ΚΑΛΑΒΑΝΑ κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αγωγής: 872/22, 18/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A195 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 872/22 (iJustice) Μεταξύ: 1.*** ΚΑΛΑΒΑΝΑ 2.*** ΚΑΛΑΒΑΝΑ 3.*** ΚΑΛΑΒΑΝΑΣ Εναγόντων και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγομένων Μονομερής Αίτηση υπό Εναγόντων ημερ. 17.5.22 για Απαγορευτικά Διατάγματα Ημερομηνία: 18 Μαΐου 2022 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Αιτητές: κ. Α. Χ'Κωνσταντή για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σια ΔΕΠΕ ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι τρείς Ενάγοντες είναι αδέλφια και συνιδιοκτήτες στο τεμ.221 το οποίο απέκτησαν δια δωρεάς από τη μητέρα τους κατά το
- Πριν τη μεταβίβαση αυτή το ακίνητο είχε υποθηκευθεί δυο φορές προς εξασφάλιση δυο δανείων, τα οποία είχαν λάβει από κοινού οι γονείς τους (πρωτοφειλέτες) από την Εναγόμενη, ήτοι ενός για Λ.Κ.300.000 το 2007 και άλλου για €465.000 το
- Η πρώτη υποθήκη είναι η υπ' αρ. Υ.XXXXX και η δεύτερη η υπ' αρ. Υ. XXXXX. Τα εν λόγω χρέη δεν εξυπηρετούντο και στις 14.10.10 είχαν ήδη εκδοθεί διαιτητικές αποφάσεις οι οποίες ενεγράφησαν προς εκτέλεση κατά το 2011 (Τεκμήρια 9 και 10). Στις 5.6.18 η Εναγόμενη εξέδωσε ειδοποιήσεις Θ και Ι για ποσόν €1.057.523 συν τόκους σε σχέση με την Υ. XXXXX πλην όμως ο πλειστηριασμός, ο οποίος είχε προγραμματιστεί στις 19.2.19, ακυρώθηκε με δικαστική απόφαση ιδίας ημερομηνίας κατόπιν αίτησης - έφεσης (Τεκμήριο 14). Ακολούθησε όμως νεότερη ειδοποίηση τύπου ΙΑ η οποία επιδόθηκε για όλους τους Ενάγοντες στον πατέρα τους, στις 17.3.22 με ιδιωτική επίδοση. Αυτή αφορά τη μεταγενέστερη υποθήκη Υ. XXXXX για ποσό €1.067.963 συν τόκους. Στην υποστηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 1 προβάλλεται ότι σε αυτή την περίπτωση δεν εκδόθηκαν ειδοποιήσεις Θ, Ι και ΙΒ, ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ δεν επιδόθηκε μέσω ταχυδρομείου και διαζευκτικά ότι οι επιδόσεις δεν έγιναν στους ιδίους προσωπικά ενώ και ο Ενάγων 3 διαμένει στο εξωτερικό. Όσον αφορά το θέμα του επείγοντος προβάλλεται ότι ο πατέρας τους δεν τους ειδοποίησε στις 17.3.22 για να μην τους στενοχωρήσει, ότι παρέδωσε στην Εναγόμενη επιστολή με εισήγηση διευθέτησης στις 5.5.22 και μόνο όταν κατάλαβε στις 12.5.22 ότι δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή, μη έχοντας άλλη επιλογή μίλησε στη σύζυγο του, η οποία ενημέρωσε τους Ενάγοντες αυθημερόν. Εξ ου και αποτάθηκαν στις 17.5.22 αιτούμενοι την απαγόρευση συνέχισης της διαδικασίας εκποίησης και την ακύρωση του αυριανού πλειστηριασμού. Η αίτηση ορίστηκε αυθημερόν και το δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των συνηγόρων των Εναγόντων. Νομική Πτυχή: Είναι καλώς νομολογημένο ότι σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 ενδιάμεσα απαγορευτικά (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διατάγματα δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R.557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) 354). Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263 και Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά
(1995)1 Α.Α.Δ.248). Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. (βλ. Νικόλα v. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1572). Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Σοβαρό Ζήτημα Ως προς το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση σημειώνεται πως αυτό διαπιστώνεται στο παρόν στάδιο με αναφορά στα καταχωρισθέντα δικόγραφα και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ.598). Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση της έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας (βλ. American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504). Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Το επίπεδο απόδειξης για αυτή την προϋπόθεση δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό (βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Λοϊζίδου, Πολ. Έφ.Ε7/18, ημερ.21.3.19). Πιθανότητα Επιτυχίας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, η οποία χαρακτηρίζεται ως το «πρωταρχικό κριτήριο», θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτό το οποίο απαιτείται είναι να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή η προϋπόθεση δεν πρέπει να συγχέεται με την πρώτη προϋπόθεση διότι η δεύτερη αφορά την εκτίμηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του αιτητή με βάση το μαρτυρικό υλικό που τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Πολ. Έφ.10/20, ημερ. 15.10.20). Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ.201). Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ.253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα υπό την πιο πάνω έννοια. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Ο αιτητής σε τέτοιου είδους αιτήσεις έχει το βάρος να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση με πιθανότητες επιτυχίας (βλ. Trafalgar Developments Ltd κ.ά. ν. Uralchem Holdings P.L.G., Πολ. Έφ.331/17, ημερ.21.2.19). Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο (βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ, ανωτέρω). Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση γενικά απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.2015). Εξέταση Προϋποθέσεων Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση σημειώνεται ότι στην παρούσα περίπτωση οι αξιώσεις των Εναγόντων εστιάζονται στην ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης βάσει του Μέρους VIA του Ν.9/65. Με εξαίρεση την τελευταία αξίωση (υπ' αρ. 9) που αφορά τιμωρητικές αποζημιώσεις όλες οι υπόλοιπες αξιώσεις στην οπισθογράφηση του κλητηρίου αφορούν ζητήματα του Μέρους VIA και των ειδοποιήσεων βάσει του πιο πάνω νόμου. Αυτά είναι όσα προωθούνται και στην ένορκη δήλωση, με έμφαση στην κατ' ισχυρισμόν παρανομία και ακυρότητα της διαδικασίας βάσει της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Πλην όμως δεν υπάρχει στον Νόμο ή στη Νομολογία αναγνωρισμένο δικαίωμα παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου ΙΑ με αγωγή. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. Ε176/19, ημερ.10.12.19, η αναστολή του πλειστηριασμού και η αναστολή της ειδοποίησης τύπου ΙΑ δεν είναι θεραπείες που μπορούν να χορηγηθούν στην αγωγή ή σε αίτηση που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της αγωγής. Το ζήτημα αυτό ασφαλώς άπτεται και επηρεάζει την ύπαρξη ή όχι αιτίας αγωγής, η οποία (αιτία) στην παρούσα δεν διαπιστώνεται. Τα προαναφερθέντα βέβαια σχετίζονται άμεσα και με τη δεύτερη προϋπόθεση αφού θα πρέπει στα πλαίσια της να εκτιμηθεί η πιθανότητα επιτυχίας των Εναγόντων. Υποβοηθητικό προς αυτή την κατεύθυνση είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της xxx Παπακοκκίνου, Πολ. Έφ. Αρ. 110/19, ημερ.18.2.20: «Το άρθρο 44Γ
(3), όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 87(Ι)/2018, παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε παραμερισμό της ειδοποίησης καθορίζονται εξαντλητικά στο εν λόγω άρθρο. Ένας από τους λόγους που προνοούνται στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) είναι η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Όπως δε αναφέρθηκε στην πρόσφατη απόφαση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. Ε176/2019, ημερομηνίας 10.12.2019, η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» δεν είναι θεραπεία που μπορεί να χορηγηθεί στην αγωγή ή στην αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα που καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής. Η διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε, ήτοι με έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. H αγωγή που καταχώρησε η εφεσείουσα και το παρεμπίπτον διάταγμα που αξίωσε στα πλαίσια της αγωγής δεν μπορούσαν να οδηγήσουν στην αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Μυλωνάς, πιο πάνω. Συνακόλουθα, η υπόθεση της εφεσείουσας ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία, και δε θα μπορούσε με προνομιακή διαδικασία να επιτύχει άδεια για ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η εφεσείουσα επέλεξε τη λήψη λανθασμένου διαδικαστικού μέτρου προς επίτευξη της επιδιωκόμενης θεραπείας και αυτό σφραγίζει και την τύχη της παρούσας έφεσης.» Αναπόφευκτα λοιπόν η εκτίμηση που γίνεται σήμερα είναι ότι δεν διακρίνεται ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ούτε ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της αγωγής, η οποία στρέφεται κατά της ειδοποίησης ΙΑ. Αυτό, διότι υπάρχουν ρητές και σαφείς πρόνοιες της νομοθεσίας, οι οποίες καθορίζουν τον τρόπο προσβολής μιας τέτοιας ειδοποίησης. Με δεδομένη την ως άνω κατάληξη παρέλκει η εξέταση οποιασδήποτε άλλης προϋπόθεσης. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο