← Κύπρος

JSC BM-BANK ν. Guala Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 345/2017, 30/5/2022

JSC BM-BANK ν. Guala Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 345/2017, 30/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A202 Αρ. Αγωγής: 345/2017 Μεταξύ: JSC BM-BANK Ενάγουσας και 1. Guala Enterprises Ltd από Κύπρο 2. Νuramia Investments Limited από Κύπρο 3. Limited Liability Company "Business Centre Trofimovskiy" από Ρωσία 4. LLC Baltmedio από Ρωσία 5. XXXXX Aleksandrovich Khudyakov από Ρωσία 6. XXXXX Khudaykova από Ρωσία Εναγομένων Αίτηση ημερ. 5.4.2018 υπό ενάγουσας - αιτήτριας για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος εναντίον εναγομένων 1, 2, 3 & 6 Ημερομηνία: 30 Μαΐου 2022 Για ενάγουσα - αιτήτρια: κα Μάρλεν Τριανταφυλλίδη μαζί με κυρία Μαρία Βασιλείου για Άντης Τριανταφυλλίδης και Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγομένους 1, 2, 3 & 6 - καθ' ων η αίτηση: κος Γιάννης Παπαπέτρου για Μοντάνιος & Μοντάνιος Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή της, η ενάγουσα αιτείται μεταξύ άλλων αποζημιώσεις εναντίον των εναγομένων για συνομωσία προς εξαπάτηση και/ή για δόλια αποξένωση και/ή εξαπάτηση πιστωτών για ποσό Ρωσικών Ρουβλιών 15.300.476.540,10 (€239.294.284,32). Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος 5 αποξένωνε περιουσιακά του στοιχεία είτε απευθείας είτε μέσω συνδεδεμένων με αυτόν εταιρειών τόσο στη Ρωσία όσο και στο εξωτερικό, προς την εναγομένη 6 σύζυγο του και/ή σε άλλα πρόσωπα και νομικές οντότητες, με σκοπό να εμποδίσει την ενάγουσα από του να διεκδικήσει τα νόμιμα δικαιώματα της και ειδικά μεταξύ άλλων, να εκτελέσει τις Ρωσικές αποφάσεις που εξέδωσε εναντίον του εναγόμενου 5. Στις 24.1.2017 καταχωρήθηκε το κλητήριο ένταλμα καθώς και αίτηση για προσωρινό διάταγμα, το οποίο εκδόθηκε μονομερώς στις 26.1.2017. Το εν λόγω διάταγμα, αφορούσε την παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και 3. Τα αιτήματα παγοποίησης εναντίον των υπολοίπων εναγομένων δεν εκδόθηκαν μονομερώς και διατάχθηκε η επίδοση τους. Την 13.2.2017 εκδόθηκε διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγόμενους 3, 4, 5 και 6, των δικαστικών εγγράφων της παρούσας, ήτοι της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημ. 24.1.2017, του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερ. 26.1.2017, της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Η επίδοση διατάχθηκε μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Την 17.3.2017 οι δικηγόροι της ενάγουσας, απέστειλαν τα δικαστικά έγγραφα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, καλώντας το να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες προς επίδοση των δικαστικών εγγράφων σύμφωνα με το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Την 16.5.2017 λόγω μη ενημέρωσης από τις Ρωσικές αρχές για την επίδοσης, καταχωρίσθηκε αίτηση για υποκατάστατη επίδοση. Στις 19.5.2017 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα. Στις 20.7.2017, η εναγόμενη 6 καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Στις 13.7.2018 κατόπιν αίτησης της εναγόμενης 6, το Δικαστήριο ακύρωσε το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Εντούτοις, αποφάνθηκε ότι ορθώς δόθηκε άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και έτσι το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, παρέμεινε σε ισχύ. Την 1.2.2019, οι δικηγόροι της ενάγουσας έλαβαν επιστολή από το Υπουργείο Δικαιοσύνης με επισυνημμένα έγγραφα που αφορούν τη διαδικασία επίδοσης στην εναγόμενη 6 στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ακολούθως, στις 13.2.2019 η ενάγουσα καταχώρισε στο φάκελο της υπόθεσης, ένορκη δήλωση επίδοσης όπου τεκμηριωνόταν κατά την άποψη της, πως η επίδοση στην εναγόμενη 6, διεκπεραιώθηκε συμφώνα με τις πρόνοιες της Διμερούς Συνθήκης Κύπρου - Ρωσικής Ομοσπονδίας αλλά και της Σύμβασης της Χάγης. Στις 5.6.2020 η ενάγουσα καταχώρησε τροποποιημένη έκθεση απαίτησης στην αγωγή. Στην συνέχεια, καταχωρήθηκε εκ μέρους της ενάγουσας νέα ένορκη δήλωση επίδοσης ημ. 20.7.2020, αναφορικά με τους εναγομένους 5 και 6. Προστέθηκαν νέες πληροφορίες σε σχέση με την επίδοση στον εναγόμενο 5 και επαναλήφθηκαν τα αναφερθέντα στην ένορκη δήλωση επίδοσης για την εναγόμενη 6 ημερ. 13.2.2019, η οποία ήδη βρισκόταν στο φάκελο του Δικαστηρίου. Την ένορκη δήλωση υπογράφει η Μαρία Βασιλείου, που είναι δικηγόρος στο γραφείο των συνηγόρων του ενάγοντα. Στις 7.8.2020, το Δικαστήριο έκρινε πως υπήρξε νομότυπη επίδοση στον εναγόμενο 5 στη Ρωσία και προχώρησε στην έκδοση ερήμην απόφασης εναντίον του στα πλαίσια αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης ημ. 23.7.2020. Η ίδια αίτηση αποσύρθηκε εναντίον της εναγομένης 6 λόγω πρόθεσης της να αμφισβητήσει την επίδοση των εγγράφων της αγωγής. Η αίτηση της εναγομένης 6 για παραμερισμό της επίδοσης ημ. 16/11/2020 απορρίφθηκε μετά από ακρόαση με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 27.12.21. Στο μεταξύ η αίτηση για προσωρινά διατάγματα ημ. 24.1.2017 αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 28.3.2018. Ακολούθως, η ενάγουσα καταχώρησε στις 5.4.2018 την παρούσα αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητά διάφορα παρεμπίπτοντα διατάγματα. Συγκεκριμένα αιτείται παγοποιητικά διατάγματα για τις μετοχές που κατέχει η εναγομένη 1 στην εναγομένη 3 αλλά και για την περιουσία όλων των εναγομένων καθώς και επικουρικά διατάγματα αποκάλυψης περιουσίας για όλους τους εναγομένους. Στην πορεία η αίτηση παρέμεινε μόνο για τους εναγομένους 1, 2, 3 και 6. Για τον εναγόμενο 5 έχει εκδοθεί τελική απόφαση και για την εναγομένη 4 δεν προχώρησε η διαδικασία. Η ακρόαση όμως της παρούσας αίτησης, καθυστέρησε προκειμένου να εκδικαστούν αρχικά οι πιο πάνω αιτήσεις των εναγομένων για παραμερισμό της άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όλων των δικογράφων της αγωγής. Η παρούσα αίτηση Με την παρούσα αίτηση του ημερ. 5.4.2018 που καταχωρήθηκε δια κλήσεως, η ενάγουσα ζητά τις πιο κάτω ενδιάμεσες θεραπείες: 1. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την εναγόμενη 1 και/ή τους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή τον γραμματέα και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους εντολοδόχους και/ή τους υπηρέτες της εναγόμενης 1 από του να εκχωρούν και/ή διανέμουν και/ή αποξενώνουν και/ή επιβαρύνουν και/ή διαθέτουν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο και/ή μειώνουν την αξία και/ή λαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση το αποτέλεσμα της οποίας θα είναι η μείωση της αξίας των μετοχών τις οποίες η εναγόμενη 1 κατέχει άμεσα ή έμμεσα στην εναγόμενη 3 - Limited Liability Company "Business Centre Trofimovskiy" μέχρι ποσού Ρωσικών Ρουβλιών 2.295.245.040,41 (ή/και το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71 ) μέχρι τελικής αποπεράτωσης της αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. 2. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την εναγόμενη 3 και/ή τους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή τον γραμματέα και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους εντολοδόχους και/ή τους υπηρέτες της εναγόμενης 3 από του να εκχωρούν και/ή διανέμουν και/ή αποξενώνουν και/ή επιβαρύνουν και/ή διαθέτουν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο και/ή μειώνουν την αξία και/ή λαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση το αποτέλεσμα της οποίας θα είναι η μείωση της αξίας της ακίνητης περιουσίας που κατέχει στη Ρωσία περιλαμβανομένου αλλά όχι περιορισμένου του εμπορικού κέντρου Trofimovskiy το οποίο βρίσκεται στην διεύθυνση Reg. No.1087746449427, Trofimova Street, premises 14, building 1, with cadastral numbers - 77:04:0003005:1007 (1123 sq.m), 77:04:0003005:6628 (621.8 sq.m), 77:04:0003005:6629 (646.8 sq.m), 77:04:0003005:6630 (600.7 sq.m), 77:04:0003005:6631 (544.5 sq.m), 77:04:0003005:6632 (380.5 sq.m), 77:04:0003005:6633 (643.7 sq.m), 77:04:0003005:6816 (102.0 sq.
  2. m)μέχρι ποσού Ρωσικών Ρουβλιών 2.295.245.040,41 (ή/και το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71) μέχρι τελικής αποπεράτωσης της αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. 3. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει τους εναγόμενους 1-6 και/ή τους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή τον γραμματέα και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους εντολοδόχους και/ή τους υπηρέτες αυτών από του να πωλήσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν και/ή ενεχυριάσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο διαθέσουν και/ή αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα είτε αυτά είναι στο όνομα τους είτε όχι, είτε αυτά τους ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού με τρίτους, εντός και εκτός Κύπρου, υπό μορφής κινητής ή ακίνητης περιουσίας και/ή δικαιωμάτων μέχρι ποσού Ρωσικών Ρουβλιών 2.295.245.040,41 (ή/και το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71) μέχρι τελικής αποπεράτωσης της αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων αλλά όχι περιορισμένων και καταθέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς ώστε να παραμείνει οποιονδήποτε υπόλοιπο όχι χαμηλότερο του ποσού της απαίτησης εκ Ρωσικών Ρουβλιών 2.295.245.040,41 (ή/και το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71) και όπως διατηρούν ανά πάσα στιγμή ποσά εκκρεμούσης της εκδίκασης της αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ύψους Ρωσικών Ρουβλιών 2.295.245.040,41 (ή/και το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71). 4. Διάταγμα που να διατάσσει τους εναγόμενους 1-6 και/ή τους διοικητικούς σύμβουλους και τον γραμματέα αυτών όπου αυτοί είναι νομικά πρόσωπα, να καταχωρήσουν στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου και παραδώσουν αντίγραφο στο δικηγόρο της ενάγουσας εντός 5 ημερών από την επίδοση του διατάγματος ένορκη δήλωση η οποία να προσδιορίζει όλα τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων 1-6 τα οποία βρίσκονται εκτός και εντός Κύπρου και είτε αυτά είναι στο όνομα των εναγομένων είτε όχι και είτε τους ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού με τρίτους προσδιορίζοντας την αξία τοποθεσία και λεπτομέρειες των περιουσιακών στοιχείων όπως επίσης όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς στο όνομα των εναγόμενων με τα τραπεζικά υπόλοιπα τους, η δε ένορκος δήλωση να συνοδεύεται από όλα τα έγγραφα που καταδεικνύουν τη φύση, την τοποθεσία και αξία των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων. 5. Έξοδα και ΦΠΑ. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Μάρλεν Τριανταφυλλίδη, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων της ενάγουσας. Σε αυτήν παρατίθεται το ιστορικό της διαφοράς των διαδίκων το οποίο πολύ συνοπτικά είναι ως εξής: Η ενάγουσα είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στη Ρωσία όπου κατέχει άδεια τραπεζικών εργασιών εφόσον ανήκει στον τραπεζικό όμιλο VTB. Οι εναγόμενες 1 και 2 είναι Κυπριακές εταιρείες στις οποίες μοναδική διευθύντρια είναι η κ. XXXXX Σιούφτα. Η εναγόμενη 3 είναι Ρωσική εταιρεία η οποία είναι η δικαιούχος του επιχειρηματικού κέντρου (business centre) Trofimovskiy στη Μόσχα. Αυτό γιατί η εναγόμενη 3 έχει προς όφελος της υπογεγραμμένο ενοικιαστήριο έγγραφο μέχρι την 28.2.2060 με την Ρωσική Κυβέρνηση που είναι η ιδιοκτήτρια του Κέντρου. Εγγεγραμμένος μέτοχος της εναγόμενης 3 μέχρι την 14 Απριλίου 2016, ήταν η εναγόμενη 2 και μετά την πιο πάνω ημερομηνία κατέστη ιδιοκτήτης αυτής, η εναγόμενη 1. Η εναγόμενη 4 είναι Ρωσική εταιρεία της οποίας μέτοχος είναι η εναγόμενη 2 και η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη εταιρεία με τον εναγόμενο 5 που είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης της ενάγουσας. Η θέση της ενάγουσας είναι ότι ο εναγόμενος 5 που είναι ο πρώην σύζυγος της εναγόμενης 6, ήταν μέχρι πρόσφατα, ο τελικός ουσιαστικός δικαιούχος του εμπορικού κέντρου Trofimovsky. Η εναγόμενη 6, πρώην σύζυγος του εναγόμενου 5, είναι η τελική δικαιούχος της εναγόμενης 1. Το γεγονός αυτό διαφάνηκε μετά την συμμόρφωση με διάταγμα αποκάλυψης που το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε την 28 Δεκεμβρίου 2016 μονομερώς και το οποίο οριστικοποίησε κατόπιν ακροάσεως την 13 Ιανουαρίου 2017 στα πλαίσια της αγωγής 5953/16. Οι αξιωματούχοι της εναγομένης 1 είναι η Διευθύντρια Σιούφτα και η Γραμματέας Ευριπίδου. Κατά την ομνύουσα, ο λόγος που ζητήθηκαν τα διατάγματα αποκάλυψης ήταν διότι υπήρχαν εύλογες υποψίες ότι ο εναγόμενος 5, αποξένωνε τα περιουσιακά του στοιχεία είτε αυτά τα κρατούσε απευθείας είτε μέσω συνδεδεμένων με αυτόν εταιρειών, τόσο στη Ρωσία όσο και στο εξωτερικό προς την εναγομένη 6 σύζυγο του, με σκοπό να εμποδίσει την ενάγουσα από του να διεκδικήσει τα νόμιμα δικαιώματα της από συγκεκριμένα δάνεια σε αυτόν. Στο σχέδιο αυτό εμπλέκονται κατά την ομνύουσα όπως διαφάνηκε, όλοι οι εναγόμενοι. Συγκεκριμένα, κατά ή περί την 30 Μαΐου 2014, η Ρωσική εταιρεία CJSC Investstroi-15 (εφεξής καλούμενη «Investstroi-15»), κατά 50% συμφερόντων του εναγόμενου 5, δανείστηκε δυνάμει Συμφωνίας Δανείου ποσό ύψους 3.400.000.000,00 Ρωσικών ρουβλιών από την ενάγουσα. Η Investstroi-15 δεν τήρησε τους όρους της Συμφωνίας Δανείου και οφείλει σήμερα στην ενάγουσα, ποσό ύψους περίπου 2,115,223,402.86 Ρωσικών Ρουβλιών. Προς εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου, η εναγόμενη 4 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Investstroi-15 δυνάμει Συμφωνίας Εγγύησης ημερομηνίας 31 Ιουλίου 2014 και υποθήκευσε την ακίνητη περιουσία της, δυνάμει Συμφωνίας Υποθήκης ημερομηνίας 5.8.2014. Είναι η θέση της ομνύουσας ότι η εναγόμενη 4 είναι εταιρεία άμεσα συνδεδεμένη με την Investroi-15 που ανήκει στον όμιλο εταιρειών του εναγόμενου 5. Ο εναγόμενος 5 εγγυήθηκε επίσης προσωπικά τις εν λόγω υποχρεώσεις, υπογράφοντας και σχετική συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 13 Μαΐου 2014. Η εναγόμενη 4 εταιρεία αποκλειστική μέτοχος της οποίας είναι η εναγόμενη 2, έχει τεθεί υπό εκκαθάριση από τις 15 Απριλίου 2016 και έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής επί της περιουσίας της, καθιστώντας την ενάγουσα ως τον μεγαλύτερο πιστωτή της. Από έρευνες που έχουν διεξάγει οι ενάγοντες, η Investstroi-15 και η εναγόμενη 4, φαίνεται να ανήκουν στον Όμιλο εταιρειών του εναγόμενου 5. Σύμφωνα με δημοσιεύσεις στο τύπο, τα γραφεία της Investstroi-15 βρίσκονται στο κτίριο γνωστό ως Τrofimovsky Centre. H εναγόμενη 2 μέχρι την 14 Απριλίου 2016, ήταν η μοναδικός μέτοχος της εναγόμενης 3 στην οποία όπως προαναφέρθηκε, ανήκει το Εμπορικό Κέντρο Trofimovskiy στην Μόσχα, το οποίο είναι και το ουσιαστικό περιουσιακό στοιχείο της. Λόγω παράβασης της συμφωνίας δανείου που η ενάγουσα συνήψε με την Investstroi-15, της συμφωνίας εγγύησης την οποία σύνηψε με τον εναγόμενο 5 και τις συμφωνίες εγγύησης και υποθήκευσης που σύνηψε με την εναγόμενη 4, η ενάγουσα καταχώρησε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Meshchansky της Μόσχας, το οποίο στις 11 Αυγούστου 2015 εξέδωσε απόφαση με την οποία διέταξε την ανάκτηση του συνολικού ποσού των 2,150,497,345 Ρουβλιών πλέον έξοδα από τους ως άνω αναφερόμενους όπως επίσης και κατάσχεση ακίνητης περιουσίας της εναγόμενης 4, η οποία βρίσκεται υπό εκκαθάριση. Η πιο πάνω απόφαση, εφεσιβλήθηκε και επικυρώθηκε στις 12 Ιουλίου 2016. Η ενάγουσα πέτυχε επίσης δικαστικές αποφάσεις εναντίον των εναγομένων 4 και 5. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι 4, 5 και 6 οφείλουν σημαντικά ποσά στην ενάγουσα ύψους 2.295.245.040,41 Ρωσικών Ρουβλιών (ή/και το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71). Τα ποσά αυτά προκύπτουν από τις πιο πάνω δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν από Ρωσικά Δικαστήρια οι οποίες επισυνάπτονται στην Ε.Δ. της αίτησης. Είναι περαιτέρω η θέση της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι σε συνεργεία, διέπραξαν το αστικό αδίκημα της συνομωσίας και απάτης στην Κύπρο και με βάση το Κυπριακό Δίκαιο, προκειμένου να αποφύγουν την πληρωμή των πιο πάνω ποσών. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα προχώρησε στην εκτέλεση των αποφάσεων εναντίον του εναγόμενου 5 και συγκεκριμένα προέβηκε σε δικαστικά διαβήματα προς τον σκοπό αυτό στην Ρωσία. Δεν κατάφερε όμως να κατάσχει παρά μόνο μια μοτοσυκλέτα και ένα γκαράζ, εφόσον διαφάνηκε ότι τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου 5, μεταβιβάστηκαν και ή διατέθηκαν στη σύζυγο του - εναγόμενη 6 δυνάμει σχετικής συμφωνίας διαίρεσης συζυγικής περιουσίας, η οποία υπογράφτηκε μόλις στις 2.10.2014. Με αίτημα της ενάγουσας, το εφετείο στην Ρωσία εξέδωσε απόφαση στις 22 Δεκεμβρίου 2016 κηρύττοντας τη συμφωνία διαίρεσης ως άκυρη και πλασματική. Διαδικασίες εκτέλεσης έγιναν και στην Ισπανία όπου ο εναγόμενος 5 διατηρούσε κατοικία με την σύζυγο του. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα καταχώρησε την 19 Ιανουαρίου 2016 αίτηση για αναγνώριση και εκτέλεση της Ρωσικής απόφασης ημερομηνίας 23 Ιουνίου 2015 στην Ισπανία όπως και δέσμευσης του 50% μεριδίου του στην κατοικία που βρέθηκε να του ανήκει στη περιοχή Benalmadena αξίας €400.000,00. Κατά την ακρόαση της εν λόγω αίτησης. διαφάνηκε ότι ο εναγόμενος 5 μεταβίβασε το μερίδιο του στην σύζυγο του εναγόμενη 6, τερματίζοντας την συνιδιοκτησία στην εν λόγω κατοικία την 29 Ιανουαρίου 2016, μόλις 10 ημέρες μετά την καταχώρηση την εν λόγω αίτησης από την ενάγουσα. Η εναγόμενη 6 αγόρασε το μερίδιο αυτό από τον εναγόμενο 5 μόνο για Ευρώ 49.039,29, πληρωτέο σε περίοδο 3 χρόνων παρότι η αξία της κατοικίας ανέρχεται σε €400.000,00. Το γεγονός αυτό, αποδεικνύεται από το ότι το εν λόγω ακίνητο έχει υποθηκευτεί προς όφελος της τράπεζας Banco Sabadell SA για ποσό €350.000,00. Το Δικαστήριο της Ισπανίας αποφάσισε να κατάσχει τα ποσά που η εναγόμενη 6 οφείλει να πληρώσει στον σύζυγο της εναγόμενο 5 δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας αλλά είναι αμφίβολο πότε θα ολοκληρωθεί η διαδικασία κατάσχεσης. Με τις πιο πάνω εξελίξεις, ήταν πλέον εμφανές στην ενάγουσα ότι υπήρχε προσπάθεια αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων του εναγόμενου 5. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα αποφάσισε να αναθέσει σε εξειδικευμένη εταιρεία διερεύνησης επ' ονόματι Diligence τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τον εναγόμενο 5 και την σχέση του με διάφορες εταιρείες τόσο στη Ρωσία και στο εξωτερικό. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω διερεύνησης την 14 Νοεμβρίου 2016 η ενάγουσα ανακάλυψε ότι την 14 Απριλίου 2016, η εναγόμενη 1 μεταβίβασε τις μετοχές της εναγόμενης 3 που κατείχε, στην εναγόμενη 2. Ήταν πλέον εμφανές ότι η εναγόμενη 2 άνηκε στον εναγόμενο 5, εφόσον την χρησιμοποιούσε για να χρηματοδοτεί τις επιχειρήσεις του που διεξάγονταν μέσω των εναγομένων 3 και 4 εταιρειών. Είναι επίσης εμφανές από την έκθεση Diligence ότι η εναγόμενη 2 λάμβανε δάνεια από εταιρεία του εναγόμενου 5 - την Etoile Team Inc. Είναι η θέση της ομνύουσας ότι ο εναγόμενος 5 χρησιμοποιούσε την εναγόμενη 2 για να χρηματοδοτεί τις επιχειρήσεις του που κατά τον ουσιώδη χρόνο, ανήκαν σε θυγατρικές της εναγόμενης 2, τις εναγόμενες 3 και 4. Η ομνύουσα αναφέρει στην συνέχεια ότι με το διάταγμα αποκάλυψης, εξακριβώθηκε η ύπαρξη του πολύπλευρου πλέγματος απάτης και συνομωσίας εναντίον της ενάγουσας με κύριο πρόσωπο τον εναγόμενο 5, εφόσον αποκαλύφθηκε ότι τελικός δικαιούχος της εναγόμενης 1 στην οποία κατέληξαν οι μετοχές της εναγομένης 3, ήταν η εναγόμενη 6 που είναι πρώην σύζυγος του εναγόμενου 5. Η μεταβίβαση των μετοχών της εναγόμενης 3 από την εναγόμενη 2 στην εναγόμενη 1 ήταν μέρος ενός γενικότερου καταδολιευτικού σχεδίου στο οποίο συμμετείχαν όλοι οι εναγόμενοι και αποσκοπούσε στην παρεμπόδιση ικανοποίησης των Ρωσικών αποφάσεων εναντίον των εναγόμενων 4 και 6 και στη συνέχιση απόκρυψης και αποξένωσης περιουσίας προς εξαπάτηση της ενάγουσας. Κατά την ομνύουσα, τα αστικά αδικήματα της απάτης και συνομωσίας συντελέστηκαν εφόσον οι εναγόμενοι συμφώνησαν όπως παρουσιάσουν ότι το εμπορικό κέντρο στη Ρωσία που είναι τεράστιας αξίας, το οποίο άνηκε μέχρι τότε στην εναγόμενη 2 συμφερόντων του εναγόμενου 5, πωλήθηκε για νόμιμο και επαρκές αντάλλαγμα στην εναγόμενη 1 τον Φεβρουάριο 2016, η οποία παρουσιάστηκε ως δήθεν ουδέτερη εταιρεία και μη συνδεδεμένη με τον εναγόμενο 5. Σημειώνεται ότι το τίμημα πώλησης ήταν μόνο για Ρωσικά Ρούβλια 20.520 πληρωτέα εντός 30 ημερών, χωρίς αυτά να έχουν πληρωθεί. Είναι εμφανές κατά την ομνύουσα ότι η πώληση αυτή ήταν καταδολιευτική με σκοπό να αποστερήσει την ενάγουσα από τη δυνατότητα εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων εναντίον του εναγόμενου 5 και των συνδεδεμένων με αυτόν εταιρειών. Κατά την ομνύουσα, η εν λόγω «πώληση» μετοχών είναι η τρίτη περίπτωση κατά την οποία ο εναγόμενος 5 αποξενώνει περιουσία προς την σύζυγο του εναγόμενη 6. Αρχικά αποξένωσε τα περιουσιακά του στοιχεία στην Ρωσία, μετά την έπαυλη στην Ισπανία και τώρα τις μετοχές του στην εναγόμενη 3 που ουσιαστικά αφορούν το επιχειρηματικό κέντρο Trofimovskiy. Η ομνύουσα επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι ο εναγόμενος 5 είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης της ενάγουσας δυνάμει της συμφωνίας εγγύησης και δανείου. Το εν λόγω χρέος, επιβεβαιώθηκε και από 2 διαφορετικές Ρωσικές αποφάσεις, οι οποίες έχουν εφεσιβληθεί και επικυρωθεί από το Εφετείο της Ρωσίας. Επιπλέον, κατά το χρόνο των αποξενώσεων ο εναγόμενος 5 ήταν εξ αποφάσεως οφειλέτης και μιας τρίτης απόφασης για το ποσό των 13,005,231,499.69 Ρωσικών ρουβλιών (€ 203.397.427,27). Σήμερα κατά την ομνύουσα, η ανικανοποίητη οφειλή του εναγόμενου 5 ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 2.295.245.040,41 Ρουβλιών (το ισόποσο των Ευρώ 32.528.212,71). Ακολούθως, η ομνύουσα ισχυρίστηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι αποδείχθηκε και το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 παρότι η παρούσα αίτηση είναι η δεύτερη που καταχωρείται μετά την απόσυρση της πρώτης αίτησης ημερομηνίας 24.1.2017. Υποστήριξε ότι η πρώτη αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης την 28.3.2018, λόγω του ότι προέκυψαν διάφορα δικονομικά θέματα με την μονομερή καταχώρηση της. Παρότι η άλλη πλευρά έχει ήδη ενημερωθεί για την πρώτη αίτηση και έχει εμφανιστεί υπό διαμαρτυρία, ενόψει της φύσης της υπόθεσης εξακολουθεί κατά την ομνύουσα να υπάρχει μεγάλος και σοβαρός κίνδυνος ότι αν η ενδιάμεση θεραπεία δεν δοθεί, η ενάγουσα να βρεθεί σε θέση όπου δεν θα μπορεί να εξασκήσει κανένα από τα νόμιμα δικαιώματα της. Είναι ξεκάθαρη η ύπαρξη συντονισμένων διακινήσεων περιουσιακών στοιχείων μέσα από μια σειρά διαφορετικών δικαιοδοσιών χωρίς κανένα πραγματικό αντάλλαγμα. Συνεπώς είναι εξαιρετικά πιθανόν οι εναγόμενοι 5 και 6 να προβούν, ενεργώντας από κοινού, στην εκτέλεση νέων συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένης της μεταβίβασης των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης 1, δικαιοδοσίες όπου οι αιτητές δεν θα είναι σε θέση να διεκδικήσουν ουσιαστικά τα νόμιμα δικαιώματά τους. Η ομνύουσα παραπέμποντας στα πρακτικά του Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που η πρώτη αίτηση ημερομηνίας 24.1.2017 αποσύρθηκε, ήταν διότι διαφάνηκε ότι η ενάγουσα προέβηκε σε μη αποκάλυψη στοιχείων ότι μια εκ των Ρωσικών αποφάσεων παραπέμφθηκε προς επανεκδίκαση όπως επίσης και διότι αποφασίστηκε η μη ορθή επίδοση του εκδοθέντος μονομερούς διατάγματος. Υποστήριξε ότι η μη αποκάλυψη του πιο πάνω γεγονότος όπως επίσης και η ορθή επίδοση αυτού, ήταν καθόλα αθώες. Η παράλειψη αποκάλυψης του γεγονότος ότι η Ρωσική απόφαση παραπέμφθηκε για επανεκδίκαση, οφείλεται αποκλειστικά στο ότι η ενάγουσα καλόπιστα θεωρούσε ότι μέχρι ανατροπής της Ρωσικής απόφασης, το χρέος υφίστατο. Διευκρίνισε δε η ομνύουσα ότι η ίδια παράλειψη έγινε και κατά την καταχώρηση της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όταν πλέον η Ρωσική απόφαση είχε ανατραπεί, αλλά οι ενάγοντες εκ παραδρομής παρέλειψαν να ενημερώσουν τους δικηγόρους τους στην Κύπρο για την εξέλιξη αυτή. Είναι η θέση της ομνύουσας ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι ξεκάθαρα υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων αφού οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν καμιά ζημιά από τη διατήρηση του status quo. Εν πάση περιπτώσει, οποιαδήποτε ζημιά δύναται να υποστούν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Αντιθέτως, αν τα διατάγματα δεν εκδοθούν, τα περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης 1 και των υπόλοιπων εναγομένων, μπορεί να μεταφερθούν σε τρίτα πρόσωπα δυσεύρετα από τους ενάγοντες. Το ότι η παράλειψη οφείλετο σε καλόπιστο λάθος είναι εμφανές κατά την ομνύουσα και από το γεγονός ότι μόλις η ενάγουσα έλαβε γνώση της παράλειψης της, έδρασε αστραπιαία. Μεταξύ άλλων απέσυρε την πρώτη αίτηση άνευ βλάβης και καταχώρησε την παρούσα δια κλήσεως και χωρίς καμία καθυστέρηση μετά την απόσυρση. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, είναι η θέση της ομνύουσας ότι η καταχώρηση δεύτερης αίτησης με την οποία επιζητούνται τα ίδια διατάγματα δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η ειδοποίηση ένστασης Οι εναγόμενοι 1, 2, 3 και 6, καταχωρήσαν ειδοποίηση ένστασης στην αίτηση για προσωρινά διατάγματα. Στους λόγους ένστασης αναφέρονται τα πιο κάτω: 1. Δεν ικανοποιούνται τα κριτήρια του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960), ή των άρθρων 4, 5 ή 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 ή των άρθρων 2, 3 ή 9 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου και δεν συνέτρεχαν ή και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου ή αιτούμενων για τους πιο κάτω λόγους: 1.1. Δεν υπάρχει ούτε αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ή πιθανότητα επιτυχίας. Συγκεκριμένα: (α) Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με το Ρωσικό δίκαιο το οποίο εφαρμόζεται στα γεγονότα της υπόθεσης εφόσον είναι στην Ρωσία που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Αιτητών, επέρχεται η ζημιά. (β) Δεν υπάρχει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί το αδίκημα της συνομωσίας ή του δόλου ή οποιουδήποτε άλλου αδικήματος προς εξαπάτηση των Εναγόντων κάτω από το Ρωσικό δίκαιο και που να αποδεικνύει ότι οι Αιτητές έχουν βάση αγωγής και/ή πιθανότητα επιτυχίας εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 και 6. (γ) Δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε ή ικανοποιητική μαρτυρία που να δείχνει ότι οι κατ' ισχυρισμό ενέργειες των εμπλεκόμενων ενδεχομένως να αποτελούν αδικοπραξία κάτω από το Κυπριακό ή το Ρωσικό δίκαιο. (δ) Δεν στοιχειοθετείται οποιοδήποτε αστικό αδίκημα με βάση το Ρωσικό δίκαιο και δεν αποδείχθηκε στον βαθμό που είναι αναγκαίο ότι η Αιτήτρια έχει καλή βάση αγωγής ή πιθανότητα επιτυχίας με βάση το Ρωσικό δίκαιο. (ε) Δεν αποδείχθηκε η κατ' ισχυρισμό ζημιά και/ή το ύψος της ζημιάς που υπέστηκαν οι Αιτητές εφόσον δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία για την αξία των μετοχών που κατείχε η Καθ' ης η αίτηση 2 και/ή οι Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 και 6 δεν μπορούν να καταστούν υπεύθυνοι για τυχόν χρέη και/ή υποχρεώσεις του εναγομένου 5. (στ) Άνευ επηρεασμού των πιο πάνω παραγράφων, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται κάτω από το Ρωσικό δίκαιο να εκτελέσουν τυχόν απαιτήσεις εναντίον ολόκληρης της περιουσίας των Καθ' ων η αίτηση 5 και 6 η οποία αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου τους (ακόμη και ένα θεωρηθεί τέτοια) αλλά μόνο σε μέρος αυτής. (ζ) Οι Αιτητές δεν έχουν καλή βάση αγωγής αλλά ούτε και πιθανότητα επιτυχίας στην παρούσα αγωγή για το λόγο ότι τα κατ' ισχυρισμό δάνεια και/ή εγγυήσεις και/ή άλλες οφειλές του Εναγόμενου 5 προς τους Αιτητές, καθώς και τυχόν αποφάσεις των Ρωσικών Δικαστηρίων με βάση αυτά, έχουν μεταφερθεί, ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης των Εναγόντων, σε άλλη νομική οντότητα. (η) Οι κατ' ισχυρισμό αποφάσεις του Ρωσικού Δικαστηρίου δεν έχουν οποιαδήποτε ισχύ ή νομική συνέπεια ή εφαρμογή στην Κύπρο αφού δεν έχουν αναγνωριστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια και/ή δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε μαρτυρία για την ισχύ τους και τις πιθανές νομικές τους συνέπειες με βάση το Ρωσικό δίκαιο. (θ) Δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε ενέργεια καταδολίευσης ή συνομωσίας ή άλλης αδικοπραξίας κατά των Αιτητών εφόσον οι αποφάσεις των Ρωσικών Δικαστηρίων δεν έχουν αναγνωριστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια για να στοιχειοθετηθούν οποιεσδήποτε αδικοπραξίες, με βάση το Κυπριακό δίκαιο. 1.2 Δεν καταδεικνύεται και/ή αποδεικνύεται από την Αιτήτρια ούτε έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή ή οποιαδήποτε στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι εκτός αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. 1.3 Δεν αποδεικνύονται, ούτε συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων 1.4 Η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων δεν εξυπηρετεί τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων και/ή του status quo ante, τουναντίον την ανατρέπει και/ή επηρεάζει δυσμενώς και/ή συντηρείται μια άνιση και/ή άδικη κατάσταση πραγμάτων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 και 6. 2. Οι Αιτητές δεν έχουν έννομο συμφέρον να προωθούν την παρούσα αγωγή καθότι τα κατ' ισχυρισμό δάνεια και/ή εγγυήσεις και/ή άλλες οφειλές του Εναγόμενου 5 προς τους Αιτητές, καθώς και τυχόν αποφάσεις των Ρωσικών Δικαστηρίων με βάση αυτά, έχουν μεταφερθεί, ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης των Αιτητών, σε άλλη νομική οντότητα. 3. Οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο με αβάσιμους ισχυρισμούς και/ή παρουσιάζοντας όχι ολόκληρη την εικόνα των γεγονότων, αλλά μόνο όσα τους βόλευαν να παρουσιάσουν και συγκεκριμένα: 3.1 Παρέλειψαν να αναφέρουν στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι με βάση το Ρωσικό δίκαιο η Καθ' ης η αίτηση 6 δικαιούται στο μισό της περιουσίας που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον Εναγόμενο 5 και ότι ως αποτέλεσμα οι ίδιοι στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν θα μπορούσαν να διεκδικήσουν πέραν του 50% της περιουσίας που τυχόν άνηκε στον Εναγόμενο 5. 3.2 Παρέλειψαν να αναφερθούν στη διαδικασία που ήγειρε η VTB Bank, μητρική εταιρεία των Αιτητών, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 5 και 6 στη Ρωσία για διαχωρισμό της κοινής περιουσίας των εν λόγω Καθ' ων η αίτηση στα πλαίσια της οποίας περιέλαβαν το εμπορικό κέντρο Trofimovksy, υπόθεση η οποία στο τέλος απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. 3.3 Παρέλειψαν να αναφέρουν στη μαρτυρία που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση αίτηση ότι τα κατ' ισχυρισμό δάνεια και/ή οφειλές του Εναγόμενου 5 προς τους Ενάγοντες έχουν μεταφερθεί, ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης των Εναγόντων, σε άλλη νομική οντότητα. 4. Οι ενέργειες της Αιτήτριας αποτελούν κατάχρηση δικαστικών διαδικασιών (abuse of process) και/ή προσπάθεια εξεύρεσης φόρουμ και/ή δικαστικής δικαιοδοσίας που να την εξυπηρετεί (forum shopping). 5. Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία σε σχέση με τους καθ' ων η αίτηση 3 και/ή 6 και/ή δεν είναι το κατάλληλο forum για εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/η απέτυχαν να τεκμηριώσουν ότι το Σεβαστό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία σε σχέση με τους εν λόγω Καθ' ων η αίτηση. 6. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από την απαιτούμενη μαρτυρία με βάση την οποία να καταδεικνύεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση 3 και/ή 6 είναι αναγκαίες διάδικοι στην Αγωγή και/ή ότι οποιοδήποτε αστικό αδίκημα διαπράχθηκε στην Κύπρο και εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. 7. Δεν υφίσταται και/ή πάντως δεν καταδείχθηκε από τους Αιτητές πραγματικός και/ή επικείμενος και/ή ο οποιοσδήποτε κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση και/ή οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει και/ή δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή στοιχείο που να δικαιολογεί την ανάγκη διαφύλαξης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση λόγω επαπειλούμενης αποξένωσής τους, ως όφειλε να καταδείξουν, ειδικά τόσο καιρό μετά την καταχώριση της παρούσας αγωγής. 8. Οι Αιτητές βαρύνονται με αδικαιολόγητη και/ή μεγάλη καθυστέρηση στο να ζητήσουν και προωθήσουν την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων που ζητούν με την υπό κρίση Αίτηση. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση του Γλαύκου Μιτσίδη, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων των καθ' ων η αίτηση. Σε αυτήν, επαναλαμβάνονται και αναλύονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αναφέρεται ειδικότερα ότι η μεταβίβαση των μετοχών της εναγομένης 3 από την εναγομένη 2, έγινε με σκοπό τη διανομή των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 5 και 6 ως αποτέλεσμα του ισχυρού κλονισμού της σχέσης των δυο και της κοινής φιλικής τους απόφασης να πάρουν διαζύγιο. Συμφώνησαν ανάμεσα σ' άλλα ότι ο εναγόμενος 5 θα κρατούσε τις μετοχές στην εταιρεία Invesstroy-15 στην οποία είχε ούτως ή άλλως ο ίδιος εκτενή εμπλοκή, μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία με πολλά περιουσιακά στοιχεία και ότι η εναγόμενη 6 θα γινόταν η μοναδική ιδιοκτήτρια των εναγομένων 3 και 4 εταιρειών και των περιουσιακών στοιχείων που ήταν υπό την ιδιοκτησία των εταιρειών αυτών. Αναφέρεται επίσης ότι στην παρούσα περίπτωση, εφαρμοστέο δίκαιο είναι το Ρωσικό εφόσον είναι στην Ρωσία που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, επέρχεται η ζημιά. Ως εκ τούτου, οι καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 και 6, ζήτησαν γνωμάτευση από τον Ρώσο Δικηγόρο κο XXXXX Usoskin την οποία επισυνάπτει ως τεκμήριο 1. Σύμφωνα με την πιο πάνω γνωμάτευση, δεν προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης οποιοδήποτε αστικό αδίκημα με βάση το Ρωσικό δίκαιο. Αναφέρεται επιπλέον στην ίδια γνωμάτευση ότι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται κάτω από το Ρωσικό δίκαιο να εκτελέσει τυχόν απαιτήσεις εναντίον ολόκληρης της περιουσίας των εναγομένων 5 και 6, η οποία αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου τους, αλλά μόνο σε μέρος αυτής. Στην ίδια γνωμάτευση αναφέρεται ότι τα κατ' ισχυρισμό δάνεια και εγγυήσεις και άλλες οφειλές του εναγομένου 5 προς την ενάγουσα, καθώς και τυχόν αποφάσεις των Ρωσικών Δικαστηρίων με βάση αυτά, έχουν μεταφερθεί σε άλλη νομική οντότητα τη VTB Bank ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης της ενάγουσας. Συνεπώς δεν υπάρχει νομιμοποίηση στην ενάγουσα για να κινήσει την παρούσα διαδικασία αλλά ούτε και μπορεί η ενάγουσα να υπέστη οποιαδήποτε ζημιά. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν καταθέτοντας με οδηγίες του Δικαστηρίου, γραπτό κείμενο αγόρευσης. Αγόρευσαν επίσης προφορικά υποστηρίζοντας ενώπιον του Δικαστηρίου τις πιο πάνω θέσεις τους όπως προκύπτουν από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο στα στάδιο αυτό να αναφερθώ αναλυτικά στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Ιδιαίτερη ανάλυση θα γίνει όπου χρειάζεται, στα στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του πιο πάνω άρθρου, είναι οι εξής: · Απόδειξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση · Απόδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. · Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην απόδειξη της έννοιας του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, απαιτείται από τον αιτητή να δείξει με την αγωγή του, συζητήσιμο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Η έννοια του ορατού ενδεχομένου επιτυχίας του άρθρου 32, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (βλ. μεταξύ άλλων Πουργουρίδης ν. Μέζου

(1994)1 ΑΑΔ 201). Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ 248, λέχθηκε ότι στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο στην διαπίστωση κατά πόσο πληρούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Από την άλλη, έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης, εκείνου του διαδίκου που ζητά ενδιάμεση θεραπεία, προκειμένου να αποφασιστεί στον απαιτούμενο βαθμό, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής (βλ. μεταξύ άλλων Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α., Πολ. Έφεση, Ε143/2015, ημ. 23/3/2017). Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, απαιτεί από τον αιτητή να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή διαφέρει από την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6, η οποία καθορίζει αυστηρά ως προαπαιτούμενο έκδοσης του διατάγματος, την παρεμπόδιση εκτέλεσης απόφασης που πιθανόν να επιτύχει ο ενάγων. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται στην εκτέλεση απόφασης αλλά αναφέρεται γενικά σε δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης (βλ. Η εξουσία των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, υπό Γ.Κ. Κωνσταντινίδη, CORPUS DE JURE CYPRII, τεύχος 1, σελ. 179, 202). Η διερεύνηση του τρίτου κριτηρίου του άρθρου 32, συναρτάται και με την διατήρηση του status quo καθώς και με την ταλαιπωρία που θα υποστεί ο κάθε διάδικος από την απόφαση του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια αυτά, εξετάζεται και τυχόν καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας από τον ενάγοντα και κατά πόσον αυτή επηρέασε την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων υπέρ του εναγομένου. Όπως έχει νομολογηθεί, η καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας δυνατόν να επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στην έγκριση του αιτήματος. Σχετική είναι η απόφαση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ 788, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «. Η καθυστέρηση εκτός αν επεξηγηθεί, στην προώθηση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, είναι γενικώς μοιραία αν και τα Δικαστήρια θα σταθμίσουν το ζήτημα της καθυστέρησης έναντι της πιθανότητας του Ενάγοντα να επιτύχει τελικά στην αγωγή του και θα λάβουν υπόψη κατά πόσο ο εναγόμενος έχει οδηγηθεί σε έξοδα ή έχει καθησυχαστεί ότι όλα ήταν ασφαλή ή παραπλανήθηκε λόγω της απραξίας του ενάγοντα.» Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Συμπεράσματα Το πρώτο στοιχείο που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσον έχουν αποδειχθεί οι δύο πρώτες προϋποθέσεις τους άρθρου 32 του Νόμου 14/
  1. Η κύρια διαφορά ως προς το στοιχείο αυτό μεταξύ των διαδίκων, είναι στο κατά πόσον εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας, το Ρωσικό δίκαιο. Η εξέταση του εφαρμοστέου δικαίου ενδείκνυται στο στάδιο αυτό αφού σχετίζεται άμεσα με την απόδειξη των δυο πρώτων κριτηρίων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. Bullock κα ν. Gorsoan Limited κ.α. Πολ. Έφεση Ε40/2013 ημ. 20/7/
  2. Σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση, εφαρμογή έχει το Ρωσικό δίκαιο αφού η κατ' ισχυρισμό ζημιά που επικαλείται η αιτήτρια, επεσυνέβη στην Ρωσία. Σε αυτή την περίπτωση, υποστήριξαν ότι δεν αποδείχθηκαν τα δύο πρώτα κριτήρια του άρθρου 32 αφού δεν δόθηκε κατά τους εναγομένους μαρτυρία από την ενάγουσα για το Ρωσικό δίκαιο. Με παραπομπή στην υπόθεση Bullock (ανωτέρω), ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι αυτό ήταν αναγκαίο, προκειμένου να αποδειχθούν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου
  3. Ειδικά αφού επί του προκειμένου, οι καθ' ων η αίτηση προσκόμισαν οι ίδιοι μαρτυρία εμπειρογνώμονα, σύμφωνα με την οποία δεν αναγνωρίζονται κατά το Ρωσικό δίκαιο, τα αδικήματα που επικαλείται η ενάγουσα. Από την άλλη πλευρά, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η ζημιά επήλθε στην Κύπρο αφού αυτή συνίσταται στην αποξένωση και μεταβίβαση των μετοχών, Κυπριακών εταιρειών. Ως εκ τούτου, εφαρμογή έχει το Κυπριακό δίκαιο που αναγνωρίζει τις κατ' ισχυρισμό αδικοπραξίες που διαπράχθηκαν εναντίον της ενάγουσας. Έγινε επιπλέον αναφορά σε Αγγλική νομολογία σύμφωνα με την οποία, όπου το εγειρόμενο αστικό αδίκημα είναι η συνωμοσία, στα πλαίσια της οποίας έλαβαν χώρα διάφορες πράξεις σε διάφορες δικαιοδοσίες, είναι εκ των πραγμάτων πιθανό να εφαρμόζονται ταυτόχρονα περισσότερα του ενός δίκαια. Κατά συνέπεια, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι καμία υποχρέωση δεν είχε να προσκομίσει μαρτυρία εμπειρογνώμονα για το Ρωσικό δίκαιο και ότι έχουν αποδειχθεί οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου
  4. Προκύπτει από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ότι με την αγωγή της η ενάγουσα, αξιώνει εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις ως αποτέλεσμα της κατ' ισχυρισμό διάπραξης σε βάρος της, των αστικών αδικημάτων της συνωμοσίας, του δόλου, της απάτης και της καταδολιευτικής αποξένωσης. Είναι σαφώς η θέση της ενάγουσας ότι είναι εξ αποφάσεως πιστωτής των εναγομένων 4 και 5 δυνάμει Ρωσικών δικαστικών αποφάσεων. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο εναγόμενος 5 και η πρώην σύζυγος του εναγομένη 6, συνωμότησαν μεταξύ τους και χρησιμοποίησαν διάφορες οντότητες υπό τον έλεγχό τους. Συγκεκριμένα στην Κύπρο χρησιμοποίησαν τις εναγόμενες 1 και 2 ούτως ώστε να αποξενώσουν τις μετοχές στην εναγομένη 3, τις οποίες κατείχε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2016 η εναγομένη 2, η οποία άνηκε στον εναγόμενο 5, προς την εναγομένη 1, η οποία ανήκει στην εναγομένη
  5. Με λίγα λόγια, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος 5, δολίως μεταβίβασε τις μετοχές του στην εναγομένη 3, που είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου εμπορικού κέντρου στην Ρωσία, στην πρώην σύζυγο του εναγομένη 6, ώστε να αποφύγει την πληρωμή των εξ' αποφάσεως χρεών του. Το ζήτημα του ισχύοντος δικαίου ρυθμίζεται από τον Κανονισμό 864/2007/ΕΚ «Ρώμη ΙΙ» που προβλέπει για το εφαρμοστέο δίκαιο σε μη συμβατικές υποχρεώσεις. Σημειώνεται ότι ο πιο πάνω Κανονισμός έχει ισχύ σε απαιτήσεις για ζημιά που επεσυνέβη μετά τις 11.1.2009 και ως εκ τούτου εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο γενικός κανόνας σύμφωνα με το άρθρο 4 του πιο πάνω Κανονισμού, είναι ότι το εφαρμοστέο δίκαιο σε μη συμβατική υποχρέωση που απορρέει από αστικό αδίκημα/αδικοπραξία, θα είναι το δίκαιο της χώρας στην οποία επισυμβαίνει η ζημία, ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία επεσυνέβη το γεγονός που επέφερε την ζημία και ανεξάρτητα από τη χώρα ή χώρες στις οποίες επέρχονται οι έμμεσες συνέπειες του γεγονότος αυτού. Ωστόσο, εάν το πρόσωπο που θεωρείται ότι ευθύνεται και το πρόσωπο που υφίσταται ζημιά έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην ίδια χώρα κατά τον χρόνο επέλευσης της ζημιάς, εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας αυτής. Τέλος, η τελευταία παράγραφος του άρθρου 4, προβλέπει ότι όταν είναι ξεκάθαρο από όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης ότι το αστικό αδίκημα/αδικοπραξία είναι προδήλως πιο κοντά με χώρα άλλη από εκείνη που αναφέρεται στις παραγράφους 1 ή 2, εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της χώρας. Η προδήλως στενότερη σύνδεση με άλλη χώρα, μπορεί να βασίζεται ιδίως σε προϋπάρχουσα σχέση μεταξύ των μερών, όπως μία συμφωνία που συνδέεται στενά με το επίδικο αστικό αδίκημα. Ανάλυση της πιο πάνω διάταξης του Κανονισμού 864/2007/ΕΚ έγινε στην υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Bullock (ανωτέρω), στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση. Στην εν λόγω υπόθεση, το Εφετείο με παραπομπή σε Αγγλική Νομολογία, διευκρίνισε ότι το άρθρο 4.1 του Κανονισμού αποκλείει τον τόπο όπου «συνέβη το γεγονός που προκάλεσε τη ζημία», αν αυτός διαφέρει από τον τόπο όπου η ζημία επήλθε στην πραγματικότητα. Αποκλείει επίσης τον τόπο όπου «προκύπτουν έμμεσες συνέπειες του γεγονότος που προκάλεσε τη ζημία». Έγινε συγκεκριμένα παραπομπή στην Αγγλική υπόθεση Erste Group Bank AG, London Branch όπου λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής: «91 [....] But the purpose of Rome II is to identify a single applicable law rather than a choice: see Recitals
(6)and
(14). It is for that reason that Article 4.1 excludes the place where "the event giving rise to the damage occurred", if different from the place where the damage itself occurred, and also excludes the place where any indirect consequences of the event giving rise to the damage occur.» .......................................................................................................... 96. It follows that, in our view, even if the judge was right to identify the loss suffered by the Bank as the result of the conspiracy as the damage to its right to repayment under the Loan Agreement and Guarantee, that loss was primarily, directly and immediately suffered in New York, as the place of payment under those two contracts [..]" Στην υπόθεση Bullock (ανωτέρω), έγινε επίσης αναφορά και στην υπόθεση FM Capital Partners v. Marino and Others
(2018)EWHC, 1768 (Comm) όπου το Εμπορικό Δικαστήριο, εφαρμόζοντας το άρθρο 4.1 του Κανονισμού 864/2007, έκρινε ότι η Αγγλία ήταν η χώρα όπου επεσυνέβη η ζημιά, δεδομένου ότι εκεί έπρεπε να ληφθούν οι προμήθειες που δεν λήφθηκαν. Σχετική είναι και η υπόθεση Lakatamia Shipping Co v Su & Ors, [2021] EWCA 1907 (comm), όπου κρίθηκε ότι αφού η κατ' ισχυρισμό συνομωσία με αθέμιτα μέσα έγινε για υπεκφυγή διατάγματος παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων και πληρωμής δικαστικής απόφασης που έπρεπε να πληρωθεί στην Αγγλία, η άμεση ζημιά έλαβε χώρα στην Αγγλία και συνεπώς με βάση το άρθρο 4
(1)του Κανονισμού 864/2007, ήταν το Αγγλικό δίκαιο που εφαρμοζόταν στην απαίτηση. Στην παρούσα περίπτωση, είναι γεγονός ότι τα αρχικά βασικά γεγονότα που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι έλαβαν χώρα και για τα οποία επιδιώκει θεραπεία, επεσυνέβησαν στην Ρωσία. Συγκεκριμένα, οι συμφωνίες δανείου και όλες οι παρεπόμενες συμφωνίες υποθήκευσης και εξασφάλισης του δανείου συνομολογήθηκαν στη Ρωσία. Επιπλέον, η κατ' ισχυρισμό ζημιά που επικαλείται η ενάγουσα, ήτοι η αποφυγή πληρωμής των Ρωσικών δικαστικών αποφάσεων, επεσυνέβη στην Ρωσία αφού στην Ρωσία είναι που έπρεπε να πληρωθούν τα εν λόγω ποσά. Σημειώνεται ακόμα ότι το τελικό αποτέλεσμα από την μεταβίβαση των μετοχών, ήταν στην ουσία η αλλαγή ιδιοκτησίας του επίδικου εμπορικού κέντρου στην Ρωσία από τον εναγόμενο 5 στην εναγομένη 6. Το ότι είναι στην Κύπρο που επεσυνέβη η μεταβίβαση των μετοχών που προκάλεσε την ζημιά στην Ρωσία δεν σημαίνει σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κανονισμού ότι εφαρμόζεται το Κυπριακό δίκαιο. Ούτε προκύπτει από τα γεγονότα της παρούσας η πιθανότητα να εφαρμόζονται ταυτόχρονα περισσότερα του ενός δίκαια όπως ισχυρίζεται η συνήγορος της αιτήτριας. Από την άλλη πλευρά βέβαια, η δικηγόρος της ενάγουσας ισχυρίστηκε ότι το παράπονο των πελατών της δεν πηγάζει και δεν συνδέεται με την εκτέλεση των Ρωσικών αποφάσεων στην Κύπρο. Η παρούσα αγωγή δεν αποσκοπεί κατά την συνήγορο, στην αναγνώριση και εκτέλεση των Ρωσικών αποφάσεων εναντίον του εναγομένου 5 στην Κύπρο και ούτε αποτελεί αγωγή για την ανάκτηση του εξ αποφάσεως ή του συμβατικού χρέους των εναγομένων 4 και 5 προς την ενάγουσα. Οι Ρωσικές αποφάσεις, απλώς αποδεικνύουν την ύπαρξη οφειλής προς την ενάγουσα. Ούτε το γεγονός ότι οι Ρωσικές αποφάσεις δεν ενεγράφησαν στην Κύπρο, αποτελεί κώλυμα για προώθηση της αξίωσης της ενάγουσας για συνωμοσία και απάτη εις βάρος της. Με όλο το σέβας δεν συμφωνώ με την πιο πάνω άποψη. Κατά την κρίση μου δεν μπορούν να διαχωριστούν τα χρέη του εναγομένου 5 και οι σχετικές με αυτά δικαστικές Ρωσικές αποφάσεις, με τις κατ' ισχυρισμό αδικοπραξίες που ενάγουσα ισχυρίζεται ότι διέπραξαν οι εναγόμενοι. Αυτό γιατί, οι αδικοπραξίες αυτές αποσκοπούσαν σύμφωνα με την ίδια την ενάγουσα, ακριβώς στο να την εμποδίσουν να εκτελέσει τις πιο πάνω αποφάσεις. Η ζημιά που επικαλείται η ενάγουσα ότι έχει υποστεί από τις κατ' ισχυρισμό αδικοπραξίες εξισούται με την μη εκτέλεση των αποφάσεων αυτών. Άλλωστε στην παράγραφο 3 της παρούσας αίτησης, η ενάγουσα αιτείται την παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων, στο ύψος του χρέους που προκύπτει από τις εν λόγω αποφάσεις. Δεν μπορεί ως εκ τούτου να διαχωριστούν τα χρέη προς την ενάγουσα με τις κατ' ισχυρισμό αδικοπραξίες των εναγομένων. Είναι σαφές από τα πιο πάνω, ότι η κατ' ισχυρισμό ζημιά επεσυνέβη στην Ρωσία και ως εκ τούτου, εφαρμογή έχει στην προκειμένη περίπτωση με βάση το 4
(1)του Κανονισμού 864/2007, το Ρωσικό δίκαιο. Επιπλέον δεν ισχύουν στα γεγονότα της παρούσας, οι εξαιρέσεις του άρθρου 4 του πιο πάνω Κανονισμού αφού δεν προκύπτει οι διάδικοι να έχουν προδήλως στενότερη σύνδεση με την Κύπρο παρά με την Ρωσία. Η διαπίστωση ότι εφαρμοστέο δίκαιο στα γεγονότα της παρούσας είναι το Ρωσικό, είναι καθοριστική και μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Αυτό γιατί δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από την αιτήτρια για το Ρωσικό δίκαιο επί των συγκεκριμένων κατ' ισχυρισμό αδικοπραξιών. Από την άλλη πλευρά, οι καθ' ων η αίτηση προσκόμισαν μαρτυρία εμπειρογνώμονα, σύμφωνα με την οποία το Ρωσικό δίκαιο δεν αναγνωρίζει τις υπό κρίση αδικοπραξίες όπως τουλάχιστον τις αντιλαμβάνεται το κυπριακό και αγγλικό δίκαιο. Μαρτυρία που παρέμεινε αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου αφού όπως προαναφέρθηκε, η αιτήτρια δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία σε σχέση με το Ρωσικό δίκαιο επί του θέματος. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια εκλαμβάνουν τον ξένο νόμο ως απλό πραγματικό γεγονός. Το μέσο γνώσης του αλλοδαπού δικαίου, είναι βασικά οι γνώμες των νομομαθών που παρέχονται στο Δικαστήριο με την μορφή μαρτυρίας εμπειρογνώμονα (βλ. Bank of Scotland v. Geodrill Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 753). Τα πιο πάνω οδηγούν στην διαπίστωση ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 για συζητήσιμη υπόθεση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της παρούσας αγωγής της. Θεωρώ σκόπιμο στο στάδιο αυτό να παραθέσω το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Bullock (ανωτέρω), στην οποία αποφασίστηκαν παρόμοια θέματα: « Στην παρούσα υπόθεση όμως, εφόσον οι εφεσίβλητοι στηρίζουν τις αξιώσεις τους σε αδικοπραξίες με την επίκληση προνοιών του Ρωσικού Δικαίου, όφειλαν να προσκομίσουν σχετική μαρτυρία και όχι να αναμένουν να εφαρμοστεί το τεκμήριο της αυτόματης εφαρμογής του Κυπριακού Δικαίου που, εν πάση περιπτώσει, στη βάση της πιο πάνω νομολογίας δεν εφαρμόζετο στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης υπό το φως της εφαρμογής του άρθρου 4.1 του Κανονισμού 864/
  1. Το εφαρμοστέο δίκαιο ήταν μια από τις παραμέτρους εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και μάλιστα θεμελιακής σημασίας, εφόσον θα καταδείκνυε κατά πόσο η συμπεριφορά των εφεσειόντων που τους αποδίδετο, στοιχειοθετούσε τις κατ' ισχυρισμό αδικοπραξίες. .............................. Οι εφεσίβλητοι είχαν το βάρος να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για να πετύχουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Συνεπώς αυτό που προείχε ήταν να καταδειχθεί η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατής πιθανότητας επιτυχίας της Αγωγής, με την προσαγωγή μαρτυρίας από πλευράς τους. Βρίσκουμε δε ότι, εφόσον εφαρμοστέο δίκαιο ήταν το Ρωσικό, ήταν αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων ως προς το ισχύον Ρωσικό Δίκαιο για απόδειξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32, που στην παρούσα περίπτωση οι εφεσίβλητοι παρέλειψαν να προσκομίσουν, επιλέγοντας την εφαρμογή του τεκμηρίου.» Οι ίδιες αρχές, εφαρμόζονται και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου, εφαρμογή στην παρούσα έχει το Ρωσικό δίκαιο με βάση το άρθρο 4 του Κανονισμού 864/2007/ΕΚ «Ρώμη ΙΙ». Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την παράλειψη προσκόμισης μαρτυρίας από την αιτήτρια ως προς το Ρωσικό δίκαιο επί του θέματος αλλά και την προσκόμιση μαρτυρίας από πλευράς καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με την οποία η υπό κρίση αδικοπραξίες δεν αναγνωρίζονται από το Ρωσικό δίκαιο, οδηγούν στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι η αιτήτρια, απέτυχε να αποδείξει τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  2. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης, παρέλκει η εξέταση της θέσης των καθ' ων η αίτηση ότι οι απαιτήσεις της ενάγουσας από τα επίδικα δάνεια έχουν μεταβιβαστεί στην VTB Bank, στα πλαίσια αναδιοργάνωσης της αιτήτριας και πως το γεγονός αυτό αποστερεί από την αιτήτρια το αναγκαίο έννομο συμφέρον να προωθεί την παρούσα διαδικασία. Για τον ίδιο λόγο παρέλκει η εξέταση της θέσης της καθ' ης η αίτηση ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ρωσικού οικογενειακού δικαίου, η αιτήτρια κωλύεται να εκτελέσει τυχόν απαιτήσεις εναντίον ολόκληρης της περιουσίας των καθ' ων η αίτηση 5 και 6, η οποία αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Πέραν των πιο πάνω, κρίνω ότι υπό τας περιστάσεις της παρούσας, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Σημειώνεται ότι τα επίδικα γεγονότα μεταβίβασης των μετοχών έγιναν γνωστά στην ενάγουσα από τον Δεκέμβριο του
  3. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 24.1.2017 ενώ η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε πριν από 4 χρόνια στις 5.4.
  4. Ανεξαρτήτως των λόγων για τους οποίους καθυστέρησε η προώθηση και εκδίκαση της αίτησης, γεγονός παραμένει ότι στα 4 αυτά χρόνια που εκκρεμούσε η παρούσα αίτηση δεν έγινε καμία μεταβίβαση από τους καθ' ων η αίτηση που θα προξενούσε οποιοδήποτε δυσκολία στην αιτήτρια να εκτελέσει τυχόν απόφαση που θα εξασφαλίσει στην παρούσα αγωγή. Υπό τας περιστάσεις, κρίνω ότι ενδεχόμενη έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων δεν θα εξυπηρετήσει τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων όπως έχει σήμερα διαμορφωθεί. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας και υπέρ των εναγομένων 1, 2, 3 & 6 - καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.