Μικελλίδη προσωπικά και υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Γιάγκου Μικελλίδη ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 283/2022, 16/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A182 Αρ. Αγωγής: 283/2022 Μεταξύ: XXXXX Μικελλίδη προσωπικά και υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Γιάγκου Μικελλίδη τέως από τα Πυργά, Λάρνακας Ενάγοντα Και
- Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ
- XXXXX XXXXX Θεοχαρίδου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 28/2/2022 υπό ενάγοντος - αιτητή εναντίον εναγομένης 1- καθ' ης η αίτηση για προσωρινό διάταγμα αναστολής πλειστηριασμού και για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων Ημερομηνία: 16 Μαΐου 2022 Για ενάγοντα - αιτητή: κος Μιχάλης Βορκάς για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγομένη 1 - καθ' ης η αίτηση: κα Ασημίνα - Αλεξάνδρα Φασιανού για I. Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο αποβιώσας Γιάγκος Μικελλίδης ήταν γνωστός ψυχίατρος και διατηρούσε για πολλά χρόνια δικό του ιατρείο στην Λευκωσία. Η παρούσα αγωγή ασκείται από τον αδελφό του που είναι κληρονόμος και διαχειριστής της περιουσίας του. Ο ενάγων ζητά μεταξύ άλλων αναγνωριστική απόφαση ότι η εναγόμενη 1 η οποία διαδέχθηκε την ΣΠΕ Μακράσυκας Λτδ, σε συνεργασία με την εναγόμενη 2 και με την χρήση δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων, ψυχικής πίεσης και εξαναγκασμού, προέβηκε στην παροχή υπέρογκων δανείων προς τον αποβιώσαντα Γιάγκο Μικελλίδη ύψους €250,000, €280,000 και €740,000 αντίστοιχα, με την ταυτόχρονη υποθήκευση ολόκληρης της ακίνητης περιουσίας του, συμπεριλαμβανομένης και μια πολυτελούς οικίας στα Πυργά, στην οποία διατηρούμε με άδεια των αρχών, μεγάλη συλλογή από αρχαία αντικείμενα. Κατά τον ενάγοντα, οι εναγόμενοι 1 και 2 γνώριζαν εκ των προτέρων ότι ο αποβιώσας, ουδόλως μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και να εξοφλήσει τα εν λόγω δάνεια. Επιζητείται επίσης με την παρούσα αγωγή, απόφαση του Δικαστηρίου για ακύρωση των πιο πάνω δανειακών συμβάσεων και των σχετικών υποθηκών, με το αιτιολογικό ότι αυτές έγιναν παράνομα, κατά παράβαση των Κανονισμών 57 έως και 62 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών (ΚΔΠ 142/87) και του άρθρου 25 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον αντίκεινται στη δημόσια πολιτική, η οποία αποσκοπεί στην προστασία της περιουσίας ευάλωτων ηλικιωμένων που χρήζουν χρόνιας φροντίδας και βοήθειας από άλλους ως και κατά παράβαση των άρθρων 1 και 2 του Ευρωπαϊκού Χάρτη Δικαιωμάτων και Υποχρεώσεων των Ηλικιωμένων που χρειάζονται μακροχρόνια φροντίδα και βοήθεια, ο οποίος θεσπίσθηκε το
- Είναι συναφώς η θέση του ενάγοντα ότι κατά τον χρόνο σύναψης των επίδικων δανειακών συμβάσεων, ο αποβιώσαντας ήταν ηλικιωμένος και ευάλωτος λόγω ασθένειας και χρόνιας σωματικής αδυναμίας και πως αυτός έχρηζε συνεχούς βοήθειας και φροντίδας από άλλους. Καταλογίζονται επιπλέον από τον ενάγοντα στην εναγομένη 1, διάφορες παράνομες πράξεις κατά την σύναψη των δανείων, οι οποίες καθιστούν κατά την άποψη του άκυρες, τόσο τις δανειακές συμβάσεις όσο και τις υποθήκες. Γίνεται μεταξύ άλλων αναφορά στο κλητήριο για δόλια υποθήκευση των τεμαχίων που ο ενάγων κατείχε προσωπικά και εξ αδιαιρέτου με τον αποβιώσαντα. Η εν λόγω υποθήκευση έγινε εν αγνοία του ενάγοντα και με την παράνομη χρήση παλαιών κτηματολογικών σχεδίων και την απόκρυψη ύπαρξης τρίτης οικίας του ενάγοντα που καθιστούσε μη εφικτό το διαχωρισμό των τεμαχίων. Έχοντας μάλιστα πλήρη επίγνωση ότι πολύ σύντομα τα τεμάχια αυτά θα εκπλειστηριαστούν, λόγω αδυναμίας εξυπηρέτησης τους από τον αποβιώσαντα και την εναγόμενη
- Επιζητείται ως εκ τούτου αναγνωριστική απόφαση με την οποία να δηλώνεται ότι η ΣΠΕ Μακράσυκας ενήργησε κατ' επανάληψη με παράτυπες και αδιαφανείς διαδικασίες και αποκρύψεις τόσο κατά τον χρόνο σύναψης των επίδικων δανείων όσον και μετέπειτα. Συγκεκριμένα δεν συμμορφώθηκε με το ενδιάμεσο διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 στο πλαίσιο της αγωγής 2640/14 για παροχή στον ενάγοντα όλων των ουσιωδών εγγράφων και πληροφοριών σύναψης των επίδικων δανείων. Αντιθέτως, προχώρησε παράτυπα και κατευθείαν σε διαδικασίες εκποίησης περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντα και συγκεκριμένα του τεμαχίου στο οποίο ευρίσκεται η προσωπική του κατοικία, οι οποίες τερματίστηκαν με απόφαση του Δικαστηρίου τον Μάϊο
- Συνεχίζει δε τις διαδικασίες εκποίησης περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντα χωρίς αυτή να έχει κινηθεί προηγούμενα νομικά εναντίον της εναγόμενης 2 για να την εξαναγκάσει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της ως συνοφειλέτιδα σε δύο εκ των τριών δανείων, βάσει του Περί Συμβάσεων Νόμου (ΚΕΦ 149) άρθρο
- Ούτε και εξάσκησε η εναγομένη 1 την εξουσία που της παρέχει ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 9/1965 άρθρο 26 ώστε να προστατεύσει την τόσο σημαντικής αξίας οικία του αποβιώσαντα στα Πυργά, η οποία από την ημέρα θανάτου του αποβιώσαντα βρίσκεται στην αποκλειστική κατοχή και παράνομη εκμετάλλευση της εναγόμενης
- Στην εναγόμενη 2 καταλογίζεται ότι ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος του αποβιώσαντα, μαζί με την εναγομένη 1 άσκησαν καταχρηστικά το δικαίωμα κατάρτισης της υποθήκευσης της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα και ενήργησαν ενάντια στα συμφέροντα του ως ευάλωτου ηλικιωμένου καθ' όσον η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος υπερβαίνει τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος αυτού. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, περί το τέλος του 2011 είχε εμφανισθεί στη ζωή του αποβιώσαντα η εναγόμενη 2, η οποία εκμεταλλευόμενη την κακή ψυχοσωματική κατάσταση και ανησυχία του ως και τις διαφωνίες του στις προτάσεις και εισηγήσεις της συζύγου του και των φίλων του να πωλήσει την κατοικία του στα Πυργά, αφού αρχικά τον έπεισε πως αυτή ένεκα των προσόντων της θα μπορούσε να τον βγάλει από τα οικονομικά του αδιέξοδα, κατόρθωσε να τον απομακρύνει αρχικά από την σύζυγο του και τους για δεκάδες χρόνια στενούς φίλους, το βοηθητικό του προσωπικό στο σπίτι του ως και συνεργάτες του και να εγκατασταθεί μαζί του στην κατοικία του στα Πυργά, αναλαμβάνοντας στη συνέχεια, την πλήρη οικονομική του διαχείριση. Είναι η θέση του ενάγοντα όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση της παρούσας αίτησης ότι η υποθήκευση ολόκληρης της περιουσίας του αποβιώσαντα, ολοκληρώθηκε από την εναγόμενη 1 και την αφερέγγυα εναγόμενη 2 ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του, με κοινή πρόθεση την εσκεμμένη απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων από τον αποβιώσαντα και από συγγενείς και φίλους του ώστε να μην ενημερωθεί από αυτούς για τις δυσμενείς για τον ίδιο συνέπειες, που προκύπτουν από την υποθήκευση ολόκληρης της περιουσίας του. Επιζητείται ακόμα, αναγνωριστική απόφαση ότι η εναγόμενη 1 ενώ γνώριζε πως τα επίδικα δάνεια δεν ήταν βιώσιμα και ουδόλως μπορούσε να τα εξυπηρετήσει ο ευάλωτος ηλικιωμένος αποβιώσας και η εναγόμενη 2 συνοφειλέτιδα του, και ενώ είχε πλήρη επίγνωση ότι ο κίνδυνος εκποίησης όλων των περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντα και πρόκλησης ζημιάς σε άλλο άτομο ήτοι στον ενάγοντα που δεν είχε ανάμιξη στον καταρτισμό των εν λόγω επίδικων δανείων, ήταν ορατός και προβλέψιμος εξ αρχής. Η παρούσα αίτηση Ταυτόχρονα με την αγωγή, ο ενάγων καταχώρησε δια κλήσεως την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά το πιο κάτω παρεμπίπτον διάταγμα: (Α) Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται αμέσως στην Εναγόμενη 1, τους διευθυντές, αντιπροσώπους και υπαλλήλους αυτής από την ημέρα επίδοσης του παρόντος διατάγματος σε αυτήν η πώληση και/ή εκποίηση και/ή ο πλειστηριασμός των πιο κάτω ενυπόθηκων ακινήτων του αποβιώσαντα Γιάγκου Μικελλίδη μέχρι την ακρόαση και πλήρη αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής: Α/Α Αρ. Εγγραφής Φ/Σχ Τεμ. Τοποθεσία
- 25/XXXX 21/540202 XXXX Τρυπιώτης, Λ/σία
- 1/XXXX 21/550103 XXXX Άγ. Αντώνης Λ/σία
- 1/XXX 21/550103 XXX Άγ. Αντώνης Λ/σία
- 0/XXXX 40/57 XXX Πυργά, Λ/κα (Β) Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η Εναγόμενη 1 οι διευθυντές και οι υπάλληλοι αυτής αμέσως από την επίδοση του παρόντος διατάγματος σε αυτούς να αποκαλύψουν ενόρκως στον Ενάγοντα τα ακόλουθα έγγραφα και πληροφορίες: (α) Καταστάσεις της κίνησης όλων των λογαριασμών που ο αποβιώσας Γιάγκος Μικελλίδης, κάτοχος δελτίου ταυτότητας XXXXX92, διατηρούσε στην ΣΠΕ Μακράσυκας Λτδ πριν την σύναψη των δανειακών συμβάσεων ημερομηνίας 28/5/2013 ύψους ευρώ740,000 υπ' αρ. XXXXX0-3 και ύψους Ευρώ250,000 υπ' αρ. XXXXX9-2 ως και ημερομηνίας 29/5/2013, ύψους Ευρώ280,000 υπ' αρ. XXXXX1-
- (β) Αντίγραφα όλων των συνοδευτικών και/ή υποστηρικτικών εγγράφων συμπεριλαμβανομένων τυχόν εκτιμήσεων ακίνητης περιουσίας, εκθέσεων ή σχεδίων βιωσιμότητας, καταστάσεων μισθοδοσίας, πληρεξουσίων εγγράφων και γενικά όλων των συνημμένων και/ή των εγγράφων που συνοδεύαν τις Αιτήσεις του αποβιώσαντα Γιάγκου Μικελλίδη προς την ΣΠΕ Μακράσυκας Λτδ δυνάμει των οποίων η τελευταία προχώρησε στην παραχώρηση των τριών ως άνω υπό (α) δανείων, ύψους Ευρώ250,000, Ευρώ280,000 και Ευρώ740,000 στον αποβιώσαντα κατά το έτος 2013, συμπεριλαμβανομένων και των εγγράφων που αφορούσαν και την Εναγόμενη 2 ώστε να γίνει αποδεκτή από την Εναγόμενη 1 ως συνοφειλέτιδα του αποβιώσαντα Γιάγκου Μικελλίδη στα δύο εκ των τριών ως άνω δανείων ύψους Ευρώ280,000 και Ευρώ740.
- (γ) Τα πρακτικά της απόφασης / έγκρισης της Επιτροπής της ΣΠΕ Μακράσυκας Λτδ για την παροχή των δανείων ύψους Ευρώ280,000, Ευρώ740,000 και Ευρώ250,000 που παραχωρήθηκαν στον αποβιώσαντα Γιάγκο Μικελλίδη τον Μάιο του
- (δ) Αντίγραφα όλων ανεξαίρετα των δικαιολογητικών εγγράφων και/ή λεπτομερειών και/ή αποδείξεων αναφορικά με την διάθεση των ποσών που προέκυψαν από τις τρεις ως άνω δανειακές συμβάσεις ύψους Ευρώ250,000, Ευρώ280,000 και Ευρώ740,000 που η ΣΠΕ Μακράσυκας σύνηψε μετά του αποβιώσαντα καθώς και εξηγήσεις πως και πότε προέκυψαν τα οφειλόμενα ποσά για τα οποία θεωρήθηκε απαραίτητος επιπλέον δανεισμός. (Γ) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία ήθελε εκδώσει το σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. (Δ) Τα έξοδα της παρούσα Αίτησης. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του ιδίου του ενάγοντα, στην οποία επαναλαμβάνονται οι πιο πάνω ισχυρισμοί. Αναφέρει επίσης ότι μετά τον διορισμό του τον Ιούνιο του 2019 ως διαχειριστή, είχε απευθύνει πολλές φορές τόσο γραπτώς όσο και προφορικά την παράκληση στην εναγόμενη 1 να τον εφοδιάσει με λεπτομέρειες και με τα έγραφα των επίδικων δανείων κάτι που δεν έγινε κατορθωτό. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι κανένα δικαιολογητικό ή άλλο έγγραφο και στοιχείο που να αφορά τους προηγούμενους δανεισμούς του αποβιώσαντα, του δόθηκε μέχρι σήμερα. Ούτε έλαβε καμιά απάντηση ως προς τους λόγους που οδήγησαν την ΣΠΕ Μακράσυκας Λτδ για λήψη απόφασης έγκρισης των υπέρογκων αυτών δανειοδοτήσεων και τον τρόπο που έγιναν στον αποβιώσαντα. Στην συνέχεια, η εναγομένη 1 προέβη σε έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού του ακινήτου στο οποίο ο ενάγοντας είναι συνιδιοκτήτης με τον αποβιώσαντα και του οποίου δεν είναι εφικτός ο διαχωρισμός. Στο εν λόγω τεμάχιο ευρίσκεται η κύρια κατοικία του ενάγοντα με αρ. εγγραφής 1/XXXXX Τεμ. XXXXX στην Λευκωσία. Ο πλειστηριασμός είχε οριστεί για την 7/8/2019, όμως κατόπιν απόφασης στην Αίτηση / Έφεση με αριθμό 148/2019, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας προχώρησε στην ακύρωση του πιο πάνω επιχειρούμενου πλειστηριασμού. Ο ενάγοντας επαναλαμβάνει στην ένορκη του δήλωση ότι η μεγάλη ηλικία σε συνδυασμό με την κακή σωματική υγεία και ψυχική εξάντληση του αποβιώσαντα δεν του επέτρεπαν και δεν τον καθιστούσαν ικανό να προβεί με ελεύθερη βούληση στην υποβολή αιτήσεων για την επίδικη δανειοδότηση. Αυτός ήταν ευάλωτος στην λήψη αποφάσεων, οι δε συνθήκες που τον περιέβαλαν ήσαν πιεστικές, στερώντας του την ευχέρεια λήψης ορθών, λογικών και αναγκαίων προς το συμφέρον του αποφάσεων. Κατά τον ενάγοντα, ήταν σε γνώση της εναγομένης 1 ότι ο αποβιώσας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και τύγχανε συνεχούς και αναγκαίας φροντίδας και εξάρτησης από τρίτα άτομα, ως επίσης γνώριζε και την κακή οικονομική κατάσταση και πίεση στην οποία περιήλθε ένεκα της οποίας δεν μπορούσε να λάβει καθαρές και ορθές αποφάσεις, ούτε να ανταποκριθεί στις συμβατικές του υποχρεώσεις. Είναι ακόμα η θέση του ενάγοντα ότι ο καταρτισμός των επίδικων δανείων και η υποθήκευση ολόκληρης της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα, έγινε κάτω από αδιαφανείς και βεβιασμένες συνθήκες, χωρίς την τήρηση των στοιχειωδών προϋποθέσεων γι' αυτό το σκοπό, οι δε εμφανιζόμενες ως εκτιμήσεις της ακίνητης περιουσίας του είναι φαινομενικές, μη ανταποκρινόμενες στην πραγματικότητα. Ο ενάγοντας αναφέρει περαιτέρω ότι η κατάρτιση των τριών ως άνω δανειακών συμβάσεων και δανείων είναι το προϊόν οικονομικού εξαναγκασμού του αποβιώσαντα και έγινε υπό περιστάσεις που ανάγονται σε δόλο, ψυχική πίεση και ανεπίτρεπτη επιρροή σε βάρος ενός ηλικιωμένου και ευάλωτου προσώπου ως ήταν ο αποβιώσας. Στην συνέχεια η εναγομένη 1 επέδωσε στον ενάγοντα στις 20.7.2021 ειδοποίηση στον Τύπο «I» ημερομηνίας 12.7.2021 με την οποία τον ενημέρωνε πως εάν εντός 45 ημερών δεν προέβαινε στην πληρωμή σε αυτήν του καθυστερημένου ενυπόθηκου ποσού των €392.367,00 πλέον τόκους τότε θα προχωρούσε σε πλειστηριασμό της ενυπόθηκής ακίνητης περιουσίας του. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι έχει καλή υπόθεση κατά των εναγομένων και ειδικότερα της εναγόμενης 1, την οποία αφορά η παρούσα αίτηση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Είναι δε επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, αφού η εναγομένη 1 συνεχίζει τις ενέργειες της για εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα, αδιαφορώντας για την πρόκληση ζημιάς και βλάβης στην προσωπική περιουσία του ενάγοντα. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται στην συνέχεια ότι τυχόν μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα καταστήσει την τελική απόφαση του Δικαστηρίου ανεφάρμοστη και αδύνατη αφού όλα τα ακίνητα του αποβιώσαντα θα έχουν εκποιηθεί δυνάμει παράνομων δανειακών συμβάσεων. Οι τεράστιες αρχαιολογικές συλλογές του αποβιώσαντα που περιλαμβάνουν πολλά αρχαιολογικά αγγεία και αρχαίες συλλογές ηλικίας χιλιάδων ετών θα καταστραφούν αφού η φύλαξη και φροντίδα τους είναι πλήρως συνυφασμένη με την παραμονή τους στην κατοικία του αποβιώσαντος στα Πυργά. Παράλληλα πλήττονται ανεπανόρθωτα τα θεμελιώδη δικαιώματα της περιουσίας του αποβιώσαντα, την οποία νομίμως διαχειρίζεται ο ενάγων καθώς και τα περιουσιακά δικαιώματα του ενάγοντα ως μοναδικού κληρονόμου αλλά και ως συνιδιοκτήτη. Είναι επιπλέον η θέση του ενάγοντα ότι η εναγόμενη 1 που αποτελεί εταιρεία εγγεγραμμένη δυνάμει του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, έχει καταρρεύσει οικονομικά και για πολλά χρόνια δεν είναι φερέγγυα. Ο ενάγοντας παρέπεμψε επί του προκειμένου σε πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής αναφορικά με την κατάρρευση του Συνεργατισμού, υποστηρίζοντας ότι σε αυτό διαπιστώνεται σωρεία ατασθαλιών από συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα συμπεριλαμβανομένου και αυτού της ΣΠΕ Μακράσυκας που παρείχε τα επίδικα δάνεια. Κατά τον ενάγοντα, το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει απόλυτα προς το μέρος του καθώς και ότι οι περιστάσεις και το συμφέρον της δικαιοσύνης, επιβάλλει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Επιπρόσθετα, η εναγόμενη 1 θα πρέπει να διαταχθεί να αποκαλύψει όλα ανεξαίρετα τα έγγραφα που αφορούν τον καταρτισμό των ως άνω τριών δανειακών συμβάσεων του Μαΐου του 2013, καθώς και τα πρακτικά της Επιτροπείας που εξέτασε και ενέκρινε τις συμβάσεις αυτές ως ακριβώς ζητείται με την αίτηση ώστε να γνωρίζει σαν διαχειριστής, το τι ακριβώς συνέβη, ποιες ήταν οι υποχρεώσεις του αποβιώσαντα στην εναγόμενη 1 μέχρι τον Μάιο του 2013, από που πήγαζαν, τι υποβλήθηκε και αιτιολόγησε τους νέους υπέρογκους δανεισμούς στον αποβιώσαντα, ποια ήταν η αιτιολογία στην απόφαση της εναγόμενης 1 να προβεί σε αυτούς, καθώς και τι υποβλήθηκε και αιτιολόγησε την αποδοχή της εναγόμενης 2 ως συνοφειλέτιδας σε δάνεια του αποβιώσαντα πέραν του €1.000.000 και τι ωφέλεια παρείχε η συμμετοχή της στον αποβιώσαντα. Αυτό απαιτούν κατά τον ενάγοντα οι αρχές της διαφάνειας, της ισότητας των όπλων και της δίκαιης δίκης, η οποία σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπάρξει. Η ειδοποίηση ένστασης Να σημειωθεί ότι μετά την επίδοση της αίτησης και πριν την καταχώρηση ένστασης, η εναγομένη 1 προχώρησε τις διαδικασίες πλειστηριασμού αποστέλλοντας στον ενάγοντα ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, σύμφωνα με τις οποίες ο πλειστηριασμός καθορίζεται στις 9.6.22 και αφορά ακίνητα της παρούσας αίτησης. Ως εκ τούτου, κατέστη επιτακτική ανάγκη, η εκδίκαση της αίτησης και η έκδοση απόφασης πριν την πιο πάνω ημερομηνία. Στην ειδοποίηση ένστασης της εναγομένης 1 που ακολούθησε, αναφέρονται οι πιο κάτω λόγοι:
- Η αίτηση ημερομηνίας 28.02.2022 είναι κατ' ουσία αβάσιμη.
- Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
- Δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής και ούτε αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με ορατή την πιθανότητα επιτυχίας στις θεραπείες που εξαιτείται ο αιτητής.
- Δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο με ψευδή και/ή λανθασμένα στοιχεία και/ή με την απόκρυψη πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων και στοιχείων.
- Δεν έχει προσαχθεί στο Δικαστήριο η απαιτούμενη μαρτυρία.
- Ο αιτητής καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
- Με τα αιτούμενα διατάγματα υπό στοιχεία (Β), (Βα), (Ββ), (Βγ) και (Βδ) επιχειρείται "'ψάρεμα" μαρτυρίας, γεγονός το οποίο είναι ανεπίτρεπτο.
- Υπάρχει προγραμματισμένος για τις 09/06/2022 πλειστηριασμός για τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα, δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου και ο Αιτητής, παρά το γεγονός ότι η ειδοποίηση ΙΑ του επιδόθηκε την 21/03/2022, δεν έχει προβεί στην καταχώριση Αίτησης/Έφεσης με σκοπό την έκδοση διατάγματος για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ.
- Δεν είναι δίκαια και εύλογη υπό το σύνολο των περιστατικών της παρούσης υπόθεσης η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Παρασκευοπούλου, υπαλλήλου στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία έχει συνάψει συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με την εναγομένη
- Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας, η Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ενεργεί δια λογαριασμό της εναγομένης 1 και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της εναγομένης 1, συμφωνιών εξασφαλίσεων- εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Μία από τις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις, είναι και τα δάνεια που αφορά η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις. Η ομνύουσα αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της αίτησης και ειδικά αυτούς που αναφέρονται σε δόλιες και παράνομες συμπεριφορές της εναγομένης
- Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο ενάγων έχει στην κατοχή του όλα τα έγγραφα, τα οποία σχετίζονται με τις παραχωρηθείσες προς τον αποβιώσαντα διευκολύνσεις. Όσον αφορά τις θέσεις του ενάγοντα για τους λόγους έγκρισης των επίδικων διευκολύνσεων, αναφέρει ότι ο αποβιώσας και η εναγομένη 2, εργάζονταν και είχαν εισοδήματα. Περαιτέρω, τα εν λόγω δάνεια εξασφαλίζονταν με την υποθήκευση των υπό κρίση ακινήτων, εξ' ου και η ΣΠΕ Μακράσυκας είχε εγκρίνει τις σχετικές αιτήσεις δανειοδότησης. Η ομνύουσα ισχυρίστηκε ότι σε καμία περίπτωση ο αποβιώσας δεν ήταν ευάλωτος και ουδεμία δολιότητα υπήρξε από πλευράς εναγομένης 1 ούτε προσκομίστηκε από τον ενάγοντα κανένα στοιχείο που να καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Τόσον ο αποβιώσας όσο και η εναγόμενη 2, είχαν την ικανότητα αποπληρωμής και μετά την έγκριση των επίδικων δανείων, υπέγραψαν με ελεύθερη βούληση τις επίδικες συμβάσεις και αποδέχθηκαν πλήρως τους όρους τους. Είναι περαιτέρω η θέση της ομνύουσας ότι η διαδικασία εκποίησης που προωθείται από την εναγομένη 1, αφορά τα υποθηκευμένα από πλευράς του αποβιώσαντα ακίνητα και τυχόν ακίνητη ιδιοκτησία οιουδήποτε τρίτου προσώπου και ειδικά του ενάγοντα δεν δύναται να επηρεασθεί από τη διαδικασία εκποίησης. Δεν έχει αποδειχθεί ως εκ τούτου οιαδήποτε ζημιά στον ενάγοντα που να τον νομιμοποιεί να εγείρει αγωγή υπό την προσωπική του ιδιότητα. Είναι ενόψει των πιο πάνω η θέση της ομνύουσας ότι δεν έχουν αποδειχθεί στην παρούσα, οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 για σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και για ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Αλλά ούτε και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 για αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο έχει κατά την ομνύουσα αποδειχθεί. Ισχυρίστηκε επί του προκειμένου ότι η εναγομένη 1 είναι φερέγγυα και δύναται να αποζημιώσει τον ενάγοντα αν πετύχει στις απαιτήσεις του στην παρούσα αγωγή. Ως εκ τούτου, η ομνύουσα υποστήριξε ότι τόσο το ισοζύγιο της ευχέρειας όσο και το συμφέρον της δικαιοσύνης γέρνουν προς όφελος της εναγομένης 1 και όχι προς όφελος του ενάγοντα. Τέλος, επανέλαβε ότι ο ενάγοντας έχει στην κατοχή του όλα τα έγγραφα, τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα δάνεια και στα οποία εμφαίνονται οι αιτούμενες πληροφορίες. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν καταθέτοντας με οδηγίες του Δικαστηρίου γραπτό κείμενο αγόρευσης, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους όπως προκύπτουν από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο στα στάδιο αυτό να αναφερθώ αναλυτικά στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Ιδιαίτερη ανάλυση θα γίνει όπου χρειάζεται, στα στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του πιο πάνω άρθρου, είναι οι εξής: · Απόδειξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση · Απόδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. · Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην απόδειξη της έννοιας του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, απαιτείται από τον αιτητή να δείξει με την αγωγή του, συζητήσιμο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Η έννοια του ορατού ενδεχομένου επιτυχίας του άρθρου 32, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (βλ. μεταξύ άλλων Πουργουρίδης ν. Μέζου
(1994)1 ΑΑΔ 201). Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ 248, λέχθηκε ότι στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο στην διαπίστωση κατά πόσο πληρούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Από την άλλη, έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης, εκείνου του διαδίκου που ζητά ενδιάμεση θεραπεία, προκειμένου να αποφασιστεί στον απαιτούμενο βαθμό, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής (βλ. μεταξύ άλλων Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α., Πολ. Έφεση, Ε143/2015, ημ. 23/3/2017). Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, απαιτεί από τον αιτητή να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή διαφέρει από την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6, η οποία καθορίζει αυστηρά ως προαπαιτούμενο έκδοσης του διατάγματος, την παρεμπόδιση εκτέλεσης απόφασης που πιθανόν να επιτύχει ο ενάγων. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται στην εκτέλεση απόφασης αλλά αναφέρεται γενικά σε δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης (βλ. Η εξουσία των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, υπό Γ.Κ. Κωνσταντινίδη, CORPUS DE JURE CYPRII, τεύχος 1, σελ. 179, 202). Η διερεύνηση του τρίτου κριτηρίου του άρθρου 32, συναρτάται και με την διατήρηση του status quo καθώς και με την ταλαιπωρία που θα υποστεί ο κάθε διάδικος από την απόφαση του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια αυτά, εξετάζεται και τυχόν καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας από τον ενάγοντα και κατά πόσον αυτή επηρέασε την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων υπέρ του εναγομένου. Όπως έχει νομολογηθεί, η καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας δυνατόν να επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στην έγκριση του αιτήματος. Σχετική είναι η απόφαση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ 788, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «. Η καθυστέρηση εκτός αν επεξηγηθεί, στην προώθηση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, είναι γενικώς μοιραία αν και τα Δικαστήρια θα σταθμίσουν το ζήτημα της καθυστέρησης έναντι της πιθανότητας του Ενάγοντα να επιτύχει τελικά στην αγωγή του και θα λάβουν υπόψη κατά πόσο ο εναγόμενος έχει οδηγηθεί σε έξοδα ή έχει καθησυχαστεί ότι όλα ήταν ασφαλή ή παραπλανήθηκε λόγω της απραξίας του ενάγοντα.» Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Αναφορικά με την απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων, έχει νομολογηθεί ότι σε μονομερή αίτηση, επιβάλλεται στον αιτητή να αποκαλύψει, όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η μονομερής αίτηση είναι υψίστης πίστεως. Ως εκ τούτου, ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου, οποιαδήποτε ουσιαστικά γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και τα οποία δυνατόν να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Όπως τονίζεται τόσον στην Αγγλική όσο και στην Κυπριακή νομολογία, οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου ο διάδικος καταχωρεί μονομερή αίτηση και αιτείται στην απουσία του αντιδίκου του, κάποια θεραπεία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όχι μόνον όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης αλλά να αναφερθεί και σε τυχόν υπεράσπιση που ο αιτητής ενδεχομένως να έχει λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να προβάλει η άλλη πλευρά. Έτσι όπου ο αιτητής εξασφαλίσει όφελος από την απόκρυψη γεγονότων στην μονομερή του αίτηση, το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο θα ακυρώσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει μονομερώς, σε μια προσπάθεια να του στερήσει αυτό το όφελος. Αυτό γιατί παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων στην μονομερή αίτηση, θεωρείται ως εξαπάτηση του Δικαστηρίου, το οποίο ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Τα γεγονότα όμως, πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση (βλ. μεταξύ άλλων, Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. κ.α
(1992)1A Α.Α.Δ 360). Η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από πρόθεση εξαπάτησης. Ότι ανατρέπει την βάση του διατάγματος, είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ' αντικειμένου ουσιαστικής σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Resola Cyprus Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598). Τελικά, το Δικαστήριο σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, έχει διακριτική ευχέρεια παρόλη την απόδειξη μη αποκάλυψης ουσιαστικών γεγονότων που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος, να διατάξει την συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα υπό όρους. Συμπεράσματα Το πρώτο ζήτημα που θα με απασχολήσει, είναι η θέση της εναγομένης 1 για απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων από τον ενάγοντα, στην ένορκη δήλωση της αίτησης. Η θέση αυτή αναφέρεται μεν στους λόγους ένστασης, χωρίς όμως να εξειδικεύεται ως οφείλετο, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ως προς το ποια ουσιαστικά γεγονότα δεν έχουν αποκαλυφθεί από τον ενάγοντα. Εν πάση περιπτώσει, στην αγόρευση της η συνήγορος της εναγομένης 1, διευκρινίζει ότι η μη αποκάλυψη αφορά σε προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου ως προς το ευάλωτο της υγείας του αποβιώσαντα και στην επάρκεια του να συνάψει τις επίδικες δανειακές συμβάσεις. Αναφορά για παραπλάνηση, γίνεται και ως προς τους ισχυρισμούς της αίτησης ότι η εναγομένη 2 υπέγραψε όλα τα έγγραφα αλλά και για τις εκτιμήσεις που είχε διενεργήσει η εναγομένη 1. Υπενθυμίζεται βέβαια ότι η αίτηση έγινε δια κλήσεως με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα παραπλάνησης του Δικαστηρίου στην απουσία της άλλης πλευράς. Εντούτοις η συνήγορος για την εναγομένη 1 στην αγόρευση της, υπέβαλε πως ανεξάρτητα του ότι η υπό εξέταση αίτηση έγινε δια κλήσεως, εντούτοις λόγω της φύσης των θεραπειών που αξιώνονται, ο ενάγοντας όφειλε να προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Στην περίπτωση που η συμπεριφορά του ενάγοντα καταδεικνύει ότι είναι ένοχος παραπλανητικής και καταχρηστικής συμπεριφοράς όχι μόνο έναντι του καθ' ου η αίτηση αλλά και έναντι του Δικαστηρίου, δεν έχει δικαίωμα να αξιώνει θεραπεία που να πηγάζει από το δίκαιο της επιείκειας. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω ανάλυση ότι η υποχρέωση αποκάλυψης καλύπτει πλην των μονομερών και τις αιτήσεις δια κλήσεως που αφορούν παρεμπίπτοντα διατάγματα. Είναι σαφές από τις προαναφερθείσες αποφάσεις ότι η απαίτηση της νομολογίας για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, αφορά τις μονομερείς αιτήσεις. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχουμε μονομερή αίτηση ούτως ώστε να δικαιολογείται ισχυρισμός για προσπάθεια εξαπάτησης του Δικαστηρίου, προκειμένου να εκδώσει στην απουσία της άλλη πλευράς, συντηρητικό διάταγμα. Εξ' άλλου, η ίδια η φύση του καθήκοντος μη αποκάλυψης, αναφέρεται σε αποφυγή παραπλάνησης του Δικαστηρίου όταν απουσιάζει ο αντίδικος του αιτητή. Στις αιτήσεις δια κλήσεως όπου η εμφάνιση του αντιδίκου είναι δεδομένη δεν τίθεται θέμα απόκρυψης και εξαπάτησης του Δικαστηρίου, στην απουσία της άλλης πλευράς. Σχετική με το θέμα είναι η απόφαση Εθνική Τράπεζα ν. Κυριακίδης
(2011)1 Α.Α.Δ 816, στην οποία λέχθηκε ότι είναι στις μονομερείς διαδικασίες που εφαρμόζονται σε όλη τους την έκταση, οι νομολογιακές αρχές για πλήρη αποκάλυψη. Στην πιο πάνω υπόθεση, ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονταν και οι δύο διάδικοι που είχαν δικαίωμα να αμφισβητήσουν κάθε στοιχείο που τέθηκε ενώπιον τους με αποτέλεσμα να μην τίθεται κατά το Εφετείο, ζήτημα παραπλάνησης (βλ. επίσης Πιττάκα ν. Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ 1895). Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην παρούσα αίτηση. Το γεγονός ότι η αίτηση καταχωρήθηκε όχι μονομερώς αλλά δια κλήσεως, έχει ως αποτέλεσμα να μην τυγχάνουν εφαρμογής, οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη. Ανεξαρτήτως τούτου, επί της ουσίας τα στοιχεία παραπλάνησης που επικαλείται η εναγομένη 1 δεν συνιστούν κατά την κρίση μου, απόκρυψη ουσιαστικού γεγονότος. Είναι εμφανές ότι υπάρχει διαφωνία των μερών για τα θέματα αυτά και ειδικά ως προς την κατάσταση της υγείας του αποβιώσαντος κατά τους κρίσιμους χρόνους σύναψης των συμβάσεων. Δεν μπορεί όμως να καταλογιστεί στον ενάγοντα, μη αποκάλυψη γεγονότος με το οποίο διαφωνεί. Ούτε η διάσταση απόψεων ως προς την ύπαρξη συγκεκριμένων γεγονότων, δικαιολογεί ισχυρισμό για μη αποκάλυψη. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν ευσταθεί η θέση της εναγομένης 1 ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί χωρίς να εξεταστούν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος ενδιάμεσης θεραπείας, λόγω απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων από τους ενάγοντες. Το δεύτερο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι διαδικαστικό. Η συνήγορος της εναγομένης 1 στην αγόρευση της, ανέφερε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι δεν χρησιμοποιείται το σωστό δικονομικό διάβημα για την ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης που είναι η διαδικασία της αίτησης- έφεσης. Είναι βέβαια ορθό ότι η διαδικασία εκποίησης που στηρίζεται στις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, μπορεί να προσβληθεί με αίτηση - έφεση με την οποία να επιζητείται η ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» που καθορίζει ημερομηνία πλειστηριασμού. Στην παρούσα περίπτωση δεν επιδιώκεται η ακύρωση του πλειστηριασμού με αίτηση - έφεση αλλά στα πλαίσια ενδιάμεσου διατάγματος σε αγωγή, με την οποία επιζητείται ως κύρια θεραπεία, η ακύρωση των επίδικων υποθηκών. Εξ' άλλου κατά την καταχώρηση της αγωγής, δεν είχε καν επιδοθεί η ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» ώστε να ενεργοποιηθεί το δικαίωμα του ενάγοντα για καταχώρηση αίτησης - έφεσης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9/
- Κατά την κρίση μου, οι πιο πάνω διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 δεν στερούν το δικαίωμα του ενάγοντα να ζητήσει στα πλαίσια αγωγής με την οποία αμφισβητούνται οι υποθήκες, την έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής του πλειστηριασμού, δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Δεν υπάρχει κανένα δικονομικό εμπόδιο για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας αναστολής της εκποίησης, στα πλαίσια αγωγής αμφισβήτησης των υποθηκών εφόσον βέβαια πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Θα εξετάσω ως εκ τούτου στη συνέχεια κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος όπως καθορίζονται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, επί του οποίου στηρίζεται μεταξύ άλλων η παρούσα αίτηση. Αφού μελέτησα όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, όπως προκύπτει από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις αλλά και τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων, κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Ο ενάγοντας στηρίζει την απαίτηση του για ακύρωση των επίδικων δανειακών και υποθηκευτικών συμβάσεων, σε μια σειρά από ισχυρισμούς που άπτονται μεταξύ άλλων της δικαιοπρακτικής ικανότητας του αποβιώσαντος. Επικαλείται επίσης σωρεία παραβιάσεων της σχετικής Νομοθεσίας και Κανονισμών εκ μέρους της ΣΠΕ Μακράσυκας καθώς και την παράνομη χρήση παλαιών κτηματολογικών σχεδίων και την απόκρυψη ύπαρξης τρίτης οικίας του ενάγοντα που καθιστούσε μη εφικτό το διαχωρισμό των ακινήτων και συνεπακόλουθα, την υποθήκευση τους. Τίθεται από τα πιο πάνω σαφώς κατά την άποψη μου, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση που πρέπει να ακουστεί από το Δικαστήριο. Ο ενάγοντας έχει επιπλέον παρουσιάσει με την ένορκη δήλωση της αίτησης, μαρτυρικό υλικό προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. Πέραν των ιατρικών πιστοποιητικών για την υγεία του αποβιώσαντα και της γραφολογικής εξέτασης των υπογραφών του, παρουσιάστηκαν κτηματολογικοί χάρτες και εκτιμήσεις ακινήτων που υποστηρίζουν τις θέσεις του ότι ο καταρτισμός των επίδικων δανείων και η υποθήκευση ολόκληρης της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα, έγινε κάτω από αδιαφανείς και βεβιασμένες συνθήκες και ότι οι εκτιμήσεις της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Όλα τα πιο πάνω, καταδεικνύουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής με την έννοια ότι αν μετά την ακροαματική διαδικασία γίνουν αποδεκτοί οι ως άνω ισχυρισμοί του ενάγοντα όπως προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της αίτησης, θα δικαιούται στις αιτούμενες με την παρούσα αγωγή θεραπείες. Πρέπει εδώ να σημειώσω ότι η πιο πάνω διαπίστωση μου για ικανοποίηση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν την τελική θέση του Δικαστηρίου ως προς την ουσία της αγωγής. Επαναλαμβάνω την προαναφερθείσα νομολογιακή αρχή ότι στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ευρήματα ως προς τις ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης. Το κατά πόσον ο ενάγων δικαιούται στις αιτούμενες με την αγωγή θεραπείες ή κατά πόσον ευσταθούν επί της ουσίας οι υπερασπίσεις που προβάλει η εναγομένη 1 θα κριθεί στο τέλος της αγωγής και μετά που το Δικαστήριο θα ακούσει και αξιολογήσει μαρτυρία και από τις δύο πλευρές και προβεί σε σχετικά ευρήματα. Για σκοπούς όμως της εξέτασης και έκδοσης παρεμπίπτοντος προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, κρίνω για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω ότι έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, τα στοιχεία του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και της ορατής πιθανότητας επιτυχίας του ενάγοντα στην απαίτηση του. Απομένει η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Ο ενάγων προβάλει επί του προκειμένου τον ισχυρισμό ότι σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης, τυχόν τελική απόφαση του Δικαστηρίου θα μείνει ανεφάρμοστη και αδύνατη αφού όλα τα ακίνητα του αποβιώσαντα θα έχουν εκποιηθεί δυνάμει των κατ' ισχυρισμό παράνομων δανειακών συμβάσεων. Αναφορά γίνεται και στην μεγάλη αρχαιολογική συλλογή του αποβιώσαντα που περιλαμβάνει πολλά αρχαιολογικά αγγεία ηλικίας χιλιάδων ετών που θα καταστραφούν αφού η φύλαξη και φροντίδα τους είναι πλήρως συνυφασμένη με την παραμονή τους στην κατοικία του αποβιώσαντα στα Πυργά όπου υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, οι κατάλληλες τεχνικές και κλιματικές συνθήκες γι' αυτό το σκοπό. Παράλληλα, ο ενάγων ισχυρίζεται ότι πλήττονται ανεπανόρθωτα τα θεμελιώδη δικαιώματα της περιουσίας του αποβιώσαντα, την οποία νομίμως διαχειρίζεται αλλά και τα δικά του ως μοναδικού κληρονόμου και συνιδιοκτήτη της επίδικης περιουσίας. Είναι επιπλέον η θέση του ενάγοντα ότι η εναγομένη 1 ως μέλος του Συνεργατισμού, είναι αφερέγγυα. Έγινε επί του προκειμένου παραπομπή στο πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής σχετικά με την κατάρρευση του Συνεργατισμού, στο οποίο μεταξύ άλλων γίνεται αναφορά και στην ΣΠΕ Μακράσυκας, η οποία παραχώρησε τα επίδικα δάνεια που διαχειρίζεται η εναγομένη
- Η εναγομένη 1 αντιτείνει ότι είναι φερέγγυα και δύναται να αποζημιώσει τον ενάγοντα αν πετύχει στις απαιτήσεις του, στην παρούσα αγωγή. Επικαλείται επί του προκειμένου, το γεγονός ότι η ΚΕΔΙΠΕΣ που ασχολείται με την διαχείριση μη εξυπηρετούμενων χορηγήσεων με άδεια από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, συνιστά θυγατρική εταιρεία της εναγομένης
- Όπως έχει νομολογηθεί, το ζήτημα της πλήρους απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. Τέτοια περίπτωση μπορεί να είναι, όπου η ζημιά μπορεί μεν να αποτιμηθεί σε χρήμα, αλλά ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή οιουδήποτε χρηματικού ποσού (βλ. μεταξύ άλλων M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α ν. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ
- Σχετική είναι και η υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.α. v.
- Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ 317, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Η ίδια αρχή ισχύει και στην παρούσα περίπτωση. Είναι ορθή επί του προκειμένου η θέση του ενάγοντος ότι το ζητούμενο στην παρούσα είναι η απώλεια των επιδίκων ακινήτων και όχι μόνο η χρηματική τους αξία. Η πιο πάνω θέση της εναγομένης 1 για δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης του ενάγοντα, παραγνωρίζει στην ουσία το γεγονός ότι η απαίτηση του ενάγοντα δεν είναι αυστηρά χρηματική αλλά επιζητείται ταυτόχρονα για μια σειρά από λόγους, η ακύρωση των επίδικων δανειακών συμβάσεων και η απελευθέρωση των ακινήτων από τις υποθήκες. Άλλωστε, ένας εκ των σκοπών της έκδοσης συντηρητικού διατάγματος, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 32 Νόμου 14/60, είναι και η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων κατά τον χρόνο που προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά. Όπως προαναφέρθηκε, η διερεύνηση του τρίτου κριτηρίου του άρθρου 32 συναρτάται και με την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) καθώς και με την ταλαιπωρία που θα υποστεί ο κάθε διάδικος από την απόφαση του Δικαστηρίου. Στην παρούσα, κρίνω από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ του ενάγοντα. Η εναγομένη 1 δεν θα υποστεί μεγάλη ζημιά σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου συντηρητικού διατάγματος, πλην της καθυστέρησης στην εκποίηση των υποθηκών. Αντιθέτως, θεωρώ ότι ο ενάγων θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αναστολής του πλειστηριασμού δεδομένου ότι με την εκποίηση των ακινήτων, η παρούσα αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Αυτό γιατί η ακύρωση των υποθηκών που επιδιώκεται με την παρούσα αγωγή δεν θα είναι δυνατή αφού οι υπό κρίση υποθήκες θα εκποιηθούν με την διενέργεια του πλειστηριασμού που προγραμματίστηκε στις 9.6.22. Κρίνω ως εκ τούτου ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως διατηρηθεί η υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων (status quo) με την αναστολή των επίδικων διαδικασιών πλειστηριασμού μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Για τους ιδίους λόγους, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως εκδώσω παρεμπίπτον διάταγμα αναστολής των διαδικασιών πλειστηριασμού των επίδικων ακινήτων ως η παράγραφος Α της αίτησης. Απομένει η εξέταση των θεραπειών της παραγράφου (Β) (α) έως (δ) της αίτησης με την οποία επιζητείται η ένορκη αποκάλυψη και παρουσίαση από την εναγομένη 1, εγγράφων και πληροφοριών αναφορικά με τις συνθήκες κατάρτισης των τριών επίδικων δανειακών συμβάσεων και της υποθήκευσης της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα. Το διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Πρωταρχικό στοιχείο αποτελεί η σχετικότητα του εγγράφου με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης (βλ. The National Bank of Greece SA. v. Mitsides
(1962)C.L.R. 40, 42, και Annual Practice 1962, p.719). Περαιτέρω προϋπόθεση έκδοσης του σχετικού διατάγματος πέραν της ύπαρξης των εγγράφων και της σχετικότητας με τα επίδικα θέματα, συνιστά η απόδειξη κατοχής του εγγράφου από τον διάδικο, από τον οποίο επιζητείται η αποκάλυψη. Η ειδική αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων παρόλα αυτά δεν είναι επιτρεπτή όταν στοχεύει στο "ψάρεμα" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή μπορεί να θεωρηθεί ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της Δίκης (βλ. μεταξύ άλλων Τυλληρή ν. Λαϊκής Τράπεζας
(1998)1Δ Α.Α.Δ 2271). Στην παρούσα περίπτωση, η συνήγορος της εναγομένης 1 στην αγόρευση της δεν ισχυρίζεται ότι τα υπό κρίση έγγραφα δεν βρίσκονται στην κατοχή των πελατών της. Αυτό που προβάλει, είναι ότι ο ενάγοντας στοχεύει σε "ψάρεμα" μαρτυρίας και ότι επιζητεί την αποκάλυψη γιατί θεωρεί ότι τα εν λόγω έγγραφα θα τον "βοηθήσουν" στην προώθηση της υπόθεσης του. Με όλο το σέβας δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση. Από την ένορκη δήλωση της αίτησης, προκύπτει σαφώς η σχετικότητα των αιτούμενων εγγράφων με τα επίδικα θέματα της παρούσας, χωρίς να αμφισβητείται η κατοχή τους από την εναγομένη 1. Δεν εντοπίζω επίσης από όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, προσπάθεια του ενάγοντα να αλιεύσει μαρτυρία με το αίτημα του για αποκάλυψη των εν λόγω εγγράφων. Τελική κατάληξη. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει τις προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου συντηρητικού διατάγματος ως η παράγραφος Α της αίτησης. Επιπλέον έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος ένορκης αποκάλυψης εγγράφων ως η παράγραφος Β (α) έως (δ) της αίτησης. Εκδίδονται ως εκ τούτου διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης. Η εναγομένη 1 να επιβαρυνθεί επίσης με τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο