχεία για άλλες 47 περιπτώσεις που δεν έγιναν σωστές καταχωρίσεις. Στις 25.06.21, εκκρεμούσης της έρευνας της, καταχωρίστηκε από τους Αιτητές η Προσφυγή 644/21 η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 08.07.21 (Τεκμήριο 16 στην Αίτηση). Στις 09.07.21 ολοκληρώθηκε η Έκθεση Έρευνας της (Τεκμήριο 17 στην Αίτηση). Από τηλεφωνική επικοινωνία της με ορισμένους δικαιούχους, πληροφορήθηκε ότι ο Αιτητής 2 καλούσε τους ασθενείς και τους παρακινούσε να μην αναφέρουν ότι δεν τους χορήγησε ενέσεις, υποσχόμενος ότι θα τους χορηγήσει ενέσεις αργότερα δωρεάν, ή τους ανέφερε ότι καταχώρησε τα εν λόγω στοιχεία εκ παραδρομής και επρόκειτο να τα διορθώσει. Η ενέργεια αυτή του Αιτητή 2 φαίνεται να επηρέασε αρκετούς δικαιούχους, οι οποίοι απέφυγαν να δώσουν μαρτυρία που θα μπορούσε να αποτελέσει επιπρόσθετο υλικό για την έρευνα. Η Έκθεση της γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές με επιστολή της ημερομηνίας 12.07.21 (Τεκμήριο 17 στην Αίτηση). Ο Αιτητής 2 με επιστολή του ημερομηνίας 30.07.21 έθεσε γραπτώς τις απόψεις του (Τεκμήριο 18 στην Αίτηση), ως και με συμπληρωματικές επιστολές των δικηγόρων του ημερομηνίας 02.08.21 και 03.08.21 (Τεκμήρια 19 και 20 στην Αίτηση), οι οποίες λήφθηκαν υπόψη κατά τη σύνταξη του πορίσματος της ημερομηνίας 25.10.21 (Τεκμήριο 21 στην Αίτηση). Από τις εν λόγω επιστολές τους οι Αιτητές δεν αρνούνται τις περιπτώσεις ασθενών που δεν έλαβαν ένεση, αλλά υποβλήθηκε απαίτηση για αποζημίωση στο Σύστημα Πληροφορικής, όμως ισχυρίζονται ότι αυτό οφείλεται σε καλόπιστο λάθος και οι απαιτήσεις λόγω σύγχυσης ή φόρτου εργασίας αντί να καταχωριστούν στο όνομα των δικαιούχων που πράγματι έλαβαν τις ενέσεις, καταχωρίστηκαν στο όνομα των ασθενών που δεν χορηγήθηκε καμία ένεση. Στις 04.11.21 οι Καθ΄ ων η αίτηση με επιστολή τους προς τους Αιτητές 1 τερμάτισαν την Σύμβαση ημερομηνίας 31.05.19 (Τεκμήριο 21 στην Αίτηση) διότι όπως διαφάνηκε ο Αιτητής 2, ως φυσικό πρόσωπο που παρείχε υπηρεσίες φροντίδας υγείας εκ μέρους των Αιτητών 1, υπέβαλλε απαιτήσεις για αποζημιώσεις στο Σύστημα Πληροφορικής για δραστηριότητες που δεν πραγματοποιήθηκαν. Ακολούθησαν επιστολές των Αιτητών και των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 12.11.21 (Τεκμήριο 22 στην Αίτηση) και 25.11.21 (Τεκμήριο 23 στην Αίτηση). Στις 12.07.21 ο αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής των Καθ΄ ων η αίτηση απέστειλε επιστολή στον Αρχηγό Αστυνομίας για διερεύνηση τυχόν ποινικών αδικημάτων (Τεκμήριο 3). Η ίδια κλήθηκε για να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία και στις 17.01.22 η ποινική διερεύνηση ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε ο φάκελος στον Γενικό Εισαγγελέα με εισήγηση για έναρξη ποινικής διαδικασίας. Μέχρι και πρόσφατα υποβλήθηκαν στο Σύστημα Πληροφορικής του ΓΕΣΥ ακόμα δύο καταγγελίες εναντίον των Αιτητών στις 05.10.21 και 22.12.21 που αφορούσαν παράπονα δικαιούχων για χρέωση μερίδας δικαιούχου και υποβολή απαίτησης για πολλές ενέσεις από τους Αιτητές, ενώ δεν τους χορηγήθηκε ποτέ καμία ένεση και έγινε σχετική ενημέρωση της Αστυνομίας (Τεκμήρια 4Α και 4Β). Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι: «
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης.» Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnes Trading Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014), ECLI:CY:AD:2014:A
- Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την άποψη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές επικαλούνται τον παράνομο τερματισμό της επίδικης Σύμβασης ημερομηνίας 31.05.19 (Τεκμήριο 8 στην Αίτηση) εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση, λόγω της πρόδηλα λανθασμένης, αντικανονικής και παράνομης διαδικασίας διερεύνησης που ακολούθησαν, ως και λόγω της παράλειψης των Καθ΄ ων η αίτηση να διερευνήσουν επαρκώς όλα τα ζητήματα που είχαν ενώπιον τους. Περαιτέρω, οι Αιτητές επικαλούνται τον παράνομο τερματισμό της Σύμβασης λόγω έλλειψης δέουσας αιτιολογίας της σχετικής απόφασης των Καθ΄ ων η αίτηση, παρά την νομική τους υποχρέωση δυνάμει του αρ. 40
(2)του Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου, ως και γιατί η εν λόγω απόφαση των Καθ΄ ων η αίτηση λήφθηκε με κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης τους και κατά παράβαση του καθήκοντος καλής πίστης. Επιπρόσθετα, είναι η θέση των Αιτητών ότι ο άμεσος τερματισμός της Σύμβασης είναι παράνομος διότι λήφθηκε κατά παράβαση του όρου 7.1 της Σύμβασης, παραβιάζοντας το δικαίωμα της ακρόασης, της φυσικής δικαιοσύνης και του τεκμηρίου αθωότητας, έγινε από αναρμόδιο πρόσωπο δηλαδή τον Γενικό Διευθυντή των Καθ΄ ων η αίτηση αντί του Διοικητικού Συμβουλίου και η σχετική απόφαση λήφθηκε επί τη βάση άκυρων και/ή καταχρηστικών και/ή παράνομων όρων της Σύμβασης και καθ΄ υπέρβαση των εξουσιών των Καθ΄ ων η αίτηση, με βάση τον Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμο. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802). Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, ως και τις αντίθετες θέσεις των Καθ' ων η αίτηση, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων τους. Συνεπώς εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά. ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών ότι με την επίδικη απόφαση τερματισμού της Σύμβασης, δεν επηρεάζονται μόνο οι Αιτητές αλλά και η υγεία των ασθενών τους. Τούτο γιατί μεταξύ των ασθενών και των Αιτητών αναπτύχθηκε σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και η μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, ενέχει ορατό το ενδεχόμενο επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας τους, η οποία δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, διότι τέτοια ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη εκ της φύσεως της. Η ζημιά στην υγεία των ασθενών συνεπάγεται και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές οι οποίοι στο πλαίσιο της σχέσης ιατρού και ασθενή που τους συνδέει, θα στερούνται της δυνατότητας να παράσχουν τις αναγκαίες θεραπείες και χειρουργεία στους ασθενείς τους. Περαιτέρω, σε περίπτωση μη έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων, οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά μη αποτιμητέα σε χρήμα, στην αξιοπιστία, στο κύρος και στον επαγγελματισμό τους και θα καταστραφεί η καριέρα τους. Το πλήγμα αυτό, ακόμα και αν επιτύχουν στην Αγωγή τους, δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με επιδίκαση αποζημιώσεων, λόγω της φύσης του επαγγέλματος των Αιτητών και της σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα σε ιατρό και ασθενή. Ο άμεσος τερματισμός της Σύμβασης, θα πλήξει ανεπανόρθωτα την επαγγελματική φήμη των Αιτητών και την βιωσιμότητα τους, θα αποστερηθούν τους υφιστάμενους ασθενείς που περιέθαλπαν και μελλοντικούς που θα τους επέλεγαν για την περίθαλψη και θεραπεία τους στο ΓΕΣΥ και θα οδηγήσει σε ολική αποστροφή της κοινωνίας και σε απώλεια της δυνατότητας να προσελκύσουν νέο πελατολόγιο. Οι Αιτητές θα απωλέσουν όλο το πελατολόγιο τους, το οποίο είναι απίθανο να επιλέξει να επιβαρυνθεί οικονομικά για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη αν οι Αιτητές επιδιώξουν να δραστηριοποιηθούν στον ιδιωτικό τομέα. Τυχόν διατήρηση της παράνομης απόφασης των Καθ΄ ων η αίτηση, θα αποστερήσει από τους Αιτητές το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα τους να εργάζονται μέχρι την ολοκλήρωση της αγωγής, εφόσον ο τερματισμός της Σύμβασης τους οδηγεί εκτός ολόκληρης της σχετικής αγοράς παροχής ιατρικών υπηρεσιών στην Κύπρο και σε απώλεια ολόκληρου του πελατολογίου τους. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων και στη συνέχεια επιτυχίας των Αιτητών στην αγωγή τους, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων. Όπως προκύπτει από την Οπισθογράφηση Απαίτησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος, η αξίωση των Αιτητών συνίσταται σε αριθμό Αναγνωριστικών Αποφάσεων, ως και σε Γενικές και/ή Ειδικές αποζημιώσεις, αποζημιώσεις για απώλεια εισοδημάτων και/ή διαφυγόντων κερδών, αποζημιώσεις για καταχρηστική συμπεριφορά, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Συνακόλουθα, η αξίωση των Αιτητών σε σχέση με την ισχυριζόμενη απώλεια ολόκληρου του πελατολογίου αλλά και νέου πελατολογίου, είναι καθαρά χρηματική δηλαδή υπολογίζεται και αποτιμάται σε χρήμα. Σ΄ ότι αφορά την ισχυριζόμενη ανεπανόρθωτη ζημιά των υφιστάμενων ασθενών τους, σημειώνεται ότι αυτοί, ως δικαιούχοι στο ΓΕΣΥ, έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν άλλο παροχέα που είναι συμβεβλημένος με το ΓΕΣΥ ή αν το επιθυμούν, μπορούν να συνεχίσουν να λαμβάνουν τις υπηρεσίες των Αιτητών εκτός του ΓΕΣΥ. Εν πάση περιπτώσει, σημειώνεται ότι οι υφιστάμενοι ασθενείς των Αιτητών δεν είναι Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή και συνεπώς η οποιαδήποτε τυχόν ζημιά ήθελε αυτοί υποστούν, δεν είναι δυνατόν και επιτρεπτόν να αξιώνεται από τους Αιτητές. Σ΄ ότι αφορά τους ισχυρισμούς των Αιτητών για ανεπανόρθωτη ζημιά μη αποτιμητέα σε χρήμα στην αξιοπιστία, κύρος, επαγγελματισμό και φήμη τους, σημειώνεται ότι όπως ο ίδιος ο Αιτητής 2 ανέφερε, αυτός ασκεί το επάγγελμα του ιατρού πέραν των 34 ετών. Με τον επίδικο τερματισμό της Σύμβασης, οι Αιτητές δεν έχουν στερηθεί της άδειας του επαγγέλματος τους και επαναλαμβάνω ότι στη βάση της ισχυριζόμενης σχέσης εμπιστοσύνης με τους πελάτες του, αυτοί μπορούν να συνεχίσουν να περιθάλπονται από τους Αιτητές εκτός ΓΕΣΥ. Συνεπώς, οποιαδήποτε ζημιά ήθελε προκληθεί, είναι αποτιμητέα σε χρήμα, μπορεί να υπολογισθεί και επιδέχεται της θεραπείας των αποζημιώσεων. Σ΄ ότι αφορά τέλος την ισχυριζόμενη αποστέρηση του Συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος των Αιτητών για εργασία, σημειώνεται ότι σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί η παραβίαση οποιουδήποτε συνταγματικού δικαιώματος των Αιτητών κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, η κατάλληλη θεραπεία είναι η απόδοση αποζημιώσεων, όπως και οι συνακόλουθες αξιώσεις στην αγωγή. Σχετική είναι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Γιάλλουρος ν. Νικολάου
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 558, στην οποία αναγνωρίστηκε ότι το δικαίωμα σε θεραπεία για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εκείνη της δίκαιης αποζημίωσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις η ζημιά δύναται να είναι υλική και/ή ηθική και γι΄ αυτήν αποδίδεται αποτελεσματική θεραπεία υπό τη μορφή αποζημιώσεων. Περαιτέρω, τονίζεται ότι οι ίδιοι οι Αιτητές δεν ήγειραν θέμα αφερεγγυότητας των Καθ΄ ων η αίτηση, ούτε και παρέθεσαν τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ΄ ων η αίτηση που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους, ως και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι πράγματι αφερέγγυοι (βλ. Ιπποδρομική Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Αρ. 2)
(2008)1 Α.Α.Δ. 626). Συνεπώς, αφ΄ ης στιγμής δεν αμφισβητείται από τους Αιτητές η φερεγγυότητα των Καθ΄ ων η αίτηση, η ένορκη αναφορά των Καθ΄ ων η αίτηση ότι είναι σε θέση να καταβάλουν όποιες αποζημιώσεις τυχόν διαταχθούν να πληρώσουν στο τέλος της διαδικασίας κρίνεται ως επαρκής για την φερεγγυότητα τους, έχοντας συγχρόνως κατά νου ότι ο εν λόγω ισχυρισμός των Καθ΄ ων η αίτηση περί φερεγγυότητας τους, ουδόλως αμφισβητήθηκε από τους Αιτητές μέσω αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας για τους Καθ΄ ων η αίτηση. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους, δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15). Παρά την πιο πάνω κατάληξη και την πιο πάνω νομολογία για το μη αναγκαίο της εξέτασης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι είναι ορθό, υπό τα περιστατικά και τη φύση της παρούσας υπόθεσης, να εξετάσω και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια, ακόμα και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις, να αρνηθεί να εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα, αν κρίνει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δίκαιο ή πρόσφορο. (Βλ. Σύγγραμμα Διατάγματα, Γιώργος Ερωτοκρίτου & Πέτρος Αρτέμης, σελ. 142 και Αβερκίου ν. Θέο Κτηματική Λτδ κ.ά., Πολ. Έφ. 85/10, ημερ. 31.1.13, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε ως ορθή την πρωτόδικη Απόφαση να μην εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα, παρά το ότι αποφάσισε ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του αρ. 32). Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση. Σταθμίζοντας αφενός το ενδεχόμενο να διαπιστωθεί μελλοντικά η υποχρέωση απόδοσης αποζημιώσεων στους Αιτητές όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η οποία αποτιμάται σε χρήμα και αφετέρου το ενδεχόμενο οι πράξεις των Αιτητών να ισοδυναμούν με ποινικές πράξεις εξαπάτησης και κατάχρησης του ΓΕΣΥ οι οποίες ακόμα διερευνώνται από την Αστυνομία, ως και τον σοβαρό κίνδυνο, με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, οι Καθ΄ ων η αίτηση - και μέσω αυτών το Κράτος και οι φορολογούμενοι πολίτες - να υποστούν μεγάλη ζημιά, καταλήγω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς γέρνει προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και υπέρ της συνέχισης ισχύος της απόφασης για τερματισμό της επίδικης Σύμβασης, με στόχο την εκπλήρωση του καθήκοντος των Καθ΄ ων η αίτηση ως Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, να διαφυλάττουν το Κράτος Δικαίου και τα συστήματα στη βάση των οποίων λειτουργεί, ως και το καθήκον τους να εμποδίζουν και αποτρέπουν παράνομες και παράτυπες ενέργειες. Όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο, «όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται.» (βλ. Άκης Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές ν. C. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 149 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1572). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ικανοποίηση των αιτούμενων Διαταγμάτων και συνακόλουθα η αναστολή της ισχύος της απόφασης των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 4.11.21 με την οποία οι Καθ΄ ων η αίτηση αποφάσισαν να τερματίσουν άμεσα την επίδικη Σύμβαση ημερομηνίας 31.05.19 και η επαναφορά των Αιτητών στη νομική και συμβατική κατάσταση που ίσχυε ενόσω η Σύμβαση βρισκόταν κανονικά σε ισχύ, θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, αφού τα αιτούμενα Προσωρινά Διατάγματα είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα Διατάγματα και/ή Αναγνωριστικές αποφάσεις της αγωγής. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο