DEMETRIOS A. DEMETRlOU LIMITED κ.α. ν. Παπακλεοβoύλου, ως επιτρόπου του εμπιστεύματος "The ALKEDAS D.C. Trust" κ.α., Αγωγή Αρ.: 871/22, 17/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A184 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 871/22 (i-justice) Μεταξύ:
- DEMETRIOS A. DEMETRlOU LIMITED εκ Λευκωσίας
- XXXXX Παπαβασιλείου Δημητρίου, εκ Λευκωσίας
- XXXXX Δημητρίου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες /Αιτητές -και- XXXXX Παπακλεοβoύλου, ως επιτρόπου του εμπιστεύματος "The ALKEDAS D.C. Trust"
- XXXXX Παττακλεοβούλου, ως επιτρόπου του εμπιστεύματος "The ALKEDAS D.C, Trust"
- Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας Εναγόμενοι/Καθ' ων η αίτηση ----------------- Hμερομηνία: 17.5.2022 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Ενάγοντες: κ. Θ. Αναστασιάδης για Ανδρέας Μαθηκολώνης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα, μονομερή αίτηση, οι Αιτητές ζητούν διάφορα προσωρινά διατάγματα που αφορούν τη διατήρηση κατοχής του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/XXXXX Φ/Σχ. 21/63W1, τεμάχιο XXXXX, Σπήλιος του Καλόηρου, Δήμου Αγλαντζιάς. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 Θ. 18 και 19, Δ.4Ο και 48, Θ. I — 4, 8, 9, Δ.64, στα ΄Αρθρα 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (N. 14/60), στον περί Μεταβιβάσεως Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα σια ΄Αρθρα 5, 21, 27, 44, 44Α
(1), 44Α
(2), 44Α
(3), 44Α
(4)και 44Α(4Α), 44Β(Ι), 44Β
(2), 44Β
(3), 44Γ(1Ι, 44Γ
(2), 44173), 44Δ
(1), 44Δ
(2), 44Δ
(3), 44Δ
(4), 44Δ
(5)44Δ
(6)και γενικά τα άρθρα 44Α — και Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως Και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 — Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 τροποποιηθεί, στους Περί ΑκινήΙOΙ) Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1 — 18 ως έχουν τροποποιηθεί, στο Νόμο 14/60 άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο — Κεφ. 6 και ειδικότερα σια άρθρα 4 και 9, στον περί Ερμηνείας Νόμο — Κεφ. 1, άρθρο 42, στο άρθρο 95 τοι) περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 (N. 65(Ι)/2015 στον περί Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμου του 2007 (Ν.3(Ι)/2007), άρθρο 8 και γενικότερα, στον περί Εταιρειών Νόμο — Κεφ. 113 και ειδικότερα στα άρθρα 334 — 344 και 372, στον Περί Συμβάσεων Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 23, 26, 28 30, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου μεταξύ άλλων στην αρχή της απόφασης Δημητρούδης ν. Λουγκρίδης•
(2011)1 Α.Α.Δ. 687 και Erinlord, στην αρχή της επιείκειας «Equity of Redemption», στο φάκελο 1011 Δικαστηρίου και στις γενικές, εγγενείς και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Στηρίζεται στην ένορκο δήλωση του Ενάγοντα αρ. 3 XXXXX Δημητρίου ο οποίος είναι και Διευθυντής της Ενάγουσας 1 και σύζυγος της Ενάγουσας
- Σ΄ αυτή αναφέρεται στην εξουσιοδότηση που έλαβε από την σύζυγο του, Ενάγουσα 2, για να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Αναφέρθηκε περαιτέρω στα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, στην Υποθήκη XXXXX/05, ημερ. 22.8.2005, η οποία δόθηκε από τον ίδιο και τη σύζυγό του ως ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, το οποίο αποτελεί την οικογενειακή τους κατοικία, προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, για την εξασφάλιση δανείου που έλαβαν για τις οικογενειακές τους επιχειρήσεις. Αναφέρθηκε περαιτέρω στο κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας, τις απώλειες που υπέστησαν, λόγω του ότι κατείχαν αξιόγραφα και καταθέσεις σ΄ αυτήν και ότι το εν λόγω δάνειο μεταφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου. Η Τράπεζα Κύπρου προχώρησε σε πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου, παρά το ότι oι Αιτητές προηγουμένως υπέβαλαν πρόταση προς την Τράπεζα, για παραχώρηση ακινήτων αξίας πολύ μεγαλύτερης από την επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης της κατοικίας τους, χωρίς να τους απαντήσουν έγκαιρα, αλλά μετά τον πλειστηριασμό της κατοικίας τους. Κατά την μέρα του πλειστηριασμού της κατοικίας τους, η Εναγόμενη 1, ως η μόνη πλειοδοτούσα, αγόρασε αυτή και έτσι η επίδικη κατοικία μεταβιβάστηκε στους Εναγόμενους 1 και
- Οι Αιτητές εναντίον του εν λόγω πλειστηριασμού είχαν καταχωρήσει Αίτηση -΄Εφεση για παραμερισμό των Ειδοποιήσεων 1Α, η οποία όμως απορρίφθηκε. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρήθηκε ΄Εφεση η οποία δεν έχει ακόμη εκδικασθεί. Παρά την ύπαρξη της εν λόγω ΄Εφεσης, οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση, καταχώρησαν την υπ΄ αρ. Αγωγή 541/20, με την οποία ζητούσαν την παράδοση ελεύθερης κενής κατοχής του εν λόγω ακινήτου, στην οποία, μετά από Αίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση, για συνοπτική απόφαση, το Δικαστήριο, μετά από ακρόαση της, εξέδωσε διάταγμα για παράδοση του. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρήθηκε Πολιτική ΄Εφεση η οποία επίσης εκκρεμεί. Επιπρόσθετα αναφέρθηκε στο Διάταγμα Δικαστηρίου, ημερομηνίας 8.10.2021 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής 541/20 ένταλμα κατοχής (writ of possession), με το οποίο επιτρεπόταν για ένα μήνα από την παράδοση του διατάγματος, η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του ακινήτου, το οποίο επιδόθηκε στον ίδιο στις 17.11.2021, ενώ στη σύζυγό του στις 2.11.
- Οι Εναγόμενοι απέστειλαν Ειδοποίηση στις 23.2.2022, με την οποία ζητούν την εκκένωση του ακινήτου μέχρι 28.3.2022 με ημερομηνία έκδοσης την 19.1.
- ΄Ηταν η θέση του, όπως τον είχαν συμβουλεύσει οι συνήγοροί του, ότι το Διάταγμα ημερομηνίας 8.10.2021 είναι εξ υπαρχής άκυρο, καθώς οι Εναγόμενοι όφειλαν μέχρι 18.12.2022 για τον ίδιο και μέχρι 3.12.2021 για τη σύζυγό του, να είχαν επιδώσει την εν λόγω Ειδοποίηση και η μη συμμόρφωση τους με τις προθεσμίες, που έθεσε το Δικαστήριο, οδηγεί στην αυτόματη και εξ υπαρχής ακυρότητα του εν λόγω διατάγματος ημερομηνίας 18.10.
- Παρά την ακυρότητα του Διατάγματος, οι Εναγόμενοι προχώρησαν στην έκδοση εντάλματος, στις 19.1.2022, δηλαδή 2 μήνες μετά την επίδοση. Επίσης προχώρησαν και στην αποστολή δεύτερης Ειδοποίησης, με δικαστικό επιδότη, ημερομηνίας 3.5.2022 στην οποία αναφέρετο ότι θα έπρεπε να παραδώσουν το ακίνητο η ώρα 9.30 αλλιώς θα παραβιαστεί η είσοδος της οικίας τους. ΄Ηταν περαιτέρω η θέση τους ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση παραβίασαν το Διάταγμα 43Α, θ1.2 γιατί όφειλαν να επιδώσουν την Αίτηση σε όλους τους κατόχους του ακινήτου. Η Ενάγουσα 1 είχε το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας της, στη διεύθυνση του εν λόγω ακινήτου και δεν της επιδόθηκε και δεν είχε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της. Επίσης αναφέρεται στην τιμή πώλησης του ακινήτου συγκρίνοντάς το με την πραγματική αξία, καθώς και την διαδικασία που ακολουθήθηκε στη διαδικασία πλειστηριασμού, αναφέροντας ότι αυτή ήταν άκυρη και παράνομη και ως εκ τούτου η ΄Εφεση που καταχωρίστηκε εναντίον της εν λόγω απόφασης, έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας όπως και η Έφεση που καταχώρησε στην συνοπτική απόφαση και εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής 541/
- Αναφέρθηκε τέλος στην υλική και συναισθηματική ζημιά που θα υποστούν ο ίδιος και η οικογένεια του, σε περίπτωση που οι ίδιοι εκδιωχθούν από την οικογενειακή τους στέγη και ζητά την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων. Κατά την μελέτη της παρούσας Αίτησης, διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο εκ πρώτης όψεως, ότι δεν δικαιολογείτο η εκδίκαση της Αίτησης μονομερώς έχοντας υπόψη τόσο τη φύση της διαφοράς αλλά και του χρόνου που διέρρευσε από την έκδοση Διατάγματος, από το Δικαστήριο, στην Αγωγή με αρ. 541/20 καθώς και την ημερομηνία έκδοσης του εντάλματος κατοχής (writ of possession) καθώς και 2ου εντάλματος. ΄Ηταν η θέση του συνήγορου ότι υπήρχε δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων μονομερώς και αγόρευσε επί τούτου για όλες τις πτυχές της υπόθεσης και υποστήριξε τις θέσεις των πελατών του. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου αν σε οποιοδήποτε στάδιο λήφθηκε απόφαση για αναστολή εκτέλεσης στην απόφαση στην Αγωγή 541/20 ανέφερε ότι έγινε Αίτηση μόνο πρωτόδικα αλλά απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Πρoτού ασχοληθώ με οποιοδήποτε θέμα, προχωρώ να εξετάσω καταρχήν το θέμα του κατεπείγοντος. Το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 αποτελεί το υπόβαθρο αιτήσεων που υποβάλλονται μονομερώς (βλ. σχετικά Τσιάντη και Hellenic Bank (Investments) Ltd,
(2001)1 Α.Α.Δ., 1(Γ) Α.Α.Δ., 2029) και το κατεπείγον αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ.
- Ως έχει νομολογηθεί η ύπαρξη του κατεπείγοντος και η σημασία οιασδήποτε καθυστέρησης, κρίνεται πάντοτε με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. ΄Εχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές και την φύση της υπόθεσης, τις δικαστικές διαδικασίες που αφορά η διαφορά, τις ήδη εκδοθείσες αποφάσεις και διατάγματα του Δικαστηρίου, τον χρόνο επίδοσης του Διατάγματος Κατοχής (writ of possession) στους Ενάγοντες, δεν δικαιολογείται η εξέταση της παρούσας υπόθεσης μονομερώς και ως εκ τούτου αυτή απορρίπτεται γιατί δεν υπάρχει στην παρούσα αίτηση το κατεπείγον και κατ΄ επέκταση δικαιοδοσία του Δικαστηρίου κάτω από το ΄Αρθρο 9 του Κεφ.
- Παρά τα πιο πάνω, ακόμη και αν μπορούσε να εξετασθεί μονομερώς αυτή, δεν θα μπορούσε να πετύχει και επί της ουσίας της. Εξετάζοντας την ουσία της παρούσας Αίτησης και τις προϋποθέσεις του άρθρου 32, αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. Acropol Shipping Co. Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 CLR 38, Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557, National Bank of Greece SA v. Motovia Ltd
(1987)1 CLR 583, 599-602, Ζεμενίδης v. Ζεμενίδου
(1992)1 ΑΑΔ 54, Τσολάκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) ΑΑΔ 282, Louis Vuitton v. Dermosak Ltd κ.α.
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (
- i)H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (
- ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία. (iii) Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας ("visible chance of success"). Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του Ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της Αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της Αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το Διάταγμα (δέστε Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) AAΔ.788, Ζηντίλης ν. Ανδρέου
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1603, Mitsingas v. Timberland
(1997)1 (G) ΑΑΔ 1791, Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouri Trading,
(1998)1 Α.Α.Δ., 149). Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο Αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (δέστε Hadjikyriacos Co. Ltd. v. United Biscuits UK Ltd
(1979)1 CLR 689). Με γνώμονα τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τις αποφάσεις που έχουν ήδη εκδοθεί στην Αίτηση/΄Εφεση που έχει καταχωρηθεί από τους Ενάγοντες, εναντίον της Ειδοποίησης ΙΑ, που αφορούσε τον πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου, όσο και στην Αγωγή αρ. 541/20, καθώς και το Διάταγμα που αφορά το ένταλμα κατοχής και τις Ειδοποιήσεις που εκδόθηκαν σύμφωνα με αυτό, οι οποίες δεν έχουν ακυρωθεί στα πλαίσια της Αγωγής αρ. 541/20, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί ούτε η προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ούτε πιθανότητα να δικαιούνται οι Ενάγοντες σε θεραπεία στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά, ενόψει των πιο πάνω, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο